PDA

مشاهده نسخه کامل : معرفی فیزیولوژی مادر طی حاملگی



Stellar
2010-Jan-28, 22:32
در طی حاملگی طبیعی، تقریبا تمام اعضای بدن دستخوش تغییرات آناتومیک و عملکردی می شوند که می توانند معیارهای تشخیص و درمان بیماری ها را به نحو چشمگیری تغییر دهند.
.
.
.
قصد دارم تو این تاپیک یه سری از تغییرات فیزیولوژیک مادر طی حاملگی رو به طور خیلی مختصر، براتون بذارم.
امیدوارم یه روز و روزگاری مثمر ثمر واقع شه...-;{@

Stellar
2010-Jan-28, 22:34
1- مجرای تناسلی
* رحم
در زنان غیرحامله، رحم ساختمانی تقریبا توپر با وزن حدود 70 گرم است که حفره ای با حجم 10 میلی لیتر یا کمتر دارد. در طی حاملگی، رحم به عضوی عضلانی با دیواره نسبتا نازک و دارای گنجایش کافی و مناسب برای سازگاری با جنین، جفت و مایع آمنیون تغییر شکل پیدا می کند. حجم کلی محتویات رحم در هنگام ترم به طور متوسط 5 لیتر است، اما ممکن است به 20 لیتر یا بیشتر نیز برسد، به طوری که در پایان حاملگی گنجایش رحم به 1000- 500 برابر وضعیت غیر حامله می رسد. به طور همزمان وزن رحم نیز افزایش می یابد و در هنگام ترم، وزن رحم تقریبا به 1100 گرم می رسد.
در اوایل حاملگی، هیپرتروفی رحمی احتمالا به طور عمده در اثر عمل استروژن و شاید پروژسترون تحریک می شود. واضح است که هیپرتروفی در اوایل حملگی به طور کامل در پاسخ به اتساع مکانیکی ناشی از محصولات حاملگی ایجاد نمی شود، چون تغییرات رحمی مشابهی در حاملگی های نا به جا نیز دیده می شوند. با وجود این، بعد از هفته 12 افزایش اندازه رحم عمدتا در اثر اعمال فشار توسط محصولات در حال رشد حاملگی رخ می دهد.
در طی چند هفته اول، رحم شکل اصلی خود را که به شکل گلابی است حفظ می کند، اما با پیشرفت حاملگی جسم و فوندوس شکل کروی تری به خود می گیرند و در هفته 12 تقریبا کروی می شوند. در پایان هفته 12، رحم به حدی بزرگ شده است که دیگر نمی تواند به طور کامل در داخل لگن باقی بماند. با ادامه بزرگ شدن، رحم با دیواره قدامی شکم تماس پیدا می کند و روده ها را به طرف خارج و بالا جا به جا می کند؛ رحم به بالا آمدن ادامه می دهد و در نهایت تقریبا به حدود کبد می رسد. با صعود رحم از لگن، معمولا رحم دستخوش چرخش به راست می شود؛ این حالت(Dextrorotation) احتمالا به علت قرارگیری رکتوسیگموئید در طرف چپ لگن رخ می دهد. با بالا آمدن رحم، بر رباط های پهن و رباط های گرد کشش وارد می شود.

Stellar
2010-Jan-28, 22:35
** سرویکس
در ماه اول بعد از لقاح، نرم شدگی و سیانوز مشخص سرویکس شروع می شود. عوامل مسوول این تغییرات، افزایش واسکولاریته و ادم کل سرویکس همراه با هیپرتروفی و هیپرپلازی غدد سرویکس هستند. این تغییرات طبیعی القا شده در اثر حاملگی، انعکاسی از گسترش یا اورسیون غدد استوانه ای در حال تکثیر اندوسرویکس هستند. این بافت معمولا قرمزرنگ و مخملی است و حتی با ترومای کوچک(مثلا در هنگام انجام پاپ اسمیر) دچار خونریزی می شود.
سلول های مخاطی اندوسرویکس مقدار زیادی موکوس غلیظ تولید می کنند که بلافاصله بعد از لقاح مجرای سرویکس را مسدود می کند. این موکوس غنی از ایمونو گلوبولین ها و سیتوکین ها است.
در هنگام شروع لیبر، و شاید قبل از آن، این توپی موکوسی(Mucus Plug) از مجرای سرویکس بیرون انداخته می شود و در نتیجه، نمای خونی (Bloody Show) ظاهر می شود.
علاوه بر این، غلظت و قوام موکوس سرویکس در طی حاملگی تغییر پیدا می کند. در اکثر قریب به اتفاق زنان حامله، در صورت گستراندن موکوس سرویکس بر روی لام شیشه ای و سپس خشک کردن آن، بلوری شدن یا حالت دانه تسبیحی(Beading) ایجاد می شود که از آثار پروژسترون است. در بعضی از زنان، نمای شاخه درختی بلورها یا پدیده فرنینگ(Ferning) در نتیجه نشت مایع آمنیون مشاهده می شود.

Stellar
2010-Jan-28, 22:36
*** تخمدان ها
در طی حاملگی تخمک گذاری قطع می شود و بلوغ فولیکول های جدید به حالت تعلیق در می آید. معمولا فقط یک جسم زرد حاملگی را می توان در تخمدان های زنان حامله پیدا کرد. به احتمال زیاد، این جسم زرد طی 7-6 هفته اول حاملگی(5- 4 هفته بعد از تخمک گذاری) با حداکثر توان کار می کند و بعد از آن، سهم نسبتا اندکی در تولید پروژسترون دارد. این مشاهدات بدین صورت تایید می شوند که با برداشتن جسم زرد با عمل جراحی قبل از هفته هفتم(5 هفته بعد از تخمک گذاری)، افت سریع پروژسترون سرم مادر و سپس سقط خود به خود رخ می دهد. با وجود این، بعد از این زمان برداشتن جسم زرد معمولا منجر به سقط نمی شود.
- ریلاکسین: خصوصیات ساختمانی این هورمون پروتئینی، به ویژگی های ساختمانی انسولین و فاکتورهای رشد شبه انسولین 1 و 2 شباهت دارد. فعالیت بیولوژیک اصلی ریلاکسین، بازسازی بافت همبندی مجرای تناسلی به منظور تطابق با حملگی و وضع حمل موفقیت آمیز است. ریلاکسین از جسم زرد ، دسیدوا و جفت ترشح می شود. این هورمون همچنین بر روی قدرت انقباضی عضلات رحم تاثیر می گذارد و ممکن است در زایمان پره ترم دخالت داشته باشد.


**** لوله های فالوپ
ساختمان عضلانی لوله های فالوپ، هیپرتروفی اندکی را در طی حاملگی نشان می دهد. با وجود این، اپی تلیوم خاط لوله تا حدودی پهن می شود. سلول های دسیدوایی ممکن است در استرومای اندوسالپنکس به وجود آیند، اما غشای دسیدوایی ممتد تشکیل نمی شود.

Stellar
2010-Jan-28, 22:38
***** واژن و پرینه
در طی حاملگی، واسکولاریته و هیپرمی پوست و عضلات پرینه و ولو افزایش می یابد بافت همبندی زمینه ای و فراوان این ساختمان ها نرم می شود. افزایش واسکولاریته در واژن برجسته تر است و ویژگی بنفش رنگ واژن یا نشانه چادویک(Chadwick Sign) را به وجود می آورد. دیواره های واژن دستخواش تغییرات قابل توجهی می شوند که ظاهرا در جهت آمادگی برای اتساع در طی لیبر رخ می دهند. این تغییرات شامل افزایش قابل توجه ضخامت مخاط، سست شدن بافت همبند و هیپرتروفی سلول های عضله صاف هستند. پاپیلاهای مخاط واژن نیز هیپرتروفی قابل توجهی می یابند و نمایی ظریف به شکل «میخ سرپهن»(Hobnailed) را به وجود می آورند.
در طی حاملگی افزایش قابل توجه حجم ترشحات سرویکس در داخل واژن رخ می دهد که شامل ترشحی نسبتا غلیظ و سفیدرنگ است. PH این ترشحات اسیدی و از 5/3 تا 6 متغیر است؛ حالت اسیدی، در نتیجه افزایش تولید اسیدلاکتیک از گلیکوژن در اپی تلیوم واژن(در اثر عملکرد لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس)، به وجود می آید.

Stellar
2010-Jan-28, 22:39
2- پوست

* دیواره شکم
در ماه های آخر حاملگی، خطوط مایل به قرمز و اندکی فرورفته به طور شایع در پوست شکم و گاهی در پوست روی پستان ها و ران ها ایجاد می شوند. این خطوط، استریاهای حاملگی(Striae Gravidarum) یا نشانه های کشش(Strech Marks) نامیده می شوند. در زنان مولتی پار، علاوه بر استریاهای مایل به قرمز ناشی از حملگی فعلی، معمولا خطوط درخشان نقره ای که سیکاتریس های استریاهای قبلی هستند، دیده می شوند.
گاهی عضلات دیواره های شکم در برابر کششی که بر آنها وارد می شود تاب مقاومت ندارند؛ در نتیجه، عضلات رکتوس در خط وسط از هم جدا می شوند و Diastasis Recti با شدت های متغیر به وجود می آید. اگر کشش شدید باشد، قسمت عمده ای از دیواره قدامی رحم صرفا با لایه ای از پوست، فاسیای نازک شده و صفاق، پوشیده می شود.

Stellar
2010-Jan-28, 22:42
** پیگمانتاسیون
در تعداد زیادی از زنان، پوست خط وسط شکم(خط سفید- Linea Alba) به طور مشخص پیگمانته می شود و رنگ سیاه مایل به قهوه ای به خود می گیرد و خط سیاه(Linea nigra) را تشکیل می دهد. گاهی لکه های مایل به قهوه ای نامنظم با اندازه های مختلف، بر روی پوست صورت و گردن ظاهر می شوند و کلوآسما یا ملاسما گراویداروم(به اصطلاح، ماسک حاملگی) را ایجاد می کنند.
همچنین ممکن است پیگمانتاسیون پوست آرئول ها و نواحی تناسلی تشدید پیدا کند. بعد از زایمان، معمولا این پیگمانتاسیون ها ناپدید می شوند و یا حداقل به میزان قابل توجهی پسرفت می کنند.
+ قرص های خوراکی جلوگیری از حاملگی، ممکن است پیگمانتاسیون مشابهی را ایجاد کنند. ماهیت این تغییرات پیگمانی چندان شناخته نشده است، اما افزایش قابل توجه هورمون محرک ملانوسیت(نوعی پلی پپتید مشابه کورتیکوتروپین) از پایان ماه دوم حاملگی تا زمان ترم نشان داده شده است.
گزارش شده است که استروژن و پروژسترون نیز دارای آثار محرک ملانوسیت هستند.

Stellar
2010-Jan-28, 22:43
*** تغییرات عروقی
آنژیوم ها که عنکبوت های عروقی(Vascular Spiders) نیز نامیده می شوند، تقریبا در دوسوم زنان سفیدپوست و حدود 10 درصد زنان سیاه پوست به وجود می آیند. آنژیوم ها برجستگی های کوچک قرمزرنگی هستند که در روی پوست بویژه در نواحی صورت، گردن، قسمت فوقانی قفسه سینه و بازوها تشکیل می شوند و شاخه هایی شعاعی از جسم مرکزی آنها خارج می شوند. این حالت اغلب به عنوان خال، آنژیوم یا تلانژکتازی در نظر گرفته می شود. اریتم کف دستی(Palmar erythema) تقریبا در دوسوم زنان سفیدپوست و یک سوم زنان سیاه پوست، در طی حاملگی دیده می شود. هیچ یک از این دو حالت اهمیت بالینی ندارند و در اکثر زنان با فاصله کوتاهی بعد از حاملگی ناپدید می شوند. این تغییرات، به احتمال زیاد در نتیجه هیپراستروژنیسم به وجود می آیند.

Stellar
2010-Jan-28, 22:44
3- پستان ها
در هفته های اول حاملگی، زنان حامله اغلب در پستان های خود درد(حساسیت) و خارش احساس می کنند. بعد از ماه دوم، اندازه پستان ها افزایش می یابد و وریدهای ظریفی درست در زیر پوست قابل مشاهده می شوند. نیپل ها بسیار بزرگ و دچار افزایش پیگمانتاسیون می شوند و قابلیت نعوظ بیشتری پیدا می کنند. بعد از چند ماه اول، اغلب می توان با ماساژ ملایم مایع غلیظ و مایل به زردی به نام کولوستروم(Colostrum) را از نیپل ها خارج کرد. در همین ماه ها، آرئول ها پهنتر و به شدت پیگمانته می شوند. در میان آرئول ها، تعدادی برجستگی کوچک به صورت پراکنده قرار گرفته اند که به آنها «غدد مونتگری» گفته می شود؛ این غدد، همان غدد سبابه هیپرتروفیک هستند. اگر افزایش اندازه پستانها بسیار زیاد باشد، ممکن است استریاهایی مشابه استریاهای شکم در روی پستان ها ایجاد شوند. به ندرت بزرگی پستان چنان به طور پاتولوژیک شدید است(حالتی که به آن ژیگانتوماستی گفته می شود) که حالت مخاطره آمیز پیدا می کند و اغلب مداخله جراحی را ضروری می سازد.
نکته جالب توجه این است که اندازه پستان در دوره قبل از حاملگی، هیچ گونه ارتباطی با حجم شیر تولید شده ندارد.

Stellar
2010-Jan-28, 23:18
4- سیستم قلبی- عروقی
در جریان حاملگی و در دوره نفاس، قلب و سیستم گردش خون دستخوش تطابق های فیزیولوژیک چشمگیری می شوند.
مهمترین تغییرات عملکرد قلبی، در 8 هفته اول حاملگی رخ می دهند. در هفته پنجم حاملگی برونده قلب افزایش می یابد و این افزایش اولیه تابعی از کاهش مقاومت عروقی سیستمیک و افزایش تعداد ضربان قلب است. بین هفته های 10 و 20، افزایش قابل توجهی در حجم پلاسما رخ می دهد، به نحوی که پیش بار(Preload) افزایش پیدا می کند. هم کاهش مقاومت عروقی سیستمیک و هم تغییرات جریان ضربانی شریان ها، عملکرد اجرایی بطن ها را در دوران حاملگی تحت تاثیر قرار می دهند.


* قلب
در جریان حاملگی، تعداد ضربان قلب در حالت استراحت حدود 10 ضربان در دقیقه افزایش پیدا می کند. با بالا رفتن پیشرونده دیافراگم، قلب به طرف چپ و بالا جابه جا می شود و در همان زمان تا حدودی در محور طولی خود چرخش پیدا می کند. در نتیجه، اپکس قلب از وضعیت طبیعی خود در وضعیت غیرحامله تا حدودی به طرف خارج حرکت می کند و افزایش اندازه سایه قلب در رادیوگرافی دیده می شود. اندازه و وضعیت رحم، تون عضلات شکم و شکل شکم و قفسه سینه، میزان این تغییرات را تحت تاثیر قرار می دهد. در دوران حاملگی، برخی از صداهای قلبی ممکن است تغییر پیدا کنند.
همچنین قابل ذکر است که در حاملگی های چندقلویی در مقایسه با حاملگی های تک قلویی، میزان برونده قلب مادر به علت بیشتر بودن حجم ضربه ای(15 درصد) و ضربان قلب(5/3 درصد) حدود 20 درصد افزایش می یابد.

Stellar
2010-Jan-28, 23:20
** هیپوتانسیون در وضعیت خوابیده به پشت
در اواخر حاملگی هنگامی که زن حامله در وضعیت خوابیده به پشت قرار می گیرد، رحم حامله بزرگ بیش از پیش فشار مداومی را بر سیستم وریدی که خون را از نیمه تحتانی بدن برمی گرداند، وارد می کند. در نتیجه، ممکن است پر شدن قلب و برونده قلب کاهش پیدا کند.
تقریبا در 10 درصد زنان، این مساله هیپوتانسیون شریانی قابل توجهی را به وجود می آورد که گاهی اوقات به آن سندرم هیپوتانسیو خوابیده به پشت(Supine Hypotensive Syndrome) گفته می شود. علاوه بر این، در وضعیت خوابیده به پشت رحم حامله بزرگ ممکن است به حدی بر آئورت فشار وارد کند که سبب کاهش فشارخون شریانی در زیر سطح فشردگی شود.
درصورتی که مثلا در اثر آنالژزی نخاعی هیپوتانسیون سیستمیک وجود داشته باشد، کاهش فشار شریانی رحم نسبت به شرایینی که در بالای سطح فشردگی آئورت قرار دارند از این حد نیز چشمگیرتر خواهد بود.

senobarqi
2010-Jan-28, 23:28
منم يه چيزي ميدونم و اونهم اينه كه مادر حالت تهوع خواهد داشت.
با احترام

Stellar
2010-Jan-28, 23:38
5- دستگاه تنفس

در جریان حاملگی، دیافراگم حدود 4 سانتی متر بالا می آید. با افزایش تقریبا 2 سانتی متری قطر عرضی قفسه سینه، زاویه زیردنده ای به طور قابل توجهی پهنتر می شود. دور قفسه سینه حدود 6 سانتی متر افزایش پیدا می کند، اما این افزایش به حدی نیست که بتواند از کاهش حجم باقیمانده هوا در ریه ها که در اثر بالا رفتن دیافراگم ایجاد می شود جلوگیری کند. در حاملگی نسبت به وضعیت غیرحامله، در واقع میزان حرکات دیافراگم بیشتر است.


* عملکرد ریوی
در جریان حاملگی، تعداد تنفس تغییر چندانی نمی کند، اما حجم جاری، حجم تهویه ای دقیقه ای و برداشت دقیقه ای اکسیژن با پیشرفت حاملگی به طور قابل توجهی افزایش می یابد.
افزایش نیاز به اکسیژن و احتمالا افزایش حجم بسته شدن حیاتی که در اثر حاملگی رخ می دهد، باعث می شود بیماری های تنفسی در جریان حاملگی شدت بیشتری داشته باشند.
در هر مرحله ای از حاملگی طبیعی، میزان اکسیژن تحویل داده شده به ریه ها در اثر افزایش حجم جاری، آشکارا بیش از میزان نیاز به اکسیژن در اثر حاملگی است.
علاوه بر این، میزان حمل اکسیژن و نیز برونده قلبی، در حاملگی طبیعی افزایش قابل توجهی پیدا می کندد. به همین علت، اختلاف اکسیژن شریانی- وریدی مادر کاهش می یابد.

Stellar
2010-Jan-28, 23:46
** تعادل اسید- باز
افزایش آگاهی از تمایل به نفس کشیدن، حتی در اوایل حاملگی شایع است. این حالت ممکن است به عنوان تنگی نفس(دیس پنه) تفسیر شود و در مواردی که اختلالات ریوی یا قلبی وجود ندارند به غلط بر آنها دلالت داشته باشد. چنین تصور می شود که مکانیسم تنگی نفس فیزیولوژیک، افزایش حجم جاری است که سبب کاهش خفیف PCO2 خون می شود و این مساله به طور متناقض منجر به تنگی نفس می گردد.
افزایش تلاش تنفسی و در نتیجه، کاهش PCO2 ، در جریان حاملگی احتمالا بیشتر توسط پروژسترون و تا حد کمتری توسط استروژن ایجاد می شود.

Stellar
2010-Jan-29, 00:03
6- سیستم ادراری

* کلیه
در اثر حاملگی، تعداد قابل توجهی از تغییرات در سیستم کلیوی رخ می دهند. در حاملگی، اندازه کلیه اندکی افزایش پیدا می کند. همچنین میزان فیلتراسیون گلومرولی و جریان پلاسمای کلیه در اوایل حاملگی افزایش می یابد؛ میزان فیلتراسیون گلومرولی در شروع سه ماهه دوم 50 درصد و جریان پلاسمای کلیه حتی بیشتر از این حد، افزایش پیدا می کند؛ افزایش فیلتراسیون گلومرولی تا زمان ترم پابرجا می ماند، اما جریان پلاسمای کلیه در اواخر حاملگی کاهش پیدا می کند.
همانند فشارخون، وضعیت قرارگیری مادر ممکن است اثر چشمگیری بر جنبه های متعدد عملکرد کلیه نیز داشته باشد. به عنوان مثال، در اواخر حاملگی میزان متوسط جریان ادرار و دفع سدیم، در وضعیت خوابیده به پشت کمتر از نصف میزان دفع در وضعیت خوابیده به پهلو است. اثر وضعیت بر فیلتراسیون گلومرولی و جریان پلاسمای کلیه، بسیار متغیرتر است.


** اتلاف مواد تغذیه ای
یکی از ویژگی های نامعمول تغییرات ناشی از حاملگی در میزان دفع کلیوی مواد، افزایش قابل توجه میزان انواع مواد تغذیه ای(Nutrients) در ادرار است.
میزان دفع اسیدهای آمینه و ویتامین های محلول در آب در ادرار، در زنان حامله بیشتر از زنان غیرحامله است.

Stellar
2010-Jan-29, 10:59
7- دستگاه گوارش
با پیشرفت حاملگی، رحمی که در حال بزرگ شدن است معده و روده ها را جا به جا می کند. در نتیجه تغییرات وضعیتی در این احشا، یافته های فیزیکی برخی از بیماری ها دستخوش تغییر می شوند. به عنوان مثال، آپاندیس با بزرگ شدن رحم معمولا به طرف بالا و تا حدودی به طرف خارج جا به جا می شود و گاهی اوقات به فلانک راست می رسد.
Pyrosis(سوزش سردل) در جریان حاملگی شایع است و با بیشترین احتمال از ریفلاکس ترشحات اسیدی به داخل بخش تحتانی مری ناشی می شود. اگر چه تغییر محل معده احتمالا در شایع بودن این علامت دخالت دارد، تون اسفنکتر تحتانی مری نیز کاهش پیدا می کند. علاوه بر این، در زنان حامله فشار داخل مری کمتر و فشار داخل معده بیشتر است.
در جریان حاملگی ممکن است لثه ها هیپرمیک(پرخون) و نرم شوند و در مقابل تروماهای خفیف ماننند مسواک زدن خونریزی کنند. تورم کانونی و شدیدا عروقی لثه ها که به اصطلاح اپولیس حاملگی(Epulis of pregnancy) نامیده می شود گهگاه به وجود می آید اما به طور بارز بعد از زایمان خود به خود پسرفت می کند. اکثر شواهد نشان می دهند که حاملگی سبب تحریک پوسیدگی دندان نمی شود.
هموروئید در جریان حاملگی نسبتا شایع است. علت اصلی بروز هموروئید، یبوست و افزایش فشار در وریدهای واقع در زیر سطح رحم بزرگ است.

Stellar
2010-Jan-29, 11:37
8- سیستم عضلانی- اسکلتی
لوردوز پیشرونده، یکی از ویژگی های مشخص حاملگی طبیعی است. برای جبران وضعیت قدامی رحمی که در حال بزرگ شدن است، در اثر لوردوز، مرکز ثقل بدن به طرف پشت بر روی اندام های تحتانی منحرف می شود. تحرک مفاصل ساکروایلیاک، ساکروکوکسیژئال و پوبیک، در حاملگی افزایش پیدا می کند.
اگرچه شلی مفاصل در حاملگی افزایش می یابد، این یافته ارتباطی با میزان استرادیول، پروژسترون یا ریلاکسین مادر ندارد. تحرک مفاصل ممکن است در تغییر وضعیت قرارگیری مادر دخالت داشته باشد و این تغییر نیز ممکن است سبب احساس ناراحتی در بخش تحتانی پشت(کمر) شود.
این حالت مخصوصا در اواخر حاملگی مشکل آفرین است و در این زمان درد سوزشی، احساس گزگز و ضعف، گهگاه در اندام های فوقانی نیز رخ می دهد. این یافته ممکن است در اثر لوردوز شدید همراه با فلکسیون قدامی گردن و نزول ناگهانی کمربند شانه ای(که خود سبب اعمال کشش بر اعصاب اولنار و مدین می شود) به وجود آید.

Stellar
2010-Jan-29, 11:45
9- سیستم عصبی مرکزی
در سرتاسر مدت حاملگی و در اوایل دوره نفاس، زنان اغلب مشکلاتی را در زمینه توجه، تمرکز و حافظه(یادآوری) گزارش می کنند.
کاهش حافظه در ارتباط با حاملگی رخ می دهد، اما محدود به سه ماهه سوم است؛ حالت گذرا دارد و به دنبال زایمان به سرعت برطرف می شود.
از حدود هفته 12 حاملگی، دشواری در به خواب رفتن، بیدار شدن های مکرر، کاهش ساعات خواب شبانه و کاهش کارایی خواب شروع می شود و این مسائل تا دو ماه پس از زایمان ادامه پیدا می کنند.
در حاملگی طبیعی در مقایسه با دوره پس از زایمان، از تعداد دفعات و مدت حملات آپنه(قطع تنفس حداقل به مدت 20 ثانیه) خواب به طور قابل توجهی کاسته می شود.
بیشترین شدت اختلال خواب در دوره بعد از زایمان دیده می شود و این مساله ممکن است در ایجاد دل تنگی های بعد از زایمان(Postpartum Blues) و یا حتی افسردگی آشکار، دخالت داشته باشد.