PDA

مشاهده نسخه کامل : بانک اطلاعات دارویی



ابوالفضل
2006-Aug-18, 11:02
آتنولول ATENOLOL


آتنولول‌ به‌ علل‌ گوناگوني‌ مثل‌ افزايش فشار خون‌؛ تسكين‌ درد قلبي‌؛ پيشگيري‌ از سردردهاي‌ ميگرني‌؛ و درمان‌ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ تجويز مي‌شود. همچنين‌ براي‌ جلوگيري‌ از دومين‌ حمله‌ قلبي‌ در افرادي‌ كه‌ يك‌ بار دچار حمله‌ قلبي‌ شده‌اند، كاربرد دارد. ممكن‌ است‌ در شرايط‌ ديگري‌ نيز پزشكتان‌ اين‌ دارو را برايتان‌ تجويز كند. آتنولول‌ با مسدود كردن‌ برخي‌ تكانه‌هاي‌ عصبي‌ به‌ بخش‌هاي‌ خاصي‌ از بدن‌ عمل‌ مي‌كند؛ به‌ همين‌ علت‌ آن‌ را يك‌ مسدودكننده‌ بتا مي‌شناسند. با مسدود كردن‌ اين‌ تكانه‌ها، آتنولول‌ به‌ قلب‌ كمك‌ مي‌كند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتيجه‌ بار كاري‌ قلب‌ كاهش‌ يابد.

چگونگي‌ مصرف‌
آتنولول‌ معمولاً روزي‌ يك‌ بار مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را هر روز سر ساعت‌ معيني‌ بخوريد. معمولاً بهتر است‌ دارو را صبح‌ پيش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ كنيد تا فراموشش‌ نكنيد. آتنولول‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هر روز پيش‌ از خوردن‌ آتنولول‌ نبضتان‌ را بشماريد. اگر زير 50 در دقيقه‌ بود پيش‌ از خوردن‌ داروي‌ آن‌ روز، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر كمتر از 8 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد و دارو را بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ قطع‌ نكنيد. با قطع‌ مصرف‌ آتنولول‌ ممكن‌ است‌ در معرض‌ خطر يك‌ حمله‌ قلبي‌ باشيد. در اكثر مواردي‌ كه‌ آتنولول‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ مهار مي شود ولي درمان نمي شود. و اين‌ بدين‌ معناست‌ كه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد چندين‌ سال‌ يا تا پايان‌ زندگي‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ آتنولول‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد:
- اشكال‌ در تنفس‌ تنگي‌ نفس‌، يا خس‌خس‌ سينه‌؛
- سرد شدن‌ كف‌ دست‌ و پا؛
- ضربان‌ قلب‌ زير 50 در دقيقه‌؛
- سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابيده‌ يا نشسته‌
- تورم‌ دست‌ها و پاها يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (5/1 كيلو در 48-24 ساعت‌)؛
-افسردگي‌، گيجي‌، يا توهم‌ (شنيدن‌، ديدن‌، يا احساس‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود ندارند)؛
- درد قفسه‌ سينه‌، مفاصل‌ يا كمر؛
- تب‌؛ گلودرد؛
- بثورات‌ جلدي‌؛
- يا هرگونه‌ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌.
نشانه‌هاي‌ زير تا هنگام‌ عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ با دارو ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند:
خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، مشكل‌ در خوابيدن‌، اضطراب‌، يبوست‌ يا اسهال‌، كابوس‌، يا كاهش‌ توانايي‌ جنسي‌، اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافتند يا مشكل‌ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آتنولول‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
- حساسيت‌ به‌ آتنولول‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا
بارداري‌ يا شيردهي‌.
- در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ تزريقات‌ حساسيت‌زدايي‌، كافئين‌، داروهاي‌ آسم‌ (آمينوفيلين‌، ديفيلين‌، اكستريفيلين‌، تئوفيلين‌)، داروهاي‌ ديابت‌ (انسولين‌، داروهاي‌ خوراكي‌ پايين‌آورنده‌ قند)، ديگر داروهاي‌ كاهنده‌ فشار خون‌ (مسدودكننده‌هاي‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌، كلونيدين‌، گوانابنز)، كوكائين‌، يا مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌اكسيداز.
- سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، آسم‌، يا آمفي‌زم‌؛ مشكلات‌ احتقاني‌ قلب‌؛ بيماري‌ قند؛ پركاري‌ تيروييد؛ افسردگي‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌. اگر بيماري‌ قند داريد، آتنولول‌ ممكن‌ است‌ قند خون‌ شما را افزايش‌ دهد و نيز ممكن‌ است‌ علايم‌ افت‌ قند خون‌ را مخفي‌ كند. اگر دچار حساسيت‌ باشيد با مصرف‌ آتنولول‌ واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌تان‌ ممكن‌ است‌ تشديد شود.


هنگام‌ مصرف‌ آتنولول‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودي‌تان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
-در مورد ميزان‌ فعاليت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعيت‌ بدني‌تان‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. آتنولول‌ ممكن‌ است‌ درد قفسه‌ سينه‌ را كاهش‌ دهد يا از آن‌ جلوگيري‌ كند و در نتيجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد كه‌ برايتان‌ بي‌خطر است‌ فعال‌تر باشيد. كه‌ اين‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سينه‌ و علايم‌ جدي‌ ديگر مي‌شود.
- وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قد و استخوانبندي‌تان‌ در يك‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ داريد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد.
-اگر براي‌ كاهش‌ فشار خون‌ آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مصرف‌ سديم‌ (نمك‌) خود را محدود كنيد. از پزشكتان‌ درخواست‌ كنيد دستوارات‌ تغذيه‌اي‌ در اختيارتان‌ بگذارد يا شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند.
-اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد، از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كنيد.
الكل‌ ننوشيد.
- از وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ و يا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ايستاده‌ آرام‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد.
در هواي‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشيد، چرا كه‌ آتنولول‌ ممكن‌ است‌ شما را به‌ سرما حساس‌تر كند.
براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ مقدار كافي‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
پزشكان‌ ديگر را از اينكه‌ آتنولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد؛ زيرا آتنولول‌ ممكن‌ است‌ بر روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ اثر بگذارد.
آتنولول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آتنولول‌ فاسد مي‌شود).
آتنولول‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.


هنگام‌ مصرف‌ آتنولول‌ نبايد :
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. اگر خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ساز شد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارويي‌ مصرف‌ كنيد؛ به‌ ويژه‌ داروهاي‌ محرك‌ و داروهاي‌ سرفه‌ يا سرماخوردگي‌ كه‌ بدون‌ تجويز پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ هستند.



منبع :‌

http://www.salamatiran.com

ابوالفضل
2006-Aug-18, 11:04
آزيترومايسين AZITHROMYCIN

آزيترومايسين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ است‌ كه‌ براي‌ گلودرد استرپتوكوكي‌، برونشيت‌، برخي‌ انواع‌ سينه‌پهلو (پنوموني‌)، و عفونت‌هاي‌ كلاميديايي‌ تجويز مي‌شود.


چگونگي‌ مصرف
آزيترومايسين‌ بايد با شكم‌ خالي‌ خورده‌ شود، حداقل‌ 1 ساعت‌ قبل‌ يا 2ساعت‌ بعد از غذا. اين‌ دارو براي‌ بعضي‌ از عفونت‌ها به‌ صورت‌ تك‌نوبتي‌ تجويز مي‌شود يا در ساير موارد به‌ شكل‌ روزي‌ يك‌ نوبت‌ براي‌ 5 روز. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌. چنانچه‌ پيش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد علايمتان‌ ممكن‌ است‌ برگشت‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، اين‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آزيترومايسين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دردهاي‌ شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌، تب‌، درد مفصلي‌ يا بثورات‌ جلدي‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ آنتي‌بيوتيك‌ها آنافيلاكس‌ است‌ كه‌ نيازمند توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ مي‌باشد. از آنجايي‌ كه‌ آنافيلاكس‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، كهير يا تورم‌هاي‌ پوستي‌، غش‌ ناگهاني‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ كرده‌ بلافاصله‌ با يك‌ مركز خدمات‌ اضطراري‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آزيترومايسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آزيترومايسين‌، اريترومايسين‌، يا آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، ضدانعقادها (رقيق‌ كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، تئوفيلين‌، و آنتي‌اسيدهاي‌ حاوي‌ آلومينيم‌/ منيزيم‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ كبدي‌.


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود دوره‌ كامل‌ دارويتان‌ را مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با آزيترومايسين‌ احساس‌ بهبودي نکرديد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
آزيترومايسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آزيترومايسين‌ فاسد مي‌شود).


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ نبايد :
از داروهاي‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد، مگر به‌ دستور پزشكتان‌.

ابوالفضل
2006-Aug-18, 11:06
آسپيرين ASPIRIN

آسپيرين‌ يك‌ داروي‌ رايج‌ است‌ كه‌ بدون‌ نسخه‌ پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ مي‌باشد. اين‌ دارو يك‌ مسكن‌ غيرمخدر براي‌ تسكين‌ دردهاي‌ خفيف‌ تا متوسط‌ نظير سردرد، دندان‌درد، و دردهاي‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌ است‌. آسپيرين‌ تب‌ را كاهش‌ مي‌دهد و التهاب‌ را در موارد درماتيسمي‌ كاهش‌ مي‌دهد. آسپيرين‌ خشكي‌، تورم‌ و درد مفاصل‌ را درد آرتريت‌ مي‌كاهد ولي‌ بيماران‌ را درمان‌ نمي‌كند. از اين‌ دارو همچنين‌ در پيشگيري‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌، كاهش‌ خطر حمله‌ قلبي‌ و مغزي‌، و موارد ديگر استفاده‌ مي‌شود. البته‌ اين‌ خاصيت‌ آسپيرين‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ افزايش‌ احتمال‌ خطر خونريزي‌ شود. استيل‌ ساليسيليك‌ اسيد يك‌ نام‌ ديگر آسپيرين‌ است‌.


چگونگي‌ مصرف‌
براي‌ جلوگيري‌ از اثرات‌ مضر آسپيرين‌ بر روي‌ معده‌، اين‌ دارو را با غذا، شير، داروهاي‌ ضداسيد، يا يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كنيد (اين‌ در مورد قرص‌هاي‌ پوشش‌دار يا شياف‌ صدق‌ نمي‌كند). همچنين‌ براي‌ پيشگيري‌ از دل‌ بهم‌ خوردگي‌ بهتر است‌ از30-15 دقيقه‌ پس‌ از خوردن‌ آسپيرين‌ دراز نكشيد. بجز در مورد قرص‌هاي‌ پوشش‌دار و قرص‌هاي‌ طولاني‌اثر، ساير قرص‌هاي‌ آسپيرين‌ را مي‌توان‌ براي‌ سهولت‌ بلع‌ خرد يا در يك‌ مايع‌ حل‌ كرد. به‌منظور استعمال‌ راحت‌تر شياف‌ آسپيرين‌، آن‌ را براي 30 دقيقه‌ قبل‌ از استفاده‌ داخل‌ يخچال‌ بگذاريد. براي‌ استعمال‌ شياف‌، پوشش‌ شياف‌ را باز كرده‌، شياف‌ را با آب‌ سرد مرطوب‌ كنيد، به‌ يك‌ پهلو دراز كشيده‌، شياف‌ را با كمك‌ انگشتتان‌ داخل‌ مقعد فرو كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد، البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آسپيرين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: سوزش‌ سر دل‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ تورم‌ دست‌ها، پاها و پلك‌ها؛ افزايش‌ وزن‌؛ خس‌خس‌ سينه‌؛ مدفوع‌ سياهرنگ‌؛ خونريزي‌ از لثه‌ها در هنگام‌ مسواك‌ زدن‌.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آسپيرين‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر چيز، به‌ ويژه‌ آسپيرين‌ يا داروهاي‌ شبه‌ آسپيرين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌)، داروهاي‌ ضدانعقادي‌ (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، داروهاي‌ خوراكي‌ ضدديابت‌، آنتي‌بيوتيك‌ها (سفالوسپورين‌ها، وانكومايسين‌)، داروهاي‌ ضدسرطان‌ (متوتركسات‌)، والپروئيك‌ اسيد، پروبنسيد و سولفين‌ پيرازون‌ (داروهاي‌ نقرس‌)، و زيدووودين‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ خونريزي‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده‌، هموفيلي‌، و كمبود پلاكتي‌)، پوليپ‌هاي‌ بيني‌ ناشي‌ از آسپيرين‌، نقرس‌، كمبود آنزيم G6PD ، پرفشاري‌ خون‌، و بيماري‌هاي‌ كبدي‌، كليوي‌، و قلبي‌.



هنگام‌ مصرف‌ آسپيرين‌ توصيه‌ مي‌شود
برچسب‌ روي‌ دارو را خوانده‌ و از دستوراتش‌ پيروي‌ كنيد.
برچسب‌ روي‌ ساير داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ تجويز پزشك‌ را بخوانيد تا مبادا در حال‌ مصرف‌ داروهايي‌ باشيد كه‌ حاوي‌ آسپيرين‌ هستند يا حاوي‌ داروهايي‌ باشند كه‌ با آسپيرين‌ تداخل‌ ايجاد مي‌كنند.
آسپيرين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آسپيرين‌ فاسد مي‌شود). شياف‌ آسپيرين‌ را در يك‌ جاي‌ خنك‌ نگاه‌ داريد، ولي‌ آن‌ را و شكل‌هاي‌ مايع‌ آسپيرين‌ را منجمد نكنيد.
آسپيرين‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
در صورتي‌ كه‌ آسپرين‌ را براي‌ درد، تب‌ يا گلودرد مي‌خوريد، در موارد زير با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد:
درد بيش‌ از 10 روز طول‌ بكشد يا علامت‌ جديدي‌ اضافه‌ شود.
تب‌ بيش‌ از 3 روز طول‌ بكشد، تشديد شود يا علامت‌ جديد اضافه‌ شود.
گلودرد دردناكتر شود، بيش‌ از 2 روز به‌ طول‌ انجامد، يا تب‌، تهوع‌، استفراغ‌، بثورات‌ جلدي‌ يا سردرد رخ‌ دهد.
آسپيرين‌ را فقط‌ به‌ مقدار تجويز شده‌ براي‌ جلوگيري‌ از حمله‌ قلبي‌، مغزي‌ و ديگر مشكلات‌ ناشي‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ كنيد



هنگام‌ مصرف‌ آسپيرين‌ نبايد
آسپيريني‌ را كه‌ بوي‌ سركه‌ مي‌دهد استفاده‌ كرد. اين‌ به‌ معناي‌ فاسد شدن‌ آسپيرين‌ است‌.
در صورتي‌ كه‌ در عرض‌ 7 روز گذشته‌ عمل‌ جراحي‌ لوزه‌، كشيدن‌ دندان‌، يا جراحي‌ دندان‌ يا دهان‌ داشته‌ايد، آسپيرين‌ را بجويد. آسپيرين‌ را به‌ همان‌ صورت‌ ببلعيد.
آسپيرين‌ را مستقيماً روي‌ دندان‌ يا لثه‌ گذاشت‌؛ در اين‌ صورت‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ سوزش‌ شود.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ آسپيرين‌ را قطع‌ كنيد، اگر آن‌ را براي‌ پيشگيري‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
تا 5 روز پيش‌ از هر جراحي‌ آسپيرين‌ مصرف‌ كنيد مگر به‌ دستور پزشك‌؛ اين‌ كار موجب‌ خونريزي‌ خواهد شد.
به‌ كودكي‌ كه‌ تب‌ يا ديگر علايم‌ شبه‌ آنفلوآنزايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ ناشي‌ از يك‌ ويروس‌ مثل‌ ويروس‌ آبله‌مرغان‌ يا آنفلوآنزا باشد آسپيرين‌ بدهيد. آسپيرين‌ در برخي‌ از موارد با نشانگان‌ «راي‌» كه‌ يك‌ بيماري‌ وخيم‌ است‌ ارتباط‌ داشته‌ است‌. در اين‌ موارد در مورد داروي‌ مناسب‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.



مسموميت‌
در صورت‌ شك‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از حد آسپيرين‌، بلافاصله‌ درخواست‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد. علايم‌ مصرف‌ بيش‌ از حد عبارتند از: صداي‌ زنگ‌ داخل‌ گوش‌ها، خواب‌آلودگي‌، گيجي‌، افت‌ شنوايي‌، اضطراب‌، هيجان‌ شديد، تنفس‌ تند و عمقي‌. براي‌ پيشگيري‌ از عوارض‌ جدي‌ نظير تشنج‌ يا حتي‌ مرگ‌ بلافاصله‌ به‌ دنبال‌ مراقبت‌هاي‌ پزشكي‌ باشيد.


اطلاعات‌ ديگر
انواع‌ ژنريك‌ آسپيرين‌ از انواع‌ داراي‌ نام‌ تجاري‌ ارزانترند و در اكثر موارد به‌ همان‌ اندازه‌ مؤثرند. انواع‌ طولاني‌اثر گرانترند ولي‌ ممكن‌ است‌ مصرف‌ آنها راحت‌تر باشد.

ابوالفضل
2006-Aug-18, 11:07
آسيكلووير ACYCLOVIR


آسيكلووير يك‌ داروي‌ ضدويروسي‌ رايج‌ است‌. از اين‌ دارو براي‌ جلوگيري‌ و درمان‌ عفونت‌هاي‌ ويروسي‌ نظير هرپس‌ سيمپلكس‌ و هرپس‌ ژينتاليس‌، و درمان‌ آبله‌مرغان‌ استفاده‌ مي‌شود. اگر براي‌ جلوگيري‌ از تبخال‌ راجعه‌ استفاده‌ شود، آسيكلووير بايد به‌ مجردي‌ كه‌ احساس‌ گزگز يا سوزش‌ (كه‌ اولين‌ علامت‌ عود مجدد است‌) آغاز شد مورد استفاده‌ قرار گيرد. در مورد آبله‌مرغان‌ اگر درمان‌ ظرف‌ 24 ساعت‌ اول‌ از شروع‌ پيدايش‌ بثورات‌ جلدي‌ آغاز شود بيشترين‌ تأثير را خواهد داشت‌. زويراكس‌ نام‌ تجاري‌ آسيكلووير است‌.


چگونه مصرف
كپسول‌، قرص‌، و سوسپانسيون‌ خوراكي‌ آسيكلووير را مي‌توان‌ با غذا مصرف‌ كرد. دارو در هر نوبت‌ بايد با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ شود. بهتر است‌ براي‌ حفظ‌ يك‌ سطح‌ ثابت‌ دارو در خون‌، آسيكلووير در فواصل‌ يكسان‌ در طي‌ 24 ساعت‌ مصرف‌ شود. آسيكلووير معمولاً هر 4 ساعت‌، 5 بار در روز تجويز مي‌شود. برنامه‌ زماني‌ مصرف‌ دارو مي‌تواند 6 صبح‌، 10 صبح‌، 2 بعدازظهر و 6 عصر و 10 شب‌ باشد. اگر اين‌ برنامه‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ مي‌كند از پزشكتان‌ بخواهيد در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ دارويي‌ كه‌ براي‌ شما مناسب‌تر بوده‌ و در عين‌ حال‌ اهداف‌ درماني‌ را برآورده‌ سازد، به‌ شما كمك‌ كند. بسيار مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار تجويز شده‌ كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ اگر احساس‌ مي‌كنيد حالتان‌ بهتر شده‌ است‌. اگر پيش‌ از مصرف‌ كامل‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد، علايمتان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً ظهور كنند. پيش‌ از مصرف‌ سوسپانسيون‌ خوراكي‌، شيشه‌ را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد و از وسيله‌اي‌ اندازه‌گيري‌ همراه‌ دارو براي‌ تعيين‌ مقدار مصرفي‌ در هر نوبت‌ استفاده‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، آن‌ را به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرف‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً زمان‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ قبلي‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ خود برگرديد، مقدار دارو را دو برابر نكنيد.




هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دردهاي‌ شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد، يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آسيكلووير پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ نسبت‌ به‌ آسيكلووير يا گان‌سيكلووير [vitrasert ،cytovene].
بارداري‌ يا شيردهي‌.
در حال‌ مصرف‌ ديگر داروها، به‌ ويژه‌ آنهايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ براي‌ كليه‌هايتان‌ مضر باشند، مثل‌ مقادير بالاي‌ استامينوفن‌ تيلنول‌، داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ (NSAID) مثل‌ ايبوپروفن‌، سيكلوسپورين‌، فوسكارنت‌، ليتيم‌، ريفامپين‌، سولفوناميدها و تتراسايكلين‌ها.
داراي‌ سابقه‌ يا دچار دهيدارتاسيون‌ (كاهش‌ آب‌ بدن‌) يا بيماري‌ كليوي‌.



در هنگام‌ مصرف‌ آسيكلووير توصيه‌ مي‌شود
دوره‌ درمان‌ با آسيكلووير را به‌طور كامل‌ طي‌ كنيد تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود؛ حتي‌ اگر احساس‌ بهبود مي‌كنيد.
اگر خانمي‌ هستيد كه‌ به‌ علت‌ هرپس‌ ژينتاليس‌ (تبخال‌ در ناحيه‌ تناسلي‌) آسيكلووير مصرف‌ مي‌كنيد، هر ساله‌ يك‌ آزمون‌ گستره‌ پاپانيكولا (پاپ‌) انجام‌ دهيد؛ زيرا اين‌ عفونت‌ با افزايش‌ احتمال‌ ابتلا به‌ سرطان‌ گردن‌ رحم‌ همراه‌ است‌.
منطقه‌ مبتلا را تا آنجا كه‌ مي‌توانيد تميز و خشك‌ نگاه‌ داريد. لباس‌ زير گشادتري‌ بپوشيد تا ضايعات‌ آزرده‌ نشوند.
آسيكلووير را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از حرارت‌، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آسيكلووير فاسد مي‌شود).
اگر آسيكلووير مصرف‌ مي‌كنيد و در عرض‌ چند روز بهتر نشده‌ايد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.



در هنگام‌ مصرف‌ آسيكلووير، نبايد :
با همسرتان‌، اگر دچار تبخال‌ ناحيه‌ تناسلي‌ است‌، نزديكي‌ داشته‌ باشيد. كاندوم‌ مي‌تواند به‌ جلوگيري‌ از سرايت‌ هرپس‌ كمك‌ كند، ولي‌ ژل‌هاي‌ اسپرم‌كش‌ يا ديافراگم‌ در پيشگيري‌ از سرايت‌ اين‌ بيماري‌ نقشي‌ ندارند.
از آسيكلووير تاريخ‌ گذشته‌ استفاده‌ كنيد.
تا وقتي‌ كه‌ دارو تمام‌ نشده‌ است‌ مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنيد مگر اينكه‌ پزشكتان‌ چنين‌ دستور دهد.

osilatoria
2006-Dec-20, 15:19
موارد مصرف‌: اريترومايسين‌ به‌ عنوان‌جايگزين‌ پني‌سيلين‌ها در بيماراني‌ كه‌ به‌ اين‌داروها حساسيت‌ مفرط دارند، مصرف‌مي‌شود. همچنين‌، اريترومايسين‌ در درمان‌آنتريت‌ ناشي‌ از كامپيلوباكتر، پنوموني‌،بيماري‌ لژيونر، سيفليس‌، التهاب‌غيرگنوكوكي‌ پيشابراه‌، التهاب‌ مزمن‌پروستات‌، آكنه‌ ولگاريس‌ و براي‌ پيشگيري‌از ديفتري‌ و سياه‌ سرفه‌ مصرف‌ مي‌شود.

مكانيسم‌ اثر: اريترومايسين‌ يك‌آنتي‌بيوتيك‌ ماكروليد باكتريواستاتيك‌ باطيف‌ اثر ضد باكتري‌ شبيه‌ به‌پني‌سيلين‌هاست‌. اين‌ دارو از طريق‌ پيوندبا ريبوزوم‌هاي‌ باكتريايي‌ مانع‌ بيوسنتزپروتئين‌هاي‌ موجود در باكتري‌ و توقف‌رشد آن‌ مي‌شود.

فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو از راه‌ خوراكي‌بخوبي‌ جذب‌ مي‌شود، اما در برابر اسيدمعده‌ ناپايدار است‌. فراهمي‌ زيستي‌ اين‌دارو بسته‌ به‌ نوع‌ استرآن‌ 65 ـ 30 درصداست‌. پس‌ از جذب‌ به‌طور گسترده‌ دربافتها و مايعات‌ بدن‌ منتشر مي‌شود.متابوليسم‌ آن‌ كبدي‌ و دفع‌ آن‌ نيز عمدتاازطريق‌ ترشح‌ در صفرا است‌. اوج‌ غلظت‌سرمي‌ اريترومايسين‌ بسته‌ به‌ نوع‌ استرآن‌4 ـ 2 ساعت‌ پس‌ از مصرف‌ خوراكي‌حاصل‌ مي‌شود. نيمه‌ عمر اين‌ دارو 2 ـ 1/5ساعت‌ است‌ كه‌ در صورت‌ عيب‌ كار كليه‌ممكن‌ است‌ تا 5 ساعت‌ نيز افزايش‌ يابد.

هشدارها: در صورت‌ ابتلاي‌ بيمار به‌نارسايي‌ كبدي‌ يا كليوي‌، تاكي‌كاردي‌ بطني‌و پورفيري‌، با احتياط فراوان‌ مصرف‌شود.

‌راهنمايي هاي ‌مصرف‌‌
اريترومايسين را مي‌توان با شكم خالي همراه يك ليوان پر از آب مصرف كرد ولي در صورتي كه معده را ناراحت كند مي‌توان آن را با غذا خورد. ‌بهتر است دارو در نوبت‌هايي با فواصل زماني يكسان در شبانه‌روز مصرف شود تا سطح خوني آن ثابت باقي بماند. براي مثال، اگر لازم است روزي 4 بار اريترومايسين مصرف كنيد، نوبت‌ها بايد 6 ساعت فاصله داشته باشند (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب و 6 صبح‌.) اگر اين برنامه با برنامه كار يا خواب شما تداخل داشت از پزشكتان بخواهيد در تعيين يك برنامه موِثرتر به شما كمك كند. ‌مهم است كه دارو را سر وقت و به‌طور كامل مصرف كنيد، حتي اگر احساس بهبودي ‌داريد. اگر پيش از اتمام دارو آن را قطع كنيد، ممكن است علايمتان عود كند. قرص‌هاي جويدني اريترومايسين بايد پيش از بلعيده شدن، جويده يا خرد شوند. ‌مي‌توان كپسول‌هاي طولاني‌رهش اريترومايسين را باز كرد و قرص دانه‌هاي ‌روكش‌دار داخلش را پيش از مصرف با يك غذاي نرم مخلوط كرد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد، به مجردي كه به ياد آورديد مصرفش كنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها كنيد و به برنامه ‌دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


عوارض‌ جانبي‌: تهوع‌، استفراغ‌، احساس‌ناراحتي‌ در شكم‌، اسهال‌، كهير، بثورات‌جلدي‌ و ساير واكنش‌هاي‌ آلرژيك‌، كاهش‌برگشت‌پذير قدرت‌ شنوايي‌ در صورت‌مصرف‌ مقادير زياد دارو، يرقان‌ انسدادي‌و عوارض‌ قلبي‌ با مصرف‌ اين‌ داروگزارش‌ شده‌اند.
همچنين در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف اريترومايسين، پزشكتان را مطلع سازيد‌:
حساسيت به اريترومايسين‌؛ بارداري يا شيردهي؛ مصرف داروهاي ديگر به ويژه استميزول، كاربامازپين، والپروئيك اسيد، سيكلوسپورين، داروهاي ضدانعقاد (رقيق‌كننده‌هاي خون مثل وارفارين‌)، و آنتي‌بيوتيك‌هاي ديگر (كلرامفنيكل‌)؛ ابتلا به يا سابقه بي‌نظمي ضربان قلب (آريتمي‌)، افت شنوايي، يا بيماري كبدي.

تداخل‌هاي‌ دارويي‌: غلظت‌ سرمي‌ديسوپيراميد در صورت‌ مصرف‌ همزمان‌با اريترومايسين‌ افزايش‌ مي‌يابد و ممكن‌است‌ موجب‌ بروز مسموميت‌ و آريتمي‌شود. اثر وارفارين‌ در صورت‌ مصرف‌همزمان‌ با اريترومايسين‌ ممكن‌ است‌افزايش‌ يابد. اريترومايسين‌ متابوليسم‌كاربامازپين‌، بروموكريپتين‌،تئوفيلين‌ وسيكلوسپورين‌ را مهار مي‌كند و ممكن‌است‌ موجب‌ افزايش‌ غلظت‌ سرمي‌ اين‌داروها گردد. اريترومايسين‌ متابوليسم‌ترفنادين‌ را نيز مهار مي‌كند و خطر بروزآريتمي‌ در بيمار را افزايش‌ مي‌دهد (ازمصرف‌ همزمان‌ اين‌ دو دارو بايدخودداري‌ كرد). اثر ديگوكسين‌ بر قلب‌ درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با اريترومايسين‌ممكن‌ است‌ افزايش‌ يابد. غلظت‌ سرمي‌اريترومايسين‌ توسط سايمتيدين‌ افزايش‌مي‌يابد و اين‌ موضوع‌ احتمال‌ بروزعوارض‌ جانبي‌ و مسموميت‌، به‌ويژه‌ناشنوايي‌ ناشي‌ از اريترومايسين‌ راافزايش‌ مي‌دهد.

هنگام مصرف اريترومايسين ‌توصيه مي‌شود
حتي در صورت احساس بهبودي، اريترومايسين را به‌طور كامل مصرف ‌كنيد تا عفونت‌تان درمان شد و، از عود بيماري جلوگيري شود.
اريترومايسين ‌را دور از دسترس كودكان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري ‌كنيد (در اين شرايط اريترومايسين فاسد مي‌شود.) برخي از محلول ‌هاي ‌اريترومايسين پس از آماده شدن بايد در يخچال نگهداري شوند؛ دستورالعمل روي ‌بسته‌بندي دارو را بخوانيد. پيش از مصرف، شيشه محلول را به خوبي تكان ‌دهيد.
از پيمانه داخل جعبه دارو براي اندازه‌گيري مقدار دارو استفاده ‌كنيد.
اگر ظرف 3 روز از شروع درمان احساس بهبودي نداشته‌ايد با پزشكتان ‌مشورت كنيد.
هنگام مصرف اريترومايسين ‌نبايد
داروي تاريخ مصرف گذشته مصرف كنيد.
دارو را ناتمام قطع ‌كنيد، مگر به توصيه پزشك.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: اريترومايسين‌ ومشتقات‌ خوراكي‌ آن‌ را بهتر است‌ با معده‌خالي‌ مصرف‌ كرد. اما در صورت‌ بروزتحريك‌ گوارشي‌ مي‌توان‌ دارو را با غذامصرف‌ نمود.

منبع سايت ايران سلامت

H A M E D
2007-Apr-09, 01:15
اول از همه بیایم گروه بندی دروها رو ببینیم:

دستگاه گوارش
داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری
داروهای درمان اسهال
داروهای درمان یبوست
داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد
دستگاه گردش خون
داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب
داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها)
داروهای کاهنده فزونی فشار خون
داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی
داروهای محرک قلب
داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد)
دستگاه تنفس
دستگاه اعصاب
عفونت ناشی از موجودات ذره بینی
دستگاه غده های درون ریز
داروهای مؤثر بر چشم
داروهای مؤثر بر حلق، گوش، بینی و دهان
داروهای مؤثر بر پوست
ماهیچه‌ها و مفصلها
ویتامینها
داروهای مکمل کمبود تغذیه
مکمل‌های آهن
سرم درمانی

و حالا یه توضیح مختصر از هر كدوم:
دستگاه گوارش
داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری
ضد اسیدها: این داروها به منظور خنثی کردن هیدروکلریک اسید که از معده ترشح می‌شود بکار می‌روند. مانند هیدروکسید آلومینیوم، هیدروکسید منیزیم، بیکربنات سدیم و …
داروهای ضد انقباض: هر زخم گوارشی باعث اسپاسم، انقباض ناگهانی و دردناک ماهیچه می‌شود و راه خروجی معده را می‌بندد، این عمل وضع زخم را بدتر می‌کند. مانند بلادونا، آتروپین، هیوسین و ترکیبات مربوط به آن بسیاری از داروهای ضد انقباض در صورت ترکیب با اسیدها موثرند.
داروهای التیام بخش زخم گوارشی: این داروها تا حد زیادی زخمهای گوارشی را بهبود می‌بخشند. مانند سایمتدین (تاگامت)، راینیتیدین.
داروهای درمان اسهال
جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته مهمتر از مصرف داروهاست این امر بویژه در نوزادان و افراد ضعیف و سالمندان صدق می‌کند. اسهال ملایم در افراد تندرست را می‌توان با داروهایی که باعث جذب آب در روده می‌شوند یا حرکت روده را کاهش دهند، تخفیف داد. مانند گرد کلرید سدیم و گلوکز خوراکی ، ترکیب کائولین، کودئین، دی فنوکسیلات (لوموتیل) ید و کینول و …
داروهای درمان یبوست
داروهای برطرف کننده یبوست به یکی از راههای افزایش حجم مدفوع، تحریک روده و نرم کننده مدفوع عمل می‌کند. مانند سبوس گندم، متیل سلولز، استرکولی و فرآورده‌های مشابه و …
محرکهای روده: عمل این داروها بسیار متنوع است و برای استفاده دراز مدت مناسبت نیستند. مانند بیزاکودیل (دولکولاکس) روغن کرچک ، شربت انجیر، فنول فتالین و …
داروهای نرم کننده مدفوع: این داروها واکنش‌پذیر عمل می‌کنند و حتی چنانچه به مدت طولانی استفاده شوند به ندرت مشکلی را ایجاد می‌کنند. مانند پارافین مایع، گلیسرین و شیافها، روغن زیتون، روغن کرچک
داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد
این داروها عبارتند از: انواع تنقیه‌ها، شیافها و مواد استروئیدی و آنتی بیوتیکها که این داروها بطور عمده برای درمان التهاب (کولیت) بواسیر و خارش به کار می‌روند. مانند بنوکائین، هیدروکورتیزون و …
دستگاه گردش خون
داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب
داروهای کاهنده شمار ضربان قلب: این داروها بیشتر برای نارسایی، احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهیلیزی به کار می‌روند. مانند دیگوکسین، دیژیتوکسین، لاناتوزید و …
داروهای تنظیم کننده نظم ضربان قلب: این داروها بیشتر برای تنظیم و جلوگیری از بروز ناگهانی اختلال در نظم قلب که گاهی مثلا در لرزش دهلیزی و بعد از لخته شدن خون (ترمبوز) در عروق اکلیلی منجر به مرگ می‌وشد مصرف می‌شوند. مانند کنیدین، وراپامیل، لیگنوکائین و …
داروهای مسدود کننده گیرنده‌های بتا: این داروها برای کند کردن ضربان قلب و برای کاهش فشار خون در آنژین صدری استفاده می‌شود. مانند پراپرنولول، آنتولول، تیمولول و …
داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها)
این داروها باعث تحریک کلیه‌ها می‌شوند تا آب اضافی بدن را به شکل ادرار خارج سازند. از دست دادن آب اضافی بدن در نارسایی احتقاقی قلب نیز پرفشاری خون و در مواردی که آب بدن زیاد می‌شوند مفید است. مانند فروزماید (لازیکس)، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید و ..
داروهای کاهنده فزونی فشار خون
تاثیر این دارها بر قلب و سرخرگها از راههای مختلف انجام می‌گیرد. مانند متیل دوپا، کلوتیدین، آدالات، اتنولول، پروپرانولول، کلروتیازید و …
داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی
این داروها بر گشاد کردن سرخرگهای اکلیلی افراد مبتلا به آنژین صدری به کار می‌رود که اثر آنها فوری است و درد را برطرف می‌کند. مانند
نیتروگلسیرین، نیکوتیکنیک اسید و …
داروهای محرک قلب
این داروهای محرک قلب گاهی در فوریتها برای تحریک قلب نارسا در حین عمل جراحی یا بعد از ایست قلبی به بیمار داده می‌شود. مانند
داروهای شبه آدرنالین (سیمیاتول، آدامین، فنیل آفرین)
داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد)
این داروها از تشکیل لخته شدن خون در سرخرگ یا از گسترش بیشتر لخته‌ها در گردش خون و قطع خون رسانی در سطح وسیع جلوگیری می‌کند. مانند هپارین، وارفارین، نیکومالون و …
دستگاه تنفس
علاوه بر آنتی‌بیوتیکها که در بخش دیگر آمده است، شش نوع داروی دیگر بر دستگاه تنفس تاثیر می‌گذارند و برای درمان بیماریهای دستگاه تنفس بکار می‌روند عبارتند از:
داروهای گشاد کننده نایژه‌ها: در بیماری آسم که به علت تنگ شدن نایژه‌ها بر اثر انقباض راههای هوایی روی می‌دهد و با بازدهم، هوای حاوی گاز کربنیک را نمی‌تواند خارج کنند. لذا داروهای گشاد کنندة نایژه‌ها باعث رفع تنگی نایژه‌ها می‌شوند. مانند آدرنالین و افدرین بیش از همه مصرف می‌شوند داروهای موثرتر شبه آدرنالین عبارتند از: سالبوتامول، آمینوفیلین، تئوفیلین، تربوتالین و ایپراتروپیوم.
داروهای کمکی درمان آسم: کورتیکواستروئیدها: این داروها باعث گشاد شدن نایژه‌های تنگ که مانع از تخلیه کامل ریه‌ها در بیماری آسم می‌شوند کمک می‌کنند. مانند بتامتازون و …
داروهای پیشگیری آسم: به تازگی داروهایی ساخته شده‌اند که حساسیت یاخته‌های پوششی مجاری تنفسی را کاهش می‌دهند. این داروها بطور فزاینده‌ای میزان حمله‌های بیماری آسم را کاهش می‌دهند. اما بعد از شروع حملات آسم هیچ ارزش درمانی ندارند. مصرف این داروها، بویژه در کودکان، برای پیشگیری از بیماری آسم مفید است ولی باید به مدت طولانی مصرف شوند. مانند کرومولین سدیم ـ کترتیفن
داروهای ضد حساسیت (ضد هیستامین): این داروها در خنثی سازی هیستامین (مادهی که بر اثر واکنشهای حساسیت‌زا ایجاد می‌شود) بکار می‌رود. مانند پرومتازین (فرگان)، پیریلامین مالئات، دیفن هیدرامین، ترفنادین و ..
داروهای محرک دستگاه تنفس: این داروها در فوریتها جهت تحریک عمل تنفس بکار می‌رود در موارد مصرف بیش از حد دارو (خودکشی)، موارد خفگی و نوزادانی که به کندی تنفس می‌کند استفاده می‌شود. مانند تیکتامید، نالوکسون.
داروهای مسکن سرفه: پزشکان میل چندانی به تجویز داروهای برطرف کننده سرفه ندارند، زیرا سرفه خود واکنشی است برای بیرون راندن ترشحات و خلط عفونی و مواد خارجی و ممانعت از ورود آنها به راههای تنفسی می‌باشد با این همه نوع داروها بسیار زیاد بکار می روند بی آنکه واقعاً سودمند باشند. مانند ترکیبات کدئین دار.
دستگاه اعصاب
داروهایی که بر دستگاه اعصاب تأثیر می گذارند بسیارند. برخی از آنها بسیار سودمندند. ولی برخی نیز باید با داروهای دیگر همراه شوند تا تعادلی بین اثرهای مثبت روانی و عوارض جانبی آنها بوجود آید. داروها از هشت راه مختلف بر دستگاه اعصاب اثر می گذارند که عبارتند از:
داروهای درمان بیخوابی و اضطراب: داروهای خواب‌آور (قرص خواب): این داروها برای افرادی که به سختی به خواب می روند تجویز می شوند. مقدار کم این داروها معمولاً اضطراب را نیز کاهش می دهد. مانند بنزود یا زپین‌ها (نیترازپام، دیازپام، تمازپام)
داروهای اضطراب و مسکن و آرام بخش: این داروها برای کاهش اضطراب تجویز می شوند. مانند بنزود یا زپین‌ها (دیازپام، کلردیازپوکساید، لورازپام، اکسازپام)
داروهای مؤثر بر اختلالهای شدید روانی (ضد روان پریشی) این داروها، هزاران نفر را به جای راهی شدن به سوی بیمارستانهای روانی به زندگی عادی در جامعه موفق ساخته است. بسیاری از آنها آرامبخش است. مانند فنوتیازین‌ها و داروهای مشتق از آنها
داروهای ضد افسردگی: همه داروهای ضد افسردگی دو تا سه هفته طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. مصرف این داروها باید تحت مراقبت پزشکی انجام شود. مانند آمی تریپتلین، ایمی پرامین و …
داروهای محرک دستگاه اعصاب و اشتها برها: محرکهای ملایم مانند کافئین برای رفع خستگی و خواب آلودگی مصرف می شوند و داروهای مشتق از آمفتامین گاهی برای سرکوب اشتهای افرادی که قصد کم کردن وزن را دارند بکار می روند. مانند داروهای شبه کافئین، داروهای مشتق از آمفتامین.
داروهای ضد تهوع و سرگیجه: این داروها برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از بیماری سفر، التهاب گوش درونی و همچنین در بارداری بکار می رود. مانند ضد هیستامین‌ها، فنوتیازین‌ها، B6
داروهای ضد درد: این داروها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. داروهای غیر اعتیاد آور(غیرمخدر) و اعتیادآور(مخدر). داروهای گروه اول چندان قوی نیستند و نسبتاً کم خطرتر هستند و هر کس برای رفع درد می تواند آنها را مصرف کند. غالب داروهای غیراعتیادآور حاوی آسپرین، استامینوفن یا ترکیبات مربوط به آنهاست. داروهای مخدر یا اعتیادآور خاصیت ضد درد بیشتری دارد که حاوی تریاک، مرفین و مخدرهای کوکائین هستند. سومین گروه از این داروها برای تسکین درد میگرن و دردهای عصبی بکار می‌روند. مانند
داروهای غیراعتیادآور: آسپرین و ترکیبهای استامینوفن
داروهای ضدالتهاب: مانند پونستان یا مفنامیک اسید، ایبوبروفن و …
داروهای اعتیادآور: مشتقات کدئین که خاصیت اعتیادآور کمی دارند.
داروهای ضد میگرن و دردهای عصبی: داروهای بسیاری برای مقابله با بیماری میگرن و دردهای عصبی ساخته شده‌اند که از حملات میگرن و دردهای عصبی می‌کاهند و آنها را تسکین می‌دهند. برخی داروها برای پیشگیری از حملات میگرن و دردهای عصبی است و باید بطور منظم مصرف شوند. مانند داروهای میگرن و داروهای حاوی ارگوت (ارگوتامین و پراپرانولول)، داروهای ضد دردهای عصبی کاربامازپین و ...
داروهای پیشگیری کننده غش (ضد تشنجها): این داروها بیماری صرع را درمان نمی کند اما از بروز حمله پیشگیری می‌کنند به همین دلیل معمولاً درمان طولانی ضروری است و بیشترین تأثیر درمانی و کمترین عوارض را با تنظیم دقیق تعداد دارو می‌توان بدست آورد. مانند فنوباربیتال(لومینال)، فنیتوئین، کابامازپین، یریمیدون و دیگر داروهای ضدتشنج (کلونازپام، دیازپام)
داروهای سخت شدگی ماهیچه و رعشه: داروهای ضد بیماری پارکینسون: این داروها در مغز بر محل ضایعه اثر می‌کند و بر روی ماهیچه‌‌ها اثر نمی کند. مانند لوودوپا، آمانتادین، بروموکریپتین.
عفونت ناشی از موجودات ذره بینی
موجودات میکروسکوپی مختلف، به اندازه‌های متفاوت ممکن است بدن انسان را آلوده کرده و باعث عفونت در دستگاههای مختلف بدن شوند. داروهای ضد عفونت به 5 گروه تقسیم می‌شوند:
داروهای ضد عفونتهای باکتریایی: این داروها (ضد باکتریها) تعداد بسیاری از این داروها در 50 سال اخیر ساخته شده‌اند. این داروها عفونتهای باکتریایی وخیم پیشین مانند مننژیت، ذات الریه، سل و … را بسیار کاهش داده‌اند. مانند پنی سیلین‌ها، آموکسی سیلین، آمپی سیلین

H A M E D
2007-Apr-10, 00:04
تریامترن هیدروکلروتیازید

--------------------------------------------------------------------------------

تریامترن‌ هیدروکلروتیازید یک‌ داروی‌ مُدر رایج‌ است‌. این‌ دارو مقدار مایعات‌ دفعی‌ از طریق‌ ادرار را افزایش‌ می‌دهد ، در نتیجه‌ با کاهش‌ مایعات‌ در گردش‌ خون‌ از فشار خون‌ می‌کاهد. کاهش‌ فشار خون‌ خود موجب‌ کاهش‌ بار کاری‌ قلب‌ و شریان‌ها سرخرگ‌ها می‌شود. بالا باقی‌ ماندن‌ فشار خون‌ به‌ سرخرگ‌های‌ مغز ، قلب‌ و کلیه‌ها آسیب‌ می‌زند ، که‌ این‌ آسیب‌ خطر سکته‌ مغزی‌، نارسایی‌ قلبی‌، و نارسایی‌ کلیوی‌ را افزایش‌ می‌دهد. هیدروکلروتیازید همچنین‌ موجب‌ دفع‌ برخی‌ مواد شیمیایی‌، مثل‌ سدیم‌ و پتاسیم‌ ، از بدن‌ می‌شود. تریامترن‌ به‌ هیدروکلروتیازید اضافه‌ می‌شود تا از دفع‌ پتاسیم‌ جلوگیری‌ کند و آن‌ را در بدن‌ نگاه‌ دارد.


چگونگی‌ مصرف‌

برای‌ جلوگیری‌ از ناراحت‌ شدن‌ معده‌ تریامترن‌ هیدروکلروتیازید را می‌توان‌ با غذا یا شیر خورد. سعی‌ کنید دارو را هر روز ساعت‌ معینی‌ مصرف‌ کنید تا فراموشش‌ نکنید. اگر روزی‌ یک‌ نوبت‌ تریامترن‌ هیدروکلروتیازیدبرایتان‌ تجویز شده‌ است‌، بهتر است‌ دارو را اول‌ روز یا وقتی‌ که‌ به‌ توالت‌ دسترسی‌ دارید مصرف‌ کنید. اگر به‌ سبب‌ خرید یا کاری‌ خارج‌ از خانه‌ مصرف‌ دارو را به‌ تعویق‌ انداخته‌اید، دارو (یا نوبت‌ آخر دارو) را پیش‌ از ساعت‌ 4 بعداز ظهر بخورید. این‌ کمک‌ می‌کند تا شب‌ هنگام‌ مجبور نشوید برای‌ ادرار کردن‌ از خواب‌ برخیزید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: واکنش‌های‌ حساسیتی‌ ( بثورات‌ جلدی‌ ) ، خشکی‌ دهان‌ ، تشنگی‌ شدید ، ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌ ، گرفتگی‌های‌ عضلانی‌ ، تهوع‌ یا استفراغ‌ ، خستگی‌ یا خواب‌آلودگی‌ شدید ، درد یا سوزش‌ معده‌ ، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌ ، مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌ ، لکه‌های‌ قرمز روی‌ پوست‌ ، دفع‌ خون‌ در ادرار یا مدفوع‌ ، درد مفصلی‌ ، کمردرد ، زردی‌ چشم ها یا پوست ‌.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ تریامترن‌ هیدروکلروتیازید، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ تریامترن‌، هیدروکلروتیازید یا دیگر داروهای‌ مُدر تیازیدی‌ ، داروهای‌ حاوی‌ سولفور ، بومتانید ، فوروسماید ، یا داروهای‌ مُدر دیگر نظیر مهارکننده‌های‌ کربنیک‌ آینداز (استازولامید)
بارداری‌ یا شیردهی‌
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ دیگوکسین ‌، لیتیم ‌، ضد انعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌)مهارکننده‌های‌ آنزیم‌ مبدل‌ آنژیوتانسین‌ (مثل‌ کاپتوپریل ‌)، سیکلوسپورین ‌، شیر کم‌ نمک‌، مواد حاوی‌ پتاسیم‌، اسیدفولیک‌ ، داروهای‌ پایین‌ آورنده‌ کلسترول‌ خون‌ ( کلستیرامین‌ ، کلتیپول‌ )، یا داروهای‌ پرفشاری‌ خون‌
سابقه‌ یا دچار بالا بودن‌ پتاسیم‌ خون‌، نوروپاتی‌ دیابتی‌، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


دارو را مطابق‌ تجویز پزشک‌ مصرف‌ کنید.
در مورد لزوم‌ احتمالی‌ کاهش‌ وزن‌، ترک‌ سیگار، برنامه‌ ورزشی‌ یا تغییرات‌ در برنامه‌ غذایی‌ (مثلاً کاهش‌ مصرف‌ نمک‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
هر هفته‌ (یا طبق‌ زمانبدی‌ مورد نظر پزشکتان‌) فشار خون‌ و وزنتان‌ را اندازه‌گیری‌ کرده‌، در یک‌ دفترچه‌ یادداشت‌ کنید تا در هر ملاقات‌ آنها را به‌ پزشکتان‌ نشان‌ دهید. اگر روش‌ اندازه‌گیری‌ فشار خون‌ را نمی‌دانید از یک‌ پزشک‌ یا پرستار بخواهید آن‌ را به‌ شما بیاموزد.
هرگونه‌ افزایش‌ یا کاهش‌ وزن‌ به‌ مقدار 2/5 کیلوگرم‌ را که‌ طی‌ یک‌ هفته‌ ایجاد شده‌ باشد به‌ اطلاع‌ پزشکتان‌ برسانید.
پیش‌ از مصرف‌ هر داروی‌ دیگر، حتی‌ داروهای‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ یا داروهای‌ گیاهی ‌، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
از مواجهه‌ بدون‌ محافظت‌ با نور خورشید بپرهیزید. از آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر و استفاده‌ از وسایل‌ برنزه‌ کننده‌ اجتناب‌ کنید. هنگام‌ مواجهه‌ با آفتاب‌ از یک‌ کرم‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ محافظتی‌ (اِس‌ پی‌ اِف‌) حداقل‌ 15 برای‌ حفاظت‌ مناطق‌ در معرض‌ نور استفاده‌ کنید. هیدروکلروتیازید موجب‌ حساسیت‌ پوست‌ به‌ نور آفتاب‌ می‌شود که‌ می‌تواند منجر به‌ آفتاب‌ سوختگی‌ شدید یا تغییر رنگ‌ پوست‌ در نواحی‌ای‌ از پوست‌ که‌ در معرض‌ آفتاب‌ می‌باشد، گردد.
تریامترن‌ هیدروکلروتیازید را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ هیدروکلروتیازید فاسد می‌شود).
تریامترن‌ هیدروکلروتیازید تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، در توالت‌ دور بریزید.


نبایدها


نباید از حالت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا ایستاده‌، یا نشسته‌ به‌ ایستاده‌ سریع‌ تغییر وضعیت‌ دهید. برای‌ جلوگیری‌ از سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا احساس‌ غش‌ به‌ آرامی‌ تغییر وضعیت‌ دهید.
نباید الکل‌ بنوشید، مدت‌ طولانی‌ سرپا بمانید، یا در هوای‌ گرم‌ ورزش‌ کنید ، چرا که‌ ممکن‌ است‌ دچار سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌ شوید.
حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، نباید دارو را قطع‌ کنید. این‌ دارو بیشتر نقش‌ کنترل‌ کننده‌ دارد تا نقش‌ درمانی‌، و ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد برای‌ مدتی‌ طولانی‌ آن‌ را مصرف‌ کنید اگر سؤالی‌ در مورد داروهایتان‌ دارید از پزشکتان‌ بپرسید.

H A M E D
2007-Apr-10, 00:04
تاموکسیفن

--------------------------------------------------------------------------------

تاموکسیفن‌ برای‌ درمان‌ سرطان‌ پستان‌ و نازایی‌ وابسته‌ به‌اولیگومنوره‌ یا آمنوره‌ ثانویه‌ مصرف‌می‌شود.


مکانیزم اثر

تاموکسی‌فن‌ آنتی‌استروژن‌غیراستروئید ی‌ می‌باشد که‌ اثرات‌ ضعیف‌استروژنی‌ نیز دارد. تاموکسی‌فن‌گیرنده‌های‌ استرادیول‌ را مهار می‌کند. القاءتخمک‌گذاری‌ با اشغال‌ گیرنده‌های‌استروژن‌ و حذف‌ اثر مهاری‌ هورمون‌ ودر نیتجه‌ تحریک‌ ترشح‌ هورمون‌آزادکننده‌ گناد و تروپین‌ از هیپوتالاموس ‌انجام‌ می‌گیرد.


فارماکوکینتیک

متابولیسم‌ تاموکسی‌فن‌کبدی‌ است‌ و دارای‌ چرخه‌ روده‌ای‌ ـ کبدی‌می‌باشد، حذف‌ دارو دو مرحله‌ای‌ بوده‌ که‌مرحله‌ اول‌ 4-7 ساعت‌ پس‌ از تجویز ومرحله‌ دوم‌ 7-14 روز طول‌ می‌کشد. اثردرمانی‌ مطلوب‌ 4-10 هفته‌ پس‌ از شروع‌درمان‌ حاصل‌ می‌شود. اثرات‌ آنتاگونیستی‌ دارو ممکن‌ است‌ چند هفته‌پس‌ از یک‌ نوبت‌ مصرف‌ آن‌ ادامه‌داشته‌باشد. دارو اغلب‌ به‌صورت‌ متابولیت‌از طریق‌ صفرا و مدفوع‌ دفع‌ می‌شود.


موارد منع مصرف


با مصرف‌ این‌ دارو احتمال‌ایجاد کیست‌های‌ تخمدان‌ در زنان‌ قبل‌ ازدوران‌ یائسگی‌ وجود دارد.
احتمال‌ افزایش‌ کلسیم‌ خون‌ در صورت‌وجود متاستاز استخوان‌ را باید در نظرگرفت‌.
با مصرف‌ تاموکسی‌فن‌ تغییرات‌آندومتر شامل‌ هیپرپلازی‌، پولیپ‌ و سرطان‌ گزارش‌ شده‌است‌. خونریزی‌غیرطبیعی‌ واژن‌ و علائمی‌ مانند درد یا فشار لگن‌ باید مورد توجه‌ قرار گیرد.
در صورت‌ وجود تاری‌ دید، آب‌مروارید، کاهش‌ تعداد پلاکتها و گلبول‌های‌سفید و نیز بالابودن‌ چربی‌های‌ خون‌، بایدبا احتیاط مصرف‌ شود.


عوارض جانبی احتمالی

گر گرفتگی‌، خونریزی‌واژن‌، توقف‌ قاعدگی‌، خارش‌ فرج‌،اختلالات‌ گوارشی‌، التهاب‌ تومور، کاهش‌تعداد پلاکتها، احتباس‌ مایعات‌، طاسی‌، فیبروم‌ رحم‌، اختلالات‌ بینایی‌ (تغییرات‌قرنیه‌، آب‌ مروارید و رتینوپاتی‌) کاهش‌پلاکت‌ها یا گلبول‌های‌ سفید خون‌، به‌ندرت‌کاهش‌ نوتروفیل‌ها و تغییرات‌ آنزیم‌های‌کبدی‌ از عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.


توصیه ها


روشهای‌غیرهورمونی‌ جلوگیری‌ از بارداری‌، طی‌درمان‌ و به‌ مدت‌ 2 ماه‌ پس‌ از درمان‌ بایدمورد استفاده‌ قرار گیرد. در صورت‌مشکوک‌ بودن‌ به‌ بارداری‌ فورا به‌ پزشک‌مراجعه‌ شود.
در صورت‌ بروز اختلالات‌ گوارشی‌مصرف‌ دارو ادامه‌ یابد و در صورت‌ بروزاستفراغ‌ زودرس‌ پس‌ از مصرف‌ دارو به‌پزشک‌ مراجعه‌ شود.

www.roshd.ir

H A M E D
2007-Apr-10, 00:05
بکلومتازون استنشاقی

--------------------------------------------------------------------------------

بکلومتازون‌ استنشاقی‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار آسم برونشیال‌ مزمن‌ تجویز می‌شود. استفاده‌ منظم‌ به‌ رفع‌ التهاب‌ مزمن‌ راه‌های‌ هوایی‌ و کاهش‌ واکنش‌ این‌ مجاری‌ به‌ مواد محرک‌ (یا حساسیت‌زا) کمک‌ می‌کند. بکلومتازون‌ با این‌ سازوکار علایم‌ آسم‌ و دفعات‌ حملات‌ آسم‌ را کاهش‌ می‌دهد. بکلومتازون‌ یک‌ کورتیکواسترویید می‌باشد.


چگونگی‌ مصرف‌

بر اساس‌ شدت‌ آسم‌، بکلومتازون‌ به‌ مقدار روزی‌ 4-2 پاف‌ تجویز می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ آن‌ را طبق‌ دستور پزشک‌ یا دستورالعمل‌ روی‌ برچسب‌ دارو مصرف‌ کنید. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. چنانچه‌ همزمان‌ کورتیکواسترویید خوراکی‌ مصرف‌ نمی‌کنید، ممکن‌ است‌ شروع‌ اثرات‌ دارو تا یک‌ ماه‌ و اوج‌ اثر دارو تا چند ماه‌ به‌ تأخیر بیافتد. مهم‌ است‌ که‌ نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو در فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز برنامه‌ریزی‌ شود، مثلاً اگر قرار است‌ روزی‌ 2 بار مصرف‌ شود، 8 صبح‌ و 8 شب‌ و اگر قرار است‌ روزی‌ 4 بار مصرف‌ شود، هر 6 ساعت‌. از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ که‌ با فعالیت‌های‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد، به‌ شما کمک‌ کند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ یکسانی‌ مصرف‌ شود. پیش‌ از استفاده‌ از افشانه‌ برای‌ بار اول‌، آن‌ را چک‌ کنید. پزشکتان‌ تعیین‌ می‌کند که‌ از یک‌ وسیله‌ موسوم‌ به‌ آسم‌یار هم‌ همراه‌ افشانه‌ استفاده‌ کنید یا اینکه‌ با روش‌ دهان‌ باز یا دهان‌ بسته‌ از افشانه‌ استفاده‌ کنید. این‌ وسیله‌ باعث‌ می‌شود تا دارو بهتر به‌ مجاری‌ هوایی‌ برونشی‌ برسد. پودر و کپسول‌های‌ بکلومتازون‌ برای‌ استنشاق‌ نیازمند یک‌ وسیله‌ خاص‌ برای‌ آزادسازی‌ دارو است‌، دستورالعمل‌ روی‌ جعبه‌ را بخوانید یا چگونگی‌ استفاده‌ را از پزشکتان‌ جویا شوید.

روش‌ دهان‌ بسته‌:

کپسول‌ دارو را 5-2 ثانیه‌ تکان‌ دهید.
افشانه‌ و کپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
قطعه‌ دهانی‌ را در دهان‌ گذاشته‌، لب‌هایتان‌ را دورش‌ محکم‌ ببندید.
به‌ آرامی‌ و کامل‌ از راه‌ بینی‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
به‌ آرامی‌ و عمیق‌ دم‌ انجام‌ دهید و در همان‌ زمان‌ کپسول‌ حاوی‌ دارو را بر روی‌ افشانه‌ به‌ پایین‌ فشار دهید.
قطعه‌ دهانی‌ را از دهان‌ خارج‌ کرده‌، ولی‌ نفستان‌ را تا آنجا که‌ ممکن‌ است‌ نگه‌ دارید.
در حالی‌ که‌ لب‌هایتان‌ را جمع‌ کرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر کنید.

روش‌ دهان‌ باز:

کپسول‌ دارو را 5-2 ثانیه‌ تکان‌ دهید.
افشانه‌ و کپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگیرید.
قطعه‌ دهانی‌ را حدوداً به‌ اندازه‌ عرض‌ دو انگشت‌ از دهان‌ کاملاً بازتان‌ فاصله‌ بگیرید.
کپسول‌ را صاف‌ نگه‌ دارید.
پس‌ از یک‌ بازدم‌ عمیق‌، به‌ آرامی‌ از راه‌ دهان‌ نفس‌ بگیرید و در همان‌ زمان‌ کپسول‌ را به‌ افشانه‌ فشار دهید. به‌ دم‌ ادامه‌ دهید. چشم‌هایتان‌ را ببندید تا چیزی‌ از اسپری‌ واردشان‌ نشود، چرا که‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ تاری‌ دید مختصری‌ شود.
در انتهای‌ دم‌ نفستان‌ را تا آنجا که‌ می‌توانید نگاه‌ دارید، و سپس‌ در حالی‌ که‌ لب‌های‌ خود را جمع‌ کرده‌اید از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید.
اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ دارید، دو دقیقه‌ تا پاف‌ بعدی‌ صبر کنید.

پس‌ از استفاده‌ از دارو، به‌ هر کدام‌ از روش‌های‌ فوق‌، برای‌ جلوگیری‌ از خشونت‌ صدا و عفونت‌های‌ دهانی‌، دهانتان‌ را با آب‌ کاملاً بشویید. آب‌ را قورت‌ ندهید. روزی‌ یکبار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیکی‌ و پوشش‌ آن‌ را زیر آب‌ گرم‌ بشویید و پیش‌ از استفاده‌ مجدد خشک‌ کنید. تا این‌ افشانه‌ خشک‌ شود در صورت‌ نیاز از افشانه‌ دیگری‌ استفاده‌ کنید. هفته‌ای‌ دو بار قطعه‌ دهانی‌ پلاستیکی‌ را با مایع‌ ظرفشویی‌ و آب‌ گرم‌ بشویید و کاملاً آب‌ بکشید و خشک‌ کنید. یک‌ راه‌ ساده‌ برای‌ تخمین‌ مقدار داروی‌ باقیمانده‌ در کپسول‌ محتوی‌ دارو این‌ است‌ که‌ کپسول‌ را در یک‌ ظرف‌ آب‌ بگذاریم‌ و ببینیم‌ چقدرش‌ در آب‌ فرو می‌رود . اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. نوبت‌های‌ باقیمانده‌ در آن‌ روز را با فواصل‌ مساوی‌ مصرف‌ کنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ بکلومتازون‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: پلاک‌های‌ سفید نرم‌ در دهان‌ یا گلو ، درد دهان‌ یا گلو هنگام‌ خوردن‌ و آشامیدن‌، افزایش‌ خس‌خس‌ سینه‌، احساس‌ سفتی‌ و گرفتگی‌ در قفسه‌ سینه‌، یا مشکل‌ در تنفس‌.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ بکلومتازون‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ کورتیکواستروییدها، سایر داروها، غذاها، نگهدارنده‌ها، و رنگ‌های‌ خوراکی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ ویژه‌ کورتیکواستروییدها.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ سل‌ یا پوکی‌ استخوان‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد. گاهی‌ افشانه‌ را همراه‌ خود ببرید تا پزشک‌ چگونگی‌ استفاده‌ شما را از آن‌ ببیند.
در صورتی‌ که‌ یک‌ دستگاه‌ اندازه‌گیری‌ حداکثر جریان‌ هوای‌ تنفسی‌ در خانه‌ دارید، مقادیر اندازه‌گیری‌ شده‌ را در یک‌ دفترچه‌ ثبت‌ کنید.
اگر دچار استرس‌ غیرمعمول‌ مثل‌ جراحی‌، آسیب‌ بدنی‌، یا عفونت‌ هستید، علایم‌ آسم‌تان‌ بهبود نداشته‌ است‌، علایم‌تان‌ بدتر شده‌ است‌، یا علایمی‌ از عفونت‌ دهانی‌ یا حلقی‌ دارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
در صورتی‌ که‌ افشانه‌ شما قابل‌ پر کردن‌ مجدد است‌، پس‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را دور نیاندازید.
حتی‌ اگر برای‌ یک‌ حمله‌ آسمی‌ داروهایی‌ دیگر مصرف‌ می‌کنید، استفاده‌ از بکلومتازون‌ را ادامه‌ دهید، مگر آنکه‌ پزشکتان‌ دستور دیگری‌ داده‌ باشد.
پیش‌ از انجام‌ جراحی‌، کارهای‌ دندانپزشکی‌، یا واکسیناسیون‌ سایر پزشکان‌ را از اینکه‌ بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید.
اگر تا به‌ حال‌ به‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخک‌ مبتلا نشده‌اید و واکسن‌ آنها را هم‌ نزده‌اید، از تماس‌ نزدیک‌ با افراد مبتلا به‌ این‌ دو بیماری‌ اجتناب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ فکر می‌کنید با این‌ افراد مواجهه‌ داشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشک‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید.
توجه‌ داشته‌ باشید که‌ اگر کپسول‌ و افشانه‌ سرد باشند، ممکن‌ است‌ مقدار کامل‌ دارو به‌ شما نرسد.
اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شکل‌ استنشاقی‌ برایتان‌ مؤثر نیست‌، ممکن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ کورتیکواسترویید خوراکی‌ نیاز داشته‌ باشید.
افشانه‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از حرارت‌ نگاه‌ دارید.


نبایدها


نباید از بکلومتازون برای‌ درمان‌ یک‌ حمله‌ آسمی‌ استفاده‌ کنید.
نباید پیش‌ از هماهنگی‌ با پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-10, 00:06
بوسپیرون

--------------------------------------------------------------------------------

بوسپیرون‌ برای‌ کاهش‌ علایم‌ اختلالات‌ اضطرابی‌ یا درمان‌ کوتاه‌ مدت‌ اضطراب‌ تجویز می‌شود. این‌ دارو در مقایسه‌ با سایر داروهای‌ ضد اضطراب‌ خواب‌آلودگی‌ کمتری‌ ایجاد می‌کند، ولی‌ یک‌ تا دو هفته‌ طول‌ می‌کشد تا اثراتش‌ آغاز شود.


چگونگی‌ مصرف‌

بوسپیرون‌ معمولاً 2 تا 3 نوبت‌ در روز تجویز می‌شود. بنابراین‌ توجه‌ خاص‌ لازم‌ است‌ تا نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو فراموش‌ نشود. این‌ دارو را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. قرص‌های‌ آن‌ را در صورت‌ نیاز می‌توان‌ خرد کرد. هیچ‌گاه‌ کمتر یا بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید، مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ باز گردید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر مصرف‌ بوسپیرون‌ را قطع‌ کرده‌ ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گیجی‌ یا افت‌ قوای‌ ذهنی‌، گلو درد یا تب‌، ضعف‌ عضلانی‌، انقباضات‌ غیرارادی‌، احساس‌ گزگز، درد یا بی‌حسی‌ در دست‌ها یا پاها، خواب‌آلودگی‌ شدید، تهوع‌ و استفراغ‌، انقباض‌ مردمک‌ها.

علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند باید با پزشک‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند: سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم ‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد، تهوع‌، بی‌قراری‌، زنگ‌زدن‌ گوش‌، بی‌خوابی‌، یا رویاهای‌ غیرطبیعی‌.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ بوسپیرون‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ بوسپیرون‌.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ویژه‌ الکل‌، یا دیگر داروهایی‌ که‌ دستگاه‌ اعصاب‌ مرکزی‌ را کند می‌کنند (آرامبخش‌ها، ضد افسردگی‌ها یا ضد تشنج‌ها)، دیگوکسین‌ ، مهارکننده‌های‌ مونوآمین‌اکسیداز ( فورازولیدون ‌، پروکاربازین ‌، یا سلژیلین ‌).
مصرف‌ داروهای‌ گیاهی‌ یا دیگر داروهای‌ فرعی‌ برای‌ درمان‌ اضطراب‌، اختلال‌ خواب‌، یا افسردگی‌.
.سابقه‌ یا ابتلا به‌ سوءمصرف‌ موادمخدر و یا بیماری‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد.
تا پیش‌ از مشخص‌ شدن‌ واکنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ این‌ دارو در هنگام‌ رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. این‌ دارو در برخی‌ افراد موج‌ خواب‌آلودگی‌ و کاهش‌ هوشیاری‌ می‌شود.
اگر مشکوک‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد بودید، تقاضای‌ کمک‌ پزشکی‌ کنید.
اگر دچار افکار یا احساسات‌ عجیب‌ شدید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد بوسپیرون‌ مصرف‌ می‌کنید.
بوسپیرون‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید و در این‌ شرایط‌ بوسپیرون‌ فاسد می‌شود).
بوسپیرون‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.


نبایدها


نباید الکل‌ بنوشید.
نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ هیچ‌ دارویی‌ برای‌ خواب‌، اضطراب‌، یا افسردگی‌ مصرف‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-10, 00:07
ایبوپروفن

--------------------------------------------------------------------------------

قرص‌های‌ 200 میلی‌ گرم‌ ایبوپروفن‌ یک‌ داروی‌ مسکن‌ است‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ است‌. اما قرص‌های‌ 400 میلی‌ گرم‌ توسط‌ پزشک‌ تجویز می‌شود. این‌ دارو یک‌ داروی‌ ضد درد غیر مخدر برای‌ دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌، نظیر سردرد ، دردهای‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌، و حملات‌ نقرس‌ است‌. به‌ علت‌ خواص‌ التهابی‌ این‌ دارو در درمان‌ بیمارهای‌ روماتیسمی‌ مثل‌ آرتریت‌ روماتوئید ، و دیگر مشکلات‌ التهابی‌ غیر روماتیسمی‌ مثل‌ آسیب‌های‌ حین‌ ورزش‌ (پیچ‌ خوردگی‌ها و رگ‌ به‌ رگ‌ شدن‌ها)، بورسیت‌ها، تاندونیت‌ها (التهاب‌ تاندون‌)، و استئوآرتریت‌ (آرتروز) بسیار مفید است‌. ایبوپروفن‌ همچنین‌ تب‌ را نیز کاهش‌ می‌دهد. ایبوپروفن‌ از داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌ است‌.
چگونگی‌ مصرف‌
سوسپانسیون‌ ایبوپروفن‌ را با غذا یا داروهای‌ ضداسید معده‌ باید مصرف‌ کرد، پیش‌ از مصرف‌ دارو شیشه‌ آن‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید، قرص‌ ایبوپروفن‌ را باید با غذا و همراه‌ یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ خورد. پس‌ از خوردن‌ قرص‌های‌ ایبوپروفن‌ برای‌ جلوگیری‌ از آسیب‌ و تحریک‌ وی‌ 30-15 دقیقه‌ از خوابیدن‌ یا دراز کشیدن‌ اجتناب‌ کنید. اگر روزی‌ یک‌ یا دوبار ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید. و یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، اگر حداکثر تا 2 ساعت‌ آن‌ را به‌ یاد آورید بلافاصله‌ مصرفش‌ کنید، در غیر این‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌تان‌ برگردید. اگر روزانه‌ بیش‌ از دو نوبت‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید، به‌ مجردیکه‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را به‌ یاد آورید مصرفش‌ کنید. اما اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را مصرف‌ نکنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر مصرف‌ ایبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: خستگی‌ یا خواب‌ آلودگی‌ شدید ، درد یا سوزش‌ معده‌ ، تهوع‌ یا استفراغ‌ ، مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌ ، علایم‌ شدید آنفلوآنزا (لرز، تب ‌، دردهای‌ عضلانی‌، به‌ ویژه‌ اگر درست‌ هنگام‌ یا پیش‌ از بروز بثورات‌ جلدی‌ رخ‌ دهند ، افزایش‌ وزن‌ ، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرطبیعی‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، زخم‌های‌ دهانی‌ ، یا تب‌ یا گلو دردی‌ که‌ پیش‌ از شروع‌ درمان‌ وجود نداشته‌ و با مشکلی‌ که‌ در حال‌ حاضر به‌ خاطرش‌ تحت‌ درمان‌ هستید ارتباطی‌ نداشته‌ باشد. بیماران‌ مسن‌ بیشتر از سایرین‌ در معرض‌ خطر مشکلات‌ گوارشی‌ و خونریزی‌ دهنده‌ هستند. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر به‌ ایبوپروفن‌ آنافیلاکسی‌ است‌، که‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوری‌ پزشکی‌ نیاز دارد. آنافیلاکسی‌ سریع‌ پیشرفت‌ می‌کند. خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌ مصرف‌ ایبوپروفن‌ را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ ایبوپروفن‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ آسپرین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ ویژه‌ دیگر داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیر استروئیدی‌ (مثل‌ ناپروکسن‌ )، آسپرین‌، ضدانعقادها (رقیق‌ کننده‌های‌ خون‌، نظیر وارفارین‌ )، آنتی‌بیوتیک‌ها ( سفالسپورین‌ها)، داروهای‌ ضد سرطان‌ (یک‌ داروی‌ مدر)، و والپروئیک‌ اسید یا دیوالپروئکس ‌.
مصرف‌ سه‌ قوطی‌ یا بیشتر مشروبات‌ الکلی‌ در روز.
ابتلا به‌ سابقه‌ پولیپ‌های‌ بینی‌ مرتبط‌ با آسپرین‌ ، زخم‌ یا التهاب‌ در دستگاه‌ گوارش‌ ، پرفشاری‌ خون‌، هموفیلی‌ یا دیگر مشکلات‌ خونریزی‌ دهنده‌ ، نارسایی‌ مغز استخوان‌ ، زخم‌های‌ دهانی‌ ، یا بیماری‌های‌ کبدی‌ یا کلیوی‌.
توصیه هنگام‌ مصرف‌
برچسب‌ روی‌ دارو را مطالعه‌ کرده‌ از دستوراتش‌ پیروی‌ کنید.
برچسب‌ سایر داروهای‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ را بخوانید تا مطمئن‌ شوید حاوی‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروئیدی‌ (مثل‌ آسپرین‌ یا ناپروکسن‌) یا داروهایی‌ که‌ با ایبوپروفن‌ تداخل‌ ایجاد می‌کنند نباشد.
اگر ایبوپروفن‌ را برای‌ درد یا تب‌ می‌خورید و درد ظرف‌ 14 روز و تب‌ ظرف‌ 3 روز بهتر نشده‌ یا حتی‌ بدتر شده‌ است‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
ایبوپروفن‌ را به‌ اندازه‌ تجویز شده‌ مصرف‌ کنید.
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید (اگر برای‌ مدتی‌ طولانی‌ قرار است‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ کنید).
پیش‌ از انجام‌ هرگونه‌ عمل‌ جراحی‌ یا کارهای‌ دندانپزشکی‌، دیگر پزشکان‌ را از اینکه‌ ایبوپروفن‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید.
ایبوپروفن‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، دور از گرما، نور مستقیم‌ یا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ ایبوپروفن‌ فاسد می‌شود)
ایبوپروفن‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.
نبایدها
نباید بیش‌ از مقدار مشخص‌ شده‌ بر روی‌ جعبه‌ دارو مصرف‌ کنید. مگر طبق‌ دستور پزشک‌. این‌ دارو می‌تواند موجب‌ کبودی‌ و خونریزی‌ بیش‌ از حد شود.
نباید مشروبات‌ الکلی‌ بنوشید. زیرا احتمال‌ آسیب‌ به‌ معده‌ بیشتر خواهد شد.
نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ یا در فعالیت‌های‌ خطرناک‌ شرکت‌ کنید. این‌ دارو در برخی‌ از افراد موجب‌ گیجی‌، سرگیجه‌، یا خواب‌ آلودگی‌ می‌شود.

H A M E D
2007-Apr-10, 00:08
اسپری بینی بکلومتازون

--------------------------------------------------------------------------------

اسپری‌ بینی بکلومتازون‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار اختلالات‌ بینی‌ نظیر رینیت‌ فصلی‌ یا رینیت‌ دایمی ‌، علایم‌ حساسیتی‌ در بینی‌، یا پولیپ‌های‌ بینی‌ تجویز می‌شود. استفاده‌ منظم‌ آن‌ به‌ کاهش‌ التهاب‌ بینی‌ کمک‌ می‌کند و واکنش‌ مخاط‌ بینی‌ به‌ مواد حساسیت‌زا (یا محرک‌) را کاهش‌ می‌دهد. به‌ این‌ اثرات‌ بکلومتازون‌ علایم‌ خارش‌، سوزش‌، عطسه‌، و آبریزش‌ بینی‌ را کاهش‌ می‌دهد. بکلومتازون‌ در واقع‌ یک‌ کورتیکواستروئید است‌.
چگونگی‌ مصرف‌
بکلومتازون‌ معمولاً 1 یا 2 اسپری‌ با اندازه‌ مشخص‌ 2 تا 4 نوبت‌ در روز مصرف‌ می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ طبق‌ دستور پزشکتان‌ یا دستورالعمل‌ روی‌ برچسب‌ دارو را مصرف‌ کنید. هیچ‌گاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر در کنار این‌ دارو کورتیکواستروئید خوراکی‌ مصرف‌ نمی‌کنید، ممکن‌ است‌ اثر این‌ دارو پس‌ از یک‌ هفته‌ آغاز شود و 3 هفته‌ طول‌ بکشد تا به‌ حداکثر برسد. مهم‌ است‌ که‌ نوبت‌های‌ مصرف‌ دارو منظم‌ باشد، مثلاً 8 صبح‌ تا 8 شب‌ اگر قرار است‌ دوبار در روز استفاده‌ است‌ و هر 6 ساعت‌ اگر قرار است‌ 4بار در روز استفاده‌ شود. از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ درمانی‌ که‌ با فعالیت‌های‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد به‌ شما کمک‌ کند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ معینی‌ مصرف‌ شود. مجاری‌ بینی خود را با فین‌ کردن‌ تمیز کنید. قطعه‌ بینی‌ (نوک‌ اسپری‌) را داخل‌ بینی‌ قرار داده‌ و به‌ سمت‌ گوشه‌ چشمتان‌ اسپری‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ قبلی‌ را رها کرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ باز گردید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر، مصرف‌ بکلومتازون‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:
ترشحات‌ خونی‌ از بینی‌ یا خون‌ دماغ‌های‌ بی‌دلیل‌، سرفه‌، سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌، از دست‌ رفتن‌ حس‌ بویایی‌ یا چشایی‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، آبریزش‌ یا گرفتگی‌ مداوم‌ بینی‌ یا آبریزش‌ از چشم‌ها، درد معده‌ ، پلاک‌های‌ سفید در مخاط‌ بینی‌ یا گلو ، چشم‌ درد ، افت‌ تدریجی‌ بینایی ‌، احساس‌ بوی‌ بد ، یا یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ ( بثورات‌ جلدی‌، کهیر ، تورم‌ پلک‌ها، صورت‌ یا لب‌ها، تنگی‌ نفس‌).
علایم‌ مصرف‌ بیش‌ از حد عبارتند از جوش‌ صورت‌ ، چاق‌ شدن‌ صورت‌ ، یا تغییرات‌ دوره‌ ماهانه‌ که‌ حتماً با پزشک‌ در میان‌ گذاشته‌ شوند. علایم‌ دیگر ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولی‌ فقط‌ در صورت‌ مشکل‌ساز شدن‌ نیاز است‌ با پزشک‌ مشورت‌ شود، این‌ علایم‌ عبارتند از سوزش‌ یا خشکی‌ خفیف‌ و موقتی‌ در بینی‌، عطسه‌، یا تحریک‌ حلق‌.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ اسپری‌ بینی‌ بکلومتازون‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ کورتیکواستروئیدها، داروهای‌ دیگر، غذاها، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌
مصرف‌ داروهای‌ دیگر به‌ویژه‌ کورتیکواستروئیدهای‌ خوراکی‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ سل‌، تب‌ خال‌ چشمی ‌، یا دیگر عفونت‌های‌ باکتریایی‌، قارچی‌ یا ویروسی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌
به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد.
اگر در طول‌ 3 هفته‌ درمان‌ هیچ‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
پیش‌ از مصرف‌ هر دارویی‌ برای‌ دیگر مشکلات‌ بینی‌، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
اگر داروساز شما می‌تواند افشانه‌ را پر کند، آن‌ را پس‌ از اتمام‌ دارو دور نیندازید.
پیش‌ از هر عمل‌ جراحی‌، کارهای‌ دندانپزشکی‌ یا واکسیناسیون ‌، سایر پزشکان‌ یا افراد گروه‌ پزشکی‌ را از این‌ که‌ افشانه‌ کورتیکواستروئیدی‌ استفاده‌ می‌کنید، مطلع‌ سازید.
اگر تا به‌ حال‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخک‌ مبتلا نشده‌اید و واکسن‌ آنها را هم‌ نزده‌اید، از تماس‌ نزدیک‌ با افراد مبتلا به‌ این‌ دو بیماری‌ اجتناب‌ کنید. در صورتی‌ که‌ فکر می‌کنید با این‌ افراد مواجهه‌ داشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد بکلومتازون‌ مصرف‌ می‌کنید.
اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شکل‌ استنشاقی‌ برایتان‌ مؤثر نیست‌، ممکن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ کورتیکواستروئید خوراکی‌ نیاز داشته‌ باشید.
افشانه‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از گرما نگاه‌ دارید.
نبایدها
نباید پیش‌ از آنکه‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کرده‌ باشید دارو را قطع‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-10, 00:09
استامینوفن

--------------------------------------------------------------------------------

استامینوفن‌ دارویی‌ است‌ رایج‌ که‌ بدون‌ نسخه‌ پزشک‌ قابل‌ تهیه‌ می‌باشد. این‌ دارو یک‌ مسکن‌ غیرمخدر است‌ که‌ در موارد دردهای‌ خفیف‌ تا متوسط‌ نظیر سردرد ، دندان‌ درد ، درد خفیف‌ استئوآرتریت‌ ( آرتروز ) ، و دردهای‌ ناشی‌ از جراحیهای‌ کوچک‌ کاربرد دارد. استامینوفن‌ همچنین‌ تب‌ را کاهش‌ می‌دهد. این‌ دارو ممکن‌ است‌ در بسیاری‌ دیگر از داروها با اسامی‌ تجاری‌ متفاوت‌ وجود داشته‌ باشد. از جمله‌ استامینوفن‌ پاراستامول‌ نیز گفته‌ می‌شود.


نحوه‌ مصرف
قرص‌ استامینوفن‌ را می‌توان‌ برای‌ سهولت‌ بلع ‌، خرد کرد. اشکال‌ خوراکی‌ استامینوفن‌ را می‌توان‌ با مقدار اندکی‌ از مواد غذایی‌ نظیر ماست‌ یا مربا مخلوط‌ کرد. در مورد پودرهای‌ خوراکی‌ همانند آنچه‌ در کپسولهایی‌ Feveral Sprinkle وجود دارد، کپسول‌ باز شده‌ و محتویاتش‌ در یک‌ قاشق‌ چایخوری‌ آب‌ یا مقدار اندکی‌ ماده‌ غذایی‌ نرم‌ مخلوط‌ می‌شود. برای‌ استعمال‌ راحت‌تر شیاف‌ بهتر است‌ آن‌ را 30 دقیقه‌ در یخچال‌ نگاه‌ داشت‌. برای‌ استعمال‌ شیاف ‌، پوشش‌ شیاف‌ را برداشته ‌، آن‌ را با آب‌ سرد مرطوب‌ کرده‌، سپس‌ در حالی‌ که‌ به‌ یک‌ پهلو خوابیده‌اید با انگشت‌ خود شیاف‌ را داخل‌ مقعد کنید. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید، می‌توانید به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. اما اگر تقریباً زمان‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌ خود بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.

توصیه‌در هنگام‌ مصرف‌ ‌
برچسب‌ روی‌ دارو را بخوانید و از دستوراتش‌ پیروی‌ کنید.
برچسب‌ روی‌ سایر داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ را بخوانید تا مطمئن‌ شوید که‌ در آنها استامینوفن‌ یا دارویی‌ که‌ با استامینوفن‌ تداخل‌ کند وجود نداشته‌ باشد.
اگر استامینوفن‌ را به‌ سبب‌ درد ، تب‌ یا گلودرد مصرف‌ می‌کنید در هریک‌ از شرایط‌ زیر با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید:
درد بیش‌ از 10 روز (در کودکان‌ 5 روز) طول‌ بکشد یا اینکه‌ علامت‌ جدیدی‌ به‌ آن‌ اضافه‌ شود.
تب‌ بیش‌ از 3 روز طول‌ بکشد، بدتر شود، یا علامت‌ جدیدی‌ اضافه‌ شود.
گلودرد دردناکتر شود، بیش‌ از 2 روز طول‌ بکشد، یا تهوع‌ ، استفراغ ‌، بثورات‌ جلدی‌ ، یا سردرد رخ‌ دهد.
فقط‌ به‌ مقدار توصیه‌ شده‌ توسط‌ پزشکتان‌ استامینوفن‌ مصرف‌ کنید.
استامینوفن‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ ، دور از حرارت ‌، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در چنین‌ شرایطی‌ استامینوفن‌ فاسد می‌شود).
شیاف‌ها را در یک‌ جای‌ خنک‌ نگاه‌ دارید، ولی‌ شیاف‌ و انواع‌ مایع‌ استامینوفن‌ (قطره‌ و شربت‌) را منجمد نکنید.
استامینوفن‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ دور بریزید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورتی‌ که‌ دچار هریک‌ از نشانه‌های‌ جدی‌ زیر شدید، استامینوفن‌ خود را قطع‌ کرده‌ ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: زردی‌ پوست‌ یا چشمها ، اسهال ‌، بی‌اشتهایی ‌، تهوع ‌، یا استفراغ‌ ، معده‌ درد ، درد ، تورم‌ یا حساسیت‌ در بالای‌ شکم ‌، مدفوع‌ سیاه‌ و قیری‌ شکل‌ ، ادرار خونی یا کدر ، کاهش‌ ناگهانی‌ ادرار ، کبود شدگی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌ ، بثوارت‌ جلدی ‌، زخمهای‌ دهانی ‌، یا تب‌ یا گلودردی‌ که‌ پیش‌ از درمان‌ وجود نداشته‌ و ناشی‌ از بیماری ای‌ که‌ بخاطرش‌ تحت‌ درمان‌ قرار گرفته‌اید، نباشد.

موارد احتیاط
در صورت‌ وجود هر یک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ استامینوفن‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ غذا ، نگاه‌دارنده‌ها ، رنگهای‌ خوراکی ‌، یا داروها (بویژه‌ استامینوفن‌ یا آسپیرین‌).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، بویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ ( NSAIDs ، نظیر ایبوپروفن‌ ) ، آسپیرین ‌، یا ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین ‌، کومادین ).
مصرف‌ روزی‌ بیش‌ از سه‌ قوطی‌ یا بیشتر مشروبات‌ الکلی‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ الکلیسم‌ (اعتیاد به‌ الکل‌) ، هپاتیت‌ ویروسی ‌، فنیل‌ کتونوری ‌، یا بیماری‌ کبدی‌ یا قلبی‌.
نبایدها
نباید بیش‌ از مقدار ذکر شده‌ بر روی‌ برچسب‌ جعبه‌ دارو مصرف‌ کنید، مگر اینکه‌ پزشکتان‌ چنین‌ دستوری‌ داده‌ باشد، در غیر این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ دچار آسیب‌ کلیوی‌ یا کبدی‌ شوید.
نباید به‌ کودکان‌ زیر 12 سال‌ در یک‌ روز بیش‌ از 5 نوبت‌ استامینوفن‌ به‌ مقدار تعیین‌ شده‌ بر اساس‌ سنشان‌ بدهید.
نباید در روز بیش‌ از دو قوطی‌ مشروب‌ الکلی‌ مصرف‌ کنید مگر اینکه‌ فقط‌ بخواهید یک‌ یا دو نوبت‌ استامینوفن‌ بخورید.
مسمومیت
در صورتی‌ که‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد استامینوفن‌ شک‌ کردید، حتی‌ در صورت‌ عدم‌ وجود هرگونه‌ علامت‌ مسمومیت‌ از اورژانس‌ تقاضای‌ کمک‌ کنید. درمان‌ مسمومیت‌ باید هرچه‌ زودتر آغاز شود. در صورتی‌ که‌ درمان‌ مصرف‌ بیش‌ از حد استامینوفن‌ ظرف‌ 24 ساعت‌ اول‌ آغاز نشود، ممکن‌ است‌ نتوان‌ از آسیب‌ کبدی‌ یا مرگ‌ جلوگیری‌ کرد.
اطلاعات‌ دیگر
اشکال‌ ژنریک‌ استامینوفن‌ ارزانتر از انواع‌ تجاری‌ هستند و در اکثر موارد به‌ همان‌ اندازه‌ مؤثرند. فراورده‌های‌ استامینوفن‌ طولانی‌اثر گرانتر می‌باشند، ولی‌ ممکن‌ است‌ مصرفشان‌ راحت‌تر و مناسبتر باشد

H A M E D
2007-Apr-10, 22:43
اریترومایسین

--------------------------------------------------------------------------------

اریترومایسین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌ که‌ برای‌ درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگونی‌ نظیر عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، برونشیت‌، گلودرد، ذات‌الریه‌ (پنومونی‌)، سینوزیت‌، دیفتری‌، سیاه‌سرفه‌، و عفونت‌های‌ کلامیدیایی‌، سیفلیس ‌، و گونوره‌ای‌ استفاده‌ می‌شود. این‌ دارو همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از تب‌ روماتیسمی‌ و اندوکاردیت‌ مصرف‌ می‌شود.
چگونگی‌ مصرف‌
اریترومایسین‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ همراه‌ یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ کرد. در صورتی‌ که‌ معده‌ را ناراحت‌ کند می‌توان‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ زمانی‌ یکسان‌ در شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ آن‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ 4 بار اریترومایسین‌ مصرف‌ کنید، نوبت‌ها باید 6 ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشند (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کار یا خواب‌ شما تداخل‌ داشت‌ از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مؤثرتر به‌ شما کمک‌ کند. مهم‌ است‌ که‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ مصرف‌ کنید، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید. ممکن‌ است‌ علایمتان‌ عود کند. قرص‌های‌ جویدنی‌ اریترومایسین‌ باید پیش‌ از بلعیده‌ شدن‌، جویده‌ یا خرد شوند. می‌توان‌ کپسول‌های‌ طولانی‌رهش‌ اریترومایسین‌ را باز کرد و قرص‌ دانه‌های‌ روکش‌دار داخلش‌ را پیش‌ از مصرف‌ با یک‌ غذای‌ نرم‌ مخلوط‌ کرد. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی
‌ در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال ‌، دل‌پیچه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سوزش‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ واژن‌ یا ترشح‌ از آن‌، پلاک‌های‌ سفید روی‌ مخاط‌ دهان‌ یا زبان‌، افت‌ شنوایی‌، تب‌، بثورات‌ جلدی‌، یا زردی‌ چشم‌ها یا پوست‌.
موارد احتیاط
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ اریترومایسین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ اریترومایسین‌.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ استمیزول‌، کاربامازپین‌، والپروئیک‌ اسید، سیکلوسپورین‌، داروهای‌ ضدانعقاد (رقیق کننده‌های‌ خون‌ مثل‌ وارفارین ‌)، زانتین‌ها، و آنتی‌بیوتیک‌های‌ دیگر ( کلرامفنیکل، لینکومایسین ‌).
ابتلا به‌ یا سابقه‌ بی‌نظمی‌ ضربان قلب‌ (آریتمی‌)، افت‌ شنوایی‌، یا بیماری‌ کبدی‌.
توصیه هنگام‌ مصرف‌
حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ اریترومایسین‌ را به‌طور کامل‌ مصرف‌ کنید تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
اریترومایسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ اریترومایسین‌ فاسد می‌شود).
برخی‌ از سوسپانسیون‌های‌ اریترومایسین‌ پس‌ از آماده‌ شدن‌ باید در یخچال‌ نگهداری‌ شوند ، دستورالعمل‌ روی‌ بسته‌بندی‌ دارو را بخوانید.
پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ سوسپانسیون‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز از شروع‌ درمان‌ احساس‌ بهبودی‌ نداشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
نبایدها
نباید داروی‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ مصرف‌ کنید.
نباید دارو را ناتمام‌ قطع‌ کنید، مگر به‌ توصیه‌ پزشک‌.

H A M E D
2007-Apr-10, 22:45
آمی تریپتیلین

--------------------------------------------------------------------------------

آمی‌تریپتیلین‌ برای‌ تسکین‌ علایم‌ افسردگی ‌، شب‌ادراری ‌، اختلالات‌ خوردن‌، دردهای‌ عصبی‌، و مواردی‌ دیگر تجویز می‌شود. این‌ دارو از دسته‌ داروهای‌ ضدافسردگی‌ سه‌حلقه‌ای‌ است‌.
چگونگی‌ مصرف‌
آمی‌تریپتیلین‌ با مقادیر متفاوتی‌ برای‌ مشکلات‌ متفاوت‌ و افراد متفاوت‌ تجویز می‌شود هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. آمی‌تریپتیلین‌ خوراکی‌ را می‌توان‌ با غذا مصرف‌ کرد تا دل‌ به‌ هم‌ خوردگی‌ ناشی‌ از آن‌ کاهش‌ یابد. ممکن‌ است‌ 6-1 هفته‌ طول‌ بکشد تا اثرات‌ این‌ دارو آغاز شود. پس‌ از آغاز اثرات‌ حتی‌ در صورت احساس‌ بهبودی‌ نیز دارو را ادامه‌ دهید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. اگر روزی‌ یک‌ نوبت‌ پیش‌ از رفتن‌ برای‌ خواب‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید و حال‌ یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کرده‌اید ، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را صبح‌ مصرف‌ نکنید، چرا که‌ ممکن‌ است‌ موجب‌ خواب‌آلودگی‌ بیش‌ از حد در طول‌ روز شود ، در این‌ مورد با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. اگر روزی‌ چند نوبت‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را بلافاصله‌ پس‌ از به‌ یاد آوردن‌ مصرف‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ شده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌ خود برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی
‌ در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر آمی‌تریپتیلین‌ خود را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: افکار خودکشی‌، تاری‌ دید ، گیجی، یبوست ‌، مشکل‌ در ادرار کردن ، چشم‌درد ، ضربان‌ قلب‌ تند ، کند یا نامنظم ‌، لرزش‌ دست ، غش‌ ، اضطراب‌ ، مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌ ، عدم‌ تعادل‌ ، سفتی‌ عضلات‌ دست‌ و پا ،صورت‌ شبیه‌ ماسک‌ ، گلودرد ، تب‌ ،کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌ ، زردی‌ پوست‌ یا چشم‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، تورم‌ صورت‌ یا زبان‌ . علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند باید گزارش‌ شوند: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد، مشکل‌ در خوابیدن‌، افزایش‌ وزن‌. علایم‌ ترک‌ دارو : نظیر سردرد ، تهوع‌ ، استفراغ ‌، اسهال ‌، تحریک‌پذیری‌، یا خواب‌ مختل‌ همراه‌ با رؤیاهای‌ واضح ممکن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهانی‌ آمی‌تریپتیلین‌ مشاهده‌ شود. معمولاً برای‌ قطع‌ دارو باید مقدارش‌ ظرف‌ 2-1 ماه‌ به‌ تدریج‌ کاهش‌ یابد.
موارد احتیاط
‌ در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آمی‌تریپتیلین‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ آمی‌تریپتیلین‌ یا دیگر داروهای‌ ضدافسردگی‌ سه‌حلقه‌ای ‌، سایر داروهای‌ ضدافسردگی‌ (ماپروتیلین‌، ترازودون‌) ، کاربامازپین‌ (دارویی‌ ضدتشنج ‌) ، یا هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، رنگ‌ خوراکی‌ یا نگه‌دارنده‌.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ الکل‌، آرامبخش‌ها ، دیگر داروهای‌ ضدافسردگی‌، داروهای‌ ضدتشنج‌، داروهای‌ ضدتیرویید ، سایمتیدین ‌، داروهای‌ فشار خون‌ ( کلونیدین‌ ، گوانادرل‌ ، گوانتیدین‌ )، مهارکننده‌های‌ مونوآمین‌اکسیداز ، یا سمپاتومیمنیک‌ها (داروهایی‌ که‌ در حساسیت‌ ، آسم ‌، سرفه‌ و سرماخوردگی‌ مصرف‌ می‌شوند).
سابقه‌ یا دچار الکلیسم‌ (اعتیاد به‌ الکل‌)، آسم ‌، اختلال‌ دوقطبی‌ (افسرده‌ ـ شیدایی‌)، ابتلا به‌ اسکیزوفرنی ‌، صرع‌ ، گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، پرکاری‌ تیرویید، بزرگی‌ پروستات‌ ، احتباس‌ ادراری‌، مشکلات‌ قلبی‌ یا خونی‌، یا بیماری‌های‌ دستگاه‌ گوارش‌ ، کبدی‌ یا کلیوی‌.
توصیه هنگام‌ مصرف‌
‌ به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
تا پیش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ این‌ دارو در رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید.
برخی‌ افراد با مصرف‌ آمی‌تریپتیلین‌ دچار خواب‌آلودگی‌ و کاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شوند. این‌ به‌ ویژه‌ وقتی‌ برای‌ اولین‌ بار دارو را شروع‌ می‌کنید اتفاق‌ می‌افتد و تا وقتی‌ بدنتان‌ به‌ آن‌ عادت‌ کند ادامه‌ می‌یابد؛ بنابراین‌ برای‌ فعالیت‌های‌ خود برنامه‌ریزی‌ کنید.
در هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا ایستادن‌ از حالت‌ نشسته‌ احتیاط‌ کنید؛ چرا که‌ ممکن‌ است‌ دچار سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ شوید. به‌ آرامی‌ تغییر وضعیت‌ دهید.
برای‌ تسکین‌ خشکی‌ دهان‌ از آدامس‌ یا آبنبات‌های‌ بدون‌ قند استفاده‌ کنید. اگر خشکی‌ دهان‌ بیش‌ از 2 هفته‌ طول‌ کشید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
از مواجهه‌ مستقیم‌ و بدون‌ حفاظت‌ با آفتاب‌ و استفاده‌ از وسایل‌ برنزه‌کننده‌ بپرهیزید، چرا که‌ ممکن‌ است‌ دچار آفتاب‌ سوختگی‌ شدید شوید. سعی‌ کنید تا حد امکان‌ از آفتاب‌ بین‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر اجتناب‌ کنید. در زیر آفتاب‌ از یک‌ عینک‌ آفتابی ‌، یک‌ کلاه‌ و پوشش‌ محافظ‌، و کرم‌های‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظتی‌ (spf) حداقل‌ 15 استفاده‌ کنید.
در مورد نیاز به‌ مقادیر اضافی‌ ویتامین‌ ( ریبوفلاوین‌ یا ویتامین‌ ب ـ 2) با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
پیش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحی‌، کارهای‌ دندانی‌ یا درمان‌های‌ اضطراری‌، پزشک‌ را از اینکه‌ آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید، مطلع‌ سازید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد آمی‌تریپتیلین‌ مصرف‌ می‌کنید.
آمی‌تریپتیلین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ قرار دهید (در این‌ شرایط‌ آمی‌تریپتیلین‌ فاسد می‌شود).
آمی‌تریپتیلین‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.


نبایدها


نبایدالکل‌ مصرف‌ کنید.
نباید بدون‌ تأیید پزشکتان‌ دارویی‌ دیگر مصرف‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-10, 22:48
آملودیپین

--------------------------------------------------------------------------------

آملودیپین‌ برای‌ پایین‌ آوردن‌ فشار خون‌ در پرفشاری‌ خون‌ و تسکین‌ درد قلبی‌ تجویز می‌شود. پزشک‌ شما به‌ دلایل‌ دیگری‌ نیز ممکن‌ است‌ این‌ دارو را برایتان‌ تجویز کند. این‌ دارو در بدن‌ از طریق‌ ممانعت‌ از ورود کلسیم‌ به‌ داخل‌ سلول‌ها از غشای‌ سلولی‌ عمل‌ می‌کند ، به‌ همین‌ علت‌ است‌ که‌ این‌ دارو را یک‌ داروی‌ مسدودکننده‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌ می‌دانند. این‌ عمل‌ مسدودکنندگی‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌ موجب‌ کاهش‌ مقدار کلسیم‌ در سلول‌های‌ قلب‌ و رگ‌های‌ خونی‌ می‌شود، که‌ به‌ کاهش‌ ضربان‌ قلب‌ و گشادشدن‌ رگ‌های‌ خونی‌ منجر می‌گردد. بنابراین‌ فشار خون‌ پایین‌ می‌آید، جریان‌ خون‌ افزایش‌ می‌یابد، و بار کاری‌ قلب‌ کاهش‌ پیدا می‌کند.
چگونگی‌ مصرف
مقادیر متفاوتی‌ از آملودیپین‌ برای‌ علل‌ متفاوتی‌ تجویز می‌شود. مهم‌ است‌ که‌ دارویتان‌ را هر روز سر ساعتی‌ معین‌ مصرف‌ کنید. آملودیپین‌ معمولاً روزی‌ یکبار مصرف‌ می‌شود. معمولاً راحت‌تر است‌ که‌ صبح‌ها پیش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ شود تا فراموش‌ نشود. این‌ دارو را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. هیچگاه‌ بیشتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر روزی‌ یکبار آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید و یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کرده‌اید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر کمتر از 8 ساعت‌ به‌ نوبت‌ بعدی‌ مانده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. هیچگاه‌ مقدار دارو را دوبرابر نکنید و نیز پیش‌ از مشورت‌ با پزشکتان‌ آن‌ را قطع‌ نکنید. در صورت‌ نیاز به‌ قطع‌ آملودیپین‌، این‌ کار باید به‌ صورت‌ تدریجی‌ صورت‌ گیرد. در اکثر مواردی‌ که‌ آملودیپین‌ به‌ خاطرشان‌ تجویز می‌شود، دارو به‌ مهار بیماری‌ کمک‌ می‌کند نه‌ آنکه‌ آن‌ را درمان‌ کند. این‌ بدان‌ معنا است‌ که‌ حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ دارید ممکن‌ است‌ لازم‌ باشد آملودیپین‌ را سال‌ها یا تا پایان‌ زندگی‌ مصرف‌ کنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر آملودیپین‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:
درد قفسه‌ سینه‌ ، مشکل‌ در تنفس‌ ، تنگی‌ نفس‌ یا خس‌خس‌ سینه‌ ، ضربان‌ قلب‌ کمتر از 50 در دقیقه‌ یا فشار خون‌ سیستولی‌ (عدد بزرگتر فشار خون‌) کمتر از 90 میلی‌متر جیوه‌ ، سرگیجه‌ یا سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابیده‌ یا نشسته‌ ، تورم‌ دست‌ و پا یا افزایش‌ وزن‌ ناگهانی‌ (بیش‌ از 1/5 کیلو گرم‌ در 48-24 ساعت‌) ، التهاب‌ لثه‌ها ، لرزش‌ دست‌ها و انگشتان‌ ، سفتی‌ عضلات‌ دست‌ و پا ، مشکل‌ در صحبت‌ کردن‌ یا بلع‌ ، از دست‌ رفتن‌ تعادل‌ ، بثورات‌ جلدی‌، افسردگی‌ ، تپش‌ قلب‌ (احساس‌ ضربان‌ قلب‌ در سینه‌).
علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ تا تنظیم‌ شدن‌ بدنتان‌ به‌ دارو رخ‌ دهند: سردرد ، خواب‌آلودگی‌، خستگی‌، خشکی‌ دهان‌، برافروختگی‌ و احساس‌ گرما، تهوع ‌، یا یبوست‌ یا اسهال‌. اگر این‌ علایم‌ ادامه‌ یافته‌ یا مشکل‌ساز شدند، وضعیت‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.
موارد احتیاط
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آملودیپین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ آملودیپین‌ یا دیگر داروهای‌ مسدودکننده‌ کانال‌های‌ کلسیمی‌.
شیردهی‌ یا بارداری‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ کاربامازپین‌ ، سیکلوسپورین ‌، استروییدها ، سایر داروهای‌ فشار خون‌ یا قلبی‌ (داروهای‌ مدر، داروهای‌ مسدودکننده‌ بتا، کینیدین ‌، دیجوکسین ‌، دیزوپیرامید ، فلکاینید ، پروکاینامید ).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ حساسیت‌، فشار خون‌ پایین‌، حمله‌ قلبی‌، یا بیماری‌ کلیوی‌ و کبدی‌.
توصیه‌ هنگام‌ مصرف
‌ به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
در مورد میزان‌ فعالیت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعیت‌ بدنی‌تان‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید. * آملودیپین‌ ممکن‌ است‌ با کاستن‌ یا رفع‌ درد قفسه‌ سینه‌ موجب‌ شود تا بیش‌ از اندازه‌ فعالیت‌ کرده‌ و به‌ خود فشار آورید.
وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قدتان‌ در یک‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ دارید. در صورت‌ نیاز برای‌ کاهش‌ وزن‌ از پزشکتان‌ کمک‌ بگیرید.
در صورتی‌ که‌ برای‌ کاهش‌ فشار خون‌ آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید مصرف‌ سدیم‌ (نمک‌) خود را محدود کنید. از پزشکتان‌ درخواست‌ کنید دستورات‌ تغذیه‌ای‌ در اختیارتان‌ بگذارید یا شما را به‌ یک‌ متخصص‌ تغذیه‌ معرفی‌ کند.
اگر سیگاری‌ هستید، سیگار را ترک‌ کنید. از پزشکتان‌ بخواهید تا شما را به‌ یک‌ مشاور یا گروه‌ ترک‌ سیگار معرفی‌ کنند.
الکل مصرف‌ نکنید.
به‌ آرامی‌ از حالت‌ خوابیده‌ به‌ نشسته‌ یا نشسته‌ به‌ ایستاده‌ تغییر وضعیت‌ دهید تا دچار سرگیجه‌ و سیاهی‌ رفتن‌ چشم‌ یا غش‌ نشوید.
بهداشت‌ دهان‌ و دندان‌تان‌ را به‌ خوبی‌ حفظ‌ کنید ، مسواک‌ بزنید، دندان‌هایتان‌ را نخ‌ بکشید و مرتب‌ به‌ دندانپزشک‌ مراجعه‌ کنید تا از مشکلات‌ دندانی‌ و لثه‌ای‌ ناشی‌ از این‌ دارو پیشگیری‌ شود.
مقدار کافی‌ دارو برای‌ روزهای‌ تعطیل‌ در دسترس‌ داشته‌ باشید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ که‌ نشان‌ دهد آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید به‌ همراه‌ داشته‌ باشید.
پزشکان‌ دیگر را از اینکه‌ آملودیپین‌ مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید، چرا که‌ این‌ دارو ممکن‌ است‌ روی‌ برخی‌ آزمون‌های‌ آزمایشگاهی‌ تأثیر بگذارد.
آملودیپین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آملودیپین‌ فاسد می‌شود).
آملودیپین‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.
نبایدها
نباید تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگی‌ کنید یا با وسایل‌ خطرناک‌ کار کنید. در صورتی‌ که‌ خواب‌آلودگی‌ یا سرگیجه‌ مشکل‌ساز شدند با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
نباید پیش‌ از تأیید پزشکتان‌ داروهایی‌ دیگر به‌ ویژه‌ محرک‌های‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ و داروهای‌ ضدسرفه‌ یا سرماخوردگی‌ را مصرف‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-10, 22:49
آموکسی سیلین کلاوولانات

--------------------------------------------------------------------------------

آموکسی‌سیلین‌کلاوولانات ? یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌. از آن‌ برای‌ درمان‌ عفونت‌های‌ باکتریایی‌ گوناگون‌ مثل‌ عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سینوزیت ‌، و عفونت‌های‌ پوست‌، دستگاه‌ تنفسی‌ و دستگاه‌ ادراری‌ استفاده‌ می‌شود.
چگونگی‌ مصرف‌
آموکسی‌سیلین کلاوولانات‌ را می‌توان‌ با یا بدون‌ غذا مصرف‌ کرد. خوردن‌ آن‌ با غذا می‌تواند از دل‌ به‌ هم‌ خوردگی‌ ناشی‌ از آن‌ جلوگیری‌ کند. قرص‌های‌ جویدنی‌ آن‌ حتماً باید جویده‌ یا خرد شوند. بهتر است‌ این‌ دارو در فواصل‌ زمانی‌ برابر در طول‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا مقادیر ثابتی‌ از آن‌ در خون‌ و ادرار وجود داشته‌ باشد. برای‌ مثال‌ اگر قرار است‌ روزی‌ 3 نوبت‌ مصرف‌ شود، فواصل‌ باید 8 ساعتی‌ باشند (مثلاً 6 صبح‌، 2 بعدازظهر و 10 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کاری‌ یا خواب‌ شما مغایرت‌ دارد، از پزشکتان‌ بخواهید در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌تر شما را یاری‌ دهد. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. چنانچه‌ پیش‌ از اتمام‌ کل‌ داروی‌ تجویزی‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ دچار عود علایم‌ شوید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آورید مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌ شدید یا خفیف‌ ولی‌ پایدار، سردرد ، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌ دهان‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشحات‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر به‌ این‌ دارو آنافیلاکسی‌ است‌، که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ سریع‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ ، بثورات‌ جلدی‌ ، کهیر یا تورم‌های‌ بر روی‌ پوست‌ ، تب‌ ، غش‌ ناگهانی‌ ، ضربان‌ قلب‌ سریع‌ ، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا تنفس‌ مشکل‌، دارو را قطع‌ کرده‌ و با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آموکسی‌سیلین‌ کلاوولانات‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگه‌دارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌ یا سایر داروها، به‌ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها، مهارکننده‌های‌ بتا ـ لاکتاماز).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌ و آسپیرین ‌)، داروهای‌ ضدانعقاد (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین‌ )، قرص‌های‌ ضدبارداری‌ حاوی‌ استروژن‌ (این‌ دارو اثرات‌ این‌ قرص‌ها را کاهش‌ می‌دهد)، داروهای‌ نقرس‌ ( پروبنسید ، آلوپورینول‌ ) ، و آنتی‌بیوتیک‌های‌ دیگر ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین‌ ، تتراسایکلین‌ ).
دارای‌ سابقه‌ یا دچار مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده‌ ، هموفیلی ‌، یا کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) ناشی‌ از آنتی‌بیوتیک‌ها، یا بیماری‌ کلیوی‌.
توصیه هنگام مصرف
حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، تمام‌ داروی‌ تجویز شده‌ را برای‌ درمان‌ عفونت‌ و جلوگیری‌ از عود مجدد آن‌ مصرف‌ کنید.
اگر از قرص‌های‌ ضدبارداری‌ استفاده‌ می‌کنید، تا یک‌ ماه‌ پس‌ از پایان‌ دوره‌ درمان‌ با آموکسی‌سیلین‌ کلاوولانات‌ از یک‌ وسیله‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ دیگر نیز نظیر کاندوم‌ یا ژل‌های‌ اسپرم‌کش‌ استفاده‌ کنید.
برای‌ جلوگیری‌ از اسهال‌ ناشی‌ از این‌ دارو ماست‌ بخورید.
آموکسی‌سیلین‌ کلاوولانات‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ این‌ دارو فاسد می‌شود).
پس‌ از تهیه‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را در یخچال‌ نگهداری‌ کنید ، پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ محتوی‌ سوسپانسیون‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
در موارد شکل‌های‌ مایع‌ دارو از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ این‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نمی‌کنید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
نبایدها
نباید دیگران‌ را در مصرف‌ این‌ دارو سهیم‌ کنید ، آنها ممکن‌ است‌ نسبت‌ به‌ آن‌ حساسیت‌ داشته‌ باشند.
نباید دارو را پس‌ از تاریخ‌ انقضایش‌ مصرف‌ کنید.
نباید دارو را ناتمام‌ قطع‌ کنید ، مگر در صورتی‌ که‌ پزشکتان‌ چنین‌ توصیه‌ کند.

H A M E D
2007-Apr-10, 23:00
آموکسی سیلین

--------------------------------------------------------------------------------

‌آموکسی‌سیلین در درمان‌عفونتهای‌ مجاری‌ ادرار، عفونت‌ گوش‌میانی‌، برونشیت‌ مزمن‌، سالمونلوز مهاجم ‌و سوزاک‌ مصرف‌ می‌شود. به‌ علاوه‌، این‌دارو در درمان‌ تب‌ تیفوئیدی‌ و نیز در پیشگیری‌ از عفونت‌ دندانی‌ مصرف‌می‌شود.


فارماکوکینتیک

90 ـ 75 درصد دارو از راه‌خوراکی‌ جذب‌ می‌شود و پس‌ از 2 ـ 1ساعت‌ غلظت‌ سرمی‌ دارو به‌ اوج‌ می‌رسد.نیمه‌ عمر دارو 1 ساعت‌ است‌ که‌ درصورت‌ عیب‌ کار کلیه‌ ممکن‌ است‌ تا 12ساعت‌ افزایش‌ یابد. 70 ـ 65 درصد داروبه‌صورت‌ تغییر نیافته‌ از راه‌ کلیه‌ دفع‌می‌شود.


موارد منع مصرف

در صورت‌ وجودسابقه‌ آلرژیک‌ به‌ پنی‌سیلین‌ها نباید مصرف‌ شود.

موارد منع مصرف

در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌، در بیماران‌ مبتلا به‌ تب‌ گلاندولار و لوسمی‌ لنفاتیک‌ مزمن‌ و سابقه‌ بیماریهای‌گوارشی‌ بویژه‌ کولیت‌ وابسته‌ به ‌آنتی‌بیوتیک‌ باید با احتیاط فراوان‌ تجویزشود.


عوارض جانبی احتمالی

واکنش‌های‌ حساسیتی‌شامل‌ کهیر ، تب‌، درد مفاصل‌، آنژیوادم‌ ،شوک‌ آنافیلاکتیک‌ در بیمارانی‌ که‌ دچارحساسیت‌ مفرط می‌شوند، با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.


تداخلات داروئی

واکنش‌های‌ حساسیتی‌شامل‌ کهیر، تب‌، درد مفاصل‌، آنژیوادم‌،شوک‌ آنافیلاکتیک‌ در بیمارانی‌ که‌ دچارحساسیت‌ مفرط می‌شوند، با مصرف‌ این‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.


توصیه ها


آموکسی‌سیلین‌ را می‌توان‌ با معده‌ خالی‌ یا پر مصرف‌ کرد.
در بیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌ به‌ کاهش‌ مقدار مصرف‌ دارو نیازی‌ نیست‌، مگر اینکه‌ عیب‌ کار کلیه‌ شدید باشد.
در صورت‌ بروز اسهال‌ ، بدون‌ مشورت ‌با پزشک‌ از مصرف‌ هر گونه‌ داروی‌ ضداسهال‌ باید خودداری‌ کرد.
در هنگام‌ مصرف‌ آموکسی‌ سیلین‌ ازسایر روشهای‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ نیزباید استفاده‌ نمود.
در صورتی‌ که‌ یک‌ نوبت‌ مصرف‌ داروفراموش‌ شود، به‌ محض‌ بیادآوردن‌ آن‌نوبت‌ باید مصرف‌ شود، ولی‌ اگر تقریبا زمان‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ باشد،از مصرف‌ آن‌ نوبت‌ خودداری‌ کرده‌ ومقدار مصرف‌ بعدی‌ نیز نباید دو برابرگردد.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:47
آمپی سیلین

--------------------------------------------------------------------------------

آمپی‌سیلین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ رایج‌ است‌. از این‌ آنتی‌بیوتیک‌ در درمان‌ عفونت‌های‌ گوناگون‌ باکتریایی‌ نظیر عفونت‌ گوش‌ میانی‌، سینوزیت‌، و پوست‌، بافت‌ نرم‌، دستگاه‌ تنفس‌، و دستگاه‌ ادراری‌ استفاده‌ می‌شود.
چگونگی‌ مصرف
به‌منظور جذب‌ بهتر آمپی‌سیلین‌ باید با شکم‌ خالی‌ حدوداً 1 ساعت‌ قبل‌ یا 2 ساعت‌ بعد از غذا خورده‌ شود. بهتر است‌ آمپی‌سیلین‌ در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ مساوی‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خونی‌ و ادراری‌ ثابتی‌ داشته‌ باشد. برای‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزی‌ 4 نوبت‌ آمپی‌سیلین‌ مصرف‌ کنید، باید بین‌ هر نوبت‌ 6 ساعت‌ فاصله‌گذاری‌ کنید (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌، 6 صبح‌). اگر این‌ برنامه‌ با برنامه‌ کاری‌ یا خواب‌ شما مغایرت‌ دارد، برای‌ تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشکتان‌ کمک‌ بخواهید. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌ مقدار کامل‌ مصرف‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ دچار عود علایم‌ شوید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. البته‌، اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز علایم‌ زیر آمپی‌سیلین‌ خود را قطع‌ کرده‌ بلافاصله‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: اسهال‌ شدید یا اسهال‌ خفیف‌ ولی‌ پایدار، سردرد ، تهوع‌ و استفراغ‌، بثورات‌ جلدی‌ ، زخم‌ دهانی‌ یا زبان‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌، اختلالات‌ ذهنی‌، یا زردی‌ چشم‌ها و پوست‌. یک‌ پاسخ‌ حساسیتی‌ نادر نسبت‌ به‌ آمپی‌سیلین‌ آنافیلاکسی‌ است‌، که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی ‌، کهیر ، یا تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ در تنفس‌، بلافاصله‌ دارو را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود یکی‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا سایر داروها، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین ‌)، داروهای‌ ضدانعقادی‌ (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌)، قرص‌های‌ ضدبارداری‌ حاوی‌ استروژن‌ (آمپی‌سیلین‌ ممکن‌ است‌ اثرات‌ این‌ قرص‌ها را کاهش‌ دهد)، داروهای‌ نقرس‌ ( پروبنسید، آلوپورینول ‌)، متوترکسات‌، یا دیگر آنتی‌بیوتیک‌ها ( آمینوگلیکوزیدها، اریترومایسین ‌، تتراسایکلین‌ ).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (مثل‌ زخم‌ معده ‌، هموفیلی‌ ، کمبود پلاکتی‌)، مونونوکلئوز عفونی‌ ، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ ‌) مرتبط‌ با آنتی‌بیوتیک‌، یا بیماری‌ کلیوی‌.
توصیه‌ هنگام‌ مصرف‌
حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، تمام‌ داروی‌ تجویز شده‌ را برای‌ درمان‌ عفونتتان‌ و جلوگیری‌ از عود بیماری‌ مصرف‌ کنید.
در صورتی‌ که‌ از قرص‌ ضدبارداری‌ استفاده‌ می‌کنید تا یک‌ دوره‌ درمان‌ با آمپی‌سیلین‌، از یک‌ روش‌ جلوگیری‌ از بارداری‌ دیگر نظیر کاندوم‌ یا ژل‌ اسپرم‌کش‌ هم‌ استفاده‌ کنید.
با خوردن‌ ماست‌ از اسهال‌ ناشی‌ از این‌ آنتی‌بیوتیک‌ پیشگیری‌ کنید.
آمپی‌سیلین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ آمپی‌سیلین‌ فاسد می‌شود).
پس‌ از تهیه‌ سوسپانسیون‌ آمپی‌سیلین‌، دارو را در یخچال‌ نگهداری‌ کنید.
پیش‌ از مصرف‌ سوسپانسیون‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ای‌ که‌ در داخل‌ جعبه‌ دارو فراهم‌ شده‌ است‌ جهت‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر در ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ آمپی‌سیلین‌ احساس‌ بهبودی‌ ندارید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
نبایدها
نباید دیگران‌ را در مصرف‌ دارو سهیم‌ کنید، چرا که‌ ممکن‌ است‌ نسبت‌ به‌ آن‌ حساسیت‌ داشته‌ باشند.
نباید داروی‌ تاریخ‌ گذشته‌ را مصرف‌ نکنید.
نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو، درمان‌ را قطع‌ کنید، مگر با صلاحدید پزشکتان‌.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:47
آندورفین

--------------------------------------------------------------------------------

تعریف
آندورفین، نوعی ماده شمیایی آرام بخش است. این ماده نوعی پپتید است که از غدد مخاطی و هیپوتالاموس در مهره داران ترشح می شود. آندورفین از نظر توانایی ایجاد حالت بی احساسی نسبت به درد و داشتن احساس خوب جسمی، به داروهای حاوی تریاک شبیه است. در کل، این ماده به عنوان تسکین دهنده درد عمل می نماید.
این پپتید کنترل کننده اعصاب، اولین بار در سال 1975 م توسط جان هیوز با آزمایش روی مغز خوک کشف شد. بعدها انواع مختلفی از آندورفین کشف گردید. واژه آندورفین خود مخفف واژه های (endogenous morphine) به معنای مورفینی است که به طور طبیعی در بدن تولید می شود. معروف ترین انواع آندورفین، نوع آلفا، بتا و گاما می باشند که در میان آنها، نوع بتا بهترین اثر را در کاهش درد دارد.
از واژه آندورفین برای انواع مواد آرام بخش درون ریز استفاده می شود که دلالت بر نوعی فعالیت دارویی می کند که به فعالیت کورتیکوسترویدها بسیار شبیه است.
چگونگی عملکرد آندورفین هنوز دقیقاً مشخص نشده است. آنچه که در موردش اطمینان داریم این است که آندورفین، به گیرنده های حالت آرام بخشی در مغز فشار می آورد. این گیرنده ها، مسیر دوپامین را باز می کنند و باعث می شوند که دوپامین بیشتری درون سیناپس ها آزاد شود.
آندورفین احساس درد و گرسنگی ناشی از تولید هورمون های جنسی را هم تسکین می دهد.
همچنین آندورفین در واکنش نسبت به مواد غذایی خاصی تولید می شود. از جمله این مواد غذایی می توان فلفل تند را نام برد. در قدیم برای تسکین برخی دردهای مضمن از فلفل تند استفاده می کردند (به دلیل همین خاصیت تحریک آندورفین).
خنده و آندورفین
طبق برخی گزارشات، خنده هم ترشح آندورفین را در مغز افزایش می دهد. بنابراین، ضمن آنکه خنده رگ های خونی را گشاد می کند، مانع تولید هورمون های ایجاد کننده استرس می شود و میزان آنتی بادی های بدن را بالا می برد، احساس بی دردی هم ایجاد می کند.
روشی دیگر برای تولید آندورفین، ورزش کردن شدید است، آن هم به میزانی که تولید این ماده را تحریک نماید. اشعه ی ماورای بنفش هم قادر است تولید آندورفین را تحریک کند.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:48
آلندرونات

--------------------------------------------------------------------------------

آلندرونات‌ برای‌ درمان‌ پوکی‌ استخوان‌ ، بیماری‌ استخوان‌ که‌ در زنان‌ یائسه‌ معمول‌ است‌ ، تجویز می‌شود. همچنین‌ از این‌ دارو در درمان‌ بیماری‌ پاژه‌ ، که‌ ضعیف‌ شدن‌ دردناک‌ استخوان‌ها است‌ ، استفاده‌ می‌کنند. آلندرونات‌ تحت‌ نام‌ تجاری‌ فوساماکس‌ شناخته‌ می‌شود.
چگونگی مصرف
آلندرونات‌ معمولاً روزی‌ یک‌ بار مصرف‌ می‌شود. این‌ دارو باید با یک‌ لیوان‌ پر از آب‌ حداقل‌ 30 دقیقه‌ پیش‌ از اولین‌ وعده‌ غذایی‌ ، نوشیدنی‌ یا دیگر داروهای‌ روز خورده‌ شود. با عقب‌ انداختن‌ بیشتر اولین‌ وعده‌ غذایی‌ یا نوشیدنی‌ جذب‌ دارو بهتر نیز می‌شود. قرص‌ آلندرونات‌ را یکجا ببلعید ، این‌ قرص‌ها را نباید مکید ، شکست‌ ، خرد کرد یا جوید. برای‌ جلوگیری‌ از سوزش‌ سر دل‌ بهتر است‌ حداقل‌ تا 30 دقیقه‌ پس‌ از خوردن‌ آلندرونات‌ دراز نکشید. مهم‌ است‌ که‌ دارو هر روز در زمان‌ معینی‌ استفاده‌ شود. هیچگاه‌ مقدار بیشتری‌ از آنچه‌ برایتان‌ تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید آن‌ را مصرف‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ فرا رسیده‌ است‌ ، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را حذف‌ کنید و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر ، آلندرونات‌ را قطع‌ کرده‌ ، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:
سوزش‌ سر دل‌ شدید ، مشکل‌ در بلع‌ ، یا بثورات‌ جلدی‌.
علایمی‌ که‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شدند باید گزارش‌ شوند عبارتند از: سردرد ، تهوع‌ یا استفراغ‌ ، اسهال‌ ، یبوست‌ ، نفخ‌ شکمی‌ ، درد شکمی‌ ، یا درد ماهیچه‌ای‌ و استخوانی‌.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آلندرونات‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ آلندرونات‌ یا دیگر داروها.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر ، به‌ ویژه‌ آسپیرین‌ و آنتی‌اسیدها.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکل‌ در بلع‌ ، بیماری‌ مروی‌ ، گاستریت‌ (التهاب‌ معده‌) ، زخم‌ معده‌ ، یا بیماری‌ کلیوی‌.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:49
آلپرازولام

--------------------------------------------------------------------------------

آلپرازولام‌ برای‌ تسکین‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجویز می‌شود. آلپرازولام‌ دارای‌ چندین‌ نام‌ تجاری‌ متفاوت‌ است‌.
چگونگی‌ مصرف‌
آلپرازولام‌ در مقادیر متفاوت‌ برای‌ مشکلات‌ متفاوت‌ تجویز می‌شود. هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید. شکل‌ مایع‌ آلپرازولام‌ را می‌توان‌ با مایعات‌ یا غذاهای‌ نیمه‌جامد مثل‌ مارمالاد پودینگ‌ مخلوط‌ کرد. اجازه‌ ندهید آلپرازولام‌ مایع‌ یخ‌ بزند. اگر یک‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید آن‌ را مصرف‌ کنید. اگر نزدیک‌ نوبت‌ بعدی‌ بود، نوبت‌ بعدی‌ را حذف‌ کنید و سپس‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظم‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی
‌ در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، آلپرازولام‌ را قطع‌ کرده‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گیجی‌، کند شدن‌ قوای‌ ذهنی‌، خواب‌آلودگی‌ شدید، تکلم‌ کند، کاهش‌ ضربان‌ قلب‌، تنگی‌ نفس‌، عدم‌ تعادل‌، بثورات‌ جلدی‌، گلودرد، تب‌، لرز، کبود شدگی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، زخم‌های‌ دهانی‌، زردی‌ پوست‌ یا چشم‌، کاهش‌ حافظه‌، بی‌خوابی‌، آشفتگی‌، یا تحریک‌پذیری‌. آلپرازولام‌ می‌تواند اعتیادآور باشد و اگر دارو به‌طور ناگهانی‌ قطع‌ شود علایم‌ قطع‌ ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند که‌ عبارتند از: گیجی‌، کند شدن‌ قوای‌ ذهنی‌، معده‌درد، افزایش‌ تعریق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسیت‌ به‌ نور و صدا، یا احساس‌ گزگز یا سوزن‌ سوزن‌ شدن‌. در صورتی‌ که‌ بخواهید آلپرازولام‌ را قطع‌ کنید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید، تا احتمالاً این‌ کار به‌ شکل‌ تدریجی‌ انجام‌ شود.
این علایم‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند باید گزارش‌ شوند: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد ، تهوع‌ ، یبوست ‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا شدید، یا لرزش‌.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آلپرازولام‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ آلپرازولام‌ یا دیگر بنزودیازپین‌ها، یا به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا نگه‌دارنده‌ها.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ الکل‌، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، و داروهای‌ ضدصرع‌ و تشنج‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، سوءمصرف‌ الکل‌ یا مواد مخدر، میاستنی‌ گراو، بیماری‌ انسدادی‌ ریوی‌ مزمن‌ شدید، یا آمفی‌زم‌.
توصیه هنگام‌ مصرف
‌ مراجعات‌ مقطعی‌ به‌ پزشکتان‌ داشته‌ باشید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
تا هنگامی‌ که‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ آلپرازولام‌ مشخص‌ نشده‌ است‌ در رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. برخی‌ افراد در طی‌ مصرف‌ این‌ دارو دچار خواب‌آلودگی‌ و کاهش‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شوند.
اگر به‌ مسمومیت‌ ناشی‌ از مصرف‌ بیش‌ از حد این‌ دارو مشکوک‌ هستید، بلافاصله‌ تقاضای‌ کمک‌ پزشکی‌ کنید.
اگر در طی‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ دچار افکار یا احساسات‌ عجیب‌ شدید، حتماً موضوع‌ را با پزشکتان‌ در میان‌ بگذارید.
همیشه‌ برگه‌ای‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد تحت‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ قرار دارید.
آلپرازولام‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید. (در این‌ شرایط‌ آلپرازولام‌ فاسد می‌شود).
آلپرازولام‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.
نبایدها
نباید نوشیدنی‌های‌ الکلی‌ یا دیگر داروهای‌ خواب‌آور استفاده‌ کنید، این‌ خواب‌آلودگی‌ را افزایش‌ و هوشیاری‌ را کاهش‌ می‌دهد.
نباید آلپرازولام‌ را به‌عنوان‌ یک‌ قرص‌ خواب‌آور استفاده‌ کنید، مگر آنکه‌ برنامه‌ درمانی‌ شما اجازه‌ دهد تا 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشید، در غیر این‌ صورت‌ تا زمان‌ خروج‌ دارو از بدنتان‌ ممکن‌ است‌ خواب‌آلوده‌ بوده‌، اختلال‌ حافظه‌ داشته‌ باشید.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:49
آلبوترول

--------------------------------------------------------------------------------

آلبوترول‌ تجویز می‌شود تا ‌ لوله‌های‌ برونش‌ (مجاری‌ هوایی‌) را در ریه‌ها باز کند تا راحت‌تر نفس‌ بکشید، به‌ آن‌ گشادکننده‌ برونش‌ می‌گویند. آلبوترول‌ اسامی‌ تجاری‌ متفاوتی‌ دارد. این‌ دارو تحت‌ عنوان‌ سالبوتامول‌ هم‌ شناخته‌ می‌شود.
چگونگی‌ مصرف
آلبوترول‌ را می‌توان‌ به‌ صورت‌ استنشاقی‌، یا خوراکی‌ به‌ شکل‌ قرص‌، محلول‌، یا شربت‌ مصرف‌ کرد. هیچگاه‌ بیش‌ از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر طبق‌ یک‌ برنامه‌ منظم‌ از این‌ دارو مصرف‌ می‌کنید و یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید آن‌ نوبت‌ را مصرف‌ کنید. نوبت‌های‌ باقیمانده‌ در روز را با فواصل‌ زمانی‌ منظم‌ مصرف‌ کنید. مقدار دارو را دو برابر نکنید.
آئروسل‌ استنشاقی‌ آلبوترول‌ برای‌ درمان‌ و جلوگیری‌ از انقباض‌ برونشی‌ (تنگ‌ شدن‌ مجاری‌ هوایی‌ ریه‌) استفاده‌ می‌شود. دارو را 15 دقیقه‌ پیش‌ از شروع‌ ورزش‌ مصرف‌ کنید تا از انقباض‌ برونشی‌ ناشی‌ از ورزش‌ پیشگیری‌ شود. پیش‌ از استفاده‌، ظرف‌ حاوی‌ دارو را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید. یک‌ پُف‌ از دارو را استنشاق‌ کنید، نفستان‌ را 5 شماره‌ نگاه‌ دارید و سپس‌ نفستان‌ را بیرون‌ دهید. بیش‌ از دو بار در یک‌ زمان‌ با 2-1 دقیقه‌ فاصله‌ استنشاق‌ نکنید. از اسپری‌ کردن‌ به‌ سمت‌ چشم‌ها خودداری‌ کنید. هر کپسول‌ دارو حاوی‌ 200 بار اسپری‌ است‌، اگرچه‌ یک‌ نوع‌ کانادایی‌ 80 بار اسپری‌ دارد.
محلول‌ استنشاقی‌ آلبوترول‌ سولفات‌ از طریق‌ دستگاه‌ تنفس‌ با فشار مثبت‌ متناوب‌ (ippb) یا یک‌ نبولایزر با استفاده‌ از یک‌ ماسک‌ صورت‌ یا قطعه‌ دهانی‌ مصرف‌ می‌شود. اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ در مراقبت‌ و نحوه‌ استفاده‌ از این‌ وسایل‌ به‌ خوبی‌ توجیه‌ شده‌ باشید. پزشکتان‌ یک‌ دستورالعمل‌ برای‌ دستگاه‌ Ippb تجویز می‌کند و درمان‌ در هر نوبت‌ 5 تا 20 دقیقه‌ به‌ طول‌ می‌انجامد. معمولاً نبولایزر از 10-6 لیتر هوا یا اکسیژن‌ فشرده‌ در دقیقه‌ استفاده‌ می‌کند، و درمان‌ معمولاً در حدود 10 دقیقه‌ طول‌ می‌کشد. دو محلول‌ وجود دارد. یکی‌ حاوی‌ 83/0 میلی‌گرم‌ دارو در هر میلی‌لیتر است‌ و به‌ همین‌ صورت‌ قابل‌ استفاده‌ می‌باشد. محلول‌ دیگر حاوی‌ 5 میلی‌گرم‌ در هر میلی‌لیتر است‌ و لازم‌ است‌ که‌ قبل‌ از استفاده‌ رقیق‌ شود. مطمئن‌ شوید که‌ دستورات‌ خاص‌ را از پزشکتان‌ گرفته‌ باشید. محلول‌ رقیق‌ شده‌ را می‌توان‌ تا 24 ساعت‌ در دمای‌ اتاق‌ یا 48 ساعت‌ در یخچال‌ نگهداری‌ کرد.
آلبوترول‌ سولفات‌ برای‌ استنشاق‌ نیز برای‌ درمان‌ و جلوگیری‌ از انقباض‌ برونشی‌ (تنگ‌ شدن‌ مجاری‌ تنفسی‌) استفاده‌ می‌شود. برای‌ پیشگیری‌ از انقباض‌ برونشی‌ ناشی‌ از ورزش‌، 15 دقیقه‌ پیش‌ از ورزش‌ از دارو استفاده‌ کنید. این‌ دارو به‌ شکل‌ یک‌ کپسول‌ است‌ و به‌ وسیله‌ خاصی‌ نیاز دارد تا بتوان‌ از آن‌ استفاده‌ کرد. این‌ وسیله‌ کپسول‌ را به‌ دو نیم‌ می‌کند و دارو را آزاد می‌سازد. اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ روش‌ استفاده‌ از این‌ وسیله‌ را می‌دانید. هر پرسشی‌ داشتید از پزشک‌ یا داروسازتان‌ بپرسید.
شکل‌های‌ خوراکی‌ آلبوترول‌ محلول‌، شربت‌، قرص‌، و قرص‌های‌ طولانی‌اثر باید در زمان‌های‌ تجویز شده‌ مصرف‌ شوند. قرص‌های‌ طولانی‌اثر باید به‌ همان‌ شکل‌ خورده‌ شوند و نباید آنها را شکست‌، خرد کرد یا جوید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی
در صورت‌ بروز هریک‌ از نشانه‌های‌ زیر آلبوترول‌ را قطع‌ کرده‌ و با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:
آبی‌ شدن‌ پوست‌، گیجی‌ شدید، احساس‌ غش‌، افزایش‌ خس‌خس‌ سینه‌ یا تنگی‌ نفس‌، بثورات‌ جلدی‌ یا کهیر، تورم‌ صورت‌، لب‌ها، یا پلک‌ها. سایر علایم‌ نادر که‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند و باید بلافاصله‌ گزارش‌ شوند عبارتند از: درد قفسه‌ سینه‌، ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌، گزگز یا احساس‌ خواب‌ رفتگی‌ انگشتان‌ دست‌ یا پا، خونریزی‌ یا کبود شدگی‌ غیرعادی‌. اثرات‌ معمول‌ این‌ دارو عبارتند از برآشفتگی‌ و لرزش‌ که‌ معمولاً با مصرف‌ دارو به‌ تدریج‌ بهبود می‌یابند. سرفه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، نبض‌ تند، سردرد، دردهای‌ عضلانی‌، تهوع‌، یا بی‌خوابی‌ گاهی‌ ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند. شستن‌ دهان‌ با آب‌ گرم‌ پس‌ از استفاده‌ از اسپری‌ ممکن‌ است‌ خشکی‌ دهان‌ را کاهش‌ دهد. در صورت‌ بروز سردرد در مصرف‌ این‌ دارو، از استامینوفن‌ استفاده‌ کنید. در صورتی‌ که‌ این‌ علامت‌ها مشکل‌ساز شدند یا اگر پس‌ از دریافت‌ مقدار معمول‌ آلبوترول‌ هنوز مشکلات‌ تنفسی‌ داشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ آلبوترول‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌، رنگ‌های‌ خوراکی‌ یا دارو.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ دیگر داروها، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدافسردگی‌، داروهای‌ فشارخون‌، محرک‌ها، کوکائین‌، داروهای‌ قلبی‌ (دیگوکسین‌)، یا داروهای‌ میگرن‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ قلبی‌، بیماری‌ قند، پرکاری‌ تیرویید، یا فئوکروموسیتوما.
توصیه هنگام‌ مصرف
مراجعات‌ منظمی‌ به‌ پزشکتان‌ داشته‌ باشید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
برگه‌ای‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد دچار مشکل‌ تنفسی‌ هستید و آلبوترول‌ و داروهای‌ دیگر مصرف‌ می‌کنید.
آلبوترول‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از حرارت‌، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ دارید. (در این‌ شرایط‌ آلبوترول‌ فاسد می‌شود). محلول‌ آلبوترول‌ از انجماد حفظ‌ کنید.
آلبوترول‌ تاریخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان در توالت‌ دور بریزید (به‌جز ظرف‌ حاوی‌ آئروسل‌ را). هیچگاه‌ ظرف‌ آئروسل‌ را حتی‌ در صورت‌ خالی‌ بودن‌ سوراخ‌ نکنید، به‌ آتش‌ نیاندازید و نشکنید.
نبایدها
هیچ‌ دارویی‌ (حتی‌ فراورده‌های‌ گیاهی‌ و داروهایی‌ که‌ نیاز به‌ نسخه‌ ندارند) را بدون‌ مشورت‌ با پزشکتان‌ مصرف‌ کنید.
اطلاعات‌ دیگر
شکل‌های‌ ژنریک‌ آلبوترول‌ ارزان‌تر هستند و عموماً به‌ همان‌ اندازه‌ انواع‌ با اسامی‌ تجاری‌ مؤثر می‌باشند.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:50
آوکادو «داروئی»

--------------------------------------------------------------------------------

کلیات گیاه شناسی
آووکادو درختی است که ارتفاع آن به حدود 6 متر می رسد و درقسمت های گرم آمریکا و برزیل و غرب هندوستان پرورش می یابد . منشاء آووکادو آمریکای جنوبی بوده که از آنجا به نواحی دیگر دنیا راه یافته است . برگهای این درخت ضخیم و سبز و گلهای آن کوچک و سبز رنگ است . میوه آن مانند گلابی و درای پوستی سخت برنگ سبز تیره و یا سیاه است در حدود 400 نوع مختلف آووکادو وجود دارد که بعضی از آنها درای پوست صاف و سبز رنگ بوده ولی پوست برخی از آنها سیاه و خشن است / مدرکی در دست است که نشان می دهد مایاها و اینکاها از این میوه استفاده می کرده اند .
ترکیبات شیمیایی:
آووکادو چرب است و درای اسیدهای آمینه مختلف مانند سیستین Cystine تریپتوفان Tryptophane و تیروسین Tyrosine می باشد . در تحقیقات جدیدی که انجام شده وجود چند نوع آنتی بیوتیک در آووکادو ثابت شده است . دانه گیاه درای مقدار کمی ( در حدود 2 درصد ) روغن است . این روغن غلیظ و سفت و به رنگ زرد مایل به سبز بوده که درای بو و طعمی مطبوع است . روغن دانه آووکادو درای حدود 7 درصد روغن های اشباع شده مانند اسید پالمتیک Palmitic و اسید استئاریک Steraric Acid اسید آراشیدیک Arachidic Acid ، اسید میریستیک Myristic Acid و در حدود 80 درصد روغن های اشباع نشده مانند اسید اولئیک Oleic Acid و اسید لینولئیک Linoleic Acid می باشد . در یکصد گرم آووکادو مواد زیر موجود است :
خواص داروئی:
جوشانده برگهای آووکادو قاعده آور است .
آووکادو تقویت کننده معده است .
نفخ و گاز معده را از بین می برد .
برای درمان یرقان مفید است .
جوشانده برگهای آووکادو اسهال خونی را برطرف می کند .
آووکادو تقویت کننده بدن است .
آووکادو رشد بچه ها را جلو می اندازد زیرا درای مواد معدنی بسیاری است .
آووکادو خون ساز است و آنهایی که مبتلا به کم خونی هستند باید از آووکادو استفاده کنند .
آووکادو بدن را قلیایی کرده و تمیز می کند .
چون آووکادو شکر و مواد نشاسته ای کمی دارد برای آنهایی که بیماری قند دارند نیز مناسب است .
برای دوره نقاهت به مریض آووکادو بدهید . ضعف عمومی را برطرف می کند .
خستگی را برطرف می کند .
ناراحتی روده و معده را معالجه می کند .
بیخوابی را درمان می کند زیرا درای تریپتوفان است . اگر به کم خونی دچار هستید حتما با شام خود آووکادو بخورید .
برای درست کردن سس سالاد از آووکادو استفاده کنید .
طرز استفاده: روغن آووکادو درای ویتامین های مختلف مانند P ، C، K ، H ، E، D ، B، A می باشد . بنابراین ارزش غذایی زیادی دارد .
روغن آووکادو ضد رماتیسم است و اگر مفاصل شما درد می کند آنرا با روغن آووکادو ماساژ دهید .
برای جلوگیری از ریزش مو ، هرشب مقداری از روغن آووکادو را به سر بمالید و صبح بشوئید .
شوره سر را از بین می برد .
برای براق شده موها ، بعد از شستشوی سر چند قطره آووکادو را به موها بمالید .
روغن آووکادو بهترین کرم برای پوست است زیرا به آسانی در پوست نفوذ یم کند و به پوست شادابی می دهد . و بالاخره آووکادو بهترین ماسک برای برطرف کرده چین و چروک های صورت و جلوگیری از پیدایش آن است . برای این منظور آووکادو را پوست کنده و له کنید و بصورت ماسک بر روی صورت و گردن بگذارید و بعد از نیم ساعت بشوئید .
آب 80 گرم
انرژی 150 کالری
پروتئین 1/8 گرم
چربی 14 گرم
مواد نشاسته ای 5 گرم
کلسیم 8 میلی گرم
فسفر 35 میلی گرم
آهن 5/0 میلی گرم
پتاسیم 600 میلی گرم
ویتامین آ 250 واحد
ویتامین ب 1 0/08 میلی گرم
ویتامین ب 2 0/15 میلی گرم
ویتامین ب3 1/4 میلی گرم
ویتامین ث 12 میلی گرم

H A M E D
2007-Apr-11, 02:52
آرتیشو «داروئى»

--------------------------------------------------------------------------------

کلیات گیاه شناسی
آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت می شود . رومی ها در حدود 2000 سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و بعنوان سبزی در سالاد استفاده می کردند .آرتیشو در قرن شانزدهم در انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد . کلمه Artichoke از کلمه ایتالیایی Articicco مشتق شده که بمعنی میوه کاج می باشد و آرتیشو هم مانند میوه کاج است .

آرتیشو برای رشد احتیاج به آب و باران فراوان درد . آرتیشو گیاهای است چند ساله درای ساقه ای راست که ارتفاع آن بحدود یک متر می رسد . برگهای آن پهن و دراز مانند برگهای کاهو است که برنگ سبز تیره است . در انتهای ساقه میوه آن که بشکل میوه کاج یا سیب فلس در است مشاهده می شود .گلبرگهای آن ضخیم و گوشتی بوده و انتهای گلبرگها ضخیم تراست که مصرف خوراکی درد . برای خرید آرتیشو دقت کنید که برگها با نشده و سفت و سبز باشد . هنگامیکه برگهای آرتیشو قهوه ای است نشان دهنده کهنه بودن آن می باشد . فصل آرتیشو معمولا ماههای فرودرین و اردیبهشت ( آپریل و می )است .



ترکیبات شیمیایی:

برگهای خوردنی آرتیشو در اینولین ، اینولاز و ماده ای تلخ بنام سینارین Cynarine می باشد . سینارین خاصی زیاد کننده ترشحات صفرارا درد و علت صفرا بری آرتیشو داشتن این ماده است . در صد گرم آرتیشو پخته مواد زیر موجود است :

انرژی 14 کالری
پروتئین 1/5 گرم
آب 86 گرم
مواد چرب 0/1 گرم
مواد نشاسته ای 5 گرم
کلسیم 22 میلی گرم
فسفر 40 میلی گرم
آهن 0/6 میلی گرم
سدیم 30 میلی گرم
پتاسیم 0 25 میلی گرم
ویتامین آ 40 واحد بین المللی
ویتامین ب 1 0/04 میلی گرم
ویتامین ب 2 0/02 میلی گرم
ویتامین ب 3 0/6 میلی گرم
ویتامین ث 5/2 میلی گرم
خواص داروئی:
آرتیشو از نظر طب قدیم ایران گرم و کمی خشک است . قسمت مورد استفاده آرتیشو برگها و قسمت سوط آن است که بنام قلب آرتیشو معروق می باشد .
کبد را تمیز و اعمال کبد را تنظیم می کند .
ترشح صفرا را افزایش می دهد .
از جمع شده چربی در کبد جلوگیری می کند و آنهایی که کبد چرب دارند بهتر است از آرتیشو استفاده کنند
یرقان مزمن را درمان می کند .
تقویت کننده بدن است .
موجب دفع ادرار می شود .
تب بر است .
در درمان رماتیسم موثر است .
یبوست های ناشی از عدم صفرا را درمان می کند.
در درمان ورم روده موثر است .
باعث دفع سنگهای کیسه صفرا می شود .
نیروی جنسی را افزایش می دهد .
کلیه و مثانه را گرم می کند .
گاز و نفخ معده و روده را از بین می برد .
باعث هضم غذا می شود .
بیماریهای کبدی را درمان یم کند .
کلسترول خون را پائین می آورد .
داروی لاغری است و کسانیکه می خواهند وزن کم کنند و لاغر شوند می توانند هر روز آرتیشو بخورند .
سرگیجه را برطرف می کند .
آنهائیکه گوششان زنگ می زند اگر آرتیشو را بخورند آنرا برطرف می کند .
مبتلایان به بیماری قند می توانند با خوردن آرتیشو قند خود را تنظیم کنند .
در درمان میگرن موثر است .
در برطرف کردن بیماری آسم اثر مفید درد .
نقرس را برطرف می کند .
آرتیشو رگها را تمیز کرده و تصلب شرائین را درمان می کند .
در برطرف کردن اگزما موثر است .
در درمان اکثر بیماریهای پوستی اثر مفید درد .
سموم بدن را دفع می کند .
زخم های ریه و روده را درمان می کند .
برای جلوگیری از ریزش مو ار برگهای آرتیشو ضماد تهیه کرده و به سر بمالید .
برای برطرف کردن بوی بد زیر بغل عصاره برگ آرتیشو را به زیر بغل بمالید .
عصاره آرتیشو را اگر به بدن بمالید خارش را برطرف می کند .
برای رفع آب آوردن بدن از جوشانده آرتیشو بمقدار سه فنجان در روز استفاده کنید .


مضرات : آرتیشو چون گرم است ممکن است در بعضی از اشخاص تولید سودا کند لذا بهتر است با سرکه خورده شود ضمنا طعم آرتیشو را دوست ندارند . اینگونه اشخاص اگر بخواهند از مزایای آرتیشو استفاده کننده تنطور قرص یا کپسول آرتیشو مصرف نمایند .

H A M E D
2007-Apr-11, 02:53
تیمولول

--------------------------------------------------------------------------------

تیمولول‌ در درمان‌ گلوکوم‌ساده‌ مزمن‌ و افزایش‌ فشار داخلی‌ چشم‌به‌کار می‌رود.
مکانیزم اثر
تیمولول‌ گیرنده‌های‌ بتاآدرنرژیک‌ را بلوک‌ می‌کند و تولید مایع‌ رادر چشم‌ کاهش‌ می‌دهد. این‌ دارو ممکن‌است‌ موجب‌ افزایش‌ جریان‌ خروج‌ مایع‌ ازچشم‌ شود.
فارماکوکینتیک
زمان‌ شروع‌ اثر دارو 30دقیقه‌ و زمان‌ رسیدن‌ به‌ حداکثر اثر 1-2ساعت‌ پس‌ از مصرف‌ می‌باشد. طول‌ مدت‌اثر 24 ساعت‌ است‌.
موارد منع مصرف
در آسم‌ نایژه‌ای‌،بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌، بیماری‌قلبی‌، شوک‌ کاردیوژنیک‌، بلوک‌ قلبی‌ وبرادیکاردی‌ سینوسی‌ نباید مصرف‌ شود.
در التهاب‌ برونشها، آمفیزم‌،بیماریهای‌ ریوی‌ و دیابت‌ باید با احتیاط تجویز شود.
در صورت‌ بروز حساسیت‌ به‌ نور ازعینک‌ آفتابی‌ استفاده‌ و از قرار گرفتن‌ درمعرض‌ نور خودداری‌ شود.
عوارض جانبی احتمالی
قرمزی‌ چشمها یا پلک‌ها،التهاب‌ پلک‌ها، التهاب‌ ملتحمه‌ چشم‌،کراتیت‌، افتادگی‌ پلک‌، کاهش‌ حساسیت‌قرنیه‌، دوبینی‌ و اختلالات‌ بینائی‌ ازعوارض‌ جانبی‌ مهم‌ دارو می‌باشد.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:54
جمفیبروزیل

--------------------------------------------------------------------------------

جمفیبروزیل‌ دارویی‌ است‌ که‌ برای‌ پایین‌ آوردن‌ کلسترول‌ لیپوپروتئین‌ کم‌چگال‌ (ldl) وتری‌گلسیریدها و افزایش‌ سطح‌ لیپوپروتئین‌ پرچگال‌ (ldl) درخون‌ استفاده‌ می‌شود. بنابراین‌ جمفیبروزیل‌ دارویی‌ است‌ که‌ به‌ جلوگیری‌ از بیماری‌ عروقی‌ کرونری‌ کمک‌ می‌کند. این‌ دارو بالا بودن‌ سطح‌ کلسترول‌ خون‌ را درمان‌ نمی‌کند، بلکه‌ فقط‌ شرایط‌ را کنترل‌ می‌کند. برای‌ افزایش‌ تأثیر این‌ دارو باید از دستورات‌ پزشکتان‌ مبنی‌بر کاهش‌ دریافت‌ اسیدهای‌ چرب‌ اشباع‌ و کلسترول‌ از طریق‌ غذاها، پرداختن‌ به‌ ورزش‌ به‌ مقدار کافی‌، کاهش‌ وزن‌ تا رسیدن‌ به‌ وزن‌ مطلوب‌ و ترک‌ سیگار (اگر سیگاری‌ هستید) پیروی‌ کنید.
چگونگی‌ مصرف‌
جمفیبروزیل‌ باید روزی‌ 2 بار، 30 دقیقه‌ پیش‌ از صبحانه‌ و شام‌ خورده‌ شود. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. مگر اینکه‌ تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ باشد. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.
هشدارها و عوارض‌ جانبی‌
در صورت‌ بروز هر یک‌ از علایم‌ زیر مصرف‌ جمفیبروزیل‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید: شکم‌ درد شدید همراه‌ با تهوع‌ و استفراغ‌ ( سنگ‌ کیسه‌ صفرا ) ، درد عضلانی‌ یا خستگی‌ غیرعادی‌ ، سرفه‌ ، تب‌ یا لرز ، یا کمردرد. علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ اگر مشکل‌ساز شوند باید به‌ اطلاع‌ پزشک‌ برسند: اسهال ‌، نفخ ‌، یبوست ‌، سوزش‌ سردل ‌، تهوع‌ ، سرگیجه‌ ، سردرد یا بثورات‌ جلدی‌.
موارد احتیاط‌
در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ جمفیبروزیل‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:
حساسیت‌ به‌ جمفیبروزیل‌
بارداری‌ یا شیردهی‌
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ لووستاتین‌ یا ضد انعقادهای‌ خوراکی‌ ( وارفارین‌ )
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ کیسه‌ صفرا ، سنگ‌ کیسه‌ صفرا، یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ یا کبدی‌.
توصیه هنگام‌ مصرف‌
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد. اگر ظرف‌ 3 ماه‌ درمان‌ با این‌ دارو پاسخی‌ مشاهده‌ نشود، پزشک‌ معمولاً دارو را قطع‌ می‌کند.
از دستورات‌ تغذیه‌ای‌ و دیگر توصیه‌های‌ پزشکتان‌ پیروی‌ کنید.
پیش‌ از هرگونه‌ جراحی‌، و نیز کارهای‌ دندانپزشکی‌ سایر پزشکان‌ را از اینکه‌ این‌ دارو را مصرف‌ می‌کنید مطلع‌ سازید.
جمفیبروزیل‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ جمفیبروزیل‌ فاسد می‌شود).
جمفیبروزیل‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ توالت‌ دور بریزید.
نبایدها
نباید پیش‌ از مشورت‌ با پزشکتان‌ دارو را قطع‌ کنید. در صورت‌ قطع‌ دارو چربی‌های‌ خونتان‌ ممکن‌ است‌ به‌ شدت‌ افزایش‌ یابند.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:54
دیازپام

--------------------------------------------------------------------------------

دیازپام‌ برای‌ تسکین‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجویز می‌شود. این‌ دارو همچنین‌ به‌عنوان‌ ضد تشنج‌ و شل‌کننده‌ ماهیچه‌ اسکلتی‌ استفاده‌ می‌شود.


چگونگی‌ مصرف‌

دیازپام‌ بسته‌ به‌ شرایط‌ متفاوت‌ و در افراد متفاوت‌ با مقادیر متفاوتی‌ تجویز می‌شود. هیچگاه‌ بیشتر یا کمتر از مقدار تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستورات‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. شکل‌های‌ مایع‌ دیازپام‌ را می‌توان‌ با غذاهای‌ مایع‌ یا نیمه‌ جامد مثل‌ پوره‌ مخلوط‌ کرده‌ نگذارید دیازپام‌ مایع‌ یخ‌ بزند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ مصرف‌ دارو رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌ به‌ برنامه‌ دارویی‌ منظمتان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ نادر ولی‌ جدی‌ زیر، مصرف‌ دیازپام‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: افت‌ قوای‌ ذهنی‌، خواب‌آلودگی‌ شدید، تکلم‌ نامفهوم‌، ضربان‌ قلب‌ کند، تنگی‌نفس‌، عدم‌ تعادل‌، بثورات‌ جلدی‌، گلودرد، تب‌، لرز، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، زخم‌های‌ دهانی‌، زردی‌ پوست‌ یا چشمان‌، از دست‌ رفتن‌ حافظه‌، بی‌خوابی‌، اضطراب‌، یا تحریک‌پذیری‌. دیازپام‌ می‌تواند اعتیادآور باشد، و علایم‌ ترک‌ دارو ممکن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهانی‌ آن‌ روی‌ دهد، علایم‌ ترک‌ دارو عبارتند از: گیجی‌، افت‌ قوای‌ ذهنی‌، دردهای‌ شکمی‌، افزایش‌ تعریق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسیت‌ به‌ نور و صدا، یا احساس‌ سوزن‌سوزن‌ شدن‌ یا گزگز. اگر می‌خواهید مصرف‌ دیازپام‌ را قطع‌ کنید با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید تا شاید این‌ کار تدریجی‌ انجام‌ گیرد.

این علایم ممکن‌ است‌ مشاهده‌ شوند اما فقط‌ در صورتی‌ که‌ مشکل‌ساز شوند نیاز به‌ گزارش‌ دارند: سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، خشکی‌ دهان‌، سردرد ، تهوع‌، یبوست‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ سریع‌ و شدید، یا لرزش‌.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیازپام‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ دیازپام‌، بنزودیازپین‌های‌ دیگر، یا هرگونه‌ ماده‌ غذایی‌، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا نگه‌دارنده‌ها.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ الکل‌، آرامبخش‌ها، داروهای‌ ضدافسردگی‌، یا داروهای‌ ضدتشنج‌.
سابقه‌ اعتیاد به‌ الکل‌ یا مواد مخدر، گلوکوم‌ (افزایش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، میاستنی‌گراویس‌، بیماری‌ انسدادی‌ ریوی‌ مزمن‌ شدید، یا آمفی‌زم‌ یا ابتلا به‌ این‌ موارد.


توصیه هنگام‌ مصرف


به‌ پزشکتان‌ به‌طور منظم‌ مراجعه‌ کنید تا بهبود شما را زیر نظر داشته‌ باشد.
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو در رانندگی‌ و کار با وسایل‌ خطرناک‌ احتیاط‌ کنید. * برخی‌ افراد با مصرف‌ این‌ دارو دچار خواب‌آلودگی‌ و افت‌ سطح‌ هوشیاری‌ می‌شوند.
در صورت‌ شک‌ به‌ مصرف‌ بیش‌ از حد دارو، بلافاصله‌ تقاضای‌ کمک‌ پزشکی‌ کنید.

اگر در هنگام‌ مصرف‌ دیازپام‌ دچار افکار یا احساسات‌ عجیب‌ شدید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
یک‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشکی‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشید که‌ نشان‌ دهد دیازپام‌ مصرف‌ می‌کنید.
دیازپام‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ دیازپام‌ فاسد می‌شود).
دیازپام‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.


نبایدها


نباید داروهای‌ آرامبخش‌ دیگری‌ مصرف‌ کنید.
نباید الکل‌ بنوشید.
نباید دیازپام‌ را به‌عنوان‌ قرص‌ خواب‌ مصرف‌ کنید، مگر اینکه‌ برنامه‌ شما اجازه‌ دهد 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشید، در غیر این‌ صورت‌ ممکن‌ است‌ تا بی‌اثر شدن‌ دارو خواب‌آلوده‌ باشید و فراموشکار شوید.

H A M E D
2007-Apr-11, 02:55
دیفن هیدرامین

--------------------------------------------------------------------------------

دیفن‌هیدارمین‌ از داروهای‌ بدون‌ نیاز به‌ نسخه‌ است‌ که‌ به‌عنوان‌ آنتی‌هیستامین‌ هم‌ مورد تجویز قرار می‌گیرد. این‌ دارو یک‌ آنتی‌هیستامین‌ است‌ که‌ برای‌ درمان‌ یا پیشگیری‌ مواردی‌ نظیر علایم‌ ناشی‌ از حساسیت‌ها (آبریزش‌ بینی‌، سرفه‌، خارش‌ و قرمزی‌ چشم‌، خارش‌ بدن‌)، سرماخوردگی‌ها ( عطسه‌، آبریزش‌ بینی‌، سرفه‌)، پارکینسونیسم‌ (لرزش‌، حرکات‌ غیرارادی‌)، بیماری‌ حرکت‌، سرگیجه ‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، و بی‌خوابی‌ تجویز می‌شود. دیفن‌هیدرامین‌ همچنین‌ یکی‌ از ترکیبات‌ داروهای‌ گوناگونی‌ است‌ که‌ برای‌ تسکین‌ سرفه‌ و سرماخوردگی‌ در هنگام‌ مصرف‌ می‌شوند. نام‌ تجاری‌ دیفن‌هیدارمین‌ بنادریل‌ است‌.


چگونگی‌ مصرف‌

دیفن‌هیدارمین‌ را می‌توان‌ با غذا، آب‌ یا شیر مصرف‌ کرد تا معده‌ را ناراحت‌ نکند. اگر برای‌ پیشگیری‌ از بیماری‌ حرکت‌ این‌ دارو را مصرف‌ می‌کنید، دارو را حداقل‌ 30 دقیقه‌ (ترجیحاً 2-1 ساعت‌) پیش‌ از شروع‌ سفر مصرف‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید، مصرفش‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ دارویی‌ معمولتان‌ بازگردید. از دو برابر کردن‌ مقدار دارو بپرهیزید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: گلودرد و تبی‌ که‌ با بیماری‌ای‌ که‌ به‌خاطرش‌ دیفن‌هیدارمین‌ مصرف‌ می‌کنید بی‌ارتباط‌ باشد، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرطبیعی‌، خستگی‌ یا ضعف‌ شدید، خشکی‌ شدید دهان‌، بینی‌ یا گلو، کاهش‌ مهارت‌های‌ حرکتی‌ یا مشکل‌ در حفظ‌ تعادل‌، تاری‌ دید، ادرار کردن‌ مشکل‌ یا دردناک‌، برافروختگی‌ یا قرمزی‌ صورت‌، کابوس‌، توهمات‌ (دیدن‌، شنیدن‌، یا حس‌ کردن‌ چیزی‌ که‌ وجود ندارد)، یا تشنج‌. کودکان‌ و افراد مسن‌ ممکن‌ است‌ با مصرف‌ این‌ دارو دچار سراسیمگی‌، بی‌قراری‌، و هیجان‌ شوند، در این‌ صورت‌ پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ دیفن‌هیدرامین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:

حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر (به‌ ویژه‌ آنتی‌هیستامین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ آرامبخش‌، خواب‌، تشنج‌، مسکن‌ها، شل‌کننده‌های‌ عضلانی‌، یا داروهای‌ دل‌پیچه‌ (داروهای‌ آنتی‌کولینرژیک‌ ).
ابتلا یا سابق‌ بزرگی‌ پروستات‌، مشکل‌ در ادرار کردن‌، انسداد گردن‌ مثانه‌، گلوکوم‌ زاویه‌ بسته‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


از مصرف‌ الکل‌، داروهای‌ خواب‌، یا آرامبخش‌ها بپرهیزید، این‌ داروها اثرات‌ تخدیری‌ دیفن‌هیدارمین‌ را افزایش‌ می‌دهند.
انتظار خواب‌آلودگی‌ را داشته‌ باشید.
پیش‌ از اقدام‌ به‌ رانندگی‌ یا کار با وسایل‌ خطرناک‌ از واکنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ این‌ دارو مطمئن‌ شوید. دیفن‌هیدارمین‌ ممکن‌ است‌ روی‌ سطح‌ هوشیاری‌ شما تأثیر بگذارد.
برای‌ رفع‌ خشکی‌ دهان‌ آدامس‌ بجوید یا آب‌نبات‌ بمکید. اگر خشکی‌ دهان‌ بیش‌ از 2 هفته‌ ادامه‌ یافت‌ با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
دیفن‌هیدارمین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداری‌ کنید (در این‌ شرایط‌ دیفن‌هیدارمین‌ فاسد می‌شود).
از منجمد کردن‌ شکل‌ شربت‌ این‌ دارو بپرهیزید.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید، با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.


نبایدها


نباید دارو را پس‌ از تاریخ‌ انقضایش‌ مصرف‌ کنید.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:00
دیلتیازم

--------------------------------------------------------------------------------

دیلتیازم‌ در درمان‌ آنژین‌ ، زیادی‌ فشارخون‌ و آریتمی‌ مصرف‌می‌شود.


فارماکوکینتیک

این‌ دارو بخوبی‌ از مجرای ‌گوارش‌ جذب‌ می‌شود و به‌ دلیل‌ متابولیسم ‌عبور اول‌ از کبد ، فراهمی‌ زیستی‌ آن‌ تقریبا 40 درصد می‌باشد. فراهمی‌ زیستی‌ بامصرف‌ طولانی‌ مدت‌ و افزایش‌ مقدارمصرف‌، افزایش‌ می‌یابد. پیوند این‌ دارو به‌پروتئین‌های‌ پلاسما زیاد می‌باشد. نیمه‌عمر این‌ دارو پس‌ از مصرف‌ یک‌ مقدار واحد خوراکی‌ 30 ـ 20 دقیقه‌ و برای‌ مقادیرمصرف‌ تکراری‌ و زیاد، تقریبا 5 تا 8 ساعت‌ می‌باشد. نیمه‌ عمر آن‌ از راه‌ تزریقی‌نیز تقریبا 3/4 ساعت‌ است‌. اثر دیلتیازم‌ ازراه‌ تزریقی‌ طی‌ 3 دقیقه‌ (به‌ منظور کاهش‌سرعت‌ ضربان‌ قلب‌ یا تبدیل‌ تاکی‌ کاردی‌فوق‌ بطنی‌ حمله‌ای‌ به‌ ریتم‌ سینوسی‌) و بامصرف‌ قرصهای‌ معمولی‌ پس‌ از 60 ـ 30دقیقه‌ شروع‌ می‌شود. زمان‌ لازم‌ برای‌رسیدن‌ به‌ اوج‌ اثر با مصرف‌ مکرر از راه‌خوراکی‌ حدود 2 هفته‌ و با تزریق‌ سریع‌وریدی‌ 7 ـ 2 دقیقه‌ است‌. طول‌ اثر دارو ازراه‌ خوراکی‌ 8 ـ 4 ساعت‌، از راه‌ تزریق‌سریع‌ وریدی‌ 3 ـ 1 ساعت‌ و از راه‌انفوزیون‌ مداوم‌ وریدی‌ 1 ـ 0/5 ساعت‌است‌.


موارد منع مصرف


این‌ دارو در برادی‌کاردی‌، نارسایی‌ بطن‌ چپ‌، انسداد درجه‌ 2یا 3 دهلیزی‌ بطنی‌ (مگر در مواردی‌ که‌ ازضربان‌ ساز مصنوعی‌ استفاده‌ شده‌ باشد)و سندرم‌ سینوس‌ بیمار نباید مصرف‌شود.
مقدار مصرف‌ دیلتیازم‌ دربیماران‌ مبتلا به‌ عیب‌ کار کلیه‌ و کبد بایدکاهش‌ داده‌ شود.
در موارد زیر، این‌ دارو باید با احتیاطمصرف‌ شود: نارسایی‌ قلبی‌ و عیب‌ شدیدکار بطن‌ چپ‌، برادی‌ کاردی‌ خفیف‌، انسداددرجه‌ یک‌ دهلیزی‌ بطنی‌ و افزایش‌ فاصله‌pr در الکتروکاردیوگرام‌.


عوارض جانبی احتمالی

برادی‌ کاردی‌، انسدادسینوسی‌ ـ دهلیزی‌ و دهلیزی‌ ـ بطنی‌،کاهش‌ فشارخون‌، کسالت‌، سردرد ، اختلالات‌ گوارشی‌، برافروختگی‌ و احساس‌ گرما، خیز (ورم‌ مچ‌ پا) از عوارض‌جانبی‌ مهم‌ دارو می‌باشند.



توصیه ها


مصرف‌ این‌ داروحتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌ بایدادامه‌ یابد.
این‌ دارو افزایش‌ فشارخون‌ را درمان ‌نمی‌کند، بلکه‌ آن‌ را کنترل‌ می‌نماید. از اینرو مصرف‌ آن‌ ممکن‌ است‌ تا آخر عمرضروری‌ باشد.
کاهش‌ دفعات‌ بروز درد قفسه‌ سینه‌ممکن‌ است‌ بیمار را تشویق‌ به‌ فعالیت‌ بیش‌از حد کند. بنابراین‌، در مورد میزان‌تمرینات‌ بدنی‌ باید با پزشک‌ مشورت‌ شود.
از مصرف‌ سایر داروها، بخصوص‌داروهای‌ مقلد سمپاتیک‌ که‌ نیاز به‌ نسخه‌ندارند، باید خودداری‌ شود.
نبض‌ بیمار باید کنترل‌ شود و درصورتی‌ که‌ کمتر از 50 بار در دقیقه‌ باشد،مراجعه‌ به‌ پزشک‌ ضروری‌ است‌

H A M E D
2007-Apr-14, 04:02
دیکلوفناک

--------------------------------------------------------------------------------

دیکلوفناک‌ سدیم‌ در درد والتهاب‌ ناشی‌ از بیماری‌ روماتیسمی‌ شامل‌آرتریت‌ جوانان‌ و دیگر اختلالات‌ عضلانی‌ ـاسکلتی‌، دردهای‌ بعد از جراحی‌ و نیز نقرس‌ حاد به‌کار می‌رود.


مکانیزم اثر

دیکلوفناک‌ از مهارکننده‌های‌قوی‌ آنزیم‌ سیکلواکسیژناز است‌ که‌ تولیدطی‌ 2 سال‌ گذشته‌ گزارشات‌ متعددی‌ ازفلج‌ ناشی‌ از تزریق‌ دیکلوفناک‌ در کودکان‌زیر 13 سال‌ به‌ مرکز ثبت‌ و بررسی‌عوارض‌ جانبی‌ داروها ارسال‌ شده‌ است‌.پروستاگلاندین‌، پروستاسایکلین‌ وترومبوکسان‌ را کاهش‌ می‌دهد.


فارماکوکینتیک

دیکلوفناک‌ از راه‌های‌خوراکی‌ یا رکتوم‌ به‌طور کامل‌ جذب‌می‌گردد. حداکثر غلظت‌ سرمی‌ 2 ساعت‌بعد از مصرف‌ خوراکی‌ ایجاد می‌شود.اتصال‌ پروتئینی‌ دارو 99 درصد بوده‌ ومتابولیت‌های‌ دارو غیرفعال‌ و نیمه‌ عمر آن‌2 ساعت‌ است‌. دارو عمدتا از راه‌ ادرار دفع‌می‌گردد.


موارد منع مصرف


در بیماران‌ حساس‌ به‌asa یا دیگر داروهای‌ Nsaid در بیماران‌دچار پورفیری‌ کبدی‌ نباید مصرف‌ شود.


در بیماران‌ دچار اختلالات‌کلیوی‌، کبدی‌ یا قلبی‌ با احتیاط و با حداقل‌ میزان‌ ممکن‌ به‌کار رود. در ضمن‌وضعیت‌ عملکرد کلیه‌ مرتبا کنترل‌ گردد.
در بیماران‌ دچار زخم‌ معده‌ فعال‌ ازمصرف‌ آن‌ خودداری‌ شود. همچنین‌بیماران‌ با سابقه‌ زخم‌ بهتر است‌ از مصرف‌این‌ دارو پرهیز نموده‌ و در صورت‌ بروزصدمات‌ معدی‌ ـ روده‌ای‌ مصرف‌ آن‌ قطع‌گردد.
این‌ دارو در افراد پیر و همچنین‌ افرادی‌که‌ سابقه‌ حمله‌ آسم‌ و حساسیتی‌ دارند بااحتیاط مصرف‌ شود. طی‌ 2 سال‌ گذشته‌ گزارشات‌ متعددی‌ ازفلج‌ ناشی‌ از تزریق‌ دیکلوفناک‌ در کودکان‌زیر 13 سال‌ به‌ مرکز ثبت‌ و بررسی‌عوارض‌ جانبی‌ داروها ارسال‌ شده‌ است‌.


عوارض جانبی احتمالی

عوارض‌ گوارشی‌ شامل ‌تهوع ‌، اسهال ‌، و نیز گاهگاهی‌ خونریزی‌ یا زخم‌ ممکن‌ است‌ بروز نماید. واکنش‌های‌آلرژیک‌ بویژه‌ آنژیوادم ‌، برونکواسپاسم‌ و بثورات‌ جلدی‌ و نیز عوارضی‌ نظیر سرگیجه‌ ، سردرد ، اختلالات‌ شنوایی‌ مانند وزوز گوش‌ و دفع‌ خون‌ از ادرار ممکن‌است‌ ایجاد گردد. طی‌ 2 سال‌ گذشته‌ گزارشات‌ متعددی‌ ازفلج‌ ناشی‌ از تزریق‌ دیکلوفناک‌ در کودکان‌زیر 13 سال‌ به‌ مرکز ثبت‌ و بررسی‌عوارض‌ جانبی‌ داروها ارسال‌ شده‌ است‌.


تداخل‌های‌ دارویی‌

در مصرف‌ همزمان‌ بامهارکننده‌های‌ آنزیم‌ تبدیل‌ کننده‌آنژیوتانسین‌ (ace)، سبب‌ مهار اثر ضدفشار خون‌ این‌ داروها گردیده‌، و احتمالاخطر نارسایی‌ کلیوی‌ و هیپرکالمی‌ راافزایش‌ می‌دهد. مصرف‌ داروهای‌ ضدمیکروبی‌ از دسته‌ کینولون‌ها همراه‌دیکلوفناک‌ خطر بروز تشنج‌ را افزایش‌می‌دهند. خطر سمیت‌ کلیوی‌ در صورت‌مصرف‌ همزمان‌ سیکلوسپورین‌ ودیکلوفناک‌ افزایش‌ می‌یابد. دفع‌ لیتیوم‌ و نیز احتمالا متوترکسات‌ به‌وسیله‌ این‌دارو کاهش‌ یافته‌، سمیت‌ آنها افزایش‌می‌یابد.
عوارض‌ گوارشی‌ شامل‌تهوع‌، اسهال‌، و نیز گاهگاهی‌ خونریزی‌ یازخم‌ ممکن‌ است‌ بروز نماید.



توصیه ها


در سابقه‌ زخم‌ معده‌یا اختلالات‌ شدید کبدی‌ با احتیاط مصرف‌شود.
در محل‌ تزریق‌ ممکن‌ است‌ درد و گاهگاهی‌ صدمات‌ بافتی‌ ایجاد گردد.
مصرف‌ شیاف‌ ممکن‌ است‌ سبب‌تحریک‌ موضعی‌ گردد.
شکل‌ تزریقی‌ این‌ دارو در کودکان‌ زیر13 سال‌ نباید مصرف‌ شود.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:03
دیگوکسین

--------------------------------------------------------------------------------

دیگوکسین‌ در درمان‌نارسایی‌ قلب‌ و آریتمی‌ فوق‌ بطنی‌ (به‌ ویژه ‌فیبریلاسیون‌ دهلیزی‌) مصرف‌ می‌شود.


مکانیزم اثر

دیگوکسین‌ نیروی‌ انقباضی‌قلب‌ را افزایش‌ داده‌ و هدایت‌ الکتریکی‌ آن‌ راکاهش‌ می‌دهد. تصور می‌شود افزایش‌سرعت‌ و نیروی‌ انقباضی‌ عضله‌ قلب‌ ناشی‌از مهار حرکت‌ یونهای‌ سدیم‌ و پتاسیم‌ ازغشاء سلولی‌ عضله‌ قلب‌ باشد. در نتیجه‌جریان‌ ورودی‌ کلسیم‌ و آزاد شدن‌ یونهای‌کلسیم‌ آزاد در سلولهای‌ میوکارد افزایش‌یافته‌ که‌ به‌ نوبه‌ خود بر فعالیت‌ انقباضی‌فیبرهای‌ میوکارد افزوده‌ می‌شود. این‌دارو سرعت‌ هدایت‌ قلبی‌ را کاهش‌ داده‌ ودوره‌ تحریک‌ ناپذیری‌ گره‌ دهلیزی‌ ـ بطنی‌را افزایش‌ می‌دهد.


فارماکوکینتیک

فراهمی‌ زیستی‌ قرص‌دیگوکسین‌ 80 ـ 60 درصد، الگزیر ومحلول‌ تزریقی‌ آن‌ 85 ـ 70 درصد است‌.پیوند دیگوکسین‌ به‌ پروتئین‌ کم‌ می‌باشد(25 ـ 20 درصد). متابولیسم‌ این‌ دارو به‌میزان‌ کم‌ در کبد صورت‌ می‌گیرد. نیمه‌ عمردارو 48 ـ 36 ساعت‌ است‌ که‌ در صورت‌ابتلاء به‌ بی‌ادراری‌، 6 ـ 4 روز خواهد بود.اثر دارو از راه‌ خوراکی‌ پس‌ از 2 ـ 0/5ساعت‌ و از راه‌ تزریقی‌ پس‌ از 30 ـ 5 دقیقه‌شروع‌ می‌شود. زمان‌ لازم‌ برای‌ رسیدن‌ به‌اوج‌ اثر از راه‌ تزریقی‌ 4 ـ 1 ساعت‌ و از راه‌خوراکی‌ 6 ـ 2 ساعت‌ است‌. طول‌ اثر دارو ازراه‌ تزریقی‌ و خوراکی‌ 6 روز است‌. دفع‌دیگوکسین‌ کلیوی‌ است‌.


موارد منع مصرف


این‌ دارو در بلوک‌ کامل‌و متناوب‌ قلب‌، بلوک‌ درجه‌ دوم‌ دهلیزی‌بطنی‌، آریتمی‌ فوق‌ بطنی‌ ناشی‌ از سندرم‌w-p-w، کاردیومیوپاتی‌ انسدادی‌هیپرتروفیک‌ (مگر در موارد فیبریلاسیون‌دهلیزی‌ همراه‌ با نارسایی‌ قلب‌ که‌ باید بااحتیاط مصرف‌ شود) و وجود علائم‌مسمومیت‌ ناشی‌ از مصرف‌ قبلی‌ هر یک‌ ازفرآورده‌های‌ حاوی‌ این‌ دارو، نبایدمصرف‌ شود.


این‌ دارو در موارد زیر باید بااحتیاط فراوان‌ مصرف‌ شود: سکته‌ اخیر، سندرم‌ سینوسی‌ بیمار، کم‌کاری‌ تیروئید ، عیب‌ کار کلیه ‌، کمی‌ کلسیم‌ و پتاسیم‌ و منیزیم‌ خون‌، زیادی‌ کلسیم ‌و پتاسیم‌ خون‌ ، گلومرولونفریت ‌، حساسیت‌ مفرط سینوس‌ کاروتید ، بیماری‌شدید ریه‌ یا میکزدم ‌، تنگی‌ زیرآئورتی‌هیپرتروفیک‌ با علت‌ نامشخص‌.
در بیماران‌ سالخورده‌ و بیمارانی‌ که‌ ازدستگاه‌ ضربان‌ ساز مصنوعی‌ استفاده‌می‌کنند، تنظیم‌ دقیق‌ مقدار مصرف‌ دارو ضروری‌ است‌، زیرا ممکن‌ است‌ دچارمسمومیت‌ شوند.


عوارض جانبی احتمالی

بی‌اشتهایی‌، تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌ ، درد شکم‌ اغلب‌ با مصرف‌ مقادیرزیاد دارو مشاهده‌ است‌. اختلالات‌ بینایی‌، سردرد ، کسالت‌، خواب‌ آلودگی‌، اغتشاش‌فکر، توهم‌، هذیان‌، آریتمی‌ و بلوک‌ قلبی‌ بامصرف‌ این‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.


توصیه ها


دوره‌ درمان‌ بایدکامل‌ شود و دارو هر روز در وقت‌ معین‌مصرف‌ شود.
اگر یک‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو فراموش‌شود، چنانچه‌ پس‌ از 12 ساعت‌ بیاد آورده‌شود، بهیچ‌ وجه‌ آن‌ نوبت‌ نباید مصرف‌شود و مقادیر مصرف‌ بعدی‌ نیز دو برابرنگردد. اگر به‌ مدت‌ دو روز یا بیشترمصرف‌ دارو فراموش‌ شود، باید به‌ پزشک‌مراجعه‌ شود.
در صورت‌ بروز هر گونه‌ نشانه‌مسمومیت‌ از جمله‌ تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌،کاهش‌ اشتها یا آهسته‌ شدن‌ شدید نبض‌ ، باید به‌ پزشک‌ مراجعه‌ شود.
از مصرف‌ سایر داروها بدون‌ دستورپزشک‌ باید خودداری‌ شود.
مقدار مصرف‌ دیگوکسین‌ باید براساس‌ نیاز هر بیمار تعیین‌ گردد. این‌ مقدارباید بر اساس‌ وزن‌ بدن‌ بدون‌ چربی‌محاسبه‌ شود، زیرا این‌ دارو در بافت‌چربی‌ وارد نمی‌شود.
تزریق‌ وریدی‌ دارو بر تزریق‌ عضلانی‌آن‌ ارجحیت‌ دارد. تزریق‌ وریدی‌ باید طی‌حداقل‌ 5 دقیقه‌ صورت‌ گیرد. تزریق‌عضلانی‌ تنها در صورتی‌ که‌ امکان‌ مصرف‌دارو از راه‌ خوراکی‌ یا وریدی‌ وجودنداشته‌ باشد، انجام‌ می‌شود.
در صورت‌ تغییر شکل‌ تزریقی‌ به‌ شکل‌خوراکی‌ دارو، تنظیم‌ مقدار مصرف‌ ممکن‌است‌ ضروری‌ باشد.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:03
سایمتیدین

--------------------------------------------------------------------------------

سایمتیدین‌ برای‌ مهار ترشح‌ اسید معده‌ برای‌ پیشگیری‌ و درمان‌ زخم‌های‌ معده‌ و دوازدهه‌ و نیز بیماری‌ وازنش‌ معده‌ ـ مری‌ تجویز می‌شود.


چگونگی‌ مصرف‌

سایمتیدین‌ معمولاً در 4 نوبت‌ (با هر وعده‌ غذا و قبل‌ از خواب‌)، گاهی‌ در دو نوبت‌ (صبح‌ و قبل‌ از خواب‌)، یا یک‌ نوبت‌ (قبل‌ از خواب‌) تجویز می‌شود. مقدار تجویز‌ دارو بسته‌ به‌ قدرت‌ دارو و علت‌ تجویز سایمتیدین‌ فرق‌ می‌کند. هیچگاه‌ بیشتر از مقداری‌ که‌ برایتان‌ تجویز شده‌ مصرف‌ نکنید. از دستوارت‌ پزشکتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ کنید. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ آن‌ را به‌ یاد آوردید مصرفش‌ کنید. اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ بازگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید. درمان‌ با سایمتیدین‌ معمولاً 8 هفته‌ ادامه‌ می‌یابد، اگرچه‌ علایم‌ ممکن‌ است‌ پس‌ از یکی‌ دو هفته‌ کاملاً رفع‌ شوند. حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، مصرف‌ دارو را ادامه‌ دهید. در اولین‌ یا دومین‌ هفته‌ اگر هنوز درد داشتید می‌توانید از آنتی‌اسید استفاده‌ کنید مشروط‌ بر اینکه‌ نوبت‌ مصرف‌ سایمتیدین‌ و آنتی‌اسید بیش‌ از یک‌ ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشد. اگر درد شما برگشت‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر، سایمتیدین‌ را قطع‌ کرده‌، با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید:

بثورات‌ جلدی ‌، خس‌خس‌ سینه‌، تنگی‌ نفس‌، احساس‌ فشار در قفسه‌ سینه ‌، گیجی‌، ضربان‌ قلب‌ تند یا کند، گلودرد ، کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌. علایم‌ زیر ممکن‌ است‌ رخ‌ دهند ولی‌ فقط‌ در صورت‌ ایجاد مشکل‌ باید گزارش‌ شوند: یبوست ‌، اسهال‌، سرگیجه‌، خواب‌آلودگی‌، تهوع‌ یا استفراغ‌، سردرد ، درد مفصلی‌ یا ماهیچه‌ای‌، ریزش‌ مو ، کاهش‌ میل‌ جنسی‌، یا تورم‌ پستان‌ها.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سایمتیدین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ سایمتیدین‌، رانیتیدین ‌، فاموتیدین ‌، یا نیزاتیدین‌.
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ کتوکونازول‌ (یک‌ داروی‌ ضدقارچ‌)، داروهای‌ قلبی‌ یا پرفشاری‌ خون‌ ( نیفدیپین ‌)، متوپرولول‌، پروکاینامید، فنی‌توئین‌ (یک‌ داروی‌ ضدتشنج‌)، ضدافسردگی‌های‌ سه‌حلقه‌ای‌، یا الکل‌.
سابقه‌ یا ابتلا به‌ بیماری‌ کبدی‌ یا کلیوی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


به‌طور منظم‌ به‌ پزشکتان‌ مراجعه‌ کنید تا بتواند بهبودتان‌ را زیر نظر داشته‌ باشد.
از پزشکتان‌ در مورد خوراکی‌هایی‌ که‌ باید در برنامه‌ غذایی‌تان‌ محدود شود راهنمایی‌ بخواهید. مثلاً نوشابه‌های‌ گازدار، قهوه ‌، آسپیرین‌ و محصولات‌ تهیه‌ شده‌ از مرکبات‌ ممکن‌ است‌ برای‌ معده‌ شما مضر باشند.
آنتی‌اسیدها را 1 ساعت‌ قبل‌ یا بعد از مصرف‌ سایمتیدین‌ مصرف‌ کنید.
سایمتیدین‌ ممکن‌ است‌ با آزمون‌های‌ پوستی‌ یا آزمون‌های‌ اندازه‌گیری‌ اسید معده‌ تداخل‌ ایجاد کند. در این‌ مورد با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.
سایمتیدین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ و دور از گرما، نور مستقیم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید (در این‌ شرایط‌ سایمتیدین‌ فاسد می‌شود).
سایمتیدین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌ در توالت‌ دور بریزید.


نبایدها


نباید الکل‌ بنوشید.
نباید سیگار بکشید. سیگار تأثیر این‌ دارو را کاهش‌ می‌دهد. سیگار را ترک‌ کنید یا حداقل‌ بعد از آخرین‌ نوبت‌ مصرف‌ سایمتیدین‌ تا پایان‌ روز سیگار نکشید.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:03
سفادروکسیل

--------------------------------------------------------------------------------

سفادروکسیل‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ سفالوسپورینی‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ها در درمان‌ طیف‌ وسیعی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ نظیر عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوانی‌ یا مفصلی‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثرند. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ها همچنین‌ برای‌ پیشگیری‌ از عفونت‌ در افرادی‌ که‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و در افرادی‌ که‌ به‌ هر دلیل‌ مستعد عفونت‌ هستند استفاده‌ می‌شوند.


چگونگی‌ مصرف

سفادروکسیل‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ مصرف‌ کرد. یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌های‌ با فواصل‌ یکسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دوبار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر این‌ با فعالیت‌های‌ کاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ ایجاد کند، در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ مناسب‌ دارویی‌ از پزشکان‌ کمک‌ بخواهید مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ مصرف‌ شود. حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ کنید: اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ علایم‌ آن‌ مجدداً عود کند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً به‌ موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال‌ ، درد شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ یا زبانی‌، خارش‌ یا ترشح‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ ( سفادروکسیل ‌) آنافیلاکسی‌ است‌ که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجا که‌ آنافیلاکسی‌ به‌ سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، بثورات‌ جلدی‌، کهیر، یا تورم‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ را قطع‌ کرده‌ با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفادروکسیل‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ آنتی‌بیوتیک‌ها ( پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
مصرف‌ مشروبات‌ الکلی‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین ‌) ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌) پروبنسید (یک‌ داروی‌ درمان‌ نقرس‌ ).
سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌، هموفیلی‌، کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌ ) یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ و کبدی‌.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ کنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌ و از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
سفادروکسیل‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ دارید. (در این‌ شرایط‌ سفادروکسیل‌ فاسد می‌شود).
بعد از تهیه‌ سوسپانسیون‌ ، دارو باید در یخچال‌ نگهداری‌ شود و ظرف‌ 2 هفته‌ استفاده‌ شود. پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودی‌ نداشتید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.


نبایدها


نباید سفادروکسیل‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید.
نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید، مگر طبق‌ دستور پزشک‌.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:03
سفالکسین
-------------------------------------------
سفالکسین‌ یک‌ آنتی‌بیوتیک‌ سفالوسپورین‌ است‌. این‌ آنتی‌بیوتیک‌ در درمان‌ گروه‌ زیادی‌ از بیماری‌های‌ عفونی‌ مثل‌ عفونت‌های‌ تنفسی‌، عفونت‌ گوش‌ میانی‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌های‌ استخوانی‌ یا مفصلی‌، و عفونت‌های‌ ادراری‌ تناسلی‌ مؤثر می‌باشد. سفالکسین‌ همچنین‌ در جلوگیری‌ از عفونت‌ در افرادی‌ که‌ تحت‌ عمل‌ جراحی‌ قرار گرفته‌اند و افراد دیگری‌ که‌ به‌ هر علت‌ مستعد عفونت‌ می‌باشند استفاده‌ می‌شود.


چگونگی‌ مصرف‌

سفالکسین‌ را می‌توان‌ با شکم‌ خالی‌ مصرف‌ کرد، یا می‌توان‌ برای‌ جلوگیری‌ از دل‌ بهم‌ خوردگی‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هایی‌ با فواصل‌ یکسان‌ در طی‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقی‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ 4 بار در روز مصرف‌ شود هر 6 ساعت‌ (6 صبح‌، 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌). اگر این‌ برنامه‌ با فعالیت‌های‌ کاری‌ و خواب‌ شما تداخل‌ دارد، در تعیین‌ یک‌ برنامه‌ زمانی‌ مناسب‌تر از پزشکتان‌ کمک‌ بخواهید. مهم‌ است‌ که‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور کامل‌ استفاده‌ شود، حتی‌ اگر احساس‌ بهبودی‌ می‌کنید. اگر پیش‌ از اتمام‌ دارویتان‌ آن‌ را قطع‌ کنید ممکن‌ است‌ علایم‌تان‌ مجدداً عود کند. اگر یک‌ نوبت‌ را فراموش‌ کردید ، به‌ مجردی‌ که‌ به‌ یاد آوردید مصرف‌ کنید. البته‌ اگر تقریباً موقع‌ نوبت‌ بعدی‌ رسیده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها کرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارویی‌تان‌ برگردید. مقدار دارو را دوبرابر نکنید.


هشدارها و عوارض‌ جانبی‌

در صورت‌ بروز هریک‌ از علایم‌ زیر بلافاصله‌ با پزشکتان‌ تماس‌ بگیرید: کبودی‌ یا خونریزی‌ غیرعادی‌، درد مفاصل‌، اسهال ‌، درد شکمی‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌های‌ دهانی‌ و زبانی‌، خارش‌ و ترشح‌ واژن‌، یا پلاک‌های‌ سفید در دهان‌ یا روی‌ زبان‌. یک‌ واکنش‌ حساسیتی‌ نادر به‌ سفالکسین‌ آنافیلاکسی‌ که‌ به‌ مراقبت‌ پزشکی‌ فوری‌ نیاز دارد. از آنجایی‌ که‌ آنافیلاکسی‌ با سرعت‌ پیشرفت‌ می‌کند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌ها، بثورات‌ جلدی ‌، کهیر ، تورم‌های‌ پوستی‌، تب‌، غش‌ ناگهانی‌، ضربان‌ قلب‌ تند، یا خس‌خس‌ سینه‌ یا مشکل‌ تنفسی‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتی‌بیوتیک‌ را قطع‌ کرده‌ و با یک‌ مرکز خدمات‌ اورژانس‌ پزشکی‌ تماس‌ بگیرید.


موارد احتیاط‌

در صورت‌ وجود هریک‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ سفالکسین‌، پزشکتان‌ را مطلع‌ سازید:


حساسیت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذایی‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌های‌ خوراکی‌، یا داروهای‌ دیگر نظیر آنتی‌بیوتیک‌ها یا پنی‌سیلین‌ها یا سفالوسپورین‌ها).
بارداری‌ یا شیردهی‌.
عادت‌ به‌ مصرف‌ مشروب‌ الکلی‌.
مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌ (مثل‌ ایبوپروفن‌، آسپیرین‌ )، ضدانعقادها (رقیق‌کننده‌های‌ خون‌ نظیر وارفارین ‌)، پروبنسید (یک‌ داروی‌ درمان‌ نقرس ‌).
ابتلا به‌ مشکلات‌ خونریزی‌دهنده‌ (نظیر زخم‌ معده‌ ، هموفیلی‌، و کمبود پلاکتی‌)، کولیت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌ ) یا بیماری‌های‌ کلیوی‌ و کبدی‌ یا سابقه‌ هریک‌ از موارد مذکور.


توصیه هنگام‌ مصرف‌


حتی‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودی‌، داروی‌ تجویز شده‌ را تا آخر مصرف‌ کنید تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بیماری‌ جلوگیری‌ شود.
سفالکسین‌ را دور از دسترس‌ کودکان‌، و دور از گرما، نور مستقیم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهدارید (در این‌ شرایط‌ سفالکسین‌ فاسد می‌شود).
پس‌ از آماده‌ کردن‌ سوسپانسیون‌ آن‌ را باید در یخچال‌ نگهداری‌ کنید،سوسپانسیون‌ در یخچال‌ تا 14 روز قابل‌ استفاده‌ است‌.
پیش‌ از مصرف‌ شیشه‌ دارو را به‌ خوبی‌ تکان‌ دهید.
از پیمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو برای‌ اندازه‌گیری‌ مقدار دارو استفاده‌ کنید.
اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با سفالکسین‌ احساس‌ بهبود نداشته‌اید با پزشکتان‌ مشورت‌ کنید.


نبایدها


نباید سفالکسین‌ تاریخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ کنید.
نباید پیش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ کنید، مگر به‌ دستور پزشک‌.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:05
داروهاي ضد درد

--------------------------------------------------------------------------------

- ضد دردهاي غير مخدر و يا داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي
(NON-STEROIDAL ANTI INFLAMMATORY DRUGS)(NSAIDs):

اين دسته از داروها داراي اثر ضد درد، ضد التهاب و ضد تب ميباشند.

داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي:

1-آسپرين(ASPIRIN) و يا استيل ساليسيليك اسيد(ACETYLSALICYLIC ACID=ASA)

2-ديكلوفناك(DICLOFENAC)

3-ايبوپروفن(IBUPROFEN)

4-مفناميك اسيد(MEFENAMIC ACID)

5-ناپروكسن(NAPROXEN)

6-كتوپروفن(KETOPROFEN)

7-سولينداك(SULINDAC)

8-پيروكسيكام(PIROXICAM)

9-ملوكسيكام(MELOXICAM)

10-تولمتين(TOLMETIN)

11-نابومتون(NABUMETONE)

12-ايندومتاسين(INDOMETHACIN)

13-اتودولاك(ETODOLAC)

14-اگزاپروزين(OXAPROZIN)

15-فنيل بوتازون(PHENYLBUTAZONE)

16-سلكوكسيب(CELECOXIB)

17-فلور بيپروفن(FLURBIPROFEN)

18-نيمسولايد(NIMESULIDE)

19-مكلوفنامات(MECLOFENAMATE)

نكته:استامينوفن(ACETAMINOPHEN) و يا پاراستامول(PARACETAMOL) اثر ضد التهابي بسيار اندكي داشته و جزو دسته ضد دردهاي غير استروئيدي قرار نمي گيرد. استامينوفن را ميتوان به عنوان يك ضد درد و تب بر استفاده كرد. استامينوفن بر خلاف داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي بروي عملكرد انعقاد خون اثري نداشته و همچنين باعث تحريك گوارشي نيز نمي گردد، اما مصرف بي رويه آن باعث آسيب به كبد ميشود.

مكانيسم اثر:

با مهار آنزيمهاي سيكلواكسيژناز 1 (CYCLOOXYGENASE-1)(COX-1) و سكلواكسيژناژ 2 (COX-2) سنتز پروستاگلاندين ها(PROSTAGLANDINS) و ترومباكسان(THROMBOXANE) از آراكيدونيك اسيد(ARACHIDONIC ACID) را متوقف ميسازد. پروستاگلاندين ها كاركردهاي متفاوتي در بدن دارند، از جمله ايجاد التهاب، درد و تب-حمايت از عملكرد پلاكت هاي خون-محافظت از پوشش معده-جريان خون طبيعي كليه ها و غيره.

موارد مصرف:

براي كاهش درد، التهاب و تب.

1-آرتروز وآرتريت.

2-سردرد و ميگرن.

3-قاعدگي دردناك.

4-درد استخوانها و مفاصل.

5-كنترل درد.

6-تب (به ويژه ايبوپروفن، ناپروكسن و استامينوفن)

7-رگ به رگ شدگي و كشيدگي عضلات.

8-دندان درد و كمر درد.

9-تسكين درد ناشي از سنگ كليه.

10-نقرس حاد.

11-پيشگيري از سكته مجدد (آسپرين)

موارد منع مصرف:

1-در صورت سابقه حساسيت به هر يك از اين داروها.

2-مصرف آسپرين در كودكان و نوجوانان پايين تر از 16 سال ممنوع ميباشد. چراكه كودكاني كه درمعرض ابتلا به آنفلوآنزا و آبله مرغان ميباشند با مصرف آسپرين ممكن است دچار نشانگان ري(REYE) گردند. اين ضايعه موجب آسيب مغزي و مرگ ميگردد.

3-در دوران بارداري و شيردهي نبايستي مصرف گردند (اما مصرف استامينوفن مجاز است)

4-افرادي كه از زخم معده و نقص سيستم انعقادي رنج ميبرند.

5-همراه با داروهاي ضد انعقاد خون نبايد مصرف گردند.

مصرف بايد تحت نظر پزشك صورت گيرد:

1-مبتلايان به آسم.

2-مبتلايان به احتلالات قلبي،كبدي و كليوي.

تداخلات دارويي:

1-داروهاي فشار خون.

2-داروهاي انعقاد خون.

3-داروهاي ادرار آور.

اشكال دارويي:

كپسول-قرص-آمپول-شياف-ژل و كرم.

عوارض جانبي:

1-تحريك گوارشي: تهوع، استفراغ، سوء هاضمه، زخم و خونريزي معده، اسهال و يبوست.

2-آسيب به كليه ها: احتباس مايع و نمك،افزايش فشار خون،نارسايي كليه ها(چنانچه بصورت بي رويه و ياهمراه با داروهاي ضد فشارخون و ادرار آورها مصرف گردند)

3-افزايش حساسيت به نور: آفتاب سوختگي افزايش مي يابد (به ويژه ديكلوفناك و پيروكسيكام)

4-آسيب به جنين و نوزاد: نبايد در دوران باداري و شيردهي مصرف گردند. (به استثناي استامينوفن)

5-واكنش حساسيتي:بثورات جلدي، تنگي نفس و شوك حساسيتي.

6-ساير عوارض: سردرد، سر گيجه، كاهش اشتها، خواب آلودگي و افزايش آنزيم هاي كبدي.

7-داروهاي ضد التهاب غير استروئيدي (به ويژه آسپرين) از تجمع پلاكت ها و انعقاد خون جلوگيري ميكنند. بنابراين افرادي كه دچار احتلالات خوني ميباشند و يا از داروهاي ضد انعقادي استفاده ميكنند بايد از مصرف آنها خودداري كنند.

8-مصرف آسپرين علام آسم را تشديد ميكند.

نكته:افرادي كه الكل مصرف ميكنند، عوارض ناشي از مصرف در آنها افزايش مي يابد.

نكته: عوارض در افراد سالخورده ممكن است شديد ترباشد. در افراد مسن گيجي، ورم صورت و پاها و كاهش ناگهاني ادرار ميتواند روي دهد.

نكته:چنانچه ازاينگونه داروها براي كنترل درد استفاده ميگيردد، نبايد بيش از 7-10 روزازآنها استفاده شود.

نكته:آسپرين روكشدار داراي روكش انتريك(ENTERIC) ميباشد. روكش باعث ميگردد آسپرين بدون تغييراز معده عبوركرده و درروده كوچك حل گرديد. بنابراين از تحريك گوارشي در معده جلوگيري ميگردد.اما روكش شروع اثر آسپرين را به تاخير مي اندازد.



نحوه مصرف:

1-اشكال خوراكي را همراه با يك ليوان پر از آب مصرف كنيد. پس از مصرف تا 15-30 دقيقه به حالت قائم باقس مانده و از دراز كشيدن خودداري كنيد تا تحريك گوارشي كاهش يابد.

2-براي كاهش تحريك گوارشي ميتوان آنها را همراه با غذا و يا داروهاي ضد اسيد معده مصرف كرد.

3-هيچگاه ميزان دوز تجويزي را افزايش ندهيد.

ضد دردهاي شبيه افيوني و يا مخدر(OPIOIDS)(NARCOTIC):

داراي اثرات قوي تر و سريعتر نسبت به ضد دردهاي غير مخدري ميباشند.ضد دردهاي مخدر به انواع طبيعي،نيمه صناعي و صناعي تقسيم بندي ميگردند.

ضد دردهاي مخدر:

1-مورفين(MORPHINE)

2-كدئين(CODEINE)

3-فنتانيل(FENTANYL)

4-متادون(METHADONE)

5-پتيدين(PETHIDINE)

6-ترامادول(TRAMADOL)

7-مپردين(MEPERDINE)

8-پنتازوسين(PENTAZOCINE)

9-اكسي كدون(OXYCODONE)

10-بوپرنورفين(BUPRENORPHINE)

11-پروپوكسيفن(PROPOXYPHEN)

12-اكسي مورفون(OXYMORPHONE)

13-پروپوكسيفن(PROPOXYPHENE)

14-لوورفانول(LEVORPHANOL)

15-هايدرومورفون(HYDROMORPHONE)

16-ديامورفين(DIAMORPHINE)

نحوه اثر:

1-با اتصال به گيرنده هاي اوپيود در مغز، نخاع و مجاري روده و معده از ارسال پيام هاي درد به مغز جلوگيري ميكنند. در واقع شبيه ضد دردهاي مخدر طبيعي بدن موسوم به آندورفين ها عمل ميكنند.

2-تحريك مركز لذت در مغز.

اشكال دارويي:

قرص، كپسول و آمپول.

تداخلات دارويي:

الكل-آنتي هيستامينها-بنزوديازپين ها-باربيتورات ها.

عوارض جانبي:

1-وابستگي و اعتياد.

2-خواب آلودگي و سرخوشي.

3-گيجي.

4-يبوست و كاهش ادرار،تهوع و خشكي دهان.

5-تپش قلب.

6-توهم.

7-كما.

ضددردهاي كمكي :

اين دسته از داروها مسكن درد نيستند اما در برخي شرايط خاص باعث كاهش درد ميشوند. (كاهش دردهاي نوروپاتيك = حاصل از آسيب عصبي)

1- داروهاي ضد افسردگي: مانند فلوكسيتين(FLUXITINE) و دسيپرامين(DESIPRAMINE)

2- داروهاي ضد تشنج: مانند گاباپنتين(GABAPENTIN)، فنيتوئين(PHENITOIN) و كلونازپام(CLONAZEPAM)

3- بي حس كننده هاي موضعي: نظير ليدوكائين (LIDOCAINE) و كاپسايسين(CAPSAICIN) .

H A M E D
2007-Apr-14, 04:05
ال‌اس‌دی

--------------------------------------------------------------------------------

ال‌اس‌دی دارویی نیمه ترکیبی است که در لابراتورهای پیشرفته از اسید لیزرتیک بدست می‌‌آید. این ماده به صورت طبیعی در قارچ گندم سیاه (زنگ چاودار) وجود دارد و از مهم‌ترین و قوی‌ترین داروهای شیمیایی توهم‌زا است.

طرز شناسایی ال.اس.دی
ال.اس.دی به صورت گرد سفید رنگ، قرص، کپسول و همچنین مایعی صاف و روشن و بدون رنگ و بو یافت می‌شود. تشخیص آن از طریق رؤیت و به صورت ظاهری غیر ممکن است و وجود آن را می‌توان از طریق آزمایشات تحلیل کمی و کیفی مورد تایید قرار داد.


آثار ال.اس.دی
پس از آنکه ال.اس.دی وارد بدن انسان شد ممکن است 20 تا 120 دقیقه هیچ اثری در بدن پدیدار نشود. اما تأثیر آن پس از 2 الی 3 ساعت پـس از جـذب آن پـدیـدار می‌شــود و کم کم به اوج خود می‌‌رسد. اعتیاد به ال.اس.دی نوعی اتکا روانی به آن است. یکی از مهم‌ترین عوارض مصرف این ماده تیره شدن مردمک چشم است که بطور کامل در مقابل نور واکنش نشان می‌دهد. حالت تهوع، استفراغ، سرد شدن بدن و لرزش در بسیاری از اوقات در بدن بیمار مشاهده می‌شود.

از دیگر علائم مصرف این ماده، خطوط رنگینی است که به هنگام بسته شدن چشم‌ها در منطقهء بینایی پدیدار شده و حرکت می‌‌کنند. همین خطوط ممکن است به صورت اشباح و رویدادهای نامفهومی در نظر بیمار پدیدار گردد و یا چهره افراد و سمبل‌های رویایی دیگر را به خود بگیرد. اگر شخص معتاد به ال.اس.دی چشم‌هایش را باز کند، رنگ‌ها را اشباع‌شده‌تر خواهد دید. عمق تصاویر و اشیاء در نظرش تشدید خواهد شد و بعد تصاویر طولانی تر می‌شود. اشیای ثابت ممکن است در نظرش به حرکت در آیند و به عمق کابوس‌های مختلف خواهد رفت و گاهی‌ چیزهایی پیرامون خود خواهد دید که سایرین توان دیدن آن را ندارند. در این حالت توهمی اشیا در نظر بیمار نوعی زیبایی و معنا پیدا می‌کنند.

در بعضی افراد معتاد نیز خلاف این عادت دیده می‌شود. مثلاً قدرت شنوایی تشدید شده و زمزمه‌هایی نامفهوم در آن می‌‌آمیزد. ذائقه، شامه و لامسهء معتاد به صورت‌های گوناگون تغییر می‌‌کند و تجارب، توام با هراس و وحشت و درد است. مغز کار عادی خود را رها می‌کند و در خیالات غرق می‌شود. تفکرات منطق کمتری در ذهن شکل می‌گیرد. خود و شخصیت فرد خرد شده و درک وجود خود متغیر می‌گردد و در نهایت معتاد تمامی وجود، فکر و شخصیت خود را از دست می‌دهد. اگر این تغییرات شدید و ضربه‌زننده به صورت وحشت و از خود بی‌خود شدن ادامه و رشد پیدا کند، باعث مختل شدن تعادل روانی معتاد خواهد شد.

مصرف بسیار کم این ماده (حدود نیم میلی‌گرم) نیز خطرناک است و ممکن است پس از استعمال آن علائم مسمومیت شدیدی از قبیل پیدایش اختلالاتی در سلسله اعصاب خودکار، بی نظمی در حرکات انبساط حدقهء چشم، اختلالاتی در ضربان قلب، قابلیت تحریک شدید و حالت تهوع را به دنبال می‌آورد که این اختلالات با احساس خوشی و خنده‌های ناگهانی بدون علت و ضعف عمومی در بدن و اضطراب و نیز اشکال و تصاویر رنگی کاذبی در نظر شخص ظاهر شده که تخیلات بی‌اساس ایجاد می‌کند، همراه است.

این ماده امراض مغزی ایجاد می‌کند و عوارض روانی حاصله از آن، بیش از همه شباهت به انواع اختلالات روانی از ردیف شیزوفرنی یا نوعی از جنون‌های آنی دارد. این ماده ارزان‌ترین نوع مواد مخدر است که تاکنون مورد استفاده قرار گرفته است که می‌تواند افراد بسیاری را به عالم وهم و خیال و جنون روانه سازد و از این رو است که مصرف این ماده بر خلاف سایر مواد مخدر به حالت اجنماعی در آمده و گروه گروه قشر جوان به سوی این سم مهلک کشانده می‌شوند.

بسیاری از مصرف کنندگان حواس پنجگانه‌شان تحت تأثیر این ماده قرار می‌گیرد و احساسات دروغین در آنها ایجاد می‌شود و آنها احساس می‌کنند قادر به پرواز هستند و به همین دلیل از ساختمان‌های بلند خود را به بیرون می‌افکنند و جان خود را از دست می‌دهند.



آزمایش‌هایی نمایانگر توهم‌زا بودن ال.اس.دی
در گربه‌هایی که ال.اس.دی به بدن‌ها آن‌ها وارد شده بود مشاهده شد که تغییر حالت روانی موجب آن شده که بر خلاف حالات طبیعی گربه از موش ترسیده و پا به فرار بگذارد. تأثیر این دارو بر روی عنکبوت‌ها نشان داد که این حیوان با سرعت و مهارت عجیبی شروع به تنیدن تارهای پیچیده و درهم و نامنظمی می‌نماید و بررسی رفتار سربازانی که پس از استعمال ال.اس.دی از آنان فیلم برداری شده بود نشان می‌داد که آنان موقعیت خود را درک نکرده و قادر به انجام دستورات فرمانده خود نیستند.



اولین آزمایش اتفاقی بیانگر آثار ال.اس.دی
«وقتی که روی تختخوابم دراز کشیدم در عالم هزیان و هیجان و مستی غوطه‌ور شدم. تمام اثاث خانه به دنبال هم حرکت می‌‌کردند و پیوسته تغییر رنگ می‌‌دادند. به نظرم می‌آمـد که سـتارگان آبـی رنـگ آسـمان روی سـقـف خانه‌های شهر فرو می‌ریزند. پس از دو ساعت که در عالم بی‌خبری بودم، یادم آمد که همان روز مقدار کمی از عصاره قارچ چاودار خوردم. فردای همان روز تصمیم گرفتم که همان آزمایش را با مصرف مقدار یک هزارم میلی گرم از این دارو تکرار کنم و نتیجه را یادداشت کنم و یادداشتم چنین بود؛ چهل دقیقه پس از خوردن این مقدار مختصری احساس سرگیجه کردم و بی اختیار قهقههء خنده سر دادم. جثهء کسانی که در اطرافم بودند به طور عجیبی کوچک شد. از همکارم در خواست کردم که مرا با دوچرخه به یک ویلا هدایت کند. با اینکه باسرعت با دوچرخه پا می‌زدیم، ولی احساس می‌کردم از جای خود تکان نمی‌خورم. پس از 6 ساعت وضع عادی خود را باز یافتم.»



روش درمان بیماران ال.اس.دی
درمان شامل فراهم کردن یک محیط آرام، آرام بخشی با نوعی دارو (لینزو دیازپینها)، مایع‌درمانی (هیدراسیون) و مصرف هالوپریرول در موارد توهم‌های وحشت‌زا است. ساکشن معده (مکیدن یا مکش) و اسیدی کردن ادرار به کمک کلرید آمونیوم یا اسید آسکوربیک برای افزایش دفع می‌تواند مفید باشد.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:06
انسولين‌، انساني‌ (رگولار) Insulin Regular

--------------------------------------------------------------------------------

انسولين‌، انساني‌ (رگولار) Insulin Regular


انسولين‌، انساني‌ (رگولار) Insulin Regular

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
انسولين‌ رگولار يك‌ داروي‌ قابل‌ تزريق‌ براي‌ درمان‌ ديابت‌ نوع‌ يك‌ (ديابت‌ وابسته‌ به‌ انسولين‌ ديابت‌ نوع‌ 1) است‌. اين‌ نوع‌ ديابت‌ وقتي‌ ايجاد مي‌شود كه‌ لوزالمعده‌ نتواند مقدار كافي‌ انسولين‌ براي‌ كمك‌ به‌ سلول‌هاي‌ بدن‌ جهت‌ استفاده‌ از غذاي‌ خورده‌شده‌ توليد كند. انسولين‌ رگولار جايگزيني‌ براي‌ آن‌ انسولين‌ مي‌باشد. انسولين‌ رگولار با اثر بر روي‌ سلول‌هاي‌ بدن‌ مقدار قند يا گلوكز خون‌ را پايين‌ مي‌آورد. هدف‌ از تجويز انسولين‌، كاهش‌ قند خون‌ تا سطح‌ طبيعي‌ است‌. شما بايد قند خونتان‌ را به‌ طور مرتب‌ زيرنظر داشته‌ باشيد تا ببينيد بدنتان‌ براي‌ يك‌ كاركرد طبيعي‌ و نيز پيشگيري‌ از عوارض‌ ديابت‌ به‌ چقدر انسولين‌ نياز دارد. حتماً بايد يك‌ برنامه‌ غذايي‌ كم‌چربي‌ و كم‌قند در سه‌ وعده‌ اصلي‌ و سه‌ ميان‌ وعده‌ داشته‌ باشيد. اگر هنوز به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ مراجعه‌ نكرده‌ايد، از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ چنين‌ شخصي‌ معرفي‌ كند. انسولين‌ انساني‌ رگولار در آزمايشگاه‌ ساخته‌ مي‌شود.اين‌ نوع‌ انسولين‌ براي‌ يك‌ دوره‌ زماني‌ كوتاه‌ داراي‌ اثر است‌. ظرف‌ نيم‌ تا يك‌ ساعت‌ اثرش‌ شروع‌ مي‌شود، در 4-2 ساعت‌ به‌ حداكثر مي‌رسد و در حدود 7-5 ساعت‌ باقي‌ مي‌ماند. انسولين‌ انساني‌ رگولار را يك‌ انسولين‌ كوتاه‌ اثر مي‌دانند، و شما ممكن‌ است‌ انسولين‌ طولاني‌ اثري‌ مثل‌ انسولين‌ انساني‌ Nph هم‌ همزمان‌ استفاده‌ كنيد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويز انسولين‌ انساني‌ رگولار مي‌تواند بسيار مفيد باشد. مقدار مصرفي‌ انسولين‌ را پزشكتان‌ براساس‌ پاسخ‌ بدن‌ شما به‌ انسولين‌ تعيين‌ مي‌كند. با رساندن‌ مقادير مناسبي‌ از انسولين‌ كوتاه‌ اثر و شايد طولاني‌ اثر در طي‌ 24 ساعت‌ از عوارض‌ طولاني‌ مدت‌ ديابت‌ مي‌توان‌ جلوگيري‌ كرد. انسولين‌ رگولار معمولاً روزي‌ 3 يا 4 نوبت‌، 30-15 دقيقه‌ پيش‌ از هر وعده‌ غذايي‌ استفاده‌ مي‌شود. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. انسولين‌ را در يخچال‌ نگهداري‌ كنيد، اما مراقب‌ باشيد منجمد نشود. از يك‌ نوع‌ سرنگ‌ استفاده‌ كنيد. اگرمي‌ خواهيد نوعي‌ سرنگتان‌ را تغيير دهيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد؛ در سرنگ‌هاي‌ مختلف‌ مقدار «فضاي‌ مرده‌» متفاوت‌ است‌. اين‌ فضا عبارت‌ است‌ از مقدار فضاي‌ موجود بين‌ نوك‌ سوزن‌ تا عدد صفر روي‌ بخش‌ مدرج‌ سرنگ‌. شيشه‌ دارو را به‌ آرامي‌ ميان‌ دو كف‌ دست‌ بچرخانيد تا انسولين‌ به‌ خوبي‌ مخلوط‌ شود. آن‌ را به‌ شدت‌ تكان‌ ندهيد زيرا انسولين‌ كف‌ آلوده‌ شده‌، اندازه‌گيري‌ دقيق‌ مشكل‌ مي‌شود. اگر محلول‌ انسولين‌ يكنواختي‌ خود را از دست‌ داده‌ يا دانه‌دانه‌ است‌ و به‌ كف‌ يا جدار شيشه‌ دارو (و يال‌) مي‌چسبد از آن‌ استفاده‌ نكنيد. به‌ همان‌ اندازه‌ كه‌ قصد داريد از شيشه‌ دارو انسولين‌ بكشيد، هوا داخل‌ سرنگ‌ بكشيد؛ بخش‌ لاستيكي‌ روي‌ شيشه‌ انسولين‌ را با يك‌ پنبه‌ الكل‌ ضدعفوني‌ كنيد. سوزن‌ را از راه‌ بخش‌ لاستيكي‌ وارد شيشه‌ كرده‌ و هوا را تزريق‌ كنيد. سپس‌ شيشه‌ دارو را سروته‌ گرفته‌ و مقدار انسولين‌ موردنظر را به‌ آرامي‌ داخل‌ سرنگ‌ بكشيد. براي‌ جلوگيري‌ از ايجاد حباب‌ هوا داخل‌ سرنگ‌ مراقب‌ باشيد نوك‌ سوزنتان‌ در داخل‌ شيشه‌ دارو زير سطح‌ دارو قرارگيرد. وقتي‌ به‌ مقدار دلخواه‌ انسولين‌ داخل‌ سرنگ‌ كشيديد، سوزن‌ را از شيشه‌ دارو خارج‌ كنيد. سپس‌ يك‌ ناحيه‌ از پوست‌ را براي‌ تزريق‌ پاك‌ كنيد. مي‌توانيد يك‌ قسمت‌ از پوست‌ را بين‌ دو انگشت‌ بگيريد و نوك‌ سوزن‌ را با زاويه‌ 45-30 درجه‌ درست‌ داخل‌ چين‌ يا در پايه‌ آن‌ فرو كنيد. انسولين‌ را داخل‌ بافت‌ چربي‌ تزريق‌ كنيد. منطقه‌ تزريق‌ را مالش‌ ندهيد زيرا اينكار سرعت‌ جذب‌ انسولين‌ را تغيير مي‌دهد. ممكن‌ است‌ بخواهيد منطقه‌ تزريق‌ را به‌ طور گردشي‌ تغيير دهيد، ولي‌ از يك‌ الگو مشخص‌ تبعيت‌ كنيد؛ مثلاً صبح‌ها هميشه‌ داخل‌ پوست‌ شكم‌ و عصرها هميشه‌ داخل‌ پوست‌ ران‌ها. انتخاب‌ محل‌ تزريق‌ به‌ شكل‌ تصادفي‌ روي‌ جذب‌ انسولين‌ اثر مي‌گذارد. محل‌ تزريق‌ در ناحيه‌ موردنظر نيز بايد به‌ طور گردشي‌ تغيير داده‌ شود. يك‌ راه‌ خوب‌ اين‌ است‌ كه‌ اولين‌ تزريق‌ را با يك‌ چسب‌ زخم‌ كوچك‌ روي‌ پوست‌ مشخص‌ كنيد. سپس‌ در نوبت‌ بعدي‌ تزريق‌ در همان‌ منطقه‌، علامت‌ مزبور را مركز يك‌ ساعت‌ فرض‌ كنيد و تزريق‌ جديد را در ساعت‌ 12نسبت‌ به‌ مركز انجام‌ دهيد. تزريقات‌ بعدي‌ به‌ ترتيب‌ در ساعت‌ 3، 6 و 9 انجام‌ خواهدشد. سپس‌ يك‌ مركز جديد براي‌ تزريق‌ انتخاب‌ كنيد به‌ طوري‌ كه‌ حدود 5/2 سانتي‌متر بين‌ نزديك‌ترين‌ محل‌هاي‌ تزريق‌ از دو دايره‌ فاصله‌ باشد (شكل‌ را ببينيد). با اين‌ كار در هر دايره‌ 5 تزريق‌ انجام‌ مي‌دهيد (يكي‌ در مركز و 4 تزريق‌ در محيط‌) پس‌ از دو يا سه‌ بار حمام‌رفتن‌ چسب‌ زخم‌ شل‌ مي‌شود و شما آماده‌ خواهيدبود تا يك‌ دايره‌ جديد را آغاز كنيد. اگر در حين‌ مصرف‌ انسولين‌ بيشتر از معمول‌ ورزش‌ كنيد، مقادير زيادي‌ الكل‌ بنوشيد، يا غذاي‌ معمولتان‌ را نخوريد، ممكن‌ است‌ دچار افت‌ سطح‌ قند خون‌ شويد (هيپوگليسمي‌). علايم‌ افت‌ قند خون‌ عبارتند از: احساس‌ اضطراب‌، تشويش‌، لرزش‌ بدن‌، مشكل‌ در راه‌رفتن‌، بيهوشي‌ و تشنج‌. به‌ مجردي‌ كه‌ دچار اين‌ علايم‌ شديد چيزي‌ حاوي‌ قند بخوريد يا بنوشيد. از منابع‌ سريع‌ و خوب‌ قند آب‌ ميوه‌، عسل‌، نوشابه‌هاي‌ غيررژيمي‌ يا شربت‌ قند است‌. بعضي‌ از بيماران‌ هميشه‌ مقداري‌ قرص‌ يا آب‌نبات‌ قندي‌ همراه‌ دارند. كيك‌هاي‌ آماده‌ به‌ راحتي‌ در جيب‌ يا كيف‌دستي‌ قابل‌ حمل‌ هستند ولي‌ نتوان‌ آنها را به‌ مدت‌ طولاني‌ نگهداري‌ كرد. در اين‌ شرايط‌ ممكن‌ است‌ بخواهيد منابع‌ طولاني‌ اثرتري‌ مصرف‌ كنيد، مثل‌ پنير و بيسكويت‌. اگر هم‌ نتوانستيد قندخونتان‌ را اندازه‌ بگيريد و در اسرع‌ وقت‌ به‌ پزشكتان‌ اطلاع‌ دهيد. اگر احساس‌ مي‌كنيد كه‌ در حال‌ غش‌ يا تشنج‌ هستيد، چيزي‌ نخوريد و ننوشيد (ممكن‌ است‌ دچار خفگي‌ شويد)، و بلافاصله‌ تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ اورژانس‌ كنيد. حتي‌ اگر با خوردن‌ مواد قندي‌ علايم‌تان‌ رفع‌ شد، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد؛ علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً عودكنند. اگر علايم‌تان‌ رفع‌ نشد از كسي‌ بخواهيد شما را به‌ بخش‌ فوريت‌هاي‌ يك‌ بيمارستان‌ برساند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، ممكن‌ است‌ دچار افزايش‌ قندخون‌ (هيپرگليسمي‌) شويد. علايم‌ هيپرگليسمي‌ عبارتند از: تشنگي‌، تكرار ادرار، خواب‌ آلودگي‌، پوست‌ برافروخته‌ و گر گرفته‌، بوي‌ تنفس‌ ميوه‌اي‌، يا اغماء. يكي‌ در خانواده‌ بايد روش‌ اندازه‌گيري‌ قندخون‌ و تزريق‌ انسولين‌ را بلد باشد تا احياناً اگر شما قادر به‌ انجامشان‌ نبوديد به‌ شما كمك‌ كند. با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد؛ براي‌ مقابله‌ با چنين‌ وضعيتي‌ نقشه‌ و طرحي‌ از پيش‌ تعيين‌شده‌ داشته‌ باشيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
اگر به‌ دنبال‌ يك‌ بيماري‌ دچار استفراغ‌ شديد شده‌ايد، علايم‌ كاهش‌ قند خون‌ پيدا كرده‌ايد، يا در هر صورت‌ اگر سطح‌ قندخونتان‌ كنترل‌ شده‌ نيست‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ انسولين‌انساني‌ رگولار، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ انسولين‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا (داروهاي‌ قلبي‌ و پرفشاري‌ خون‌) كه‌ ممكن‌ است‌ علايم‌ كمبود قند خون‌ را مخفي‌ كنند؛ كورتيكواستروئيدها، داروهاي‌ خوراكي‌ براي‌ درمان‌ ديابت‌، داروهاي‌ مدر؛ يا الكل‌
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ غددي‌ (تيروئيد، غددفوق‌ كليوي‌، هيپوفيز) يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ انسولين‌ انساني‌ رگولار توصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
يك‌ برنامه‌ غذايي‌ متعادل‌ از نظر مقادير كربوهيدرات‌ها، پروتئين‌ها و چربي‌ها را كه‌ براي‌ شما تجويز شده‌ رعايت‌ نماييد. يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ به‌ شما كمك‌ خواهد كرد تا با اجراي‌ يك‌ برنامه‌ غذايي‌ به‌ وزن‌ مطلوبتان‌ برسيد. وعده‌هاي‌ اصلي‌ و ميان‌ وعده‌ها طوري‌ طراحي‌ مي‌شود تا در تمام‌ مدت‌ روز انرژي‌ لازم‌ به‌ بدنتان‌ برسد. اگر مطمئن‌ نيستيد چگونه‌ برنامه‌ غذايي‌ خود را كنترل‌ كنيد، در خواست‌ كمك‌ نماييد يك‌ برنامه‌ غذايي‌ مناسب‌ براي‌ كنترل‌ ديابت‌ ضروري‌ است‌.
اگر بيمار گرديديد نيز به‌ مصرف‌ انسولين‌ ادامه‌ دهيد. در صورت‌ بروز تهوع‌ و استفراغ‌ زيادتر مايعات‌ مصرف‌ كنيد. در صورت‌ بروز تب‌ يا علايم‌ ديگر با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
الكل‌ ننوشيد.
در مورد يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
در مورد دفعات‌ انجام‌ آزمون‌هاي‌ خوني‌ براي‌ سنجش‌ قند خون‌ و موارد ديگر از پزشكتان‌ نظر خواهي‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد ديابت‌ داريد و انسولين‌ انساني‌ رگولار مصرف‌ مي‌كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ كلاريترومايسين‌ نبايد
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ هرگونه‌ دارويي‌ اعم‌ از داروهاي‌ قابل‌ تهيه‌ بدون‌ نسخه‌ يا فرآورده‌هاي‌ گياهي‌ مصرف‌ كنيد.
الكل‌ بنوشيد.
مواد قندي‌ زياد بخوريد. * اگر مجبوريد انسولين‌ رگولار و Nph را با هم‌ مخلوط‌ كنيد. ابتدا به‌ مقادير موردنظر داخل‌ هر دو شيشه‌ دارو هوا تزريق‌ كنيد (ابتدا Nph سپس‌ انسولين‌ رگولار). سپس‌ مقدار انسولين‌ رگولار مورد نياز را داخل‌ سرنگ‌ بكشيد، سپس‌ سرنگ‌ را وارد شيشه‌ Nph كرده‌ و مقدار Nph موردنظر را داخل‌ همان‌ سرنگ‌ قبلي‌ بكشيد. اين‌ مخلوط‌ بايد در عرض‌ 15 دقيقه‌ تزريق‌ شود، در غيراينصورت‌ اين‌ دو انسولين‌ برهم‌ اثر كرده‌، ظهور اثرات‌ انسولين‌ رگولار به‌ تأخير مي‌افتد.

H A M E D
2007-Apr-14, 04:06
متيل‌پردنيزولون

--------------------------------------------------------------------------------

متيل‌پردنيزولون Methylprednisolone


در مورد اين‌ دارو
متيل‌پردنيزولون‌ براي‌ رساندن‌ كورتيكواستروييدها به‌ افرادي‌ كه‌ بدنشان‌ دچار كمبود آنهاست‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ براي‌ خواص‌ ضدالتهابي‌ و اثراتي‌ كه‌ در سركوب‌ دستگاه‌ ايمني‌ بدن‌ دارد به‌ كار مي‌رود. متيل‌پردنيزولون‌ كمك‌ مي‌كند تا تورم‌، قرمزي‌، خارش‌، و واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ كاهش‌ يابند. متيل‌پردنيزولون‌ همچنين‌ در درمان‌ بيماري‌هاي‌ گوناگوني‌ مثل‌ آسم‌، آرتريت‌، مشكلات‌ پوستي‌، حساسيت‌ شديد، و برخي‌ سرطان‌ها كاربرد دارد.
چگونگي‌ مصرف‌
متيل‌پردنيزولون‌ به‌ مقادير متفاوتي‌ براي‌ بيماران‌ متفاوت‌ با بيماري‌هاي‌ متفاوت‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو بايد طبق‌ دستور پزشك‌ يا طبق‌ دستورالعمل‌ همراه‌ دارو مصرف‌ شود. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ روز در ميان‌ از اين‌ دارو مصرف‌ مي‌كنيد و يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، در صورتي‌ كه‌ صبح‌ همان‌ روز يادتان‌ آمد بلافاصله‌ دارو را مصرف‌ كنيد و سپس‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ ادامه‌ دهيد. اما اگر ساعاتي‌ پس‌ از صبح‌ روزي‌ كه‌ بايد دارو را مصرف‌ مي‌كرديد آن‌ را به‌ ياد آورديد تا صبح‌ روز فردا صبر كنيد، و پس‌ از خوردن‌ دارو يك‌ برنامه‌ جديد را شروع‌ كنيد. يعني‌ يك‌ روز جا بياندازيد و سپس‌ مجدداً يك‌ نوبت‌ مصرف‌ كنيد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ دارو مصرف‌ مي‌كنيد، در صورتي‌ كه‌ همان‌ روز متوجه‌ شديد مصرفش‌ كنيد، اما اگر تا روز بعد يادتان‌ نيامد لازم‌ نيست‌ نوبت‌ قبلي‌ را مصرف‌ كنيد؛ بلكه‌ آن‌ را حذف‌ كرده‌ و مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. اگر روزي‌ چند نوبت‌ دارو مصرف‌ مي‌كنيد، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را بلافاصله‌ پس‌ از به‌ ياد آوردن‌ مصرف‌ كنيد و اگر تا نوبت‌ بعدي‌ متوجه‌ آن‌ نشديد، مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ متيل‌پردنيزولون‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: علايم‌ عفونت‌ (تب‌، گلودرد، سرفه‌، عطسه‌)؛ كاهش‌ يا تاري‌ ديد؛ افت‌ قواي‌ ذهني‌؛ گيجي‌؛ تغييرات‌ خلقي‌؛ بي‌قراري‌؛ يا احساس‌ هيجان‌. اگر براي‌ مدت‌ طولاني‌ متيل‌پردنيزولون‌ مصرف‌ مي‌كنيد ممكن‌ است‌ دچار علايمي‌ شويد كه‌ آنها را نيز بايد گزارش‌ كنيد: شكم‌درد يا سوزش‌ سر دل‌؛ آكنه‌؛ مدفوع‌ خوني‌ يا سياه‌؛ صورت‌ گرد؛ خستگي‌؛ ضعف‌؛ گرفتگي‌هاي‌ عضلاني‌، ضعف‌، يا درد؛ ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌؛ پوست‌ نازك‌ يا براق‌؛ خطوط‌ قرمزرنگ‌ روي‌ صورت‌، بازوها، پاها، يا تنه‌؛ كبودي‌ غيرعادي‌؛ زخم‌هايي‌ كه‌ دير بهبود مي‌يابند؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ تورم‌ پاها و ساق‌ها؛ افزايش‌ وزن‌ سريع‌؛ يا اختلالات‌ قاعدگي‌ (دوره‌ ماهانه‌). علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ به‌عنوان‌ عوارض‌ جانبي‌ پردنيزولون‌ تا پيش‌ از عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ به‌ دارو رخ‌ دهند كه‌ اگر مشكل‌ساز شدند بايد با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند؛ اينها عبارتند از: افزايش‌ اشتها، مشكل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، تيره‌ يا روشن‌ شدن‌ رنگ‌ پوست‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌، سردرد، يا افزايش‌ عادي‌ رشد موهاي‌ صورت‌ و تنه‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ متيل‌پردنيزولون‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كورتيكواستروييدها، داروهاي‌ ديگر، يا هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌، يا رنگ‌ خوراكي‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آنتي‌اسيدها، انسولين‌، داروهاي‌ ضدديابت‌ خوراكي‌، داروهاي‌ قلبي‌ (ديگوكسين‌)، داروهاي‌ مدر يا داروهاي‌ ديگري‌ كه‌ موجب‌ دفع‌ پتاسيم‌ از بدن‌ مي‌شوند، داروهاي‌ حاوي‌ پتاسيم‌، غذاها يا داروهاي‌ حاوي‌ سديم‌، هورمون‌ رشد (سوماتروپين‌)، داروهايي‌ كه‌ آنزيم‌هاي‌ كبدي‌ را تحريك‌ مي‌كنند (الكل‌، داروهاي‌ ضدتشنج‌)، ريتودرين‌ (دارويي‌ كه‌ براي‌ جلوگيري‌ از زايمان‌ زودرس‌ به‌كار مي‌رود)، يا واكسن‌هاي‌ حاوي‌ ويروس‌ زنده‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ ايدز يا عفونت Hiv ؛ عفونت‌ تبخال‌، آبله‌ مرغان‌، يا سرخك‌ (يا مواجهه‌ اخير با آنها)، بيماري‌ قند (متيل‌پردنيزولون‌ ممكن‌ است‌ روي‌ سطح‌ قند خونتان‌ تأثير بگذارد)؛ سل‌؛ مياستني‌ گراويس‌؛ عفونت‌هاي‌ قارچي‌ منتشر؛ التهاب‌ مري‌، معده‌، يا زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌؛ بيماري‌ قلبي‌ يا كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ متيل‌پردنيزولون‌ توصيه‌ مي‌شود
مرتب‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد پيش‌ از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ متيل‌پردنيزولون‌ و نيز در طول‌ درمان‌ به‌ صورت‌ دوره‌اي‌ چشمهايتان‌ توسط‌ يك‌ چشم‌پزشك‌ معاينه‌ شود.
براي‌ جلوگيري‌ از مشكلات‌ گوارشي‌ متيل‌پردنيزولون‌ را با غذا بخوريد.
در مورد تغييراتي‌ كه‌ بايد در برنامه‌ غذايي‌ خود دهيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. برخي‌ از اين‌ تغييرات‌ عبارتند از محدوديت‌ سديم‌ يا كالري‌، يا افزايش‌ دريافت‌ پتاسيم‌. مقادير اضافي‌ پروتئين‌ نيز ممكن‌ است‌ موردنياز باشد. اگر براي‌ برنامه‌ريزي‌ تغذيه‌اي‌ خود به‌ كمك‌ بيشتري‌ نياز داريد از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند.
اگر قرار است‌ اين‌ دارو را به‌ مدتي‌ طولاني‌ مصرف‌ كنيد، با پزشكتان‌ در مورد راهكارهايي‌ براي‌ جلوگيري‌ از پوكي‌ استخوان‌ (مثل‌ مصرف‌ كلسيم‌ و ويتامين D يا يك‌ برنامه‌ ورزشي‌ مرتب‌) مشورت‌ كنيد.
اگر با كاهش‌ مقدار يا قطع‌ دارويتان‌، علايم‌ قبلي‌ عود كردند يا بدتر شدند با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد.
پيش‌ از هر نوع‌ عمل‌ جراحي‌، كارهاي‌ دندانپزشكي‌، يا واكسيناسيون‌، ديگر پزشكتان‌ را از اينكه‌ متيل‌پردنيزولون‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مطلع‌ سازيد.
از تماس‌ با افرادي‌ كه‌ دچار آبله‌مرغان‌ يا سرخك‌ هستند يا به‌ تازگي‌ واكسن‌ خوراكي‌ فلج‌ اطفال‌ خورده‌اند اجتناب‌ كنيد. در صورت‌ هرگونه‌ شك‌ به‌ تماس‌ با اين‌ افراد با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد متيل‌پردنيزولون‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
متيل‌پردنيزولون‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ متيل‌پردنيزولون‌ فاسد مي‌شود).
متيل‌پردنيزولون‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ متيل‌پردنيزولون‌ نبايد
مشوربات‌ الكلي‌ بنوشيد؛ چرا كه‌ احتمال‌ تحريك‌ دستگاه‌ گوارش‌ را افزايش‌ دهد.
بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ دارو را قطع‌ كنيد

H A M E D
2007-Apr-14, 04:06
رانيتيدين Ranitidine

--------------------------------------------------------------------------------

رانيتيدين Ranitidine

رانيتيدين‌ براي‌ مهار ترشح‌ اسيد معده‌ براي‌ پيشگيري‌ و درمان‌ رخم‌هاي‌ معده‌ و دوازدهه‌ و نيز بيماري‌ پس‌زنش‌ معده‌ ـ مري‌ تجويز مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف
رانيتيدين‌ معمولاً روزي‌ يك‌ يا دو نوبت‌ تجويز مي‌شود. مقدار تجويزي‌ بسته‌ به‌ شكل‌هاي‌ دارويي‌ (كه‌ قدرت‌هاي‌ متفاوتي‌ دارند) و علت‌ مصرف‌ فرق‌ مي‌كند. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد. درمان‌ با رانيتيدين‌ معمولاً 8 هفته‌ ادامه‌ مي‌يابد، اگرچه‌ علايم‌ ممكن‌ است‌ پس‌ از يكي‌ دو هفته‌ كاملاً رفع‌ شوند. حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌، مصرف‌ دارو را ادامه‌ دهيد. در اولين‌ يا دومين‌ هفته‌ اگر هنوز درد داشتيد مي‌توانيد از آنتي‌اسيد استفاده‌ كنيد مشروط‌ بر اينكه‌ نوبت‌ مصرف‌ رانيتيدين‌ و آنتي‌اسيد بيش‌ از يك‌ ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشد. اگر درد شما برگشت‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير رانيتيدين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: بثورات‌ جلدي‌، خس‌ خس‌ سينه‌، تنگي‌ نفس‌، احساس‌ فشار در قفسه‌ سينه‌، گيجي‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا كند، گلودرد، كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌، علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورت‌ ايجاد مشكل‌ بايد گزارش‌ شوند: يبوست‌، اسهال‌، سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، كاهش‌ ميل‌ جنسي‌، يا تورم‌ پستان‌ها.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ رانيتيدين‌ ، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ سايمتيدين‌، رانيتيدين‌، فاموتيدين‌، يا نيزاتيدين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كتوكونازول‌ (يك‌ داروي‌ ضدقارچ‌)، داروهاي‌ ضد ديابتي‌ خوراكي‌، داروهاي‌ ضد انعقاد، داروهاي‌ قلبي‌ يا پرفشاري‌ خون‌ (نيفديپين‌، متوپرولول‌، پروكانياميد) فني‌توئين‌ (يك‌ داروي‌ ضد صرع‌)، يا الكل‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ رانيتيدين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بتواند بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
از پزشكتان‌ در مورد خوراكي‌هاي‌ كه‌ بايد در برنامه‌ غذايي‌تان‌ محدود شود راهنمايي‌ بخواهيد. مثلاً نوشابه‌هاي‌ گازدار، قهوه‌، آسپيرين‌ و محصولات‌ تهيه‌ شده‌ از مركبات‌ ممكن‌ است‌ براي‌ معده‌ شما مضر باشند.
رانيتيدين‌ ممكن‌ است‌ با آزمون‌هاي‌ پوستي‌ يا آزمون‌هاي‌ اندازه‌گيري‌ اسيدمعده‌ تداخل‌ ايجاد كند. در اين‌ مورد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
رانيتيدين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ رانيتيدين‌ فاسد مي‌شود).
رانيتيدين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ رانيتيدين‌ نبايد
الكل‌ بنوشيد.
سيگار بكشيد. سيگار تأثير اين‌ دارو را كاهش‌ مي‌دهد. سيگار را ترك‌ كنيد يا حداقل‌ بعد از آخرين‌ نوبت‌ مصرف‌ رانيتيدين‌ تا پايان‌ روز سيگار نكشيد.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:22
ديفن‌هيدرامين‌ Diphenhydramine

--------------------------------------------------------------------------------

ديفن‌هيدارمين‌ از داروهاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ است‌ كه‌ به‌عنوان‌ آنتي‌هيستامين‌ هم‌ مورد تجويز قرار مي‌گيرد. اين‌ دارو يك‌ آنتي‌هيستامين‌ است‌ كه‌ براي‌ درمان‌ يا پيشگيري‌ مواردي‌ نظير علايم‌ ناشي‌ از حساسيت‌ها (آبريزش‌ بيني‌، سرفه‌، خارش‌ و قرمزي‌ چشم‌، خارش‌ بدن‌)، سرماخوردگي‌ها (عطسه‌، آبريزش‌ بيني‌، سرفه‌)، پاركينسونيسم‌ (لرزش‌، حركات‌ غيرارادي‌)، بيماري‌ حركت‌، سرگيجه‌، تهوع‌ يا استفراغ‌، و بي‌خوابي‌ تجويز مي‌شود. ديفن‌هيدرامين‌ همچنين‌ يكي‌ از تركيبات‌ داروهاي‌ گوناگوني‌ است‌ كه‌ براي‌ تسكين‌ سرفه‌ و سرماخوردگي‌ در هنگام‌ مصرف‌ مي‌شوند. نام‌ تجاري‌ ديفن‌هيدارمين‌ بنادريل‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
ديفن‌هيدارمين‌ را مي‌توان‌ با غذا، آب‌ يا شير مصرف‌ كرد تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. اگر براي‌ پيشگيري‌ از بيماري‌ حركت‌ اين‌ دارو را مصرف‌ مي‌كنيد، دارو را حداقل‌ 30 دقيقه‌ (ترجيحاً 2-1 ساعت‌) پيش‌ از شروع‌ سفر مصرف‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. از دو برابر كردن‌ مقدار دارو بپرهيزيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: گلودرد و تبي‌ كه‌ با بيماري‌اي‌ كه‌ به‌خاطرش‌ ديفن‌هيدارمين‌ مصرف‌ مي‌كنيد بي‌ارتباط‌ باشد؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرطبيعي‌؛ خستگي‌ يا ضعف‌ شديد؛ خشكي‌ شديد دهان‌، بيني‌ يا گلو؛ كاهش‌ مهارت‌هاي‌ حركتي‌ يا مشكل‌ در حفظ‌ تعادل‌؛ تاري‌ ديد؛ ادرار كردن‌ مشكل‌ يا دردناك‌؛ برافروختگي‌ يا قرمزي‌ صورت‌؛ كابوس‌؛ توهمات‌ (ديدن‌، شنيدن‌، يا حس‌ كردن‌ چيزي‌ كه‌ وجود ندارد)؛ يا تشنج‌. كودكان‌ و افراد مسن‌ ممكن‌ است‌ با مصرف‌ اين‌ دارو دچار سراسيمگي‌، بي‌قراري‌، و هيجان‌ شوند؛ در اين‌ صورت‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ديفن‌هيدرامين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا داروهاي‌ ديگر (به‌ ويژه‌ آنتي‌هيستامين‌ها).
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ آرامبخش‌، خواب‌، تشنج‌، مسكن‌ها، شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌، يا داروهاي‌ دل‌پيچه‌ (داروهاي‌ آنتي‌كولينرژيك‌).
ابتلا يا سابق‌ بزرگي‌ پروستات‌، مشكل‌ در ادرار كردن‌، انسداد گردن‌ مثانه‌، گلوكوم‌ زاويه‌ بسته‌.
هنگام‌ مصرف‌ ديفن‌هيدرامين‌ توصيه‌ مي‌شود
از مصرف‌ الكل‌، داروهاي‌ خواب‌، يا آرامبخش‌ها بپرهيزيد؛ اين‌ داروها اثرات‌ تخديري‌ ديفن‌هيدارمين‌ را افزايش‌ مي‌دهند.
انتظار خواب‌آلودگي‌ را داشته‌ باشيد.
پيش‌ از اقدام‌ به‌ رانندگي‌ يا كار با وسايل‌ خطرناك‌ از واكنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ اين‌ دارو مطمئن‌ شويد. ديفن‌هيدارمين‌ ممكن‌ است‌ روي‌ سطح‌ هوشياري‌ شما تأثير بگذارد.
براي‌ رفع‌ خشكي‌ دهان‌ آدامس‌ بجويد يا آب‌نبات‌ بمكيد. اگر خشكي‌ دهان‌ بيش‌ از 2 هفته‌ ادامه‌ يافت‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
ديفن‌هيدارمين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ ديفن‌هيدارمين‌ فاسد مي‌شود). از منجمد كردن‌ شكل‌ شربت‌ اين‌ دارو بپرهيزيد.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودي‌ نداشتيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ ديفن‌هيدرامين‌ نبايد
دارو را پس‌ از تاريخ‌ انقضايش‌ مصرف‌ كنيد.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:23
وارفارين Warfarin

--------------------------------------------------------------------------------

وارفارين Warfarin


در مورد اين‌ دارو
وارفارين‌ جلوي‌ لخته‌شدن‌ خون‌ را مي‌گيرد، بنابراين‌ از مشكلات‌ ناشي‌ از تشكيل‌ لخته‌ در رگ‌هاي‌ خوني‌ پيشگيري‌ مي‌كند. گاهي‌ به‌ داروهاي‌ ضد انعقاد نظير وارفارين‌، رقيق‌كننده‌ خون‌ گرفته‌ مي‌شود در حالي‌ كه‌ در واقع‌ اين‌ داروها خون‌ را رقيق‌ نمي‌كنند. اگر لخته‌اي‌ وجود داشته‌ باشد، وارفارين‌ آن‌ را حل‌ نمي‌كند، بلكه‌ از بزرگ‌ شدن‌ آن‌ و در نتيجه‌ بروز مشكلات‌ جدي‌تر جلوگيري‌ مي‌كند. اين‌ دارو در موارد گوناگوني‌ از مشكلات‌ قلبي‌، ريوي‌، و رگ‌هاي‌ خوني‌ مصرف‌ مي‌شود. وارفارين‌ يك‌ داروي‌ ضد انعقاد خوراكي‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
وارفارين‌ معمولاً روزي‌ يك‌ نوبت‌ مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ هر روز در ساعت‌ معيني‌ خورده‌ شود. هيچ‌گاه‌ بيش‌ از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تا روز بعد متوجه‌ آن‌ نشديد، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد كه‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ خونريزي‌ شود. هر نوبت‌ كه‌ دارو را مصرف‌ مي‌كنيد، روي‌ يك‌ برگه‌ علامتي‌ بگذاريد تا دچار اشتباه‌ نشويد. پيش‌ از هماهنگي‌ با پزشكتان‌ وارفارين‌ را قطع‌ نكنيد. مهم‌ است‌ كه‌ به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد. در حين‌ مصرف‌ اين‌ دارو مكرراً بايد آزمايش‌ خون‌ داده‌ شود تا سرعت‌ لخته‌ شدن‌ خون‌ اندازه‌گيري‌ شود. پزشك‌ براساس‌ سرعت‌ لخته‌شدن‌ خون‌ مقدار وارفارين‌ را تعيين‌ مي‌كند تا در حالي‌ كه‌ از لخته‌ شدن‌ خون‌ جلوگيري‌ مي‌شود، خطر خونريزي‌ خودبه‌خودي‌ وجود نداشته‌ باشد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ وارفارين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: كبودي‌ يا درد انگشتان‌ پا؛ ادرار كدر يا تيره‌؛ ادار كردن‌ مشكل‌ يا دردناك‌؛ زخم‌ يا لكه‌هاي‌ سفيد در دهان‌؛ گلودرد، تب‌، و لرز؛ تورم‌ پا و ساق‌ پا؛ خستگي‌؛ افزايش‌ وزن‌ غيرعادي‌؛ يا زردي‌ چشم‌ها يا پوست‌. به‌علاوه‌ هرگونه‌ علامتي‌ از خونريزي‌ خارچي‌ مثل‌ خونريزي‌ از لثه‌ها هنگام‌ مسواك‌زدن‌؛ كبودي‌ وسيع‌ بدون‌ ضربه‌؛ خون‌ دماغ‌؛ خونريزي‌ شديد و غيرعادي‌ از بريدگي‌ها؛ خونريزي‌ شديد و غيرعادي‌ هنگام‌ عادت‌ ماهانه‌. علايم‌ خونريزي‌ داخلي‌ عبارتند از: درد معده‌ يا شكم‌؛ درد پشت‌؛ ادرار خوني‌؛ مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌؛ سرفه‌ خوني‌؛ درد، خشكي‌ يا تورم‌ مفصلي‌؛ استفراغ‌ خوني‌ يا حاوي‌ مواد غذايي‌ در يك‌ زمينه‌ قهوه‌اي‌
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ وارفارين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ وارفارين‌، ساير داروهاي‌ ضد انعقاد، يا هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، رنگ‌ خوراكي‌، يا دارو.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ آنتي‌بيوتيك‌ (كاربنيسيلين‌، كلرامفنيكل‌، اريترومايسين‌، ريفامپين‌)؛ داروهاي‌ ضد سرطان‌ (استراموستين‌)؛ داروهاي‌ ضد تشنج‌ (باربيتورات‌ها، كاربامازپين‌، فني‌توئين‌، پريميدون‌)؛ داروهاي‌ ضد قارچ‌ (گريزوفولوين‌)؛ داروهاي‌ ضد پلاكت‌ (ديپيريدامول‌)؛ داروهاي‌ ضد تيروئيد (پروپيل‌ تيواوراسيل‌، متي‌مازول‌)؛ سايمتيدين‌؛ ديسولفيرام‌؛ داروهاي‌ قلبي‌ (آميودارون‌، كينيدين‌)؛ داروهاي‌ نقرص‌ (آلوپورينول‌، سولفين‌ پيرازون‌)؛ هورمون‌ها (استروژن‌، قرص‌هاي‌ ضدباردراي‌، استروئيدها، آندروژن‌ها، داروهاي‌ تيروئيد)؛ داروهاي‌ پايين‌ آورنده‌ كلسترول‌ (كلستيرامين‌، كلوفيبرات‌، كلستيپول‌، ژمفيبروزيل‌)؛ مترونيدازول‌، داروهاي‌ ضدديابت‌ خوراكي‌؛ مسكن‌ها (مثل‌ ديفلونيازال‌، فنوپروفن‌، ايندومتاسين‌، مفناميك‌اسيد، فنيل‌ بوتازون‌، سولينداك‌)؛ داروهاي‌ خواب‌ (اتكلورينول‌، گلوتتيمايد)؛ سولفوناميدها؛ يا ويتامين K .
سابقه‌ يا ابتلا به‌ هر نوع‌ بيماري‌
زايمان‌ اخير؛ سقوط‌ يا ضربه‌ به‌ سر يا بدن‌؛ تبي‌ كه‌ چندين‌ روز طول‌ كشيده‌ باشد؛ خونريزي‌ هنگام [عادت‌ ماهانه] شديد؛ استفاده‌ از «آي‌ يو دي‌»؛ جراحي‌ شامل‌ كارهاي‌ دندانپزشكي‌؛ اسهال‌ شديد؛ بي‌حسي‌ نخاعي‌؛ يا پرتودرماني‌ با اشعه‌ ايكس‌. همه‌ اينها احتمال‌ خونريزي‌ را افزايش‌ مي‌دهند.
هنگام‌ مصرف‌ وارفارين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، حتي‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌، ويتامين‌ها، و داروهاي‌ گياهي‌، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد وارفارين‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
از ورزش‌ يا فعاليت‌هايي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ در آنها آسيب‌ ببينيد بپرهيزيد.
مراقب‌ باشيد دستتان‌ را نبريد و از خلال‌ دندان‌ استفاده‌ نكنيد. از ماشين‌ ريش‌تراش‌ (به‌ جاي‌ تيغ‌ ريش‌تراش‌) و مسواك‌ نرم‌ استفاده‌ كنيد.
يك‌ برنامه‌ غذايي‌ متعادل‌ داشته‌ باشيد. ويتامين‌ K كه‌ در گوشت‌، لبنيات‌، و سبزي‌هاي‌ برگ‌دار سبز وجود دارد، اثر وارفارين‌ را در بدن‌ كم‌ مي‌كند. اگر برنامه‌ غذايي‌ خود را تغيير دهيد و به‌ مقدار زياد از اين‌ غذاها مصرف‌ كنيد ممكن‌ است‌ اثر وارفارين‌ در بدنتان‌ كاهش‌ يابد.
اگر چندروزي‌ بي‌اشتها شُديد پزشكتان‌ را مطلع‌ كنيد؛ زيرا ممكن‌ است‌ دچار كمبود ويتامين K شويد و در نتيجه‌ اثر وارفارين‌ در بدنتان‌ افزايش‌ يابد.
به‌ هر يك‌ پزشك‌ و داروسازي‌ كه‌ مراجعه‌ مي‌كنيد بگوييد كه‌ وارفارين‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
وارفارين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ وارفارين‌ فاسد مي‌شود).
وارفارين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ وارپاميل‌ نبايد
نوشيدني‌ الكلي‌ بنوشيد. الكل‌ روي‌ عملكرد وارفارين‌ در بدنتان‌ تأثير مي‌گذارد.
رژيم‌ بگيريد، عادات‌ تغذيه‌اي‌ خود را يك‌ هفته‌ تغيير دهيد، يا بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ هر نوع‌ ويتامين‌ يا مكمل‌ غذايي‌ مصرف‌ كنيد

H A M E D
2007-Apr-29, 03:23
والپروئيك‌ اسيد Valpraic Acid

--------------------------------------------------------------------------------

والپروئيك‌ اسيد Valpraic Acid


در مورد اين‌ دارو
والپروئيك‌ اسيد براي‌ درمان‌ صرع‌ اَبسنس‌ ساده‌ و مركب‌ تجويز مي‌شود. در اين‌ نوع‌ صرع‌ بيمار به‌طور ناگهاني‌ دچار از دست‌ دادن‌ هوشياري‌ مي‌شود به‌طوري‌ كه‌ چهره‌اش‌ بي‌حالت‌ شده‌، بي‌حركت‌ باقي‌ مي‌ماند. والپروئيك‌ اسيد كمك‌ مي‌كند تا دفعات‌ بروز اين‌ صرع‌ كمتر گردد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويزي‌ والپروئيك‌ اسيد بر اساس‌ پاسخ‌ باليني‌ بيمار و سطح‌ دارو در خون‌ تعيين‌ مي‌شود. دارو را ميتوان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر شكل‌ مايع‌ (سوسپانسيون‌) والپروئيك‌ اسيد را مصرف‌ مي‌كنيد، فقط‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو يا پيمانه‌اي‌ كه‌ پزشك‌ در اختيارتان‌ گذاشته‌ است‌ براي‌ اندازه‌گيري‌ داروي‌ مصرفي‌ استفاده‌ كنيد. شربت‌ اين‌ دارو را مي‌توان‌ با مقدار كمي‌ آب‌ميوه‌ يا غذا مخلوط‌ كرد تا راحت‌تر خورده‌ شود. مراقب‌ باشيد سوسپانسيون‌ يا شربت‌ اين‌ دارو در يخچال‌ منجمد نشود. اگر كپسول‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد، آن‌ را درسته‌ ببلعيد و كپسول‌ها را نشكنيد، خرد نكنيد، يا نجويد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد و حال‌ يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر روزي‌ دو يا چند نوبت‌ والپروئيك‌ اسيد مي‌خوريد و حال‌ يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد، در صورتي‌ كه‌ ظرف‌ 6 ساعت‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد و نوبت‌هاي‌ باقيمانده‌ آن‌ روز را در فواصل‌ يكسان‌ بخوريد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: گيجي‌، تغييرات‌ خلقي‌ يا رفتاري‌؛ تاري‌ ديد؛ حركت‌هاي‌ غيرعادي‌ چشم‌ها به‌ عقب‌ و جلو، دوبيني‌، مشاهده‌ لكه‌ در ميدان‌ بينايي‌؛ افزايش‌ دفعات‌ صرع‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ خون‌ در ادرار يا مدفوع‌؛ بي‌اشتهايي‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ درد شكمي‌ شديد؛ خستگي‌ و ضعف‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشم‌ها. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، كه‌ اگر مشكل‌ساز شدند مي‌توان‌ آنها را با پزشك‌ مطرح‌ كرد: اسهال‌، يبوست‌، سرگيجه‌ يا خواب‌آلودگي‌ خفيف‌، سوءهاضمه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد، بي‌قراري‌، مشكل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، ريزش‌ مو، تغييرات‌ دوره‌ ماهانه‌، بثورات‌ جلدي‌، افت‌ مهارت‌هاي‌ حركتي‌ بدني‌، يا كاهش‌ يا افزايش‌ وزن‌ غيرعادي‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ والپروئيك‌ اسيد يا ديوالپروكس‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدتشنج‌هاي‌ ديگر (فني‌توئين‌، كاربامازپين‌)؛ باربيتورات‌ها؛ پريميدون‌؛ الكل‌؛ متادون‌؛ داروهاي‌ خواب‌؛ داروهاي‌ ضدافسردگي‌؛ داروهاي‌ آرامبخش‌ يا ساير داروهاي‌ ضعيف‌كننده‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌؛ داروهاي‌ ضدانعقاد؛ يا داروهاي‌ ضدمالاريا.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
براي‌ جلوگيري‌ از ناراحتي‌ معده‌ والپروئيك‌ اسيد را با غذا مصرف‌ كنيد.
از مصرف‌ الكل‌ و ساير داروهاي‌ ضعيف‌كننده‌ دستگاه‌ اعصاب‌ مركزي‌ (آرامبخش‌ها) اجتناب‌ كنيد.
پيش‌ از عمل‌ جراحي‌، كارهاي‌ دندانپزشكي‌، يا درمان‌هاي‌ اضطراري‌ ساير پزشكان‌ را از اينكه‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد. اين‌ دارو ممكن‌ است‌ زمان‌ خونريزي‌ را افزايش‌ دهد و با برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ تداخل‌ كند.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد.
والپروئيك‌ اسيد را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ والپروئيك‌ اسيد فاسد مي‌شود).
والپروئيك‌ اسيد تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد نبايد
پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ هر دارويي‌ را شروع‌ يا قطع‌ كنيد. ساير داروها ممكن‌ است‌ بر چگونگي‌ اثر والپروئيك‌ اسيد بر بدنتان‌ تأثير بگذارند.
پيش‌ از اطمينان‌ يافتن‌ از پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وساير خطرناك‌ كار كنيد؛ اين‌ دارو برخي‌ افراد را دچار سرگيجه‌ و خواب‌آلودگي‌ مي‌كند و سطح‌ هوشياري‌شان‌ را پايين‌ مي‌آورد.
پيش‌ از هماهنگي‌ با پزشكتان‌ دارو را قطع‌ كنيد. اگر مدتي‌ است‌ فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، براي‌ قطع‌ اين‌ دارو مقدارش‌ بايد به‌ تدريج‌ كاهش‌ يابد.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:23
استامينوفن بي‌خطر نيست

--------------------------------------------------------------------------------

استامينوفن مدت‌هاست كه به عنوان داروي استاندارد ضد تب و درد براي كودكان شناخته شده است.
شما استامينوفن را به نوزادان تب‌دار هم مي‌دهيد، دارويي كه مي‌توانيد در هر سوپرماركت و مغازه‌اي بدون نسخه آن را بخريد، اما بيش از حد بودن چيزهاي خوب هم مي‌تواند به شما صدمه بزند. اين اصل خصوصاً در مورد استامينوفن و كودكان صادق است.

استامينوفن؛ يك داروي عمومي
استامينوفن عمومي‌ترين مسكن درد و تب‌بري است كه به‌طور گسترده در ايالات متحده استفاده مي‌شود و در بسياري نقاط دنيا نيز به آساني در دسترس است. در طي دو دهه 1970 و 1980، اين دارو به عنوان كالاي اصلي و ثابت كمدداروي هر خانه‌اي جاي آسپرين را گرفت. استامينوفن زماني عموميت پيدا كرد كه رابطه بين آسپرين و بيماري نادري در كودكان- كه خون، كبد و مغز را تحت تأثير كشنده قرار مي‌دهد- مورد توجه قرار گرفت.

استفاده بيش از حد( overdose)
شايد تا اندازه‌اي در دسترس بودن داروي استامينوفن بيش از هر داروي ديگري موجب اوردوز (overdose) و مرگ ناشي از آن است. اين دارو معمولاً انتخاب جوانان براي خودكشي نيز هست. موارد ديگر نيز زماني اتفاق مي‌افتد كه افراد سمي بودن استامينوفن را ناچيز مي‌شمارند و يا اين كه از آن آگاه نيستند.
استامينوفن مي‌تواند هم در كودكان و هم در بزرگسالان به كبد آسيب برساند. اشخاصي كه برحسب عادت الكل مي‌نوشند نيز بيش از ديگران در خطر آسيب كبد در اثر استفاده از استامينوفن هستند.

خطرات آسيب به كبد
شما بدون كبد نمي‌توانيد زنده بمانيد. كبد براي كمك به هضم غذاي شما، صفرا توليد مي‌كند و فاكتورهاي لختگي خون را مي‌سازد كه وقتي انگشتتان را مي‌بريد، خون را بند مي‌آورند. كبد، انرژي و اندوخته آهن را نيز ذخيره مي‌كند و بسياري از داروها و مواد شيميايي كه وارد جريان خون شما مي‌شوند را تجزيه مي‌كند.
استامينوفن بيش از حد، توانايي كبد را در به عمل آوردن بدون خطر دارو، زياد مي‌كند. محصول فرعي اين فرآيند، سمي ‌است و هم به كبد آسيب مي‌رساند و هم مي‌تواند نقص كليه را به دنبال داشته باشد. اوردوز شديد مي‌تواند مرگ آور باشد. خوشبختانه پادزهري نيز به نام (NAC) وجود دارد كه بايد هشت تا ده ساعت بعد از استفاده بيش از حد استامينوفن، استفاده شود.

اوردوز چه‌طور اتفاق مي‌افتد؟
موارد شديد اوردوز استامينوفن زماني اتفاق مي‌افتد كه والدين سهواً مقدار بيشتري از دارو را به كودك مي‌دهند. علايم اوردوز يعني دل درد، تهوع و استفراغ كه معمولاً در اثر بسياري از بيماري‌ها نيز رخ مي‌دهند، غالباً آنقدر آشكار نيستند كه شما بفهميد فرزندتان به معالجه فوري نياز دارد. والدين ممكن است در مقدار دارويي كه به كودك مي‌دهند، اشتباه‌هاي متنوعي كنند. گاهي وقتي از نتيجه دادن مقدار توصيه شده دارو راضي نيستند، تصميم مي‌گيرند كه مقدار بيشتري استفاده كنند. بعضي والدين هم قرص‌هاي بزرگسالان را به اشتباه به كودكان مي‌دهند.
همان‌طور كه حالت‌هاي مختلفي براي داروي كودكان در نظر گرفته شده، مقدار دارو نيز براي آنها متفاوت است. براي مثال، فرمولاسيون يك قرص مخصوص كودكان، سه برابر غليظ‌تر از شربتي است كه معمولاً به كودكاني داده مي‌شود كه هنوز تاتي مي‌كنند.
به آساني ديده شده كه والدين گرفتار ممكن است فرض كنند كه هر دوي اين مواد مقدار يكساني دارو در خود دارند. اما جانشين كردن شربت با قرص يعني سه برابر آنچه كه بايد، دارو مصرف مي‌شود. بسياري از داروهاي مربوط به سرماخوردگي نيز حاوي مقداري استامينوفن هستند، بنابر اين ممكن است والدين كاملاً اتفاقي موجب اوردوز شوند، يعني در كنار داروهاي ضد سرماخوردگي، استامينوفن نيز به كودك بدهند.

كنجكاوي‌هاي خطرناك
اوردوز ممكن است زماني اتفاق بيفتد كه بچه‌ها (خصوصاً كودكاني كه تاتي مي‌كنند) طي كنجكاوي‌هاي غيرمجازشان در كمد داروها يا كيف مادرشان، با دارو برخورد مي‌كنند و ممكن است آن را با شكلات يا آب ميوه اشتباه بگيرند.
اين اتفاق خصوصاً زماني خطرناك است كه دارويي كه كودك مي‌يابد، استامينوفن مخصوص بزرگسالان باشد. قرص‌هاي مخصوص بزرگسالان حاوي 325 يا 500 ميلي‌گرم استامينوفن هستند، در حالي كه قرص‌هاي كودك حاوي 80 يا 160 ميلي‌گرم از اين دارو هستند.
خوشبختانه در اين اكتشاف‌ها، معمولاً توجه كودكان به شربت‌ها جلب مي‌شود. در اين موارد به ندرت كودكي آنقدر از دارو مي‌نوشد كه براي او خطرناك باشد و به كبدش صدمه بزند.

چه مقدار يعني «زياد»؟
عوامل بسياري، مانند سن كودك، مشخص مي‌كند كه چه مقدار از دارو و استفاده بيش از حد آن مي‌تواند به كبد صدمه بزند. براي مثال، كودكان زير 5 سال نسبت به بزرگسالان و كودكان ديگر به آسيب كبد كمتر حساسند. مقدار غذاي موجود در معده كودك نيز عامل ديگري ‌است. براي تخمين ميزان خطر، پزشكان وزن كودك را و مقدار استامينوفني را كه بلعيده بايد بدانند. (برحسب كيلوگرم و ميلي‌گرم).
به‌طور كلي اگر كودك به ازاي هر كيلوگرم وزنش، 15 ميلي‌گرم استامينوفن اضافي مصرف كرده باشد، پزشكان درمان اورژانسي را توصيه مي‌كنند.

برچسب دارو را بخوانيد
استامينوفن زماني يك داروي بي‌خطر و مؤثر است كه آن را همان مقدار كه توصيه شده، مصرف كنيد. برچسب روي دارو را با دقت بخوانيد و بيش از آنچه كه به شما گفته شده، به كودك دارو ندهيد. اگر دارويي را به راحتي و بدون نسخه مي‌توان خريد، بدان معني نيست كه اصلاً نمي‌تواند به كودك شما صدمه بزند.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:24
آلندرونات Alendronate

--------------------------------------------------------------------------------

آلندرونات Alendronate


در مورد اين‌ دارو
آلندرونات‌ براي‌ درمان‌ پوكي‌ استخوان‌، بيماري‌ استخوان‌ كه‌ در زنان‌ يائسه‌ معمول‌ است‌، تجويز مي‌شود. همچنين‌ از اين‌ دارو در درمان‌ بيماري‌ پاژه‌، كه‌ ضعيف‌ شدن‌ دردناك‌ استخوان‌ها است‌، استفاده‌ مي‌كنند. آلندرونات‌ تحت‌ نام‌ تجاري‌ فوساماكس‌ شناخته‌ مي‌شود.
چگونگي مصرف
آلندرونات‌ معمولاً روزي‌ يك‌ بار مصرف‌ مي‌شود. اين‌ دارو بايد با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ حداقل‌ 30 دقيقه‌ پيش‌ از اولين‌ وعده‌ غذايي‌، نوشيدني‌ يا ديگر داروهاي‌ روز خورده‌ شود. با عقب‌ انداختن‌ بيشتر اولين‌ وعده‌ غذايي‌ يا نوشيدني‌ جذب‌ دارو بهتر نيز مي‌شود. قرص‌ آلندرونات‌ را يكجا ببلعيد؛ اين‌ قرص‌ها را نبايد مكيد، شكست‌، خرد كرد يا جويد. براي‌ جلوگيري‌ از سوزش‌ سر دل‌ بهتر است‌ حداقل‌ تا 30 دقيقه‌ پس‌ از خوردن‌ آلندرونات‌ دراز نكشيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو هر روز در زمان‌ معيني‌ استفاده‌ شود. هيچگاه‌ مقدار بيشتري‌ از آنچه‌ برايتان‌ تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشكتان‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد آن‌ را مصرف‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ فرا رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را حذف‌ كنيد و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، آلندرونات‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: سوزش‌ سر دل‌ شديد، مشكل‌ در بلع‌، يا بثورات‌ جلدي‌. علايمي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شدند بايد گزارش‌ شوند عبارتند از: سردرد، تهوع‌ يا استفراغ‌، اسهال‌، يبوست‌، نفخ‌ شكمي‌، درد شكمي‌، يا درد ماهيچه‌اي‌ و استخواني‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آلندرونات‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آلندرونات‌ يا ديگر داروها.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آسپيرين‌ و آنتي‌اسيدها.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكل‌ در بلع‌، بيماري‌ مروي‌، گاستريت‌ (التهاب‌ معده‌)، زخم‌ معده‌، يا بيماري‌ كليوي‌.
در هنگام‌ مصرف‌ آلندرونات‌ توصيه‌ مي‌شود
مراجعات‌ منظمي‌ به‌ پزشكتان‌ داشته‌ باشيد تا بهبود شما را زير نظر داشته‌ باشد.
هيچ‌ دارويي‌، حتي‌ فراورده‌هاي‌ گياهي‌، ويتامين‌ها و داروهايي‌ كه‌ نياز به‌ نسخه‌ ندارند را بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ نكنيد.
اگر مقادير كافي‌ كلسيم‌ و ويتامين‌ D در برنامه‌ غذايي‌تان‌ وجود ندارد از مكمل‌هاي‌ حاوي‌ آنها استفاده‌ كنيد.
در صورت‌ تأييد پزشكتان‌، يك‌ برنامه‌ پياده‌روي‌ را آغاز كنيد. ورزش‌هايي‌ كه‌ در آنها بدن‌ وزن‌ خود را تحمل‌ مي‌كند، به‌ تقويت‌ استخوان‌ها كمك‌ مي‌كند.
آلندرونات‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (اين‌ شرايط‌ موجب‌ فاسد شدن‌ آلندرونات‌ مي‌شود).
آلندرونات‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
در هنگام‌ مصرف‌ آلندرونات‌، نبايد
بيش‌ از حد سيگار بكشيد يا الكل‌ بنوشيد. سيگار كشيدن‌ و نوشيدن‌ الكل‌ تشكيل‌ استخوان‌ها را كاهش‌ مي‌دهد

H A M E D
2007-Apr-29, 03:24
ايندومتاسين Indomethacin

--------------------------------------------------------------------------------

ايندومتاسين Indomethacin


در مورد اين‌ دارو
ايندومتاسين‌ يك‌ مسكن‌ غيرمخدر است‌ كه‌ براي‌ تسكين‌ آرتريت‌هاي‌ متوسط‌ تا شديد استفاده‌ مي‌شود. به‌ سبب‌ خواص‌ ضدالتهابي‌اش‌، در درمان‌ بيماري‌هاي‌ مثل‌ آرتريت‌ روماتوئيد، اسپونديليت‌ آنكيلوزان‌، استئوآرتريت‌ (آرتروز)، آرتريت‌ نقرسي‌، بورسيت‌ (التهاب‌ بورس‌ مفصل‌)، و تاندونيت‌ (التهاب‌ تاندون‌) بسيار مؤثراست‌. ايندومتاسين‌ از داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
ايندومتاسين‌ را هميشه‌ با غذا، بلافاصله‌ پس‌ از غذا، يا با آنتي‌ اسيد بخوريد تا به‌ معده‌ كمتر آسيب‌ بزند و موجب‌ سوزش‌ سردل‌ نشود. پيش‌ از ريختن‌ سوسپانسيون‌آن‌، شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. براي‌ جلوگيري‌ از تحريك‌ و آسيب‌ به‌ مري‌ پس‌ از خوردن‌ قرص‌ و كپسول‌ ايندومتاسين‌ تا 30-15 دقيقه‌ دراز نكشيد. مراقب‌ باشيد شكل‌ سوسپانسيون‌ و شياف‌ در يخچال‌ يخ‌ نزند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، در صورتي‌ كه‌ تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ نشده‌ است‌، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آوريد، مصرفش‌ كنيد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ ايندومتاسين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: درد قفسه‌ سينه‌؛ خستگي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شديد؛ سردرد شديد هنگام‌ صبح‌؛ تغييرات‌ خلقي‌ يا گيجي‌؛ گزگز انگشتان‌ دست‌ها و پاها؛ خونريزي‌ از مقعد (در موارد استعمال‌ شياف‌)؛ درد يا سوزش‌ معده‌؛ تهوع‌ يا استفراغ‌؛ مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌؛ علايم‌ شبه‌ آنفلوآنزا(لرز، تب‌، درد عضلاني‌)، به‌ ويژه‌ اگر درست‌ قبل‌ يا همزمان‌ با بروز بثورات‌ جلدي‌ رخ‌ دهند؛ افزايش‌ وزن‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ يا تب‌ يا گلودردي‌ كه‌ پيش‌ از مصرف‌ ايندومتاسين‌ وجود نداشته‌ و ناشي‌ از مشكلي‌ كه‌ به‌ خاطرش‌ ايندومتاسين‌ برايتان‌ تجويز شده‌، نباشد. افراد مسن‌ بيشتر از سايرين‌ در معرض‌ خطر مشكلات‌ گوارشي‌ و ديگر مشكلات‌ خونريزي‌ دهنده‌اند. يك‌ واكنش‌ حساسيتي‌ نادر به‌ ايندومتاسين‌ آنافيلاكسي‌ است‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ و توجه‌ فوري‌ و پزشكي‌ نياز دارد. آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند. در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و اطراف‌ چشم‌، كهير يا تورم‌هاي‌ روي‌ پوست‌، ضربان‌ قلب‌ تند، خس‌خس‌ سينه‌، يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ ايندومتاسين‌ را قطع‌ كرده‌، با يك‌ مركز اورژانس‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ايندومتاسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آسپرين‌ يا ديگر داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ (مثل‌ ديكلوفناك‌)، آسپرين‌، ضد انعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)، آنتي‌بيوتيك‌ها (سفالوسپورين‌ها)، داروهاي‌ ضد سرطان‌ (متوتركسات‌، پليكومايسين‌)، سيكلوسپورين‌، ليتيم‌، پروبنسيد (يك‌ داروي‌ نقرس‌)، تريامترن‌، و اسيد والپروئيك‌.
عادت‌ به‌ مصرف‌ نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ پوليپ‌هاي‌ بيني‌ مرتبط‌ با آسپيرين‌؛ زخم‌هاي‌ يا التهاب‌هاي‌ دستگاه‌ گوارش‌؛ هموفيلي‌ يا ديگر مشكلات‌ خونريزي‌دهنده‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ ايندومتاسين‌ توصيه‌ مي‌شود
برچسب‌ روي‌ همه‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ را به‌ دقت‌ بخوانيد تا مطمئن‌شويد كه‌ دارويي‌ مصرف‌ نمي‌كنيد كه‌ حاوي‌ داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌ يا ناپروكسن‌) يا داروهايي‌ كه‌ با ايندومتاسين‌ تداخل‌ ايجاد مي‌كند باشد. به‌ خاطر داشته‌باشيد كه‌ آسپرين‌ يك‌ داروي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ است‌.
اگر ايندومتاسين‌ را به‌ خاطر درد مصرف‌ مي‌كنيد و درد ظرف‌ 14 روز بهبود نيافته‌ يا حتي‌ بدتر شده‌است‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ كنيد.
فقط‌ به‌ مقدار تجويزشده‌ توسط‌ پزشكتان‌ دارو مصرف‌ كنيد.
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشك‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از انجام‌ هرگونه‌ عمل‌ جراحي‌ ياكارهاي‌ دندانپزشكي‌ ساير پزشكان‌ را از اينكه‌ ايندومتاسين‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد.
ايندومتاسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ ايندومتاسين‌ فاسد مي‌شود).
ايندومتاسين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ ايندومتاسين‌ نبايد
بيش‌ از مقدار تجويزشده‌ از آن‌ مصرف‌ كنيد. اين‌ دارو ممكن‌ است‌ موجب‌ كبودي‌ يا خونريزي‌ شديد شود.
نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌ مصرف‌ كنيد. در اينصورت‌ مشكلات‌ معدي‌ بيشتر رخ‌ مي‌دهند.
شكل‌ مايع‌ دارو را با آنتي‌اسيدها يا ديگر مايعات‌ با خواص‌ بازي‌ (مثل‌ شير) مخلوط‌ كنيد، اين‌ كار اثر دارو را كاهش‌ داد.
تا پيش‌ از مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا در فعاليت‌هاي‌ پرخطر شركت‌ كنيد؛ اين‌ دارو در برخي‌ افراد موجب‌ گيجي‌، سرگيجه‌، يا خواب‌ آلودگي‌ مي‌شود.
مسموميت‌ در اثر مصرف‌ بيش‌ از حد
در صورت‌ شك‌ به‌ چنين‌ مسموميتي‌ فوراً تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ اورژانس‌ كنيد. علايم‌ اين‌ مسموميت‌ عبارتند از: خستگي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شديد، كبودي‌ يا خونريزي‌ غير عادي‌، ادرار تيره‌ يا عدم‌ توليد ادرار، تشنج‌، يا اغماء.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:24
فني‌توئين Phenytoin

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
فني‌توئين‌ ممكن‌ است‌ به‌عنوان‌ يك‌ داروي‌ ضدتشنج‌، يك‌ داروي‌ قلبي‌ براي‌ بهبود ضرباهنگ‌ قلب‌، يا به‌عنوان‌ يك‌ تسكين‌دهنده‌ درد در موارد درد عصبي‌ عصب‌ تري‌ژمينال‌ تجويز شود.
چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويزي‌ فني‌توئين‌ بسته‌ به‌ علت‌ تجويز متفاوت‌ خواهد بود. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر از شكل‌ مايع‌ (سوسپانسيون‌) فني‌توئين‌ استفاده‌ مي‌كنيد، قبل‌ از مصرف‌، شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو فقط‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ استفاده‌ كنيد. نگذاريد اين‌ سوسپانسيون‌ يخ‌ بزند. اگر از قرص‌هاي‌ جويدني‌ فني‌توئين‌ استفاده‌ مي‌كنيد، مي‌توانيد آنها را خرد كنيد، بجويد يا درسته‌ ببلعيد. اما كپسول‌ فني‌توئين‌ حتماً بايد درسته‌ بلعيده‌ شود. اگر فقط‌ روزي‌ يكبار فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، و يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد . اگر تا روز بعد آن‌ را به‌ ياد نياورديد، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كنيد و به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. اگر روزانه‌ بيش‌ از يك‌ نوبت‌ فني‌توئين‌ مي‌خوريد، و يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد ، در صورتي‌ كه‌ بيشتر از 4 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ باقي‌ باشد، مي‌توانيد نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را مصرف‌ كنيد. در غير اين‌ صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كنيد و به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را دو روز يا بيشتر عقب‌ انداختيد از پزشكتان‌ كسب‌ تكليف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير مصرف‌ فني‌توئين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: افت‌ مهارت‌هاي‌ حركتي‌، عدم‌ تعدل‌، يا گيجي‌؛ تغييرات‌ خلقي‌؛ لرزش‌ بدن‌؛ تشويش‌ غيرعادي‌؛ تكلم‌ نامفهوم‌؛ تاري‌ ديد؛ افزايش‌ در دفعات‌ يا شدت‌ موارد تشنج‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ لرز؛ گلودرد؛ تب‌؛ خستگي‌ غيرعادي‌؛ تورم‌ لثه‌ها؛ ادرار تيره‌ يا مدفوع‌ بي‌رنگ‌؛ شكم‌درد؛ حركات‌ غيرارادي‌ دست‌ها، پاها، لب‌ها يا صورت‌ كه‌ قبلاً مشاهده‌ نمي‌شده‌؛ شكستگي‌هاي‌ متعدد استخواني‌؛ و وقفه‌ رشد در كودكان‌؛ بي‌حسي‌ يا گزگز انگشتان‌ دست‌ يا پا؛ مشكل‌ در تنفس‌؛ يا درد قفسه‌سينه‌. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهد كه‌ در صورت‌ مشكل‌ساز شدن‌ مي‌توان‌ آنها را با پزشك‌ مطرح‌ كرد: يبوست‌، سرگيجه‌ يا خواب‌آلودگي‌ خفيف‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد، مشكل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، تورم‌ پستان‌ها، تغييرات‌ حالات‌ چهره‌، يا رشد بيش‌ از حد موهاي‌ صورت‌ و بدن‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ فني‌توئين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ فني‌توئين‌، ديگر داروهاي‌ ضدتشنج‌، يا هر نوع‌ رنگ‌ خوراكي‌، ماده‌ غذايي‌ را نگهدارنده‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدانعقادها؛ الكل‌؛ متادون‌؛ داروهاي‌ خواب‌؛ داروهاي‌ ضدافسردگي‌؛ آرامبخش‌ها؛ آنتي‌اسيدها؛ داروهاي‌ قلبي‌ (آميودارون‌، پروپرانولول‌)؛ ضدانعقادها؛ داروهاي‌ ضدعفونت‌ (كلرامفنيكل‌، ايزونيازيد، سولفوناميدها، فلوكونازول‌)؛ سايمتيدين‌؛ ديسولفيرام‌؛ فنيل‌بوتازون‌؛ داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌ (ديازوكسايد)؛ كلسيم‌؛ داروهاي‌ آسم‌ (آمينوفيلين‌، اكستريفيلين‌، تئوفيلين‌)؛ هورمون‌ها (استروژن‌ها، داروهاي‌ ضدبارداري‌ خوراكي‌، كورتيكواستروييدها)؛ يا سوكرالفات‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ قلبي‌ يا خوني‌، پورفيري‌، يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ فني‌توئين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
اگر معده‌تان‌ را ناراحت‌ مي‌كند آن‌ را همراه‌ با غذا مصرف‌ كنيد. به‌ هر حال‌ سعي‌ كنيد هر روز در شرايط‌ يكساني‌ دارو را بخوريد تا به‌طور مشابهي‌ جذب‌ شود.
پيش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحي‌، مداخلات‌ دندانپزشكي‌، يا درمان‌هاي‌ اورژانس‌، ساير پزشكان‌ را از اينكه‌ فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مطلع‌ سازيد.
اگر از قرص‌هاي‌ ضدبارداري‌ استفاده‌ مي‌كنيد، يك‌ روش‌ جلوگيري‌ از بارداري‌ ديگر را جايگزين‌ آن‌ كنيد چون‌ فني‌توئين‌ اثربخشي‌ قرص‌هاي‌ ضدبارداري‌ را كاهش‌ مي‌دهد.
هر سه‌ ماه‌ به‌ دندانپزشك‌ مراجعه‌ كنيد. در برخي‌ بيماران‌ ـ معمولاً بيماران‌ جوان ‌ـ فني‌توئين‌ موجب‌ تورم‌، خونريزي‌ و حساسيت‌ لثه‌ها مي‌شود. براي‌ پيشگيري‌ از اين‌ مشكل‌ دندان‌هايتان‌ را به‌طور منظم‌ مسواك‌ كنيد و نخ‌ بكشيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
فني‌توئين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداي‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ فني‌توئين‌ فاسد مي‌شود).
فني‌توئين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ فني‌توئين‌ نبايد
پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ هر داروي‌ ديگري‌ را شروع‌ يا قطع‌ كنيد. داروهاي‌ ديگر ممكن‌ است‌ بر نحوه‌ كار فني‌توئين‌ در بدن‌ اثر بگذارند.
تا 3-2 ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ فني‌توئين‌، آنتي‌اسيد بخوريد؛ اين‌ ممكن‌ است‌ فني‌توئين‌ را كم‌اثر كند.
تا مطمئن‌ نشدن‌ از پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ پرخطر كار كنيد؛ اين‌ دارو در برخي‌ افراد موجب‌ سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، يا افت‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شود.
پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ فني‌توئين‌ را قطع‌ كنيد. اگر مدتي‌ است‌ فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد براي‌ قطع‌ اين‌ دارو مقدارش‌ بايد به‌ تدريج‌ كاهش‌ يابد.
شكل‌ دارو (مثلاً قرص‌ يا كپسول‌) يا نوع‌ تجاري‌ دارو را تغيير دهيد. اگرچه‌ مقدار مصرفي‌ دارو همان‌ باشد، ممكن‌ است‌ جذب‌ دارو در انواع‌ مختلف‌ متفاوت‌ باشد.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:24
كلستيرامين Cholestyramine

--------------------------------------------------------------------------------

كلستيرامين Cholestyramine


در مورد اين‌ دارو
كلستيرامين‌ دارويي‌ است‌ كه‌ براي‌ پايين‌ آوردن‌ كلسترول‌ خون‌ از آن‌ استفاده‌ مي‌شود. با كاهش‌ كلسترول‌ خون‌ از بيماري‌هايي‌ كه‌ در آنها كلسترول‌ موجب‌ انسداد رگ‌هاي‌ خوني‌ مي‌گردد، جلوگيري‌ مي‌شود. سطح‌ بالاي‌ كلسترول‌ خون‌ احتمال‌ بروز آنژين‌ قلبي‌، حمله‌ قلبي‌، يا سكته‌ مغزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. از كلسترول‌ براي‌ كاهش‌ خارش‌ ناشي‌ از افزايش‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌ دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ و ديگر مواد داخل‌ روده‌ و كمك‌ به‌ دفع‌ آنها از بدن‌ عمل‌ مي‌كند. بدين‌ طريق‌ كلسترول‌ و اسيدهاي‌ صفراوي‌ اضافي‌ را كاهش‌ مي‌دهد، ولي‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ را درمان‌ نمي‌كند، خارش‌ ناشي‌ از مشكل‌ كبدي‌ 2-1 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ مجدداً بازمي‌گردد و سطح‌ كلسترول‌ خون‌ 4-2 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ به‌ سطح‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ مي‌رسد.
چگونگي‌ مصرف‌
كلستيرامين‌ به‌ شكل‌ يك‌ پودر عرضه‌ مي‌شود كه‌ بايد پيش‌ از مصرف‌ با چيزهاي‌ ديگر مخلوط‌ شود. آن‌ را به‌ صورت‌ پودر خشك‌ مصرف‌ نكنيد زيرا ممكن‌ است‌ موجب‌ خفگي‌ شود. پودر را داخل‌ حدوداً 60 ميلي‌ليتر 5-4 قاشق‌ غذاخوري‌، از يك‌ نوشيدني‌ كاملاً مخلوط‌ كنيد و سپس‌ 120-60 ميلي‌ليتر ديگر مايع‌ اضافه‌ كنيد و پس‌ از 2-1 دقيقه‌ مجدداً مخلوط‌ كنيد. اين‌ پودر در مايعات‌ حل‌ نمي‌شود، بنابراين‌ مخلوط‌ شما حالت‌ دانه‌دانه‌ خواهد داشت‌. پس‌ از نوشيدن‌ تمامي‌ ليوان‌، مجدداً كمي‌ نوشيدني‌ داخل‌ ليوان‌ بريزيد و آن‌ را بنوشيد تا مطمئن‌ شويد كه‌ تمامي‌ دارو را مصرف‌ كرده‌ايد. كلستيرامين‌ را همچنين‌ مي‌توان‌ با سوپ‌ يا فريني‌ در صبحانه‌ مخلوط‌ كرد. برخي‌ از بيماران‌ ترجيح‌ مي‌دهند اين‌ دارو را با كمپوت‌ ميوه‌جات‌ يا پوره‌ ميوه‌جات‌ مخلوط‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ كلستيرامين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: معده‌درد شديد و تهوع‌ و استفراغ‌؛ يا مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌. بسياري‌ از افرادي‌ كه‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ مي‌كنند تا عادت‌ كردن‌ بدنشان‌ به‌ دارو دچار يبوست‌، سوزش‌ سر دل‌، تهوع‌، يا نفخ‌ و آروغ‌ مي‌شوند. اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ پيدا كردند يا مشكل‌ساز شدند پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ كلستيرامين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كلستيرامين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
صرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدانعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌، مثل‌ وارفارين‌)، ديگوكسين‌ (يك‌ داروي‌ قلبي‌)، ديورتيك‌ها، پروپرانولول‌ (يك‌ داروي‌ فشار خون‌ و قلبي‌)، آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سيلين‌ خوراكي‌، تتراسايكلين‌ها، وانكومايسين‌ خوراكي‌)، و داروهاي‌ تيروييد.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ يبوست‌، مشكلات‌ كيسه‌ صفرا، زخم‌هاي‌ معده‌ و دوازدهه‌، يا فنيل‌ كتونوري‌.
هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ توصيه‌ مي‌شود
كلستيرامين‌ را طبق‌ دستور پزشكتان‌ مصرف‌ كنيد.
طبق‌ تجويز پزشكتان‌ برنامه‌ غذايي‌ خود را تغيير دهيد. به‌ ياد داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ دارو كلسترول‌ بالا را درمان‌ نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را تا حدي‌ مهار مي‌كند. و تغيير در شيوه‌ زندگي‌ در زمينه‌ برنامه‌ غذايي‌ و تحرك‌ (ورزش‌) است‌ كه‌ مهم‌ مي‌باشد.
داروهاي‌ ديگرتان‌ را حداقل‌ 1 ساعت‌ پيش‌ يا 4 ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ كنيد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا پيشرفتتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
كلستيرامين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ كلستيرامين‌ فاسد مي‌شود).
كلستيرامين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ نبايد
بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ داروي‌ ديگري‌ نيز مصرف‌ كنيد.
بدون‌ تأييد پزشكتان‌ مصرف‌ دارو را قطع‌ كنيد.

H A M E D
2007-Apr-29, 03:25
كاپتوپريل Captopril

--------------------------------------------------------------------------------

كاپتوپريل Captopril


در مورد اين‌ دارو
كاپتوپريل‌ به‌ تنهايي‌ يا همراه‌ با داروهاي‌ ديگر براي‌ درمان‌ پرفشاري‌ خون‌ تجويز مي‌شود. در كنار داروهاي‌ ديگر براي‌ درمان‌ نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌ هم‌ مصرف‌ مي‌شود. پزشكتان‌ ممكن‌ است‌ به‌دلايل‌ ديگري‌ نيز كاپتوپريل‌ تجويز كند. كاپتوپريل‌ از طريق‌ مهار آنزيمي‌ كه‌ آنژيوتانسين‌ I (شكل‌ غيرفعال‌) را به‌ آنژيوتانسين Ii (شكل‌ فعال‌) تبديل‌ مي‌كند عمل‌ مي‌كند. آنژيوتانسين Ii يك‌ ماده‌ پرقدرت‌ است‌ كه‌ موجب‌ تنگ‌ شدن‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ و احتباس‌ سديم‌ و آب‌ در بدن‌ مي‌شود. به‌ همين‌ علت‌ كاپتوپريل‌ به‌ عنوان‌ يك‌ مهاركننده‌ آنزيم‌ مبدل‌ آنژيوتانسين‌ شناخته‌ مي‌شود. با جلوگيري‌ از تنگ‌ شدن‌ رگ‌ها و احتباس‌ مايع‌ در آنها، كاپتوپريل‌ فشار داخل‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ و بار كاري‌ قلب‌ را كاهش‌ مي‌دهد.
چگونگي‌ مصرف‌
كاپتوپريل‌ معمولاً روزي‌ 2 تا 3 نوبت‌ مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارو هر روز سر ساعت‌ يكساني‌ مصرف‌ شود. كاپتوپريل‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هيچ‌گاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آوريد، مصرف‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد و بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارو را قطع‌ نكنيد. با قطع‌ كاپتوپريل‌ ممكن‌ است‌ دچار «پرفشاري‌ خون‌ برگشتي‌» شويد كه‌ عبارت‌ است‌ از افزايش‌ فشارخون‌ تا اندازه‌ قبل‌ از درمان‌ يا شايد حتي‌ بالاتر از آن‌ در اكثر مواردي‌ كه‌ كاپتوپريل‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ را درمان‌ نمي‌كند بلكه‌ آن‌ را مهار مي‌كند پس‌ حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ نيز ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد آن‌ را سال‌ها يا تا آخر عمر مصرف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ كاپتوپريل‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اشكال‌ در تنفس‌، تنگي‌ نفس‌، يا خس‌ خس‌ سينه‌؛ خشونت‌ صدا؛ تورم‌ صورت‌، لب‌، دست‌، يا پا؛ سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌؛ گيجي‌؛ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌؛ درد قفسه‌ سينه‌؛ درد مفاصل‌؛ تب‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ درد شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌ علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ طول‌ كشيده‌، مشكل‌ساز شوند بايد آنها را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد. اين‌ علايم‌ عبارتند از سردرد، سرفه‌ خشك‌، اسهال‌، خستگي‌، يا تهوع‌. ممكن‌ است‌ تا حدي‌ دچار كاهش‌ حس‌ چشايي‌ شويد كه‌ معمولاً ظرف‌ 3-2 ماه‌ درمان‌ رفع‌ مي‌شود، ولي‌ ممكن‌ است‌ در اين‌ مدت‌ كاهش‌ وزن‌ پيدا كنيد. سرفه‌ را مي‌توان‌ با قطره‌هاي‌ ضد سرفه‌ بدون‌ قند و چند جرعه‌ كوچك‌ آب‌ سرد درمان‌ كرد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ كاپتوپريل‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كاپتوپريل‌ يا ديگر مهاركننده‌هاي‌ آنزيم‌ مبدل‌كننده‌ آنژيوتانسين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ داروهاي‌ مدر يا ديگر داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌ (كه‌ اگر با كاپتوپريل‌ همزمان‌ مصرف‌ شوند ممكن‌ است‌ فشارخون‌ به‌شدت‌ افت‌ كند)؛ مكمل‌هاي‌ حاوي‌ پتاسيم‌، شير با سديم‌ پايين‌، يا جايگزين‌هاي‌ نمك‌ (كه‌ حاوي‌ مقادير بالاي‌ پتاسيم‌ هستند و ممكن‌ است‌ موجب‌ تجمع‌ بيش‌ از حد پتاسيم‌ در بدن‌ شوند)؛ يا الكل‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، كهير، بالا بودن‌ سطح‌ پتاسيم‌ خون‌، يا بيماري‌ كليوي‌ يا كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ كاپتوپريل‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بتواند بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
وزنتان‌ را متناسب‌ با قد و استخوان‌ بندي‌تان‌ حفظ‌ كنيد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد.
اگر سيگاري‌ هستيد سيگار را ترك‌ كنيد. از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كند.
الكل‌ ننوشيد.
از حالت‌ درازكشيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌، يا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ايستاده‌ به‌ آرامي‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌ و سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد.
فشارخون‌ خود را هر هفته‌ پايش‌ كنيد و تغييرات‌ قابل‌ توجه‌ را به‌ پزشكتان‌ اطلاع‌ دهيد. فشارخون‌هاي‌ اندازه‌گيري‌ شده‌ را در جايي‌ ثبت‌ كنيد و در مراجعه‌ به‌ پزشكتان‌ آن‌ را به‌ وي‌ نشان‌ دهيد.
براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ داروي‌ كافي‌ در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگ‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد كاپتوپريل‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
ساير پزشكتان‌ را از اين‌ كه‌ كاپتوپريل‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد، چرا كه‌ اين‌ دارو مي‌تواند روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ تأثير بگذارد.
كاپتوپريل‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ كاپتوپريل‌ فاسد مي‌شود).
كاپتوپريل‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ كاپتوپريل‌ نبايد
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارو را قطع‌ كنيد.
تا مشخص‌ شدن‌ واكنش‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. اگر سرگيجه‌ تداوم‌ يافت‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
داروهاي‌ ديگر را بدون‌ تأييد پزشكتان‌ مصرف‌ كنيد؛ به‌ويژه‌ داروهاي‌ سرماخوردگي‌ و سرفه‌ و داروهاي‌ محرك‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌.


منبع:انجمن درمانگران ایران

H A M E D
2007-Apr-30, 00:11
متيل‌فنيدات Methylphenidate

--------------------------------------------------------------------------------

متيل‌فنيدات Methylphenidate


در مورد اين‌ دارو
متيل‌فنيديت‌ دارويي‌ است‌ كه‌ در برنامه‌ درمان‌ كلي‌ اختلال‌ بيش‌فعالي‌ كم‌توجهي‌ به‌ كار مي‌رود. اين‌ برنامه‌ شامل‌ بخش‌هاي‌ رفتاري‌ (اجتماعي‌، تحصيلي‌، و روان‌شناختي‌) است‌. اين‌ اختلال‌ با كاهش‌ گسترده‌ توجه‌، افزايش‌ حركات‌ تكانه‌اي‌ و (معمولاً) بيش‌فعالي‌، شناخته‌ مي‌شود. از اين‌ دارو در درمان‌ ناركولپسي‌ (يك‌ بيماري‌ كه‌ در آن‌ بيمار دچار حملات‌ خواب‌ ناگهاني‌ مي‌شود) نيز استفاده‌ مي‌شود. نام‌ تجاري‌ اين‌ دارو ريتالين‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
قرص‌هاي‌ متيل‌فنيدات‌ معمولاً روزي‌ 2 يا 3 بار، 45-30 دقيقه‌ پيش‌ از غذا مصرف‌ مي‌شود. مصرف‌ به‌ موقع‌ تمامي‌ نوبت‌ها در طي‌ روز بسيار ضروري‌ است‌. آخرين‌ نوبت‌ بايد پيش‌ از ساعت‌ 6 بعدازظهر خورده‌ شود تا از بي‌خوابي‌ ناشي‌ از آن‌ جلوگيري‌ شود. در مورد كودكان‌، متيل‌فنيدات‌ هفته‌اي‌ 5 روز (در روزهاي‌ مدرسه‌) تجويز مي‌شود و دو روز آخر هفته‌ دارو مصرف‌ نمي‌شود. در ماه‌هاي‌ تابستان‌ و بقيه‌ اوقاتي‌ كه‌ كودك‌ استرس‌ كمتري‌ دارد مي‌توان‌ مقدار دارو را كاهش‌ داد. قرص‌هاي‌ طولاني‌رهش‌ تا 8 ساعت‌ اثر دارند و مي‌توان‌ آنها را 3-1 نوبت‌ در روز تجويز كرد. اين‌ قرص‌ها ترجيحاً بهتر است‌ با شكم‌ خالي‌ خورده‌ شود. قرص‌ها را يكجا ببلعيد، آنها را نشكنيد، خرد نكنيد، و نجويد. هيچگاه‌ كمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد، زيرا اين‌ دارو مي‌تواند در شما ايجاد عادت‌ نمايد. اگر حس‌ مي‌كنيد اثر دارو برايتان‌ كم‌ شده‌ است‌، مقدار دارو را افزايش‌ ندهيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد (البته‌ اگر حداكثر يك‌ ساعت‌ دير شده‌ باشد). نوبت‌هاي‌ باقيمانده‌ همان‌ روز را با فواصل‌ مساوي‌ تقسيم‌ كنيد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ متيل‌فنيديت‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: درد قفسه‌ سينه‌؛ ضربان‌ قلب‌ تند؛ حركات‌ كنترل‌ نشده‌ بدن‌؛ واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ (تب‌، درد مفصلي‌، بثورات‌ جلدي‌، كهير)؛ ضعف‌ يا خستگي‌ غيرمعمول‌؛ تاري‌ ديد يا ديگر تغييرات‌ بينايي‌؛ تغييرات‌ خلقي‌ يا ذهني‌؛ گيجي‌ يا تشنج‌؛ گلودرد يا تب‌؛ خشكي‌ دهان‌؛ سردرد شديد؛ يا لرزش‌ بدن‌ يا دست‌. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شدند بايد با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: تشويش‌، بي‌خوابي‌، كاهش‌ اشتها، سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، سردرد، تهوع‌، يا دل‌پيچه‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ متيل‌فنيدات‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ متيل‌فنيدات‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ديگر داروهاي‌ محرك‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌ نظير مهاركننده‌هاي‌ اشتها و كافئين‌؛ پيموزيد و مهاركننده‌هاي‌ مونوامين‌ اكسيداز (فورازوليدون‌)، پروكاربازين‌، يا سلژيلين‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ اضطراب‌ يا بي‌قراري‌ شديد؛ گلوكوم‌ (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌): اختلال‌ تورِت‌ و ديگر اختلالات‌ حركتي‌ تيك‌دار؛ پرفشاري‌ خون‌.
هنگام مصرف متيل‌فنيدات توصيه مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
با كمك‌ پزشكتان‌ دوره‌هايي‌ بدون‌ دارو براي‌ خودتان‌ برنامه‌ريزي‌ كنيد. ممكن‌ است‌ براي‌ جلوگيري‌ از بروز علايم‌ ترك‌ دارو ضروري‌ باشد، مقدار دارو بايد به‌ صورت‌ تدريجي‌ كاهش‌ يابد.
قد و وزن‌ به‌صورت‌ دوره‌اي‌ اندازه‌ گرفته‌ شود.
در صورت‌ شك‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از حد دارو و مسموميت‌ بلافاصله‌ درخواست‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد.
در صورت‌ داشتن‌ افكار يا احساسات‌ عجيب‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد متيل‌فنيدات‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
متيل‌فنيدات‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ متيل‌فنيدات‌ فاسد مي‌شود).
متيل‌فنيدات‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ متيل‌فنيدات‌ نبايد
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارو را به‌ يك‌ باره‌ قطع‌ كنيد. ممكن‌ است‌ علايم‌ ترك‌ رخ‌ دهند.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:11
فاموتيدين‌ Famotidine

--------------------------------------------------------------------------------

فاموتيدين‌ Famotidine


در مورد اين‌ دارو
فاموتيدين‌ براي‌ مهار تشرح‌ اسيدمعده‌ براي‌ پيشگيري‌ و درمان‌ زخم‌هاي‌ معده‌ و دوازدهه‌ و نيز بيماري‌ پس‌زنش‌ معده‌ ـ مري‌ تجويز مي‌شود. فاموتيدين‌ يك‌ مسدودكننده‌ گيرنده‌ H2 (هيستاميني‌ نوع‌ دو) است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
فاموتيدين‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا با شكم‌ خالي‌ مصرف‌ كرد. معمولاً روزي‌ يك‌ يا دو نوبت‌ تجويز مي‌شود. مقدار تجويزي‌ بسته‌ به‌ شكل‌هاي‌ دارويي‌ (كه‌ قدرت‌هاي‌ متفاوتي‌ دارند) و علت‌ مصرف‌ فرق‌ مي‌كند. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. درمان‌ با فاموتيدين‌ معمولاً حدود 8 هفته‌ ادامه‌ مي‌يابد، اگرچه‌ علايم‌ شما ممكن‌ است‌ پس‌ از يك‌ يا دو هفته‌ رفع‌ شود. حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ نيز مصرف‌ دارو را دامه‌ دهيد. در هفته‌ اول‌ يا دوم‌ اگر بازهم‌ احساس‌ درد داشتيد، مي‌توانيد از آنتي‌اسيدها استفاده‌ كنيد، البته‌ مشروط‌ به‌ اينكه‌ حداقل‌ يك‌ ساعت‌ بين‌ نوبت‌ دارويي‌ و مصرف‌ آنتي‌اسيد فاصله‌ باشد. اگر دردتان‌ مجدداً عود كرد پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ فرا رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير فاموتيدين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: بثورات‌ جلدي‌، خس‌خس‌ سينه‌، تنگي‌ نفس‌، احساس‌ فشار در قفسه‌ سينه‌، گيجي‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا كند، گلودرد كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورت‌ ايجاد مشكل‌ بايد گزارش‌ شوند: يبوست‌، اسهال‌، سرگيحه‌، خواب‌آلودگي‌، تهوع‌ يا استفراغ‌ كاهش‌ ميل‌ جنسي‌، يا تورم‌ پستان‌ها
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ فاموتيدين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ رانيتيدين‌، سايمتيدين‌، فاموتيدين‌، يا نيزاتيدين‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كتوكونازول‌ (يك‌ داروي‌ ضد قارچ‌)، داروهاي‌ ضد ديابت‌ (داروهايي‌ كه‌ قند خون‌ را پايين‌ مي‌آورند)، ضد انعقادهاي‌ خوراكي‌ (رقيق‌ كننده‌هاي‌ خون‌)، داروهاي‌ قلبي‌ يا پرفشاري‌ خون‌ (نيفديپين‌، متوپرولول‌، پروكايناميد)، فني‌توئين‌ (يك‌ داروي‌ ضد صرع‌)، يا الكل‌
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ كبدي‌ يا كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ فاموتيدين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بتواند بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
از پزشكتان‌ در مورد خوراكي‌هايي‌ كه‌ بايد در برنامه‌ غذايي‌تان‌ محدود شود راهنمايي‌ بخواهيد. مثلاً نوشابه‌هاي‌ گازدار، قهوه‌، آسپيرين‌ و محصولات‌ تهيه‌ شده‌ از مركبات‌ ممكن‌ است‌ براي‌ معده‌ شما مضر باشند.
فاموتيدين‌ ممكن‌ است‌ با آزمون‌هاي‌ پوستي‌ يا آزمون‌هاي‌ اندازه‌گيري‌ اسيد معده‌ تداخل‌ ايجاد كند. دراين‌ مورد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
فاموتيدين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ فاموتيدين‌ فاسد مي‌شود).
فاموتيدين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ فاموتيدين‌ نبايد
الكل‌ بنوشيد.
سيگار بكشيد. سيگار تأثير اين‌ دارو را كاهش‌ مي‌دهد. سيگار را ترك‌ كنيد يا حداقل‌ بعد از آخرين‌ نوبت‌ مصرف‌ فاموتيدين‌ تا پايان‌ روز سيگار نكشيد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:11
متفورمين Metformin

--------------------------------------------------------------------------------

متفورمين Metformin


در مورد اين‌ دارو
متفورمين‌ يك‌ داروي‌ خوراكي‌ براي‌ درمان‌ ديابت‌ نوع‌ دو (ديابت‌ غيروابسته‌ به‌ انسولين‌) است‌. در اين‌ نوع‌ بيماري‌ قند، لوزالمعده‌ نمي‌تواند انسولين‌ كافي‌ توليد كند تا سلول‌هاي‌ بدن‌ بتوانند غذايي‌ را كه‌ مي‌خوريد مصرف‌ كنند. متفورمين‌ از طريق‌ كاهش‌ توليد گلوكز (قند موجود در خون‌) توسط‌ كبد، كاهش‌ جذب‌ گلوكز از دستگاه‌ گوارش‌، و افزايش‌ حساسيت‌ بدن‌ به‌ انسولين‌، قند خون‌ را به‌طور ثابت‌ و پس‌ از غذا پايين‌ مي‌آورد. چون‌ اين‌ دارو قند خون‌ را پايين‌ مي‌آورد، ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد قند خونتان‌ را به‌طور مرتب‌ اندازه‌ بگيريد تا ببينيد دارو چقدر مؤثر است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
متفورمين‌ معمولاً 2 يا 3 نوبت‌ در روز همراه‌ با غذا خورده‌ مي‌شود. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. در حين‌ مصرف‌ متفورمين‌ اگر بيش‌ از هميشه‌ ورزش‌ كنيد، مقدار زيادي‌ مشروب‌ الكلي‌ بنوشيد، يا كمتر از هميشه‌ غذا بخوريد، ممكن‌ است‌ دچار افت‌ قند خون‌ (هيپوگليسمي‌) شويد. علايم‌ كاهش‌ قند خون‌ عبارتند از: احساس‌ اضطراب‌، تشويش‌، لرزش‌ بدن‌، مشكل‌ در تمركز، ضعف‌، خستگي‌، عرق‌ سرد، پوست‌ رنگ‌پريده‌ و سرد، گرسنگي‌، خواب‌آلودگي‌، ضربان‌ قلب‌ تند، سردرد، تهوع‌، استفراغ‌، درد شكمي‌، گيجي‌، تغييرات‌ بينايي‌، مشكل‌ در راه‌ رفتن‌، عدم‌ هوشياري‌، و تشنج‌. به‌ مجردي‌ كه‌ دچار اين‌ علايم‌ شديد، چيزي‌ حاوي‌ قند بخوريد يا بنوشيد. منابع‌ خوب‌ و سريع‌ قند عبارتند از: آب‌ميوه‌، عسل‌، نوشابه‌ غيررژيمي‌، يا شربت‌ قند. بعضي‌ از بيماران‌ قرص‌ گلوكز يا آب‌نبات‌هاي‌ قندي‌ با خود همراه‌ دارند. همچنين‌ خوب‌ است‌ كه‌ قند خونتان‌ را اندازه‌ بگيريد تا اگر پايين‌ است‌ در اسرع‌ وقت‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد. اگر احساس‌ مي‌كنيد داريد دچار كاهش‌ هوشياري‌ يا تشنج‌ مي‌شويد، چيزي‌ نخوريد يا ننوشيد (چرا كه‌ ممكن‌ است‌ دچار خفگي‌ شويد)، بلكه‌ بلافاصله‌ تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ اورژانس‌ نماييد. حتي‌ اگر علايمتان‌ با خوردن‌ قند رفع‌ شد نيز با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد؛ متفورمين‌ قند خونتان‌ را براي‌ مدتي‌ طولاني‌ پايين‌ مي‌آورد و علايمتان‌ ممكن‌ است‌ برگردد. اگر علايمتان‌ بهبود نيافت‌ از كسي‌ بخواهيد شما را به‌ بخش‌ اورژانس‌ يك‌ بيمارستان‌ برساند.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ متفورمين‌ را قطع‌ كرده‌، در اسرع‌ وقت‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: خستگي‌، دردهاي‌ عضلاني‌، تنگي‌ نفس‌، خواب‌آلودگي‌، يا معده‌درد. اين‌ علايم‌ نادرند ولي‌ بايد بلافاصله‌ با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند. اين‌ها مي‌توانند علايم‌ اسيدوز لاكتيك‌ باشند كه‌ اگرچه‌ نادر است‌ ولي‌ اغلب‌ كشنده‌ مي‌باشد. علايم‌ خفيف‌تر و معمول‌تر عبارتند از: از دست‌ دادن‌ اشتها، تهوع‌، استفراغ‌، نفخ‌، توليد گاز بيش‌ از حد در روده‌ها، و اسهال‌. اگر اين‌ علايم‌ مشكل‌ساز شدند با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ متفورمين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ متفورمين‌ يا هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌، رنگ‌ خوراكي‌ يا دارو.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌؛ فوروسمايد و تريامترن‌ و ديگر داروهاي‌ مُدر؛ داروهاي‌ قلبي‌ نظير نيفديپين‌، ديگوكسين‌، پروكايناميد، و كينيدين‌؛ كينين‌؛ سايمتيدين‌ و رانيتيدين‌؛ تريمتوپريم‌؛ آميلورايد؛ مورفين‌؛ و وانكومايسين‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ صرع‌، مشكلات‌ قلبي‌ يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ متفورمين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
از برنامه‌ غذايي‌ توصيه‌ شده‌ توسط‌ پزشكتان‌ پيروي‌ كنيد. اين‌ برنامه‌ معمولاً داراي‌ يك‌ تعادل‌ در مقدار هيدرات‌هاي‌ كربن‌، چربي‌ها و پروتئين‌ها است‌. يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ به‌ شما كمك‌ خواهد كرد تا به‌ وزن‌ مناسب‌تان‌ برسيد و آن‌ وزن‌ را حفظ‌ كنيد. او برنامه‌ وعده‌هاي‌ غذايي‌ و نوبت‌هاي‌ ميان‌وعده‌اي‌ را به‌ نحوي‌ برنامه‌ريزي‌ خواهد كرد كه‌ در تمامي‌ ساعات‌ روز انرژي‌ لازم‌ به‌ بدنتان‌ برسد. اگر نمي‌دانيد با برنامه‌ غذايي‌ خود چه‌ كنيد، از يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ كمك‌ بگيريد. برنامه‌ غذايي‌ شما در مهار بيماري‌ قندتان‌ نقش‌ اساسي‌ دارد.
هنگام‌ مصرف‌ متفورمين‌ نبايد
پيش‌ از هماهنگي‌ با پزشكتان‌ هر نوع‌ داروي‌ ديگر اعم‌ از داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ و فراورده‌هاي‌ گياهي‌ را مصرف‌ كنيد.
مشروبات‌ الكلي‌ بنوشيد؛ كه‌ ممكن‌ است‌ خواب‌آلودگي‌ و سرگيجه‌ ناشي‌ از دارو تشديد شود.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:12
تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد Triamtereme Hydrochlorotiazide

--------------------------------------------------------------------------------

تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد Triamtereme Hydrochlorotiazide



در مورد اين‌ دارو
تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد يك‌ داروي‌ مُدر رايج‌ است‌. اين‌ دارو مقدار مايعات‌ دفعي‌ از طريق‌ ادرار را افزايش‌ مي‌دهد؛ در نتيجه‌ با كاهش‌ مايعات‌ در گردش‌ خون‌ از فشار خون‌ مي‌كاهد. كاهش‌ فشار خون‌ خود موجب‌ كاهش‌ بار كاري‌ قلب‌ و شريان‌ها [ سرخرگ‌ها ] مي‌شود. بالا باقي‌ ماندن‌ فشار خون‌ به‌ سرخرگ‌هاي‌ مغز، قلب‌ و كليه‌ها آسيب‌ مي‌زند؛ كه‌ اين‌ آسيب‌ خطر سكته‌ مغزي‌، نارسايي‌ قلبي‌، و نارسايي‌ كليوي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. هيدروكلروتيازيد همچنين‌ موجب‌ دفع‌ برخي‌ مواد شيميايي‌، مثل‌ سديم‌ و پتاسيم‌، از بدن‌ مي‌شود. تريامترن‌ به‌ هيدروكلروتيازيد اضافه‌ مي‌شود تا از دفع‌ پتاسيم‌ جلوگيري‌ كند و آن‌ را در بدن‌ نگاه‌ دارد.
چگونگي‌ مصرف‌
براي‌ جلوگيري‌ از ناراحت‌ شدن‌ معده‌ تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد را مي‌توان‌ با غذا يا شير خورد. سعي‌ كنيد دارو را هر روز ساعت‌ معيني‌ مصرف‌ كنيد تا فراموشش‌ نكنيد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ تريامترن‌ هيدروكلروتيازيدبرايتان‌ تجويز شده‌ است‌، بهتر است‌ دارو را اول‌ روز يا وقتي‌ كه‌ به‌ توالت‌ دسترسي‌ داريد مصرف‌ كنيد. اگر به‌ سبب‌ خريد يا كاري‌ خارج‌ از خانه‌ مصرف‌ دارو را به‌ تعويق‌ انداخته‌ايد، دارو (يا نوبت‌ آخر دارو) را پيش‌ از ساعت‌ 4 بعداز ظهر بخوريد. اين‌ كمك‌ مي‌كند تا شب‌ هنگام‌ مجبور نشويد براي‌ ادرار كردن‌ از خواب‌ برخيزيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ (بثورات‌ جلدي‌)؛ خشكي‌ دهان‌؛ تشنگي‌ شديد؛ ضربان‌ قلب‌ نامنظم‌؛ گرفتگي‌هاي‌ عضلاني‌؛ تهوع‌ يا استفراغ‌؛ خستگي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شديد؛ درد يا سوزش‌ معده‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌؛ لكه‌هاي‌ قرمز روي‌ پوست‌؛ دفع‌ خون‌ در ادرار يا مدفوع‌؛ درد مفصلي‌؛ كمردرد؛ زردي‌ چشم‌ها يا پوست‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ تريامترن‌، هيدروكلروتيازيد يا ديگر داروهاي‌ مُدر تيازيدي‌؛ داروهاي‌ حاوي‌ سولفور؛ بومتانيد؛ فوروسمايد؛ يا داروهاي‌ مُدر ديگر نظير مهاركننده‌هاي‌ كربنيك‌ آينداز (استازولاميد)
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ديگوكسين‌، ليتيم‌، ضد انعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌)مهاركننده‌هاي‌ آنزيم‌ مبدل‌ آنژيوتانسين‌ (مثل‌ كاپتوپريل‌)، سيكلوسپورين‌، شير كم‌ نمك‌، مواد حاوي‌ پتاسيم‌، اسيدفوليك‌، داروهاي‌ پايين‌ آورنده‌ كلسترول‌ خون‌ (كلستيرامين‌، كلتيپول‌)، يا داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌
سابقه‌ يا دچار بالا بودن‌ پتاسيم‌ خون‌، نوروپاتي‌ ديابتي‌، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌
هنگام‌ مصرف‌ تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد توصيه‌ مي‌شود
دارو را مطابق‌ تجويز پزشك‌ مصرف‌ كنيد.
در مورد لزوم‌ احتمالي‌ كاهش‌ وزن‌، ترك‌ سيگار، برنامه‌ ورزشي‌ يا تغييرات‌ در برنامه‌ غذايي‌ (مثلاً كاهش‌ مصرف‌ نمك‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
هر هفته‌ (يا طبق‌ زمانبدي‌ مورد نظر پزشكتان‌) فشار خون‌ و وزنتان‌ را اندازه‌گيري‌ كرده‌، در يك‌ دفترچه‌ يادداشت‌ كنيد تا در هر ملاقات‌ آنها را به‌ پزشكتان‌ نشان‌ دهيد. اگر روش‌ اندازه‌گيري‌ فشار خون‌ را نمي‌دانيد از يك‌ پزشك‌ يا پرستار بخواهيد آن‌ را به‌ شما بياموزد. هرگونه‌ افزايش‌ يا كاهش‌ وزن‌ به‌ مقدار 2/5 كيلوگرم‌ را كه‌ طي‌ يك‌ هفته‌ ايجاد شده‌ باشد به‌ اطلاع‌ پزشكتان‌ برسانيد.
پيش‌ از مصرف‌ هر داروي‌ ديگر، حتي‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ يا داروهاي‌ گياهي‌، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
از مواجهه‌ بدون‌ محافظت‌ با نور خورشيد بپرهيزيد. از آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر و استفاده‌ از وسايل‌ برنزه‌ كننده‌ اجتناب‌ كنيد. هنگام‌ مواجهه‌ با آفتاب‌ از يك‌ كرم‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ محافظتي‌ ((اِس‌ پي‌ اِف‌) حداقل‌ 15 براي‌ حفاظت‌ مناطق‌ در معرض‌ نور استفاده‌ كنيد. هيدروكلروتيازيد موجب‌ حساسيت‌ پوست‌ به‌ نور آفتاب‌ مي‌شود كه‌ مي‌تواند منجر به‌ آفتاب‌ سوختگي‌ شديد يا تغيير رنگ‌ پوست‌ در نواحي‌اي‌ از پوست‌ كه‌ در معرض‌ آفتاب‌ مي‌باشد، گردد.
تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ هيدروكلروتيازيد فاسد مي‌شود).
تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ تريامترن‌ هيدروكلروتيازيد نبايد
از حالت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌، يا نشسته‌ به‌ ايستاده‌ سريع‌ تغيير وضعيت‌ دهيد. براي‌ جلوگيري‌ از سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا احساس‌ غش‌ به‌ آرامي‌ تغيير وضعيت‌ دهيد.
الكل‌ بنوشيد، مدت‌ طولاني‌ سرپا بمانيد، يا در هواي‌ گرم‌ ورزش‌ كنيد؛ چرا كه‌ ممكن‌ است‌ دچار سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ شويد.
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌، دارو را قطع‌ كنيد. اين‌ دارو بيشتر نقش‌ كنترل‌ كننده‌ دارد تا نقش‌ درماني‌، و ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد براي‌ مدتي‌ طولاني‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد اگر سؤالي‌ در مورد داروهايتان‌ داريد از پزشكتان‌ بپرسيد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:12
پنتوكسيفيلين Pentoxifylline

--------------------------------------------------------------------------------

پنتوكسيفيلين Pentoxifylline


در مورد اين‌ دارو
پنتوكسيفيلين‌ براي‌ درمان‌ بيماري‌ عروق‌ محيطي‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو درد شبه‌ اسپاسم‌ در ماهيچه‌هاي‌ ساق‌ پا را كه‌ در اثر خونرساني‌ ضعيف‌ به‌ ماهيچه‌هاي‌ پا ايجاد مي‌شود، كاهش‌ مي‌دهد. ممكن‌ است‌ چند هفته‌ طول‌ بكشد تا اثرات‌ پنتوكسيفيلين‌ ظاهر شود. باوجوديكه‌ اين‌ دارو علايم‌ بيماري‌ را كاهش‌ مي‌دهد، اما جايگزيني‌ براي‌ هرگونه‌ مداخلات‌ جراحي‌ لازم‌ مثل‌ باي‌پس‌ يا برداشتن‌ انسداد شرياني‌ نمي‌باشد.
چگونگي‌ مصرف‌
پنتوكسيفيلين‌ معمولاً روزي‌ 3 نوبت‌ آنهم‌ همراه‌ غذا (براي‌ جلوگيري‌ از ناراحتي‌ معده‌) مصرف‌ مي‌شود. قرص‌ها را درسته‌ ببلعيد؛ آن‌ها را نشكنيد، خرد نكنيد و نجويد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو هر روز رأس‌ ساعت‌ معيني‌ مصرف‌ شود. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌است‌، نوبت‌ را فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ پنتوكسيفيلين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌، درد قفسه‌ سينه‌، خواب‌آلودگي‌، گرگرفتگي‌، غش‌، تشويش‌ شديد، يا تشنج‌. علايمي‌ كه‌ ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ اگر مشكل‌ ساز شوند نياز است‌ به‌ اطلاع‌ پزشك‌ برسند عبارتند از: سرگيجه‌، سردرد، تهوع‌ يا استفراغ‌، يا احساس‌ ناراحتي‌ در معده‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ پنتوكسيفيلين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ پنتوكسيفيلين‌ يا داروهاي‌ ديگر.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدانعقاد (رقيق‌ كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)؛ داروهاي‌ ضدپلاكتي‌ (ديپيريدامول‌)؛ سايمتيدين‌؛ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروئيدي‌ (مثل‌ ديفلونيزال‌، فنوپروفن‌، ايندومتاسين‌، مفتاميك‌ اسيد، فنيل‌ بوتازون‌، و سولينداك‌)؛ داروهاي‌ ضد تشنج‌ (ديوالپروئكس‌، والپروئيك‌اسيد)؛ يا گشادكننده‌هاي‌ برونشي‌ (گزانتين‌ها)
سابقه‌ يا ابتلا به‌ هر مشكل‌ بدني‌ كه‌ با افزايش‌ خطر خونريزي‌ همراه‌ باشد، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌
عادت‌ به‌ مصرف‌ توتون‌ يا تنباكو. نيكوتين‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ را تنگ‌ مي‌كند، بنابراين‌ مشكلي‌ را كه‌ به‌ خاطرش‌ پنتوكسيفيلين‌ تجويز شده‌ بدتر خواهد كرد.
هنگام‌ مصرف‌ پنتوكسيفيلين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از مصرف‌ هر نوع‌ دارويي‌ اعم‌ از داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌، ويتامين‌ها و داروهاي‌ گياهي‌، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگ‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد پنتوكسيفيلين‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
پنتوكسيفيلين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (پنتوكسيفيلين‌ در اين‌ شرايط‌ فاسد مي‌شود).
پنتوكسيفيلين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ پنتوكسيفيلين‌ نبايد
سيگار بكشيد. نيكوتين‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ را تنگ‌ مي‌كند.
مصرف‌ دارو را به‌ يكباره‌ قطع‌ كنيد. اول‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:12
آملوديپين Amlodipine

--------------------------------------------------------------------------------

آملوديپين Amlodipine


در مورد اين‌ دارو
آملوديپين‌ براي‌ پايين‌ آوردن‌ فشار خون‌ در پرفشاري‌ خون‌ و تسكين‌ درد قلبي‌ تجويز مي‌شود. پزشك‌ شما به‌ دلايل‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ اين‌ دارو را برايتان‌ تجويز كند. اين‌ دارو در بدن‌ از طريق‌ ممانعت‌ از ورود كلسيم‌ به‌ داخل‌ سلول‌ها از غشاي‌ سلولي‌ عمل‌ مي‌كند؛ به‌ همين‌ علت‌ است‌ كه‌ اين‌ دارو را يك‌ داروي‌ مسدودكننده‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌ مي‌دانند. اين‌ عمل‌ مسدودكنندگي‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌ موجب‌ كاهش‌ مقدار كلسيم‌ در سلول‌هاي‌ قلب‌ و رگ‌هاي‌ خوني‌ مي‌شود، كه‌ به‌ كاهش‌ ضربان‌ قلب‌ و گشادشدن‌ رگ‌هاي‌ خوني‌ منجر مي‌گردد. بنابراين‌ فشار خون‌ پايين‌ مي‌آيد، جريان‌ خون‌ افزايش‌ مي‌يابد، و بار كاري‌ قلب‌ كاهش‌ پيدا مي‌كند.
چگونگي‌ مصرف
مقادير متفاوتي‌ از آملوديپين‌ براي‌ علل‌ متفاوتي‌ تجويز مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارويتان‌ را هر روز سر ساعتي‌ معين‌ مصرف‌ كنيد. آملوديپين‌ معمولاً روزي‌ يكبار مصرف‌ مي‌شود. معمولاً راحت‌تر است‌ كه‌ صبح‌ها پيش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ شود تا فراموش‌ نشود. اين‌ دارو را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر روزي‌ يكبار آملوديپين‌ مصرف‌ مي‌كنيد و يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر كمتر از 8 ساعت‌ به‌ نوبت‌ بعدي‌ مانده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. هيچگاه‌ مقدار دارو را دوبرابر نكنيد و نيز پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ آن‌ را قطع‌ نكنيد. در صورت‌ نياز به‌ قطع‌ آملوديپين‌، اين‌ كار بايد به‌ صورت‌ تدريجي‌ صورت‌ گيرد. در اكثر مواردي‌ كه‌ آملوديپين‌ به‌ خاطرشان‌ تجويز مي‌شود، دارو به‌ مهار بيماري‌ كمك‌ مي‌كند نه‌ آنكه‌ آن‌ را درمان‌ كند. اين‌ بدان‌ معنا است‌ كه‌ حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داريد ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد آملوديپين‌ را سال‌ها يا تا پايان‌ زندگي‌ مصرف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير آملوديپين‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: درد قفسه‌ سينه‌؛ مشكل‌ در تنفس‌؛ تنگي‌ نفس‌ يا خس‌خس‌ سينه‌؛ ضربان‌ قلب‌ كمتر از 50 در دقيقه‌ يا فشار خون‌ سيستولي‌ (عدد بزرگتر فشار خون‌) كمتر از 90 ميلي‌متر جيوه‌؛ سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابيده‌ يا نشسته‌؛ تورم‌ دست‌ و پا يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (بيش‌ از 1/5 كيلو گرم‌ در 48-24 ساعت‌)؛ التهاب‌ لثه‌ها؛ لرزش‌ دست‌ها و انگشتان‌؛ سفتي‌ عضلات‌ دست‌ و پا؛ مشكل‌ در صحبت‌ كردن‌ يا بلع‌؛ از دست‌ رفتن‌ تعادل‌؛ بثورات‌ جلدي‌، افسردگي‌؛ تپش‌ قلب‌ (احساس‌ ضربان‌ قلب‌ در سينه‌). علايم‌ زير ممكن‌ است‌ تا تنظيم‌ شدن‌ بدنتان‌ به‌ دارو رخ‌ دهند: سردرد، خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، خشكي‌ دهان‌، برافروختگي‌ و احساس‌ گرما، تهوع‌، يا يبوست‌ يا اسهال‌. اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافته‌ يا مشكل‌ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
موارد احتياط
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آملوديپين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آملوديپين‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌.
شيردهي‌ يا بارداري‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، استروييدها، ساير داروهاي‌ فشار خون‌ يا قلبي‌ (داروهاي‌ مُدِر، داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا، كينيدين‌، ديجوكسين‌، ديزوپيراميد، فلكاينيد، پروكايناميد).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، فشار خون‌ پايين‌، حمله‌ قلبي‌، يا بيماري‌ كليوي‌ و كبدي‌.در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آملوديپين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آملوديپين‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌.
شيردهي‌ يا بارداري‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، استروييدها، ساير داروهاي‌ فشار خون‌ يا قلبي‌ (داروهاي‌ مُدِر، داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا، كينيدين‌، ديجوكسين‌، ديزوپيراميد، فلكاينيد، پروكايناميد).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، فشار خون‌ پايين‌، حمله‌ قلبي‌، يا بيماري‌ كليوي‌ و كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ آملوديپين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
در مورد ميزان‌ فعاليت‌ قابل‌ قبول‌ بر اساس‌ وضعيت‌ بدني‌تان‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. آملوديپين‌ ممكن‌ است‌ با كاستن‌ يا رفع‌ درد قفسه‌ سينه‌ موجب‌ شود تا بيش‌ از اندازه‌ فعاليت‌ كرده‌ و به‌ خود فشار آوريد.
وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قدتان‌ در يك‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ داريد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد.
در صورتي‌ كه‌ براي‌ كاهش‌ فشار خون‌ آملوديپين‌ مصرف‌ مي‌كنيد مصرف‌ سديم‌ (نمك‌) خود را محدود كنيد. از پزشكتان‌ درخواست‌ كنيد دستورات‌ تغذيه‌اي‌ در اختيارتان‌ بگذاريد يا شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند.
اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد. از پزشكتان‌ بخواهيد تا شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كنند.
الكل مصرف‌ نكنيد.
به‌ آرامي‌ از حالت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا نشسته‌ به‌ ايستاده‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌ و سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد.
بهداشت‌ دهان‌ و دندان‌تان‌ را به‌ خوبي‌ حفظ‌ كنيد؛ مسواك‌ بزنيد، دندان‌هايتان‌ را نخ‌ بكشيد و مرتب‌ به‌ دندانپزشك‌ مراجعه‌ كنيد تا از مشكلات‌ دنداني‌ و لثه‌اي‌ ناشي‌ از اين‌ دارو پيشگيري‌ شود.
مقدار كافي‌ دارو براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد آملوديپين‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
پزشكان‌ ديگر را از اينكه‌ آملوديپين‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد، چرا كه‌ اين‌ دارو ممكن‌ است‌ روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ تأثير بگذارد.
آملوديپين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آملوديپين‌ فاسد مي‌شود).
آملوديپين‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ آملوديپين‌ نبايد
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. در صورتي‌ كه‌ خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ساز شدند با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
پيش‌ از تأييد پزشكتان‌ داروهايي‌ ديگر به‌ ويژه‌ محرك‌هاي‌ بدون‌ نياز به‌ نسخه‌ و داروهاي‌ ضدسرفه‌ يا سرماخوردگي‌ را مصرف‌ كنيد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:13
اگزاسيلين Oxacillin

--------------------------------------------------------------------------------

اگزاسيلين Oxacillin

در مورد اين‌ دارو
اگزاسيلين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ رايج‌ است‌ كه‌ براي‌ درمان‌ انواع‌ زيادي‌ از عفونت‌هاي‌ ناشي‌ از باكتري‌ها مثل‌ سينوزيت‌ يا عفونت‌هاي‌ پوستي‌ و تنفسي‌ استفاده‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
اگزاسيلين‌ بايد با شكم‌ خالي‌، حداقل‌ يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا 2 ساعت‌ پس‌ از صرف‌ غذا، خورده‌ شود. اگزاسيلين‌ بايد در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ آن‌ در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ روزي‌ 4 نوبت‌ خورده‌ شود، مي‌شود هر 6 ساعت‌ (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌). اگر اين‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ مي‌كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد ممكن‌ است‌ علايمتان‌ عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌، اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد و مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير فوراً با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌ شديد يا اسهال‌ خفيف‌ ولي‌ مداوم‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشم‌ها، سردرد، تهوع‌، و استفراغ‌، سوزش‌ دهان‌ يا زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، يا پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ آنتي‌بيوتيك‌ها آنافيلاكسي‌ است‌، كه‌ به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ نياز دارد. از آنجا كه‌ آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها يا دور چشم‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ كهير؛ يا تورم‌هاي‌ پوستي‌؛ تب‌؛ غش‌ ناگهاني‌؛ ضربان‌ قلب‌ تند؛ يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ كرده‌، فوراً با يك‌ مركز فوريت‌هاي‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ اگزاسيلين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سيلين‌ها، سفالوسپورين‌ها)
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضد انعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌، نظير وارفارين‌)، داروهاي‌ نقرس‌ (پروبنسيد)، و آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر (آمنيوگليكوزيدها، اريترومايسين‌، تتراسايكلين‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ خونريزي‌ دهنده‌ (نظير زخم‌هاي‌ معده‌، هموفيلي‌، يا كمبود پلاكتي‌)، كوليت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) مرتبط‌ با مصرف‌ آنتي‌بيوتيك‌، يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌
هنگام‌ مصرف‌ اگزاسيلين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
براي‌ جلوگيري‌ از اسهال‌ ناشي‌ از اين‌ دارو ماست‌ بخوريد.
اگزاسيلين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نورمستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ اگزاسيلين‌ فاسد مي‌شود). محلول‌ خوراكي‌ اگزاسيلين‌ را پس‌ از آماده‌ كردن‌ در يخچال‌ نگهداري‌ كنيد و پيش‌ از مصرف‌ شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد.
از قطره‌چكان‌ يا پيمانه‌ همراه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ استفاده‌ كنيد.
اگر ظرف‌ 3 روز از درمان‌ با اگزاسيلين‌ احساس‌ بهبودي‌ نداريد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ اگزاسيلين‌ نبايد
از اين‌ دارو به‌ ديگران‌ بدهيد؛ ممكن‌ است‌ آنها به‌ اگزاسيلين‌ حساسيت‌ داشته‌ باشند.
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:13
ليتيوم Litium

--------------------------------------------------------------------------------

ليتيوم Litium


در مورد اين‌ دارو
ليتيوم‌ براي‌ درمان‌ مرحله‌ شيدايي‌ در اختلال‌ دوقطبي‌ (شيدايي‌ ـ افسردگي‌) و افسردگي‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو از فراواني‌ و شدت‌ تغييرات‌ خلقي‌ مي‌كاهد و به‌ شما اجازه‌ مي‌دهد كنترل‌ بيشتري‌ برروي‌ احساسات‌ خود داشته‌ باشيد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويزي‌ ليتيم‌ براي‌ افراد مختلف‌ متفاوت‌ است‌. هيچ‌گاه‌ كمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. ممكن‌ است‌ 3-1 هفته‌ طول‌ بكشد تا اثرات‌ ليتيوم‌ ظاهر شود، اما مهم‌ است‌ كه‌ حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ مصرف‌ دارو را ادامه‌ دهيد. اگر از قرص‌ها يا كپسول‌هاي‌ طولاني‌ رهش‌ يا كند رهش‌ استفاده‌ مي‌كنيد، آنها را نشكنيد، خرد نكنيد، و نجويد؛ اين‌ نوع‌ قرص‌ها را بايد به‌ همان‌ صورت‌ ببلعيد. شكل‌ شربت‌ ليتيم‌ را مي‌توان‌ پيش‌ از مصرف‌ در مقدار كمي‌ آب‌ ميوه‌ يا نوشيدني‌هاي‌ ديگر رقيق‌ كرد؛ فقط‌ اطمينان‌ حاصل‌ كنيد كه‌ تمام‌ مقدار لازم‌ از دارو را مصرف‌ مي‌كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد. اما اگر كمتر از 4 ساعت‌ (6 ساعت‌ در مورد قرص‌ها يا كپسول‌هاي‌ طولاني‌ رهش‌ يا كند رهش‌) به‌ زمان‌ مصرف‌ نوبت‌ بعدي‌ مانده‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظمتان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ ليتيم‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: غش‌، ضربان‌ قلب‌ تند، كند يا نامنظم‌؛ ضعف‌ يا خستگي‌ غيرمتعارف‌؛ افزايش‌ وزن‌؛ سرگيجه‌؛ تهوع‌ يا استفراغ‌؛ مشكلات‌ بينايي‌ يا چشم‌ درد؛ كبودي‌ و درد در انگشتان‌ دست‌ و پا؛ سردي‌ بازوها و پاها؛ اسهال‌؛ خواب‌ آلودگي‌؛ تكلم‌ نامفهوم‌؛ لرزش‌ بدن‌؛ گيجي‌؛ تاري‌ ديد؛ تشنج‌؛ آكنه‌؛ بي‌اختياري‌ ادراري‌ يا عدم‌ توانايي‌ كنترل‌ ادرار
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ليتيوم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ ليتيم‌ يا داروهاي‌ ديگر، غذاها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا نگهدارنده‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌، داروهاي‌ ضد روان‌پريشي‌ (كلرپرومازين‌، هالوپريدول‌، موليدون‌)، يا داروهاي‌ مدر
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ قلبي‌ يا فشارخون‌، صرع‌، پاركينسونيسم‌، از دست‌ دادن‌ شديد مايعات‌ يا عفونت‌، احتباس‌ ادراري‌، يا مشكلات‌ كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ ليتيوم‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. براي‌ جلوگيري‌ از خاصيت‌ مليني‌، و تحريك‌ و آسيب‌ به‌ معده‌ و نيز لرزش‌ دست‌ ليتيم‌ را با غذا مصرف‌ كنيد تا آهسته‌تر جذب‌ شود. روزي‌ 3 تا 6 ليتر آب‌ بنوشيد و به‌ مقدار كافي‌ سديم‌ (نمك‌) بخوريد. تا پيش‌ از آگاهي‌ از اثر دارو بر بدنتان‌ در هنگام‌ رانندگي‌ يا كار با وسايل‌ خطرناكي‌ كه‌ احتياج‌ به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند، احتياط‌ كنيد. ليتيم‌ در برخي‌ افراد موجب‌ خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مي‌شود. در هنگام‌ ورزش‌، استفاده‌ از حمام‌ بخار (سونا)؛ يا طي‌ فعاليت‌هايي‌ كه‌ موجب‌ از دست‌رفتن‌ آب‌ بدن‌ مي‌شوند؛ در هواي‌ گرم‌؛ هنگام‌ تب‌ و تعريق‌ شديد، يا استفراغ‌ و اسهال‌ احتياط‌ كنيد. اين‌ كاهش‌ مايعات‌ بدن‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ مسموميت‌ با ليتيوم‌ شود. يك‌ برگه‌ شناسايي‌ با خود به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد ليتيم‌ مصرف‌ مي‌كنيد. ليتيم‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ قرار دهيد (در اين‌ شرايط‌ ليتيم‌ فاسد مي‌شود). ليتيم‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ از در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ ليتيوم‌ نبايد
كپسول‌هاي‌ كند رهش‌ را با اشكال‌ دارويي‌ ديگر ليتيم‌ عوض‌ كنيد؛ بدن‌ آنها را به‌ مقادير متفاوتي‌ جذب‌ مي‌كند.
مقدار زيادي‌ قهوه‌، چاي‌ يا كولا بنوشيد زيرا اين‌ نوشيدني‌ها خواص‌ افزاينده‌ ادرار دارند.
پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ وزنتان‌ را كاهش‌ دهيد. از دست‌دادن‌ آب‌ و نمك‌ در طي‌ رژيم‌ گرفتن‌ ممكن‌ است‌ منجر به‌ مسموميت‌ با ليتيوم‌ شود.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:13
ايزوسوربايد Isosorbide

--------------------------------------------------------------------------------

ايزوسوربايد Isosorbide


در مورد اين‌ دارو
ايزوسوربايد براي‌ كاهش‌ آنژين‌ صدري‌ تجويز مي‌شود. آنژين‌ صدري‌ درد قفسه‌ سينه‌اي‌ است‌ كه‌ مشخصاً كمتر از 15 دقيق‌ طول‌ مي‌كشد و ناشي‌ از خونرساني‌ ضعيف‌ به‌ ماهيچه‌ قلبي‌ است‌. اين‌ دارو در سه‌ مورد مفيد است‌ و كاربرد دارد: (1) تخفيف‌ يك‌ آنژين‌ صدري‌ با مصرف‌ دارو پس‌ از شروع‌ درد، (2) جلوگيري‌ از حمله‌ قلبي‌ با مصرف‌ دارو درست‌ پيش‌ از بروز حمله‌، و (3) كاهش‌ تعداد حملات‌ با مصرف‌ دايمي‌ و منظم‌ دارو. قرص‌ زير زباني‌ ايزوسوربايد براي‌ تخفيف‌ يا جلوگيري‌ از حملات‌ آنژين‌ محتمل‌ مصرف‌ مي‌شود. قرص‌ معمولي‌، قرص‌ جويدني‌، قرص‌ طولاني‌ رهش‌، كپسول‌ و كپسول‌ طولاني‌ رهش‌ ايزوسوربايد براي‌ پيشگيري‌ از حملات‌ آنژين‌ استفاده‌ مي‌شوند.
چگونگي‌ مصرف‌
دارو را درست‌ مطابق‌ تجويز پزشك‌ مصرف‌ كنيد. اگر مطمئن‌ نيستيد كه‌ چه‌ شكلي‌ از دارو را مصرف‌ مي‌كنيد، قبل‌ از استفاده‌ از دارو با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هر شكل‌ از ايزوسوربايد دستور مصرف‌ خاص‌ خودش‌ را دارد:
قرص‌ زير زباني‌ ايزوسوربايد براي‌ تخفيف‌ يا جلوگيري‌ از درد يك‌ حمله‌ آنژين‌ مصرف‌ مي‌شود. اين‌ قرص‌ها را نبايد بلعيد، خرد كرد، يا جويد، بلكه‌ بايد در زير زبان‌ يا ميان‌ لب‌ يا گونه‌ و لثه‌هاي‌ فوقاني‌ قرار داد. وقتي‌ قرص‌ را در محل‌ قرار داده‌ايد، سيگار نكشيد و چيزي‌ نخوريد و ننوشيد. با آغاز درد آنژيني‌، بنشينيد و يك‌ قرص‌ را زير زبان‌ يا بين‌ گونه‌ و لثه‌ بالايي‌ قرار دهيد. اگر احساس‌ غش‌، سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ داشتيد، چند نفس‌ عميق‌ بكشيد و سرتان‌ را بين‌ دو زانوي‌تان‌ نگه‌ داريد تا اينكه‌ اين‌ احساس‌ از بين‌ برود. مي‌توان‌ هر 5 دقيقه‌ تا دوبار ديگر دارو را تكرار كرد. اگر پس‌ از 15 دقيقه‌ با مصرف‌ 3 قرص‌ دردتان‌ برطرف‌ نشد، با پزشكتان‌ يا يك‌ مركز فوريت‌هاي‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد، يا از كسي‌ بخواهيد شما را فوراً به‌ يك‌ بخش‌ فوريت‌هاي‌ پزشكي‌ برساند. اگر ايزوسوربايد را براي‌ پيشگيري‌ از حمله‌ آنژيني‌ مصرف‌ مي‌كنيد، 15-10 دقيقه‌ پيش‌ از هر فعاليت‌ تنش‌زايي‌ كه‌ قبلاً هم‌ موجب‌ حمله‌ مي‌شده‌ است‌ يك‌ قرص‌ زير زبان‌ بگذاريد. ايزوسوربايد را در يك‌ محل‌ خنك‌ و خشك‌ نگهداري‌ كنيد. اين‌ دارو در معرض‌ هوا، گرما، و رطوبت‌ فاسد مي‌شود.
قرص‌هاي‌ جويدني‌ ايزوسوربايد براي‌ تخفيف‌ يا جلوگيري‌ از يك‌ حمله‌ آنژيني‌ مصرف‌ مي‌شوند. اين‌ نوع‌ قرص‌ بايد به‌ خوبي‌ جويده‌ شود و براي‌ 12-1 دقيقه‌ در دهان‌ نگه‌ داشته‌ شود تا از طريق‌ مخاط‌ دهان‌ جذب‌ شود. در صورت‌ احساس‌ سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ غش‌، يا سرگيجه‌، چند نفس‌ عميق‌ بكشيد و سرتان‌ را ميان‌ دو زانو نگه‌ داريد تا اين‌ احساس‌ رفع‌ شود. دارو را مي‌توان‌ با فاصله‌ 5 دقيقه‌ دو نوبت‌ ديگر تكرار كرد (مجموعاً سه‌ نوبت‌). اگر پس‌ از 15 دقيقه‌ با سه‌ قرص‌ درد تسكين‌ نيافت‌، با پزشكتان‌ يا يك‌ مركز فوريت‌هاي‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد، يا از كسي‌ بخواهيد شما را بلافاصله‌ به‌ بخش‌ فوريت‌هاي‌ يك‌ بيمارستان‌ برساند. اگر ايزوسوربايد را براي‌ پيشگيري‌ از حمله‌ آنژيني‌ مصرف‌ مي‌كنيد، 15-10 دقيقه‌ پيش‌ از هر فعاليت‌ تنش‌زايي‌ كه‌ قبلاً نيز موجب‌ حمله‌ شده‌ است‌، يك‌ قرص‌ را بجويد و در دهان‌ نگاه‌ داريد. اين‌ قرص‌ مي‌تواند به‌ مدت‌ يك‌ ساعت‌ از بروز درد آنژيني‌ جلوگيري‌ كند. قرص‌ها را در محل‌ سرد و خشك‌ نگهداري‌ كنيد. اين‌ دارو در معرض‌ هوا، گرما و رطوبت‌ فاسد مي‌شود.
انواع‌ ديگر قرص‌ و كپسول‌هاي‌ ايزوسوربايد را بايد درسته‌ همراه‌ با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ با معده‌ خالي‌ (يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا دو ساعت‌ بعد از غذا) بلعيد. اين‌ داروها را بايد در محل‌ سرد و خشك‌ نگهداري‌ كرد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر كمتر از 2 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ باقي‌ مانده‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: تاري‌ ديد، خشكي‌ دهان‌، سردرد شديد، يا بثورات‌ جلدي‌. علايم‌ مسموميت‌ در اثر مصرف‌ بيش‌ از حد ايزوسوربايد عبارتند از: كبودي‌ لب‌ها، بستر ناخن‌ها، و كف‌ دست‌ها؛ سرگيجه‌ شديد؛ احساس‌ فشار در سر؛ مشكل‌ در تنفس‌؛ خستگي‌ شديد؛ ضربان‌ قلب‌ تند؛ تب‌؛ و تشنج‌. برخي‌ از مصرف‌ كنندگان‌ ايزوسوربايد همچنين‌ ممكن‌ است‌ دچار سردرد خفيف‌، برافروختگي‌ صورت‌ و گردن‌، و تهوع‌ شوند. با استفاده‌ مداوم‌ از دارو سردرد معمولاً طي‌ چند روز تا چند هفته‌ رفع‌ خواهد شد. اين‌ سردردها را مي‌توان‌ با مسكن‌هاي‌ معمولي‌ تسكين‌ داد. اگر اين‌ علايم‌ مشكل‌ساز شوند يا نمي‌دانستيد كه‌ براي‌ تسكين‌ سردردتان‌ چه‌ دارويي‌ مصرف‌ كنيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ايزوسوربايد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، يا رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، ايزوسوربايد، يا داروهاي‌ ديگر (به‌ ويژه‌ نيترات‌ها و نيتريت‌ها)
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌، داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌، يا ديگر داروهاي‌ قلبي‌
سابقه‌ يا ابتلا به‌ خونريزي‌ مغزي‌ يا ضربه‌ به‌ سر اخير، كم‌خوني‌، گلودرد (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، پركاري‌ تيروئيد، مشكلات‌ قلبي‌، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ ايزوسوربايد توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
به‌ آرامي‌ از حالت‌ نشسته‌ يا خوابيده‌ برخيزيد تا دچار سرگيجه‌ و سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ نشويد.
اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد. از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كند.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد ايزوسوربايد مصرف‌ مي‌كنيد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:14
نيتروفورانتوئين Nitrofurantoin

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
نيتروفورانتوئين‌ يك‌ داروي‌ ضدميكروبي‌ رايج‌ براي‌ درمان‌ عفونت‌هاي‌ دستگاه‌ ادراري‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
براي‌ جلوگيري‌ از ناراحتي‌ معده‌، نيتروفورانئوئين‌ بايد با غذا يا شير خورده‌ شود. دارو معمولاً در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ مي‌شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ روزي‌ 4 نوبت‌ مصرف‌ شود، هر 6 ساعت‌ (مثلاً 6 صبح‌، 12 ظهر، 6 عصر، و 12 شب‌). اگر اين‌ زمانبندي‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما مغايرت‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ مي‌كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر شكل‌ سوسپانسيون‌ دارو را مصرف‌ مي‌كنيد، قبل‌ از مصرف‌ شيشه‌ آن‌ را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد و فقط‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: عفونت‌ ريه‌ها (درد قفسه‌ سينه‌، تب‌، لرز، سرفه‌، مشكل‌ در تنفس‌)؛ خارش‌؛ بثورات‌ جلدي‌، يا دردهاي‌ مفصلي‌؛ سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، يا سردرد؛ گلودرد و تب‌؛ يا بي‌حسي‌ يا گزگز صورت‌ يا دهان‌ علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولي‌ فقط‌ اگر مشكل‌ساز شدند نياز است‌ با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: ناراحتي‌ معده‌، تهوع‌، استفراغ‌ يا اسهال‌. خوردن‌ دارو همراه‌ با غذا اين‌ علايم‌ را كاهش‌ مي‌دهد. رنگ‌ ادرارتان‌ نيز ممكن‌ است‌ قهوه‌اي‌ شود كه‌ نتيجه‌ مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌ بوده‌ و بي‌خطر است‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ نيتروفورانتوئين‌ يا داروهاي‌ ديگر
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ داروهاي‌ ضد ديابت‌ خوراكي‌، سولفوناميدها، داروهاي‌ ضد نقرس‌ (پروبنسيد، سولفين‌ پيرازون‌)، يا داروهايي‌ كه‌ سميت‌ عصبي‌ دارند يا داروهايي‌ كه‌ روي‌ خون‌ اثر مي‌گذارند.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ كمبود G6pd (بيماري‌ باقلا كه‌ يك‌ اختلال‌ ارثي‌ گويچه‌هاي‌ قرمز خون‌ است‌)، نوروپاتي‌ محيطي‌ (بيماري‌هاي‌ اعصاب‌ محيطي‌)، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا ريوي‌
هنگام‌ مصرف‌ نيتروفورانتوئين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
روزي‌ هشت‌ ليوان‌ آب‌ بنوشيد، مگر اين‌ كه‌ پزشكتان‌ دستور ديگري‌ داده‌ باشد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از پرداختن‌ به‌ رانندگي‌ يا كار با وسايلي‌ كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند از پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ اين‌ دارو مطمئن‌ شويد. نيتروفورانتوئين‌ در برخي‌ افراد موجب‌ سرگيجه‌ يا خواب‌آلودگي‌ مي‌شود.
نيتروفورانتوئين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ نيتروفورانتوئين‌ فاسد مي‌شود). مراقب‌ باشيد سوسپانسيون‌ نيتروفورانتوئين‌ يخ‌ نزند.
اگر ظرف‌ 3 روز از شروع‌ درمان‌ با نيتروفورانتوئين‌ احساس‌ بهبودي‌ نداشتيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ دسيپرامين‌ نبايد
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌

H A M E D
2007-Apr-30, 00:14
والپروئيك‌ اسيد Valpraic Acid

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
والپروئيك‌ اسيد براي‌ درمان‌ صرع‌ اَبسنس‌ ساده‌ و مركب‌ تجويز مي‌شود. در اين‌ نوع‌ صرع‌ بيمار به‌طور ناگهاني‌ دچار از دست‌ دادن‌ هوشياري‌ مي‌شود به‌طوري‌ كه‌ چهره‌اش‌ بي‌حالت‌ شده‌، بي‌حركت‌ باقي‌ مي‌ماند. والپروئيك‌ اسيد كمك‌ مي‌كند تا دفعات‌ بروز اين‌ صرع‌ كمتر گردد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقدار تجويزي‌ والپروئيك‌ اسيد بر اساس‌ پاسخ‌ باليني‌ بيمار و سطح‌ دارو در خون‌ تعيين‌ مي‌شود. دارو را ميتوان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر شكل‌ مايع‌ (سوسپانسيون‌) والپروئيك‌ اسيد را مصرف‌ مي‌كنيد، فقط‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو يا پيمانه‌اي‌ كه‌ پزشك‌ در اختيارتان‌ گذاشته‌ است‌ براي‌ اندازه‌گيري‌ داروي‌ مصرفي‌ استفاده‌ كنيد. شربت‌ اين‌ دارو را مي‌توان‌ با مقدار كمي‌ آب‌ميوه‌ يا غذا مخلوط‌ كرد تا راحت‌تر خورده‌ شود. مراقب‌ باشيد سوسپانسيون‌ يا شربت‌ اين‌ دارو در يخچال‌ منجمد نشود. اگر كپسول‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد، آن‌ را درسته‌ ببلعيد و كپسول‌ها را نشكنيد، خرد نكنيد، يا نجويد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد و حال‌ يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر روزي‌ دو يا چند نوبت‌ والپروئيك‌ اسيد مي‌خوريد و حال‌ يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد، در صورتي‌ كه‌ ظرف‌ 6 ساعت‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد و نوبت‌هاي‌ باقيمانده‌ آن‌ روز را در فواصل‌ يكسان‌ بخوريد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: گيجي‌، تغييرات‌ خلقي‌ يا رفتاري‌؛ تاري‌ ديد؛ حركت‌هاي‌ غيرعادي‌ چشم‌ها به‌ عقب‌ و جلو، دوبيني‌، مشاهده‌ لكه‌ در ميدان‌ بينايي‌؛ افزايش‌ دفعات‌ صرع‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ خون‌ در ادرار يا مدفوع‌؛ بي‌اشتهايي‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ درد شكمي‌ شديد؛ خستگي‌ و ضعف‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشم‌ها. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، كه‌ اگر مشكل‌ساز شدند مي‌توان‌ آنها را با پزشك‌ مطرح‌ كرد: اسهال‌، يبوست‌، سرگيجه‌ يا خواب‌آلودگي‌ خفيف‌، سوءهاضمه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد، بي‌قراري‌، مشكل‌ در به‌ خواب‌ رفتن‌، ريزش‌ مو، تغييرات‌ دوره‌ ماهانه‌، بثورات‌ جلدي‌، افت‌ مهارت‌هاي‌ حركتي‌ بدني‌، يا كاهش‌ يا افزايش‌ وزن‌ غيرعادي‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ والپروئيك‌ اسيد يا ديوالپروكس‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدتشنج‌هاي‌ ديگر (فني‌توئين‌، كاربامازپين‌)؛ باربيتورات‌ها؛ پريميدون‌؛ الكل‌؛ متادون‌؛ داروهاي‌ خواب‌؛ داروهاي‌ ضدافسردگي‌؛ داروهاي‌ آرامبخش‌ يا ساير داروهاي‌ ضعيف‌كننده‌ دستگاه‌ عصبي‌ مركزي‌؛ داروهاي‌ ضدانعقاد؛ يا داروهاي‌ ضدمالاريا.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
براي‌ جلوگيري‌ از ناراحتي‌ معده‌ والپروئيك‌ اسيد را با غذا مصرف‌ كنيد.
از مصرف‌ الكل‌ و ساير داروهاي‌ ضعيف‌كننده‌ دستگاه‌ اعصاب‌ مركزي‌ (آرامبخش‌ها) اجتناب‌ كنيد.
پيش‌ از عمل‌ جراحي‌، كارهاي‌ دندانپزشكي‌، يا درمان‌هاي‌ اضطراري‌ ساير پزشكان‌ را از اينكه‌ والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد. اين‌ دارو ممكن‌ است‌ زمان‌ خونريزي‌ را افزايش‌ دهد و با برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ تداخل‌ كند.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد والپروئيك‌ اسيد مصرف‌ مي‌كنيد.
والپروئيك‌ اسيد را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ والپروئيك‌ اسيد فاسد مي‌شود).
والپروئيك‌ اسيد تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ والپروئيك‌ اسيد نبايد
پيش‌ از مشورت‌ با پزشكتان‌ مصرف‌ هر دارويي‌ را شروع‌ يا قطع‌ كنيد. ساير داروها ممكن‌ است‌ بر چگونگي‌ اثر والپروئيك‌ اسيد بر بدنتان‌ تأثير بگذارند.
پيش‌ از اطمينان‌ يافتن‌ از پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وساير خطرناك‌ كار كنيد؛ اين‌ دارو برخي‌ افراد را دچار سرگيجه‌ و خواب‌آلودگي‌ مي‌كند و سطح‌ هوشياري‌شان‌ را پايين‌ مي‌آورد.
پيش‌ از هماهنگي‌ با پزشكتان‌ دارو را قطع‌ كنيد. اگر مدتي‌ است‌ فني‌توئين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، براي‌ قطع‌ اين‌ دارو مقدارش‌ بايد به‌ تدريج‌ كاهش‌ يابد.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:14
وارپاميل‌ Verapamile

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
وارپاميل‌ براي‌ كنترل‌ پرفشاري‌ خون‌، آنژين‌ صدري‌ (درد قلبي‌ قفسه‌ سينه‌)، و بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ و نيز جلوگيري‌ از سردرد ميگرني‌ تجويز مي‌شود. پزشكتان‌ ممكن‌ است‌ به‌دلايل‌ ديگري‌ نيز برايتان‌ وراپاميل‌ تجويز كند. اين‌ دارو در بدن‌ از طريق‌ جلوگيري‌ از ورود كلسيم‌ به‌ داخل‌ سلول‌ها عمل‌ مي‌كند؛ به‌همين‌ علت‌ است‌ كه‌ آن‌ را مسدودكننده‌ كانال‌ كلسيمي‌ مي‌نامند. اين‌ خاصيت‌ مسدودكنندگي‌ باعث‌ مي‌شود مقدار كلسيم‌ در سلول‌هاي‌ عروق‌ خوني‌ و قلب‌ كاهش‌ يابد و به‌دنبالش‌ ضربان‌ قلب‌ كندتر و عروق‌ خوني‌ گشادتر شوند. كه‌ در نتيجه‌ فشارخون‌ پايين‌ مي‌آيد، جريان‌ خون‌ افزايش‌ مي‌يابد، و از باركاري‌ قلب‌ نيز كاسته‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
مهم‌ است‌ كه‌ هر روز دارويتان‌ را سر ساعت‌ معيني‌ مصرف‌ كنيد. انواع‌ طولاني‌ اثر وارپاميل‌ معمولاً روزي‌ يك‌ بار مصرف‌ مي‌شوند. معمولاً بهتر است‌ دارو ناشتا خورده‌ شود تا بعداً فراموش‌ نشود. اگر روزي‌ چند نوبت‌ وارپاميل‌ مصرف‌ مي‌كنيد بايد تلاش‌ كنيد، هيچ‌ نوبتي‌ فراموش‌ نشود. اكثر انواع‌ وارپاميل‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد، بجز دو نوع‌ خاص‌ (كالان‌ طولاني‌ رهش‌ و ايزوپتين‌ طولاني‌ رهش‌) كه‌ معده‌ را ناراحت‌ مي‌كنند و بايد با غذاخورده‌ شوند. هرروز پيش‌ از خوردن‌ وراپاميل‌، نبض‌تان‌ را يك‌ دقيقه‌ بشماريد (اگر اين‌ كار را بلد نيستيد از يك‌ پزشك‌ يا پرستار بخواهيد به‌ شما آموزش‌ دهد). اگر نبضتان‌ 50 يا كمتر بود. پيش‌ از خوردن‌ وارپاميل‌ آن‌ روز با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هيچ‌گاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، اگر بيش‌ از 8 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ مانده‌ بود، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرف‌ كنيد. در غير اين‌صورت‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ باز گرديد. در مواردي‌ كه‌ بيش‌ از يك‌ نوبت‌ در روز وارپاميل‌ مي‌خوريد اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ بود، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كنيد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد و بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ آن‌ را قطع‌ نكنيد. پيش‌ از قطع‌ وارپاميل‌ مقدارش‌ بايد به‌ تدريج‌ كاهش‌ يابد. در اكثر مواردي‌ كه‌ وراپاميل‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ را كنترل‌ مي‌كند نه‌ درمان‌. بنابراين‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد آن‌ را سال‌ها يا تا پايان‌ عمر مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داشته‌ باشيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ وارپاميل‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: درد قفسه‌ سينه‌؛ مشكل‌ در تنفس‌، تنگي‌ نفس‌، يا خس‌خس‌ سينه‌؛ ضربان‌ قلب‌ زير 50 در دقيقه‌؛ سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ شديد پس‌ از برخاستن‌ از وضعيت‌ خوابيده‌ يا نشسته‌؛ تورم‌ دست‌ها و پاها يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (5/1 كيلو در 48-24 ساعت‌)؛ التهاب‌ لثه‌ها؛ بثورات‌ جلدي‌؛ يا تپش‌ قلب‌ (احساس‌ تكان‌ خوردن‌ شديد قلب‌ در قفسه‌ سينه‌). علايم‌ زير ممكن‌ است‌ تا عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ به‌ دارو رخ‌ دهند: سردرد، سرگيجه‌، خستگي‌، ضعف‌، گرگرفتگي‌ و احساس‌ گرما، تهوع‌، يا يبوست‌. اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافتند يا مشكل‌ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ وارپاميل‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ وراپاميل‌ يا ديگر مسدودكننده‌هاي‌ كانال‌ كلسيمي‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، استروئيدها، يا ديگر داروهاي‌ فشارخون‌ يا قلب‌ (داروهاي‌ مُدر، مسدودكننده‌هاي‌ بتا، كينيدين‌، ديگوكسين‌، ديزوپيراميد، فلكاينيد، يا پروكايناميد).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌ها، كم‌فشاري‌ خون‌، حملات‌ قلبي‌، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌
هنگام‌ مصرف‌ وارپاميل‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
در مورد يك‌ سطح‌ فعاليت‌ بدني‌ بي‌خطر با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. وارپاميل‌ ممكن‌ است‌ درد قفسه‌ سينه‌ را كاهش‌ دهد يا حتي‌ از آن‌ جلوگيري‌ كند و در نتيجه‌ شما بيشتر از مقدار مجاز فعاليت‌ كنيد.
وزنتان‌ را متناسب‌ با قد و استخوانبندي‌تان‌ نگاه‌ داريد. در صورت‌ نياز به‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهيد.
اگر وارپاميل‌ را براي‌ درمان‌ پرفشاري‌ خون‌ مصرف‌ مي‌كنيد، نمك‌ كمتر مصرف‌ كنيد. از پزشكتان‌ دستورات‌ تغذيه‌اي‌ بخواهيد يا درخواست‌ كنيد تا براي‌ كمك‌ بيشتر شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند.
اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد. از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرفي‌ كند.
الكل‌ ننوشيد.
از حالت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌، يا نشسته‌ به‌ ايستاده‌ آرام‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ و غش‌ نشويد.
براي‌ جلوگيري‌ از مشكلات‌ دنداني‌ و لثه‌اي‌ ناشي‌ از اين‌ دارو بهداشت‌ دهانتان‌ را با زدن‌ مسواك‌، نخ‌ كشيدن‌ و مراجعه‌ منظم‌ به‌ دندانپزشك‌ حفظ‌ كنيد.
قرص‌هاي‌ طولاني‌ رهش‌ را درسته‌ ببلعيد؛ آنها را نجويد، نشكنيد يا خرد نكنيد.
اگر با مصرف‌ وراپاميل‌ دچار تهوع‌ شديد، آن‌ را با شير يا غذا بخوريد.
براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ داروي‌ كافي‌ در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگ‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد وراپاميل‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
ساير پزشكان‌ را از اين‌ كه‌ وراپاميل‌ مصرف‌ مي‌كنيد آگاه‌ سازيد؛ اين‌ دارو ممكن‌ است‌ روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ تأثير بگذارد.
وراپاميل‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ وراپاميل‌ فاسد مي‌شود).
وراپاميل‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دستر كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ وارپاميل‌ نبايد
تا پيش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با ابزار خطرناك‌ كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند كار كنيد. اگر ضعف‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ساز شد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ هيچ‌ دارويي‌ را، حتي‌ داروهاي‌ محرك‌ و سرفه‌ يا سرماخوردگي‌ كه‌ بدون‌ نسخه‌ قابل‌ تهيه‌ هستند، مصرف‌ كنيد.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ زياد آب‌ گريپ‌ فروت‌ مصرف‌ كنيد. آب‌ گريپ‌ فروت‌ اثرات‌ وراپاميل‌ را افزايش‌ مي‌دهد.
بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ نوع‌ وراپاميل‌ مصرفي‌ خود را تغيير دهيد. برخي‌ انواع‌ وراپاميل‌ بايد يك‌ نوبت‌ در روز و برخي‌ انواع‌ چند نوبت‌ در روز مصرف‌ شوند.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:14
پني‌سيلين‌ جي Penicillin - G

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
پني‌سيلين‌ جي‌ (g) يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ رايج‌ است‌. اين‌ دارو براي‌ درمان‌ انواع‌ گوناگوني‌ از بيماري‌هاي‌ عفوني‌ مثل‌، عفونت‌هاي‌ بافت‌ نرم‌ و تنفسي‌ ناشي‌ از باكتري‌ها مصرف‌ مي‌شود. همچنين‌ اين‌ دارو مي‌تواند از تب‌ روماتيسمي‌ جلوگيري‌ كند.
چگونگي‌ مصرف‌
پني‌سيلين‌ جي‌ (g) بايد با شكم‌ خالي‌، يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا دو ساعت‌ پس‌ از غذا، خورده‌ شود تا بهتر جذب‌ شود. نوشابه‌هاي‌ گازدار يا اسيدي‌ (مثل‌ آب‌ پرتقال‌) جذب‌ اين‌ آنتي‌بيوتيك‌ را كاهش‌ مي‌دهند. بهتر است‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ آن‌ در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً، اگر لازم‌ است‌ روزي‌ 4 نوبت‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) مصرف‌ كنيد، هر 6 ساعت‌ (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌). اگر اين‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ دارويي‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داريد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنيد، علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً عود كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد. مصرفش‌ كنيد. البته‌، اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: كبودي‌ يا خونريزي‌ غير عادي‌، اسهال‌ شديد يا اسهال‌ خفيف‌ و مداوم‌، افزايش‌ تب‌، دل‌ پيچه‌، بثورات‌ جلدي‌، سردرد، تهوع‌ و استفراغ‌، گلودرد يا سوزش‌ زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، يا پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) آنافيلاكسي‌ است‌، كه‌ نياز به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ دارد. از آنجا كه‌ آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و اطراف‌ چشم‌ها؛ بثورات‌ جلدي‌، يا تورم‌هاي‌ پوستي‌؛ تب‌؛ غش‌ ناگهاني‌؛ ضربان‌ قلب‌ تند؛ يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را متوقف‌ ساخته‌، با يك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) ، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد: در صورت‌ وجود هر يك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ پني‌سيلين‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سلين‌ها، سفالوسپورين‌ها)
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ استروئيدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌، آسپيرين‌)، داروهاي‌ ضد انعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)، متوتركسات‌، داروهاي‌ نقرس‌ (پروبنسيد)، داروهاي‌ كاهنده‌ كلسترول‌ خون‌ (كلستيرامين‌، كلستيپول‌)، و آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر (آمينوگليكوزيدها، اريترومايسين‌، تتراسايكلين‌ها)
هنگام‌ مصرف‌ پني‌سيلين‌جي (g) توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
اگر كلستيرامين‌ يا كلسيتپول‌ مصرف‌ مي‌كنيد پني‌سيلين‌ جي (g) را يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا دو ساعت‌ پس‌ از مصرف‌ آنها بخوريد (اين‌ دو دارو از داروهاي‌ كاهنده‌ كلسترول‌ خون‌ هستند).
براي‌ كمك‌ به‌ جلوگيري‌ از اسهال‌ به‌ دنبال‌ مصرف‌ اين‌ دارو، ماست‌ بخوريد.
پني‌سيلين‌ جي‌ (g) را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ پني‌سيلين‌ جي (g) فاسد مي‌شود). سوسپانسيون‌ پني‌سيلين‌ جي (g) را پس‌ از آماده‌ كردن‌، در يخچال‌ نگهداري‌ كنيد؛ و قبل‌ از مصرف‌ آن‌ شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد.
از قطره‌چكان‌ يا پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد.
اگر ظرف‌ 3 روز استفاده‌ از اين‌ دارو احساس‌ بهبود نداشتيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ پني‌سيلين‌ جي‌ (g) نبايد
از اين‌ دارو به‌ ديگران‌ بدهيد؛ آنها ممكن‌ است‌ نسبت‌ به‌ اين‌ دارو واكنش‌ حساسيتي‌ نشان‌ دهند.
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌

H A M E D
2007-Apr-30, 00:15
پني‌سيلين‌ وي‌ Penicillin - V

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
پني‌سيلين‌ وي (v) يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ رايج‌ است‌. اين‌ دارو براي‌ درمان‌ انواع‌ گوناگوني‌ از بيماري‌هاي‌ عفوني‌ مثل‌، عفونت‌هاي‌ بافت‌ نرم‌ و تنفسي‌ ناشي‌ از باكتري‌ها مصرف‌ مي‌شود. همچنين‌ اين‌ دارو مي‌تواند از تب‌ روماتيسمي‌ جلوگيري‌ كند.
چگونگي‌ مصرف‌
پني‌سيلين‌ وي‌ (v) را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. بهتر است‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ آن‌ در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً، اگر لازم‌ است‌ روزي‌ 4 نوبت‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) مصرف‌ كنيد، هر 6 ساعت‌ (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌). اگر اين‌ زمانبندي‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ دارويي‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داريد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنيد، علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً عود كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد. مصرفش‌ كنيد. البته‌، اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير بلافاصله‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: كبودي‌ يا خونريزي‌ غير عادي‌، اسهال‌ شديد يا اسهال‌ خفيف‌ و مداوم‌، افزايش‌ تب‌، دل‌ پيچه‌، بثورات‌ جلدي‌، سردرد، تهوع‌ و استفراغ‌، گلودرد يا سوزش‌ زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، يا پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) آنافيلاكسي‌ است‌، كه‌ نياز به‌ توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ دارد. از آنجائيكه‌ آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و اطراف‌ چشم‌ها؛ بثورات‌ جلدي‌، يا تورم‌هاي‌ پوستي‌؛ تب‌؛ غش‌ ناگهاني‌؛ ضربان‌ قلب‌ تند؛ يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را متوقف‌ ساخته‌، با يك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) ، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سلين‌ها، سفالوسپورين‌ها)
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ استروئيدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌، آسپيرين‌)، داروهاي‌ ضد انعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)، متوتركسات‌، داروهاي‌ نقرس‌ (پروبنسيد)، قرص‌هاي‌ ضد بارداري‌ حاوي‌ استروژن‌ (پني‌سيلين‌ وي‌ (v) ممكن‌ است‌ اثر اين‌ قرص‌ها را كاهش‌ دهد).
هنگام‌ مصرف‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
پس‌ از اتمام‌ دوره‌ مصرف‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) حداقل‌ تا يك‌ دوره‌ ماهانه‌ كامل‌ از يك‌ وسيله‌ جلوگيري‌ اضافي‌ نظير كاندوم‌ يا ژل‌هاي‌ اسپرم‌كش‌ نيز استفاده‌ كنيد.
براي‌ كمك‌ به‌ جلوگيري‌ از اسهال‌ به‌ دنبال‌ مصرف‌ اين‌ دارو، ماست‌ بخوريد.
پني‌سيلين‌ وي‌ (v) را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ پني‌سيلين‌ وي (v) فاسد مي‌شود). سوسپانسيون‌ پني‌سيلين‌ وي‌ (v) را پس‌ از آماده‌ كردن‌، در يخچال‌ نگهداري‌ كنيد؛ و قبل‌ از مصرف‌ آن‌ شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد.
از قطره‌چكان‌ يا پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد.
اگر ظرف‌ 3 روز استفاده‌ از اين‌ دارو احساس‌ بهبود نداشتيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ پني‌سيلين‌ وي (v) نبايد
از اين‌ دارو به‌ ديگران‌ بدهيد؛ آنها ممكن‌ است‌ نسبت‌ به‌ اين‌ دارو واكنش‌ حساسيتي‌ نشان‌ دهند.
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو، مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:15
تيمولول Timolol

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
تيمولول‌ به‌ علل‌ گوناگوني‌ مثل‌ كاهش‌ فشارخون‌؛ درد قلبي‌؛ پيشگيري‌ از سردردهاي‌ ميگرني‌؛ و درماني‌ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ تجويز مي‌شود. همچنين‌ براي‌ جلوگيري‌ از دومين‌ حمله‌ قلبي‌ در افرادي‌ كه‌ يك‌ بار دچار حمله‌ قلبي‌ شده‌اند، كاربرد دارد. ممكن‌ است‌ براي‌ درمان‌ بيماري‌هاي‌ ديگري‌ نيز پزشكتان‌ اين‌ دارو را تجويز نمايد؛ تيمولول‌ با مسدودكردن‌ برخي‌ پيام‌هاي‌ عصبي‌ به‌ بخش‌هاي‌ خاصي‌ از بدن‌ عمل‌ مي‌كند؛ به‌ همين‌ علت‌ آن‌ را يك‌ مسدودكننده‌ بتا مي‌شناسند. با مسدودكردن‌ اين‌ پيام‌ها، تيمولول‌ به‌ قلب‌ كمك‌ مي‌كند تا منظم‌تر بزند و در نتيجه‌ بار كاري‌ قلب‌ كاهش‌ يابد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقادير متفاوتي‌ از تيمولول‌ براي‌ علل‌ مختلف‌ تجويز مي‌شود. تيمولول‌ معمولاً روزي‌ دو نوبت‌ مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را هر روز سر ساعت‌ معيني‌ بخوريد. تيمولول‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هر روز پيش‌ از خوردن‌ تيمولول‌ نبضتان‌ را بشماريد و فشارخونتان‌ را اندازه‌ بگيريد (اگر اين‌ كار را بلد نيستيد از يك‌ پرستار يا پزشك‌ بخواهيد تا آن‌ را به‌ شمار بياموزد). اگر نبضتان‌ زير 60 در دقيقه‌ يا فشارخون‌ سيستولي‌ (عدد بالايي‌) اگر از 90 ميلي‌متر جيوه‌ بود، پيش‌ از خوردن‌ داروي‌ آن‌ روز با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هيچ‌گاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو دوبرابر نكنيد و دارو را بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ قطع‌ نكنيد. با قطع‌ مصرف‌ تيمولول‌ ممكن‌ است‌ در معرض‌ خطر يك‌ حمله‌ قلبي‌ باشيد. در اكثر مواردي‌ كه‌ تيمولول‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ را مهار مي‌كند و نه‌ درمان‌. و اين‌ بدين‌ معناست‌ كه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد چندين‌ سال‌ يا تا پايان‌ زندگي‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ تيمولول‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اشكال‌ در تنفس‌ تنگي‌ نفس‌، يا خس‌ خس‌ سينه‌؛ سرد شدن‌ كف‌ دست‌ و پا؛ ضربان‌ قلب‌ زير60 در دقيقه‌؛ سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابيده‌ يا نشسته‌، تورم‌ دست‌ها و پاها يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (1/5 كيلوگرم‌ در 48-24 ساعت‌)؛ افسردگي‌، گيجي‌، يا توهم‌ (شنيدن‌، ديدن‌، يا احساس‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود ندارد)؛ درد قفسه‌ سينه‌، مفاصل‌ يا كمر؛ تب‌؛ گلودرد؛ بثورات‌ جلدي‌؛ يا هرگونه‌ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌. نشانه‌هاي‌ زير تا هنگام‌ عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ با دارو ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند: خواب‌آلودگي‌، خستگي‌، مشكل‌ در خوابيدن‌، اضطراب‌، يبوست‌ يا اسهال‌، كابوس‌، يا كاهش‌ تواناي‌ جنسي‌، اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافتند يا مشكل‌ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ تيمولول‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ تيمولول‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا
بارداري‌ و شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ تزريقات‌ حساسيت‌زدايي‌، كافئين‌، داروهاي‌ آسم‌ (آمينوفيلين‌، ديفلين‌، اكستريفيلين‌، تئوفيلين‌)، داروهاي‌ ديابت‌ (انسولين‌، داروهاي‌ خوراكي‌ پايين‌آورنده‌ قند)، ديگر داروهاي‌ كاهنده‌ فشارخون‌ (مسدودكننده‌هاي‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌، كلونيدين‌، گوانابنز)، كوكائين‌، يا مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌اكسيداز (فورازوليدن‌، ايزوكاربوكسازيد، فنلزين‌، پروكاربازين‌، سلژيلين‌، ترانيل‌ سيپرومين‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، آسم‌، يا آمفيزيم‌؛ مشكلات‌ احتقاني‌ قلب‌؛ بيماري‌ قند؛ پركاري‌ تيروييد؛ افسردگي‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌. اگر بيماري‌ قند داريد، تيمولول‌ ممكن‌ است‌ قندخون‌ شما را افزايش‌ دهد و نيز ممكن‌ است‌ علايم‌ افت‌ قندخون‌ را مخفي‌ كند. اگر دچار حساسيت‌ باشيد با مصرف‌ تيمولول‌ واكنش‌هاي‌ حساسيت‌ شما ممكن‌ است‌ تشديد شود.
هنگام‌ مصرف‌ تيمولول‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبوديتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
در مورد ميزان‌ فعاليت‌ قابل‌ قبول‌ براساس‌ وضعيت‌ بدنيتان‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد تيمولول‌ ممكن‌ است‌ درد قفسه‌ سينه‌ را كاهش‌ دهد يا از آن‌ جلوگيري‌ كند و در نتيجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد كه‌ برايتان‌ بي‌خطر است‌ فعال‌تر باشيد. كه‌ اين‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سينه‌ و علايم‌ جدي‌ ديگر مي‌شود.
وزنتان‌ را نسبت‌ به‌ قد و استخوان‌بنديتان‌ در يك‌ محدوده‌ مناسب‌ نگاه‌ داريد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد.
اگر براي‌ كاهش‌ فشارخون‌ تيمولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مصرف‌ سديم‌ (نمك‌) خود را محدود كنيد. از پزشكتان‌ درخواست‌ كنيد دستورات‌ تغذيه‌اي‌ در اختيارتان‌ بگذارد يا شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كنيد.
الكل‌ ننوشيد.
از وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ و يا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ايستاده‌ آرام‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد.
در هواي‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشيد، چرا كه‌ تيمولول‌ ممكن‌ است‌ شما را به‌ سرما احساس‌تر كند.
براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ مقدار كافي‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد تيمولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
پزشكان‌ ديگر را از اين‌ كه‌ تيمولول‌ مطلع‌ سازيد؛ زيرا تيمولول‌ ممكن‌ است‌ برروي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ اثر بگذارد
هنگام‌ مصرف‌ تيمولول‌ نبايد
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. اگر خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ساز شد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارويي‌ مصرف‌ كنيد؛ به‌ ويژه‌ داروهاي‌ محرك‌ و داروهاي‌ سرفه‌ يا سرماخوردگي‌ كه‌ بدون‌ تجويز پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ هستند.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:15
داكسي‌سايكلين Doxycyclin

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
داكسي‌سايكلين‌ يك‌ داروي‌ ضد باكتريايي‌ رايج‌ مي‌باشد كه‌ بر درمان‌ عفونت‌هاي‌ گوناگون‌ از قبيل‌ آكنه‌ (جوش‌)، عفونت‌ گوش‌ مياني‌، ساير عفونت‌هاي‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، برونشيت‌، سينوزيت‌، سينه‌ پهلو (پنوموني‌)، عفونت‌هاي‌ دستگاه‌ ادراري‌، و نيز عفونت‌هاي‌ كلاميديايي‌، سيفليس‌، و گنوره‌اي‌ استفاده‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
داكسي‌سايكلين‌ را مي‌توان‌ با شكم‌ خالي‌ (يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا 2 ساعت‌ پس‌ از غذا)، يا با غذا مصرف‌ كرد؛ دارو بايد با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ و در حالت‌ غيردرازكش‌ خورده‌ شود تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. اگر معده‌ ناراحت‌ شود، دارو را بايد با غذا مصرف‌ كرد. بهرحال‌، داكسي‌سايكلين‌ نبايد ظرف‌ 3-1 ساعت‌ از مصرف‌ داروهاي‌ ديگر خورده‌ شود. اگر نوع‌ سوسپانسيون‌ آن‌ را مصرف‌ مي‌كنيد، شيشه‌ دارو را پيش‌ از مصرف‌ به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. از پيمانه‌ مدرج‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد. كپسول‌هاي‌ ديررهش‌ بايد يكجا بلعيد و شكستن‌، خردكردن‌ يا جويدن‌ آن‌ها ممنوع‌ است‌. بهتراست‌ داكسي‌ سايكلين‌ طي‌ شبانه‌ روز در نوبت‌هاي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ خوني‌ آن‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. براي‌ مثال‌، اگر قرار است‌ دارو را روزي‌ 2 بار مصرف‌ كنيد، بايد هر 12 ساعت‌ مصرف‌ شود (مثلاً 6 صبح‌ و 6 شب‌ يا 7 صبح‌ و 7 شب‌). اگر اين‌ بار برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ مي‌كند، از پزشكتان‌ بخواهيد در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌تر به‌ شما كمك‌ كند. دارو بايد سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داريد. چنانچه‌ پيش‌ از اتمام‌ دارو، مصرف‌ آن‌ را قطع‌ كنيد علايم‌تان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجرديكه‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌. نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ باز گرديد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: افزايش‌ حساسيت‌ به‌ نور؛ تكرار ادرار؛ تشنگي‌ شديد؛ خستگي‌ غير عادي‌؛ درد شكمي‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ زردي‌ چشم‌ها و پوست‌؛ سردرد؛ تغييرات‌ بينايي‌؛ برجسته‌ شدن‌ ملاج‌ها در شيرخواران‌. علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ روي‌دهند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نياز است‌ با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: سرگيجه‌، عدم‌ تعادل‌، سياهي‌رفتن‌ چشم‌؛ دل‌پيچه‌؛ اسهال‌، يا تهوع‌ و استفراغ‌؛ افزايش‌ حساسيت‌ به‌ نور آفتاب‌، رشد بيش‌ از حد قارچي‌ (خارش‌ مناطق‌ تناسلي‌ يا مقعد و انتهاي‌ روده‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا روي‌ زبان‌).
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ديلتيازم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌داكسي‌سايكلين‌، تتراسايكلين‌هاي‌ ديگر، يا داروهاي‌ بي‌حس‌ موضعي‌ مثل‌ ليدوكائين‌
بارداري‌ يا شيردهي‌ (تجويز داكسي‌سايكلين‌ براي‌ كودكان‌ زير 8 سال‌ ممنوع‌ است‌).
در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر به‌ ويژه‌ آنتي‌اسيدها، مكمل‌هاي‌ كلسيم‌، مكمل‌هاي‌ آهن‌، داروهاي‌ حاوي‌ منيزيم‌، كلستيرامين‌ يا كلستيپول‌ يا قرص‌هاي‌ ضدبارداري‌.
ابتلا به‌ يا سابقه‌ ديابت‌ بي‌مزه‌ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ داكسي‌سايكلين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌، دارو تا انتها مصرف‌ كنيد تا عفونتتان‌ درمان‌ شده‌، از عود جلوگيري‌ شود.
روزي‌ 8 ليوان‌ آب‌ بنوشيد، مگر اينكه‌ پزشكتان‌ دستور ديگري‌ داده‌ باشد.
از نور خورشيد بين‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعد از ظهر و از لامپ‌هاي‌ آفتاي‌ و وسايل‌ برنزه‌ كننده‌ اجتناب‌ كنيد. مناطق‌ در معرض‌ نور را با كرم‌هاي‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظت‌كنندگي‌ (spf) حداقل‌ 15 بپوشانيد.
اگر قرص‌ ضدبارداري‌ مصرف‌ مي‌كنيد، درحين‌ استفاده‌ از داكسي‌ سايكلين‌ يك‌ روش‌ جلوگيري‌ ديگر را به‌ تنهايي‌ يا در كنار قرص‌ ضدبارداري‌ بكارگيريد.
اگر ظرف‌ 3 روز درمان‌ با داكسي‌سايكلين‌ احساس‌ بهبودي‌ نداشتيد با پزشكان‌ مشورت‌ كنيد.
داكسي‌سايكلين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (داكسي‌سايكلين‌ در اين‌ شرايط‌ فاسد مي‌شود).
داكسي‌سايكلين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور بريزيد. اين‌ دارو وقتي‌ فاسد شود سمي‌ مي‌شود.
هنگام‌ مصرف‌ ديلتيازم‌ نبايد
شير، محصولات‌ لبني‌، آنتي‌اسيد، مكمل‌ كلسيمي‌، مكمل‌ آهن‌ يا ملين‌هاي‌ حاوي‌ منيزيم‌ مصرف‌كنيد. اين‌ مواد غذايي‌ يا داروها را حداقل‌ 2 ساعت‌ قبل‌ يا 2 ساعت‌ بعد از مصرف‌ داكسي‌سايكلين‌ استفاده‌ كنيد.
تا پيش‌ از مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا بخواهيد كاري‌ انجام‌ دهيد كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارد.
دارو را پيش‌ از اتمام‌ آن‌ قطع‌ كنيد، مگر به‌ دستور پزشك‌.

H A M E D
2007-Apr-30, 00:15
آلپرازولام Alprazolam

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
آلپرازولام‌ براي‌ تسكين‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجويز مي‌شود. آلپرازولام‌ داراي‌ چندين‌ نام‌ تجاري‌ متفاوت‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
آلپرازولام‌ در مقادير متفاوت‌ براي‌ مشكلات‌ متفاوت‌ تجويز مي‌شود. هيچگاه‌ بيشتر يا كمتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پزشكتان‌ پيروي‌ كنيد. شكل‌ مايع‌ آلپرازولام‌ را مي‌توان‌ با مايعات‌ يا غذاهاي‌ نيمه‌جامد مثل‌ مارمالاد پودينگ‌ مخلوط‌ كرد. اجازه‌ ندهيد آلپرازولام‌ مايع‌ يخ‌ بزند. اگر يك‌ نوبت‌ دارو را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد آن‌ را مصرف‌ كنيد. اگر نزديك‌ نوبع‌ بعدي‌ بود، نوبت‌ بعدي‌ را حذف‌ كنيد و سپس‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌تان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، آلپرازولام‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: گيجي‌، كند شدن‌ قواي‌ ذهني‌، خواب‌آلودگي‌ شديد، تكلم‌ كند، كاهش‌ ضربان‌ قلب‌، تنگي‌ نفس‌، عدم‌ تعادل‌، بثورات‌ جلدي‌، گلودرد، تب‌، لرز، كبود شدگي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌، زردي‌ پوست‌ يا چشم‌، كاهش‌ حافظه‌، بي‌خوابي‌، آشفتگي‌، يا تحريك‌پذيري‌. آلپرازولام‌ مي‌تواند اعتيادآور باشد و اگر دارو به‌طور ناگهاني‌ قطع‌ شود علايم‌ قطع‌ ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند كه‌ عبارتند از: گيجي‌، كند شدن‌ قواي‌ ذهني‌، معده‌درد، افزايش‌ تعريق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسيت‌ به‌ نور و صدا، يا احساس‌ گزگز يا سوزن‌ سوزن‌ شدن‌. در صورتي‌ كه‌ بخواهيد آلپرازولام‌ را قطع‌ كنيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد، تا احتمالاً اين‌ كار به‌ شكل‌ تدريجي‌ انجام‌ شود. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند بايد گزارش‌ شوند: سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، خشكي‌ دهان‌، سردرد، تهوع‌، يبوست‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا شديد، يا لرزش‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آلپرازولام‌ پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آلپرازولام‌ يا ديگر بنزوديازپين‌ها، يا به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا نگه‌دارنده‌ها.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌، آرامبخش‌ها، ضدافسردگي‌ها، و داروهاي‌ ضدصرع‌ و تشنج‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ گلوكوم‌ (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، سوءمصرف‌ الكل‌ يا مواد مخدر، مياستني‌ گراو، بيماري‌ انسدادي‌ ريوي‌ مزمن‌ شديد، يا آمفي‌زم‌.
هنگام‌ مصرف‌ آلپرازولام‌ توصيه‌ مي‌شود
مراجعات‌ مقطعي‌ به‌ پزشكتان‌ داشته‌ باشيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
تا هنگامي‌ كه‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ آلپرازولام‌ مشخص‌ نشده‌ است‌ در رانندگي‌ و كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. برخي‌ افراد در طي‌ مصرف‌ اين‌ دارو دچار خواب‌آلودگي‌ و كاهش‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شوند.
اگر به‌ مسموميت‌ ناشي‌ از مصرف‌ بيش‌ از حد اين‌ دارو مشكوك‌ هستيد، بلافاصله‌ تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد.
اگر در طي‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ دچار افكار يا احساسات‌ عجيب‌ شديد، حتماً موضوع‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
هميشه‌ برگه‌اي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد تحت‌ درمان‌ با آلپرازولام‌ قرار داريد.
آلپرازولام‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از حرارت‌، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد. (در اين‌ شرايط‌ آلپرازولام‌ فاسد مي‌شود).
آلپرازولام‌ تاريخ‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ آلپرازولام‌، نبايد
نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌ يا ديگر داروهاي‌ خواب‌آور استفاده‌ كنيد؛ اين‌ خواب‌آلودگي‌ را افزايش‌ و هوشياري‌ را كاهش‌ مي‌دهد.
آلپرازولام‌ را به‌عنوان‌ يك‌ قرص‌ خواب‌آور استفاده‌ كنيد، مگر آنكه‌ برنامه‌ درماني‌ شما اجازه‌ دهد تا 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشيد؛ در غير اين‌ صورت‌ تا زمان‌ خروج‌ دارو از بدنتان‌ ممكن‌ است‌ خواب‌آلوده‌ بوده‌، اختلال‌ حافظه‌ داشته‌ باشيد.

H A M E D
2007-May-02, 01:43
اريترومايسين Erythromycin

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
اريترومايسين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ رايج‌ است‌ كه‌ براي‌ درمان‌ عفونت‌هاي‌ گوناگوني‌ نظير عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌ گوش‌ مياني‌، برونشيت‌، گلودرد، ذات‌الريه‌ (پنوموني‌)، سينوزيت‌، ديفتري‌، سياه‌سرفه‌، و عفونت‌هاي‌ كلاميديايي‌، سيفليس‌، و گونوره‌اي‌ استفاده‌ مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ براي‌ پيشگيري‌ از تب‌ روماتيسمي‌ و اندوكارديت‌ مصرف‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
اريترومايسين‌ را مي‌توان‌ با شكم‌ خالي‌ همراه‌ يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كرد. در صورتي‌ كه‌ معده‌ را ناراحت‌ كند مي‌توان‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ زماني‌ يكسان‌ در شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ خوني‌ آن‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. براي‌ مثال‌، اگر لازم‌ است‌ روزي‌ 4 بار اريترومايسين‌ مصرف‌ كنيد، نوبت‌ها بايد 6 ساعت‌ فاصله‌ داشته‌ باشند (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب‌ و 6 صبح‌). اگر اين‌ برنامه‌ با برنامه‌ كار يا خواب‌ شما تداخل‌ داشت‌ از پزشكتان‌ بخواهيد در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مؤثرتر به‌ شما كمك‌ كند. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ داريد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد. ممكن‌ است‌ علايمتان‌ عود كند. قرص‌هاي‌ جويدني‌ اريترومايسين‌ بايد پيش‌ از بلعيده‌ شدن‌، جويده‌ يا خرد شوند. مي‌توان‌ كپسول‌هاي‌ طولاني‌رهش‌ اريترومايسين‌ را باز كرد و قرص‌ دانه‌هاي‌ روكش‌دار داخلش‌ را پيش‌ از مصرف‌ با يك‌ غذاي‌ نرم‌ مخلوط‌ كرد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دل‌پيچه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سوزش‌ دهاني‌ يا زباني‌، خارش‌ واژن‌ يا ترشح‌ از آن‌، پلاك‌هاي‌ سفيد روي‌ مخاط‌ دهان‌ يا زبان‌، افت‌ شنوايي‌، تب‌، بثورات‌ جلدي‌، يا زردي‌ چشم‌ها يا پوست‌.
موارد احتياط
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ اريترومايسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ اريترومايسين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ استميزول‌، كاربامازپين‌، والپروئيك‌ اسيد، سيكلوسپورين‌، داروهاي‌ ضدانعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، زانتين‌ها، و آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر (كلرامفنيكل‌، لينكومايسين‌).
ابتلا به‌ يا سابقه‌ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ (آريتمي‌)، افت‌ شنوايي‌، يا بيماري‌ كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ اريترومايسين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ اريترومايسين‌ را به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد تا عفونت‌تان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
اريترومايسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ اريترومايسين‌ فاسد مي‌شود). برخي‌ از سوسپانسيون‌هاي‌ اريترومايسين‌ پس‌ از آماده‌ شدن‌ بايد در يخچال‌ نگهداري‌ شوند؛ دستورالعمل‌ روي‌ بسته‌بندي‌ دارو را بخوانيد. پيش‌ از مصرف‌ شيشه‌ سوسپانسيون‌ را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد.
از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد.
اگر ظرف‌ 3 روز از شروع‌ درمان‌ احساس‌ بهبودي‌ نداشته‌ايد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ اريترومايسين‌ نبايد
داروي‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ مصرف‌ كنيد.
دارو را ناتمام‌ قطع‌ كنيد، مگر به‌ توصيه‌ پزشك‌

H A M E D
2007-May-02, 01:44
ايتودولاك Etodolac

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
ايتودولاك‌ يك‌ مسكن‌ غيرمخدر است‌ براي‌ تسكين‌ دردهاي‌ متوسط‌ يا شديد مثل‌ سردردهاي‌ عروقي‌ و دردهاي‌ عضلاني‌ استخواني‌ ناشي‌ از رگ‌ به‌ رگ‌ شدن‌ها و پارگي‌ ليگامان‌ها تجويز مي‌شوند. ايتودولاك‌ به‌ سبب‌ خواص‌ ضد التهابي‌اش‌ در درمان‌ استئوآرتريت‌ (آرتروز)، آرتريت‌ روماتوئيد، و آرتريت‌ نقرسي‌ حاد بسيار مؤثر است‌. ايتودولاك‌ از داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
كپسول‌ و قرص‌هاي‌ ايتودولاك‌ را بايد با غذا و همراه‌ يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ كرد. براي‌ جلوگيري‌ از تحريك‌ و آسيب‌ به‌ مري‌، تا 30-15 دقيقه‌ پس‌ از خوردن‌ اين‌ دارو دراز نكشيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد، ولي‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ باز گرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ ايتودولاك‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: خستگي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شديد؛ درد يا سوزش‌ معده‌؛ تهوع‌ يا استفراغ‌؛ مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌؛ علايم‌ شبه‌ انفلوآنزا (تب‌، لرز، درد عضلاني‌)، به‌خصوص‌ اگر اين‌ علايم‌ درست‌ پيش‌ از يا همزمان‌ با بروز بثورات‌ جلدي‌ رخ‌ دهند؛ افزايش‌ فشارخون‌ افزايش‌ وزن‌ (بيش‌ از 5/1 كيلوگرم‌ در 48-24 ساعت‌)؛ تنگي‌ نفس‌ يا خس‌ خس‌ سينه‌؛ تورم‌ صورت‌، دست‌ها، و ساق‌ها؛ افت‌ قواي‌ ذهني‌؛ ادرار تيره‌ زردي‌ پوست‌ يا چشم‌ها؛ تاري‌ ديد كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ يا تب‌ يا گلودردي‌ كه‌ پيش‌ از درمان‌ با ايتودولاك‌ وجود نداشته‌ و با بيماري‌اي‌ كه‌ به‌ خاطرش‌ ايتودولاك‌ تجويز شده‌ بي‌ارتباط‌ باشد. افراد مسن‌ بيشتر از سايرين‌ در معرض‌ خطر مشكلات‌ گوارشي‌ و ساير مشكلات‌ خونريزي‌ دهنده‌ قرار دارند. يك‌ واكنش‌ حساسيتي‌ نادر به‌ ايتودولاك‌ آنافيلاكسي‌ است‌، كه‌ به‌ مراقبت‌ و توجه‌ فوري‌ پزشكي‌ نياز دارد. آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند. در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و اطراف‌ چشم‌ها، كهير يا تورم‌هاي‌ روي‌ پوست‌، ضربان‌ قلب‌ تند، خس‌خس‌ سينه‌، يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ ايتودولاك‌ را قطع‌ كرده‌، يا يك‌ مركز فوريت‌هاي‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ پزشكتان‌ را ايتودولاك‌، مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آسپيرين‌ يا ديگر داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌، آسپيرين‌، ضد انعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)، آنتي‌بيوتيك‌ها (سفالوسپورين‌ها)، داروهاي‌ ضد سرطان‌ (متوتركسات‌، پليكومايسين‌)، سيكلوسپورين‌، ليتيم‌، پروبنسيد (يك‌ داروي‌ نقرس‌)، داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌ به‌ويژه‌ داروهاي‌ مد مثل‌ تريامترن‌، و اسيد والپروئيك‌
عادت‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از 3 قوطي‌ نوشيدني‌ الكلي‌
سابقه‌ يا ابتلا به‌ پوليپ‌هاي‌ بيني‌ مرتبط‌ با آسپيرين‌؛ زخم‌ها يا التهاب‌هاي‌ دستگاه‌ گوارش‌؛ هموفيلي‌ يا ديگر مشكلات‌ خونريزي‌ دهنده‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ ايتودولاك‌ توصيه‌ مي‌شود
برچسب‌ روي‌ تمامي‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ را به‌ دقت‌ مطالعه‌ كنيد تا مطمئن‌ شويد كه‌ دارويي‌ مصرف‌ نمي‌كنيد كه‌ حاوي‌ داروهاي‌ ضد التهابي‌ غيراستروئيدي‌ (آسپيرين‌، ايبوپروفن‌) يا داروهايي‌ كه‌ با ايتودولاك‌ تداخل‌ ايجاد مي‌كنند باشد.
اگر ايتودولاك‌ را براي‌ درد مصرف‌ مي‌كنيد و دردتان‌ ظرف‌ 14 روز بهتر نشده‌ يا حتي‌ بدتر شده‌ است‌ به‌ پزشكتان‌ اطلاع‌ دهيد.
فقط‌ به‌ مقدار تجويز شده‌ ايتودولاك‌ مصرف‌ كنيد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
پيش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحي‌ يا كارهاي‌ دندانپزشكي‌ ساير پزشكان‌ را از اين‌ كه‌ ايتودولاك‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد.
ايتودولاك‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (ايتودولاك‌ در اين‌ شرايط‌ فاسد مي‌شود).
ايتودولاك‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ ايتودولاك‌ نبايد
نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌ بنوشيد. در اين‌ صورت‌ مشكلات‌ معدي‌ بيشتر رخ‌ مي‌دهد
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ نسبت‌ به‌ ايتودولاك‌ رانندگي‌ كنيد يا در فعاليت‌هاي‌ پرخطر شركت‌ كنيد؛ اين‌ دارو در برخي‌ افراد موجب‌ سرگيجي‌، سرگيجه‌، يا خواب‌آلودگي‌ مي‌شود.
مسموميت‌
در صورت‌ شك‌ به‌ چنين‌ مسموميتي‌ فوراً تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ اورژانس‌ كنيد. علايم‌ اين‌ مسموميت‌ عبارتند از: خستگي‌ يا خواب‌آلودگي‌ شديد، كبويد يا خونريزي‌ غيرعادي‌، ادرار تيره‌ يا عدم‌ توليد ادرار، تشنج‌، يا اغماء.

H A M E D
2007-May-02, 01:44
افلوكساسين‌ Ofloxacin

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
افلوكساسين‌ يك‌ داروي‌ ضد باكتري‌ رايج‌ است‌ كه‌ براي‌ درمان‌ انواع‌ گوناگون‌ از عفونت‌ها، مثل‌ عفونت‌هاي‌ پوست‌ و بافت‌هاي‌ نرم‌، برونشيت‌، سينه‌پهلو (پنوموني‌)، عفونت‌هاي‌ دستگاه‌ ادراري‌، اسهال‌، پروستاتيت‌ (التهاب‌ پروستات‌) و نيز عفونت‌هاي‌ ناشي‌ از كلاميديا و گتوكوك‌ها (سوزاك‌) تجوز مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
افلوكساسين‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد، ولي‌ در هر صورت‌ بايد همراه‌ با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ باشد. اگر با شكم‌ خالي‌ معده‌تان‌ ناراحت‌ شد، دارو را با غذا بخوريد. بهتر است‌ دارو در طي‌ شبانه‌روز در نوبت‌هايي‌ با فواصل‌ يكسان‌ مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً، اگر لازم‌ است‌ روزي‌ 2 نوبت‌ افلوكساسين‌ مصرف‌ كنيد، مي‌شود هر 12 ساعت‌ (مثلاً 7 صبح‌ و 7 شب‌ يا 8 صبح‌ يا 8 شب‌). اگر اين‌ با برنامه‌ كاري‌ يا خواب‌ شما تداخل‌ دارد، براي‌ تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌تر از پزشكتان‌ كمك‌ بخواهيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌ طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌، درمان‌ را قطع‌ كنيد، ممكن‌ است‌ علايم‌تان‌ عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: تشويش‌، گيجي‌، لرزش‌ دست‌، توهم‌، رفتار غيرطبيعي‌، بثورات‌ جلدي‌ يا خارش‌، كمردرد، ادرار خوني‌ يا كدر، تب‌، يا تورم‌ پاها يا ساق‌ها. علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ روي‌ دهند، ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نياز است‌ با پزشك‌ مطرح‌ شوند: گيجي‌، خواب‌آلودگي‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌، سردرد، بي‌خوابي‌، دل‌ پيچه‌، تهوع‌ و استفراغ‌، اسهال‌ يا افزايش‌ حساسيت‌ به‌ نور آفتاب‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ افلوكاسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ افلوكاسين‌ يا ديگر آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ فلوروكينولون‌
سن‌ كمتر از 18 سال‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ گشادكننده‌هاي‌ برونش‌ (آمينوفيلين‌، اكستريفيلين‌، يا تئوفيلين‌)، آنتي‌اسيدها، قرص‌ آهن‌، يا سوكرالفات‌، كافئين‌، ديدانوزين‌، يا ضد انعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌)
سابقه‌ يا ابتلا به‌ صرع‌ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌
هنگام‌ مصرف‌ افلوكاسين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌، دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود. روزي‌ هشت‌ ليوان‌ آب‌ بنوشيد، مگر آنكه‌ پزشكتان‌ دستور ديگري‌ داده‌ باشد. افلوكاسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ افلوكاسين‌ فاسد مي‌شود). از نور مستقيم‌ آفتاب‌ بين‌ ساعات‌ 10 صبح‌ تا 3 بعداظهر و استفاده‌ از لامپ‌ آفتابي‌، و ديگر وسايل‌ برنزه‌كننده‌ بپرهيزيد. مناطق‌ در معرض‌ نور پوست‌ بدنتان‌ را با يك‌ لوسيون‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ حفاظتي‌ (spf) حداقل‌ 15 محافظت‌ كنيد. اگر ظرف‌ 3 روز از درمان‌ با افلوكاسين‌ احساس‌ بهبودي‌ نمي‌كنيد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ افلوكاسين‌ نبايد
آنتي‌اسيد، سوكرالفات‌، داروهاي‌ حاوي‌ روي‌ يا آهن‌ مصرف‌ كنيد. بين‌ مصرف‌ اين‌ داروها و افلوكاسين‌ حداقل‌ 2 ساعت‌ بايد فاصله‌ باشد.
تا پيش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا به‌ كارهايي‌ كه‌ نياز به‌ هوشياري‌ كامل‌ دارند بپردازيد. اين‌ دارو در برخي‌ بيماران‌ موجب‌ خواب‌آلودگي‌، سرگيجه‌، يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ مي‌شود.
دارو را بعد از تاريخ‌ مصرفش‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان‌.

H A M E D
2007-May-02, 01:44
اسپري‌ بيني‌ بكلومتازون‌ Beclomethasone Nasal Spray

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
اين‌ اسپري‌ بيني‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار اختلالات‌ بيني‌ نظير رينيت‌ فصلي‌ يا رينيت‌ دايمي‌، علايم‌ حساسيتي‌ در بيني‌، يا پوليپ‌هاي‌ بيني‌ تجويز مي‌شود. استفاده‌ منظم‌ آن‌ به‌ كاهش‌ التهاب‌ بيني‌ كمك‌ مي‌كند و واكنش‌ مخاط‌ بيني‌ به‌ مواد حساسيت‌زا (يا محرك‌) را كاهش‌ مي‌دهد. به‌ اين‌ اثرات‌ بكلومتازون‌ علايم‌ خارش‌، سوزش‌، عطسه‌، و آبريزش‌ بيني‌ را كاهش‌ مي‌دهد. بكلومتازون‌ در واقع‌ يك‌ كورتيكواستروئيد است‌.
چگونگي‌ مصرف‌ در هر نوبت‌
بكلومتازون‌ معمولاً 1 يا 2 اسپري‌ با اندازه‌ مشخص‌ 2 تا 4 نوبت‌ در روز مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ طبق‌ دستور پزشكتان‌ يا دستورالعمل‌ روي‌ برچسب‌ دارو را مصرف‌ كنيد. هيچ‌گاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر در كنار اين‌ دارو كورتيكواستروئيد خوراكي‌ مصرف‌ نمي‌كنيد؛ ممكن‌ است‌ اثر اين‌ دارو پس‌ از يك‌ هفته‌ آغاز شود و 3 هفته‌ طول‌ بكشد تا به‌ حداكثر برسد. مهم‌ است‌ كه‌ نوبت‌هاي‌ مصرف‌ دارو منظم‌ باشد، مثلاً 8 صبح‌ تا 8 شب‌ اگر قرار است‌ دوبار در روز استفاده‌ است‌ و هر 6 ساعت‌ اگر قرار است‌ 4بار در روز استفاده‌ شود. از پزشكتان‌ بخواهيد در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ درماني‌ كه‌ با فعاليت‌هاي‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد به‌ شما كمك‌ كند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ معيني‌ مصرف‌ شود. مجاري‌ بينيي‌ خود را با فين‌ كردن‌ تميز كنيد. قطعه‌ بيني‌ (نوك‌ اسپري‌) را داخل‌ بيني‌ قرار داده‌ و به‌ سمت‌ گوشه‌ چشمتان‌ اسپري‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ مصرف‌ دارو را فراموش‌ كرديد، به‌ مجرديكه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ قبلي‌ را رها كرده‌ و به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ باز گرديد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ بكلومتازون‌ را قطع‌ كرده‌ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد؛ ترشحات‌ خوني‌ از بيني‌ يا خون‌ دماغ‌هاي‌ بي‌دليل‌؛ سرفه‌؛ سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌؛ از دست‌ رفتن‌ حس‌ بويايي‌ يا چشايي‌؛ تهوع‌ يا استفراغ‌؛ آبريزش‌ يا گرفتگي‌ مداوم‌ بيني‌ يا آبريزش‌ از چشم‌ها؛ درد معده‌؛ پلاك‌هاي‌ سفيد در مخاط‌ بيني‌ يا گلو؛ چشم‌ درد؛ افت‌ تدريجي‌ بينايي‌؛ احساس‌ بوي‌ بد؛ يا يك‌ واكنش‌ حساسيتي‌ (بثورات‌ جلدي‌، كهير؛ تورم‌ پلك‌ها، صورت‌ يا لب‌ها؛ تنگي‌ نفس‌). علايم‌ مصرف‌ بيش‌ از حد عبارتند از جوش‌ صورت‌، چاق‌ شدن‌ صورت‌، يا تغييرات‌ دوره‌ ماهانه‌ كه‌ حتماً با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند. علايم‌ ديگر ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند ولي‌ فقط‌ در صورت‌ مشكل‌ساز شدن‌ نياز است‌ با پزشك‌ مشورت‌ شود؛ اين‌ علايم‌ عبارتند از سوزش‌ يا خشكي‌ خفيف‌ و موقتي‌ در بيني‌، عطسه‌، يا تحريك‌ حلق‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ اسپري‌ بيني‌ بكلومتازون‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كورتيكواستروئيدها، داروهاي‌ ديگر، غذاها، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر به‌ويژه‌ كورتيكواستروئيدهاي‌ خوراكي‌
سابقه‌ يا ابتلا به‌ سل‌، تب‌ خال‌ چشمي‌، يا ديگر عفونت‌هاي‌ باكتريايي‌، قارچي‌ يا ويروسي‌
هنگام‌ مصرف‌ اسپري‌ بيني‌ بكلومتازون توصيه مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بتواند بهبودتان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
اگر در طول‌ 3 هفته‌ درمان‌ هيچ‌ بهبودي‌ نداشتيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
پيش‌ از مصرف‌ هر دارويي‌ براي‌ ديگر مشكلات‌ بيني‌، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
اگر داروساز شما مي‌تواند افشانه‌ را پر كند، آن‌ را پس‌ از اتمام‌ دارو دور نيندازيد.
پيش‌ از هر عمل‌ جراحي‌، كارهاي‌ دندانپزشكي‌ يا واكسيناسيون‌، ساير پزشكان‌ يا افراد گروه‌ پزشكي‌ را از اين‌ كه‌ افشانه‌ كورتيكواستروئيدي‌ استفاده‌ مي‌كنيد، مطلع‌ سازيد.
اگر تا به‌ حال‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخك‌ مبتلا نشده‌ايد و واكسن‌ آنها را هم‌ نزده‌ايد، از تماس‌ نزديك‌ با افراد مبتلا به‌ اين‌ دو بيماري‌ اجتناب‌ كنيد. در صورتي‌ كه‌ فكر مي‌كنيد با اين‌ افراد مواجهه‌ داشته‌ايد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد بكلومتازون‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شكل‌ استنشاقي‌ برايتان‌ مؤثر نيست‌، ممكن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ كورتيكواستروئيد خوراكي‌ نياز داشته‌ باشيد.
افشانه‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما نگاه‌ داريد.
هنگام‌ مصرف‌ بكلومتازون‌ نبايد
پيش‌ از آنكه‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كرده‌ باشيد دارو را قطع‌ كنيد.

H A M E D
2007-May-02, 01:44
استراديول Estradiol

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
استراديول‌ يك‌ استروژن‌ مي‌باشد. استروژن‌ها در زن‌هاي‌ سالم‌ موجب‌ رشد و تكامل‌ اندام‌ جنسي‌، حفظ‌ عملكرد طبيعي‌ ادراري‌ ـ تناسلي‌، و افزايش‌ ثبات‌ عروق‌ خوني‌ (و در نتيجه‌ جلوگيري‌ از سرخ‌ شدن‌ و برافروختگي‌)، مي‌شوند. وقتي‌ به‌ خانم‌ها پس‌ از يائسگي‌ طبيعي‌ يا به‌ كساني‌ كه‌ به‌ دنبال‌ يك‌ جراحي‌ يائسه‌ شده‌اند (برداشتن‌ تخمدان‌ها) استروژن‌ جايگزين‌ داده‌ مي‌شود، اين‌ دارو كمك‌مي‌كند تا از پي‌آمدهاي‌ كمبود استروژن‌ نظيرگرگرفتگي‌ و خشكي‌ واژن‌، و پوكي‌ استخوان‌ جلوگيري‌ شود. به‌ علاوه‌ گاهي‌ از استروژن‌ در كنار ساير داروها براي‌ مهار رشد سرطان‌ پروستات‌ در مردها و سرطان‌ پستان‌ در زن‌هاي‌ يائسه‌ يا برخي‌ بيماران‌ مذكر دچار سرطان‌ پستان‌ استفاده‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
قرص‌هاي‌ استراديول‌ به‌ صورت‌ پيوسته‌ (هر روز) يا دوره‌اي‌ (21 يا 25 روز اول‌ هر ماه‌ تقويمي‌) تجويز و استفاده‌ مي‌شود. دارو را هر روز ساعت‌ يكساني‌ مصرف‌ كنيد، اگر با مصرف‌ استراديول‌ دچار تهوع‌ مي‌شويد، آن‌ را با شير يا غذا بخوريد. شكل‌هاي‌ واژينال‌ را نيز مي‌توان‌ در كنار شكل‌هاي‌ خوراكي‌ مصرف‌ كرد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجرديكه‌ آن‌ را به‌ ياد آوريد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را حذف‌ كنيد و به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد. يك‌ راه‌ ديگر تجويز استراديول‌، استفاده‌ از شكل‌ پوستي‌ است‌ كه‌ هميشه‌ همراه‌ بيمار است‌ و بايد هفته‌اي‌ دوبار تعويض‌ شود. قبل‌ و بعد از برداشتن‌ اين‌ برچسب‌ پوستي‌ دستتان‌ را بشوييد و كاملاً خشك‌ كنيد، محل‌ گذاشتن‌ برچسب‌ پوستي‌ بايد تميز، خشك‌ و بدون‌ مو، بثورات‌ جلدي‌، بريدگي‌ يا جوشگاه‌ باشد. برچسب‌ پوستي‌ را روي‌ سينه‌ها يا خط‌ دور كمر يا هر جايي‌ كه‌ لباس‌ تنگ‌ موجب‌ شل‌ شدنش‌ شود نچسبانيد. اگر پلاك‌ شل‌ شد هم‌ مي‌توانيد يك‌ برچسب‌ پوستي‌ جديد بكار ببريد و هم‌ اينكه‌ در صورت‌ امكان‌ مجدداً آن‌ را بچسبانيد. براي‌ گذاشتن‌ برچسب‌ پوستي‌، آن‌ را روي‌ پوست‌ فشار دهيد، به‌ ويژه‌ حاشيه‌ برچسب‌ پوستي‌ را تا مطمئن‌ شويد كه‌ كاملاً به‌ پوست‌ چسبيده‌ باشد. هر برچسب‌ پوستي‌ را در يك‌ منطقه‌ ديگر از پوست‌ بچسبانيد. و براي‌ جلوگيري‌ از تحريك‌ پوستي‌ حداقل‌ يك‌ هفته‌ پس‌ از برداشتن‌ يك‌ برچسب‌ پوستي‌، در آن‌ محل‌ برچسب‌ پوستي‌ جديدي‌ نچسبانيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
استفاده‌ طولاني‌ مدت‌ از درمان‌ جايگزين‌ با استروژن‌ بدون‌ مصرف‌ همزمان‌ پروژستين‌، با افزايش‌ خطر سرطان‌ جدار رحم‌ همراه‌ بوده‌ است‌. پزشك‌ شما بايد حداقل‌ سالي‌ دوبار شما را ملاقات‌ كند تا ارزيابي‌ مجددي‌ راجع‌ به‌ اينكه‌ نيازي‌ به‌ ادامه‌ درمان‌ داريد، داشته‌ باشد. درصورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، بلافاصله‌ با پزشكان‌ تماس‌ بگيريد: توده‌هاي‌ پستاني‌، يا درد و حساسيت‌ پستان‌؛ افزايش‌ اندازه‌ پستان‌ها؛ تورم‌ پا يا ساق‌؛ افزايش‌ وزن‌ سريع‌؛ حركات‌ منقطع‌ و ناگهاني‌ غيرارادي‌؛ دردشكمي‌؛ يا زردي‌ چشم‌ يا پوست‌. به‌ علاوه‌، زن‌ها بايد در صورتي‌ كه‌ عادت‌ ماهانه‌شان‌ شديدتر شده‌ بود بين‌ دو عادت‌ ماهانه‌ متوالي‌ خونريزي‌ داشتند و نيز در صورت‌ بارداري‌ احتمالي‌ موضوع‌ را با پزشكشان‌ در ميان‌ بگذارند. مردهايي‌ كه‌ مقدار بالايي‌ استروژن‌ مصرف‌ مي‌كنند ممكن‌ است‌ دچار انفاركتوس‌ قلبي‌، آمبولي‌ ريوي‌ (لخته‌ خون‌ در ريه‌ها)، و ترومبوفلبيت‌ (تشكيل‌ لخته‌ خون‌، معمولاً در سياهرگ‌هاي‌ پا شوند). چه‌ مردها و چه‌ زن‌هاي‌ مصرف‌كننده‌ استروژن‌ بايد علايم‌ زير را بلافاصله‌ به‌ پزشكشان‌ اطلاع‌ دهند: درد قفسه‌ سينه‌، كشاله‌ ران‌، يا پاها؛ سردرد؛ درد ناگهاني‌ و شديد؛ تنگي‌ نفس‌ ناگهاني‌؛ تكلم‌ نامفهوم‌ كه‌ ناگهاني‌ ايجاد شده‌ باشد؛ تغييرات‌ ناگهاني‌ بينياني‌؛ ضعف‌ يا كرخي‌ يك‌ بازو يا پا. علايم‌ زير فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ ساز شوند نياز به‌ گزارش‌ دارند: دل‌ پيچه‌، نفخ‌، تهوع‌، سرگيجه‌ خفيف‌، سردرد خفيف‌، تغيير در ميل‌ جنسي‌، عدم‌ تحمل‌ لنزهاي‌ تماسي‌. تحريك‌ پوستي‌ در استفاده‌ از پلاك‌ نيز نامعمول‌ نيست‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ استراديول‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ استروژن‌ها
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ بروموكريپتين‌ (دارويي‌ كه‌ در درمان‌ آمنوره [قطع‌ عادت‌ ماهانه]، عقيمي‌ (يا نازايي‌)، و بيماري‌ پاركينسون‌ استفاده‌ مي‌شود)، سيكلوسپورين‌، يا داروهايي‌ كه‌ به‌ كبد آسيب‌ مي‌رسانند
مصرف‌ سيگار، توتون‌ يا تنباكو
سابقه‌ يا ابتلا به‌ ترومبوفلبيت‌ (لخته‌ شدن‌ خون‌ در سياهرگ‌ها)، ترومبوز (تشكيل‌ لخته‌ خوني‌ در رگ‌ها)؛ اندومتريروز (تشكيل‌ بافت‌ اندومتر در خارج‌ رحم‌)؛ بيماري‌ كيسه‌ صفرا؛ فيبروم‌ رحمي‌؛ سرطان‌ پستان‌ (يا شك‌ به‌ آن‌)، مگر اينكه‌ براي‌ درمان‌ همين‌ سرطان‌ استراديول‌ تجويز شده‌ باشد؛ خونريزي‌ واژينال‌ غيرطبيعي‌ بدون‌ علت‌ مشخص‌؛ يا مشكلات‌ كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ استراديول‌ توصيه‌ مي‌شود
دستورالعمل‌ همراه‌ دارو را به‌ دقت‌ مطالعه‌ كنيد و سؤالاتتان‌ را از پزشكتان‌ بپرسيد.
هر ماه‌ پستان‌هايتان‌ را معاينه‌ كنيد تا در صورت‌ بروز علايمي‌ از سرطان‌ متوجه‌ آن‌ شويد (اگر اين‌ معاينه‌ را بلد نيستيد از پزشكتان‌ بپرسيد).
سالي‌ يكبار (يا بسته‌ به‌ نظر پزشكتان‌ بيشتر) براي‌ انجام‌ ماموگرافي‌، آزمون‌ گستره‌ پاپانيكولا، و معاينه‌ باليني‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد.
تورم‌، خونريزي‌ و حساسيت‌ لثه‌ها به‌ دنبال‌ مصرف‌ استراديول‌ نامعمول‌ نيست‌. بهداشت‌ دهانتان‌ را با مسواك‌زدن‌ و استفاده‌ از نخ‌ دندان‌ و مراجعه‌ منظم‌ به‌ دندانپزشك‌ حفظ‌ كنيد و در صورت‌ بروز هريك‌ از مشكلات‌ ذكر شده‌ موضوع‌ را با دندانپزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
براي‌ به‌ حداقل‌ رساندن‌ تغييرات‌ رنگ‌ پوست‌ از مواجهه‌ با آفتاب‌ بپرهيزيد. مخصوصاً از آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 2 بعدازظهر اجتناب‌ كنيد. از لوسيون‌هاي‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ محافظتي‌ (اس‌ پي‌ اف‌) حداقل‌ 15 براي‌ صورت‌ و دست‌ها استفاده‌ كنيد.
ديگر پزشكان‌ را از اينكه‌ استراديول‌ مصرف‌ مي‌كنيد آگاه‌ كيند.
استراديول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ استراديول‌ فاسد مي‌شود).
استراديول‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ استراديول‌ نبايد
سيگار، توتون‌ يا تنباكو مصرف‌ كنيد. اين‌ از اثرات‌ استروژن‌ها مي‌كاهد و خطر عوارض‌ جانبي‌ دارو را به‌ ويژه‌ در كساني‌ كه‌ زياد سيگار مي‌كشند يا در افراد بالاي‌ 35 سال‌ افزايش‌ مي‌دهد.

H A M E D
2007-May-02, 01:45
سيساپرايد Cisapride

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
سيساپرايد براي‌ درمان‌ سوزش‌ سر دل‌ ناشي‌ از بيماري‌ پس‌زنش‌ معدي‌ ـ مروي‌ و نيز تخليه‌ تأخيري‌ معده‌ تجويز مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
سيساپرايد روزي‌ 4-1 بار با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ مصرف‌ مي‌شود. مقدار تجويزي‌ دارو بسته‌ به‌ علت‌ تجويز متفاوت‌ است‌. اين‌ دارو را معمولاً 15 دقيقه‌ پيش‌ از غذا و هنگام‌ خواب‌ مصرف‌ مي‌كنند. براي‌ جلوگيري‌ از وازنش‌، سيساپرايد روزي‌ يك‌ بار هنگام‌ خواب‌ تجويز مي‌شود. پيش‌ از مصرف‌ نوع‌ سوسپانسيون‌ آن‌، شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار داروي‌ مصرفي‌ استفاده‌ كنيد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. درمان‌ با سيساپرايد معمولاً در حدود 8 هفته‌ به‌ طول‌ مي‌انجامد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ فرا رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي
در صورت‌ بروز تشنج‌ دارو را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد. البته‌ تشنج‌ فقط‌ در افرادي‌ روي‌ مي‌دهد كه‌ از قبل‌ سابقه‌ اختلال‌ تشنجي‌ داشته‌ باشند. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، اما فقط‌ در صورت‌ مشكل‌ساز شدن‌ بايد با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: خواب‌آلودگي‌، احساس‌ ناراحتي‌ در شكم‌ (دل‌ بهم‌خوردگي‌)، يبوست‌، اسهال‌، نفخ‌، افزايش‌ توليد گاز در روده‌ها، تهوع‌، سردرد، آبريزش‌ بيني‌، يا سينوزيت‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ سيساپرايد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ سيساپرايد.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ الكل‌، بنزوديازپين‌ها (آرامبخش‌ها، داروهاي‌ ضداضطراب‌،
شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌)، سايمتيدن‌، رانيتيدين‌، يا داروهايي‌ كه‌ تخليه‌ معده‌ را به‌ تأخير مي‌اندازند
(مثل‌ داروهاي‌ ضدافسردگي‌ و داروهاي‌ آنتي‌كولينرژيك‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ اختلال‌ تشنجي‌ يا بيماري‌هاي‌ كبدي‌ يا كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ سيساپرايد توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
الكل‌، نوشابه‌هاي‌ الكلي‌، قهوه‌، آسپيرين‌، و محصولات‌ تهيه‌ شده‌ از مركبات‌ را كمتر مصرف‌
كنيد، چرا كه‌ مي‌توانند به‌ معده‌ شما آزار برسانند. از پزشكتان‌ راجع‌ به‌ ساير مواردي‌ كه‌ بايد مصرفشان‌ محدود شود، سؤال‌ كنيد.
تا پيش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو در هنگام‌ رانندگي‌ يا كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. برخي‌ از افراد هنگام‌ استفاده‌ از اين‌ دارو دچار خواب‌آلودگي‌ و افت‌ هوشياري‌ مي‌شوند.
سيساپريايد را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ سيساپرايد فاسد مي‌شود).
سيساپرايد تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ سيساپرايد نبايد
نوشيدني‌هاي‌ الكلي‌ بنوشيد.

H A M E D
2007-May-02, 01:45
سفادروكسيل Cefadroxil

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
سفادروكسيل‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ سفالوسپوريني‌ است‌. اين‌ آنتي‌بيوتيك‌ها در درمان‌ طيف‌ وسيعي‌ از بيماري‌هاي‌ عفوني‌ نظير عفونت‌هاي‌ تنفسي‌، عفونت‌ گوش‌ مياني‌، عفونت‌ پوست‌ و بافت‌ نرم‌، عفونت‌هاي‌ استخواني‌ يا مفصلي‌، و عفونت‌هاي‌ ادراري‌ تناسلي‌ مؤثرند. اين‌ آنتي‌بيوتيك‌ها همچنين‌ براي‌ پيشگيري‌ از عفونت‌ در افرادي‌ كه‌ تحت‌ عمل‌ جراحي‌ قرار گرفته‌اند و در افرادي‌ كه‌ به‌ هر دليل‌ مستعد عفونت‌ هستند استفاده‌ مي‌شوند.
چگونگي‌ مصرف‌
سفادروكسيل‌ را مي‌توان‌ با شكم‌ خالي‌ مصرف‌ كرد. يا مي‌توان‌ براي‌ جلوگيري‌ از دل‌ بهم‌ خوردگي‌ آن‌ را با غذا خورد. بهتر است‌ دارو در نوبت‌هاي‌ با فواصل‌ يكسان‌ در طي‌ شبانه‌روز مصرف‌ شود تا سطح‌ دارو در خون‌ ثابت‌ باقي‌ بماند. مثلاً اگر قرار است‌ دوبار در روز مصرف‌ شود، هر 12 ساعت‌ (مثلاً 8 صبح‌ و 8 شب‌). اگر اين‌ با فعاليت‌هاي‌ كاري‌ و خواب‌ شما تداخل‌ ايجاد كند، در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ مناسب‌ دارويي‌ از پزشكان‌ كمك‌ بخواهيد مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ شود. حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ كنيد: اگر پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد ممكن‌ است‌ علايم‌ آن‌ مجدداً عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرف‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً به‌ موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌، درد مفاصل‌، اسهال‌، درد شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا زباني‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، يا پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌. يك‌ واكنش‌ حساسيتي‌ نادر به‌ (سفادروكسيل‌) آنافيلاكسي‌ است‌ كه‌ به‌ مراقبت‌ پزشكي‌ فوري‌ نياز دارد. از آنجا كه‌ آنافيلاكسي‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، بثورات‌ جلدي‌، كهير، يا تورم‌ پوستي‌، تب‌، غش‌ ناگهاني‌، ضربان‌ قلب‌ تند، يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ تنفسي‌، بلافاصله‌ مصرف‌ آنتي‌بيوتيك‌ را قطع‌ كرده‌ با يك‌ مركز خدمات‌ اورژانس‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ سفادروكسيل‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، نگهدارنده‌ها، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سيلين‌ها يا سفالوسپورين‌ها).
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ مشروبات‌ الكلي‌.
در حال‌ مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌ (مثل‌ ايبوپروفن‌، آسپيرين‌) ضدانعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ نظير وارفارين‌) پروبنسيد (يك‌ داروي‌ درمان‌ نقرس‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ مشكلات‌ خونريزي‌دهنده‌ (نظير زخم‌ معده‌، همو فيلي‌، كمبود پلاكتي‌) كوليت‌ (التهاب‌ روده‌ بزرگ‌) يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ و كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ سفادروكسيل‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌، داروي‌ تجويز شده‌ را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌ و از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
سفادروكسيل‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد. (در اين‌ شرايط‌ سفادروكسيل‌ فاسد مي‌شود). بعد از تهيه‌ سوسپانسيون‌، دارو بايد در يخچال‌ نگهداري‌ شود و ظرف‌ 2 هفته‌ استفاده‌ شود. پيش‌ از مصرف‌ شيشه‌ را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد.
از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو استفاده‌ كنيد.
اگر ظرف‌ 3 روز از مصرف‌ دارو احساس‌ بهبودي‌ نداشتيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
هنگام‌ مصرف‌ سفادروكسيل‌ نبايد
سفادروكسيل‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد، مگر طبق‌ دستور پزشك‌.

H A M E D
2007-May-02, 01:45
هيدروكلروتيازيد Hydrochlorothiazide

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
هيدروكلروتيازيد يك‌ داروي‌ مدر (ادارآور) رايج‌ است‌. اين‌ دارو با كمك‌ به‌ دفع‌ آب‌ و سديم‌ اضافي‌ بدن‌ از طريق‌ ادرار، و در نتيجه‌ كاهش‌ مايعات‌ در گردش‌ خون‌، فشارخون‌ را پايين‌ مي‌آورد. كاهش‌ اين‌ فشار، از بار كاري‌ قلب‌ نيز مي‌كاهد. بالا باقي‌ ماندن‌ فشار داخل‌ سرخرگ‌ها به‌ سرخرگ‌ (شريان‌)هاي‌ مغز، قلب‌، و كليه‌ها صدمه‌ مي‌زند. اين‌ آسيب‌ احتمال‌ سكته‌ مغزي‌ و حمله‌ قلبي‌ و نارسايي‌ كليه‌ را زياد مي‌كند. هيدروكلروتيازيد همچنين‌ موجب‌ دفع‌ برخي‌ مواد شيميايي‌ نظير سديم‌ و پتاسيم‌ از بدن‌ مي‌شود.
چگونگي‌ مصرف‌
هيدروكلروتيازيد را مي‌توان‌ با غذا يا شير مصرف‌ كرد تا معده‌ را ناراحت‌ نكند. سعي‌ كنيد دارويتان‌ را هر روز سرساعت‌ معيني‌ بخوريد تا آن‌ را فراموش‌ نكنيد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ هيدروكلروتيازيد مصرف‌ مي‌كنيد، سعي‌ كنيد صبح‌ هنگام‌ باشد يا وقتي‌ كه‌ به‌ توالت‌ دسترسي‌ داشته‌ باشيد. اگر به‌ خاطر رفتن‌ به‌ خريد يا هر كاري‌ مصرف‌ دارو به‌ تأخير انداختيد پيش‌ از ساعت‌ 4 بعدازظهر آن‌ نوبت‌ را مصرف‌ كنيد. اگر بيش‌ از يك‌ نوبت‌ هيدروكلروتيازيد مي‌خوريد، باز هم‌ آخرين‌ نوبت‌ بايد پيش‌ از ساعت‌ 4 بعدازظهر مصرف‌ شود. اين‌ برنامه‌ كمك‌ مي‌كند تا شبانگاه‌ جهت‌ ادراركردن‌ از خواب‌ برنخيزيد. اگر از شكل‌ مايع‌ دارو استفاده‌ مي‌كنيد براي‌ اندازه‌گيري‌ مقدار دارو از قطره‌ چكان‌ همراه‌ دارو استفاده‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آوريد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌تان‌ بازگرديد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌ (بثورات‌ جلدي‌ يا كهير)؛ خشكي‌ دهان‌؛ تشنگي‌ شديد؛ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌؛ دردها و گرفتگي‌هاي‌ عضلاني‌؛ تهوع‌ و استفراغ‌؛ خستگي‌ يا خواب‌ آلودگي‌ شديد؛ شكم‌درد يا سوزش‌ شديد معده‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌ لكه‌هاي‌ قرمز روي‌ پوست‌؛ وجود خون‌ در ادار يا مدفوع‌؛ درد مفاصل‌؛ كمردرد؛ زردي‌ چشم‌ يا پوست‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ هيدروكلروتيازيد، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ هيدروكلروتيازيد يا ديگر داروهاي‌ سولفاميدي‌؛ بومتانيد؛ فوروسمايد؛ يا داروهاي‌ مدر ديگر مثل‌ مهار كننده‌هاي‌ كربونيك‌ آيندراز.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ديگوكسين‌؛ ليتيم‌؛ يا داروهاي‌ كاهنده‌ كلسترول‌ (كلستيرامين‌، كلستيپول‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ قند، اختلال‌ چربي‌هاي‌ خون‌، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌.
هنگام‌ مصرف‌ هيدروكلروتيازيد توصيه‌ مي‌شود
دارو را طبق‌ تجويز پزشكتان‌ مصرف‌ كنيد.
در مورد نياز به‌ كاهش‌ وزن‌، ترك‌ سيگار، پرداختن‌ به‌ ورزش‌، يا تغييرات‌ در برنامه‌ غذايي‌ (مثل‌ محدوديت‌ مصرف‌ نمك‌ يا مصرف‌ بيشتر غذاهاي‌ حاوي‌ پتاسيم‌ مثل‌ موز، آب‌ پرتقال‌، خشكبار، طالبي‌ و گرمك‌).
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبوديتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
هفته‌اي‌ يك‌ بار (يا طبق‌ دستور پزشكتان‌) فشارخون‌ و وزنتان‌ را اندزه‌ بگيريد و مقادير آن‌ها را يادداشت‌ كنيد تاآن‌ را در هر مراجعه‌ به‌ پزشكتان‌ نشان‌ دهيد. (روش‌ اندازه‌گيري‌ فشار خون‌ را از يك‌ پزشك‌ يا پرستار بياموزيد.) هرگونه‌ افزايش‌ يا كاهش‌ وزن‌ هفتگي‌ در حدود 2-5/1 كيلوگرم‌ را به‌ اطلاع‌ پزشكتان‌ برسانيد.
پيش‌ از مصرف‌ هرگونه‌ دارو، حتي‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ يا داروهاي‌ گياهي‌، حتماً با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
از مواجهه‌ بدون‌ محافظت‌ با نور خورشيد اجتناب‌ كنيد؛ به‌ ويژه‌ آفتاب‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر و نيز وسايل‌ برنزه‌ كننده‌. از يك‌ ضدآفتاب‌ با قدرت‌ حفاظتي (spf) حداقل‌ 15 يا بيشتر براي‌ مناطق‌ در معرض‌ نور پوست‌ استفاده‌ كنيد. هيدروكلروتيازيد موجب‌ حساسيت‌ به‌ آفتاب‌ مي‌شود و در مناطق‌ بدون‌ پوشش‌ موجب‌ آفتاب‌ سوختگي‌ شديد يا تغيير رنگ‌ پوستي‌ مي‌شود.
هيدروكلروتيازيد را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، يا حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ هيدروكلروتيازيد فاسد مي‌شود).
هيدروكلروتيازيد تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ هيدروكلروتيازيد نبايد
به‌ سرعت‌ از حالت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ يا نشسته‌ به‌ ايستاده‌ تغيير وضعيت‌ دهيد. زيرا ممكن‌ است‌ دچار سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا احساس‌ غش‌ شويد.
الكل‌ بنوشيد، براي‌ مدتي‌ طولاني‌ بايستيد، يا در هواي‌ گرم‌ ورزش‌ كنيد، اين‌ فعاليت‌ها مي‌تواند موجب‌ سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ و احساس‌ غش‌ شود.
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارويتان‌ را قطع‌ كنيد. اين‌ دارو مشكل‌ شما را كنترل‌ مي‌كند، نه‌ درمان‌ و ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد آن‌ را براي‌ مدتي‌ طولاني‌ مصرف‌ كنيد. اگر در مورد اين‌ دارو سؤالي‌ داريد از پزشكتان‌ بپرسيد.

H A M E D
2007-May-02, 01:45
ايميپرامين Imipramine

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
ايميپرامين‌ براي‌ رفع‌ علايم‌ افسردگي‌، شب‌ادراري‌، اختلالات‌ وسواسي‌ و ترس‌، دردهاي‌ عصبي‌، و مواردي‌ ديگر تجويز مي‌شود. اين‌ دارو از دسته‌ داروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌ حلقه‌اي‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
ايميپرامين‌ با مقادير متفاوتي‌ براي‌ مشكلات‌ متفاوت‌ و افراد متفاوت‌ تجويز مي‌شود. هيچ‌گاه‌ بيشتر يا كمتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد، از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. ايميپرامين‌ خوراكي‌ را مي‌توان‌ با غذا مصرف‌ كرد تا دل‌ به‌هم‌ خوردگي‌ ناشي‌ از آن‌ كاهش‌ يابد، ممكن‌ است‌ 6-1 هفته‌ طول‌ بكشد تا اثرات‌ اين‌ دارو آغاز شود. پس‌ از آغاز اثرات‌ حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ نيز دارو را ادامه‌ دهيد. به‌ دقت‌ از دستورات‌ پيروي‌ كنيد. اگر روزي‌ يك‌ نوبت‌ پيش‌ از رفتن‌ به‌ بستر ايميپرامين‌ مصرف‌ مي‌كنيد. و حال‌ يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرده‌ايد، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را صبح‌ مصرف‌ نكنيد، چرا كه‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ علايم‌ آزاردهنده‌ شود؛ در اين‌ مورد با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد. اگر روي‌ چند نوبت‌ ايميپرامين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را بلافاصله‌ پس‌ از به‌ يادآوردن‌ مصرف‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ مصرف‌ نوبت‌ بعد شده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌ خود برگرديد، مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از نشانه‌هاي‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير مصرف‌ ايميپرامين‌ خود را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: تاري‌ ديد؛ گيجي‌؛ يبوست‌؛ مشكل‌ در صحبت‌ كردن‌؛ چشم‌درد؛ ضربان‌ قلب‌ تند، كند يا نامنظم‌؛ لرزش‌ دست‌؛ غش‌؛ اضطراب‌؛ مشكل‌ در صحبت‌ كردن‌؛ عدم‌ تعادل‌؛ سفتي‌ عضلات‌ دست‌ و پا؛ صورت‌ شبيه‌ ماسك‌؛ گلودرد؛ تب‌؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشم‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ تورم‌ سرگيجه‌؛ خواب‌آلودگي‌؛ خشكي‌ دهان‌، سردرد، افزايش‌ اشتها، تهوع‌، سوزش‌ سردل‌، اسهال‌، مشكل‌ در خوابيدن‌، يا افزايش‌ وزن‌. علايم‌ ترك‌ دارو ـ نظير سردرد، تهوع‌، استفراغ‌، اسهال‌، تحريك‌پذيري‌، يا خواب‌ مختل‌ همراه‌ روياهاي‌ واضح‌ ـ ممكن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهاني‌ ايميپرامين‌ مشاهده‌ شود؛ با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ايميپرامين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ ايميپرامين‌ يا ديگر داروهاي‌ ضد افسردگي‌ سه‌حلقه‌اي‌؛ ساير داروهاي‌ ضد افسردگي‌ (ماپروتيلين‌، ترازودون‌)؛ كاربامازپين‌ (دارويي‌ ضد تشنج‌)؛ يا هر نوع‌ ماده‌ غذايي‌، رنگ‌ خوراكي‌ يا نگهدارنده‌.
بارداري‌ و شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌، آرامبخش‌ها، ديگر داروهاي‌ ضد افسردگي‌، داروهاي‌ ضد تشنج‌، داروهاي‌ ضد تيروييد، سايمتيدين‌، داروهاي‌ فشارخون‌ (كلونيدين‌، گوانادرال‌، گوانتيدين‌)، مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌اكسيداز، يا سمپاتوميمتيك‌ها (داروهايي‌ كه‌ در حساسيت‌، آسم‌، سرفه‌ و سرماخوردگي‌ مصرف‌ مي‌شود).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ الكليسم‌ (اعتياد به‌ الكل‌)، آسم‌، اختلال‌ دوقطبي‌ (افسرده‌ ـ شيدايي‌)، ابتلا به‌ اسكيزوفرني‌، صرع‌، گلوكوم‌ (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، پركاري‌ تيروييد، بزرگي‌ پروستات‌، احتباس‌ ادراري‌، مشكلات‌ قلبي‌ يا خوني‌، يا بيماري‌هاي‌ دستگاه‌ گوارش‌، كبدي‌ يا كليوي‌
هنگام‌ مصرف‌ ايميپرامين‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودي‌تان‌ را زيرنظر داشته‌ باشد.
تا پيش‌ از مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ اين‌ دارو رانندگي‌ و كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. برخي‌ افراد با مصرف‌ ايميپرامين‌ دچار خواب‌آلودگي‌ و كاهش‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شوند.
در هنگام‌ برخاستن‌ از حالت‌ خوابيده‌ يا ايستادن‌ از حالت‌ نشسته‌ احتياط‌ كنيد؛ چرا كه‌ ممكن‌ است‌ دچار سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ شويد. به‌ آرامي‌ تغيير وضعيت‌ دهيد.
براي‌ تسكين‌ خشكي‌ دهان‌ از آدامس‌ يا آبنبات‌هاي‌ بدون‌ قند استفاده‌ كنيد. اگر خشكي‌ دهان‌ بيش‌ از 2 هفته‌ طول‌ كشيد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
از مواجهه‌ مستقيم‌ و بدون‌ حفاظت‌ با آفتاب‌ و استفاده‌ از وسايل‌ برنزه‌كننده‌ بپرهيزيد، چرا كه‌ ممكن‌ است‌ دچار آفتاب‌سوختگي‌ شديد شويد. سعي‌ كنيد تا حدامكان‌ از آفتاب‌ بين‌ ساعت‌ 10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر اجتناب‌ كنيد. در زير آفتاب‌ از عينك‌ آفتابي‌، يك‌ كلاه‌ و پوشش‌ محافظ‌، و كرم‌هاي‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ محافظتي (spf) حداقل‌ 15 استفاده‌ كنيد.
در مورد نياز به‌ مقادير اضافي‌ ويتامين‌ (ريبوفلارين‌ يا ويتامين‌ ب‌ ـ 2) با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
پيش‌ از هرگونه‌ عمل‌ جراحي‌، كارهاي‌ دنداني‌ يا درمان‌هاي‌ اضطراري‌، پزشك‌ را از اين‌ كه‌ ايميپرامين‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مطلع‌ سازيد.
ايميپرامين‌ را از دسترس‌ كودكان‌ و دور از گرما، نور مستقيم‌، حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ ايميپرامين‌ فاسد مي‌شود).
ايميپرامين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ ايميپرامين‌ نبايد
الكل‌ مصرف‌ كنيد.
بدون‌ تأييد پزشكتان‌ دارويي‌ ديگر مصرف‌ كنيد.

H A M E D
2007-May-25, 00:08
بكلومتازون‌ استنشاقي‌ Beclomethasone Inhalation

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
بكلومتازون‌ استنشاقي‌ به‌ عنوان‌ درمان‌ نگهدارنده‌ در افراد دچار آسم‌ برونشيال‌ مزمن‌ تجويز مي‌شود. استفاده‌ منظم‌ به‌ رفع‌ التهاب‌ مزمن‌ راه‌هاي‌ هوايي‌ و كاهش‌ واكنش‌ اين‌ مجاري‌ به‌ مواد محرك‌ (يا حساسيت‌زا) كمك‌ مي‌كند. بكلومتازون‌ با اين‌ سازوكار علايم‌ آسم‌ و دفعات‌ حملات‌ آسم‌ را كاهش‌ مي‌دهد. بكلومتازون‌ يك‌ كورتيكواستروييد مي‌باشد.
چگونگي‌ مصرف‌
بر اساس‌ شدت‌ آسم‌، بكلومتازون‌ به‌ مقدار روزي‌ 4-2 پاف‌ تجويز مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ آن‌ را طبق‌ دستور پزشك‌ يا دستورالعمل‌ روي‌ برچسب‌ دارو مصرف‌ كنيد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. چنانچه‌ همزمان‌ كورتيكواستروييد خوراكي‌ مصرف‌ نمي‌كنيد، ممكن‌ است‌ شروع‌ اثرات‌ دارو تا يك‌ ماه‌ و اوج‌ اثر دارو تا چند ماه‌ به‌ تأخير بيافتد. مهم‌ است‌ كه‌ نوبت‌هاي‌ مصرف‌ دارو در فواصل‌ مساوي‌ در طي‌ شبانه‌روز برنامه‌ريزي‌ شود؛ مثلاً اگر قرار است‌ روزي‌ 2 بار مصرف‌ شود، 8 صبح‌ و 8 شب‌ و اگر قرار است‌ روزي‌ 4 بار مصرف‌ شود، هر 6 ساعت‌. از پزشكتان‌ بخواهيد در تعيين‌ يك‌ برنامه‌ كه‌ با فعاليت‌هاي‌ روزمره‌ شما تداخل‌ نداشته‌ باشد، به‌ شما كمك‌ كند. بهتر است‌ دارو هر روز در ساعت‌ يكساني‌ مصرف‌ شود. پيش‌ از استفاده‌ از افشانه‌ براي‌ بار اول‌، آن‌ را چك‌ كنيد. پزشكتان‌ تعيين‌ مي‌كند كه‌ از يك‌ وسيله‌ موسوم‌ به‌ آسم‌يار هم‌ همراه‌ افشانه‌ استفاده‌ كنيد يا اينكه‌ با روش‌ دهان‌ باز يا دهان‌ بسته‌ از افشانه‌ استفاده‌ كنيد. اين‌ وسيله‌ باعث‌ مي‌شود تا دارو بهتر به‌ مجاري‌ هوايي‌ برونشي‌ برسد. پودر و كپسول‌هاي‌ بكلومتازون‌ براي‌ استنشاق‌ نيازمند يك‌ وسيله‌ خاص‌ براي‌ آزادسازي‌ دارو است‌؛ دستورالعمل‌ روي‌ جعبه‌ را بخوانيد يا چگونگي‌ استفاده‌ را از پزشكتان‌ جويا شويد. روش‌ دهان‌ بسته‌:
كپسول‌ دارو را 5-2 ثانيه‌ تكان‌ دهيد.
افشانه‌ و كپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگيريد.
قطعه‌ دهاني‌ را در دهان‌ گذاشته‌، لب‌هايتان‌ را دورش‌ محكم‌ ببنديد.
به‌ آرامي‌ و كامل‌ از راه‌ بيني‌ نفستان‌ را بيرون‌ دهيد.
به‌ آرامي‌ و عميق‌ دم‌ انجام‌ دهيد و در همان‌ زمان‌ كپسول‌ حاوي‌ دارو را بر روي‌ افشانه‌ به‌ پايين‌ فشار دهيد.
قطعه‌ دهاني‌ را از دهان‌ خارج‌ كرده‌، ولي‌ نفستان‌ را تا آنجا كه‌ ممكن‌ است‌ نگه‌ داريد.
در حالي‌ كه‌ لب‌هايتان‌ را جمع‌ كرده‌ايد از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بيرون‌ دهيد.
اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ داريد، دو دقيقه‌ تا پاف‌ بعدي‌ صبر كنيد. روش‌ دهان‌ باز:
كپسول‌ دارو را 5-2 ثانيه‌ تكان‌ دهيد.
افشانه‌ و كپسول‌ متصل‌ به‌ آن‌ را سر و ته‌ بگيريد.
قطعه‌ دهاني‌ را حدوداً به‌ اندازه‌ عرض‌ دو انگشت‌ از دهان‌ كاملاً بازتان‌ فاصله‌ بگيريد. كپسول‌ را صاف‌ نگه‌ داريد.
پس‌ از يك‌ بازدم‌ عميق‌، به‌ آرامي‌ از راه‌ دهان‌ نفس‌ بگيريد و در همان‌ زمان‌ كپسول‌ را به‌ افشانه‌ فشار دهيد. به‌ دم‌ ادامه‌ دهيد. چشم‌هايتان‌ را ببنديد تا چيزي‌ از اسپري‌ واردشان‌ نشود؛ چرا كه‌ ممكن‌ است‌ موجب‌ تاري‌ ديد مختصري‌ شود.
در انتهاي‌ دم‌ نفستان‌ را تا آنجا كه‌ مي‌توانيد نگاه‌ داريد، و سپس‌ در حالي‌ كه‌ لب‌هاي‌ خود را جمع‌ كرده‌ايد از راه‌ دهان‌ نفستان‌ را بيرون‌ دهيد.
اگر در هر نوبت‌ 2 پاف‌ لازم‌ داريد، دو دقيقه‌ تا پاف‌ بعدي‌ صبر كنيد.
پس‌ از استفاده‌ از دارو، به‌ هر كدام‌ از روش‌هاي‌ فوق‌، براي‌ جلوگيري‌ از خشونت‌ صدا و عفونت‌هاي‌ دهاني‌، دهانتان‌ را با آب‌ كاملاً بشوييد. آب‌ را قورت‌ ندهيد. روزي‌ يكبار قطعه‌ دهاني‌ پلاستيكي‌ و پوشش‌ آن‌ را زير آب‌ گرم‌ بشوييد و پيش‌ از استفاده‌ مجدد خشك‌ كنيد. تا اين‌ افشانه‌ خشك‌ شود در صورت‌ نياز از افشانه‌ ديگري‌ استفاده‌ كنيد. هفته‌اي‌ دو بار قطعه‌ دهاني‌ پلاستيكي‌ را با مايع‌ ظرفشويي‌ و آب‌ گرم‌ بشوييد و كاملاً آب‌ بكشيد و خشك‌ كنيد. يك‌ راه‌ ساده‌ براي‌ تخمين‌ مقدار داروي‌ باقيمانده‌ در كپسول‌ محتوي‌ دارو اين‌ است‌ كه‌ كپسول‌ را در يك‌ ظرف‌ آب‌ بگذاريم‌ و ببينيم‌ چقدرش‌ در آب‌ فرو مي‌رود (شكل‌ را ببينيد). اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. نوبت‌هاي‌ باقيمانده‌ در آن‌ روز را با فواصل‌ مساوي‌ مصرف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ بكلومتازون‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: پلاك‌هاي‌ سفيد نرم‌ در دهان‌ يا گلو؛ درد دهان‌ يا گلو هنگام‌ خوردن‌ و آشاميدن‌؛ افزايش‌ خس‌خس‌ سينه‌؛ احساس‌ سفتي‌ و گرفتگي‌ در قفسه‌ سينه‌؛ يا مشكل‌ در تنفس‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ بكلومتازون‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كورتيكواستروييدها، ساير داروها، غذاها، نگهدارنده‌ها، و رنگ‌هاي‌ خوراكي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر به‌ ويژه‌ كورتيكواستروييدها.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ سل‌ يا پوكي‌ استخوان‌.
هنگام‌ مصرف‌ بكلومتازون‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. گاهي‌ افشانه‌ را همراه‌ خود ببريد تا پزشك‌ چگونگي‌ استفاده‌ شما را از آن‌ ببيند.
در صورتي‌ كه‌ يك‌ دستگاه‌ اندازه‌گيري‌ حداكثر جريان‌ هواي‌ تنفسي‌ در خانه‌ داريد، مقادير اندازه‌گيري‌ شده‌ را در يك‌ دفترچه‌ ثبت‌ كنيد.
اگر دچار استرس‌ غيرمعمول‌ مثل‌ جراحي‌، آسيب‌ بدني‌، يا عفونت‌ هستيد؛ علايم‌ آسم‌تان‌ بهبود نداشته‌ است‌؛ علايم‌تان‌ بدتر شده‌ است‌؛ يا علايمي‌ از عفونت‌ دهاني‌ يا حلقي‌ داريد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
در صورتي‌ كه‌ افشانه‌ شما قابل‌ پر كردن‌ مجدد است‌، پس‌ از اتمام‌ دارو آن‌ را دور نياندازيد.
حتي‌ اگر براي‌ يك‌ حمله‌ آسمي‌ داروهايي‌ ديگر مصرف‌ مي‌كنيد، استفاده‌ از بكلومتازون‌ را ادامه‌ دهيد، مگر آنكه‌ پزشكتان‌ دستور ديگري‌ داده‌ باشد.
پيش‌ از انجام‌ جراحي‌، كارهاي‌ دندانپزشكي‌، يا واكسيناسيون‌ ساير پزشكان‌ را از اينكه‌ بكلومتازون‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد.
اگر تا به‌ حال‌ به‌ آبله‌ مرغان‌ و سرخك‌ مبتلا نشده‌ايد و واكسن‌ آنها را هم‌ نزده‌ايد، از تماس‌ نزديك‌ با افراد مبتلا به‌ اين‌ دو بيماري‌ اجتناب‌ كنيد. در صورتي‌ كه‌ فكر مي‌كنيد با اين‌ افراد مواجهه‌ داشته‌ايد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشك‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد بكلومتازون‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
توجه‌ داشته‌ باشيد كه‌ اگر كپسول‌ و افشانه‌ سرد باشند، ممكن‌ است‌ مقدار كامل‌ دارو به‌ شما نرسد.
اگر مقدار معمول‌ دارو به‌ شكل‌ استنشاقي‌ برايتان‌ مؤثر نيست‌، ممكن‌ است‌ به‌طور موقت‌ به‌ كورتيكواستروييد خوراكي‌ نياز داشته‌ باشيد.
افشانه‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ و دور از حرارت‌ نگاه‌ داريد
هنگام‌ مصرف‌ بكلومتازون‌ نبايد
از آن‌ براي‌ درمان‌ يك‌ حمله‌ آسمي‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از هماهنگي‌ با پزشكتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد.

H A M E D
2007-May-25, 00:08
پروپرانولول Propranolol

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
پروپرانولول‌ به‌ علل‌ گوناگوني‌ مثل‌ كاهش‌ فشارخون‌؛ تسكين‌ درد قلبي‌؛ پيشگيري‌ از سردردهاي‌ ميگرني‌؛ و درمان‌ بي‌نظمي‌ ضربان‌ قلب‌ تجويز مي‌شود. همچنين‌ براي‌ جلوگيري‌ از دومين‌ حمله‌ قلبي‌ در افرادي‌ كه‌ يك‌ بار دچار قلبي‌ شده‌اند، كاربرد دارد. ممكن‌ است‌ در شرايط‌ ديگري‌ نيز پزشكتان‌ اين‌ دارو را برايتان‌ تجويز كند. به‌ همين‌ علت‌ آن‌ را را يك‌ مسدودكننده‌ بتا مي‌شناسند. با مسدودكردن‌ اين‌ تكانه‌ها، به‌ قلب‌ كمك‌ مي‌كند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتيجه‌ بار كاري‌ قلب‌ كاهش‌ يابد.
چگونگي‌ مصرف‌
مقادير متفاوتي‌ از پروپرانولول‌ براي‌ علل‌ مختلف‌ تجويز مي‌شود. شكل‌ طولاني‌ اثر پروپرانولول‌ معمولاً روزي‌ يك‌ بار مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را هر روز ساعت‌ معيني‌ بخوريد. معمولاً بهتر است‌ دارو را صبح‌ پيش‌ از صبحانه‌ مصرف‌ كنيد تا فراموش‌ نكنيد. پروپرانولول‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. هر روز پيش‌ از خوردن‌ پروپرانولول‌ نبضتان‌ را بشماريد و فشارتان‌ را اندازه‌ بگيريد اگر كمتر از 60 در دقيقه‌ بود، يا فشار سيستولي‌ (عدد بالايي‌) كمتر از 90 ميلي‌متر جيوه‌ بود، پيش‌ از خوردن‌ داروي‌ آن‌ روز با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. هيچگاه‌ بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر كمتر از 8 ساعت‌ تا نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد. اگر بيش‌ از يك‌ نوبت‌ در روز پروپرانولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد، اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را مصرف‌ نكنيد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد و دارو را بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ قطع‌ نكنيد. با قطع‌ مصرف‌ پروپرانولول‌ ممكن‌ است‌ در معرض‌ خطر يك‌ حمله‌ قلبي‌ باشيد. در اكثر مواردي‌ كه‌ پروپرانولول‌ تجويز مي‌شود، بيماري‌ را مهار مي‌كند و نه‌ درمان‌. و اين‌ بدين‌ معناست‌ كه‌ ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد چندين‌ سال‌ يا تا پايان‌ زندگي‌ آن‌ را مصرف‌ كنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ آتنولول‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اشكال‌ در تنفس‌ تنگي‌ نفس‌، يا خس‌خس‌ سينه‌؛ سرد شدن‌ كف‌ دست‌ و پا؛ ضربان‌ قلب‌ زير60 در دقيقه‌؛ سرگيجه‌ يا سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ در هنگام‌ بلند شدن‌ از حالت‌ خوابيده‌ با نشسته‌ با تورم‌ دست‌ها و پاها يا افزايش‌ وزن‌ ناگهاني‌ (1/5 كيلو در 48-28 ساعت‌)؛ افسردگي‌، گيجي‌، يا توهم‌ (شنيدن‌، ديدن‌، يا احساس‌ چيزهايي‌ كه‌ وجود ندارند)؛ درد قفسه‌ سينه‌، مفاصل‌ يا كمر؛ تب‌؛ گلودرد؛ بثورات‌ جلدي‌؛ يا هرگونه‌ كبودي‌ كه‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌. نشانه‌هاي‌ زير تا هنگام‌ عادت‌ كردن‌ بدنتان‌ با دارو ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند: خواب‌ آلودگي‌، خستگي‌، مشكل‌ در خوابيدن‌، اضطراب‌، يبوست‌ يا اسهال‌، كابوس‌، يا كاهش‌ توانايي‌ جنسي‌، اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ يافتند يا مشكل‌ ساز شدند، وضعيت‌ را با پزشكتان‌ در ميان‌ بگذاريد.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آتنولول‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آتنولول‌ يا ديگر داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ تزريقات‌ حساسيت‌زدايي‌، كافئين‌، داروهاي‌ آسم‌ (آمينوفيلين‌، ديفيلين‌، اكستريفيلين‌، تئوفيلين‌)، داروهاي‌ ديابت‌ (انسولين‌، داروهاي‌ خوراكي‌ پايين‌آورنده‌ قند)، ديگر داروهاي‌ كاهنده‌ فشار خون‌ (مسدود كننده‌هاي‌ كانال‌هاي‌ كلسيمي‌، كلونيدين‌، گوانابنز)، كوكائين‌، يا مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌اكسيداز (فورازوليدون‌، ايزوكاربوكسازيد، فنلزين‌، سلجيلين‌، ترانيل‌ سيپرومين‌، پروكاربازين‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ حساسيت‌، آسم‌، يا آمفي‌زم‌؛ مشكلات‌ احتقاني‌ قلب‌؛ بيماري‌ قند؛ پركاري‌ تيروييد؛ افسردگي‌؛ يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌. اگر بيماري‌ قند داريد، پروپرانولول‌ ممكن‌ است‌ قند خون‌ شما را افزايش‌ دهد و نيز ممكن‌ است‌ علايم‌ افت‌ قند خون‌ را مخفي‌ كند. اگر دچار حساسيت‌ باشيد با مصرف‌ پروپرانولول‌ واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌تان‌ ممكن‌ است‌ تشديد شود.
هنگام‌ مصرف‌ پروپرانولول‌ توصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبوديتان‌ را زير نظر داشته‌باشيد.
در مورد ميزان‌ فعاليت‌ قابل‌ قبول‌ براساس‌، وضعيت‌ بدني‌تان‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد. پروپرانولول‌ ممكن‌ است‌ درد قفسه‌ سينه‌ را كاهش‌ دهد يا از آن‌ جلوگيري‌ كند و در نتيجه‌ باعث‌ شود تا از آن‌ حد كه‌ برايتان‌ بي‌خطر است‌ فعال‌تر باشيد. كه‌ اين‌ خود موجب‌ درد قفسه‌ سينه‌ و علايم‌ جدي‌ ديگر مي‌شود.
وزن‌تان‌ را نسبت‌ به‌ قد و استخوان‌بندي‌تان‌ در يك‌ محدوده‌ مناسب‌ نگه‌ داريد. در صورت‌ نياز براي‌ كاهش‌ وزن‌ از پزشكتان‌ كمك‌ بگيريد.
اگر براي‌ كاهش‌ فشار خون‌ پروپرانولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد، مصرف‌ سديم‌ (نمك‌) خود را محدود كنيد. از پزشكتان‌ درخواست‌ كنيد دستورات‌ تغذيه‌اي‌ در اختيارتان‌ بگذارد يا شما را به‌ يك‌ متخصص‌ تغذيه‌ معرفي‌ كند.
اگر سيگاري‌ هستيد، سيگار را ترك‌ كنيد، از پزشكتان‌ بخواهيد شما را به‌ يك‌ مشاور يا گروه‌ ترك‌ سيگار معرف‌ كند.
الكل‌ ننوشيد.
از وضعيت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ و يا از حالت‌ نشسته‌ به‌ ايستاده‌ آرام‌ تغيير وضعيت‌ دهيد تا دچار سرگيجه‌، سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ يا غش‌ نشويد.
در هواي‌ سرد لباس‌ گرم‌تر بپوشيد، چرا كه‌ پروپرانولول‌ ممكن‌ است‌ شما را به‌ سرما حساس‌تر كند.
قرص‌هاي‌ طولاني‌ رهش‌ را يكجا ببلعيد؛ آن‌ها را نشكنيد يا خرد نكنيد.
قرص‌هاي‌ معمولي‌ را در صورت‌ مشكل‌ در بلع‌ مي‌توانيد خرد كرده‌ و با نصف‌ قاشق‌ مربا يا پودينگ‌ مخلوط‌ كنيد.
محلول‌ خوراكي‌ را با مقداري‌ نوشيدني‌ يا غذاي‌ نيمه‌ جامد مخلوط‌ كرده‌، سپس‌ استفاده‌ كنيد.
براي‌ روزهاي‌ تعطيل‌ مقداركافي‌ دارو در دسترس‌ داشته‌ باشيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد پروپرانولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
پزشكان‌ ديگر را از اينكه‌ پروپرانولول‌ مصرف‌ مي‌كنيد مطلع‌ سازيد؛ زيرا ممكن‌ است‌ بر روي‌ برخي‌ آزمون‌هاي‌ آزمايشگاهي‌ اثر بگذارد يا موجب‌ بروز واكنش‌ به‌ دنبال‌ تزريقات‌ مربوط‌ به‌ حساسيت‌زدايي‌ شود.
پروپرانولول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نورمستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ پروپرانولول‌ فاسد مي‌شود).
هنگام‌ مصرف‌ پروپرانولول‌ نبايد
تا مشخص‌شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو رانندگي‌ كنيد يا با وسايل‌ خطرناك‌ كار كنيد. اگر خواب‌آلودگي‌ يا سرگيجه‌ مشكل‌ ساز شد، با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ دارويي‌ مصرف‌ كنيد؛ به‌ ويژه‌ داروهاي‌ محرك‌ و داروهاي‌ سرفه‌ يا سرماخوردگي‌ كه‌ بدون‌ تجويز پزشك‌ قابل‌ تهيه‌ هستند.

H A M E D
2007-May-25, 00:09
نفازودون‌ Nefazodone

--------------------------------------------------------------------------------

در مورد اين‌ دارو
نفازودون‌ يك‌ داروي‌ ضد افسردگي‌ است‌. اين‌ دارو براي‌ تسكين‌ علايم‌ دوره‌هاي‌ افسردگي‌ ماژور تجويز مي‌شود. نفازودن‌ يك‌ مهاركننده‌ بازجذب‌ سروتونين‌ است‌.
چگونگي‌ مصرف‌
نفازودون‌ معمولاً روزي‌ دو نوبت‌ به‌ مقدار مساوي‌ مصرف‌ مي‌شود. مهم‌ است‌ كه‌ اين‌ دارو هر روز در ساعت‌ معيني‌ خورده‌ شود. هيچگاه‌ كمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. ممكن‌ است‌ چند هفته‌ طول‌ بكشد تا اثرات‌ دارو ظاهر شود و به‌ حداكثر برسد. مهم‌ است‌ كه‌ تا زماني‌ كه‌ پزشكتان‌ دستور نداده‌، مصرف‌ نفازودون‌ را ادامه‌ دهيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. نفازودن‌ را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ فرا رسيده‌ است‌. نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد، مقدار دارو را دو برابر نكنيد.
هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ نادرولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ نفازودون‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: بثورات‌ جلدي‌، گيجي‌، از دست‌ دادن‌ هماهنگي‌ در حركات‌، يا خواب‌آلودگي‌ شديد. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند ولي‌ فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نياز است‌ با پزشك‌ در ميان‌ گذاشته‌ شوند: سردرد، خواب‌آلودگي‌، ضعف‌، سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، سرفه‌، خشكي‌ دهان‌، تهوع‌، استفراغ‌، احساس‌ طعم‌ نامطبوع‌ در دهان‌، اسهال‌، يبوست‌، تاري‌ ديد، درد عضلاني‌، يا روياهاي‌ غيرعادي‌.
موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ نفازودون‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ نفازودون‌ يا ديگر مهاركننده‌هاي‌ بازجذب‌ سروتونين‌
بارداري‌ شيردهي‌
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر به‌ ويژه‌ داروهاي‌ پرفشاري‌ خون‌، الكل‌، مسكن‌هاي‌ تجويزي‌ توسط‌ پزشك‌، آرامبخش‌ها، داروهاي‌ ضد افسردگي‌، شل‌كننده‌هاي‌ عضلاني‌، داروهاي‌ ضد تشنج‌، استميزول‌، سيساپرايد، ديگوكسين‌، مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌ اكسيداز مثل‌ فورازوليدون‌، ايزوكربوكسازيد، فنلزين‌، پروكاربازين‌، سلژيلين‌، و ترانيل‌سيپرومين‌. مصرف‌ نفازودون‌ در حاليكه‌ همزمان‌ مهاركننده‌هاي‌ مونوآمين‌ اكسيداز مصرف‌ مي‌كنيد يا كمتر از 2هفته‌ است‌ كه‌ مصرف‌ چنين‌ داروهايي‌ را قطع‌ كرده‌ايد ممكن‌ است‌ موجب‌ گيجي‌، افزايش‌ ناگهاني‌ دماي‌ بدن‌، افزايش‌ شديد فشار خون‌، و بروز تشنج‌ شود.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ قلبي‌، الكليسم‌ (اعتياد به‌ الكل‌) يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌.
هنگام‌ مصرف‌ نفازودونتوصيه‌ مي‌شود
به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. ممكن‌ است‌ 4 هفته‌ طول‌ بكشد تا اثر دارو ظاهر شده‌ به‌ حداكثر برسد؛ ممكن‌ است‌ بخواهيد در اين‌ مدت‌ با پزشكتان‌ ملاقات‌ كنيد.
چنين‌ پيشنهاد شده‌ است‌ كه‌ مصرف‌ اين‌ دارو افكار خودكشي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. در اين‌ مورد، و در مورد هرگونه‌ اقدامات‌ احتياطي‌ لازم‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ اين‌ دارو، در هنگام‌ رانندگي‌ يا كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. اين‌ دارو در برخي‌ افراد موجب‌ خواب‌آلودگي‌ و كاهش‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شود.
براي‌ تسكين‌ خشكي‌ دهان‌ از آدامس‌ يا آب‌نبات‌هاي‌ بدون‌ قند استفاده‌ كنيد يا چند جرعه‌ آب‌ بنوشيد. اگر اين‌ مشكل‌ بيش‌ از 2 هفته‌ ادامه‌ پيدا كرد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
از حالت‌ خوابيده‌ به‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ و نشسته‌ به‌ ايستاده‌ به‌ آرامي‌ تغيير وضعيت‌ دهيد؛ در غير اينصورت‌ ممكن‌ است‌ دچار سرگيجه‌ و سياهي‌ رفتن‌ چشم‌ شويد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ كه‌ نشان‌ دهد نفازودون‌ مصرف‌ مي‌كنيد به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد.
نفازودون‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ صورت‌ شرايط‌ نفازودون‌ فاسد مي‌شود).
نفازودون‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.
هنگام‌ مصرف‌ نفازودون‌ نبايد
نوشابه‌هاي‌ الكلي‌ بنوشيد يا از داروهاي‌ آرامبخش‌ ديگر استفاده‌ كنيد؛ زيرا اين‌ها خواب‌آلودگي‌ و سرگيجه‌اي‌ را كه‌ ممكن‌ است‌ در اثر مصرف‌ نفازودون‌ ايجاد شود، تشديد خواهند كرد.

FARSHAD2008
2007-Aug-03, 22:41
عملكرد آسپرين چگونه است؟

آيا تا كنون سردرد داشته ايد؟ حتماً براي شما اتفاق افتاده است، اغلب همه ما حتي يكبار تا كنون سردرد داشته ايم و داروهايي را براي بهبود سردردمان استفاده كرده ايم. اين داروها به احتمال زياد از خانواده آسپرين بوده است. همچنين ممكن است آسپرين يا وابستگانش را براي ناراحتي هاي ديگري مثل التهاب (ورم مفاصل يا بخشهاي ديگر بدن) و تب استفاده كرده باشيد. آيا مي دانيد كه حدود 80 بيليون قرص آسپرين هر ساله براي اين ناراحتي ها و همين طور ناراحتي هاي زياد ديگري خورده مي شود؟ براي مثال ميليونها انسان آسپرين را براي كمك به پيشگيري از حمله هاي قلبي مي خورند! يك دكتر دلايل خوبي داشته كه مي گفته” خوردن دو آسپرين و خوابيدن من تا صبح“! در اين مقاله، دكتر لوك هوفمن اثرات آسپرين را مي شناساند. شما در مورد فوايد زياد آسپرين و همچنين برخي دلايل منع خوردن اين دارو را فرا مي گيريد.شما همچنين مي فهميد كه چرا بايد آن را آسپرين ”داروي شگفت انگيزي كه شگفت انگيز عمل مي كند“ ناميد.

آسپرين چه مي كند؟

آسپرين ناراحتي ها را از طريق توقف سلولها با ساخت پروستاگلاندين ها بهبود مي بخشد.

آيا مي دانيد آنزيم COX-2 چيست؟ COX-2 پروتئيني است كه توسط سلولهاي بدن ساخته مي شود و كارش اين است كه شناورهاي شيميايي را اطراف سلولها مي برد و پروستاگلاندين ها را دگرگون مي كند. COX-2 را در بسياري از بافت هاي معمولي مي توان يافت، اما بيشتر در بافتهايي كه از چند جا صدمه ديده باشند ديده مي شود.

در نتيجه آسپرين به COX-2 مي چسبد و اجازه انجام فعاليت هايش را نمي دهد. آسپرين شبيه قفلي است كه به دوچرخه تان مي زنيد؛ دوچرخه با قفل رويش حركت نخواهد كرد و COX-2 هم با آسپرين چسبيده به آن نمي تواند عمل كند. بنابراين با خوردن آسپرين علت ناراحتي هايي مثل گرفتگي عضلات شكم يا استخوان آسيب ديده انگشت كه باعث درد شده، از بين نمي رود، اما آسپرين كم كننده نشانه هاي دردي است كه در اعصابتان بوجود آمده است.

يك سؤال معمول در مورد آسپرين و داروهاي ديگر است كه ” چگونه آسپرين محلي كه درد مي كند را مي شناسد يا تشخيص مي دهد؟ “ جواب اينكه محل آن را نمي شناسد! زماني كه آسپرين خورده مي شود در معده يا ديگر راههاي گوارشي، روده باريك و غدد بدن هضم مي شود. سپس به جريان خون و بعد به تمام بدن مي رود. با اينكه آسپرين در هر جايي از بدن وجود دارد، اما تنها در جاهايي كه پروستاگلاندين ها توليد شده است يعني همان نواحي آسيب ديده، عمل مي كند.

شما ممكن است بپرسيد ” هر چند ساعت آسپرين بخورم تا اثر آسپرين هاي خورده شده بخوبي حفظ شود؟ “

بدنتان در مورد غالب مواد شيميايي از جمله آسپرين راههايي براي دفع آنها دارد. در اين نمونه، كبد، معده و ديگر اندام هايتان آسپرين را تغيير مي دهد به ... عجيب است! اسيد ساليسيلاك! سپس اين ماده شيميايي به آرامي توسط كبد ريزتر مي شود و همراه مواد شيميايي ديگر روي اسيد ساليسيلاك مي چسبند. همين طور كليه هاتان مي تواند آن را به بيرون از خون برده و از طريق ادرارتان دفع كند. اين مراحل تا دفع آسپرين 4 تا 6 ساعت طول مي كشد. بنابراين شما نياز داريد تا آسپرين ديگري بعد از 6ساعت بخوريد تا اثر آن حفظ شود.

نكته اينكه آسپرين به تمام جريان خون مي رود و بدن پروستاگلاندين ها را به چند دليل نياز دارد.

پروستاگلاندين ها براي معده مفيد هستند چون آنزيم ديگري به نام cox-1 پروستاگلانديني مي سازد كه به نظر مي رسد جدار معده را مطلوب و محكم حفظ مي كند. آسپرين از عملكرد cox-1 جلوگيري مي كند ( آسپرين بطور غير انتخابي از توليد كافي بيشترين پروستاگلاندين ها جلوگيري مي كند.) بنابراين جدار معده نازك شده و شيره گوارشي جدار معده را مي سوزاند. اين محتمل ترين دليلي است كه چرا آسپرين و وابستگانش معده را ناراحت مي كند (همان طور كه هوفمن بيان كرده علي رغم اينكه آسپرين يك نوع اسيد هم هست) .

همچنين cox-2 در چند بافت ديگر مانند مغز وكليه عمل مي كند؛ مقادير معمولي داروي آسپرين احتمالاً بر روي اين نواحي اثر زيادي نمي گذارد.

در محلهاي ديگري مانند خون پروستاگلاندين ها اعمالي را انجام مي دهند كه آسپرين مانع چنين اعمالي نيز مي شود.

number one
2007-Aug-06, 09:28
در این بخش به معرفی انواع داروها و موارد مصرف‌ و ... می پردازیم.

باتشكر از دكتر حمید سجاد

number one
2007-Aug-06, 09:29
آسیکلویر
موارد مصرف‌: آسيكلووير در درمان‌ وپيشگيري‌ تبخال‌ ناشي‌ از ويروس‌ هرپس‌،مننژيت‌ ناشي‌ از ويروس‌ هرپس‌، پيشگيري‌و درمان‌ زونا و در درمان‌ عفونت‌ ناشي‌ ازواريسلا (آبله‌ مرغان‌) مصرف‌ مي‌شود.







مكانيسم‌ اثر: آسيكلووير ساخت‌ DNAويروس‌ را مهار مي‌كند. اين‌ عمل‌ از طريق‌تبديل‌ آسيكلووير به‌ آسيكلوويرتري‌فسفات‌ و تداخل‌ با آنزيم‌ DNA پليمرازويروس‌ صورت‌ مي‌گيرد.







فارماكوكينتيك‌: جذب‌ خوراكي‌ آسيكلوويرحدود 20% است‌ و به‌ مقدار وسيع‌ درمايعات‌ و بافت‌هاي‌ بدن‌ منتشر مي‌شود.بيشترين‌ غلظت‌ آن‌ در كليه‌، كبد و روده‌يافت‌ مي‌شود. غلظت‌ آن‌ در CNS حدود50% غلظت‌ پلاسمايي‌ آن‌ است‌. متابوليسم‌آن‌ كبدي‌ است‌ و به‌طور عمده‌ از طريق‌ كليه‌دفع‌ مي‌شود. جذب‌ پوستي‌ دارو ناچيزاست‌.







هشدارها: درصورت‌وجوددهيدراتاسيون‌ ،اختلال‌ كار كليه‌ يا اختلالات‌ نورولوژيك‌بايد با احتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.







عوارض‌ جانبي‌: فلبيت‌ يا التهاب‌ در محل‌تزريق‌ از عوارض‌ جانبي‌ مهم‌ و نسبتŠشايع‌ آسيكلووير تزريقي‌ است‌. امكان‌بروز عوارض‌ كليوي‌ بخصوص‌ بعد ازتزريق‌ سريع‌ دارو وجود دارد.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ تبخال‌ تناسلي‌ از راه‌مقاربت‌ قابل‌ انتقال‌ است‌ و مصرف‌آسيكلووير مانع‌ از انتقال‌ نمي‌شود. ازاين‌رو حتي‌ اگر بيمار علايمي‌ نداشته‌ باشد،بايد از مقاربت‌ خودداري‌ گردد.



2 ـ مصرف‌ آسيكلووير در عفونت‌ ساده‌آبله‌ مرغان‌ در كودكان‌ داراي‌ سيستم‌ايمني‌ سالم‌ توصيه‌ نمي‌شود.



3 ـ درمان‌ با آسيكلووير بايد بلافاصله‌ پس‌از مشاهده‌ اولين‌ علايم‌ عفونت‌ تبخالي‌ آغازشود.



4 ـ شكل‌ تزريقي‌ دارو بايد به‌صورت‌انفوزيون‌ وريدي‌ مصرف‌ شود. داروحداقل‌ بايد طي‌ يكساعت‌ انفوزيون‌ شود.



5 ـ از تزريق‌ عضلاني‌ و زيرجلدي‌ شكل‌تزريقي‌ بايد خودداري‌ شود.



6 ـ هنگام‌ مصرف‌ دارو، جهت‌ جلوگيري‌ ازبروز عوارض‌ كليوي‌، بايد به‌ مقدار كافي‌مايعات‌ مصرف‌ شود.



7 ـ ناحيه‌ ضايعه‌ ديده‌ بايد به‌صورت‌خشك‌ و تميز نگهداري‌ شده‌ و براي‌جلوگيري‌ از آلوده‌ كردن‌ ساير نقاط بدن‌ ياانتقال‌ عفونت‌ به‌ ديگران‌، هنگام‌ مصرف‌كرم‌ دارو بايد از دستكش‌ پلاستيكي‌استفاده‌ گردد.







مقدار مصرف‌



خوراكي‌:



بزرگسالان‌: در درمان‌ تبخال‌ تناسلي‌مقدار 200 ميلي‌گرم‌ هر 4 ساعت‌ يكبارهنگام‌ بيداري‌، 5 بار در روز و به‌ مدت‌ 10روز مصرف‌ مي‌شود. براي‌ درمان‌ متناوب‌عفونت‌هاي‌ عودكننده‌، همين‌ مقدار به‌ مدت‌5 روز مصرف‌ مي‌شود. براي‌ درمان‌فرونشاننده‌ طولاني‌ مدت‌ عفونت‌عودكننده‌، مقدار 400 ميلي‌گرم‌ دو بار درروز يا 200 ميلي‌گرم‌ 5 ـ 3 بار در روز به‌مدت‌ حداكثر 12 ماه‌ مصرف‌ مي‌شود. دردرمان‌ زونا 800 ميلي‌گرم‌ هر 4 ساعت‌هنگام‌ بيداري‌، 5 بار در روز به‌ مدت‌ 10 ـ 7روز مصرف‌ مي‌شود. در درمان‌ تبخال‌مخاطي‌ ـ جلدي‌ در بيماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌سيستم‌ ايمني‌ مقدار 400 ـ 200 ميلي‌گرم‌ 5بار در روز و به‌ مدت‌ 10 روز مصرف‌مي‌شود. در پيشگيري‌ از اين‌ نوع‌ عفونت‌،مقدار 400 ميلي‌گرم‌ هر 12 ساعت‌ مصرف‌مي‌شود. در درمان‌ آبله‌ مرغان‌، 800 ميلي‌گرم‌ 4 بار در روز به‌ مدت‌ 5 روز مصرف‌مي‌شود. در صورت‌ وجود اختلال‌ در كاركليه‌ مقدار مصرف‌ بايد كاهش‌ يابد.



كودكان‌: در كودكان‌ 12 ـ 2 سال‌ در درمان‌آبله‌ مرغان‌ 20mg/kg تا حداكثر 800ميلي‌گرم‌ در هر بار مصرف‌ 4 بار در روزبه‌ مدت‌ 5 روز مصرف‌ مي‌شود.



تزريقي‌:



بزرگسالان‌: در درمان‌ تبخال‌ تناسلي‌ اوليه‌شديد، مقدار 5mg/kg سه‌ بار در روز



به‌ مدت‌ 5 روز انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود.در عفونت‌ تبخال‌ مخاطي‌ ـ جلدي‌ دربيماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سيستم‌ ايمني‌،مقدار 10mg/kg ـ 5 سه‌ بار در روز و



به‌ مدت‌ 10 ـ 7 روز انفوزيون‌ وريدي‌مي‌شود. در درمان‌ آنسفاليت‌ ناشي‌ ازويروس‌ هرپس‌، 10mg/kg سه‌ بار در روزبه‌ مدت‌ 10 روز و در درمان‌ زونا دربيماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سيستم‌ ايمني‌،همين‌ مقدار به‌ مدت‌ 7 روز انفوزيون‌وريدي‌ مي‌گردد. مقدار مصرف‌ در



بيماران‌ مبتلا به‌ عيب‌ كار كليه‌



بايد تعديل‌ گردد. حداكثر مقدار



مصرف‌ در بزرگسالان‌ 30mg/kg يا1/5g/m2 است‌.



كودكان‌: مقدار مصرف‌ در درمان‌ تبخال‌تناسلي‌ اوليه‌ شديد در كودكان‌ تا 12 سال‌،250mg/m2 سه‌ بار در روز به‌ مدت‌ 5 روزبه‌صورت‌ انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌باشد. دردرمان‌ تبخال‌ جلدي‌ ـ مخاطي‌ در كودكان‌مبتلا به‌ ضعف‌ سيستم‌ ايمني‌، همين‌ مقداربه‌ مدت‌ 7 روز انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود.در درمان‌ آنسفاليت‌ ناشي‌ از ويروس‌هرپس‌ 500mg/m2 هر 8 ساعت‌ به‌ مدت‌ 10روز انفوزيون‌ مي‌شود. در درمان‌ زونا دربيماران‌ مبتلا به‌ ضعف‌ سيستم‌ ايمني‌500mg/m2 سه‌ بار در روز و به‌ مدت‌ 7روز و در عفونت‌ تبخال‌ منتشر در نوزادان‌10mg/kg سه‌ بار در روز به‌ مدت‌ 14 ـ 10روز انفوزيون‌ وريدي‌ مي‌شود. مقدارمصرف‌ در كودكان‌ بالاي‌ 12 سال‌ مانندبزرگسالان‌ است‌.







اشكال‌ دارويي‌:



Tablet: 200mg, 400mg



For Injection: 250mg



Topical Cream: 5%

number one
2007-Aug-06, 09:33
كليندامايسين



موارد مصرف‌: كليندامايسين‌ به‌ دليل‌عوارض‌ جانبي‌ جدي‌ آن‌ موارد مصرف‌محدودي‌ دارد. اين‌ دارو در درمان‌عفونتهاي‌ استافيلوكوكي‌ استخوان‌،مفاصل‌ و پريتونيت‌ مصرف‌ مي‌شود.











مكانيسم‌ اثر: كليندامايسين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌باكتريواستات يك‌ است‌ و مانع‌ بيوسنتزپروتئين‌ توسط باكتري‌ مي‌شود.











فارماكوكينتيك‌: اين‌ دارو بخوبي‌ و به‌سرعت‌ از دستگاه‌ گوارش‌ جذب‌ مي‌شود وغذا بر روي‌ جذب‌ آن‌ بي‌تاثير است‌.كليندامايسين‌ پس‌ از جذب‌ به‌طور گسترده‌در بافتها و مايعات‌ بدن‌، به‌ويژه‌استخوانها، صفرا و ادرار منتشر مي‌شود.غلظت‌ سرمي‌ دارو تقريبŠ 1 ساعت‌ بعد ازمصرف‌ خوراكي‌ و تا 3 ساعت‌ بعد ازتزريق‌ عضلاني‌ به‌ اوج‌ خود مي‌رسد. نيمه‌عمر دارو 3 ـ 2/4 ساعت‌ است‌ كه‌ درصورت‌ عيب‌ كار كليه‌ يا كبد ممكن‌ است‌افزايش‌ يابد. دفع‌ دارو عمدتŠ كليوي‌ است‌ وبخشي‌ از دارو از طريق‌ مدفوع‌ دفع‌مي‌شود.











موارد منع‌ مصرف‌: در صورت‌ ابتلاي‌ بيماربه‌ اسهال‌ اين‌ دارو نبايد مصرف‌ شود.











هشدارها: 1 ـ در صورت‌ بروز اسهال‌ ياعلايم‌ كوليت‌ بايد مصرف‌ اين‌ دارو رابلافاصله‌ قطع‌ كرد. همچنين‌ در صورت‌ابتلاي‌ بيمار به‌ نارسايي‌ كبدي‌ يا كليوي‌ بااحتياط فراوان‌ مصرف‌ شود.





2 ـ پيگيري‌ كار كبد و كليه‌ در طول‌ درمان‌دراز مدت‌ با اين‌ دارو و نيز در طول‌ درمان‌كودكان‌ ضروري‌ است‌.





عوارض‌ جانبي‌: اسهال‌ (كه‌ در صورت‌ بروزآن‌ بايد مصرف‌ دارو را قطع‌ كرد)، احساس‌ناراحتي‌ در شكم‌، تهوع‌، استفراغ‌، كوليت‌ناشي‌ از آنتي‌بيوتيك‌، بثورات‌ جلدي‌، يرقان‌و تغيير در پاسخ‌ آزمونهاي‌ كبدي‌، كاهش‌نوتروفيل‌هاي‌ خوني‌، ائوزينوفيلي‌،آگرانولوسيت ز و كاهش‌ پلاكتهاي‌ خون‌بعد از مصرف‌ كليندامايسين‌ گزارش‌شده‌اند.











تداخل‌هاي‌ دارويي‌: كليندامايسين‌ اثرداروهاي‌ شل‌ كننده‌ عضلاني‌ غيردپولاريزان‌ را افزايش‌ مي‌دهد. اين‌ دارونسبت‌ به‌ اثرات‌ داروهاي‌ نئوستيگمين‌ وپيريدوستيگمين‌ اثر آنتاگونيستي‌ دارد.مصرف‌ همزمان‌ اين‌ دارو با اريترومايسين‌و كلرامفنيكل‌ توصيه‌ نمي‌شود.











نكات‌ قابل‌ توصيه‌: كپسول‌ دارو بايد همراه‌با غذا يا يك‌ ليوان‌ آب‌ بلعيده‌ شود تا موجب‌تحريك‌ مري‌ نشود.











مقدار مصرف‌





خوراكي‌:





بزرگسالان‌: مقدار مصرف‌ كليندامايسين‌از راه‌ خوراكي‌ 300 ـ 150 ميلي‌گرم‌ هر





6 ساعت‌ و در عفونتهاي‌ شديد تا 450ميلي‌گرم‌ هر 6 ساعت‌ مي‌باشد.





كودكان‌: مقدار مصرف‌ كليندامايسين‌ ازراه‌ خوراكي‌ در كودكان‌ 6mg/kg ـ 3 هر 6ساعت‌ مي‌باشد.





تزريقي‌:





بزرگسالان‌: كليندامايسين‌ از راه‌ تزريق‌عميق‌ عضلاني‌ يا انفوزيون‌ وريدي‌ به‌مقدار 2/7g/day ـ 0/6 (در 4 ـ 2 مقدارمنقسم‌) مصرف‌ مي‌شود كه‌ اين‌ مقدار درعفونتهاي‌ مخاطره‌آميز تا 4/8g/day نيزافزايش‌ مي‌يابد. مقادير مصرف‌ در يك‌نوبت‌ بيش‌ از 600 ميلي‌گرم‌ بايد فقط از راه‌انفوزيون‌ وريدي‌ تزريق‌ شوند كه‌ در اين‌صورت‌ نيز مقدار مصرف‌ نبايد از 1/2 گرم‌تجاوز كند.





كودكان‌: اين‌ دارو از راه‌ تزريق‌ عضلاني‌ ياوريدي‌ در كودكان‌ با سن‌ بيش‌ از يك‌ ماه‌40mg/kg/day ـ 15 در 4 ـ 3 مقدار منقسم‌مصرف‌ مي‌باشد كه‌ اين‌ مقدار درعفونت‌هاي‌ شديد تا 300mg/day (بدون‌ درنظر گرفتن‌ وزن‌ بيمار) ممكن‌ است‌ افزايش‌يابد.











اشكال‌ دارويي‌:





Capsule : 150mg (as HCl)





Suspension : 75mg/5ml (as palmitate)





Injection : 150mg/ml (as phosphate)

number one
2007-Aug-06, 09:35
كلوميفن‌

موارد مصرف‌: كلوميفن‌ براي‌ درمان‌ناباروري‌ ناشي‌ از كاهش‌ يا فقدان‌تخمك‌گذاري‌ در زنان‌ و نيز ناباروري‌مرداني‌ كه‌ توليد اسپرم‌ در آنها كافي‌نيست‌، به‌كار برده‌ مي‌شود. اين‌ تركيب‌همچنين‌ در درمان‌ بي‌كفايتي‌ عملكرد جسم‌زرد و نيز تشخيص‌ نارسائي‌ محورهيپوتالاميك‌ ـ هيپوفيز ـ غده‌ فوق‌ كليه‌ مفيدمي‌باشد. به‌منظور ارزيابي‌ عمل‌تخمدان‌هادر تخمك‌گذاري‌ نيز استفاده‌شده‌است‌.







مكانيسم‌ اثر: كلوميفن‌ عمدتŠ داراي‌ اثرات‌ضداستروژني‌ بوده‌ و بعضŠ خواص‌استروژني‌ نيز دارد. اين‌ دارو با اتصال‌رقابتي‌ به‌ گيرنده‌هاي‌ استروژن‌ در سطح‌هيپوتالاموس‌، مانع‌ اثر مهاري‌ استروژن‌بر آزادشدن‌ گنادوتروپين‌ها و در نتيجه‌افزايش‌ LH و FSH مي‌گردد. اين‌ امر خودموجب‌ بلوغ‌ فوليكول‌هاي‌ تخمداني‌، افزايش‌پيك‌ LH قبل‌ از تخمك‌گذاري‌، تخمك‌گذاري‌و در نهايت‌ تكامل‌ جسم‌ زرد مي‌شود. درناباروري‌ مردان‌ نيز از طريق‌ افزايش‌ترشح‌ LH و FSH، اثر درماني‌ خود را اعمال‌مي‌كند.







فارماكوكينتيك‌: دارو از دستگاه‌ گوارش‌به‌خوبي‌ جذب‌ مي‌شود. متابوليسم‌ دارو دركبد صورت‌ گرفته‌ و نيمه‌ عمر آن‌ حدود5-7 روز است‌. معمولا طي‌ 4-10 روز پس‌از مصرف‌ آخرين‌ مقدار دارو،تخمك‌گذاري‌ صورت‌ مي‌گيرد. قسمت‌اعظم‌ دارو از صفرا و مدفوع‌ و بخش‌ اندكي‌از كليه‌ها دفع‌ مي‌گردد.







موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در مبتلايان‌ به‌نارسائي‌ عملكرد كبد، افسردگي‌، وجودكيست‌هاي‌ تخمداني‌ غير از سندرم‌ پلي‌كيستيك‌ تخمدان‌ و ترومبوفلبيت‌ نبايدمصرف‌ شود.







هشدارها: 1 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ دارومي‌تواند موجب‌ بروز تومورهاي‌ تخمدان‌گردد.



2 ـ كلوميفن‌ با كاهش‌ توليد و تغييرموكوس‌ دهانه‌ رحم‌ ممكن‌ است‌ با عمل‌اسپرم‌ و متعاقب‌ آن‌ باروري‌ و حاملگي‌تداخل‌ نمايد.



3 ـ احتمال‌ بروز چندقلوزايي‌ با مصرف‌دارو وجود دارد.







عوارض‌ جانبي‌: مهم‌ترين‌ عوارض‌ عبارتنداز تشكيل‌ كيست‌ تخمدان‌، بزرگ‌ شدن‌ بيش‌از حد تخمدان‌، بزرگ‌ شدن‌ بافت‌ فيبروئيدرحم‌ و بروز سندرم‌ قبل‌ از قاعدگي‌.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دارو بايد به‌ ميزان‌مناسب‌ و در ساعت‌ مشخصي‌ از روزمصرف‌ شود.



2 ـ در صورت‌ فراموش‌ كردن‌ يك‌ وعده‌مصرف‌ دارو، بهتر است‌ بلافاصله‌ پس‌ ازبه‌خاطر آوردن‌ مصرف‌ شود. در صورتي‌كه‌ در زمان‌ مصرف‌ بعدي‌، بيمار عدم‌مصرف‌ دارو را به‌خاطر آورد، مقدارمصرف‌ بعدي‌ دارو به‌ ميزان‌ دو برابراستفاده‌ شود. در صورت‌ فراموش‌ كردن‌بيش‌ از يك‌بار، به‌ پزشك‌ مراجعه‌ شود.







مقدار مصرف‌: در درمان‌ ناباروري‌ درزنان‌، دارو به‌ ميزان‌ mg/day 50 و به‌ مدت‌5 روز، تجويز مي‌شود. مصرف‌ دارو بايداز روز پنجم‌ قاعدگي‌ شروع‌ شود. درصورت‌ عدم‌ بروز حاملگي‌، مي‌توان‌ دوره‌درمان‌ را در 3-4 سيكل‌ بعد تكرار نمود كه‌در آن‌ صورت‌ مقدار تجويز را مي‌توان‌ به‌mg/day 75-100 و به‌ مدت‌ 5 روز افزايش‌داد. در زنان‌ حساس‌ به‌ كلوميفن‌ و يامبتلايان‌ به‌ سندرم‌ پلي‌كيستيك‌ تخمدان‌،بايستي‌ مقادير كمتر تجويز شوند.







اشكال‌ دارويي‌:



Tablet: 50 mg

number one
2007-Aug-06, 09:35
کرومولین سدیم



موارد مصرف‌: كرومولين‌ براي‌ پيشگيري‌ ازآسم‌، حساسيت‌ غذايي‌ و اسپاسم‌ نايژه‌اي‌ناشي‌ از حساسيت‌ مصرف‌ مي‌شود.







مكانيسم‌ اثر: به‌نظر مي‌رسد كه‌ دارو بادخالت‌ در انتقال‌ كلسيم‌ از غشاي‌ماستوسيت‌ها و جلوگيري‌ از عمل‌دگرانوله‌ شدن‌ وابسته‌ به‌كلسيم‌، مانع‌ ازآزادشدن‌ هيستامين‌، لوكوترين‌ها و سايرموادي‌ كه‌ موجب‌ بروز واكنش‌هاي‌حساسيت‌ مفرط مي‌شوند، مي‌گردد.كرومولين‌ ممكن‌ است‌ مانع‌ از فعال‌شدن‌ساير سلولهاي‌ التهابي‌ از قبيل‌ائوزينوفيل‌ها شود.







فارماكوكينتيك‌: تقريبŠ 10ـ8 درصدكرومولين‌ استنشاق‌ شده‌ جذب‌ سيستميك‌مي‌شود. هنگامي‌ كه‌ به‌منظور درمان‌نگهدارنده‌ به‌طور استنشاقي‌ مصرف‌مي‌شود، بهبودي‌ علايم‌ و عملكرد ريه‌معمولا طي‌ چهار هفته‌ پس‌ از شروع‌ درمان‌ظاهر مي‌شود. نيمه‌ عمر دارو حدود 80دقيقه‌ است‌ و 50 درصد آن‌ از طريق‌ كليه‌ وبقيه‌ از راه‌ صفرا و بدون‌ تغيير دفع‌مي‌شود.



هشدارها: 1 ـ در موارد عيب‌ شديد كار



كبد يا كليه‌ بايد بااحتياط تجويز



شود.



2 ـ درصورت‌ بروز پنوموني‌ ائوزينوفيليك‌در طول‌ مصرف‌ دارو، درمان‌ بايد قطع‌گردد.







عوارض‌ جانبي‌: سرفه‌، اسپاسم‌گذراي‌ نايژه‌و تحريك‌ گلو ناشي‌ از استنشاق‌ داروگزارش‌ شده‌ است‌.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ اين‌ دارو تنها براي‌پيشگيري‌ است‌ و طي‌ حملات‌ آسم‌ يااسپاسم‌ نايژه‌ نبايد مصرف‌ گردد، زيراممكن‌ است‌ موجب‌ تحريك‌ و تشديدبيماري‌ گردد.



2 ـ كپسول‌ دارو از راه‌ خوراكي‌ بي‌اثراست‌.



3 ـ مصرف‌ همزمان‌ كورتيكوستروئيدهادر طول‌ درمان‌ بااين‌ دارو، بدون‌ توصيه‌پزشك‌ نبايد قطع‌ شود.







مقدار مصرف‌:



بزرگسالان‌ و كودكان‌ بزرگتر از 2 سال‌:براي‌ پيشگيري‌ آسم‌ نايژه‌اي‌ مقدار



20ـ10 ميلي‌گرم‌ برحسب‌ نياز و تحمل‌بيمار چهاربار در روز با فواصل‌



منظم‌ استنشاق‌ مي‌شود. براي‌ پيشگيري‌



از اسپاسم‌ نايژه‌ ناشي‌ از عوامل‌حساسيت‌زا، مقدار 20 ميلي‌گرم‌ تنها



يك‌ بار و در حدود 15ـ10 دقيقه‌ (حداكثر60 دقيقه‌) قبل‌ از تماس‌ باماده‌ حساسيت‌زااستنشاق‌ مي‌شود. در صورت‌ مصرف‌مداوم‌، مقدار 20 ميلي‌گرم‌ چهاربار در



روز بافواصل‌ منظم‌ برحسب‌ نياز و تحمل‌بيمار تجويز مي‌شود. بيشينه‌ مقدارمصرف‌ بزرگسالان‌ تا 160 ميلي‌گرم‌ درروز است‌.



اشكال‌ دارويي‌:



Aerosol: 1 mg/dose



Inhalation Capsule: 20 mg



Nasal Spray: 20 mg/ml

number one
2007-Aug-06, 09:38
دگزامتازون


▪ نام تجاری: دكادرون
▪ معرفی دارو:
دگزامتازون یك كورتیكواستروئید با اثر طولانی است كه برای بسیاری از عفونت‌های پوست و بافت‌های نرم ناشی از حساسیت یا التهاب تجویز می‌شود. دكسامتازون را می‌توان برای درد و خشكی مفاصل ناشی از آرتریت روماتوئید به داخل مفاصل تزریق كرد. در موارد اورژانسی برای درمان شوك و ورم مغز (بر اثر آسیب مغزی، سكته مغزی یا تومور)، آسم و آمفیزم به داخل ورید تزریق می‌شود. برای درمان التهاب چشم، قطره‌های چشم موجود است. مصرف مقدار كم این دارو به‌مدت كوتاه به‌ندرت عوارض جانبی ایجاد می‌كند. با این وصف، مانند دیگر كورتیكواستروئیدها، درمان طولانی مدت با مقدار مصرف زیاد این دارو می‌تواند عوارض جانبی ناخوشایند و خطرناكی به‌دنبال داشته باشد.
▪ طرز استفاده از دارو:
این دارو برای شما تجویز شده بدون توصیه پزشك آنرا تغییر ندهید.
▪ اشكال دارو: قرص، آمپول، قطره چشمی- اسیدی.
▪ مقدار و زمان مصرف: روزی ۲ تا ۴ نوبت همراه با غذا (خوراكی)، ۱ تا ۶ ساعت یك قطره (برای قطره چشم).
▪ مقدار مصرف برای بزرگسالان: معمولاً ۰/۵ تا ۱۰ میلیگرم در روز.
▪ شروع تأثیر دارو: ۱ تا ۴ روز.
▪ ادامه اثر دارو: برخی تأثیرات این دارو ممكن است چند روز طول بكشند.
▪ توصیه غذائی: ــــــــ
▪ نگهداری از دارو: در محیط بسته، خشك، خنك و به دور از دسترسی اطفال و نور باشد.
▪ فراموش كردن نوبت دارو: به محض یادآوری دارویتان را مصرف كنید. اگر نوبت بعدی ۲ ساعت دیگر است فعلاً یك نوبت مصرف و از نوبت بعد صرفنظر كنید.
▪ متوقف كردن دارو: بدون اجازه پزشك دارو را ترك نكنید. ترك دارو باید تدریجی باشد.
▪ مصرف مقدار اضافی: سعی نكنید بیش از مقدار تجویز شده مصرف كنید. داروی اضافی ممكن است نشانه‌های غیرعادی در شما به وجود آورد كه در این صورت به پزشك اطلاع دهید.
▪ عوارض نامطلوب:
عوارض جانبی تنها در صورتی ایجاد می‌شود كه این دارو را به مقدار زیاد و برای مدت طولانی مصرف كنید. در درمان‌های طولانی مدت، این عوارض دقیقاً تحت نظر پزشك قرار می‌گیرند.
۱) نشانه‌ها - سوء هاضمه ، شیوع شایع، موارد مشورت با پزشك حاد.
۲) نشانه‌ها - افزایش وزن، شیوع به‌ندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.
۳) نشانه‌ها - آكنه و دیگر اختلالات پوستی، شیوع به‌ندرت، موارد مشورت با پزشك حاد.
۴) نشانه‌ها- احتباس مایعات، شیوع به‌ندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.
۵) نشانه‌ها- ضعف عضلات، شیوع به‌ندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.
۶) نشانه‌ها- تغییر رفتار، شیوع به‌ندرت، موارد مشورت با پزشك همه موارد.
▪ تداخل داروئی:
۱) داروهای ضد دیابت: دگزامتازون اثر این داروها را كاهش می‌دهد. برای جلوگیری از بالا رفتن غیرطبیعی قندخون بهتر است مقدار مصرف این دارو تنظیم شود.
۲) باربیتورات‌ها، فنی توئین و ریفامپیسین: اثر دكسامتازون را كاهش می‌دهند .لذا مقدار مصرف آن باید تنظیم شود.
۳) داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی: احتمال سوءهاضمه را (در صورتیكه با دكسامتازول مصرف شوند) افزایش می‌دهند.
۴) واكسن‌ها: دكسامتازون با برخی از واكسن‌ها واكنش نشان می‌دهد. از پزشك راهنمائی بخواهید.
▪ احتیاط:در موارد زیر پزشك را مطلع سازید.
۱) زخم معده، آب سیاه، سل،‌ افسردگی و ناراحتی‌های روحی، تبخال (عفونت‌های هریس)، مصرف داروهای دیگر.
۲) برای خانم‌های باردار: بی‌ضرر بودن این دارو برای دوران بارداری هنوز قطعی نیست.
۳) برای خانم‌های شیرده: این دارو به شیر مادر راه پیدا می‌كند اما به مقدار طبیعی بی‌ضرر است.
۴) برای اطفال و كودكان: از مقدار دارو كم كنید.
۵) برای سنین بالای ۶۰: مشكلی نیست.
۶) مصرف این دارو در حین رانندگی و كارهای دشوار: مشكلی نیست.
▪ الكل: از نوشیدن الكل بپرهیزید. مصرف دكسامتازول و نوشیدن الكل خطر زخم معده را افزایش می‌دهد.
▪ استفاده بلند مدت:
استفاده طولانی مدت از این دارو می‌تواند منجر به آب سیاه، آب مروارید، دیابت، شكنندگی استخوان، نازك شدن پوست و تأخیر رشد كودك بشود. كسانی كه از این دارو به مدت طولانی استفاده می‌كنند باید یك كارت درمانی با خود حمل كنند.
▪ خلاصه:
۱) گروه داروئی: كورتیكو استروئید
۲) خطر مصرف اضافی: كم
۳) میزان وابستگی: كم
۴) داشتن نسخه: بله
۵) به صورت ژنریك: بله




روجین سایت مازندران

number one
2007-Aug-06, 09:41
اتينيل‌ استراديول‌

موارد مصرف‌: اتينيل‌ استراديول‌ به‌عنوان‌جانشين‌ درماني‌ هورموني‌ در حالات‌كم‌كاري‌ غدد تناسلي‌ يا دوران‌ يائسگي‌براي‌ كاهش‌ علائم‌ وازوموتور و نيز درنئوپلاسم‌هاي‌ پيشرفته‌ و غيرقابل‌ جراحي‌پستان‌ يا پروستات‌ به‌كار مي‌رود.











مكانيسم‌ اثر: اين‌ دارو بااتصال‌به‌گيرنده‌هاي‌ داخل‌ سلولي‌ استروژن‌ميزان‌ ساخت‌ RNA و پروتئين‌هاي‌ مختلف‌را در بافتهاي‌ هدف‌ افزايش‌ مي‌دهد. اين‌پروتئين‌ها در بروز آثار فارماكولوژيكي‌استروژنها نقش‌ عمده‌اي‌ دارند.











فارماكوكينتيك‌: اتينيل‌ استراديول‌ از راه‌خوراكي‌ تحت‌ تاثير متابوليسم‌ عبور اول‌كبدي‌ قرار گرفته‌ و به‌ميزان‌ 50 ـ40 درصدجذب‌ مي‌گردد. نيمه‌ عمر آن‌ 27ـ13 ساعت‌مي‌باشد. در كبد به‌متابوليت‌هاي‌ غيرفعال‌تبديل‌ مي‌شود و از ادرار و صفرا دفع‌مي‌گردند.











موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در صورت‌احتمال‌ يا وجود سرطان‌ پستان‌ (به‌جزموارد انتخابي‌ براي‌ درمان‌ متاستاز)، درنئوپلازيهاي‌ وابسته‌ به‌استروژن‌ يا احتمال‌آن‌، احتمال‌ يا وجود آبستني‌، خونريزي‌ناشناخته‌ و غيرمعمول‌ دستگاه‌ تناسلي‌،ترومبوفلبيت‌ فعال‌، اختلالات‌ترومبوآمبوليك‌ و بيماريهاي‌ حاد كبدي‌نبايد مصرف‌ شود.











هشدارها: 1 ـ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ اين‌دارو به‌تنهائي‌، خطر بروز سرطان‌ آندومتررا افزايش‌ مي‌دهد.





2 ـ اتينيل‌ استراديول‌ ممكن‌ است‌ اندازه‌فيبروئيدهاي‌ رحمي‌ را افزايش‌ داده‌ و ياآندومتريوز را تشديد نمايد.





3 ـ در بيماريهاي‌ نظير ميگرن‌، زيادي‌فشار خون‌، آسم‌، صرع‌، ترومبوفلبيت‌مزمن‌ يا سابقه‌ آن‌، زيادي‌ چربي‌ خون‌،بيماري‌ مثانه‌، وجود ندول‌ يا بيماري‌فيبروكيستيك‌ پستان‌ بااحتياط تجويزگردد.





4 ـ در بيماراني‌ كه‌ قبلا به‌سرطان‌ آندومترمبتلا بوده‌ و تحت‌ درمان‌ قرار داشته‌اند،بااحتياط زياد به‌كار رود.











عوارض‌ جانبي‌: عوارض‌ گوارشي‌ نظيرتهوع‌ و استفراغ‌ شايع‌ مي‌باشد، به‌علاوه‌سفتي‌ و بزرگ‌ شدن‌ پستان‌، شبه‌ سندرم‌قبل‌ از قاعدگي‌، احتباس‌ مايعات‌، تغيير دراعمال‌ كبد، يرقان‌ ناشي‌ از توقف‌ صفرا وعوارض‌ پوستي‌ نظير بثورات‌ جلدي‌ وكلوآسما، افسردگي‌، سردرد به‌ويژه‌ درهنگام‌ فعاليت‌ شديد، افزايش‌ تحرك‌ بافتي‌،افزايش‌ غلظت‌ فاكتورهاي‌ انعقادي‌، خطربروز ترومبوآمبوليسم‌ و افزايش‌ ياتشديدفشار خون‌ از عوارض‌ جانبي‌ داروهستند.











تداخل‌هاي‌ دارويي‌: داروهايي‌ نظيرريفامپين‌، گريزوفولوين‌ و داروهاي‌ ضدصرع‌ نظير كاربامازيين‌، فنوباربيتال‌ و فني‌تويين‌ با القاء آنزيم‌هاي‌ كبدي‌ متابوليسم‌اتينيل‌ استراديول‌ را تشديد مي‌نمايند. اين‌دارو از طريق‌ افزايش‌ فعاليت‌ فاكتورهاي‌انعقادي‌ با اثر داروهاي‌ ضدانعقاد نظيروارفارين‌، مقابله‌ مي‌نمايند. اثر كاهنده‌فشارخون‌ مسددهاي‌ گيرنده‌ بتاآدرنرژيك‌ يا مهاركننده‌هاي‌ آنزيم‌تبديل‌كننده‌ آنژيوتانسين‌ و احتمالا سايرداروهاي‌ ضدفشارخون‌ به‌وسيله‌ اين‌ داروكاهش‌ مي‌يابد. غلظت‌ پلاسمايي‌سيكلوسپورين‌ بامصرف‌ اين‌ دارو افزايش‌مي‌يابد.











نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ اين‌ دارو بسته‌شدن‌اپي‌فيز را در كودكان‌ تسريع‌ مي‌نمايد لذا دركسانيكه‌ رشد آنها هنوز كامل‌ نشده‌بااحتياط به‌كار رود.





2 ـ در طول‌ درمان‌، هيپرپلازي‌ و التهاب‌ لثه‌ممكن‌ است‌ بروز نمايد.





3 ـ در صورت‌ بروز اختلال‌ تنفسي‌، اختلال‌در تكلم‌ يا جهت‌يابي‌، درد در سينه‌ يا كتف‌،كاهش‌ قدرت‌ بينايي‌ يا سردرد شديد و نيزوجود توده‌ در پستان‌، زردشدن‌ چشم‌ها ياپوست‌ سريعŠ به‌پزشك‌ مراجعه‌ شود.





4 ـ بهتر است‌ همراه‌ يا بلافاصله‌ بعد از غذامصرف‌ گردد تا عوارض‌ گوارشي‌به‌حداقل‌ كاهش‌ يابد.





5 ـ در صورت‌ مصرف‌ طولاني‌ مدت‌ دارو،معاينات‌ پستان‌، بيوپسي‌ آندومتر و نيزتست‌هاي‌ عملكرد كبد مرتبŠ انجام‌ شود.











مقدار مصرف‌: در صورت‌ نياز به‌جانشين‌درماني‌ هورموني‌ اتينيل‌ استراديول‌به‌ميزان‌ mcg/day 20ـ10 به‌كار مي‌رود.همچنين‌ در درمان‌ سرطانهاي‌ پستان‌ ياپروستات‌ (پيشرفته‌ و غيرقابل‌ جراحي‌)به‌ترتيب‌ به‌ميزان‌ 1 ميلي‌گرم‌ سه‌ بار درروز و 3ـ 1/5 ميلي‌گرم‌ يك‌ بار در روزمصرف‌ مي‌شود.











اشكال‌ دارويي‌:





Tablet: 0.05 mg, 0.5 mg

number one
2007-Aug-06, 09:44
آهن


موارد مصرف‌: اين‌ دارو در كم‌خوني‌ ناشي‌از فقر آهن‌ مصرف‌ مي‌شود.







مكانيسم‌ اثر: آهن‌ يك‌ عنصر اساسي‌ و لازم‌براي‌ ساخت‌ هموگلوبين‌ است‌. آهن‌ بمقدارمناسب‌ براي‌ خونسازي‌ و در نتيجه‌ تامين‌ظرفيت‌ انتقال‌ اكسيژن‌ خون‌ ضروري‌ است‌.اين‌ عنصر در ساخت‌ ميوگلوبين‌ نيز عملي‌مشابه‌ به‌عهده‌ داشته‌ و همچنين‌ به‌عنوان‌كوفاكتور چندين‌ آنزيم‌ اساسي‌، مانندسيتوكروم‌، نقش‌ دارد. آهن‌ براي‌ متابوليسم‌كاتكول‌آمين‌ و عملكرد صحيح‌ نوتروفيلهانيز ضروري‌ است‌. آهن‌ موجود در غذا يامكملهاي‌ غذايي‌، پس‌ از مصرف‌ خوراكي‌،بشكل‌ آهن‌ دو ظرفيتي‌ از سلولهاي‌ مخاطي‌عبور كرده‌ و به‌ ترانسفرين‌ پيوند مي‌يابد. دراين‌ حالت‌، آهن‌ براي‌ ساخت‌ گلبولهاي‌ قرمز،به‌ مغز استخوان‌ منتقل‌ مي‌شود.







فارماكوكينتيك‌: جذب‌ آهن‌ در صورت‌ تخليه‌ذخاير آن‌ يا افزايش‌ ساخت‌ گلبولهاي‌ قرمزافزايش‌ مي‌يابد. آهن‌ از دوازدهه‌ و ابتداي‌ژژنوم‌ جذب‌ مي‌شود. جذب‌ آهن‌ با شدت‌ فقرآهن‌ متناسب‌ مي‌باشد. جذب‌ آهن‌ دو ظرفيتي‌با معده‌ خالي‌ بيشتر است‌. نيمه‌عمر سولفات‌آهن‌ 6 ساعت‌ مي‌باشد. آهن‌ عمدتŠ درسلولهاي‌ كبدي‌ و سيستم‌ رتيكولوآندوتليال‌ذخيره‌ مي‌شود. هيچ‌ نوع‌ مكانيسم‌فيزيولوژيك‌ براي‌ دفع‌ آهن‌ وجود ندارد.







موارد منع‌ مصرف‌: سولفات‌ آهن‌ درهموسيدروز، هموكروماتوز و سايركم‌خوني‌ها (مگر اينكه‌ همراه‌ فقر آهن‌باشد)، نبايد مصرف‌ شود.







عوارض‌ جانبي‌: تحريك‌ مجراي‌ گوارش‌بامصرف‌ اين‌ دارو گزارش‌ شده‌ است‌.تهوع‌ و درد اپي‌گاستريك‌ وابسته‌ به‌ مقدارمصرف‌ است‌. مصرف‌ آهن‌ از راه‌ خوراكي‌در بيماران‌ مبتلا به‌ بيماري‌ التهابي‌ روده‌،ممكن‌ است‌ سبب‌ تشديد اسهال‌ شود.مصرف‌ آهن‌ از راه‌ خوراكي‌ ممكن‌ است‌سبب‌ بروز يبوست‌، به‌ ويژه‌ درسالخوردگان‌ شود.







تداخل‌هاي‌ دارويي‌: مصرف‌ همزمان‌ آهن‌ باتتراسيكلين‌هاي‌ خوراكي‌، ممكن‌ است‌ سبب‌كاهش‌ جذب‌ و اثرات‌ درماني‌ تتراسيكلين‌هاشود.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ دارو بايد با معده‌خالي‌، يك‌ ساعت‌ قبل‌ يا دو ساعت‌ پس‌ ازغذا مصرف‌ شود، اما به‌منظور كاهش‌احتمال‌ بروز دل‌ آشوبه‌، اين‌ دارو رامي‌توان‌ همراه‌ با غذا مصرف‌ نمود.



2 ـ براي‌ جلوگيري‌ از لكه‌دار شدن‌ دندانها وپوشاندن‌ طعم‌ دارو، محلول‌ خوراكي‌ دارو رابايد همراه‌ با آب‌ يا آبميوه‌ و با استفاده‌ از ني‌مصرف‌ نمود. هنگام‌ مصرف‌ قطره‌ خوراكي‌،قطرات‌ دارو بايد بر روي‌ زبان‌ ريخته‌ شوند.







مقدار مصرف‌:



بزرگسالان‌: بمنظور پيشگيري‌ از كم‌خوني‌فقر آهن‌، 300 mg/day و در درمان‌كم‌خوني‌ فقر آهن‌، 300 ميلي‌گرم‌ دوبار درروز مصرف‌ مي‌شود و سپس‌ برحسب‌نياز و تحمل‌ بيمار، بتدريج‌ تا 300 ميلي‌گرم‌4 بار در روز افزايش‌ مي‌يابد.



كودكان‌: مقدار mg/kg/day 5 بمنظورپيشگيري‌ از كم‌خوني‌ فقر آهن‌ و مقدارmg/kg 10، سه‌ بار در روز در درمان‌كم‌خوني‌ مصرف‌ مي‌شود. به‌عنوان‌ مكمل‌غذايي‌، مقدار مصرف‌ توصيه‌ شده‌ عنصرآهن‌ در روز بين‌ 15ـ6 ميلي‌گرم‌ و براي‌زمان‌ بارداري‌ 30 ميلي‌گرم‌ است‌.







اشكال‌ دارويي‌:



Tablet: Eq. to 50 mg Iron



Syrup: 200 mg (41 mg Iron)/5ml



Oral Drops: 125 mg (25 mg Iron)/ml

number one
2007-Aug-06, 09:44
اسید فولیک


موارد مصرف‌: اسيد فوليك‌ بمنظورپيشگيري‌ و درمان‌ حالات‌ مرضي‌ ناشي‌ ازكمبود اين‌ ويتامين‌ مصرف‌ مي‌شود.



مكانيسم‌ اثر: اسيد فوليك‌، پس‌ از تبديل‌به‌اسيد تتراهيدروفوليك‌، براي‌ توليدگويچه‌هاي‌ قرمز، سنتز پورين‌ وتيميديلات‌ها، متابوليسم‌ اسيدهاي‌ آمينه‌ ازقبيل‌ گليسين‌ و متيونين‌ و هيستيدين‌ضروري‌ است‌.







فارماكوكينتيك‌: اسيد فوليك‌ حتي‌ در مواردسوء جذب‌ تقريبŠ بطور كامل‌ از مجراي‌گوارش‌ جذب‌ مي‌شود. متابوليسم‌ اين‌ داروكبدي‌ است‌. زمان‌ لازم‌ براي‌ رسيدن‌ به‌اوج‌غلظت‌ سرمي‌، 60ـ30 دقيقه‌ است‌. دفع‌ اسيدفوليك‌ كليوي‌ است‌.







موارد منع‌ مصرف‌: 1 ـ اين‌ دارو دربيماريهاي‌ بدخيم‌، مگر در مواردي‌ كه‌كم‌خوني‌ مگالوبلاستيك‌ به‌علت‌ كمبود فولات‌عارضه‌ مهمي‌ باشد، نبايد مصرف‌ شود.



2 ـ اين‌ دارو در درمان‌ كم‌خوني‌ پرنيسيوزآديسوني‌ و ساير حالات‌ مرضي‌ ناشي‌ ازكمبود ويتامين‌ B12به‌تنهايي‌ نبايد مصرف‌شود. زيرا ممكن‌ است‌ سبب‌ تحليل‌ رفتن‌تحت‌ حاد طناب‌ نخاعي‌ شود.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ فقط زماني‌ از راه‌تزريقي‌ مصرف‌ شود كه‌ مصرف‌ خوراكي‌آن‌ بدليل‌ مشكلاتي‌ مانند تهوع‌، استفراغ‌،شرايط پيش‌ از عمل‌ يا بعد از عمل‌ ياسندرمهاي‌ سوء جذب‌ يا پس‌ از برداشت‌قسمتي‌ از معده‌ امكان‌پذير نباشد.







مقدار مصرف‌



خوراكي‌:



به‌عنوان‌ مكمل‌ غذايي‌ در بزرگسالان‌ وكودكان‌، mg/day 0/1 (تا mg/day 1 دربارداري‌)، مصرف‌ مي‌شود كه‌ اين‌ مقدار رامي‌توان‌ براساس‌ نياز بيمار تا 1ـ0/5ميلي‌گرم‌ افزايش‌ داد. در درمان‌ كمبود اين‌ويتامين‌، ابتدا بعنوان‌ مقدار شروع‌1mg/dayـ 0/25 تا زمان‌ حصول‌ پاسخ‌هماتولوژيك‌ مصرف‌ مي‌شود. مقدارنگهدارنده‌، در بزرگسالان‌ mg/day 0/4(0/8 ميلي‌گرم‌ دربارداري‌ و شيردهي‌)، درنوزادان‌ mg/day 0/1، در كودكان‌ تا سن‌ 4سال‌ تا mg/day 0/3 و در كودكان‌ باسن‌بيش‌ از 4 سال‌ mg/day 0/4 است‌.



تزريقي‌:



بعنوان‌ مكمل‌ غذايي‌، در درمان‌ كمبودويتامين‌، mg/day 1ـ 0/25 تا حصول‌ پاسخ‌هماتولوژيك‌، بصورت‌ وريدي‌، عضلاني‌ يازيرجلدي‌ عميق‌ تزريق‌ مي‌شود.







اشكال‌ دارويي‌:



Tablet: 1 mg



Injection: 50 mg/10ml

number one
2007-Aug-06, 09:46
هيدرالازين‌




HYDRALAZINE HCI



موارد مصرف‌: هيدرالازين‌ براي‌ درمان‌زيادي‌ متوسط تا شديد فشارخون‌ به‌كارمي‌رود.







مكانيسم‌ اثر: اثر عمده‌ اين‌ دارو،



گشاد كردن‌ شريانچه‌ها است‌، ولي‌ اثر



كمي‌ نيز بر وريدها دارد. اين‌ دارو موجب‌كاهش‌ مقاومت‌ محيطي‌ مي‌گردد و همچنين‌موجب‌ افزايش‌ برون‌ ده‌ قلبي‌، كاهش‌مقاومت‌ سيستميك‌ و كاهش‌ بار قلب‌مي‌شود.







فارماكوكينتيك‌: هيدرالازين‌ پس‌ از مصرف‌خوراكي‌ بخوبي‌ جذب‌ مي‌شود، ولي‌متابوليسم‌ عبور اول‌ كبدي‌ دارد. پيونددارو به‌ پروتئين‌ زياد است‌. متابوليسم‌ اين‌دارو كبدي‌ است‌. نيمه‌ عمر هيدرالازين‌،



7 ـ 3 ساعت‌ است‌ كه‌ در نارسايي‌ كليه‌افزايش‌ مي‌يابد. اثر دارو از راه‌ خوراكي‌پس‌ از 45 دقيقه‌ و از راه‌ وريدي‌ پس‌ از



20 ـ 10 دقيقه‌ شروع‌ مي‌شود. زمان‌ لازم‌براي‌ رسيدن‌ به‌ اوج‌ اثر از راه‌ وريدي‌



30 ـ 15 دقيقه‌ و از راه‌ خوراكي‌ 2 ـ 1 ساعت‌است‌. طول‌ اثر دارو از راه‌ خوراكي‌ ياوريدي‌ 8 ـ 3 ساعت‌ است‌. دفع‌ اين‌ داروكليوي‌ است‌.



موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در مواردلوپوس‌ اريتماتوز سيستميك‌ ايديوپاتيك‌،برادي‌ كاردي‌ شديد، نارسايي‌ قلبي‌ بابرون‌ده‌ بالا، بي‌كفايتي‌ عضله‌ قلب‌ ناشي‌ ازانسداد مكانيكي‌، پورفيري‌ و آنوريسم‌آئورت‌ نبايد مصرف‌ شود.







هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط فراوان‌ مصرف‌ شود:



بيماري‌ شريان‌ كرونر، بيماري‌روماتيسمي‌ قلب‌ و بيماري‌ عروق‌ مغزي‌.



2 ـ مقدار مصرف‌ اوليه‌ اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ عيب‌ كار كليه‌ بايد كاهش‌



يابد.



3 ـ حتي‌ با مصرف‌ مقادير كم‌ هيدرالازين‌،كاهش‌ بسيار سريع‌ فشارخون‌ ممكن‌ است‌بروز كند.



4 ـ به‌ منظور جلوگيري‌ از بروز زيادي‌ناگهاني‌ فشارخون‌، مصرف‌ دارو پس‌ ازخاتمه‌ درمان‌ بايد بتدريج‌ قطع‌ شود.







عوارض‌ جانبي‌: تاكي‌ كاردي‌، احتباس‌مايعات‌، تهوع‌ و استفراغ‌، سردرد، سندرم‌لوپوس‌ اريتماتوز سيستميك‌ (با مصرف‌مقادير بيش‌ از mg/day 100 به‌ مدت‌طولاني‌)، بثورات‌ جلدي‌، تب‌، تغيير درشمارش‌ سلولهاي‌ خوني‌، نوريت‌ محيطي‌ واختلالات‌ خوني‌ با مصرف‌ اين‌ داروگزارش‌ شده‌ است‌.







تداخل‌هاي‌ دارويي‌: اثر ديازوكسايد درصورت‌ مصرف‌ همزمان‌ با هيدرالازين‌ممكن‌ است‌ تشديد شود.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ مصرف‌ دارو حتي‌



در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ بايد ادامه‌يابد.



2 ـ اين‌ دارو زيادي‌ فشارخون‌ را درمان‌نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را كنترل‌ مي‌نمايد. از اينرو،مصرف‌ آن‌ ممكن‌ است‌ تا آخر عمرضروري‌ باشد.



3 ـ از مصرف‌ ساير داروها، به‌ويژه‌داروهاي‌ مقلد سمپاتيك‌ كه‌ نياز به‌ نسخه‌ندارند، بايد خودداري‌ شود.







مقدار مصرف‌:



خوراكي‌



بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌فشارخون‌، ابتدا 10 ميلي‌گرم‌ 4 بار در روزبراي‌ 4 ـ 2 روز اول‌ و سپس‌ 25 ميلي‌گرم‌براي‌ بقيه‌ روزهاي‌ هفته‌ مصرف‌ مي‌شود.به‌عنوان‌ مقدار نگهدارنده‌، 50 ميلي‌گرم‌ 4بار در روز در هفته‌ دوم‌ مصرف‌ مي‌شودكه‌ تا كمترين‌ مقدار مصرف‌ موثر تنظيم‌مي‌شود.



كودكان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌،mg/kg/day 0/75 در 4 ـ 2 مقدار منقسم‌مصرف‌ مي‌شود. سپس‌ مقدار مصرف‌دارو، برحسب‌ نياز بيمار طي‌ 4 ـ 1 هفته‌بتدريج‌ تا حداكثر mg/kg/day 7/5 افزايش‌مي‌يابد.



تزريقي‌



بزرگسالان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌فشارخون‌، مقدار 40 ـ 10 ميلي‌گرم‌ تزريق‌عضلاني‌ يا وريدي‌ مي‌شود كه‌ برحسب‌نياز، اين‌ مقدار تكرار مي‌گردد.



كودكان‌: به‌عنوان‌ پايين‌ آورنده‌ فشارخون‌،mg/kg/day 3/5 ـ 1/7 در 6 ـ 4 مقدار منقسم‌تزريق‌ عضلاني‌ يا وريدي‌ مي‌شود.







اشكال‌ دارويي‌:



Tablet : 10 mg, 25 mg, 50 mg



Injection : 20 mg

number one
2007-Aug-06, 09:47
هپارين




موارد مصرف‌: هپارين‌ در پيشگيري‌ ودرمان‌ ترومبوز وريدهاي‌ عمقي‌ و ترومبوآمبولي‌ ريوي‌، پيشگيري‌ از ترومبوآمبولي‌، جلوگيري‌ از انعقاد خون‌ در گردش‌خون‌ خارج‌ بدن‌ طي‌ جراحي‌ قلب‌ وروشهاي‌ دياليز، به‌ عنوان‌ داروي‌ كمكي‌ دردرمان‌ آمبولي‌ شرياني‌ محيطي‌ و كاهش‌خطر بروز ترومبوز مغزي‌ و مرگ‌ دربيماراني‌ كه‌ دچار حمله‌ پيشرونده‌ شديد وناگهاني‌ مي‌شوند، مصرف‌ مي‌شود.







مكانيسم‌ اثر: هپارين‌، بصورت‌ غيرمستقيم‌درجايگاههاي‌ متعدد در هر دو راه‌ داخلي‌ وخارجي‌ انعقاد خون‌ اثر كرده‌ و عمل‌ مهاركننده‌ آنتي‌ ترومبين‌ III (كوفاكتور هپارين‌)را بر چندين‌ فاكتور انعقادي‌ فعال‌ شده‌، ازجمله‌ ترومبين‌ (فاكتور Ha) و فاكتورهاي‌IXa، Xa، XlA، Xlla تشديد مي‌كند. مهارفاكتور فعال‌ شده‌ Xaبا توليد ترومبين‌تداخل‌ كرده‌ و در نتيجه‌ اعمال‌ مختلف‌ترومبين‌ را در انعقاد خون‌ مهار مي‌كند.هپارين‌ همچنين‌ تشكيل‌ كمپلكس‌آنتي‌ترومبين‌ III ـ ترومبين‌ را تسريع‌مي‌نمايد و با اين‌ عمل‌، ترومبين‌ را غير فعال‌كرده‌ و مانع‌ تبديل‌ فيبرينوژن‌ به‌ فيبرين‌مي‌گردد. هپارين‌ از طريق‌ مهار فعال‌ شدن‌فاكتورهاي‌ تثبيت‌ كننده‌ فيبرين‌ توسطترومبين‌، از تشكيل‌ لخته‌ فيبريني‌ پايدارجلوگيري‌ مي‌كند.







فارماكوكينتيك‌: پيوند هپارين‌ به‌ پروتئين‌بسيار زياد است‌. متابوليسم‌ دارو كبدي‌است‌. نيمه‌ عمر هپارين‌ بطور متوسط 1/5ساعت‌ است‌. در صورت‌ تزريق‌ مستقيم‌وريدي‌، شروع‌ اثر دارو فوري‌ است‌. درتزريق‌ زير جلدي‌، شروع‌ اثر معمولا بين‌



20 تا 60 دقيقه‌ و تابع‌ وضعيت‌ بيمار است‌.دارو معمولا بصورت‌ متابوليت‌ و از طريق‌كليه‌ دفع‌ مي‌شود.







موارد منع‌ مصرف‌: اين‌ دارو در بيماران‌مبتلا به‌ هموفيلي‌ و ساير اختلالات‌ خوني‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، اولسرپپتيك‌، خونريزي‌اخير مغزي‌، زيادي‌ شديد فشار خون‌،بيماري‌ شديد كبد، آنوريسم‌ نارسايي‌ كليه‌،پس‌ از صدمات‌ شديد يا جراحي‌ اخير، وحساسيت‌ به‌ هپارين‌ و موارد تهديد به‌سقط نبايد مصرف‌ شود.







هشدارها: 1 ـ اين‌ دارو در موارد زير بايد بااحتياط مصرف‌ شود:



بيحسي‌ منطقه‌اي‌ يا انسداد اعصاب‌ ناحيه‌كمر، ديسكرازي‌ خوني‌ بخصوص‌ كمي‌پلاكتهاي‌ خون‌، زايمان‌ اخير، آندوكارديت‌تحت‌ حاد باكتريايي‌، جراحي‌هاي‌ اخيراعصاب‌ يا چشم‌ يا در مواردي‌ كه‌ نياز به‌عمل‌ جراحي‌ اعصاب‌ يا چشم‌ وجود دارد،پريكارديت‌ يا نشت‌ مايع‌ به‌ پريكارد، عيب‌شديد كار كليه‌، جراحي‌ عمده‌ يا زخمهايي‌كه‌ سبب‌ بوجود آمدن‌ سطوح‌ باز و وسيع‌مي‌شوند، صدمه‌ شديد بويژه‌ به‌ دستگاه‌عصبي‌ مركزي‌، زخم‌ يا ساير ضايعات‌فعال‌ گوارشي‌، ادراري‌، تنفسي‌، واسكوليت‌شديد و عيب‌ شديد كار كبد.



2 ـ توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌ كه‌ هپارين‌مصرف‌ مي‌كنند، از تزريق‌ عضلاني‌ سايرداروها، به‌ دليل‌ احتمال‌ بروز هماتوم‌ وخونريزي‌ در اطراف‌ محل‌ تزريق‌خودداري‌ شود.



3 ـ خونريزي‌ از لثه‌ ممكن‌ است‌ نشانه‌مصرف‌ بيش‌ از حد هپارين‌ باشد. درمان‌ باهپارين‌ خطر بروز خونريزي‌ موضعي‌ طي‌جراحيهاي‌ دهان‌ و پس‌ از آن‌ راافزايش‌مي‌دهد.



4 ـ از آنجا كه‌ هپارين‌ از بافتهاي‌ حيواني‌تهيه‌ مي‌شود، توصيه‌ مي‌شود در بيماراني‌كه‌ سابقه‌ حساسيت‌ يا آسم‌ دارند، ابتدامقدار آزمايشي‌ 1000 واحد قبل‌ از شروع‌درمان‌ تزريق‌ شود.



5 ـ در صورت‌ استفاده‌ از برنامه‌ درماني‌ بامقادير كامل‌ هپارين‌، مقدار مصرف‌ داروبايد با توجه‌ به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقاد خون‌براي‌ هر فرد تنظيم‌ شود.







عوارض‌ جانبي‌: خونريزي‌، نكروز پوست‌،كمي‌ پلاكت‌ خون‌، واكنش‌هاي‌ حساسيتي‌(از جمله‌ كهير، آنژيوادم‌ و آنافيلاكسي‌)،پوكي‌ استخوان‌ پس‌ از مصرف‌ طولاني‌مدت‌ و بندرت‌ ريزش‌ مو با مصرف‌ اين‌دارو گزارش‌ شده‌ است‌.







تداخل‌هاي‌ داروئي‌: مصرف‌ همزمان‌هپارين‌ با اسيد والپروئيك‌ به‌ علت‌ مهارعملكرد پلاكتها ممكن‌ است‌ موجب‌خونريزي‌ شود. متي‌مازول‌ و پروپيل‌تيواوراسيل‌ باعث‌ كاهش‌ پروترومبين‌خون‌ مي‌شوند. لذا مصرف‌ همزمان‌ اين‌داروها با هپارين‌ ممكن‌ است‌ باعث‌ افزايش‌اثر ضد انعقادي‌ شود. مصرف‌ همزمان‌داروهاي‌ ترومبوليتيك‌، ماننداسترپتوكيناز و اوروكيناز با داروهاي‌ ضدانعقاد، خطر خونريزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ براي‌ بدست‌ آوردن‌حداكثر اثر بخشي‌ دارو و كاهش‌ امكان‌خونريزي‌، دستورات‌ مربوط به‌ مصرف‌دارو بايد كاملا رعايت‌ شود.



2 ـ در طول‌ درمان‌ با هپارين‌، از مصرف‌اسيد استيل‌ ساليسيليك‌ يا داروهاي‌ حاوي‌آن‌، ايبوپروفن‌ و ساير داروهائي‌ كه‌ برروي‌ پلاكت‌ها مؤثرند، خودداري‌ شود.



3 ـ پزشك‌ و دندانپزشك‌ بايد از مصرف‌اين‌ دارو آگاه‌ شوند.







مقدار مصرف‌:



بزرگسالان‌: برنامه‌ درماني‌ بامقدار كامل‌:از راه‌ زير جلدي‌، ابتدا 20/000 ـ 10/000واحد بصورت‌ عميق‌ (داخل‌ چربي‌) و سپس‌هر 8 ساعت‌ 10/000 ـ 8000 واحد يا هر 12ساعت‌ 20/000 ـ 15/000 واحد يا با توجه‌به‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ وريدي‌، ابتدا 10/000 واحدو سپس‌ هر 6 ـ 4 ساعت‌ 10/000 ـ 5000واحد يا u/kg 100 هر 4 ساعت‌ يا با توجه‌ به‌نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود. ازراه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، مقدار



40/000 ـ 20/000 واحد در 1000 ميلي‌ليترمحلول‌ كلرورسديم‌ ايزوتونيك‌ تزريقي‌ درمدت‌ زمان‌ بيش‌ از 24 ساعت‌ مصرف‌مي‌شود. سرعت‌ انفوزيون‌، اغلب‌ 1000واحد در هر ساعت‌ است‌.



برنامه‌ درماني‌ با مقادير كم‌:



مقدار 5000 واحد 2 ساعت‌ قبل‌ از جراحي‌و 12 ـ 8 ساعت‌ پس‌ از آن‌ بمدت‌ حداكثر 7روز بصورت‌ زير جلدي‌ عميق‌ (داخل‌چربي‌) تزريق‌ مي‌شود.



كودكان‌: از راه‌ وريدي‌، ابتدا u/kg 50 وسپس‌ u/kg 100 ـ 50 هر 4 ساعت‌ يابراساس‌ نتايج‌ آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌مي‌شود. از راه‌ انفوزيون‌ وريدي‌، ابتدا50u/kg بصورت‌ مقدار حمله‌اي‌ و سپس‌100 u/kg هر 4 ساعت‌ يا براساس‌ نتايج‌آزمونهاي‌ انعقادي‌ تزريق‌ مي‌شود.







اشكال‌ دارويي‌:



Injection : 5000 u/ml, 10,000 u/ml

number one
2007-Aug-06, 09:48
ايزوترتينوئين‌




موارد مصرف‌: ايزوترتينوئين‌ رتينوئيدي‌است‌ كه‌ براي‌ درمان‌ سيستميك‌ سيستيك‌نودولا و بثورات‌ جلدي‌ توده‌اي‌(conglobate acne) و بثورات‌ جلدي‌ شديدكه‌ به‌ دوره‌هاي‌ كامل‌ درماني‌ عوامل‌ضدميكرب‌ پاسخ‌ نداده‌اند و همچنين‌ براي‌درمان‌ بثورات‌ جلدي‌ خانمها در دهه‌هاي‌سوم‌ و چهارم‌ زندگي‌ كه‌ معمولا نسبت‌ به‌درمان‌ با آنتي‌بيوتيكها مقاوم‌ مي‌باشند،مصرف‌ مي‌شود.







مكانيسم‌ اثر: ايزوترتينوئين‌ اندازه‌ غده‌چربي‌ را كاهش‌ داده‌ و فعاليت‌ آنها را مهارمي‌كند و در نتيجه‌ باعث‌ كاهش‌ ترشح‌سبوم‌ مي‌شود. به‌علاوه‌ داراي‌ اثرات‌ ضدكراتينيزه‌اي‌ و ضدالتهابي‌ نيز مي‌باشد.







فارماكوكينتيك‌: دارو از مجراي‌ گوارش‌به‌سرعت‌ جذب‌ مي‌شود و در كبد و احتمالاديواره‌ روده‌ متابوليزه‌ مي‌گردد. نيمه‌ عمرايزوترتينوئين‌ و متابوليت‌ اصلي‌اش‌10-20 ساعت‌ است‌. زمان‌ لازم‌ براي‌ كسب‌حداكثر غلظت‌ پلاسمايي‌ حدود 3 ساعت‌مي‌باشد.







موارد منع‌ مصرف‌: دارو در دوران‌بارداري‌ و شيردهي‌، موارد نقص‌ عملكردكبدي‌ يا كليوي‌، افزايش‌ ويتامين‌ Aوافزايش‌ چربي‌ خون‌ نبايد مصرف‌ شود.







هشدارها: 1 ـ دارو تراتوژن‌ است‌ و حداقل‌يك‌ ماه‌ قبل‌ از شروع‌ درمان‌، طي‌ درمان‌ وتا حداقل‌ يك‌ ماه‌ پس‌ از درمان‌، حاملگي‌نبايد صورت‌ گيرد.



2 ـ طي‌ دوران‌ درمان‌ و حداقل‌ تا يك‌ ماه‌پس‌ از پايان‌ درمان‌ از اهداء خون‌ بايداجتناب‌ شود.



3 ـ عملكرد كبدي‌ و ميزان‌ چربي‌هاي‌پلاسما در ابتدا و يك‌ ماه‌ پس‌ از شروع‌درمان‌ و سپس‌ هر سه‌ماه‌ يك‌بار بايدارزيابي‌ گردند.



4 ـ از مصرف‌ تتراسيكلين‌، مقادير زيادويتامين‌ A (بيشتر از 4-5 هزار واحد درروز) و كراتوليتيك‌ها طي‌ دوره‌ درمان‌ بادارو بايد خودداري‌ شود.



5 ـ گلوگز خون‌ در افراد ديابتيك‌ و همچنين‌مبتلا به‌ كراتيت‌ (به‌ويژه‌ در افراد مبتلا به‌سندرم‌ چشم‌ خشك‌) بايد ارزيابي‌ شود.







عوارض‌ جانبي‌: ايزوترتينوئين‌ ممكن‌ است‌باعث‌ بروز عوارض‌ عديده‌اي‌ همچون‌سوزش‌، خارش‌ يا ساير علايم‌ التهابي‌چشم‌، خونريزي‌ از بيني‌، پوسته‌ پوسته‌شدن‌، سرخي‌، سوزش‌، درد و ساير علايم‌التهاب‌ لبها، دپرسيون‌ ذهني‌، عفونت‌پوستي‌ و بثورات‌ جلدي‌ شود.



تداخل‌هاي‌ دارويي‌: ايزوترتينوئين‌ احتمالاغلظت‌ پلاسمايي‌ كاربامازپين‌ را كاهش‌مي‌دهد. مصرف‌ همزمان‌ ايزوترتينوئين‌ وتتراسيكلين‌ ممكن‌ است‌ احتمال‌ بالا رفتن‌فشار خون‌ داخل‌ جمجمه‌اي‌ را افزايش‌دهد.







نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ در صورت‌ احتمال‌حاملگي‌ مصرف‌ دارو بايد قطع‌ شده‌ و به‌پزشك‌ مراجعه‌ شود.



2 ـ طي‌ دوره‌ درمان‌ و تا حداقل‌ 30 روز پس‌از تكميل‌ آن‌ از اهداء خون‌ به‌ بانك‌ خون‌به‌دليل‌ خطر استفاده‌ آن‌ براي‌ يك‌ بيمارباردار بايد اجتناب‌ شود.



3 ـ از مصرف‌ همزمان‌ ويتامين‌ A يا سايرمكمل‌هاي‌ حاوي‌ ويتامين‌ A، مگر درصورت‌ تجويز پزشك‌، بايد خودداري‌شود.



4 ـ در صورت‌ كاهش‌ ناگهاني‌ بينايي‌ درشب‌، از رانندگي‌ و كار با ماشين‌آلات‌ و ياموارد مشابه‌ بايد خودداري‌ كرده‌ و به‌پزشك‌ مراجعه‌ گردد.







مقدار مصرف‌: ابتدا مقدار mcg/kg 500 درروز (در يك‌ يا دو مقدار منقسم‌) همراه‌ باغذا به‌مدت‌ 4 هفته‌ تجويز مي‌شود. درصورت‌ پاسخ‌ مناسب‌، مصرف‌ دارو براي‌8-12 هفته‌ ادامه‌ مي‌يابد. در صورت‌ پاسخ‌ضعيف‌ تجويز دارو تا حد 1mg/kg/dayبراي‌ 8-12 هفته‌ ادامه‌ مي‌يابد. در صورت‌عدم‌ تحمل‌، مقدار مصرف‌ دارو به‌mcg/kg/day 100-200 كاهش‌ يابد.







اشكال‌ دارويي‌:



Capsule: 20 mg

number one
2007-Aug-06, 09:49
ایزوترتینوین2

ایزوترتینوین یک دارو برای درمان آکنه شدید است. این دارو به صورت کپسول خوراکی، بیشتر با نام های تجاری راکوتان (Roaccutane) و آکوتان عرضه می شود. ایزوترتینوین از مشتقات ویتامین آ است که به صورت طبیعی با میزان خیلی کم در بدن انسان وجود دارد. این دارو از طریق کاهش چربی پوست (وادار کردن غده های چربی پوست به کم کردن تولید چربی) باعث کم شدن آکنه در پوست می‌‌شود.



موارد مصرف
معمولآ این دارو در جوش های نوع شدید و در مواردی تجویز می‌شود که داروهای معمول آکنه (مانند بنزوییل پروکساید) مؤثر واقع نشده اند.اما در موارد معمولی نیز قابل استفاده است.





موارد عدم مصرف
هنگام بارداری و یا شیردهی: زیرا باعث سقط جنین و یا عقب ماندگی نوزاد می‌شود و عوارض نامطلوبی روی طفل برجا میگزارد.
حساسیت نسبت به ویتامین آ رواکوتان و داروهای مشابه آن
مصرف هم‌زمان با پادزیست (آنتی بیوتیک) ها بویژه تتراسیکلین
داشتن نارسایی کبدی ویا کلیوی
مبتلایان به چربی خون (گلیسرول و تری گلیسرید) بالا
وجود سطح بالای ویتامین آ در بدن
مصرف در کودکان و کهنسالان





درمان
پیش از آغاز درمان:





این دارو باید حتمآ تحت نظر پزشک متخصص پوست استفاده شود.لذا از مصرف سر خود جدآ خودداری کنید.





پزشک خود را در خصوص هرگونه سابقه حساسیت، بیماری قبلی و استفاده از داروهای دیگر آگاه کنید.





یک ﺁزمایش برای تعیین سطح کلسترول خون توصیه می‌‌شود.





نحوه درمان و مقدار مصرف:





میزان مصرف دارو بستگی به نظر پزشک معالج شما دارد. مصرف روزانۀ دارو 0.5 تا 1 میلیگرم برای هر کیلوگرم وزن بدن می‌‌باشدکه بسته به شدت بیماری تعیین می‌گردد. به عنوان مثال یک فرد 80 کیلوگرمی با شدت آکنه متوسط روزانه باید دو کپسول 20 میلیگرمی مصرف کند.





کپسول ها باید بلافاصله بعد از غذا میل شود.در صورت فراموش کردن یک وعده،اگر وعده بعد نزدیکتر بود از وعدۀ بعدی آغاز کنید و هیچگاه دو کپسول را با فاصلۀ زمانی کوتاه نخورید.






طول دوره درمان:





طول دوره درمان نیز با نظر پزشک تعیین می‌گردد. طول درمان آکنه بوسیلۀ رواکوتان بین 4 تا 8 ماه متغیر است.






تأثیر دارو
در هفته‌های آغازی درمان احتمالآ جوش های شما شدیدتر می‌‌شود. این به خاطر آنست که در ابتدا پوست در مقابل دارو واکنش نشان می‌دهد و با تولید چربی بیشتر سعی در تعدیل شرایط دارد که افزایش ترشح چربی منجر به تولید جوش های بیشتر می‌گردد. در این باره نگران نباشید. این امر نشان دهنده آنست که دارو مؤثر واقع شده است.





پس از این (حدودآ از هفته سوم به بعد) میزان آکنه بطور شگفت آوری کاهش می‌‌یابدو این بهبودی حتی پس از پایان یافتن دارو نیز ادامه پیدا می‌کند.





توصیه‌های طول درمان:





اگر در طول درمان حامله شدید، فورآ دارو را قطع نموده و پزشک خود را در جریان قرار دهید.توصیۀ من اینست که در طول در از داروهای پیشگیری کننده استفاده کنید.
در طول درمان همواره با جلسه‌های منظم پزشک را از حال خود مطلع کنید.همچنین سطح کلسترول خون نیز باید بطور ماهیانه آزمایش شود.
بدون مشورت پزشک دارو را قطع نکنید و میزان مصرف را نیز تغییر ندهید.
دارو را در موارد مشابه مصرف نکنید و مصرف آنرا به دیگران توصیه نکنید.
بدون مشورت پزشک هم‌زمان از داروهای دیگر استفاده نکنید.
در طول دورۀ درمان و یک ماه پس از آن از اهدای خون اجتناب کنید.
تا حد امکان از قرار گرفتن در معرض نور خورشید دوری کنید و از کرم های ضد آفتاب استفاده کنید.در طول درمان حساسیت پوست شما نسبت به آفتاب افزایش می‌‌یابد.
از کیسه کشیدن پوست اجتناب کنید؛ زیرا به علت حساس شدن پوست احتمال ایجاد گودال (scar) روی پوست افزایش می‌‌یابد.
از مصرف مشروبات الکلی در طول درمان خودداری کنید؛زیرا باعث عوارض کبدی خواهد شد.





عوارض جانبی
هر دارویی دارای یک رشته فواید و یک رشته عوارض نامطلوب است. رؤاکوتان نیز از این قاعده جدا نیست.





تمام این عوارض در یک فرد دیده نمی‌شود ولی احتمال وقوع هر یک وجود دارد.





خشکی لب: بارزترین عارضۀ این داروست که با استفاده از کرم های چرب کننده مثل کرم وازلین مرتفع می‌شود.
خشکی دهان،بینی،چشم:دراین موارد در صورت تمایل می‌توانید از قطره چشمی و کرم داخل بینی استفاده کرد.با توجه به خشکی چشم استفاده از لنزهای چشمی توصیه نمی‌شود.
خونریزی بینی:معمولآ در هفته‌های دوم یا سوم که خود به خود مرتفع می‌شود.
درد خفیف مفاصل و ماهیچه ها بویژه زانو
احساس خستگی و سردرد خفیف
حساس شدن پوست به آفتاب و آفتاب‌سوختگی
افزایش ریزش مو: اکثرآ زودگذر ولی در موارد بسیار نادر ممکن است دائمی‌شود.
این عوارض عمومآ ملایم و زودگذرند. اکثر آنها پس از اتمام دورۀ درمان رفع می‌‌شوند.





در صورت مشاهده این عوارض فورآ دارو را قطع کنید و پزشک خود را در جریان بگزارید:





حالت تهوع
استفراغ
سردرد شدید و مزمن
تاری چشم و اختلال در بینایی
احساس افسردگی شدید
نشانه‌های افسردگی اینها هستند:





احساس غمگین بودن دائمی,بی علاقگی نسبت به کارهایی که قبلآ به آنها علاقه مند بوده اید,خوابیدن بیش از حد و خواب های پریشان, تغییرات اشتها و وزن بدن,احساس اضطراب دائمی, گریز از دوستان و آشنایان,احساس بی حوصلگی همیشگی , احساس پوچی و گناه.





البته نشانه‌های افسردگی همواره در حد زیاد ودائمی افسردگی را اثبات می‌‌کند.





عوارض جانبی این دارو نباید شما را نگران کند،ممکن است هیچکدام از این عوارض در شما مشاهده نشود.






مواد متشکله
هر کپسول حاوی 20 یا 10 میلی گرم ایزوترتینوئین است و همچنین مواد زیر نیز در آن بکار رفته است:





روغن سویا,موم زرد,روغن نباتی هیدروژنه, ژلاتین, گلیسرول, آب, سوربیتول, مانیتول, نشاسته ذرت فراوری|فراورده‌شده, تیتانیوم دی اکسید و...





در ترکیب رواکوتان قند، گلوتن، ترترزین و دیگر رنگهای شیمیایی بکار نرفته است.






منابع
اطلاعات بر پایه نوشتار از شرکت روشه (Roche).

Blue_Dream
2007-Dec-16, 13:09
پروپرانولول
نام تجاری این دارو ایندرال است که در بازار به شکل قرص های ۱۰، ۲۰ و ۴۰ میلی‌گرم یافت می‌شود.
از نظر طبقه‌بندی درمانی این دارو به عنوان ضدآرتیمی (نامرتبی ضربان قلب) و ضد افزایش فشار خون مصرف می‌شود. از دیگر موارد مصرف این دارو می‌توان به انفارکتوس (سکته) قلبی، آنژین صدری ناشی از تنگی عروق تغذیه‌کننده قلب و پیشگیری از میگرن اشاره کرد.
● چگونگی مصرف
مقادیر متفاوتی از پروپرانولول برای علل مختلف تجویز می‌شود. شکل طولانی اثر پروپرانولول معمولا روزی یک بار مصرف می‌شود. مهم است که دارو را هر روز در ساعت معینی بخورید. بهتر است دارو را صبح پیش از صبحانه مصرف کنید تا آن را فراموش نکنید. این دارو را می‌توان با یا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پیش از خوردن پروپرانولول نبضتان را کنترل کنید و فشار خونتان را اندازه بگیرید. اگر نبض کمتر از ۶۰ ضربه در دقیقه بود یا فشار سیستولی (عدد بالایی) کمتر از ۹۰ میلی‌متر جیوه بود پیش از خوردن داروی آن روز با پزشکتان مشورت کنید.
مقدار دارو را بدون مشورت پزشک کم و زیاد نکنید. برای قطع مصرف آن هم حتما با پزشک مشورت کنید چون ممکن است با قطع مصرف پروپرانولول در معرض یک حمله قلبی باشید. در اکثر مواردی که پروپرانولول تجویز می‌شود، بیماری را مهار می‌کند و نه درمان و این بدین معناست که ممکن است چندین سال یا تا پایان زندگی آن را مصرف کنید.
● هشدارها و عوارض جانبی
در صورت بروز هر یک از علائم نادر ولی جدی زیر باید مصرف پروپرانولول را قطع کرده و به پزشک اطلاع داد:
۱) اشکال در تنفس
۲) تنگی نفس یا خس خس سینه
۳) سرد شدن کف دست و پا
۴) ضربان قلب زیر ۶۰ ضربه در دقیقه
۵) سرگیجه یا سیاهی رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابیده یا نشسته با تورم دست‌ها و پاها با افزایش وزن ناگهانی (۵/۱ کیلو در ۴۸ـ۲۸ ساعت)
● آموزش به بیمار خانواده
▪ به بیمار تاکید کنید تا برنامه درمانی برقرار شده را تغییر ندهد، برای مثال: دوز مصرفی را حذف نکند، افزایش یا کاهش نداده یا فواصل دوز مصرفی را تغییر ندهد.
▪ قطع ناگهانی پروپرانولول می‌تواند نشانه‌های قطع مصرف را تسریع سازد مانند لرزش، تعریق، سردرد شدید، ناخوشی، تپش قلب و افزایش فشار خون جهشی.
▪ از آنجایی که پروپرانولول ممکن است سبب بروز سرگیجه و گیجی شود، برای خودداری از رانندگی و سایر فعالیت‌های بالقوه خطرناک به بیمار تذکر دهید تا اینکه واکنش به دارو شناخته شود.
▪ مصرف سیگار متابولیسم کبدی پروپرانولول را افزایش می‌دهد و منجر به اثرات غیرقابل پیش‌بینی دارو یا کاهش آن می‌شود.
▪ به بیمار آموزش دهید تا دندانپزشک، جراح یا چشم‌پزشک را از مصرف پروپرانولول مطلع سازد زیرا پروپرانولول فشار داخل چشم طبیعی و افزایش یافته را پایین‌تر می‌آورد.
روزنامه تهران امروز

Ashkan 261
2008-Mar-31, 20:38
این داروها فقط توسط گروه پزشکی که مجاز به استفاده از آنها برای بیماران هستند استفاده می‌شود و جزء داروهای بدون نسخه نمی‌باشند.
------------------------------------------------------------------------------
دوپامین

دارویی است که برای تنگ کننده عروق و افزایش دهنده فشار خون و افزایش دهنده خون رسانی ارگانهای حیاتی به کار می‌رود و در درمان شوک ناشی از سکته قلبی استفاده می‌شود.


آدالات (نیفیدیپن)
این کپسول به فرم زیرزبانی جهت کاهش فشار خون بالا و کاهش درد ناشی از اسپاسم (گرفتگی) عروق و با توصیه پزشک مورد استفاده قرار می‌گیرد بدین شکل که در فشار خون بالاتر از 120/200 م م ج، بیمار کاملاً دچار علائمی چون حملات سردرد شدید، تهوع، استفراغ شدید، تاری دید، وزوز گوش و برافروختگی صورت نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد بدین ترتیب که یک کپسول آن را سوراخ نموده و سه قطره از محتوای آن را زیر زبان بیمار ریخته و پس از ده دقیقه فشار خون را کنترل نمائید.

Ashkan 261
2008-Mar-31, 20:42
ديازپام

در مورد اين‌ دارو

ديازپام‌ براي‌ تسكين‌ اضطراب‌، اختلالات‌ خواب‌، و اختلالات‌ هراس‌ تجويز مي‌شود. اين‌ دارو همچنين‌ به‌عنوان‌ ضد تشنج‌ و شل‌كننده‌ ماهيچه‌ اسكلتي‌ استفاده‌ مي‌شود.


چگونگي‌ مصرف‌

ديازپام‌ بسته‌ به‌ شرايط‌ متفاوت‌ و در افراد متفاوت‌ با مقادير متفاوتي‌ تجويز مي‌شود. هيچگاه‌ بيشتر يا كمتر از مقدار تجويز شده‌ مصرف‌ نكنيد. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پيروي‌ كنيد. شكل‌هاي‌ مايع‌ ديازپام‌ را مي‌توان‌ با غذاهاي‌ مايع‌ يا نيمه‌ جامد مثل‌ پوره‌ مخلوط‌ كرده‌ نگذاريد ديازپام‌ مايع‌ يخ‌ بزند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ مصرف‌ دارو رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌ به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظمتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي

در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ نادر ولي‌ جدي‌ زير، مصرف‌ ديازپام‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: افت‌ قواي‌ ذهني‌؛ خواب‌آلودگي‌ شديد؛ تكلم‌ نامفهوم‌؛ ضربان‌ قلب‌ كند؛ تنگي‌نفس‌؛ عدم‌ تعادل‌؛ بثورات‌ جلدي‌؛ گلودرد؛ تب‌؛ لرز؛ كبودي‌ يا خونريزي‌ غيرعادي‌؛ زخم‌هاي‌ دهاني‌؛ زردي‌ پوست‌ يا چشمان‌؛ از دست‌ رفتن‌ حافظه‌؛ بي‌خوابي‌؛ اضطراب‌؛ يا تحريك‌پذيري‌. ديازپام‌ مي‌تواند اعتيادآور باشد، و علايم‌ ترك‌ دارو ممكن‌ است‌ در صورت‌ قطع‌ ناگهاني‌ آن‌ روي‌ دهد؛ علايم‌ ترك‌ دارو عبارتند از: گيجي‌، افت‌ قواي‌ ذهني‌، دردهاي‌ شكمي‌، افزايش‌ تعريق‌، تهوع‌، استفراغ‌، حساسيت‌ به‌ نور و صدا، يا احساس‌ سوزن‌سوزن‌ شدن‌ يا گزگز. اگر مي‌خواهيد مصرف‌ ديازپام‌ را قطع‌ كنيد با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد تا شايد اين‌ كار تدريجي‌ انجام‌ گيرد. علايم‌ زير ممكن‌ است‌ مشاهده‌ شوند اما فقط‌ در صورتي‌ كه‌ مشكل‌ساز شوند نياز به‌ گزارش‌ دارند: سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، خشكي‌ دهان‌، سردرد، تهوع‌، يبوست‌، اسهال‌، ضربان‌ قلب‌ سريع‌ و شديد، يا لرزش‌.


موارد احتياط‌

در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ ديازپام‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ ديازپام‌، بنزوديازپين‌هاي‌ ديگر، يا هرگونه‌ ماده‌ غذايي‌، رنگ‌هاي‌ خوراكي‌، يا نگه‌دارنده‌ها.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ الكل‌، آرامبخش‌ها، داروهاي‌ ضدافسردگي‌، يا داروهاي‌ ضدتشنج‌.
سابقه‌ اعتياد به‌ الكل‌ يا مواد مخدر، گلوكوم‌ (افزايش‌ فشار داخل‌ چشم‌)، مياستني‌گراويس‌، بيماري‌ انسدادي‌ ريوي‌ مزمن‌ شديد، يا آمفي‌زم‌ يا ابتلا به‌ اين‌ موارد.



هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ توصيه‌ مي‌شود

به‌ پزشكتان‌ به‌طور منظم‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبود شما را زير نظر داشته‌ باشد.
تا مشخص‌ شدن‌ پاسخ‌ بدنتان‌ به‌ دارو در رانندگي‌ و كار با وسايل‌ خطرناك‌ احتياط‌ كنيد. برخي‌ افراد با مصرف‌ اين‌ دارو دچار خواب‌آلودگي‌ و افت‌ سطح‌ هوشياري‌ مي‌شوند.
در صورت‌ شك‌ به‌ مصرف‌ بيش‌ از حد دارو، بلافاصله‌ تقاضاي‌ كمك‌ پزشكي‌ كنيد.
اگر در هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ دچار افكار يا احساسات‌ عجيب‌ شديد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
يك‌ برگه‌ شناسايي‌ پزشكي‌ به‌ همراه‌ داشته‌ باشيد كه‌ نشان‌ دهد ديازپام‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
ديازپام‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ ديازپام‌ فاسد مي‌شود(
ديازپام‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌ در توالت‌ دور بريزيد.



هنگام‌ مصرف‌ ديازپام‌ نبايد

داروهاي‌ آرامبخش‌ ديگري‌ مصرف‌ كنيد.
الكل‌ بنوشيد.
ديازپام‌ را به‌عنوان‌ قرص‌ خواب‌ مصرف‌ كنيد، مگر اينكه‌ برنامه‌ شما اجازه‌ دهد 8-7 ساعت‌ خواب‌ داشته‌ باشيد؛ در غير اين‌ صورت‌ ممكن‌ است‌ تا بي‌اثر شدن‌ دارو خواب‌آلوده‌ باشيد و فراموشكار شويد

Ashkan 261
2008-Mar-31, 20:46
بتامتازون موارد استعمال
بتامتازون موارد استعمال:بصورت کرم*پمادولوسیون برای درمان التهاب پوستی وناراحتی های ناشی از گزیدگی حشرات*افتاب سوختگی*عرق سوز*خارش فرج ومقعد مصرف می شود مقدارمصرف3_2روز در محل بمالیدتا بهبودی حاصل شود سپس یکبار در روز یا گاه بگاه استفاده شود *{توجه بمقدار زیاد ومدت زیاد مصرف نشود}*{ مصرف درحاملگی بمقدار زیاد ودر سطح وسیع ومدت طولانی غیر مجاز} مصرف در زنان شیر ده: مجاز تمام این موارد در{کتابی به نام دارو خانه درخانه} وجود داردhttp://www.emdadgar.com/forum/images/smilies/emdadgar_smiley.gif

Non-Existent
2008-Sep-21, 15:36
کلرید پتاسیم

در مورد اين‌ دارو

كلريد پتاسيم‌ يك‌ مكمل‌ رايج‌ براي‌ درمان‌ و جلوگيري‌ از كاهش‌ سطح‌ پتاسيم‌ در افرادي‌ است‌ كه‌ به‌ سبب‌ مصرف‌ داروهاي‌ مُدر، برخي‌ داروهاي‌ ديگر، يا برخي‌ بيماري‌هاي‌ خاص‌ ممكن‌ است‌ دچار افت‌ پتاسيم‌ خون‌ شوند. پتاسيم‌ يك‌ ماده‌ شيميايي‌ است‌ كه‌ براي‌ عملكرد بدن‌ ضروري‌ است‌. كاهش‌ پتاسيم‌ خون‌ (هيپوكالمي‌) موجب‌ ضعف‌ عضلاني‌ و تغييرات‌ الگوي‌ الكتريكي‌ قلب‌ مي‌شود.

چگونگي‌ مصرف

كلريد پتاسيم‌ روزي‌ 4-1 نوبت‌ (بسته‌ به‌ تجويز پزشك‌) پس‌ از غذا يا همراه‌ غذا خورده‌ مي‌شود. تمام‌ نوبت‌هاي‌ دارو در طي‌ روز بايد به‌طور كامل‌ و سر ساعت‌ معين‌ مصرف‌ شود. كلريد پتاسيم‌ را با يك‌ ليوان‌ پر از آب‌ بخوريد و تا 30 دقيقه‌ پس‌ از آن‌ دراز نكشيد تا دچار تحريك‌ و آسيب‌ به‌ معده‌ نشويد. اكثر قرص‌هاي‌ غيرجوشان‌ يا كپسول‌هاي‌ كلريد پتاسيم‌ را بايد درسته‌ بلعيد. اما برخي‌ كپسول‌ها را مي‌توان‌ باز كرد و محتوياتش‌ را داخل‌ يك‌ غذاي‌ نرم‌ ريخت‌ يا با آب‌ميوه‌ مخلوط‌ كرد. محلول‌هاي‌ خوراكي‌، قرص‌هاي‌ جوشان‌، و شكل‌هاي‌ پودري‌ كلريد پتاسيم‌ را بايد به‌طور كامل‌ در نصف‌ ليوان‌ آب‌ يا آب‌ميوه‌ خنك‌ حل‌ كرد و طي‌ 10-5 دقيقه‌ به‌ تدريج‌ نوشيد.

هشدارها و عوارض‌ جانبي

در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: ضعف‌ عضلات‌؛ ضربان‌ قلب‌ كُند يا نامنظم‌؛ خستگي‌ غيرعادي‌؛ گيجي‌؛ گزگز يا بي‌حسي‌ انگشتان‌ دست‌، پا، يا لب‌ها؛ مشكل‌ در تنفس‌ يا تنگي‌نفس‌؛ سوزش‌ سر دل‌ مداوم‌؛ درد بالاي‌ شكم‌؛ استفراغ‌ خوني‌؛ يا اضطراب‌ و تشويش‌ بي‌دليل‌.

موارد احتياط

در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ كلريد پتاسيم‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ مكمل‌هاي‌ حاوي‌ كلريد پتاسيم‌.
بارداري‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ مهاركننده‌هاي‌ آنزيم‌ تبديل‌كننده‌ آنژيوتانسين‌، داروهاي‌ ضدالتهابي‌ غيراستروييدي‌، داروهاي‌ مسدودكننده‌ بتا، داروهاي‌ مُدر نگهدارنده‌ پتاسيم‌، و مصرف‌ شير كم‌نمك‌؛ اين‌ داروها ممكن‌ است‌ سطح‌ پتاسيم‌ خون‌ را افزايش‌ دهند. داروهايي‌ كه‌ تخليه‌ معده‌ را به‌ تأخير مي‌اندازند، مانند داروهاي‌ آنتي‌كولينرژيك‌ يا برخي‌ داروهاي‌ ضدافسردگي‌، خطر آسيب‌ به‌ معده‌ را بيشتر مي‌كنند.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ اسهال‌ شديد يا مشكلات‌ گوارشي‌، نظير زخم‌ معده‌ يا دوازدهه‌، تنگي‌ مري‌، تخليه‌ تأخيري‌ معده‌، يا بيماري‌هاي‌ كليوي‌.

هنگام‌ مصرف‌ كلريد پتاسيم‌ توصيه‌ مي‌شود

كلريد پتاسيم‌ را درست‌ طبق‌ تجويز پزشك‌ مصرف‌ كنيد، به‌ ويژه‌ اگر ديگوكسين‌ و داروهاي‌ مُدر هم‌ همزمان‌ مصرف‌ مي‌كنيد.
با پزشكتان‌ درباره‌ توصيه‌هاي‌ تغذيه‌اي‌ مشورت‌ كنيد. بدون‌ تأييد پزشكتان‌ از جايگزين‌ نمك‌، شير كم‌سديم‌ و ديگر مواد غذايي‌ كم‌نمك‌ (كم‌سديم‌) استفاده‌ نكنيد. اين‌ها داراي‌ مقادير زيادي‌ پتاسيم‌ هستند و مصرف‌ آنها موجب‌ افزايش‌ بيش‌ از حد پتاسيم‌ خون‌ خواهد شد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا بهبودتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد. ممكن‌ است‌ لازم‌ باشد با انجام‌ آزمايش‌ خون‌ سطح‌ پتاسيم‌ خون‌ را به‌طور مرتبط‌ زير نظر بگيريد.
پيش‌ از مصرف‌ يا قطع‌ مصرف‌ هر نوع‌ دارو، حتي‌ داروهاي‌ مجاز بدون‌ نسخه‌ يا داروهاي‌ گياهي‌ با پزشكتان‌ صحبت‌ كنيد.
كلريد پتاسيم‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ كلريد پتاسيم‌ فاسد مي‌شود).
كلريد پتاسيم‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.

هنگام‌ مصرف‌ كلريد پتاسيم‌ نبايد

بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ از جايگزين‌ نمك‌ يا ديگر مواد غذايي‌ كم‌نمك‌ (كم‌سديم‌) استفاده‌ كنيد.

منبع: سلامتیران

Non-Existent
2008-Sep-21, 15:57
فلوکونازول

در مورد اين‌ دارو

فلوكونازول‌ يك‌ داروي‌ ضد قارچ‌ است‌ كه‌ براي‌ عفونت‌هاي‌ كانديدايي‌ دهان‌ (برفك‌)، گلو، و واژن‌ و ديگر عفونت‌هاي‌ قارچي‌ كمتر معمول‌ تجويز مي‌شود.

چگونگي‌ مصرف

مقدار تجويزي‌ فلوكونازول‌، طول‌ درمان‌، و برنامه‌ زماني‌ درمان‌ براساس‌ محل‌ عفونت‌ قارچي‌ و پاسختان‌ به‌ دارو متفاوت‌ است‌ اين‌ دارو را مي‌توان‌ با يا بدون‌ غذا مصرف‌ كرد. اگر قرار است‌ روزي‌ يك‌ نوبت‌ فلوكونازول‌ بخوريد، مي‌توانيد صبح‌ها دارو را مصرف‌ كنيد تا آن‌ را فراموش‌ نكنيد. پيش‌ از مصرف‌ سوسپانسيون‌ خوراكي‌ بايد شيشه‌ دارو را به‌ خوبي‌ تكان‌ دهيد. براي‌ اندازه‌گيري‌ دارو در شكل‌ سوسپانسيون‌ از پيمانه‌ داخل‌ جعبه‌ دارو استفاده‌ كنيد. مهم‌ است‌ كه‌ دارو را سروقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ كنيد، حتي‌ اگر احساس‌ بهبودي‌ مي‌كنيد. اگر پيش‌ از اتمام‌ دارو و مصرفش‌ را قطع‌ كنيد، علامت‌هايتان‌ ممكن‌ است‌ عود كند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ معمولتان‌ بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.

هشدارها و عوارض‌ جانبي

در صورت‌ بروز هر يك‌ از علايم‌ زير با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: تب‌؛ لرز؛ گلودرد؛ قرمزي‌ پوست‌ يا تاول‌؛ از دست‌ رفتن‌ اشتها؛ مدفوع‌ كمرنگ‌ يا ادرار تيره‌؛ معده‌ درد؛ خستگي‌، زردي‌ چشم‌ها يا پوست‌؛ خونريزي‌ يا كبودي‌ غيرعادي‌. علايم‌ ديگري‌ نيز ممكن‌ است‌ رخ‌ دهند، ولي‌ فقط‌ اگر مشكل‌ساز شوند لازم‌ است‌ با پزشك‌ مطرح‌ شوند: سرگيجه‌، خواب‌آلودگي‌، سردرد، كاهش‌ اشتها، تهوع‌، اسهال‌، يبوست‌، يا دل‌پيچه

موارد احتياط

در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ فلوكونازول‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ فلوكونازول‌ يا ديگر داروهاي‌ ضد قارچ‌
بارداري‌ يا شيردهي‌
مصرف‌ بيش‌ از سه‌ قوطي‌ مشروبات‌ الكلي‌ در روز
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ويژه‌ الكل‌؛ آنتي‌اسيدها؛ اومپرازول‌؛ سوكرالفات‌، داروهاي‌ ضد زخم‌ معده‌ (سايمتيدين‌ يا رانيتيدين‌)؛ داروهاي‌ ضد ديابت‌ خوراكي‌؛ كاربامازپين‌؛ سيكلوسپوزين‌؛ داروهاي‌ ضد سل‌ (ايزونيازيد، ريفامپين‌)؛ فني‌توئين‌؛ داروهاي‌ ضد انعقاد (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌).
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌هاي‌ كليوي‌ يا كبدي‌ و يا الكليسم‌ (اعتياد به‌ الكل‌)

هنگام‌ مصرف‌ فلوكونازول‌، توصيه‌ مي‌شود

حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌ دارو را تا آخر مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
از مواجهه‌ با آفتاب‌ ساعات‌ بين10 صبح‌ تا 3 بعدازظهر، و استفاده‌ از لامپ‌ آفتابي‌ يا ديگر وسايل‌ برنزه‌كننده‌ بپرهيزيد. مناطق‌ در معرض‌ نور پوست‌ را با يك‌ لوسيون‌ ضد آفتاب‌ با قدرت‌ حفاظتي‌ (spf) حداقل‌ 15 حفاظت‌ كنيد.
فلوكونازول‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگهداري‌ كنيد (در اين‌ شرايط‌ فلوكونازول‌ فاسد مي‌شود).
اگر ظرف‌ 3 روز از درمان‌ با فلوكونازول‌ احساس‌ بهبودي‌ نداريد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.

هنگام‌ مصرف‌ فلوكونازول‌ نبايد

به‌ هيچ‌وجه‌ الكل‌ يا داروهاي‌ حاوي‌ الكل‌ (برخي‌ از داروهاي‌ سرماخوردگي‌) مصرف‌ كنيد. مصرف‌ الكل‌ همزمان‌ با مصرف‌ اين‌ دارو موجب‌ افزايش‌ احتمال‌ عوارض‌ كبدي‌ و علايمي‌ نظير گرگرفتگي‌ و برافروختگي‌ صورت‌، تنگي‌ نفس‌، احساس‌ گرفتگي‌ سينه‌، و تب‌ مي‌شود.
دارو را پس‌ از تاريخ‌ مصرف‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارو مصرفش‌ را قطع‌ كنيد؛ مگر به‌ دستور پزشكتان

منبع : سلامتیران

kendab
2008-Oct-07, 23:12
سلام
ایا جای هست که اسم داروها را بگیم و کاربرد ان را پیدا کنیم

Stigmata
2008-Oct-08, 01:05
سلام
ایا جای هست که اسم داروها را بگیم و کاربرد ان را پیدا کنیم

شما میتونین اسم دارو تو سایت سرچ کنین....بعدش کاربرد اون ها رو ببینین

همین تاپیک میتونه براتون مفید باشه;-)

PlaCebo
2008-Oct-25, 14:21
آمپول دپوچروورا (Depo-provera) که نام ژنريک آن مدروکسي پروژسترون استاب مي باشد حاوي پروژسترون مي باشد که تزريق آن باعث مي گردد که به مدت سه ماه (۱۲ هفته) از بارداري جلوگيري شود . اين آمپول به نام DMPA نيز معروف مي باشد و در حدود ۳۰ سال است که استفاده از آن در جهان شروع شده است .


نحوه عمل آمپول دپوپروورا

آمپول دپوپروورا باعث توقف آزاد شدن تخمک از تخمدان ها مي شود . بنابراين وقتي تخمک از تخمدان ها آزاد نشود ، حاملگي نيز رخ نخواهد داد . همچنين باعث غليظ شدن ترشحات رحم شده و نمي گذارد اسپرم به خوبي حرکت کرده و به تخمک برسد .


ميزان تاثيرآمپول دپوپروورا

آمپول دپوپروورا يک داروي ضد بارداري خيلي موثر مي باشد . از هر ۱۰۰۰ خانمي که از اين آمپول در طي يکسال استفاده مي کنند فقط يک يا دو نفر از آنها ممکن است دچار حاملگي شود . آمپول دپوپروورا بسيا موثر تر از قرصهاي ضد بارداري مي باشد . با مصرف اين آمپولها احتمال حاملگي هاي ناخواسته و تصادفي بسيار کمتر از مواقعي است که از قرصهاي ضد بارداري استفاده مي شود زيرا خوردن قرصها ممکن است بعضي روزها فراموش شود اما اثر اين آمپولها ۱۲ هفته مي باشد.


افرادي که نبايد از آمپولهاي دپوپروورا استفاده کنند

اکثر خانمها مي توانند بدون هيچ مشکلي از اين آمپول استفاده نمايند . با اين حال ، همانند ساير روشهاي ضد بارداري ، بعضي از خانمها نبايد از اين آمپولها استفاده کنند . در صورتي که موارد زير را دارا مي باشيد ، قبل از استفاده از اين آمپولها ، اين موارد را به اطلاع پزشک خود برسانيد :
* در صورتي که حامله هستيد
* در صورتي که به نوزاد خود شير مي دهيد
* در صورتي که خونريزيهاي نامنظم و غير معمول از مهبل داريد
* در صورتي که سابقه سکته داشته ايد
* در صورتي که سابقه لخته شدن خون در رگهاي پاهايتان داشته ايد
* در صورتي که بيماري کبدي داريد
* در صورتي که بيماري قلبي يا کليوي داريد
* در صورتي که سابقه افسردگي شديد داشته ايد


نحوه استفاده از آمپول هاي دپوپروورا و زمان استفاده از آن

آمپول دپوپروورا بايد بطور عمقي در عضله قسمت فوقاني بازو يا کفل ها تزريق گردد . اولين تزريق شما بايد فقط در طي پنج روز اول چرخه قاعدگيتا ن باشد (اولين روز خونريزي قاعدگي را روز اول حساب مي کنند) . در صورتي که تزريق در اين روزها انجام شود، شما بعد از چند ساعت از تزريق در مقابل بروز حاملگي محافظت مي شويد.

بهترين زمان براي تزريق آمپول دپوپروورا ، ۵ تا ۶ هفته بعد از زايمان مي باشد . در صورتي که زودتر از اين مدت اقدام به تزريق آمپول شود ، خطربروز خونريزي هاي شديد و طولاني مدت افزايش مي يابد .

تزريق سر هر سه ماه : اهميت زيادي دارد که آمپولها در سر موعد مقرر تزريق گردد . شما مي توانيد با يادداشت کردن اين زمان و ياد آوري آن ، تزريقات را به موقع انجام دهيد.


استفاده به هنگام شيردهي

در صورتي که ۶ هفته بعد از زايمان ، تزريق آمپول دپوپروورا انجام شود ، هيچ مشکلي را براي تغذيه نوزاد ايجاد نخواهد کرد و از ميزان شيردهي نيز کم نخواهد شد .
عوارض جانبي آمپول دپوپروورا

عارضه اصلي اين آمپول ، ايجاد اختلال در قاعدگي ها(پريود ها) مي باشد . اغلب قاعدگي ها نامنظم شده و گاهي اوقات مدت بيشتري طول مي کشند . خونريزي معمولا شديد نمي باشد شما ممکن است دچار يک خونريزي کم اما طولاني مدتي شويد که درصورت نيازمي توان آن را درمان نمود . بعداز چند بار تزريق ، قاعدگي هاي شما ممکن است بطور کامل متوقف شوند . اين وضعيت در هنگام مصرف آمپول دپوپروورا طبيعي مي باشد و هيچ آسيبي به شما نخواهد رسيد .
در صورتي که تزريق آمپول دپورپروورا را متوقف نماييد ، قاعدگي هاي شما دوباره به صورت منظم در خواهند آمد، گرچه برگشت به حالت طبيعي ممکن است براي بعضي از خانمها تا ۱۸ ماه طول بکشد.
ساير عوارض جانبي که با مصرف آمپولهاي دپوروورا گزارش شده اند عبارتند از:
* اضافه شدن وزن و چاقي
* آکنه (جوش)
* سردرد
* افسردگي
* کاهش ميل جنسي
* ريزش موها
* حساس شدن پستانها
اين عوارض جانبي ممکن است به مدت سه ماه يا بيشتر باقي بماند . در صورت بروز هر گونه مشکلي با
پزشکتان مشورت نماييد.


عوارض جانبي شديد اما نادر آمپول دپوبروورا

اين عوارض که بسيار نادر هستند عبارتنداز:
* عفونت در اطراف محل تزريق آمپول
* پوکي استخوان (نازک شدن استخوان ها)
* حاملگي خارج رحمي


امکان حاملگي بعد از قطع مصرف آمپول دپوپروورا

اکثر خانمها مي توانند بعد از گذشت حدود ۱۰ ماه که از آخرين تزريقشان گذشت بدون مشکلي حامله شوند . با اين حال در بعضي مواقع ممکن است مدت بيشتري طول بکشد.



مزاياي استفاده از قرصهاي آمپولهاي دپوپروورا

اين مزايا عبارتند از :


* استفاده از آن آسان بوده و به مدت ۱۲ هفته اثر آن باقي مي ماند.
* روش خيلي خوبي براي پيشگيري از بارداري بوده و در فعاليت جنسي اختلالي ايجاد نمي کند
* ممکن است از بروز بعضي بيماريها مثل سرطان تخمدان ، سرطان رحم و عفونتهاي لگني جلوگيري نمايد و باعث کاهش خونريزيهاي قاعدگي و درد هاي زمان قاعدگي شود.
* مي تواند توسط خانمهايي که به عللي نمي توانند از استروژن استفاده کنند ، بکار گرفته شود.
* روش کاملا خصوصي بوده و نيازي نيست که ساير افراد از بکار بردن اين روش توسط شخص مطلع شوند.


معايب استفاده از قرصهاي ميني پيل

اين معايب عبارتند از:
* نياز به مراجعه به پزشک هر سه ماه يکبار دارد.
* مي تواند باعث بعضي مشکلات ناراحت کننده مثل تغيير در خونريزي زمان قاعدگي شود.
* شخص را دربرابر بيماريهاي مقاربتي محافظت نمي کند.(براي جلوگيري از بيماريهاي مقاربتي و ايدز بايد از کاندوم استفاده شود)
* در صورتي که شخص بخواهد حامله شود ، ممکن است چندين ماه طول بکشد تا اثرات ضد بارداري آن از بدن خارج شود

ParHam
2009-Apr-24, 13:32
۱- ویاگرا نام تجارتی داروی سیلدنافیل است. این دارو به مردانی كه دچار اختلال نعوظ‌‌ اند، كمك می‌كند تا ناتوانی جنسی خود را بازیابند و در واقع این دارو پایه‌ی اصلی تمامی داروهایی است كه در این زمینه در بازار دارویی وجود دارد.
۲- عوارض جانبی شایع ویاگرا شامل سردرد، قرمزی و احساس گرما در صورت، ناراحتی معده، آب ریزیش بینی، عطسه‌های مكرر، تغییرات بینایی و آبی‌رنگ به نظر رسیدن اجسام است.
۳- در صورتی كه نیترو گلیسیرین یا داروهای نیتراتی زیرزبانی یا ایزوسورباید یا برچسب نیتروگلیسیرین مصرف می‌كنید، نباید از ویاگرا استفاده كنید.
۴- مصرف این دارو در افراد مسن، به خصوص كسانی كه از داروهای خاص مثل نیترات‌ها( كه در داروهای بیماران قلبی استفاده می‌شود) استفاده می‌كنند، باید با نظر مستقیم پزشك مربوطه و تجویز او صورت گیرد، در غیر این صورت می‌تواند مخاطره آمیز باشد.
۵- در صورتی كه نعوظ بیشتر از ۴ ساعت به طول انجامد، به دلیل احتمال آسیب به آلت تناسلی، مراجعه به پزشك ضروری است.
۶- مصرف سیلدنافیل در بیماران مبتلا به اختلالات خون‌ریزی دهنده یا زخم معده و دوازدهه باید با احتیاط صورت گیرد.
۷- در صورتی كه در خلال نزدیكی، علایمی مثل منگی، گیجی، تهوع ، یا دردهای قلبی ( درد سینه، احساس سفتی و فشار در سینه، كرختی، گزگز و درد در قفسه‌ی سینه یا شانه و فك تحتانی) در مصرف كننده پدید آمد باید از ادامه‌ی فعالیت جنسی خودداری و سریعا به پزشك مراجعه كرد.
۸- مصرف بیشتر از یك قرص سیلدنافیل در روز توصیه نمی‌شود.
۹- باتوجه به احتمال بروز عوارض قلبی شدید ناشی از مصرف این دارو می‌شود كه فقط تحت نسخه‌ی پزشك مصرف شود.
۱۰- مهم‌ترین توصیه این است: هیچ‌گاه از سر تفنن یا كنجكاوی اقدام به مصرف این دارو نكنید.
دكتر هومن خلیقی

Non-Existent
2009-May-01, 18:43
ديلتيازم diltiazem



در مورد اين دارو
ديلتيازم در موارد بسياري تجويز مي شود، مثل كاهش فشارخون در پرفشاري خون ؛ تسكين درد قلبي در قفسه سينه (آنژين صدري )؛ و ضريان قلب نامنظم و لرزش دست . پزشكان ممكن است در شرايط ديگري نيز ديلتيازم تجويز كنند. اين دارو از طريق مسدودكردن ورود كلسيم به داخل سلول ها عمل مي كند؛ به همين علت آن را يك داروي مسدود كننده كانال كلسيمي مي نامند. اين خاصيت مسدودكنندگي باعث مي شود تا مقدار كلسيم در سلول هاي قلبي و رگ هاي خوني كاهش مي يابد، كه موجب كاهش ضربان قلب و گشادي عروق (رگ ها) مي شود. بنابراين فشار خون پايين آيد، جريان خون افزايش مي يابد، و بار كاري قلب كاهش پيدا مي كند.

چگونگي مصرف
مقادير متفاوتي از ديلتيازم براي موارد گوناگون تجويز مي شود. مهم است كه دارويتان را هر روز در ساعت يكساني مصرف كنيد. شكل هاي طولاني اثر ديلتيازم روزي يك بار مصرف مي شود. و بهتر است صبح ناشتا خورده شود تا فراموش نشود. در مواردي كه روزي چند نوبت ديلتيازم تجويز مي شود، بايد سعي كنيد كه مطمئن شويد همه نوبت ها را بخوريد. ديلتيازم را مي توان با يا بدون غذا مصرف كرد. هر روز پيش از مصرف ديلتيازم نبضتان را براي يك دقيقه بگيريد. اگر بلد نيستيد از يك پرستار يا پزشك بخواهيد روش آن را به شما بياموزد. اگر نبضتان 50 در دقيقه يا كمتر بود، قبل از مصرف دوز بعدي ديلتيازم با پزشكتان مشورت كنيد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نكنيد. از دستورات پزشكتان به دقت پيروي كنيد. اگر يك نوبت را فراموش كرديد، به مجرديكه به ياد آورديد، مصرفش كنيد. در مواردي كه دارو را روزي يك بار مصرف مي كنيد اگر كمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدي مصرف دارو مانده بود، نوبت فراموش شده را رها كرده ، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. اگر ديلتيازم را روزي چند بار مصرف مي كنيد، اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است ، نوبت فراموش شده را حذف كنيد. مقدار دارو را دو برابر نكنيد و پيش از هماهنگي و مشورت با پزشكتان مصرف دارو را قطع نكنيد. براي قطع اين دارو مقدار داروي مصرفي بايد به تدريج كاهش داده شود. در اكثر مواردي كه ديلتيازم تجويز مي شود براي مهار بيماري است نه درمان آن . بنابراين ممكن است مجبور باشيد كه آن را در سال ها يا حتي پايان عمر مصرف كنيد، حتي اگر احساس بهبودي مي كنيد.

هشدارها و عوارض جانبي
در صورت بروز هر يك از نشانه هاي نادر ولي جدي زير مصرف ديلتيازم را قطع كرده ، با پزشكتان تماس بگيريد: درد قفسه سينه ، مشكل در تنفس ، تنگي نفس ، يا خس خس سينه ، ضربان قلب زير 50 در دقيقه ، سرگيجه يا سياهي رفتن چشم پس از برخاستن از حالت خوابيده يا نشسته ؛ تورم دست ها و پاها يا افزايش وزن ناگهاني (1/5 كيلو در 48-24 ساعت )؛ التهاب لثه ها؛ لرزش دست و انگشتان دست ؛ سفتي عضلات بازو و ران ؛ مشكل در صحبت كردن يا بلعيدن ؛ از دست دادن تعادل ؛ بثورات جلدي ؛ افت قواي ذهني ؛ تپش قلب (احساس حركت سريع قلب در قفسه سينه ). علايم زير ممكن است تا تنظيم شدن بدنتان با دارو مشاهده شوند: سردرد، خواب آلودگي ، خستگي ، خشكي دهان ، برافروختگي و احساس گرمي ، تهوع ، يا يبوست يا اسهال . اگر اين علايم ادامه يافتند يا مشكل ساز شدند، موضوع را با پزشكان درميان بگذريد.

موارد احتياط
در صورت وجود هريك از موارد زير پيش از مصرف ديلتيازم ، پزشكتان را مطلع سازيد:
حساسيت به ديلتيازم يا ديگر داروهاي مسدودكننده ؛ كانال كلسيم

بارداري يا شيردهي
مصرف داروهاي ديگر، به ويژه كاربامازپين ، سيكلوسپورين ، استروئيدها، يا ديگر داروهاي پرفشاري خون (مسدودكننده هاي بتا، كينيدين ، ديجوكسين ، ديسوپيراميد، فلكاينيد، يا پروكايناميد
سابقه يا ابتلا به حساسيت ، فشارخون پايين ، حمله قلبي ، يا بيماري كليوي يا كبدي .

هنگام مصرف ديلتيازم توصيه مي شود
به طور منظم به پزشكتان مراجعه كنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد.
در مورد يك سطح فعاليت بدني بي خطر با پزشكتان مشورت كنيد. ديلتيازم ممكن است درد قلبي را كاهش دهد يا آن را كاملاً رفع كند و شما درنتيجه بيشتر از مقدار قابل قبول فعاليت بدني انجام دهيد.
وزنتان را نسبت به قد و استخوان بندي تان در محدوده مناسب نگاه داريد. در صورت نياز از پزشكتان بخواهيد دركاهش وزن به شما كمك كند.
اگر سيگاري هستيد، سيگار را ترك كنيد. از پزشكتان بخواهيد شما را به يك مشاور يا گروه ترك سيگار معرفي كند.
به آرامي از حالت خوابيده به نشسته يا ايستاده و يا از حالت نشسته به ايستاده تغيير وضعيت دهيد تا دچار سرگيجه و سياهي رفتن چشم نشويد.
براي جلوگيري از مشكلات دنداني و لثه اي ناشي از اين دارو بهداشت دهان خود را با مسواك زدن ، استفاده از نخ دندان و مراجعه منظم به دندانپزشك حفظ كنيد.
قرص هاي طولاني رهش را درسته بخوريد، از جويدن ، خردكردن يا شكستن آن ها خودداري كنيد.
اگر در بلعيدن قرص هاي معمولي ديلتيازم مشكل داريد آنها را خرد كرده با يك قاشق مربا مخلوط كرده ، مصرف كنيد.
داروي كافي براي روزهاي تعطيل در دسترس داشته باشيد.
يك برگه شناسايي پزشكي كه نشان دهد ديلتيازم مصرف مي كنيد همراه داشته باشيد.
از آنجاييكه اين دارو مي تواند روي نتايج برخي آزمون هاي آزمايشگاهي اثر بگذارد، ساير پزشكان را از اينكه ديلتيازم مصرف مي كنيد، مطلع سازيد.
ديلتيازم را از دسترس كودكان و دور از گرما، نور مستقيم ، حرارت مرطوب نگهداري كنيد (در اين شرايط ديلتيازم فاسد مي شود).
ديلتيازم تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس كودكان در توالت دور بريزيد.

هنگام مصرف ديلتيازم نبايد
تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي كنيد يا با وسايل خطرناكي كه كار با آنها نياز به هوشياري كامل دارد كاركنيد. اگر خواب آلودگي يا سرگيجه مشكل ساز شد با پزشكتان مشورت كنيد.
داروي ديگري (به ويژه محرك هاي بدون نياز به نسخه و داروهاي سرفه يا سرماخوردگي ) را بدون هماهنگي قبلي با پزشكتان مصرف كنيد.
بدون مشورت با پزشكتان شكل دارو را تغيير دهيد. اشكال مختلف ديلتيازم به صورت هاي متفاوتي تجويز مي شوند.
منبع : خبر آن لاین

Non-Existent
2009-Jun-30, 01:55
کلستیرامین Cholestyramine


در مورد اين‌ دارو

كلستيرامين‌ دارويي‌ است‌ كه‌ براي‌ پايين‌ آوردن‌ كلسترول‌ خون‌ از آن‌ استفاده‌ مي‌شود. با كاهش‌ كلسترول‌ خون‌ از بيماري‌هايي‌ كه‌ در آنها كلسترول‌ موجب‌ انسداد رگ‌هاي‌ خوني‌ مي‌گردد، جلوگيري‌ مي‌شود. سطح‌ بالاي‌ كلسترول‌ خون‌ احتمال‌ بروز آنژين‌ قلبي‌، حمله‌ قلبي‌، يا سكته‌ مغزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. از كلسترول‌ براي‌ كاهش‌ خارش‌ ناشي‌ از افزايش‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌ دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ و ديگر مواد داخل‌ روده‌ و كمك‌ به‌ دفع‌ آنها از بدن‌ عمل‌ مي‌كند. بدين‌ طريق‌ كلسترول‌ و اسيدهاي‌ صفراوي‌ اضافي‌ را كاهش‌ مي‌دهد، ولي‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ را درمان‌ نمي‌كند، خارش‌ ناشي‌ از مشكل‌ كبدي‌ 2-1 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ مجدداً بازمي‌گردد و سطح‌ كلسترول‌ خون‌ 4-2 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ به‌ سطح‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ مي‌رسد.

چگونگي‌ مصرف‌

كلستيرامين‌ به‌ شكل‌ يك‌ پودر عرضه‌ مي‌شود كه‌ بايد پيش‌ از مصرف‌ با چيزهاي‌ ديگر مخلوط‌ شود. آن‌ را به‌ صورت‌ پودر خشك‌ مصرف‌ نكنيد زيرا ممكن‌ است‌ موجب‌ خفگي‌ شود. پودر را داخل‌ حدوداً 60 ميلي‌ليتر 5-4 قاشق‌ غذاخوري‌، از يك‌ نوشيدني‌ كاملاً مخلوط‌ كنيد و سپس‌ 120-60 ميلي‌ليتر ديگر مايع‌ اضافه‌ كنيد و پس‌ از 2-1 دقيقه‌ مجدداً مخلوط‌ كنيد. اين‌ پودر در مايعات‌ حل‌ نمي‌شود، بنابراين‌ مخلوط‌ شما حالت‌ دانه‌دانه‌ خواهد داشت‌. پس‌ از نوشيدن‌ تمامي‌ ليوان‌، مجدداً كمي‌ نوشيدني‌ داخل‌ ليوان‌ بريزيد و آن‌ را بنوشيد تا مطمئن‌ شويد كه‌ تمامي‌ دارو را مصرف‌ كرده‌ايد. كلستيرامين‌ را همچنين‌ مي‌توان‌ با سوپ‌ يا فريني‌ در صبحانه‌ مخلوط‌ كرد. برخي‌ از بيماران‌ ترجيح‌ مي‌دهند اين‌ دارو را با كمپوت‌ ميوه‌جات‌ يا پوره‌ ميوه‌جات‌ مخلوط‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي‌

در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ كلستيرامين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: معده‌درد شديد و تهوع‌ و استفراغ‌؛ يا مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌. بسياري‌ از افرادي‌ كه‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ مي‌كنند تا عادت‌ كردن‌ بدنشان‌ به‌ دارو دچار يبوست‌، سوزش‌ سر دل‌، تهوع‌، يا نفخ‌ و آروغ‌ مي‌شوند. اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ پيدا كردند يا مشكل‌ساز شدند پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد.

موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ كلستيرامين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كلستيرامين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
صرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدانعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌، مثل‌ وارفارين‌)، ديگوكسين‌ (يك‌ داروي‌ قلبي‌)، ديورتيك‌ها، پروپرانولول‌ (يك‌ داروي‌ فشار خون‌ و قلبي‌)، آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سيلين‌ خوراكي‌، تتراسايكلين‌ها، وانكومايسين‌ خوراكي‌)، و داروهاي‌ تيروييد.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ يبوست‌، مشكلات‌ كيسه‌ صفرا، زخم‌هاي‌ معده‌ و دوازدهه‌، يا فنيل‌ كتونوري‌.

هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ توصيه‌ مي‌شود

كلستيرامين‌ را طبق‌ دستور پزشكتان‌ مصرف‌ كنيد.
طبق‌ تجويز پزشكتان‌ برنامه‌ غذايي‌ خود را تغيير دهيد. به‌ ياد داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ دارو كلسترول‌ بالا را درمان‌ نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را تا حدي‌ مهار مي‌كند. و تغيير در شيوه‌ زندگي‌ در زمينه‌ برنامه‌ غذايي‌ و تحرك‌ (ورزش‌) است‌ كه‌ مهم‌ مي‌باشد.
داروهاي‌ ديگرتان‌ را حداقل‌ 1 ساعت‌ پيش‌ يا 4 ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ كنيد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا پيشرفتتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
كلستيرامين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ كلستيرامين‌ فاسد مي‌شود).
كلستيرامين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.

هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ نبايد

بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ داروي‌ ديگري‌ نيز مصرف‌ كنيد.
بدون‌ تأييد پزشكتان‌ مصرف‌ دارو را قطع‌ كنيد.

parsiteb

Non-Existent
2009-Jun-30, 01:55
کلستیرامین Cholestyramine


در مورد اين‌ دارو

كلستيرامين‌ دارويي‌ است‌ كه‌ براي‌ پايين‌ آوردن‌ كلسترول‌ خون‌ از آن‌ استفاده‌ مي‌شود. با كاهش‌ كلسترول‌ خون‌ از بيماري‌هايي‌ كه‌ در آنها كلسترول‌ موجب‌ انسداد رگ‌هاي‌ خوني‌ مي‌گردد، جلوگيري‌ مي‌شود. سطح‌ بالاي‌ كلسترول‌ خون‌ احتمال‌ بروز آنژين‌ قلبي‌، حمله‌ قلبي‌، يا سكته‌ مغزي‌ را افزايش‌ مي‌دهد. از كلسترول‌ براي‌ كاهش‌ خارش‌ ناشي‌ از افزايش‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌ دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ به‌دنبال‌ بيماري‌هاي‌ كبدي‌ نيز استفاده‌ مي‌شود. كلستيرامين‌ با متصل‌ شدن‌ به‌ اسيدهاي‌ صفراوي‌ و ديگر مواد داخل‌ روده‌ و كمك‌ به‌ دفع‌ آنها از بدن‌ عمل‌ مي‌كند. بدين‌ طريق‌ كلسترول‌ و اسيدهاي‌ صفراوي‌ اضافي‌ را كاهش‌ مي‌دهد، ولي‌ بيماري‌ زمينه‌اي‌ را درمان‌ نمي‌كند، خارش‌ ناشي‌ از مشكل‌ كبدي‌ 2-1 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ مجدداً بازمي‌گردد و سطح‌ كلسترول‌ خون‌ 4-2 هفته‌ پس‌ از توقف‌ درمان‌ به‌ سطح‌ پيش‌ از شروع‌ درمان‌ مي‌رسد.

چگونگي‌ مصرف‌

كلستيرامين‌ به‌ شكل‌ يك‌ پودر عرضه‌ مي‌شود كه‌ بايد پيش‌ از مصرف‌ با چيزهاي‌ ديگر مخلوط‌ شود. آن‌ را به‌ صورت‌ پودر خشك‌ مصرف‌ نكنيد زيرا ممكن‌ است‌ موجب‌ خفگي‌ شود. پودر را داخل‌ حدوداً 60 ميلي‌ليتر 5-4 قاشق‌ غذاخوري‌، از يك‌ نوشيدني‌ كاملاً مخلوط‌ كنيد و سپس‌ 120-60 ميلي‌ليتر ديگر مايع‌ اضافه‌ كنيد و پس‌ از 2-1 دقيقه‌ مجدداً مخلوط‌ كنيد. اين‌ پودر در مايعات‌ حل‌ نمي‌شود، بنابراين‌ مخلوط‌ شما حالت‌ دانه‌دانه‌ خواهد داشت‌. پس‌ از نوشيدن‌ تمامي‌ ليوان‌، مجدداً كمي‌ نوشيدني‌ داخل‌ ليوان‌ بريزيد و آن‌ را بنوشيد تا مطمئن‌ شويد كه‌ تمامي‌ دارو را مصرف‌ كرده‌ايد. كلستيرامين‌ را همچنين‌ مي‌توان‌ با سوپ‌ يا فريني‌ در صبحانه‌ مخلوط‌ كرد. برخي‌ از بيماران‌ ترجيح‌ مي‌دهند اين‌ دارو را با كمپوت‌ ميوه‌جات‌ يا پوره‌ ميوه‌جات‌ مخلوط‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد ، به‌ مجردي‌ كه‌ به‌ ياد آورديد، مصرفش‌ كنيد. اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ دارويي‌ منظم‌تان‌ برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نكنيد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي‌

در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير مصرف‌ كلستيرامين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: معده‌درد شديد و تهوع‌ و استفراغ‌؛ يا مدفوع‌ سياه‌ و قيري‌. بسياري‌ از افرادي‌ كه‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ مي‌كنند تا عادت‌ كردن‌ بدنشان‌ به‌ دارو دچار يبوست‌، سوزش‌ سر دل‌، تهوع‌، يا نفخ‌ و آروغ‌ مي‌شوند. اگر اين‌ علايم‌ ادامه‌ پيدا كردند يا مشكل‌ساز شدند پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد.

موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ كلستيرامين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ كلستيرامين‌.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
صرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ ضدانعقادها (رقيق‌كننده‌هاي‌ خون‌، مثل‌ وارفارين‌)، ديگوكسين‌ (يك‌ داروي‌ قلبي‌)، ديورتيك‌ها، پروپرانولول‌ (يك‌ داروي‌ فشار خون‌ و قلبي‌)، آنتي‌بيوتيك‌ها (پني‌سيلين‌ خوراكي‌، تتراسايكلين‌ها، وانكومايسين‌ خوراكي‌)، و داروهاي‌ تيروييد.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ يبوست‌، مشكلات‌ كيسه‌ صفرا، زخم‌هاي‌ معده‌ و دوازدهه‌، يا فنيل‌ كتونوري‌.

هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ توصيه‌ مي‌شود

كلستيرامين‌ را طبق‌ دستور پزشكتان‌ مصرف‌ كنيد.
طبق‌ تجويز پزشكتان‌ برنامه‌ غذايي‌ خود را تغيير دهيد. به‌ ياد داشته‌ باشيد كه‌ اين‌ دارو كلسترول‌ بالا را درمان‌ نمي‌كند، بلكه‌ آن‌ را تا حدي‌ مهار مي‌كند. و تغيير در شيوه‌ زندگي‌ در زمينه‌ برنامه‌ غذايي‌ و تحرك‌ (ورزش‌) است‌ كه‌ مهم‌ مي‌باشد.
داروهاي‌ ديگرتان‌ را حداقل‌ 1 ساعت‌ پيش‌ يا 4 ساعت‌ پس‌ از خوردن‌ كلستيرامين‌ مصرف‌ كنيد.
به‌طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنيد تا پيشرفتتان‌ را زير نظر داشته‌ باشد.
كلستيرامين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، و دور از گرما، نور مستقيم‌، و حرارت‌ مرطوب‌ نگاه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ كلستيرامين‌ فاسد مي‌شود).
كلستيرامين‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، در توالت‌ دور بريزيد.

هنگام‌ مصرف‌ كلستيرامين‌ نبايد

بدون‌ هماهنگي‌ با پزشكتان‌ داروي‌ ديگري‌ نيز مصرف‌ كنيد.
بدون‌ تأييد پزشكتان‌ مصرف‌ دارو را قطع‌ كنيد.

parsiteb

Mesna
2009-Jul-07, 23:55
کتامين

طبقه بندي :مضعف سيستم اعصاب مركزي

نامهاي تجاري: Special k ، Cat valium

دوزاژ:استفاده از آن به ميزان 100 ميلي گرم باعث بروز عوارض فيزيكي و رواني مي‌گردد.

استفاه باليني :از كتامين بصورت داروي بيهوش كننده جهت حيوانات و انسان استفاده مي‌شود. تنها منبع شناخته آن در بازارهاي غير قانوني انحراف آن از مسيرهاي قانوني به اين گونه بازارهاست. گزارشات اخير حكايت از اين دارد كه تعداد زيادي از كلينيك‌هاي دامپزشكي اختصاصاً جهت ربودن و يالهاي كتامين مورد سرقت واقع شده اند.

وابستگي جسمي‌:اين دارو ممكن است باعث وابستگي جسمي‌گردد.

وابستگي رواني : اين دارو به ميزان زيادي باعث وابستگي رواني مي‌گردد.

تحمل : با مصرف اين دارو پديده تحمل ايجاد مي‌شود.

مدت اثر: مدت اثر اين دارو از يك تا 12 ساعت متغيراست.

روش استفاده : محلول كتامين مي‌تواند از طريق تزريق، خوراكي (بصورت محلول‌هاي نوشيدني) وياموادقابل‌تدخين(Smokable material) مصرف گردد. فرم پودري آن از طريق تبخير حلالهاي فرم مايع آن حاصل مي‌شود كه نتيجه آن پودر سفيد و يا كمي‌مايل به قهوه اي بوده كه در لمس شبيه به كوكائين است. اين پودر مي‌تواند از طريق نوشيدن و يا تدخين و ياتزريق ( پس از حل كردن درمايع ) مورد سوء مصرف واقع گردد.

اثرات : اثراتي كه براثر مصرف كتامين بوجود مي‌آيد مشابه اثرات فن سيكليدين بوده و اثرات بينايي مشابه LSD ايجاد مي‌كند. سوء مصرف كنندگان گزارش مي‌كنند كه سوء استفاده اين ماده بهتر از PCPو LSD است زيرا مدت اثراتش يك ساعت ياكمتر است. ايلوزيون،‌توهم و اختلال در درك زمان و فواصل در اثر مصرف اين ماده ايجاد مي‌گردد.

مصرف بيش از حد (Overdose): تغيير خلق و تغيير برداشت از وضعيت فيزيكي بدن, دليريوم آشكار, احساس انفكاك, احساس غوطه‌ورشدن, روياهاي واضع يا خطاهاي ادراك و بينائي

ترک (Withdrawal):علائم ترك اين ماده بصورت رفتارهاي داروگرايانه بروز مي‌كند.(Drug seeking behavior)

درمان:انجام خدمات مشاوره اي و جلسات شناخت درماني و رفتار درماني در كاهش رفتارهاي داروگرايانه مفيد است. درصورتي كه علائم افسردگي در فرد وجود داشته باشد تجويز داروهاي ضد افسردگي دركاهش بسياري از علائم مفيد خواهد بود.

پایگاه اطلاع رسانی پزشکی شفا

fereshteh.67
2009-Aug-25, 13:30
آزيترومايسين AZITHROMYCIN

آزيترومايسين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ است‌ كه‌ براي‌ گلودرد استرپتوكوكي‌، برونشيت‌، برخي‌ انواع‌ سينه‌پهلو (پنوموني‌)، و عفونت‌هاي‌ كلاميديايي‌ تجويز مي‌شود.


چگونگي‌ مصرف
آزيترومايسين‌ بايد با شكم‌ خالي‌ خورده‌ شود، حداقل‌ 1 ساعت‌ قبل‌ يا 2ساعت‌ بعد از غذا. اين‌ دارو براي‌ بعضي‌ از عفونت‌ها به‌ صورت‌ تك‌نوبتي‌ تجويز مي‌شود يا در ساير موارد به‌ شكل‌ روزي‌ يك‌ نوبت‌ براي‌ 5 روز. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌. چنانچه‌ پيش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد علايمتان‌ ممكن‌ است‌ برگشت‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، اين‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آزيترومايسين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دردهاي‌ شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌، تب‌، درد مفصلي‌ يا بثورات‌ جلدي‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ آنتي‌بيوتيك‌ها آنافيلاكس‌ است‌ كه‌ نيازمند توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ مي‌باشد. از آنجايي‌ كه‌ آنافيلاكس‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، كهير يا تورم‌هاي‌ پوستي‌، غش‌ ناگهاني‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ كرده‌ بلافاصله‌ با يك‌ مركز خدمات‌ اضطراري‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آزيترومايسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آزيترومايسين‌، اريترومايسين‌، يا آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، ضدانعقادها (رقيق‌ كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، تئوفيلين‌، و آنتي‌اسيدهاي‌ حاوي‌ آلومينيم‌/ منيزيم‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ كبدي‌.


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود دوره‌ كامل‌ دارويتان‌ را مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با آزيترومايسين‌ احساس‌ بهبودي نکرديد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
آزيترومايسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آزيترومايسين‌ فاسد مي‌شود).


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ نبايد :
از داروهاي‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد، مگر به‌ دستور پزشكتان‌.

آزیترومایسین نسل جدید اریترومایسین می باشدو مصرف راحتتری نسبت به آن دارد.اریترومایسین 4بار در روز مصرف می شود ولی آزیترومایسین 1 بار(مصرف راحتی دارد.);-)

fereshteh.67
2009-Aug-25, 14:30
آزيترومايسين AZITHROMYCIN

آزيترومايسين‌ يك‌ آنتي‌بيوتيك‌ است‌ كه‌ براي‌ گلودرد استرپتوكوكي‌، برونشيت‌، برخي‌ انواع‌ سينه‌پهلو (پنوموني‌)، و عفونت‌هاي‌ كلاميديايي‌ تجويز مي‌شود.


چگونگي‌ مصرف
آزيترومايسين‌ بايد با شكم‌ خالي‌ خورده‌ شود، حداقل‌ 1 ساعت‌ قبل‌ يا 2ساعت‌ بعد از غذا. اين‌ دارو براي‌ بعضي‌ از عفونت‌ها به‌ صورت‌ تك‌نوبتي‌ تجويز مي‌شود يا در ساير موارد به‌ شكل‌ روزي‌ يك‌ نوبت‌ براي‌ 5 روز. مهم‌ است‌ كه‌ دارو سر وقت‌ و به‌طور كامل‌ مصرف‌ شود، حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبودي‌. چنانچه‌ پيش‌ از مصرف‌ تمام‌ دارو آن‌ را قطع‌ كنيد علايمتان‌ ممكن‌ است‌ برگشت‌ كنند. اگر يك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كرديد، به‌ مجردي‌ كه‌ آن‌ را به‌ ياد آورديد مصرفش‌ كنيد. البته‌ اگر تقريباً موقع‌ نوبت‌ بعدي‌ رسيده‌ است‌، اين‌ نوبت‌ فراموش‌ شده‌ را رها كرده‌، به‌ برنامه‌ منظم‌ دارويي‌تان‌ بازگرديد.


هشدارها و عوارض‌ جانبي‌
در صورت‌ بروز هريك‌ از علايم‌ زير، مصرف‌ آزيترومايسين‌ را قطع‌ كرده‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگيريد: اسهال‌، دردهاي‌ شكمي‌، تهوع‌ و استفراغ‌، زخم‌هاي‌ دهاني‌ يا زبان‌، خارش‌ يا ترشح‌ واژن‌، پلاك‌هاي‌ سفيد در دهان‌ يا روي‌ زبان‌، تب‌، درد مفصلي‌ يا بثورات‌ جلدي‌. يك‌ پاسخ‌ حساسيتي‌ نادر به‌ آنتي‌بيوتيك‌ها آنافيلاكس‌ است‌ كه‌ نيازمند توجه‌ و مراقبت‌ فوري‌ پزشكي‌ مي‌باشد. از آنجايي‌ كه‌ آنافيلاكس‌ به‌ سرعت‌ پيشرفت‌ مي‌كند، در صورت‌ بروز تورم‌ لب‌ها و دور چشم‌، كهير يا تورم‌هاي‌ پوستي‌، غش‌ ناگهاني‌، ضربان‌ قلب‌ تند يا خس‌خس‌ سينه‌ يا مشكل‌ در تنفس‌، مصرف‌ دارو را قطع‌ كرده‌ بلافاصله‌ با يك‌ مركز خدمات‌ اضطراري‌ پزشكي‌ تماس‌ بگيريد.


موارد احتياط‌
در صورت‌ وجود هريك‌ از موارد زير پيش‌ از مصرف‌ آزيترومايسين‌، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازيد:
حساسيت‌ به‌ آزيترومايسين‌، اريترومايسين‌، يا آنتي‌بيوتيك‌هاي‌ ديگر.
بارداري‌ يا شيردهي‌.
مصرف‌ داروهاي‌ ديگر، به‌ ويژه‌ كاربامازپين‌، سيكلوسپورين‌، ضدانعقادها (رقيق‌ كننده‌هاي‌ خون‌ مثل‌ وارفارين‌)، تئوفيلين‌، و آنتي‌اسيدهاي‌ حاوي‌ آلومينيم‌/ منيزيم‌.
سابقه‌ يا ابتلا به‌ بيماري‌ كبدي‌.


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ توصيه‌ مي‌شود
حتي‌ در صورت‌ احساس‌ بهبود دوره‌ كامل‌ دارويتان‌ را مصرف‌ كنيد تا عفونت‌ در بدنتان‌ درمان‌ شده‌، از عود بيماري‌ جلوگيري‌ شود.
اگر ظرف‌ 3 روز از آغاز درمان‌ با آزيترومايسين‌ احساس‌ بهبودي نکرديد با پزشكتان‌ مشورت‌ كنيد.
آزيترومايسين‌ را دور از دسترس‌ كودكان‌، دور از گرما، نور مستقيم‌ و حرارت‌ مرطوب‌ نگه‌ داريد (در اين‌ شرايط‌ آزيترومايسين‌ فاسد مي‌شود).


هنگام‌ مصرف‌ آزيترومايسين‌ نبايد :
از داروهاي‌ تاريخ‌ مصرف‌ گذشته‌ استفاده‌ كنيد.
پيش‌ از اتمام‌ دارويتان‌ آن‌ را قطع‌ كنيد، مگر به‌ دستور پزشكتان‌.


اول از همه بیایم گروه بندی دروها رو ببینیم:

دستگاه گوارش
داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری
داروهای درمان اسهال
داروهای درمان یبوست
داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد
دستگاه گردش خون
داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب
داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها)
داروهای کاهنده فزونی فشار خون
داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی
داروهای محرک قلب
داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد)
دستگاه تنفس
دستگاه اعصاب
عفونت ناشی از موجودات ذره بینی
دستگاه غده های درون ریز
داروهای مؤثر بر چشم
داروهای مؤثر بر حلق، گوش، بینی و دهان
داروهای مؤثر بر پوست
ماهیچه‌ها و مفصلها
ویتامینها
داروهای مکمل کمبود تغذیه
مکمل‌های آهن
سرم درمانی

و حالا یه توضیح مختصر از هر كدوم:
دستگاه گوارش
داروهای موثر بر زخمهای دوازدهه، معده، مری
ضد اسیدها: این داروها به منظور خنثی کردن هیدروکلریک اسید که از معده ترشح می‌شود بکار می‌روند. مانند هیدروکسید آلومینیوم، هیدروکسید منیزیم، بیکربنات سدیم و …
داروهای ضد انقباض: هر زخم گوارشی باعث اسپاسم، انقباض ناگهانی و دردناک ماهیچه می‌شود و راه خروجی معده را می‌بندد، این عمل وضع زخم را بدتر می‌کند. مانند بلادونا، آتروپین، هیوسین و ترکیبات مربوط به آن بسیاری از داروهای ضد انقباض در صورت ترکیب با اسیدها موثرند.
داروهای التیام بخش زخم گوارشی: این داروها تا حد زیادی زخمهای گوارشی را بهبود می‌بخشند. مانند سایمتدین (تاگامت)، راینیتیدین.
داروهای درمان اسهال
جایگزینی مایعات و الکترولیتهای از دست رفته مهمتر از مصرف داروهاست این امر بویژه در نوزادان و افراد ضعیف و سالمندان صدق می‌کند. اسهال ملایم در افراد تندرست را می‌توان با داروهایی که باعث جذب آب در روده می‌شوند یا حرکت روده را کاهش دهند، تخفیف داد. مانند گرد کلرید سدیم و گلوکز خوراکی ، ترکیب کائولین، کودئین، دی فنوکسیلات (لوموتیل) ید و کینول و …
داروهای درمان یبوست
داروهای برطرف کننده یبوست به یکی از راههای افزایش حجم مدفوع، تحریک روده و نرم کننده مدفوع عمل می‌کند. مانند سبوس گندم، متیل سلولز، استرکولی و فرآورده‌های مشابه و …
محرکهای روده: عمل این داروها بسیار متنوع است و برای استفاده دراز مدت مناسبت نیستند. مانند بیزاکودیل (دولکولاکس) روغن کرچک ، شربت انجیر، فنول فتالین و …
داروهای نرم کننده مدفوع: این داروها واکنش‌پذیر عمل می‌کنند و حتی چنانچه به مدت طولانی استفاده شوند به ندرت مشکلی را ایجاد می‌کنند. مانند پارافین مایع، گلیسرین و شیافها، روغن زیتون، روغن کرچک
داروهای موثر بر اختلالهای روده بزرگ، راست روده و مقعد
این داروها عبارتند از: انواع تنقیه‌ها، شیافها و مواد استروئیدی و آنتی بیوتیکها که این داروها بطور عمده برای درمان التهاب (کولیت) بواسیر و خارش به کار می‌روند. مانند بنوکائین، هیدروکورتیزون و …
دستگاه گردش خون
داروهای موثر بر تعداد ضربان و نظم قلب
داروهای کاهنده شمار ضربان قلب: این داروها بیشتر برای نارسایی، احتقانی قلب و فیبریلاسیون دهیلیزی به کار می‌روند. مانند دیگوکسین، دیژیتوکسین، لاناتوزید و …
داروهای تنظیم کننده نظم ضربان قلب: این داروها بیشتر برای تنظیم و جلوگیری از بروز ناگهانی اختلال در نظم قلب که گاهی مثلا در لرزش دهلیزی و بعد از لخته شدن خون (ترمبوز) در عروق اکلیلی منجر به مرگ می‌وشد مصرف می‌شوند. مانند کنیدین، وراپامیل، لیگنوکائین و …
داروهای مسدود کننده گیرنده‌های بتا: این داروها برای کند کردن ضربان قلب و برای کاهش فشار خون در آنژین صدری استفاده می‌شود. مانند پراپرنولول، آنتولول، تیمولول و …
داروهای کاهنده مایعات بدن (ادرار آورها)
این داروها باعث تحریک کلیه‌ها می‌شوند تا آب اضافی بدن را به شکل ادرار خارج سازند. از دست دادن آب اضافی بدن در نارسایی احتقاقی قلب نیز پرفشاری خون و در مواردی که آب بدن زیاد می‌شوند مفید است. مانند فروزماید (لازیکس)، اسپیرونولاکتون، کلروتیازید و ..
داروهای کاهنده فزونی فشار خون
تاثیر این دارها بر قلب و سرخرگها از راههای مختلف انجام می‌گیرد. مانند متیل دوپا، کلوتیدین، آدالات، اتنولول، پروپرانولول، کلروتیازید و …
داروهای گشاد کننده سرخرگها و فزاینده خون رسانی
این داروها بر گشاد کردن سرخرگهای اکلیلی افراد مبتلا به آنژین صدری به کار می‌رود که اثر آنها فوری است و درد را برطرف می‌کند. مانند
نیتروگلسیرین، نیکوتیکنیک اسید و …
داروهای محرک قلب
این داروهای محرک قلب گاهی در فوریتها برای تحریک قلب نارسا در حین عمل جراحی یا بعد از ایست قلبی به بیمار داده می‌شود. مانند
داروهای شبه آدرنالین (سیمیاتول، آدامین، فنیل آفرین)
داروهای پیشگیری کنندة لخته شدن خون (ضد انعقاد)
این داروها از تشکیل لخته شدن خون در سرخرگ یا از گسترش بیشتر لخته‌ها در گردش خون و قطع خون رسانی در سطح وسیع جلوگیری می‌کند. مانند هپارین، وارفارین، نیکومالون و …
دستگاه تنفس
علاوه بر آنتی‌بیوتیکها که در بخش دیگر آمده است، شش نوع داروی دیگر بر دستگاه تنفس تاثیر می‌گذارند و برای درمان بیماریهای دستگاه تنفس بکار می‌روند عبارتند از:
داروهای گشاد کننده نایژه‌ها: در بیماری آسم که به علت تنگ شدن نایژه‌ها بر اثر انقباض راههای هوایی روی می‌دهد و با بازدهم، هوای حاوی گاز کربنیک را نمی‌تواند خارج کنند. لذا داروهای گشاد کنندة نایژه‌ها باعث رفع تنگی نایژه‌ها می‌شوند. مانند آدرنالین و افدرین بیش از همه مصرف می‌شوند داروهای موثرتر شبه آدرنالین عبارتند از: سالبوتامول، آمینوفیلین، تئوفیلین، تربوتالین و ایپراتروپیوم.
داروهای کمکی درمان آسم: کورتیکواستروئیدها: این داروها باعث گشاد شدن نایژه‌های تنگ که مانع از تخلیه کامل ریه‌ها در بیماری آسم می‌شوند کمک می‌کنند. مانند بتامتازون و …
داروهای پیشگیری آسم: به تازگی داروهایی ساخته شده‌اند که حساسیت یاخته‌های پوششی مجاری تنفسی را کاهش می‌دهند. این داروها بطور فزاینده‌ای میزان حمله‌های بیماری آسم را کاهش می‌دهند. اما بعد از شروع حملات آسم هیچ ارزش درمانی ندارند. مصرف این داروها، بویژه در کودکان، برای پیشگیری از بیماری آسم مفید است ولی باید به مدت طولانی مصرف شوند. مانند کرومولین سدیم ـ کترتیفن
داروهای ضد حساسیت (ضد هیستامین): این داروها در خنثی سازی هیستامین (مادهی که بر اثر واکنشهای حساسیت‌زا ایجاد می‌شود) بکار می‌رود. مانند پرومتازین (فرگان)، پیریلامین مالئات، دیفن هیدرامین، ترفنادین و ..
داروهای محرک دستگاه تنفس: این داروها در فوریتها جهت تحریک عمل تنفس بکار می‌رود در موارد مصرف بیش از حد دارو (خودکشی)، موارد خفگی و نوزادانی که به کندی تنفس می‌کند استفاده می‌شود. مانند تیکتامید، نالوکسون.
داروهای مسکن سرفه: پزشکان میل چندانی به تجویز داروهای برطرف کننده سرفه ندارند، زیرا سرفه خود واکنشی است برای بیرون راندن ترشحات و خلط عفونی و مواد خارجی و ممانعت از ورود آنها به راههای تنفسی می‌باشد با این همه نوع داروها بسیار زیاد بکار می روند بی آنکه واقعاً سودمند باشند. مانند ترکیبات کدئین دار.
دستگاه اعصاب
داروهایی که بر دستگاه اعصاب تأثیر می گذارند بسیارند. برخی از آنها بسیار سودمندند. ولی برخی نیز باید با داروهای دیگر همراه شوند تا تعادلی بین اثرهای مثبت روانی و عوارض جانبی آنها بوجود آید. داروها از هشت راه مختلف بر دستگاه اعصاب اثر می گذارند که عبارتند از:
داروهای درمان بیخوابی و اضطراب: داروهای خواب‌آور (قرص خواب): این داروها برای افرادی که به سختی به خواب می روند تجویز می شوند. مقدار کم این داروها معمولاً اضطراب را نیز کاهش می دهد. مانند بنزود یا زپین‌ها (نیترازپام، دیازپام، تمازپام)
داروهای اضطراب و مسکن و آرام بخش: این داروها برای کاهش اضطراب تجویز می شوند. مانند بنزود یا زپین‌ها (دیازپام، کلردیازپوکساید، لورازپام، اکسازپام)
داروهای مؤثر بر اختلالهای شدید روانی (ضد روان پریشی) این داروها، هزاران نفر را به جای راهی شدن به سوی بیمارستانهای روانی به زندگی عادی در جامعه موفق ساخته است. بسیاری از آنها آرامبخش است. مانند فنوتیازین‌ها و داروهای مشتق از آنها
داروهای ضد افسردگی: همه داروهای ضد افسردگی دو تا سه هفته طول می کشد تا مؤثر واقع شوند. مصرف این داروها باید تحت مراقبت پزشکی انجام شود. مانند آمی تریپتلین، ایمی پرامین و …
داروهای محرک دستگاه اعصاب و اشتها برها: محرکهای ملایم مانند کافئین برای رفع خستگی و خواب آلودگی مصرف می شوند و داروهای مشتق از آمفتامین گاهی برای سرکوب اشتهای افرادی که قصد کم کردن وزن را دارند بکار می روند. مانند داروهای شبه کافئین، داروهای مشتق از آمفتامین.
داروهای ضد تهوع و سرگیجه: این داروها برای پیشگیری از نشانه های نامطلوب ناشی از بیماری سفر، التهاب گوش درونی و همچنین در بارداری بکار می رود. مانند ضد هیستامین‌ها، فنوتیازین‌ها، B6
داروهای ضد درد: این داروها معمولاً به دو گروه اصلی تقسیم می شوند. داروهای غیر اعتیاد آور(غیرمخدر) و اعتیادآور(مخدر). داروهای گروه اول چندان قوی نیستند و نسبتاً کم خطرتر هستند و هر کس برای رفع درد می تواند آنها را مصرف کند. غالب داروهای غیراعتیادآور حاوی آسپرین، استامینوفن یا ترکیبات مربوط به آنهاست. داروهای مخدر یا اعتیادآور خاصیت ضد درد بیشتری دارد که حاوی تریاک، مرفین و مخدرهای کوکائین هستند. سومین گروه از این داروها برای تسکین درد میگرن و دردهای عصبی بکار می‌روند. مانند
داروهای غیراعتیادآور: آسپرین و ترکیبهای استامینوفن
داروهای ضدالتهاب: مانند پونستان یا مفنامیک اسید، ایبوبروفن و …
داروهای اعتیادآور: مشتقات کدئین که خاصیت اعتیادآور کمی دارند.
داروهای ضد میگرن و دردهای عصبی: داروهای بسیاری برای مقابله با بیماری میگرن و دردهای عصبی ساخته شده‌اند که از حملات میگرن و دردهای عصبی می‌کاهند و آنها را تسکین می‌دهند. برخی داروها برای پیشگیری از حملات میگرن و دردهای عصبی است و باید بطور منظم مصرف شوند. مانند داروهای میگرن و داروهای حاوی ارگوت (ارگوتامین و پراپرانولول)، داروهای ضد دردهای عصبی کاربامازپین و ...
داروهای پیشگیری کننده غش (ضد تشنجها): این داروها بیماری صرع را درمان نمی کند اما از بروز حمله پیشگیری می‌کنند به همین دلیل معمولاً درمان طولانی ضروری است و بیشترین تأثیر درمانی و کمترین عوارض را با تنظیم دقیق تعداد دارو می‌توان بدست آورد. مانند فنوباربیتال(لومینال)، فنیتوئین، کابامازپین، یریمیدون و دیگر داروهای ضدتشنج (کلونازپام، دیازپام)
داروهای سخت شدگی ماهیچه و رعشه: داروهای ضد بیماری پارکینسون: این داروها در مغز بر محل ضایعه اثر می‌کند و بر روی ماهیچه‌‌ها اثر نمی کند. مانند لوودوپا، آمانتادین، بروموکریپتین.
عفونت ناشی از موجودات ذره بینی
موجودات میکروسکوپی مختلف، به اندازه‌های متفاوت ممکن است بدن انسان را آلوده کرده و باعث عفونت در دستگاههای مختلف بدن شوند. داروهای ضد عفونت به 5 گروه تقسیم می‌شوند:
داروهای ضد عفونتهای باکتریایی: این داروها (ضد باکتریها) تعداد بسیاری از این داروها در 50 سال اخیر ساخته شده‌اند. این داروها عفونتهای باکتریایی وخیم پیشین مانند مننژیت، ذات الریه، سل و … را بسیار کاهش داده‌اند. مانند پنی سیلین‌ها، آموکسی سیلین، آمپی سیلین
در ادامه داروهای گوارشی باید اضافه کنم که: برای اسهال خونی، آمیب، پروتوزوآو... از داروهای : مترونیدازول،یدوکینول، فورازولیدین استفاده میکنن، که فورازولیدین تاثیر کمتر داره و یدوکینول بیشتر و اینکه یدوکینول شکمو سفت میکنه که برتری اون به فورازولیدین هستش، دیفنوکسیلات اسهال خونی رو بدتر میکنه و در درمان اسهال خونی به کار نمیاد!
برای اسهال هایی که در اثر مصرف مواد غذایی فاسد، سالمونلا، شیگلاو... ایجاد میشه از سیپروفلوکساسین و سفتریاکسون استفاده میکنن و دیفنوکسیلات درمان نمیکنه و فقط حرکات دودی روده رو کم میکنه!;-)

Non-Existent
2009-Aug-25, 14:52
در ادامه داروهای گوارشی باید اضافه کنم که: برای اسهال خونی، آمیب، پروتوزوآو... از داروهای : مترونیدازول،یدوکینول، فورازولیدین استفاده میکنن، که فورازولیدین تاثیر کمتر داره و یدوکینول بیشتر و اینکه یدوکینول شکمو سفت میکنه که برتری اون به فورازولیدین هستش، دیفنوکسیلات اسهال خونی رو بدتر میکنه و در درمان اسهال خونی به کار نمیاد!
برای اسهال هایی که در اثر مصرف مواد غذایی فاسد، سالمونلا، شیگلاو... ایجاد میشه از سیپروفلوکساسین و سفتریاکسون استفاده میکنن و دیفنوکسیلات درمان نمیکنه و فقط حرکات دودی روده رو کم میکنه!;-)

ممنون از توضيحاتتون
ولي اين تاپيك براي توضيح در مورد داروهاست صرفا ، بهتر بود اين توضيحات رو تو همون تاپيكي كه اطلاعات بيماري رو توضيح داده ميذاشتيد

nasirii
2009-Aug-26, 16:04
كلرورسديم SODIUM CHLORIDE

موارد مصرف‌: محلول‌ ايزوتونيك‌ (0/9درصد كلرورسديم‌ يا محلول‌ نمكي‌ نرمال‌)به‌عنوان‌ جانشين‌ شونده‌ در حالاتي‌ كه‌ با ازدست‌ رفتن‌ كلرور سديم‌ يا آب‌ بدن‌ همراه‌است‌، مصرف‌ مي‌شود. محلول‌ هيپرتونيك‌پنج‌ درصد كلرورسديم‌، در كمي‌ سديم‌ وكلرور خون‌ به‌علت‌ از دست‌ رفتن‌الكتروليت‌ها، رقيق‌شدن‌ مايعات‌ بدن‌ به‌علت‌مصرف‌ بيش‌ از حد آب‌ و همچنين‌ در درمان‌فوري‌ تخليه‌ شديد نمك‌ بدن‌ به‌كار مي‌رود.

مكانيسم‌ اثر كلرورسديم: كلرور سديم‌ نمك‌ اصلي‌ درنگهداري‌ فشار اسموتيك‌ مؤثر پلاسما است‌.

موارد منع‌ مصرف كلرورسديم‌: در صورت‌ افزايش‌،طبيعي‌ بودن‌ يا حتي‌ كم‌ شدن‌ جزئي‌ غلظت‌سرمي‌ سديم‌ يا كلرور، محلول‌ پنج‌ درصداين‌ دارو نبايد مصرف‌ شود.

هشدارها: 1 ـ در موارد زير، مصرف‌ اين‌دارو بايد بااحتياط صورت‌ گيرد:

نارسايي‌ احتقاني‌ قلب‌، بي‌كفايتي‌ شديد كليه‌و خيز همراه‌ با احتباس‌ سديم‌.

2 ـ انفوزيون‌ مقادير بيش‌ از يك‌ ليتر ازمحلول‌ ايزوتونيك‌، ممكن‌ است‌ غلظت‌ سرمي‌سديم‌ و كلرور را بيش‌ از حد طبيعي‌ افزايش‌دهد و منجر به‌بروز زيادي‌ سديم‌ خون‌ شود.همچنين‌ مي‌تواند باعث‌ از دست‌رفتن‌ يونهاي‌بي‌كربنات‌ و در نتيجه‌ بروز اسيدوز گردد.

3 ـ تجويز محلول‌ ايزوتونيك‌، هنگام‌ جراحي‌يا بلافاصله‌ پس‌ از آن‌ ممكن‌ است‌ باعث‌احتباس‌ مقادير بيش‌ از حد سديم‌ شود.

4 ـ تزريق‌ محلولهاي‌ وريدي‌ مي‌تواند سبب‌افزايش‌ بار مايع‌ يا مواد موجود در محلول‌و در نتيجه‌ رقيق‌شدن‌ الكتروليت‌هاي‌ سرم‌،افزايش‌ بيش‌ از حد آب‌ بدن‌، حالات‌ مرضي‌همراه‌ با احتقان‌ ياخيز ريوي‌ شود.

عوارض‌ جانبي‌ كلرورسديم: تب‌، عفونت‌ در محل‌ تزريق‌،ترومبوز وريدي‌ يا التهاب‌ وريد در محل‌تزريق‌، زيادي‌ سديم‌ يا كلرور خون‌، نشت‌محلول‌ تزريقي‌ به‌بافتهاي‌ اطراف‌ رگ‌ وزيادي‌ حجم‌ خون‌ باتزريق‌ اين‌ داروگزارش‌ شده‌ است‌.

نكات‌ قابل‌ توصيه‌: 1 ـ ارزيابي‌ باليني‌ وانجام‌ آزمونهاي‌ آزمايشگاهي‌ به‌طور منظم‌براي‌ پيگيري‌ تغييرات‌ در تعادل‌ مايع‌ بدن‌،غلظت‌ الكتروليت‌ها و تعادل‌ اسيد ـ بازضروري‌ است‌.

2 ـ محلول‌ انفوزيون‌ پنج‌ درصد بايدبه‌آرامي‌ و بااحتياط تزريق‌ شود تا از بروزخيز ريوي‌ جلوگيري‌ شود.

مقدار مصرف‌: مقدار مصرف‌ معمول‌ براي‌بزرگسالان‌ از محلول‌ 0/9 درصد براي‌جبران‌ كمبود الكتروليت‌ها مقدار 1lit/day يابرحسب‌ نياز بيمار، مي‌باشد. براي‌ استفاده‌از محلول‌ پنج‌ درصد، ابتدا مقدار سديم‌ ازدست‌ رفته‌ را بايد محاسبه‌ و پس‌ از آن‌نصف‌ مقدار محاسبه‌ شده‌ را طي‌ 8 ساعت‌تجويز نمود. سرعت‌ تجويز نبايد از100ml/hr تجاوز كند. درمان‌ تا زماني‌ كه‌غلظت‌ سديم‌ سرم‌ به‌ mEq/lit 130 برسد ياعلائم‌ عصبي‌ بهبود يابد، ادامه‌ داده‌ مي‌شود.

اشكال‌ دارويي كلرورسديم‌:

For Infusion: 0.45%, 0.9%, 5%

باستان شناس
2009-Nov-05, 01:30
اين دارو جز و دسته داروهاي محرك است نامهاي تجارتي آن شامل:ICE،obetrol ،Dexedrine،Desoxyn و Biphetamine است. درپزشكي اين دارو در درمان اختلالات توجه (Attention deficit disorder)، ناركولپسي و كنترل وزن بكارمي‌رود. مصرف اين دارو ممكن است باعث وابستگي جسمي‌گردد ولي در حد بالايي باعث وابستگي رواني مي‌گردد. مصرف اين دارو با بروز پديده تحمل همراه است. اين ماده به فرم‌هاي قرص، پودر و دانه‌هاي كريستالي وجود دارد. مدت اثر اين دارو 4-2 ساعت است.طريقه مصرف اين دارو خوراكي، تزريقي و تدخين است.اثرات احتمالي آن در بدن شامل افزايش سطح هوشياري، تحريك پذيري، نشئگي، افزايش تعداد ضربان قلب و فشار خون، بي خوابي و كاهش اشتها است.

علائم مصرف بيش از حد (مسموميت ) آن شامل آشفتگي، افزايش دماي بدن، توهمات، تشنجات وگاهي مرگ است. علائم ترك شامل بي تفاوتي، افزايش دوره‌هاي خواب،‌تحريك پذيري، افسردگي و وعدم آگاهي به زمان و مكان است.


شکلهاي مختلف متامفتامين


4-متيل تيو آمفتامين4-Methylthioamphetamine(4- MTA , Flatliners) :

4-ميتل تيوآمفتامين (4-MTA) از لحاظ شكل ساختماني شبيه آمفتامين است. 4-ام ـ تي ـ اي طبق گزارشات اثرات فيزيكي مشابه 3-4 متيلن اكسي آمفتامين (ام ـ دي ـ اي ) و 3-4 ميتلن دي اكسي مت آمفتامين (MDMA/ecstasy) دارد.

استفاده‌هاي قانوني يا مجاز:

هيچ مجوز استفاده پزشكي براي 4-MTA صادر نشده است. 4-MTA ابتدا بجهت استفادة پژوهش تحت يك داروي انتخاب شده سروتونرژيك انتخابي ساخته شده است.

ساختمان شيميايي ـ داروشناسي :

4-MTA ساختماني شبيه آمفتامين دارد.

اثرات جانبي:

اثرات جانبي 4-MTA هنوز در انسان مشخص نشده است.

افزايش بيش از حد سروتونين در اثر مصرف 4-MTA احتمال منجر شدن به سندرم سروتونين كه علايم آن عبارت از انقباض غير اداري ماهيچه‌ها, احساس خستگي, تعريق, تكانهاي غير ارادي بدن،افزايش عكس العمل، انقباض ناگهاني عضله و نهايتاً گيجي وكما كه منجر به مرگ مي‌شود.

گزارشات از گروه سم شناسي لندن حاكي از مرگ 3 نفر در نوامبر 1998 در اثر مصرف 4-MTA را مي‌دهد.

همچنين در گزارش ارائه شده دسامبر 1998 نشاندهندة مرگ يك دانش آموز در يكي از پارتي‌هاي غير مجاز بعد از مصرف 7 قرص 4-MTA مي‌باشد.

مصارف غيرمجاز:

استفاده از 4-MTA و مصرف آن باعث تحريك و سرخوشي همچون اكستسي بوجودمي‌آورد.

گزارشات NCIS كشور انگلستان اين فرضيه رابوجود مي‌آورد كه در اثر اعمال فشارهاي قانوني جهت كنترل توليد اكستسي منجر به ساخت مواد اعتياد آور ديگري از مشتقات اكستسي بشود. اين پيش بيني كه احتمال استفاده و معامله 4-MTA بجاي اكستسي و به عنوان يك داروي خياباني مخدر انتظار مي‌رود.





کريستال متامفتامين


توزيع غيرمجاز:

طبق گزارشاتي درباره آناليز 4-MTA كه در گزارش گروه سم شناسي انگلستان, رويت شده اين دارو در بازارهاي كشور انلگستان, هلند و بلژيك توزيع و انتشار داشته است. 4-MTA درشكلهاي اوليه بصورت قرصهاي سفيد يا كرم رنگ حلقه اي كه داراي قطر 9 تا 14 ميلي متر مي‌باشد توليد مي‌گردد.

در دو مورد قرص بسته بندي شده, يكي تحت عنوان S5 و بسته بندي ديگر تحت عنوان كافئين ويتامين وفراورده‌هاي گياهي عرضه مي‌شد. در آناليز اين قرصها معمولاً 100 تا 140 ميلي گرم 4-MTA درهرقرص وجود دارد.

4-MTA جزوليست بندي كنترل مواد در ايالات متحده آمريكا نمي‌باشد. بهرحال مي‌تواند در جدول 1 كنترل مواد شبيه يا آنالوگ MDA و يا MDMA قرار بگيرد. طبق پيشنهاد سازمان بهداشت جهاني و كميسيون داروهاي ناركوتيك مورخ 20 مارس سال 2001 ميلادي 4-MTA به جمع جدول شماره 1 داروهاي روانگردان كنوانسيون سال 1971 ميلادي اضافه شده است

باستان شناس
2009-Nov-05, 01:35
در سال 1804 م. اولین الكالوئید تریاك – كه شناخته شد – مورفین(morphine) نامگذاری كردند كه از كلمه مورفئوس (Morpheuse)خدای رویای یونان باستان مشتق شده بود . از سال 1850م. كه سرنگهای تزریقی زیر جلدی به بازار آمد ، استفاده از آن گسترش بیشتری پیدا كرد.مورفین از تریاک استخراج میشود و یا مستقیما از ساقه خشخاش بدست می آید و به صورت پودری کریستالی به رنگ قهوه ای روشن و یا سفید می باشد.

مورفین به اشكال قرص، كپسول، پودر یا محلول عرضه می شود و از طریق خوراكی، كشیدن از راه مجاری تنفسی و تزریق زیر پوستی و داخل سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد.شروع مصرف ‹‹ مورفین ›› را متخصصان به ‹‹ ماه عسل ›› تعبیر می كنند. زیرا ‹‹ مورفین ›› تمام احساسها را تغییر می دهد، و به تجربه های اداركی، خلقی و حسی و اساساً ارتباطات شخص با دنیای خارج، ظاهر دلنشینی می بخشد. این لذت در ابتدا در مورد احساسات داخلی نامشخص، بسیار شدید است.

كاركرد ذهنی در سطوح بالا مانند قدرت استدلال نه تنها دچار اشكال نمی گردد، بلكه عملكرد آن با شور و هیجان زیاد توأم است. البته پس از مدتی مصرف، عادت پدیدار می گردد و شخص به ناچار مقدار مصرفی خود را افزایش می دهد.

اضطراب كه خود جزئی از درد و رنج وابسته به كمبود احتمالی در اعتیاد است، سبب می شود كه شخص علاوه بر افزایش مقدار مصرفی خود، فواصل مصرف را كاهش داده و به این شكل از بروز علائم كمبود و اضطراب احتمالی جلوگیری نماید.

البته افرادی هستند كه مصرف روزانه خود را بدون افزایش قابل ملاحظه ادامه می دهند، و زندگی خود را براساس ریتم سرنگ ها قرار داده و به كار و زندگی معمولی خود مشغول می باشند. اما افراد دیگر قادر به تداوم كار و فعالیت نبوده و دائماً درپی بالا بردن مقدار مصرفی و پر كردن سرنگ های بعدی هستند.

اختلاف مورد اشاره مربوط به سازمان روانی – شخصیتی فرد و قدرت او در كنترل تمایلات و ارضا آن است. اما در اكثر موارد، اعتیاد به مشتقات ‹‹ تریاك ›› به طور عام و به ‹‹ مورفین ›› به طور خاص، موجب زوال سریع فیزیكی ، روانی و اجتماعی می گردد، و افرادی كه قدرت ذهنی خود را حفظ كرده اند، رنج فراوان می كشند. زیرا دیگر از ماه عسل خبری نیست، بلكه فقط لحظات پر اضطراب و سختی وجود دارد كه شخص به پركردن سرنگ فردای خود می اندیشد.

مرفین به صورت امروزی برای از بین بردن درد از قرن 19 م. سابقه دارد و از حیث طبقه بندی فارماكولوژی، تضعیف كننده سیستم مركزی اعصاب می باشد.



اثرات مرفین بر روی بدن






سیر تورنر در سال 1805 مرفین را از تریاک بدست آورد از دورن به عنوان استخراج کننده مرفین یاد شده است مرفین ماده موثر و جز اساسی تریاک بوده و 7 تا 14 درصد آنرا تشکیل می‌دهد این ماده به صورت گرد سفید یا کرم و گاهی قرمز آجری و مایع بدون رنگ وجود دارد طعم آن تلخ بویی تند و زننده دارد چنانچه مرفین را در آزمایشگاههای مجهز از تریاک بدست آورند بصورت پودر سفید رنگ است این ماده را به شکل قرص یا محلول در آب مقطر و گرد در اختیار معتادان قرار می‌دهند مرفین به صورت تجربی و غیر آزمایشگاهی نیز توسط معتادان تهیه می‌شود که رنگ آن کرم یا قرمز آجری یا قهوه‌ای روش است.

از نظر خواص فارماکولوژی مرفین نیز مانند سایر ترکیبات تریاک یا ماده تضعیف کننده سیستم عصبی مرکزی می‌باشد و مصرف عمده آن برای اهداف پزشکی است از مرفین ، هروئین و هیدرومرفین که مسکن قویتری نسبت به خود مرفین هستند بدست می‌آید. تقریبا 10 تا 15 در صد از ترشحات گیاه خشخاش را مرفین تشکیل می‌دهند.
اثرات مرفین بر سلسله اعصاب مرکزی
مغز انسان که مرکز پیچیده‌ترین واکنشهاست تدریجا اکنده از تجربیاتی می‌گردد که وی را قادر به زیستن می‌کند ورود مرفین (یا هروئین) کار دستگاه اعصاب را در سطوح گوناگون تغییر می‌دهد و در صورتی که این تغییر تداوم یابد آن دستگاه را به بدکاری مرفین و دائمی سوق خواهد داد که نتیجه آن در زندگی فردی ، خانوادگی و اجتماعی شخص منعکس خواهد گشت، مرفین بر دستگاه عصبی اثری پیچیده گذاشته و بعضی نقاط را تحریک و عمل بعضی دیگر را متوقف می‌کند بطور کلی می‌توان گفت مرفین اثر متوقف کننده و فرد نشاننده بر دستگاه اعصاب دارد و با تظاهراتی چون آرام بخشی ، خواب آلودگی ، تسکین درد ، پایین آمدن درجه حرارت بدن ، اثر ضد استفراغ دیرس و اثر فرونشانندگی بر دستگاه تنفس از طریق مراکز عصبی اما در عین حال مرفین اثرات تحریکی نیز بر دستگاه اعصاب مرکزی دارد چون تهوع ، استفراغ زودرس ، تنگ شدن مردمک چشم ، و انقباض عضلات روده‌ها...
اثر ضد درد مرفین
مرفین دارای اثر ضد درد ویژه‌ای می‌باشد و تمام مشتقات آن نیز اعم از مصنوع نیمه مصنوع دارای این اثر انتخابی می‌باشند. مثلا تصور کنیم که سوزنی را در پوست فرو بریم یا جسم داغی را روی پوست بگذاریم. شخص احساس درد می‌کند و همزمان چهره‌اش وضعیت عاطفی خاصی به خود می‌گیرد که این عمل مربوط است به تحریک پوستی بوسیله انتهاهای اعصاب منتشره در پوست گرفته شده و از طریق نخاع به مغز می‌رود و در آنجا در نقاط بخصوصی با سایر نقاط مغز که بنحوی عواطف فرد را کنترل می‌کنند مرتبط می‌گردد.

این تحریک موجب بروز حالت عاطفی خاصی می‌گردد. مرفین بر روی گیرنده پوستی درد تاثیر چندانی ندارد و شخصی که مرفین به او تزریق شده ناتوان از درک تحریک نیست درک این تحریک ممکن است حتی کاهش نیابد و تنها واکنشهایی که پس از احساس درد تظاهر می‌کنند از بین روند به این معنی که شخص اظهار می‌کند که درد هنوز موجود است اما او احساس راحتی می‌کند پس می‌توان نتیجه گرفت که درک تحریک‌های پوستی ، بینایی ، شنوایی و ارتعاشات با مرفین از بین نمی‌رود بلکه در واکنش عاطفی درک درد تغییر حاصل می‌شود.

مرفین به دلایل خاصل بر دردهای مبهم بیشتر از دردهای غیر مبهم حمله‌ای موثر است. گواینکه که در مقادیر زیاد دردهای ناشی از انسداد مجاری ادرار یا گوارش را نیز تسکین می‌دهد برای ایجاد اثر ضد درد باید گفت که اثر بر سلسله اعصاب مرکزی است تغییری که مخدرها در آستانه درک درد ایجاد می‌کنند نمی‌تواند توجیه کننده اثر ضد درد آنها باشد. همچنین به علت آنکه در واکنش انتهای اعصاب محیطی و انتقال الکتریکی در اعصاب محیطی تغییری نمی‌شود از این عوامل نیز نمی‌توانند علت اثر ضد درد مرفین و سایر مخدرهای باشند. آنچه امروزه مطرح است نقاطی از تالاموس و سیستم لیمبیک می‌باشند که گیرنده‌های مخدرها در آنهاست.
اثر روانی مرفین
از دیگر تاثیرات مرفین تغییر در هوشیاری و اندیشه است بدین معنا آگاهی فرد نسبت به خود و محیطش تغییر پیدا می‌کند چرت زدن ، ناتوانی در تمرکز فکر ، اشکال در فکر کردن ، خیره شدن ، کاهش تیز بینی و خماری در زمره علائم چنین حالتی هستند تنبلی و بی‌حرکتی پیامد استعمال مرفین می‌باشد.
اثرات مرفین بر مراکز تنفسی واقع در سلسله اعصاب مرکزی
تنفس انسان با نظم معینی تحت عملکرد مراکزی که در بصل النخاع و پل دماغی واقعند صورت می‌گیرد از آنجا که گیرنده‌های مرفین از تعداد در نقاط مذکور و به نور یافت می‌شوند روشن است که مرفین اثر وقفه دهنده و فرونشاهنده بر مراکزی وارد که کنترل و نظم تنفس در اداره آنهاست حتی مقدار کم مرفین می‌تواند سبب بروز اختلالاتی در تعداد تنفس ، حجم هوای دم و بازدم و گاهی بی‌نظمی‌های خاص دیگر شود. اگر مرفین داخل رگ تزریق شود بعد از حدود هفت دقیقه اثرات فرونشاننده آن آشکار می‌شوند اما اگر همین مرفین عضلانی تزریق شود تقریبا سی دقیقه زمان برای ظهور اثراتش لازم خواهد بود. در صورت تزریق زیر جلدی ، حدود نود دقیقه طول خواهد کشید تا اختلالات تنفس بروز کند و البته اگر خوراکی مصرف شود باز هم مدت بیشتری لازم خواهد بود.
اثر مرفین بر مراکز کنترل عفونت غدد مترشحه داخلی در سلسله اعصاب مرکزی
با تاثیر بر قسمت خلفی هیپوفیز باعث افزایش ترشح هورمون آ.اج (که از قسمت خلفی هیپوفیز ترشح می‌شود) و کاهش حجم ادرار را باعث می‌شود از نظر تاثیر بر قسمت قدامی هیپوفیز (آنتی بیوتیک) باعث مهار ترشح هورمون محرک غده فوق کلیوی و از نظر تاثیر بر غده تیروئید را کاهش می‌دهد. در تمامی هورمونهای محرک غده تناسلی بر اثر یک تزریق مرفین بر مراکز یا تزریقهای مداوم مهار شده و در نتیجه بی‌نظمی در قاعدگی ، نازائی و غیره ممکن است اتفاق بیفتد.
اثر مرفین بر مراکز کنترل کننده اندازه مردمک چشم
مردمک چشم تحت کنترل اعصاب مرکزی در روشنایی زیاد ، تنگ و در تاریکی گشاد می‌شود و به این ترتیب موجود زنده را از نقطه نظر بینایی کمک می‌کند معرف مرفین باعث تنگ شدن مردمک در هر نوبت استفاده از مرفین اتفاق می‌افتد از این پدیده تنگ شده مردمک چشم و بوجود نیامدن تحمل می‌توان در جهات مختلف استفاده کرد مثلا می‌توان گفت که آیا شخص که در حال ترک اعتیاد است از مخدرها استفاده گردد اشاره یا نه.
اثر مرفین بر دستگاه قلب و عروق
مرفین باعث کاهش فشار خون در عروق مغز نیز باعث گشادی و افزایش فشار مایع مغزی می‌گردد و مرفین و مشتقاتش در بیماران قلبی ریوی باید با احتیاط کامل استفاده شوند زیرا همین تغییرات اندک موجب مرگ می‌شوند.
اثر مرفین بر دستگاه گوارش
مرفین بر معده باعث کاهش ترشح شیره معده و کم شدن حرکات معده و تاثیر در تخلیه محتویات معده به روده می‌شود که ترشح لوزالمعده و صفرا به داخل روده باریک کم شود نتیجه این تاثیرات تاخیر در تخلیه روده باریک ، جذب زیاد آب ، سو هضم و جذب مواد غذایی و یبوست می‌باشد.
اثر مرفین بر سایر دستگاهها
مرفین بر مجاری ادرار و مثانه باعث احساس تکرار ادرار از یک سو و اشکال در دفع ادرار مرفین باعث گشاد شدن پوست ، تعریق و خارش می‌باشد. تاثیر مرفین بر هورمونهای جنسی انسان را ممکن است بطور عقیم شدن سوق دهد.

بررسی اثرات مرفین در نارسایی احتقانی قلب


بطورساده وقتی كه برون ده قلب برای تامین نیاز بدن كافی نباشد قلب دچار نارسائی شده است دراثر این نارسائی وكاهش قوه انقباض قلب یكسری فعل وانفعالات شیمیایی دربدن اتفاق می‌افتد كه منجربه‌افزایش پس بار، حجم خون - سدیم وآب بدن شده كه این افزایش‌ها باعث ایجاد علائم احتقان میگردد ونارسائی احتقانی قلب CHF حاصل میگردد. اتیولوژی و فیزیوپاتولوژی این بیماری بطور كامل تشریح شد.ادم حاد ریه ادم پولمرنر یك وضعیت اضطراری تنفسی است كه علاوه بر CHF دارای علتهای كاردیوژنیك و غیركاردیوژنیك دیگری نیز می‌باشددراین حالت به‌علت افزایش فشارپركنندگی بطنی، پیش باروپس بار، آب میان بافتی به‌علتافزایش نفوذپذیری كاپیلرها وارد آلوئولهای هوائی شده وعلائمی نظیر دیس پنه، تاكی پنه، هیپرپنه، خس خس سینه، بی‌قراری، احساس خفگی، زردی و عرق زیاد دیده می‌شود، لذا به‌خاطر وجود همین علائم خطرناك یك درمان فوری و موثر لازم می‌باشد. استفاده از دیورتیكها، وازودیلاتورها و اكسیژن تراپی از اصول درمانی ادم ریه بوده كه باعث كاهش حجم خون و آب ریه، كاهش پس بارو پیش بار، گشادی عروق ورسیدن اكسیژن به ریه می‌گردد. بااستفاده از این اصول درمانی میتوان ادم پولمرنر رادربیمار برطرف نمود، ولی از آنجائی كه برطرف نمودن آشفتگی و دردو ایجاد یك احساس آرامش دربیمار ازاهم مسائل درمانی است استفاده ازیك داروی مناسب كه هم ضددرد و هم آرامبخش باشد ضروری بنظر می‌رسد باتوجه به‌فوائد داروهای ناركوتیك مرفین كه دارای اثرات كاهش پس بار، اثروازودیلاتوری متوسط، برطرف كننده دیس پنه قلبی وكاهش پیش بار واثرضددردی وسداتیو می‌باشند، ماازاین دسته مواد برای درمان ادم ریه بخصوص مرفین استفاده می‌كنیم.مرفین نه تنها تداخل با درمان اصلی بیماری ندارد بلكه به‌عنوان یك داروی مكمل و به‌خاطر اثرات سینرژیستی آن با داروهای دیگر باعث افزایش و تسریع روند بهبودبیماری میگردد.مرفین خود در درمان CHF جایگاهی ندارد بلكه برای درمان ادم ریوی ناشی از این بیماری بكار می‌رود.دراین مقاله اثرات مرفین برروی ادم پولمونر بررسی گردید. باتوجه به‌آزمایشها و مطالعات انجام شده روی بیماران نشان داده شد كه مرفین اولا دارای اثر دپرسیون تنفسی بوده وباعث كاهش تعداد تنفس دربیماران می‌شود ثانیا داروئی مناسب برای برطرف نمودن دیس پنه قلبی می‌باشد ثالثا داروئی است كه هم‌بطور موضعی و هم به‌طور غیرمستقیم باعث گشادی عروق میگردد. مرفین باكاهش تخلیه اعصاب سمپاتیك كاهش اثر آدرنرژیك درسطح CNS بطور غیرمستقیم باعث گشادی عروق میگردد.این اثر در اندامها وارگانهای بدن به‌صورت كاهش مقاومت عروق وافزایش جریان خون دیده میگردد ولی قادر به‌ایجاد یك استخر وریدی دراندامها نمی‌باشد.مشابه‌داروهای وازودیلاتور بلكه بیشتر باعث ایجاد یك استخر معائی میگردد رابعااین دارو دارای اثرات آرامبخشی وسدیشن است .ازطرفی مرفین تغییر اندكی درشاخص قلبی ایجاد می‌كند، شاخص ضربانات قلب، فشارپركنندگی غیرمستقیم بطن چپ، فشارعروق پولمونر ومقاومت كل عروق پولمرنر، HR ورفلكس تنگی عروق بعد ازیك دم عمیق بعد ازتجویز داروثابت مانده ویاتغییرات بسیار اندك بوده است

GOD send
2010-Mar-30, 00:43
خواص شگفت‌انگیز دارویی قدیمی

آسپیرین یا استیل سالیسیلیک اسید که به اختصار به آن آ.اس.آ (ASA) هم می گویند در اصل یک داروی مسکن ، ضد تب و ضد التهاب است.


آسپیرین از آن داروهایی است که همه می شناسند. اما اگر از هر کدام ما بپرسند این دارو به چه درد می‌خورد شاید نتوانیم جواب درستی بدهیم.
این موضوع به جز ناآگاهی ما(!) علت دیگری هم دارد؛ این‌که خواص آسپیرین به اندازه ای زیاد است که هیچ کس آن‌ها را درست و کامل نمی‌داند. هنوز هم محققان در مورد خواص آسپیرین مطالعه می‌کنند و چیزهای تازه‌ای کشف می‌کنند؛ مثل این‌که هفته گذشته اعلام شد مصرف روزانه یک عدد قرص آسپیرین، از بیماری‌های قلبی عروقی در زنان پیشگیری می‌کند.
● آسپیرین چیست؟
آسپیرین یا استیل سالیسیلیک اسید که به اختصار به آن آ.اس.آ (ASA) هم می گویند در اصل یک داروی مسکن ، ضد تب و ضد التهاب است.
آسپیرین اولین دارویی بود که از خانواده داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی یا NSAID ها کشف شد.
این خانواده شامل ایبوپروفن، ناپروکسن، دیکلوفناک و دیگر مسکن‌ها هستند که همگی اثراتی مشابه آسپیرین دارند و نحوه عملکردشان کمابیش شبیه آسپیرین است.
آسپیرین عمدتا به عنوان مسکن مورد استفاده قرار می گیرد، اما تاثیرات بسیار دیگر آن باعث شده تا یکی از پرمصرف‌ترین داروها در سراسر جهان باشد؛ به طوری که سالانه ۸۰ میلیارد عدد از این دارو در دنیا به فروش می رسد.
آسپیرین برای تسکین دردهای ملایم تا متوسط، سردرد ، میگرن ، درد دندان و درد استخوان‌ها و عضلات و کاهش تب و التهاب به کار می رود.
همچنین این دارو با داشتن خاصیت ضد انعقاد خون می تواند به عنوان رقیق‌کننده خون به کار رفته و برای پیشگیری از لخته شدن خون و جلوگیری از وقوع سکته قلبی یا مغزی در کسانی که سابقه آن را داشته‌اند مفید واقع شود.
● چگونه عمل می‌کند؟
قضیه ظاهرا خیلی هم پیچیده نیست. بدن انسان درد را به وسیله اعصاب حس می‌کند. وقتی قسمتی از بدن آسیب ببیند، سلول های آن ناحیه نوعی ماده شیمیایی به نام پروستاگلاندین تولید می‌کنند که به اعصاب کمک می‌کند درد را حس کنند. آسپیرین مانع از ساخته شدن این مواد شیمیایی می شود و به این ترتیب ما درد را حس نمی‌کنیم.
پروستاگلاندین‌ها باعث ایجاد التهاب در بدن نیز می شوند، یعنی موجب می‌شوند تا عضو آسیب‌دیده قرمز و متورم شود. آسپیرین با ممانعت از ساخت پروستاگلندین‌ها التهاب را نیز کاهش می‌دهد.
● مطالعات جدید
گفتیم آسپیرین خواص زیادی دارد که روز به روز بر تعداد آن‌ها افزوده می‌شود.
بر اساس تحقیقات متعدد دانشمندان دریافتند استفاده از این دارو و دیگر داروهای خانواده NSAID می تواند از بزرگی پروستات و پیشرفت آن در مردان مسن جلوگیری کند. بزرگی پروستات بیماری خوش‌خیمی است که اغلب مردان بالای پنجاه سال را گرفتار می‌کند و باعث بروز مشکلات ادراری در آن‌ها می شود. به این ترتیب معلوم شد استفاده از آسپیرین و دیگر اعضای خانواده آن می‌تواند به سلامت سیستم ادراری مردان کمک کند.
بحث درباره اثرات آسپیرین بر سیستم قلبی عروقی نیز تا کنون موضوع پژوهش‌های بسیاری بوده است. متخصصین قلب و عروق مرکز پزشکی دانشگاه دوک در یک بررسی دریافتند آسپیرین می‌تواند خطر بروز سکته مغزی را در زنان تا حد چشمگیری کاهش دهد.
همچنین چندی پیش دانشمندان موسسه تحقیقات شنوایی دانشگاه میشیگان خاصیت جالب دیگری از این دارو را کشف کردند.آن‌ها متوجه شدند آسپیرین می‌تواند مانع از بروز عارضه‌های شنوایی گروهی از آنتی بیوتیک‌ها شود. شاید شنیده‌اید که برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها مانند جنتامایسین دارای اثرات جانبی نامطلوب و برگشت‌ناپذیری بر شنوایی انسان هستند. محققان به این نتیجه رسیدند که استفاده از آسپیرین می‌تواند مانع از بروز یا پیشرفت این عارضه در بیماران شود.
● عوارض جانبی آسپیرین
اگرچه اکثر استفاده‌ها از آسپیرین مثبت و مفید هستند، اما سالانه چند هزار نفر در اثر مصرف بیش از حد آسپیرین مسموم شده یا جان خود را از دست می‌دهند. با اینکه آسپیرین بدون نسخه نیز قابل تهیه است، اما این موضوع دلیلی بر مصرف خودسرانه آن نیست؛ مثلا مصرف آسپیرین در سه ماهه آخر بارداری و دوران شیردهی ممنوع است؛ یا در صورتی که به مشکلات گوارشی یا ناراحتی معده مبتلا هستید بهتر است از این دارو و مسکن‌های دیگر هم خانواده آن که در بالا نام بردیم استفاده نکنید.
این داروها خطر خونریزی و زخم شدن معده را چند برابر افزایش می‌دهند. فراموش نکنید که برای پیشگیری از ناراحتی معده بهتر است دارو را همراه با غذا‌، یا با یک لیوان پُر آب یا شیر میل کنید.
عوارض جانبی اصلی آسپیرین به ویژه در دوزهای بالا شامل آسیب دیدگی، درد، خونریزی و زخم شدن معده، استفراغ و وزوز گوش است.
همچنین آسپیرین به دلیل داشتن خاصیت رقیق‌کنندگی و جلوگیری از انعقاد سریع خون می‌تواند باعث خونریزی بیش از حد در دوران عادت ماهیانه خانم‌ها شود.


آذین محبی نژاد - همشهری
# موسسه بوشهر تبیان

Pharmakon
2011-Apr-10, 15:38
ـ دی‌نیتروکلروبنزن – ۲, ۴ – DINITROCHLOROBENZENE (DNCB)



نام فارسى ۲،۴ ـ دی‌نیتروکلروبنزن

نام انگلیسى ۲, ۴ – DINITROCHLOROBENZENE (DNCB)


گروه دارویى ضدزگیل، طاسى منطقه‌اى و جذام



موارد مصرف درمان زگیل‌هاى مقاوم، درمان آلوپسى آرئاتا (طاسى منطقه‌ای)، درمان جذام (به‌عنوان محرک پاسخ ایمنی) حساس‌کننده قوى پوستى در تشخیص بعضى بیماری‌ها.



میزان مصرف با نظارت دقیق و توسط پزشک متخصص تعیین می‌شود.



توضیحات دارو عوارض جانبی:
موضعى (پوستی): حساسیت مفرط که معمولاً در مصرف مجدد ظاهر می‌شود.
دیگر موارد: کهیر، آدنوپاتی.

amirreza99
2014-Apr-29, 14:12
موارد استفاده و عوارض قرص مترونیدازول (http://rastineh.ir/%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D9%82%D8%B1%D8%B5-%D9%85%D8%AA%D8%B1%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D 8%B2%D9%88%D9%84/)قرص مترونیدازول (METRONIDAZOLE) دارویی است که برای درمان طیفی از عفونت ها مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو به گروهی از آنتی بیوتیک ها که نیتروایمیدازول نام دارند، تعلق دارد. این داروی آنتی بیوتیکی فقط برروی عفونت های باکتریایی و تک یاختگان تاثیر دارد. این دارو بر عفونت های ویروسی تاثیری ندارد. مصرف غیرلازم و یا مصرف بیش از حد آنتی بیوتیک ها باعث کاهش کارایی آنها می شود.

دلایل تجویز و استفاده از قرص مترونیدازولمترونیدازول برای از بین بردن باکتری ها و میکروارگانیسم ها که باعث عفونت در دستگاه تولید مثل، دستگاه گوارش، پوست، واژن و سایر قسمت های بدن هستند، تجویز و مصرف می شود. همچنین این دارو به همراه داروی ضد زخم برای درمان بعضی از انواع زخم های معده مورد استفاده قرار می گیرد.http://rastineh.ir/wp-content/uploads/2014/04/metronidazole.jpg (http://rastineh.ir/wp-content/uploads/2014/04/metronidazole.jpg)
چگونه قرص مترونیدازول را مصرف نماییم؟برای پیشگیری از ناراحتی معده، بهتر است این دارو را به همراه غذا و یا یک لیوان پر آب و یا شیر مصرف نمود. مقدار مورد استفاده بسته به بیماری شما، نوع عفونت و یا واکنش شما به درمان متغییر می باشد. توجه نمایید که تا زمانیکه مقدار تجویز شده توسط پزشک پایان نیافته است، به مصرف این دارو ادامه دهید، حتی اگر عفونت از بین برود.
عوارض جانبی مترونیدازول کدام اند؟قرص مترونیدازول ممکن است باعث عوارض جانبی‌ای همچون سرگیجه (http://rastineh.ir/%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f/)، سردرد (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af/)، اسهال (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%84-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)،تهوع و استفراغ (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d9%87%d9%88%d8%b9-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%b1%d8%a7%d8%ba/)، درد معده، کاهش اشتها (http://rastineh.ir/11-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%da%a9%d8%a7%d9%87%d8%b4-%d8%a7%d8%b4%d8%aa%d9%87%d8%a7/)، یبوست (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%db%8c%d8%a8%d9%88%d8%b3%d8%aa-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%db%8c/) و خشکی دهان شود. اگر هریک از این تاثیرات باقی ماند و یا بدتر شد به پزشک خود مراجعه کرده و وی را باخبر نمایید.
این دارو ممکن است باعث تیره شدن ادرار گردد، اما نگران نباشید، این موضوع مشکل زا نیست. بیاد داشته باشید که پزشک شما به این دلیل از این قرص برای درمان شما استفاده کرده چراکه باور داشته که این دارو فوایدی بیشتر از خطرات و اثرات جانبی اش برروی شما دارد. خیلی از افرادیکه از این دارو استفاده می نمایند، دچار مشکلی خاص و جدی نمی شوند.
اگر تغییراتی غیرمعمول ولی جدی، همچون بی ثباتی، تشنج، تغییرات خلقی و ذهنی (همچون گیجی)، بی حسی و سوزن سوزن شدن دست ها و یا ادرار دردناک در شما رخ داد، می بایست سریعا پزشک خود را در جریان گذارید.
اگر تغییراتی غیرمعمول ولی بسیار جدی، همچون درد چشم ها، سردرد شدید و مداوم، تغییرات ناگهانی در بینایی، خشکی و درد گردن، گلودرد (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%da%af%d9%84%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d8%a7%d9%86%da%af%db%8c-%da%af%d9%84%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d9%88/)، تب مزمن، خونریزی و کبودی غیرطبیعی، درد شدید شکم و تهوع و استفراغ مداوم و شدید برای شما اتفاق افتاد، سریعا پزشک خود را باخبر نمایید.
استفاده طولانی مدت و یا تکراری از این دارو می تواند باعث برفک دهان و یا نوع جدیدی عفونت قارچی واژنی شود. اگر برفک دهان و یا ترشحات چرکی در واژن خود مشاهده نمودید، پزشکتان را در جریان گذارید.
واکنش و حساسیت بسیار شدید و جدی به این دارو، غیرمعمول است اما اگر اتفاق افتاد سریعا با اورژانس تماس حاصل فرمایید.
لیست ارائه شده، عوارض جانبی کامل این دارو نیست و در صورتیکه مشکل دیگری حس کردید با پزشکتان تماس حاصل نمایید.
در صورت فراموش کردن مصرف دارو چه کنیم؟اگر یکی از نوبت های مصرفی داروی خود را از دست داده و یا فراموش کردید، به محض یادآوری مصرف نمایید. بااینحال، اگر زمان مصرف نوبت بعد بود، این نوبت را رد کرده و همزمان دو قرص مصرف ننمایید.
این دارو را دور از دسترس کودکان خود و در بسته بندی آن نگه داری نمایید. دمای اتاق برای این دارو مناسب بوده و از را از رطوبت و گرمای زیاد به دور نگه دارید.
احتیاط های مربوط به مصرف مترونیدازول کدام اند؟قبل از مصرف مترونیدازول:


درصورتیکه به مترونیدازول و یا هر داروی دیگری حساسیت دارید، پزشکتان را با خبر نمایید.
پزشک خود را از داروهای دیگری که برای شما تجویز شده بخصوص داروهای رقیق کننده خون همچون وارفارین، آستمیزول، لیتیوم، … و همچنین ویتامین ها باخبر نمایید.
در صورتیکه مبتلا به مشکلات و بیماری هایی همچون بیماری های خونی، کلیه، کبد و یا بیماری کرون هستید(یا بودید) پزشکتان را باخبر نمایید.
اگر باردار هستید، قصد بارداری دارید و یا شیرده هستید، پزشکتان را باخبر نمایید. همچنین اگر هنگام مصرف دار باردار شدید، با پزشکتان مشورت نمایید.
مترونیدازول می تواند باعث حساس شدن پوست شما شود، پس از ضدآفتاب، عینک آفتابی و لباس مناسب در صورت حساسیت به دارو استفاده نمایید.


این مطلب فقط برای اطلاع عمومی بوده و استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و مصرف و یا قطع مصرف دارو فقط با تصمیم پزشک ممکن می باشد. استفاده خودسرانه هرنوع دارو از جمله داروهای ذکر شده می تواند خطرات جبران ناپذیری به همراه داشته و باعث وخامت بیماری شود. همچنین اطلاعات ذکر شده همه اطلاعات مربوط به دارو نمی باشد و ممکن است عوارض، احتیاط، تداخل و یا مورد ذکر نشده ای باقی مانده باشد.

amirreza99
2014-Jun-12, 21:58
سیتالوپرام (Citalopram یا Celexa) (http://rastineh.ir/%D8%B3%DB%8C%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%BE%D8%B1%D 8%A7%D9%85-%DA%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%81%D8%A7%D8%AF/) ضدافسردگی و از خانواده داروهای مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) میباشد. این دارو با افزایش ترشح سروتونین، ماده شیمیایی طبیعی که به حفظ تعادل مغز کمک می کند، به بهبود مشکلات روانی از جمله افسردگی کمک می نماید.موارد مصرف سیتالوپرامسیتالوپرام عموما برای درمان افسردگی (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%b1%d8%af%da%af%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/) استفاده می شود. سایر موارد مصرف این دارو را می توان درمان اختلال وسواسی جبری (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%a7%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)، اختلال ترس، سندرم ملال پیش از قاعدگی، اختلال اضطراب (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d9%88-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%a7%d8%b6%d8%b7%d8%b1%d8%a7%d8%a8-%d9%88-%d9%be%db%8c%d8%b4/)، اختلال استرس (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f%da%86%da%af%d9%88%d 9%86%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/) پس از سانحه، اختلالات خوردن، الکلیسم و هراس اجتماعی تجویز می شود. این دارو در موارد دیگری نیز بسته به نظر پزشک تجویز می شود.تداخلات دارویی سیتالوپرامهیچکدام از داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین از جمله سیتالوپرام را نباید با داروهای اکسیداز تک آمین از قبیل ایزوکاربوکسازید (isocarboxazid)، فنلزین (phenelzine)، ترانیل سیپرومین (tranylcypromine)، سیلیجیلین (selegiline) و پروکاربازین استفاده نمود. ترکیب این داروها با یکدیگر باعث گیجی، فشارخون بالا (http://rastineh.ir/%d9%87%d9%85%d9%87-%da%86%db%8c%d8%b2-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%d9%81%d8%b4%d8%a7%d8%b1%d8%ae%d9%88%d9%86-%d8%a8%d8%a7%d9%84%d8%a7/)، لرزش و بیش فعالی (http://rastineh.ir/%d8%a2%d8%b4%d9%86%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%a8%db%8c%d8%b4-%d9%81%d8%b9%d8%a7%d9%84%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)می شود. اگر لازم به تغییر درمان از سیتالوپرام به این داروها و یا برعکس می باشد، باید بین قطع مصرف و شروع مصرف داروی دیگر 14 روز فاصله باشد. تریپوتوفان، یک مکمل غذایی معمول، زمانیکه با سیتالوپرام مصرف می شود باعث سردرد (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af/)، تهوع (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d9%87%d9%88%d8%b9-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%b1%d8%a7%d8%ba/)، تعریق و سرگیجه (http://rastineh.ir/%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f/) می شود. لاینزوئیلید (Linezolid) و متیلین آبی تزریقی نیز نوعی اکسیداز تک آمین بوده و نباید به همراه سیتالوپرام مصرف شود.مصرف داروهای مهار کننده انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) با آسپیرین، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و یا داروهای رقیق و یا غلیظ کننده خون باعث افزایش خطر خونریزی بخش فوقانی دستگاه گوارش (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d8%b2%d8%ae%d9%85-%d9%87%d8%a7%db%8c-%da%af%d9%88%d8%a7%d8%b1%d8%b4%db%8c-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%88-%d8%b9%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%85-%d8%b2%d8%ae%d9%85/) می شود.مصرف دربارداری و شیردهیقرارگرفتن جنین در برابر سیتالوپرام در سه ماهه سوم بارداری می تواند باعث عوارضی شود. سیتالوپرام از طریق شیر وارد بدن نوزاد می شود و در کودکانیکه با شیر مادران تغذیه می شوند، می تواند باعث ایجاد عوارض جانبی گردد.عوارض جانبی مصرف سیتالوپرامشایع ترین عوارض و آثار جانبی همراه با سیتالوپرام شامل تهوع، خشکی دهان، تعریق زیاد (http://rastineh.ir/%d8%b9%d8%b1%d9%82-%da%a9%d8%b1%d8%af%d9%86-%d8%b2%db%8c%d8%a7%d8%af-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d8%b9%d8%b1%db%8c%d9%82-%d8%b4%d8%af%db%8c%d8%af/)، سردرد، لرزش، خواب آلودگی و مشکل در به خواب رفتن می باشند. عموما 1 نفر از هر 5 یا 6 نفر یکی از این عوارض را تجربه می نمایند. همچنین سیتالوپرام می تواند باعث اختلال جنسی شود. بعضی از افراد هنگام قطع مصرف دارو علایمی حس می نمایند. علایم ناشی از قطع مصرف دارو شامل سرگیجه، سوزن سوزن شدن، خستگی، خواب های آشفته، کج خلقی و عصبانیت می باشد.اخطارهای مصرف داروهای ضدافسردگی و سیتالوپرامداروهای ضدافسردگی برای درمان طیف گسترده ای از بیماری ها ازقبیل افسردگی و سایر بیماری ها و اختلالات روانی و خلقی مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها به افراد برای بهبود حالشان و کمک به پیشگیری از افکار و اقدامات آسیب رسانی بخود و خودکشی کمک می نمایند. بااینحال تحقیقات نشان می دهند که تعداد کمی از افراد (معمولا آنهایی که زیر 25 سال دارند) بعد از مصرف قرص های ضدافسردگی، ممکن است افسردگی و یا سایر اختلالات خلقی آنها بدتر شده و یا افکار خودکشی به آنها دست داده و یا حتی اقدام بخودکشی نمایند، بنابراین لازم است همه افراد (بخصوص افراد زیر 25 سال) حتی آنها که سیتالوپرام را برای بیماری های غیر از افسردگی استفاده می کنند، با پزشک خود درباره خطرات و مزایای داروهای ضدافسردگی مشورت نمایند. درصورت حس کردن اینکه حال خود و یا فرزند تحت نظر شما بدتر شده و یا احساس خودکشی و یا آسیب رساندن به خود و یا فرزندتان که در حال مصرف دارو است، دست داد، سریعا به پزشکتان مراجعه نمایید. در حین مصرف دارو فرد مصرف کننده و یا خودتان را تحت نظر داشته باشید.این مطلب فقط برای اطلاع عمومی بوده و بمنظور استفاده پزشکان بوده، استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و مصرف و یا قطع مصرف دارو فقط با تصمیم پزشک ممکن می باشد. استفاده خودسرانه هرنوع دارو از جمله داروهای ذکر شده می تواند خطرات جبران ناپذیری بهمراه داشته و باعث وخامت بیماری شود.

amirreza99
2014-Sep-11, 21:47
فلوکستین (Fluoxetine) دارویی ضدافسردگی (Anti-depressant) از خانواده ی داروهای مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) می باشد. فلوکستین در سال 1974 کشف شده، در سال 1987 توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تایید گشت و از سال 2001 حق ثبت اختراع آن باطل گشته و برای تولید در دسترس همه شرکت ها قرار گرفت.
داروهای ضدافسردگی برای درمان طیف گسترده ای از بیماری ها ازقبیل افسردگی و سایر بیماری ها و اختلالات روانی و خلقی مورد استفاده قرار می گیرند. این داروها به افراد برای بهبود حالشان و کمک به پیشگیری از افکار و اقدامات آسیب رسانی بخود و خودکشی کمک می نمایند. بااینحال تحقیقات نشان می دهند که تعداد کمی از افراد (معمولا آنهایی که زیر 25 سال دارند) بعد از مصرف قرص های ضدافسردگی، ممکن است افسردگی و یا سایر اختلالات خلقی آنها بدتر شده و یا افکار خودکشی به آنها دست داده و یا حتی اقدام بخودکشی نمایند، بنابراین لازم است همه افراد (بخصوص افراد زیر 25 سال) حتی آنها که فلوکستین را برای بیماری های غیر از افسردگی استفاده می کنند، با پزشک خود درباره خطرات و مزایای داروهای ضدافسردگی مشورت نمایند.
موارد استفاده فلوکستین و کاربرد آنفلوسکتین برای درمان افسردگی (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%b1%d8%af%da%af%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/)، اختلال وسواسی جبری (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%84%d8%a7%d9%84-%d9%88%d8%b3%d9%88%d8%a7%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)، بعضی از اختلالات خوردن و حملات ترس (حملات ناگهانی و غیرقابل پیش بینی ترس و نگرانی شدید) و بعضی از انواعسندرم پیش از قاعدگی (http://rastineh.ir/%d8%b3%d9%86%d8%af%d8%b1%d9%85-%d9%be%db%8c%d8%b4-%d8%a7%d8%b2-%d9%82%d8%a7%d8%b9%d8%af%da%af%db%8c-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86/) استفاده می شود. فلوکستین از خانواده ی داروهای مهار کننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) بوده و به افزایش سروتنین (ماده شیمیایی در مغز که به حفظ تعادل روانی کمک می کند) در مغز افراد می شود.
سایر موارد مصرف فلوکستین از قبیل استفاده برای درمان الکلیسم (اعتیاد به الکل)، اختلال نقص توجه (http://rastineh.ir/%d8%a2%d8%b4%d9%86%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%a8%db%8c%d8%b4-%d9%81%d8%b9%d8%a7%d9%84%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d9%86-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)، اختلال شخصیت مرزی، اختلالات خواب، سردرد (http://rastineh.ir/%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%b3%d8%b1%d8%af%d8%b1%d8%af/)، بیماری های روانی، اختلالاسترس (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f%da%86%da%af%d9%88%d 9%86%d9%87-%d8%a8%d8%a7-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%b1%d8%b3-%d8%b2%d9%86%d8%af%da%af%db%8c-%da%a9%d9%86%db%8c%d9%85%d8%9f/) پس از سانحه، سندرم تورت، چاقی (http://rastineh.ir/%d9%87%d9%85%d9%87-%da%86%db%8c%d8%b1-%d8%af%d8%b1%d8%a8%d8%a7%d8%b1%d9%87-%da%86%d8%a7%d9%82%db%8c/)، مشکلات جنسی و فوبیا (ترس) مورد استفاده قرار می گیرد. این دارو بسته بنظر پزشک ممکن است برای مشکلات دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرد.
نحوه مصرف فلوکستینفلوکستین بسته به بیماری فرد در مقادیر(دوز) و دفعات مختلفی در روز مصرف می شود. برای مصرف فلوکستین بسته به بیماری و مشکل خاص شما پزشک دستورمصرف صادر می نماید و شما باید قبل از شروع مصرف فلوکستین آن را بدقت مطالعه نمایید. بسیار مهم است که مصرف دارو را تا زمانیکه پزشک تجویز کرده ادامه دهید، حتی اگر فکر می کنید که مشکل شما بهبود یافته است. بعضی از بیماری ها زمانیکه دارو ناگهانی قطع شود، بدتر می شوند و باید کم کم اقدام به قطع دارو نمود. همچنین برای تاثیر اولیه دارو باید بین 1 تا 2 هفته صبر کرده و حدود 4 تا 5 هفته طول می کشد که دارو اثرات کامل خود را نشان دهد. بدون مشورت با پزشک اقدام به قطع مصرف دارو نکنید.
عوارض جانبی فلوکستینتهوع، خواب آلودگی، سرگیجه (http://rastineh.ir/%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%d8%b3%d8%b1%da%af%db%8c%d8%ac%d9%87-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f/)، اضطراب، مشکل در بینایی، کاهش اشتها، خستگی، عرق کردن (http://rastineh.ir/%d8%b3%d9%87-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d9%85%d8%aa%d9%88%d9%82%d9%81-%da%a9%d8%b1%d8%af%d9%86-%d8%b9%d8%b1%d9%82-%d8%b2%db%8c%d8%b1-%d8%a8%d8%ba%d9%84/) و یا خمیازه کشیدن، ضعف، کاهش وزن، تغییر در میل و توانایی جنسی، گلو درد (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%da%af%d9%84%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%af-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%ae%d8%a7%d9%86%da%af%db%8c-%da%af%d9%84%d9%88%d8%af%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d8%aa%d8%b5%d8%a7%d9%88/)،گرفتگی عضلات (http://rastineh.ir/%da%af%d8%b1%d9%81%d8%aa%da%af%db%8c-%d8%b9%d8%b6%d9%84%d8%a7%d8%aa-%d9%be%d8%a7/) و خشکی دهان ممکن است، هنگام استفاده از این دارو رخ دهد. اگر هر یک از عوارض ذکر شده، رخ داد، سریعا با پزشکتان دراینباره مشورت نمایید.
به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را به این منظور تجویز کرده که اعتقاد داشته سود این دارو از ضرر و عوارض جانبی آن برای شما بیشتر می باشد و خیلی از افرادیکه این دارو را مصرف می نمایند با مشکل و عوارض جانبی جدی روبرو نمی شوند.
اگر حین مصرف این دارو دچار عوارض جانبی نادر ولی جدی این بیماری از قبیل مدفوع خونی و سیاه (http://rastineh.ir/%d9%88%d8%ac%d9%88%d8%af-%d8%ae%d9%88%d9%86-%d8%af%d8%b1-%d9%85%d8%af%d9%81%d9%88%d8%b9/)، استفراغی که شبیه دانه های قهوه هست، تپش قلب (http://rastineh.ir/%d8%aa%d9%be%d8%b4-%d9%82%d9%84%d8%a8-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f-%d8%b9%d9%84%d9%84-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%aa%d9%be%d8%b4-%d9%82%d9%84%d8%a8/)، غش، تشنج، راش های پوستی و تغییر در مقدار ادرار شما رخ داد، سریعا به بیمارستان و یا پزشک خود مراجعه نمایید.
اگر شما مبتلا به دیابت (http://rastineh.ir/%d8%af%db%8c%d8%a7%d8%a8%d8%aa-%d9%86%d9%88%d8%b9-2-%da%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%d8%9f/) هستید، فلوکستین ممکن است برروی سطح قندخون شما تاثیر بگذارد، بهمین دلیل سطح قندخون خود را هنگام مصرف دارو به طور منظم کنترل نمایید و نتیجه آنها را با پزشکتان درمیان گذارید.
این دارو ممکن است سطح سروتونین خون را افزایش داده و باعث مشکلی نادری بنام سندرم سروتونین شود. خطر ابتلا به این سندرم نادر زمانیکه از سایر داروهای افزایش سروتونین بهمراه این دارو استفاده می نمایید، بیشتر نیز می شود. اگر مبتلا به هریک از عوارض جدی دارو همچون تپش قلب، توهم، عدم توانایی جهت یابی، تهوع/اسهال (http://rastineh.ir/%d8%a7%d8%b3%d9%87%d8%a7%d9%84-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%d8%a2%d9%86/)/یبوست (http://rastineh.ir/%d8%af%d9%84%d8%a7%db%8c%d9%84-%db%8c%d8%a8%d9%88%d8%b3%d8%aa-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%a7%d9%86%d8%af%d8%9f-%d9%be%db%8c%d8%b4%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c-%d9%88-%d8%af%d8%b1%d9%85%d8%a7%d9%86-%db%8c/)شدید، کشیدگی عضلات، تب غیرقابل توضیح و بیقراری و پریشانی غیرمعمول شدید، به بیمارستان و یا پزشک خود مراجعه نمایید.
هنگام مراجعه به پزشک و یا داروساز دررابطه با داروهایی که مصرف می کنید، مشورت نمایید و وی را از داروهای مصرفیتان آگاه کنید. همچنین اگر مبتلا به هر مشکلی گشتید که ابتلا به آن را مرتبط با مصرف دارو می دانید، به پزشک مراجعه کرده و اگر مورد اورژانسی بود، به بیمارستان مراجعه کنید چراکه عوارض جانبی ذکر شده لیست کامل عوارض جانبی نبوده و ممکن است مشکل ذکر نشده‌ی دیگری نیز باقی مانده باشد. همچنین درباره عوارض جانبی، اختلالات دارویی و احتیاط های پیش از مصرف با پزشک مشورت نمایید.


این مطلب فقط برای اطلاع عمومی بوده، استفاده از آن برای خوددرمانی و یا قطع مصرف دارو مجاز نیست و مصرف و یا قطع مصرف دارو فقط با تصمیم پزشک ممکن می باشد. همچنین ممکن است همه عوراض و خطرات دارو ذکر نشده باشد و نیاز به مشورت با پزشک درباره همه مشکلات و عوارض جانبی دارو می باشد. درضمن هنگام مصرف داروهای ضدافسردگی میبایست همیشه و مرتبا با پزشکتان در ارتباط بوده و هرچند وقت یکبار به وی مراجعه نمایید.م
منبع: فلوکستین چه کاربردی دارد و عوارض جانبی آن چیست؟ (http://rastineh.ir/%D9%81%D9%84%D9%88%DA%A9%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A8%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF-%D9%88-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D8%B1%D8%B6-%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%DB%8C/)