PDA

مشاهده نسخه کامل : مقاله فرهنگ مصرف دارو



Non-Existent
2008-Sep-21, 15:21
مقدمه

چگونه از دارو بیشترین اثر درمانی را با کمترین عوارض جانبی بدست آوریم؟ دارو، چه با نسخه پزشک تجویز شود، چه بدون نسخه پزشک قابل دریافت از داروخانه باشد، هرگز بی‌خطر نیست. همواره این احتمال وجود دارد که داروها در کنار اثرات مثبت و درمانی، عوارض جانبی، واکنشهای حساسیتی و تداخل با غذاها، نوشیدنیها و یا سایر داروها را ایجاد کنند.

سوالاتی در مورد مصرف دارو

در مورد داروهای تجویز شده توسط نسخه پزشک (داروهای نسخه‌ای) نخستین گام برای شروع درمانی موثر و بی‌خطر این است که سوالاتی نظیر پرسشهای زیر را از پزشک خود بپرسید:

1- نام دارو چیست و چه اثری بر بیماری شما دارد؟
2- چگونه، در چه زمانهایی و برای چه مدت باید دارو را مصرف کنید؟
3- آیا لازم است حین مصرف دارو از مصرف غذاهای خاص، مکلمهای برنامه غذایی، کافئین (در قهوه و چای)، و سایر داروهای (چه نسخه‌ای، چه بدون نسخه)، خودداری کنید؟
4- آیا بین مصرف دارو باید از انجام فعالیتهای خاصی نظیر رانندگی یا استعمال دخانیات پرهیز کنید؟
5- اگر در حال مصرف هر نوع داروی دیگری هستید، آیا نسخه جدیدی با دارو یا داروهای قبلی شما تداخل اثر ندارد؟
6- آیا داروی مصرفی عارضه جانبی خاصی دارد؟ اگر چنین است در صورت بروز آن چه باید کرد؟
7- آیا مصرف دارو بر تواناییهای جسمی و روانی یا بر شرایط خواب شما اثری خواهد گذاشت؟
8- اگر احتمالا یک نوبت صرف دارو را فراموش کردید چه باید کرد؟
9- آیا دستور مکتوبی درباره مصرف دارو وجود دارد؟ (یا حداقل از پزشک یا داروساز خود بخواهید که دستورات مصرف و نام داروها را بطور واضح برایتان بنویسد).
همیشه به خاطر داشته باشید که برای جلوگیری از بروز هر گونه اشتباه باید دستور مصرف و اثر هر دارو و به طور مجزا و خوانا روی بر چسب آن نوشته شود.



توصیه‌های عمومی

تا آنجا که ممکن است، خودتان برای دریافت داروهای شخصی به داروخانه مراجعه کنید. در غیر این صورت کسی را بفرستید که کاملا از شرایط شما آگاه است و در جریان روند درمان قرار دارد. به این ترتیب به داروساز خود امکان می‌دهید تا اطلاعات لازم برای تحلیل وضعیت بیماری شما را به دست آورد و متقابلا اطلاعات و راهنماییهای لازم را در اختیارتان بگذارد.
همیشه نام دارو یا داروهایی را که مصرف می‌کنید همراه با میزان مصرف، زمان مصرف و یا هرگونه دستور خاص مصرف آنها به صورت نوشته، داشته باشید. یادتان باشد که بروز هرگونه مشکل احتمالی با آن دارو را در مقابل نام آن ذکر کنید تا بتوانید مساله را با پزشک معالج یا داروساز خود در میان بگذارید.

بر چسب راهنمای مصرف دارو را در نور کافی مطالعه کنید.
درباره امکان جویدن یا خرد کردن قرصها، حتما با پزشک یا داروساز مشورت کنید. بسیاری از قرصها را نباید جوید یا تقسیم کرد.
هرگز (حتی پس از رفع علائم بیماری) به طر خودسرانه و بدون مشاوره با پزشک، مصرف دارو را قبل از مدت توصیه شده توسط طبیب، قطع نکنید.
اگر با هر علامت یا عارضه جدید مواجه شدید، فورا پزشک یا داروساز خود را مطلع کنید.

تمدید نسخ پزشکی تنها با تایید پزشک امکان پذیر است. هرگز از داروخانه خودسرانه تقاضای تمدید نسخ دارویی را نکنید.
پیش از آنکه داروی بدون نسخه‌ای را برای نخستین بار مصرف کنید، حتما با داروساز یا پزشک خود صحبت کنید (بخصوص اگر به طور همزمان از داروی دیگری نیز استفاده می‌کنید.)
تا آنجا که ممکن است از تعویض بسته‌بندی دارو خوددداری کنید. اگر می‌خواهید دارو را در ظرفی بجز ظرف اولیه آن نگهداری کنید، حتما با داروساز خود مشاوره کنید (بسیاری از داروها برای آنکه اثر خود را از دست ندهند، باید در شرایط یا ظروف خاص خود نگهداری شوند).
دارو را در مکانهای مرطوب، گرم و زیر نور شدید نگهداری نکنید (مگر آنکه در این مورد نکته خاصی روی بسته‌بندی دارو ذکر شده باشد).

هرگز دارو را در نزدیکی مواد خطرناک نگهداری نکنید، زیرا امکان مصرف اشتباه وجود دارد.
هرگز خودسرانه از داروی تجویز شده برای دیگران استفاده نکنید و مصرف داروهای تجویز شده برای بیماری خود را به دیگران توصیه ننمایید.
هرگز (بخصوص در مورد بچه‌ها) داروها را به منظوری غیر از آنچه توسط پزشک توصیه شده است، مصرف نکنید.
پیش از دادن ترکیبات حاوی آسپیرین به بچه‌ها حتما با پزشک مشورت کنید. هرگز به کودک یا نوجوانی که در حال بهبودی از بیماری آبله مرغان، علائم زکام (تهوع، استفراغ یا تب) یا بیماری زکام می‌باشد، داروی آسپیرین ندهید. این دارو ممکن است در بچه‌ها سبب بروز عارضه نادر و خطرناکی به نام سندرم یا نشانگان ری گردد.
دارو را پیش از مصرف کاملا بررسی کنید. هرگز در صورت تغییر رنگ، بوی نامعمول و یا هر گونه علامت مشکوک دیگر از دارو استفاده نکنید.

مواردی که پزشک و داروساز باید مطلع باشد

اگر به بچه شیر می‌دهید، باردار هستید و یا ممکن است باردار باشید.
اگر به دارو یا غذای خاصی حساسیت دارید.
اگر مبتلا به بیماریهای قندی، بیماریهای کلیوی یا کبدی و یا دیگر بیماریهای خاص می‌باشید.
اگر بطور مداوم از داروی دیگری استفاده می‌کنید.
اگر برنامه غذایی خاصی دارید یا از کمکهای غذایی خاصی استفاده می‌کنید.
اگر دخانیات استعمال می‌کنید.

منبع : سایت رشد