PDA

مشاهده نسخه کامل : ماشین آلات کشاورزی ( ماشین های برداشت)



CASSIATORA
2008-Jul-05, 15:58
ماشین آلات کشاورزی ( ماشین های برداشت)


ماشین های برداشت :

برداشت محصول نتیجه زحمات کشاورز در مراحل تهیه و آماده کردن زمین ، کاشت ، داشت می باشد و هر قد راین مرحله دقیق تر و بهتر انجام گیرد سود بیشتری برای کشاورز دارد و او را دلگرم تر و علاقه متد تر به کار کشاورزی می سازد و به زندگی او آسایش و رفاه می بخشد . مسلما برداشت محصول بوسیله ماشین سریع تر و بهتر از وسایل دستی است و به کشاورز فرصت می دهد تا از زمان های صرفه جویی شده برای گسترش سطح کشت و تهیه بذر و بستر خوب استفاده نماید.

به طور کلی ماشین های برداشت عبارتند از :

1-ماشین های برداشت علوفه

2- ماشین های برداشت غلات

3- ماشین های برداشت چغندر، سیب زمینی ، ذرت ، پنبه ، نیشکر و غیره

که در این تحقیق به بررسی ماشین های برداشت علوفه می پردازیم:



ماشین های برداشت علوفه:

ماشین های درو علوفه حدود سال 1840 در آمریکا ساخته شد و به تدریج تکامل پیدا کرد ساده ترین ماشین های درو علوفه چمن بر ها هستند که در حقیقت ماشین درو دستی می باشند و در چمن کاری و محوطه های بسیار کوچک مورد استفاده قرار می گیرند . معمول ترین ماشین های برداشت ماشین های درو علوفه دامی و تراکتوری می باشد .

درو گرهای دامی شانه ای :

ساختمان درو گر های دامی شانه ای تقریبا شبیه درو گر های شانه ای تراکتوری است و از قسمت های زیر تشکیل شده است : که بطور خلاصه شرح داده خواهند شد.

1. شاسی

2. چرخ های حامل

3. دستگاه انتقال قدرت

4.دستگاه برش

5. وسایل تنظیم



1- شاسی:

اسکلت بندی ماشین را گویند که جنس بیشتر این درو گر ها از فولاد ساخته شده و به شکل مثلثی است که قسمت های دیگر درو گر هر کدام به شیوه ای به آن وصل شده است . در جلوی شاسی مالبند و در عقب آن صندلی راننده و جود دارد .



2-چرخ های حامل:

تعداد این چرخ ها دو عدد می باشد که قطر متوسط آنها حدود 80 سانتی متر است روی محیط این چرخ ها بر آمدگی هایی به منطور اصطکاک بیشتر با زمین وجود دارد .

3-دستگاه انتقال قدرت :

روی محور چرخ های حامل جعبه دنده ای قرار دارد این جعبه دنده نیروی لازم را از چرخ های حامل گرفته و به دستگاه برش منتقل می کند .


4-دستگاه برش:

دستگاه برش یا شانه برش اساسی ترین قسمت درو گر استو عمل اصلی یعنی درو توسط این قسمت انجام می شود و شامل قسمت های زیر می باشند :

4-1-تیغه برش :

به صورت تیغه ای دندانه دار از فولاد نسبتا نرم که طول آن در ماشین های مختلف فرق می کند و ممکن است از 80 تا 170 سانتی متر به ضخامت حدود 4 میلی متر و عرض 20 تا 30 میلی متر ساخته شود . دندانه های تیغه به صورت یک شش ضلعی می باشد که تنها دو لبه آنتیز و برنده است . ممکن است لبه های تیغه صاف یا دندانه دار از رو یا از زیر باشد تیغه ها باید آبدیده باشند .

4-2-انگشتی یا محافظ:

به شکل مخروطی است که معمولا از چدن و در ابعاد و انواع مختلف ساخته می شود که عبارتند از انگشتی سنگلاخی یا سخت ،انگشتی معمولی ، انگشتی بدون روکش . انگشتی دوقلو.


5-کفشک ها :

در دو سر دستگاه برش دو جسم کانلا شبیه نعلین با نوک سر بالا برای این که به راحتی از روی سنگ ریزه ها و موانع کوچک عبور کندو کف صاف دار آن هم به خاطر این که روی زمین کشیده شود و دستگاه برش یر زوی آن تکیه دارد کفشکی که در انتهای جای اره است کفشک خارجی و کفششکی که در ابتدای اره است کفشک داخلی گویند. در حقیقت وزن دستگاه برشدر موقع کار بیشتر روی کفشک داخلی است و بوسیله دو لولا متصل به طرقین پل می باشد جنس آن از فولاد و به صورت ریخته گری ساخته می شود .


6- هادی های اره :

هدایت تیغه اره را به عهده دارند و مانع بالا و پایین رفتن تیغه می شومند .



7-ادوات تنظیم :

به منظور کنترل و تنظیم دستگاه برای شرایط مختلف کار می باشد مثلا دستگاه برش را می توان حول کفشک داخلی به اندازه 80 تا 90 درجه بگردانیم این برای زمانی است که بخواهیم درو گر را از مزرعه خارج و به جای دیگر ببریم.

8- تنظیم فا صله اره تا روی زمین:

به وسیله اهرمی که در سمت راست راننده قرار دارد می توا ن تیغه برش را تنظیم کرد . می توان تیغه را به ارتفاع 20 تا 40 سانتی متری سطح زمین قرار داد .



9- تنظیم بر گردان علوفه:

زایده ای به کفشک خارجی است برای هدایت علوفه های بریده شده و تبدیل آنها به صورت یک نوار در وسط ماشین تا در بازگشت علوفه های بریده شده زیر چرخ له نشوند .



10-تنظیم درجه تمایل انگشتی ها نسبت به سطح زمین:

بوسیله اهرمی توسط راننده انجام می شود این تمایل 20 تا 25 درجه نسبت به افق است .



دروگر های شانه ای تراکتور:

ساختمان و طرز کار درو گر های تراکتوری شبیه درو گر های دامی است البته در دستگاه برش و سایر قسمت ها بین این دو گروه تفائت هایی وجود دارد مثلا دستگاه جفت تیغه ای هستند که مخصوص درو گر های تراکتوری است که روی هم قرار دارند و هر دو تیغه مانند قیچی خیاطی حرکت رفت و برگشت دارند.



طبقه بندی دروگر های شانه ای تراکتوری:

از نطر نوع اتصال به تراکتور به چهار دسته تقسیم می شوند :

1- دروگر های کششی

2- دروگرهای نیمه سوار

3- دروگر های عقب سوار

4- دروگرهای وسط سوار



1-دروگرهای شانه ای کششی:

دارای دو چرخ است که بیشتر وزن درو گر را تحمل می کند این درو گر ها به وسیله مالبند به عقب تراکتور وصل و کشیده می شوند و حرکت دستگاه برش توسط چرخ دنده ها ، زنجیر و یا تسمه وی شکل از محور تواندهی تراکتور تامین می گردد و به آسانی به اکثر تراکتور ها وصل می شود و یکی از محاسن آن در موقع درو می تواند گوشه مزرعه را درو کند ولی برای دور زدن نسبت به درو گر های نیمه سوار و سوار احتیاج به فضای بیشتری دارد .



2-دروگر های شانه ای نیمه سوار :

این نوع درو گر ها دارای شاسی و دو چرخ سبک می باشند که هنگام کار روی دوچرخ خود کشیده میشودو برای به کار انداختن تیغه از محور توان دهی تراکتور استفاده می شود و سرعت حرکت تراکتور با دروگر باید طوری تنظیم شود که با شرایط مزطعه منطبق باشد مناسب ترین سرعت پیشروی تراکتور در موقع درو بین 11 تا 7 کیلومتر در ساعت است .



3-دروگرهای شانه ای عقب سوار شونده :

ساختمان این نوع از درو گر ها ساده تر از درو گر های نیمه سوار است شاسی آن خیلی سبک و کجهز به یک سطح سیقلی آهنی می باشد که به وسیله آن می توان به راحتی روی علوفه سر بخورد و به عقب تراکتور متصل و با نیروی هیدرولیک بالا و پایین می رود و حرکت تیغه از محور توان دهی تراکتور تامین می شود .



4-دروگرهای شانه ای وسط سوار :

این نوع درو گر ها برای تراکتور هایی که فاصله چرخ های جلو نسبت به عقب بیشتر است همچنین برای تراکتور های سه چرخ مناسب می باشد این نوع درو گر ها در سمت راست تراکتور بین دو اکسل جلو و عقب متصل می شوند مهمتریم کحاسن این درو گر ها کنترل کار برش است زیرا راننده دید بهتری دارد دوم اینکه می توان به عقب تراکتور وسیله دیگری را بکار گرفت .



معایب مهم درو گر های وسط سوار:

1-اتصال به تراکتور کمی وقت گیر است

2-برای به کار انداختن دستگاه برش به یک سری وسایل ارتباطی نیاز دارد .



دروگر های بشقابی چرخشی :

نیروی چرخشی این درو گر ها از محور توان دهی تراکتور تامین می شود و نسبت به درو گر های رفت و برگشتی دارای محاسنی به شرح زیر است :

1-راندمان آن در واحد سطح بیش از درو گر های رفت و برگشتی است .

2-عمل برش بهتر

3-تعویض تیغه ها به آسانی انجام می گیرد .

4- تیغه ها ارزانتر است.



دروگر های متداول بشقابی و چرخشی به سه دسته تقسیم می شوند :

1-درو گرهای بشقابی چرخشی استوانه ای

2-درو گرهای بشقابی چرخشی با صفحه مدور

3-درو گر های چرخشی مخروطی



1- درو گر های بشقابی چرخشی استوانه ا ی:

معمو لا دارای 2 تا 4 استوانه عمو دی است که بطور عمودی قرار دارند که در پایین قاعده آن دو یا سه کاردک نصب شده و چرخش جهت سیلندر ها عکس یکدیگرند و میتوانند با دور های 1500 تا 3000 دور در دقیقه دوران داشته باشند و علف های بریده شده را به صورت توده نواری در عقب سیلندر ها قرار می دهند تمام درو گر های دورانی دارای یک پوشش محافظ دارند که بهترین عامل برای جلوگیری از پراکنده شدن علف های بریده شده به اطراف است .



2- دروگر های بشقابی چرخشی :

این نوع درو گر ها شبیه نوع استوانه ای است با این تفاوت که استوانه ها به بشقاب ها تبدیل شده اند . بشقاب و تیغه آخری مجهز به یک جسم تو خالی شبیه مخروط ناقص باشد تعداد بشقاب ها ممکن است تا 6 عدد افزایش پیدا کند و سرعت دورانی بین 3000 تا 3500 دور در دقیقه است حرکت دورانی را از محور تواند هی تراکتور توسط تسمه های وی شکل و چرخ دنده ها تامین می کنند هر یک از بشقاب ها دارای 2 تا 4 تیغه کوچک دو لبه که قابل تعویض هستند و به طور آزاد و معلق در جای خود قرار می گیرند و نیروی گریز از مر کز آن ها را به حالت قطع کردن درمی آورد . برای استفاده از هر دو لبه تیز تیغه ها می توان آنها را پشت و رو نمود بشقاب ها هر کدام در جهت مخالف بشقاب مجاور خود می چرخد با این ترتیب یک ردیف علوفه درو شده باقی می گذرانند.



3-درو گر های چرخشی مخروطی:

این نوع درو گر ها حد واسطی از نوع اول و نوع دوم می باشند . قسمت های برش به شکل مخروط های ناقص اند که در قاعده پایینی آنها 2 تا 4 کاردک نصب گردیده و نیروی گردشی همانند آنها از محمور تواندهی تراکتور تامین میشود

food_technology
2009-Apr-26, 18:25
تراکتورها و ماشين هاي کشاورزي:

سرويس و نگهداري در سيب زميني کن هاي دوار:

1ـ اکثر سيب زميني کن هاي دوار, چه حرکت انگشتي هاي آن ها از طريق چرخ حمل و نقل تامين گردد و چه از طريق محور تواندهي تراکتور, داراي يک جعبه دنده هستند که چرخ دنده هاي آن در داخل روغن گردش مي کنند. روغن جعبه دنده را در هر فصل برداشت, يک بار با نوع روغني که در کتابچه راهنماي راننده, توصيه شده است, عوض کنيد.

2ـ کليه گريس خورها مانند گريس خور ياتاقان ديسک خاشاک, ياتاقان محور چرخ ها, چرخ انگشتي ها و محور انگشتي ها را روزي يک يا دوبار گريس کاري کنيد.

3ـ نوک تيغه ها بايد پس از ساييده شدن تعمير يا تعويض شوند.

4ـ در صورتي که ماشين از نوعي است که قدرت را از محور تواندهي تراکتور مي گيرد, مکانيزم هاي آن توسط يک کلاچ جغجغه محافظت مي گردد, که اين کلاچ بايد به طور صحيح تنظيم شود.

5 ـ ماشين را پس از اتمام کار فصلي, کاملاً باز کرده, تمام قسمت هاي آن را تميز کنيد. تمام قسمت هاي ديسک خاشاک و تيغه را با لايه اي از ماده ضد زنگ بپوشانيد. به ياتاقان ها گريس بزنيد. در صورتي که ماشين داراي چرخ بادي است, فشار باد آن را ميزان کرده, روي دستگاه را پوشانده و آن را انبار کنيد.



سرويس و نگهداري در سيب زميني کن ها:

1ـ روغن جعبه دنده را بازديد کنيد, اگر سطح آن پايين رفته است, به مقدار کافي, روغن به آن اضافه کنيد. اين روغن را در پايان هر فصل يک بار با نوع روغني که در کتابچه راهنماي راننده ماشين, توصيه شده است, عوض نماييد.

2ـ کليه گريس خورها مانند گريس خور ياتاقان ديسک خاشاک, ياتاقان محور چرخ ها و غيره را روزي يک يا دو بار, گريس کاري کنيد.

3ـ نوک تيغه هاي ساييده شده را تعمير يا تعويض نماييد.

4ـ در پايان فصل کار, تمام قطعات ماشين را باز کرده و تمام قسمت ها را تميز کنيد. روي تمام قسمت هاي ديسک خاشاک و تيغه را با لايه اي از ماده ضد زنگ بپوشانيد. به ياتاقان ها گريس بزنيد. زنجير نقاله را روغن بزنيد و قطعات فرسوده را عوض يا تعمير کنيد. در صورت امکان, دستگاه را در انباري سرپوشيده نگهداريد.

سرويس و نگهداري ماشين هاي برداشت چغندر

1ـ جعبه دنده ها, گريس خورها و روغن خورها را طبق توصيه کارخانه سازنده (که در کتابچه سرويس و نگهداري و کتابچه راهنماي راننده آمده است) روغنکاري نماييد.

2ـ چاقوي طوقه زن را هميشه تميز نگهداريد. در صورت امکان, يک چاقوي اضافه همراه داشته باشيد تا در صورت لزوم آن را تعويض نماييد.

3ـ کشش زنجيرهاي انتقال حرکت را تنظيم نماييد و توجه داشته باشيد که زنجيرها با چرخ دنده هاي مربوط به خود در يک رديف قرار گيرند.

4ـ کشش تسمه هاي انتقال حرکت را تنظيم نماييد.

5 ـ کلاچ هاي جغجغه اي که وسيله حفاظت ماشين محسوب مي شوند, بايد تنظيم باشند.

6 ـ تمام صفحات محافظ را بازديد کرده و مطمئن شويد که محکم در جاي خود قرار گرفته اند.

Incognito
2009-Apr-26, 19:02
تو یک فیلم مستند کشاورزی دیدم از دستگاه برداشت هویج استفاده میکردندیعنی هویج ها رو از زمین بیرون میاورد و قسمت بوته ای رو جدا میکرد و در اخر هویج تمیز تحویل میداد!
اگه میشه در مورد اون هم توضیح بدید ،ممنون

smh61
2010-Jan-14, 23:49
http://www.smh61.blogfa.com/
SMH61.blogfa
تاريخچه:
در دنياي جديد بدليل رشد روزافزون جمعيت و افزايش نياز غذايي و پيشرفت هاي علمي شاهد هستيم كه نياز به توليد بهينه افزايش يافته است. توليد بيشتر در واحد سطح فاكتوري است مهم و تعيين كننده. در اين بين محدوديت هاي اقليمي و زماني و نيروي كارگري از مهمترين موانعي است كه در مسير توليدِ بيشتر قرار دارد. در اين بين نيشكر نيز از اين قاعده مستثني نبوده است. طراحان ماشين هاي كشاورزي در زمينه ي توليد ماشين برداشت نيشكر تلاش هاي بسياري نمودند و بالاخره در حدود سال 1950 توانستند اولين ماشين برداشت نيشكر را توليد نمايند.(اين تاريخ غير معتبر است) لازم به توضيح است كه همانند تمامي ماشين هاي مكانيزه ي برداشت محصولات كشاورزي، پس از چندين سال تكامل ماشين هاي اوليه، برداشت كننده هاي نيشكر وارد بازار شدند. ظاهر اين وسيله الهام گرفته از ظاهر كانگورو است.


انواع روش ها و ماشين هاي برداشت نيشكر:
1- برداشت نيشكر به روش نيمه مكانيزه:
در اين روش ابتدا زمين به وسيله ي آتش يا شعله افكن سوزانده مي شود و بدين ترتيب برگ ها مي سوزند، اما چون ساقه ها قطورند و مرطوب، به همين دليل نمي سوزند و به صورت كامل بر روي زمين باقي مي مانند. سپس كارگرهاي مجهز به ساتور، ني ها را از سطح زمين برش مي دهند و بر روي زمين پخش مي كنند. پس از آن، باركن نيشكر ساقه هاي رديف شده را از روي زمين به كمك چنگك هاي خود بلند كرده و به تريلر يا كاميون منتقل مي كند.

2- برداشت به صورت چند مرحله اي:
در اين روش طي چندين مرحله عمل برداشت صورت مي گيرد:
- آتش زدن مزرعه با شعله افكن
- برش و رديف كردن ساقه به كمك ماشين ني ريز يا با دست
- جمع آوري و بارگيري محصول با كمك باركن
- حمل ني از مزرعه تا جاده هاي اختصاصي به وسيله ي نقاله‌ي خودگردان مخصوص(نقاله ي خوگردان داراي سبدي است كه پس از پر شدن، ني ها را به داخل تريلر يا كاميون منتقل مي كند)
- حمل ني تا كارخانه به وسيله ي كاميون و تريلر


به صورت گسترده در مناطقي كه امكان استفاده از ماشين هاي برداشت به صورت يك مرحله اي وجود ندارد از اين روش بهره گرفته مي شود. در زير برخي از ادواتي كه در برداشت چند مرحله اي نيشكر مورد استفاده قرار مي گيرد ذكر شده است.
اين ادوات عبارتند از:

الف) تريلر بل: اين وسيله در آفريقاي جنوبي طراحي شد و مورد استفاده قرار گرفت. اين وسيله داراي يك تيغه در قسمت انتهايي است كه داراي شيبي در جهت مخالف زمين است و در پشت تراكتور قرار مي گيرد و ساقه هاي ريخته شده بر روي سطح زمين را برداشت كرده و جهت انتقال به كارخانه آماده مي كند.

ب)سيستم ماسكن: در سيستم هاي بارگيري از عقب توسط تريلر هاي بل بدليل اينكه يك تريلر در پشت تراكتور قرار مي گيرد، مسافت طي شده بسيار زياد خواهد بود كه به صرفه نمي باشد. جهت رفع اين مشكل از سيستم ماسكن كه در كنيا، مالاوي، آفريقاي جنوبي، تانزانيا و زامبيا به طور گسترده استفاده مي شود، بهره مي گيرند كه شامل يك تراكتور است كه در پشت آن تا 5 مخزن وجود دارد و از پهلو عمل جمع كردن ني ها را انجام مي دهد. بار كردن توسط جرثقيل هاي مخصوص صورت مي گيرد.

ج)تريلر جاكوبيل: اين تريلر نيز در آفريقاي جنوبي طراحي شد. اين وسيله همانند تريلر بل مي باشد با اين تفاوت كه از سه سمت عمل بارگيري در آن امكان پذير است. از جلو ، از سمت راست و از سمت چپ.

3- برداشت يك مرحله اي:
در اين روش از برداشت، تمامي مراحل برداشت به كمك ماشين برداشت نيشكر(Sugarcane Harvester) صورت مي پذيرد و انسان به صورت مستقيم با ني ها در تماس نمي باشد.
ماشين برداشت نيشكر بدليل سلايق متنوع شركت هاي سازنده، داراي تنوع بسيار زيادي است. در برخي، تنها از نقاله جهت انتقال ني هاي بريده شده بهره مي گيرند و در برخي ديگر، اين كار بوسيله ي غلطك صورت مي پذيرد. در برخي ني ها به صورت تكه تكه توليد مي شوند و در برخي ديگر به صورت يكپارچه، اما ماهيت كاري تمامي اين دستگاه ها شبيه به يكديگر است.


قسمت هاي مختلف يك ماشين برداشت نيشكر(Sugarcane Harvester):
به طور كلي يك ماشين برداشت نيشكر از سيستم تغذيه، سيستم تميز كننده و سيستم بالابرنده يا آسانسور تشكيل شده است.

الف) سيستم تغذيه
1- جداكننده ي محصول:
اين قسمت شامل چهار رديف ميله ي مارپيچي يا هليسه است كه در هر سمت دو عدد از آن قرار گرفته است. نسبت به يكديگر با زاويه اي قرار گرفته اند و جهت جداكردن رديف هاي كشت شده مورد استفاده قرار مي گيرند. اين كار به واسطه ي چرخش خلاف جهت يكديگر هليسه ها صورت مي پذيرد. شيب موجود بر روي مارپيچ ها عملكرد كاري وسيله را افزايش مي دهد. لازم به توضيح است كه در زيرِ هر يك از جداكننده هاي محصول يك عدد كفش قابل تنظيم جاي گرفته است كه بر حسب عمق مورد نظر كشاورز، تنظيم مي شود.

2- استوانه‌ي ضربه زن:
اين وسيله ي قابل تنظيم، شامل استوانه ايست كه بر روي آن دندانه هايي وجود دارد كه باعث خم شدن سر نيشكر به سمت جلو مي شود. بر حسب شرايط مختلف آب و هوايي تنظيم مي گردد و يكي از عوامل مؤثر در تطبيق برداشت كننده هاي نيشكر با شرايط مختلفي چون بارندگي، باد شديد و تنوع در واريته هاي نيشكر است.

3- قطع كننده هاي پايه‌ي نيشكر:
اين قسمت شامل صفحات بشقابي شكل قابل تعويضي است كه بر روي آن در حدود 5 تيغه جاي مي گيرد.(در صورت كند شدن، تيغه ها را مي توان تعويض نمود) اين صفحه ها با سرعت زياد مي چرخند و به واسطه ي ضربه اي كه به قسمت ابتدايي ساقه(طوقه) وارد مي كنند عمل بريدن ساقه را انجام مي دهد. برش دقيق اهميت فوق العاده اي بر درصد جوانه زني ني هاي بريده شده دارد.

4- استوانه هاي بلند كننده ني:
اين قسمت شامل استوانه ايست كه ساقه هاي بريده شده در قسمت هاي قبلي را بلند كرده و به غلطك هاي انتقال، منتقل مي كند. اين وسيله در تنظيم مطلوب خوراك دهي اهميت بسيار زيادي دارد.

5- غلطك هاي تغذيه:
شامل استوانه هايي است كه به صورت افقي قرار گرفته اند و كار انتقال مستمر ني هاي بريده شده را انجام مي دهد. بدليل شناور و قابل تنظيم بودن اين استوانه ها يا غلطك ها، ني ها با اندازه هاي مختلف، بدون آسيب ديدن قسمت هاي مستعد جوانه زنيشان به چاقو‌ي تكه تكه كن انتقال مي يابند.

6- خردكننده هاي استوانه اي دوار:
اين قسمت شامل محوري است استوانه اي شكل كه به صورت افقي در پشت غلطك هاي تغذيه جاي گرفته است و داراي چهار سري چاقوي تيز است. فاصله ي چاقو و زاويه و نحوه ي برش ني ها قابل تنظيم است. به كمك اين چاقوهاني هاي نيشكر به قطعات مورد نظر بريده مي شود.

ب) سيستم تميز كننده:

1- بالازن (Topper):
بالازن جهت بريدن قسمت هاي بالايي نيشكر كه از نظر مواد قندي فقير است مورد كاربرد دارد. قسمت هاي بالايي نيشكر در طي فرآيند برداشت، از ني ها جدا شده و به زمين باز مي گردد. بالازن ها دو نوع تك برش و ريز كننده هستند. در انواع تك برش تنها عمل برش و دور كردن قطعات برش خورده از رديف برداشت صورت مي گيرد. اين نوع از بالازن ها در زمين هايي كه ميزان تجزيه ي مواد آلي زياد است استفاده مي شود. نوع ريز كننده همانگونه كه از نامش مشخص است علاوه بر جداكردن، وظيفه ي ريز كردن قسمت هاي بالايي نيشكر را نيز برعهده دارند و در زمين هايي كه جهت زير خاك كردن بقاياي گياهي از شخم بهره مي گيرند استفاده مي شود. به طور كلي بالازن ها دو سري صفحه ي تيغه اي هستند كه در خلاف جهت يكديگر چرخيده و عمل برش را صورت مي دهند. (تصوير بالا سمت چپ)


2- چاقوهاي لبه دار:
اين قطعه شامل يك صفحه ي مدور است كه چاقوهايي بر روي آن قرار گرفته است. به صورت عمودي مي چرخد و در بالاي هر جداكننده‌ي محصول يك عدد از اين چاقوها جاي مي گيرد و وظيفه ي بريدن ساقه هاي درهم پيچيده و جداكردن آن ها را دارد. اين قسمت كمك مي كند تغذيه به صورت مناسب انجام گيرد و رديف ها به صورت كامل، مجزا گردند.

تميز كننده ها به دو دسته ي اوليه و ثانويه تقسيم مي شوند. اين قسمت وظيفه دارد ضايعات همراه ني هاي نيشكر را جدا نمايد.

3- جداكننده ي اوليه:
اين نوع از جداكننده ها شامل پروانه هايي هستند كه با دوري در حدود rpm130 مي چرخند و به واسطه ي عمل دميدن، خار و خاشاك موجود بر روي ني ها را جدا كرده و از ماشين برداشت نيشكر جدا مي كند.

4- جداكننده ي ثانويه:
اين قسمت نيز شامل يك بادبزن هيدروليكي است كه در درون كلاهك پلاستيكي و در انتهاي دماغه ي نيشكر جاي دارد و با عمل دميدن، وظيفه دارد آشغال هاي انتهايي را از ني ها، به صورت كامل جدا كند و به زمين انتقال دهد.

سيستم بالابرنده:
به طور كلي سيستم بالابر از چند سري غلطك به همراه چرخ و زنجير و نقاله تشكيل شده است كه وظيفه‌ي انتقال مواد را بر عهده دارد. اين قسمت بدليل معلق بودن و تحمل وزن زياد در هوا، بسيار سخت و محكم است و قطعات آن به صورت يكپارچه به يكديگر متصل شده اند.(اين قسمت در هر دقيقه در حدود 10 تن از ني هاي بريده شده را در حدود 5/4 متر از سطح زمين بلند مي كند) جهت بالابرها قابل تنظيم است و مي تواند راست ريز يا چپ ريز باشد. علاوه براين از نظر ارتفاع نيز قابل تنظيم اند.(در زير تصوير يك ماشين برداشت نيشكر و قطعات آن قابل رؤيت است)

http://www.smh61.blogfa.com/
SMH61.blogfa