PDA

مشاهده نسخه کامل : مقاله IMMUNOLOGICAL PRODUCTS/VACCINES



nasirii
2011-Mar-02, 13:50
IMMUNOLOGICAL PRODUCTS/VACCINES

نام ژنريک دارو : ANTISCORPION VENOM SERUM

موارد مصرف
اين فرآورده در درمان علائم ناشي از سم عقرب مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي مواد خالص ضدسم عقرب مي‏باشد و باعث خنثي شدن سم عقربهاي Buthotus saucyi ، Androctonus crassicauda ، Odontobuthus dorjae ، Scorpio maurus و Mesobuthus eupeus مي‏شود. انواع عقربهائي كه سم آنها براي توليد پادزهر به كار مي‏رود به منطقه جغرافيائي مورد نظر بستگي دارد و براي هر منطقه خاص فرآورده بايد حاوي آنتي‏توكسين‎هاي عقرب‏هاي همان منطقه باشد.

هشدارها
1- هنگام تزريق، اكسيژن و وسايل احياء بايد در دسترس باشد. 2- قبل از استفاده از سرم، براي تشخيص حساسيت فرد مسموم نسبت به سرم اسب، آزمون حساسيت بايد انجام داد. كنترل و نظارت مداوم براي تشخيص واكنشهاي ناخواسته ضروري است. در صورت بروز واكنشهاي سيستميك، استفاده از سرم بايد قطع و درمان مناسب شروع شود. 3- آزمون حساسيت: مقدار 2/0 ميلي‏ليتر از محلول رقيق شده (1:10 براي افراد بدون سابقه و 1:100 براي افراد با سابقه آلرژيك) از سرم طبيعي اسب يا پادزهر زيرجلدي تزريق شود. براي نتيجه آزمون لازم است 30 دقيقه صبر كرد و در صورت عدم واكنش 2/0 ميلي‏ليتر از فرآورده رقيق نشده بايد تزريق شود، در صورت عدم واكنش حساسيتي مي‏توان مقدار كافي از پادزهر عقرب را مصرف كرد.

عوارض جانبي
بيماري سرم وواكنشهاي آنافيلاكتيك و واكنشهاي تأخيري (جوشهاي پوستي، تب، درد مفاصل، خيز) از عوارض جانبي اين فرآورده مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
1- فرآورده را بايد در درماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد. 2- تزريق داخل عضلاني بايد به آهستگي انجام شود. در صورت نياز به تزريق داخل وريدي، بايد به طور خيلي آهسته تزريق انجام گردد.

مقدار مصرف
مقدار لازم فرآورده، به مقدار و نوع سم وارده شده به بدن مصدوم، اقدامات فوريتي انجام شده قبلي و سابقه سلامت بيمار بستگي دارد. كودكان بيشتر در معرض خطر هستند. بيشتر مصدومين بعد از تزريق داخل وريدي يا داخل عضلاني يك يا دو آمپول پادزهر عقرب بهبود مي‏يابند. براي اثر سريعتر، راه داخل وريدي ترجيح داده مي‏شود. بعضي از مصدومين نياز به شش آمپول پادزهر عقرب دارند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:50
نام ژنريک دارو : ANTISNAKE VENOM SERUM

موارد مصرف
اين فرآورده تنها درمان اختصاصي موجود براي نيش مارهاي سمي محسوب مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي گلوبولين‏هاي اختصاصي ضد سم مار است. اين گلوبولين‏ها بر عليه سموم شش نوع مار Naja naja axiana, Vipera lebetina, Echis carinitus, Agkistrodon halys, Pseudo cerastes persicus, Vipera xanthina مؤثر هستند.

هشدارها
1- هنگام تجويز، اكسيژن و وسايل احياء بايد در دسترس باشد. 2- شوك متعاقب مسموميت را بايد مانند شوك هيپوولميك با تجويز فرآورده‏هاي خوني يا جانشين‏هاي پلاسما درمان نمود. 3- به دليل حجم نسبتاً كم مایعات بدن كودكان كه سم در آن رقيق مي‏شود، ممكن است كودكان به مقادير بيشتري از پادزهر نياز داشته باشند، لذا مقدار مورد نياز پادزهر نبايد با محاسبه وزن كودك تعيين شود. 4- براي تشخيص حساسيت فرد مسموم نسبت به سرم اسب، قبل از استفاده از سرم بايد آزمون حساسيت را انجام داد. در صورت بروز واكنشهاي سيستميك، استفاده از سرم باید قطع و درمان مناسب شروع شود. 5- آزمون حساسيت: مقدار 03/0 -02/0 ميلي‏ليتر از محلول رقيق شده (1:100) از سرم طبيعي اسب يا پادزهر بايد داخل جلدي تزريق شود. يك آزمون كنترل با تزريق سرم نمكي در اندام طرف مقابل به تفسير نتيجه آزمايش كمك مي‏كند.

عوارض جانبي
بيماري سرم و واكنشهاي حساسيتي و واكنشهاي تأخيري (جوشهاي پوستي، تب، درد مفاصل، خيز) از عوارض جانبي اين فرآورده مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
1- فرآورده را بايد در دماي8-2 درجه سانتيگراد نگهداري ولي از انجماد آن جلوگيري كرد. 2- تعيين رقت، نوع الكتروليت و سرعت انفوزيون به سن بيمار، وزن و وضعيت قلبي او، شدت مسموميت، ميزان كل تخمين زده شده مايعات تزريقي مورد نياز و فاصله بين گزش بيمار و شروع درمان بستگي دارد. 3- تزريق داخل وريدي (خيلي آهسته ) ارجح است. تزريق داخل عضلاني بايد در عضلات حجيم و ترجيحاً در عضله سريني انجام شود. از تزريق در نزديكي اعصاب يا در داخل انگشتها خودداري شود.

مقدار مصرف
با نظارت بر حال بيمار بايد ابتدا 10-5 ميلي‏ليتر را در عرض 5-3 دقيقه تزريق نمود. در صورت عدم بروز واكنشهاي سيستميك فوري، انفوزيون را مي‏توان با حداكثر سرعت مناسب براي تجويز مايعات به صورت وريدي ادامه داد و در موارد ذيل بايد به صورت لازم اقدام نمود: 1- عدم مسموميت (عدم بروز تظاهرات موضعي يا عمومي): ادامه درمان لازم نيست. 2- مسموميت جزئي (تورم موضعي و تغييرات موضعي ديگر و عدم وجود تظاهرات موضعي يا عمومي و نتايج طبيعي آزمونهاي آزمايشگاهي): 40-20 ميلي‏ليتر (4-2 ويال) تزريق شود. 3- مسموميت متوسط (گسترش تورم به خارج ناحيه گزش، يك يا چند تظاهر سيستميك و نتايج غيرطبيعي آزمونهاي آزمايشگاهي، كاهش هماتوكريت و پلاكتها): 90-50 ميلي‏ليتر (9-5 ويال) تزريق شود. 4- مسموميت حاد (واكنشهاي مشخص موضعي و تظاهرات شديد سيستميك و تغييرات مشخص در يافته‏هاي آزمايشگاهي ): 150-100 ميلي‏ليتر (15-10 ويال) تزريق شود. 5- اگر تورم گسترش بيشتري يافت و شدت علائم سيستميك مسموميت بيشتر شد يا اينكه تظاهرات شديدي پديد آمد، تزريق اضافي 100-50 ميلي‏ليتر (10-5 ويال) داخل وريدي تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:51
نام ژنريک دارو : BOTULISM ANTITOXIN A+B+E TRIVALENT

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي آنتي‏توكسين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده در پيشگيري بعد از آلودگي و درمان بيماري بوتوليسم ناشي از خوردن غذاهاي آلوده مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
پادزهر سه ظرفيتي بوتوليسم باعث خنثي شدن سموم توليد شده توسط Clostridium botulinum مي‎شود. هر ميلي‏ليتر از اين پادزهر حاوي بيش از 500 واحد پادزهر بر عليه سموم هر كدام از دو نوع A ، B، و 50 واحد پادزهر بر عليه سم نوع E مي‏باشد.

هشدارها
اين فرآورده در درمان بوتوليسم نوزادان تأثيري ندارد.

عوارض جانبي
شوك آنافيلاكتيك، كاهش فشار خون، كهير، اختلال تنفسي و بيماري سرمي از عوارض جانبي اين فرآورده است.

نكات قابل توصيه
1- قبل از تزريق، آزمون حساسيت انجام شود. 2- به دليل تشديد اثرات عصبي سم بوتولينوم، از مصرف آنتي‏بيوتيك‏‏هاي آمينوگليكوزيدي در مسمومين اجتناب شود. 3- فرآورده را بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
براي درمان بوتوليسم، 20 ميلي‏ليتر از پادزهر را بايد در 100 ميلي‏ليتر سرم نمكي رقيق و به آهستگي (حداقل 30 دقيقه) داخل وريدي تزريق كرد. در صورت لزوم بعد از 4 ساعت، 10 ميلي‏ليتر ديگر تجويز شود و دفعات بعد با فواصل 24-12 ساعت مصرف شود. براي پيشگيري، بعد از بلع غذاي آلوده به Clostridium botulinum 20 ميلي‏ليتر از فرآورده بايد داخل عضلاني تزريق شود. در صورت ظهور علائم، پادزهر اضافي تزريق گردد.

nasirii
2011-Mar-02, 13:51
نام ژنريک دارو : BOTULISM ANTITOXIN E MONOVALENT

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي آنتي‏توكسين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده در پيشگيري بعد از آلودگي و درمان بيماري بوتوليسم ناشي از خوردن غذاهاي آلوده مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
پادزهر يك ظرفيتي بوتوليسم باعث خنثي‎شدن سم توليد شده توسط نوع E، Clostridium botulinum مي‏شود.

عوارض جانبي
شوك آنافيلاكتيك، كاهش فشار خون، كهير، اختلال تنفسي و بيماري سرمي از عوارض جانبي اين فرآورده است.

نكات قابل توصيه
1- به دليل تشديد اثرات عصبي سم بوتولينوم، از مصرف آنتي‏بيوتيك‏هاي آمينوگليكوزيدي در مسمومين اجتناب شود. 2- قبل از تزريق، آزمون حساسيت انجام شود. 3- فرآورده را بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
براي درمان بوتوليسم، 20 ميلي‏ليتر از پادزهر در 100 ميلي‏ليتر سرم نمكي و به آهستگي (حداقل 30 دقيقه) داخل وريدي تزريق شود. در صورت لزوم بعد از 4 ساعت، 10 ميلي‏ليتر ديگر تجويز شود و نوبتهاي بعدي با فواصل 24-12 ساعت مصرف شوند. براي پيشگيري، بعد از بلع غذاي آلوده به Clostridium botulinum 20 ميلي‏ليتر از فرآورده بايد داخل عضلاني تزريق شود. در صورت ظهور علائم، پادزهر اضافي تزريق گردد.

nasirii
2011-Mar-02, 13:51
نام ژنريک دارو : DIPHTHERIA ANTITOXIN EQUINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي آنتي‏توكسين‎ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي و به منظور پيشگيري موقت يا درمان عفونت ديفتري مصرف مي‏شود. هر بيمار با علائم باليني ديفتري بايد فوراً و قبل از هر گونه آزمايش باكتري شناسي، پادزهر ديفتري دريافت نمايد.

مكانيسم اثر
اين ‏فرآورده حاوي موا د خالص ضد سم ديفتري مي‏باشد كه بر عليه سم توليد شده توسط باكتري Corynebacterium diphtheria بدست مي‏آيد.

فارماكوكينتيك
غلظت حداكثر چند ساعت بعد از تزريق عضلاني ايجاد مي‏شود و نيمه‎عمر متوسط دارو كمتر از 15 روز است.

هشدارها
1- قبل از تزريق، آزمون حساسيت انجام شود. 2- آزمون حساسيت: مقدار 2/0 ميلي‏ليتر از محلول رقيق شده (1:10 براي افراد بدون سابقه و 1:100 براي افراد با سابقه آلرژي) از سرم طبيعي اسب يا پادزهر را بايد زيرجلدي تزريق كرد. آزمون كنترل با تزريق سرم نمكي در اندام طرف مقابل به تفسير نتيجه آزمايش كمك مي‏كند. براي نتيجه آزمون لازم است 30 دقيقه صبر كرد و در صورت عدم واكنش 2/0 ميلي‏ليتر از فرآورده رقيق نشده بايد تزريق شود. 3- به دليل كوتاه بودن اثر اين پادزهر (حداكثر 3 هفته) نبايد از آن براي پيشگيري استفاده شود. اگرچه مي‏توان براي كودكان واكسينه نشده و در معرض خطر ابتلا استفاده كرد. در اين صورت بايد به طور همزمان براي ايجاد ايمني فعال توكسوئيد ديفتري نيز تزريق شود.

عوارض جانبي
شوك آنافيلاكتيك، كاهش فشار خون، كهير، اختلال تنفسي و بيماري سرمي از عوارض جانبي اين فرآورده است.

نكات قابل توصيه
1- مقدار مورد نياز پادزهر بايد از راه داخل وريدي يا عضلاني تزريق شود. هر ساعت تأخير مقدار لازم را افزايش و اثرات مفيد پادزهر را كاهش مي‏دهد. 2- براي شروع درمان نيازي به تأئيد آزمايشگاهي نمي‏باشد. درمان را تا كنترل تمامي علائم موضعي و عمومي يا تا موقعي كه عامل بيماريزاي ديگري تشخيص داده شود، بايد ادامه داد. 3- همزمان از آنتي‏بيوتيك‏هاي مناسب و به مقدار كامل درماني استفاده شود. 4- فرآورده را بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد. قبل از تزريق آن را بايد تا 38-32 درجه سانتيگراد گرم كرد.

مقدار مصرف
در موارد ابتلا حلق يا حنجره با طول مدت 48 ساعت، 40000-20000 واحد و در ضايعات حلقي - بيني، 60000-40000 واحد و در موارد بيماري گسترده براي بيش از3 روز يا براي هر بيمار با گردن متورم، 120000-80000 واحد بايد داخل عضلاني تزريق شود. مقدار مصرف كودكان و بزرگسالان يكسان مي‏باشد. به منظور پيشگيري بايد IU/kg50 به صورت زيرجلدي يا داخل عضلاني تزريق كرد.

nasirii
2011-Mar-02, 13:52
نام ژنريک دارو : GASEOUS GANGERENE ANTITOXIN

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‎نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي آنتي‏توكسين‎ها ضروري است. موارد مصرف: براي درمان گازگانگرن و براي پيشگيري در بيماران با احتمال زياد بروز عفونت مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي گلوبولين‏هاي ضد سم اختصاصي بر عليه سموم باسيل‏هاي كلستريديم Clostridium novyi (1000 واحد) و C. perfrigens (1000 واحد) و C. septicemia (500 واحد) مي‏باشد.

هشدارها
قبل از تزريق، آزمون حساسيت انجام شود.

عوارض جانبي
شوك آنافيلاكتيك، كاهش فشار خون، كهير، اختلال تنفسي و بيماري سرمي از عوارض جانبي اين فرآورده است.

نكات قابل توصيه
فرآورده را بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
براي پيشگيري، 25000 واحد را داخل عضلاني يا داخل وريدي و براي درمان، 75000 واحد را داخل وريدي تزريق مي‏كنند. استفاده از مقادير بيشتر و تكرار مصرف نيز امكان‏پذير است.

nasirii
2011-Mar-02, 13:52
نام ژنريک دارو : TETANUS ANTITOXIN EQUINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي آنتي‏توكسين‎ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي بر عليه بيماري كزاز در افراد زخمي که زخم آنها با اسپور باكتري كزاز آلوده شده باشد، استفاده مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي گلوبولين‏هاي ضد سم اختصاصي بر عليه سم توليد شده توسط Clostridium tetani است.

هشدارها
1- قبل از تزريق: آزمون حساسيت انجام شود. 2- به دليل كوتاه بودن اثر اين پادزهر نبايد از آن براي پيشگيري استفاده شود. اگرچه مي‏توان براي كودكان واكسينه نشده و در معرض خطر ابتلا استفاده كرد. در اين صورت بايد به طور همزمان براي ايجاد ايمني فعال توكسوئيد كزاز نيز تزريق شود. 3- آزمون حساسيت: مقدار 2/0 ميلي‏ليتر از محلول رقيق شده(1:10 براي افراد بدون سابقه آلرژي و 1:100 برای افراد با سابقه آلرژی) سرم طبيعي اسب يا پادزهر را بايد زيرجلدي تزريق كرد. براي نتيجه آزمون لازم است 30 دقيقه صبر كرد و در صورت عدم واكنش 2/0 ميلي‏ليتر از فرآورده رقيق نشده بايد تزريق شود، در صورت عدم واكنش حساسيتي مي‏توان مقدار كافي از اين پادزهر را مصرف كرد.

عوارض جانبي
شوك آنافيلاكتيك، كاهش فشار خون، كهير، اختلال تنفسي و بيماري سرمي از عوارض جانبي اين فراورده است.

نكات قابل توصيه
1- اين پادزهر فقط سم باكتري Clostridium tetani را خنثي مي‏كند و اثري بر خود باكتري ندارد. بنابراين علاوه بر تزريق پادزهر، ساير درمان‏هاي زخم ضروري مي‏باشد. ضد عفوني‏كردن زخم به وسيله يد نيز اثر تخریبی قابل ملاحظه‏اي بر سم باكتري دارد. 2- در صورتي كه فرد به سرم حساسيت داشته یا قبلاً با توکسوئید کزاز واکسینه شده باشد، بيمار بايد فقط يك نوبت تزريق توكسوئيد كزاز دريافت كند و نيازي به تزريق پادزهر نيست. 3- به منظور درمان بيماري كزاز، علاوه بر مصرف پادزهر، همزمان درمانهاي جراحي و علامتي شامل مصرف آنتي‏بيوتيك‏ها، آرام بخش‏ها، ضد تشنج‏ها و شل‏كننده‏هاي عضلاني ضروري مي‏باشد. 4- فرآورده را بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
پيشگيري: بلافاصله بعد از ايجاد جراحت ( و احتمال آلودگي زخم با باكتري كزاز مثل وجود خاک) و بعد از انجام آزمون حساسيت مقدار 3000 واحد از پادزهر را بايد داخل عضلاني تزريق كرد. درمان: در صورت بروز علائم كزاز، بعد از انجام ملاحظاتي در مورد حساسيت و واكنشهاي سرمي، بايد 200000 واحد پادزهر را داخل وریدی تزریق کرد. روزهای بعد 50000 واحد پادزهر را باید هر روز داخل عضلانی تزریق کرد، تا هنگامي كه تمام علائم بيماري از بين برود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:52
نام ژنريک دارو : ANTI-D IMMUNE GLOBULIN IM

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده به منظور جلوگيري از ايجاد حساسيت نسبت به فاكتور Rh و جلوگيري از بيماري هموليتيك نوزادان در بارداري‏هاي بعدي استفاده مي‏شود. ملاك تجويز در بارداري عبارتند از : مادر Rh- باشد و قبلاً نسبت به فاكتور Rh حساس نشده باشد، نوزاد و يا پدر +Rh باشد. همچنين براي زنان حساس نشده بعد از سقط خودبخود يا سقط القاء شده و يا هرگونه آسيب، دستكاري، نمونه برداري يا خونريزي از جفت استفاده مي‏شود، مگر اينكه اثبات شود كه جنين يا پدر Rh- باشد. در سقط يا بارداري خارج رحمي كه تعيين گروه خوني جنين غيرممكن است، با فرض بر اينكه جنين Rh+ باشد، اين فرآورده را تجويز مي‏كنند، مگر اينكه اثبات شود كه پدر Rh- است. در افراد Rh- كه اشتباهاً خون Rh+ دريافت كرده‏اند، براي جلوگيري از حساسيت بر عليه فاكتور Rh استفاده از اين ايمنوگلوبولين توصيه شده است.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي IgG ضد (D)Rh0 است و در افراد Rh- ، با مهار پاسخ ايمني نسبت به گلبول‏هاي قرمز Rh+، از ايجاد حساسيت نسبت به فاكتور (D)Rh0 جلوگيري مي‏كند. در افراد Rh- و حساس نشده‏اي كه خون Rh+ به بدن آنها وارد مي‏شود، اين فرآورده به طور مؤثر واكنش ايمني را كاهش مي‏دهد. هر ويالmcg 300 ايمنوگلوبولين، واكنش ايمني بر عليه 15 ميلي‎ليتر گلبول قرمز متراكم يا 30 ميلي‏ليتر خون كامل Rh+ را به طور كامل مهار نمايد. از 24 ساعت بعد از تزريق سطوح پادتن انتقالي قابل تشخيص خواهد بود و براي 21 روز در سطح مطلوب باقي خواهد ماند. بدون استفاده از Anti-D احتمال ايجاد حساسيت بر عليه Rh 12% مي‏باشد، كه تجويز Anti-D اين احتمال را تا 2-1% (تزريق بعد از زايمان) و 7/0- 1/0% (تزريق قبل از زايمان) كاهش مي‏دهد.

موارد منع مصرف
براي افرادي كه سابقه واكنشهاي آنافيلاكتيك يا واكنشهاي شديد سيستميك نسبت به گلوبولين‏هاي انساني دارند، Anti-D نبايد مصرف شود. براي نوزادان بعد از تولد، برای همه افراد Rh+ و افراد Rh- كه قبلاً نسبت به فاكتور Rh حساس شده‏اند، نبايد تجويز شود

هشدارها
اين دارو بايد به طور داخل عضلاني و ترجيحاً در عضله دلتوئيد یا ران تزريق شود.

عوارض جانبي
ناراحتي در محل تزريق، تب، درد عضلاني و خواب‏آلودگي از عوارض جانبي اين دارو مي‏باشد.

تداخل هاي دارويي
به دليل وجود ساير ايمنوگلوبولين‏ها همراه Anti-D ، از 30-14 روز قبل تا 3 ماه بعد از تزريق Anti-D، از انجام واكسيناسيون مادر خودداري شود. با اين وجود Anti-D تأثير واكسن سرخجه را كاهش نمي‏دهد و مي‏توان بعد از زايمان و قبل از ترخيص علاوه بر Anti-D واكسن سرخجه را نيز مصرف نمود، به شرط اينكه ميزان پادتن عليه سرخجه 8-6 هفته بعد از واكسيناسيون اندازه‏گيري شود تا از ايجاد مصونيت اطمينان حاصل شود.

نكات قابل توصيه
1- قبل از تجويز و بلافاصله بعد از زايمان، آزمايش تعيين گروه خوني نوزاد (ABO, Rh) و آزمايش مستقيم آنتي‏گلوبولين‎ را بايد انجام داد. 2- در صورت لزوم (زايمانها، سقط جنين يا انتقال خون، نمونه‏برداريها، … ) بايد فرآورده فوراً و يا حداكثر در عرض 72 ساعت بعد از اتمام زايمان يا وقوع حادثه تزريق شود. 3- اگر قبل از زايمان Anti-D تزريق شده باشد، لازم است كه مادر يك مقدار مصرف ديگر بعد از زايمان نوزاد Rh+ دريافت كند. چنانچه اين فرآورده در محدوده 3 هفته قبل از زايمان به مادر تزريق شده باشد، بعد از زايمان نيازي به تزريق مجدد نيست، مگر اينكه مقدار خونريزي جنيني - مادري بيش از 30 ميلي‏ليتر خون كامل باشد. 4- براي نوزادان متولد شده از مادراني كه Anti-D را قبل از زايمان دريافت كرده‏اند ممكن است آزمون آنتي‏گلوبولين (كومبس) به طور ضعيفي مثبت شود. 5- اين فرآورده را بايد در درماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
پروفيلاكسي بعد از زايمان: حداقل يك ويال ايمنوگلوبولين را بايد در عرض 72 ساعت بعد از زايمان تزريق كرد. در صورتي كه مقدار خونريزي جنينی - مادري بيش از 30 ميلي‏ليتر باشد، به ازاي هر 30 ميلي‏ليتر خون كامل يا 15 ميلي‏ليتر گلبول قرمز متراكم بايد يك ويال اضافي تزريق شود. پروفيلاكسي قبل از زايمان: در هفته‏هاي 28-26 بارداري يك ويال و در محدوده 72 ساعت بعد از زايمان نيز بايد يك ويال از راه داخل عضلاني تزريق شود. تهديد به سقط: در هر زمان از دوره بارداري در صورت تهديد به سقط، به ازاي هر 30 ميلي‏ليتر خون كامل يا 15 ميلي‏ليتر گلبول قرمز متراكم، بايد يك ويال mcg 300 تزريق كرد. حوادث انتقال خون: به ازاء هر 30 ميلي‏ليتر خون كامل يا 15 ميلي‏ليتر گلبول قرمز متراكم، بايد يك ويال mcg300 تزريق كرد. متفرقه: بعد از تروماي شكمي، نمونه‏برداري از مايع آمنيون، سقط جنين (اعم از خودبخود يا القاء شده)، يا بارداري خارج رحمي در يا بعد از هفته سيزدهم بارداري، بايد يك ويال تزريق نمود. چنانچه با اين دلايل Anti-D در هفته 18-13 بارداري تزريق شود، يك ويال mcg300 ديگر نيز بايد در هفته‏هاي 28-26 بارداري تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:53
نام ژنريک دارو : ANTI – D IMMUNE GLOBULIN IV

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: علاوه بر درمان پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ايمني حاد و مزمن، بقيه موارد مصرف اين فرآورده همانند Anti-D IM مي‏باشد.

مكانيسم اثر
مشابه IM Anti-D است.

موارد منع مصرف
مشابه IM Anti-D است.

هشدارها
1- اين دارو بايد به طور داخل وريدي يا داخل عضلاني (ترجيحاً در عضله دلتوئيد يا ران) تزريق شود. براي درمان پورپوراي تروبموسيتوپنيك ايمني فقط بايد داخل وريدي تزريق شود. 2- براي نوزادان بعد از تولد، افراد Rh+ ، افراد Rh- كه قبلاً نسبت به فاكتور Rh حساس شده‏اند و افراد بدون طحال، نبايد تجويز شود

عوارض جانبي
به غير از كاهش هموگلوبين در درمان پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ايمني، ساير عوارض جانبي مشابه Anti-D IM است.

تداخل هاي دارويي
مشابه IM Anti-D است.

نكات قابل توصيه
1- به تك‏نگار IM Anti-D مراجعه شود. 2- به دليل احتمال افزايش شدت خونريزي، در صورت پائين بودن هموگلوبين بيمار (كمتر از g/dl10) مقدار مصرف را به mcg30 كاهش دهيد. 3- براي تزريق داخل وريدي، فرآورده را باید قبل از مصرف با سرم نمکی رقیق نمود. فرآورده رقیق شده را نباید به شدت تکان داد و باید با حرکت چرخشی ساده فرآورده را به صورت محلول درآورد. تمام فرآورده را باید در عرض 5-3 دقیقه تزریق کرد. 4- اين فرآورده را بايد در درماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
پروفيلاكسي بعد از زايمان: mcg120 را بايد در عرض 72 ساعت بعد از زايمان تزريق كرد. پروفيلاكسي قبل از زايمان: در هفته‎هاي 28-26 بارداري يك ويال و در محدوده 72 ساعت بعد از زايمان نيز بايد mcg 300 داخل عضلاني يا وريدي تزريق شود. ساير موارد مامائي: بعد از سقط، دستكاري يا نمونه‏برداري (بعد از هفته 34 بارداري)، بايد mcg120 تزريق كرد. بعد از سقط، دستكاري يا نمونه‏برداري (قبل از هفته 34 بارداري)، بايد mcg300 تزريق كرد. اين مقدار باید هر 12 هفته يك بار تا پايان بارداري تزريق شود. در هر زمان از دوره بارداري در صورت تهديد به سقط، بايد mcg300 تزريق كرد. حوادث انتقال خون: به ازاء هر ميلي‏ليتر خون كامل mcg9 يا به ازاء هر ميلي‏ليتر گلبول قرمز متراكم mcg18 (هر8 ساعت mcg600 تا تكميل مقدار لازم) داخل وريدي تزريق شود. به ازاء هر میلی لیتر خون کامل mcg 12 یا به ازاء هر میلی لیتر گلبول قرمز متراکم mcg 24 (هر 12 ساعت mcg 1200 تا تکمیل مقدار لازم) داخل عضلانی تزریق شود. پورپورای ترومبوسیتوپنیک ایمنی: در ابتدا mcg/kg 50 داخل وریدی تزریق شود. در صورتي كه هموگلوبين از g/dl10 كمتر بود، براي كاهش احتمال شدت كم‏خوني mcg/kg40-25 داخل وريدي تزريق شود. در صورت نياز مجدد براي افزايش تعداد پلاكت‏ها يك‏بار ديگر mcg/kg 60-25 تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:53
نام ژنريک دارو : ANTI- THYMOCYTE GLOBULIN, LYMPHOCYTE IMMUNE GLOBULIN (LIG, ATG)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين ضروري است. موارد مصرف: براي جلوگيري از رد پيوند آلوگرافت كليه و براي درمان كم‏خوني آپلاستيك متوسط تا شديد ( در بيماراني كه قابليت پيوند مغز استخوان را ندارند) استفاده مي‏شود. به عنوان كاهنده سيستم ايمني در پيوند كبد، مغز استخوان، قلب و ساير اعضاء نيز مصرف مي‏شود. اگرچه تأثير اين فرآورده به طور قطعي تأئيد نشده است، در درمان مولتيپل اسكلروزيس، مياستني گراو، اسكلرودرما، آپلازياي گلبول‏هاي قرمز نيز استفاده مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي پادتن‏هاي پلي كلونال بر عليه لنفوسيت‏هاي انساني مي‏باشد كه از تصفيه سرم حيوانات مصون شده بر عليه اين نوع سلول‏ها بدست مي‏آيد. به عنوان كاهنده سيستم ايمني با اثر اختصاصي بر روي لنفوسيت‏ها، تعداد لنفوسيت‏هاي وابسته به تيموس را كاهش مي‏دهد و بدينوسيله باعث تقليل سطح ايمني سلولي و هورمورال مي‏شود. ATG باعث مي‏شود در بيشتر از 80% موارد بافت پيوندي براي يك سال حفظ شود.

فارماكوكينتيك
شروع اثر سريع دارد. با انفوزيون mg/kg/day10 اوج غلظت سرمي بعد از 5 روز حاصل مي‎شود. نيمه عمر متوسط آن 7/5 روز مي‏باشد. در حدود 1% آن از طريق ادرار و به طور تغيير نيافته دفع مي‏شود.

موارد منع مصرف
براي بيماران با سابقه واكنشهاي شديد سيستميك متعاقب تجويز قبلي دارو يا هر گاماگلوبولين اسبي نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- اين دارو فقط بايد توسط پزشكان متخصص و مجرب در استفاده داروهاي كاهنده سيستم ايمني و درمان بيماران با پيوند كليه تجويز شود. همچنين در مراكز تخصصي مجهز به وسايل آزمايشگاهي و درماني مورد نياز، بيماران مي‏توانند تحت درمان با اين دارو قرار گيرند. 2- در صورت بروز كاهش گلبول‏هاي سفيد يا پلاكت‏ها مصرف دارو بايد قطع شود. در صورت هموليز، انتقال اريتروسيت‏ها و تزريق مانيتول، فورزمايد، بيكربنات سديم و مايعات ضروري است. در صورت هموليز شديد، قطع مصرف دارو الزامي است. 3- واكنشهاي آنافيلاكتيك نادر و شديد مي‏باشند و امكان دارد در هر زماني در دوره درمان اتفاق بيافتد. در اين صورت انفوزيون را بايد فوراً قطع و 3/0 ميلي‏ليتر اپي‏نفرين 1:1000 داخل عضلاني تزريق كرد. در چنين حالتي، درمان را نبايد مجدداً آغاز كرد.

عوارض جانبي
تب، لرز، كاهش تعداد ساير گلبول‏هاي سفيد و پلاكت‏ها، واكنشهاي پوستي (جوش، خارش، كهير، تورم و قرمزي)، كاهش تعداد پلاكت‏ها، عفونت‏هاي سيستميك، سردرد، درد مفاصل و درد عضلاني از عوارض جانبي شايع اين دارو مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
1- از آنجائي كه اين دارو همراه با كورتيكوستروئيدها و آنتي‏متابوليت‏ها تجويز مي‏شود، بروز عفونت را در بيمار بايد به دقت كنترل كرد. اگر عفونت ظاهر شد، درمان عفونت بايد آغاز گردد. ادامه مصرف اين دارو به شرايط باليني بيمار بستگي دارد. 2- هنگامي كه مقدار مصرف ساير داروهاي كاهنده سيستم ايمني كه به طور همزمان با اين دارو استفاده مي‏شوند تقليل يابد، واكنشهائي نسبت به دارو ايجاد مي‏شود كه قبلاً توسط داروهاي ديگر پنهان شده بودند. 3- تجويز پروفيلاكتيك يا درمان با آنتي‏هيستامين‏ها يا كورتيكوستروئيدها مي‏تواند تب و لرز، خارش و قرمزي پوست ناشي از اين دارو را كنترل كند. 4- به دليل اينكه انفوزيون اين دارو از وريدهاي محيطي باعث التهاب وريدي مي‏شود، با تزريق در وريدهاي با جريان زياد مي‏توان از اين واكنش جلوگيري نمود. 5- فرآورده را در 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري نمائيد. از انجماد آن جلوگيري كنيد و در صورت انجماد آن را دور بريزيد. قبل از انفوزيون وريدي، دارو را بايد در سرم نمكي رقيق نمود. به منظور جلوگيري از تماس داروي رقيق نشده با هواي داخل بطري، ابتدا بطري سرم را بايد وارونه و تمام مقدار مورد نياز براي يك روز را بايد به سرم نمكي اضافه نمود (غلظت دارو نبايد از mg/ml 1 تجاوز كند). به دليل اينكه غلظت كم نمك موجب رسوب نمودن دارو می شود، رقیق نمودن دارو در محلول دكستروز توصيه نمي‏شود. انفوزيون يك نوبت بايد طي 4 ساعت يا بيشتر انجام شود. فرآورده رقيق‏شده تا 12 ساعت قابل استفاده مي‏باشد.

مقدار مصرف
آزمون جلدي: با تزريق داخل جلدي 1/0 ميلي‏ليتر با رقت 1:1000 دارو در سرم نمكي (معادل µg5IgG اسبي) و مقايسه با كنترل (سرم نمكي به تنهائي) انجام مي‏شود. اگر دارو تورم يا قرمزي (يا هر دو) با قطر بيش از 10 ميلي‏ليتر ايجاد كرد، هنگام انفوزيون بايد احتياط كرد. در صورت بروز واكنشهاي سيستميك مثل جوشهاي گسترده، افزايش ضربان قلب، تنگي نفس، كاهش فشار خون يا آنافيلاكسي تزريق دارو نبايد انجام شود. ارزش اين آزمون اثبات نشده است، چرا كه واكنشهاي آلرژيك در بيماران با آزمون منفي ممكن است اتفاق بيافتد. پيوند كليه: براي بزرگسالان - mg/kg/day30-10 و براي كودكان - mg/kg/day 25-5 تجويز مي‏شود. به منظور تأخير در شروع رد پيوند، مقدار ثابتmg/kg/day 15 روزانه براي 14 روز و سپس يك روز در ميان برای 14 روز ديگر ( به طور كلي 21 نوبت در 28 روز) تزريق مي‏شود. اولين نوبت بايد در عرض 24 ساعت بعد از عمل پيوند تجويز شود. به منظور درمان رد پيوند، اولين نوبت را مي‏توان تا تشخيص اولين علامت رد پيوند به تأخير انداخت. مقدار توصيه شده mg/kg/day15-10 براي 14 روز مي‏باشد و سپس تزريق يك روز در ميان تا 21 نوبت ديگر را مي‏توان تجويز كرد. درمان كم‏خوني آپلاستيك: mg/kg/day20-10روزانه براي 14-8 روز توصيه مي‏شود. سپس تزريق يك روز در ميان تا 21 نوبت ديگر را نيز مي‏توان تجويز نمود. به دليل كاهش تعداد پلاكت‏ها متعاقب تجويز اين دارو، دليل كاهش تعداد پلاكت‏ها متعاقب تجويز اين دارو، ممكن است بيماران نياز به انتقال پلاكت داشته باشند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:53
نام ژنريک دارو : HEPATITS B IMMUNE GLOBULIN

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي پيشگيري از بيماري هپاتيت B در موارد ذيل مصرف مي‏شود: بعد از تماس تزريقي (سوزن تزريق يا تصادفي)، تماس غشاء مخاطي (ترشح تصادفي مايع)، تماس جنسي يا تماس خوراكي (استفاده از پيپت) با مواد HBsAg مثبت مثل خون، پلاسما يا سرم، در نوزادان متولد شده از مادران HBsAg مثبت، افراد در معرض خطر با عفونت هپاتيت B. تجويز ايمنوگلوبولين هپاتيت B قبل يا همراه واكسن هپاتيت B نه تنها با ايجاد پاسخ ايمني فعال نسبت به واكسن تداخل ندارد، بلكه دستيابي سريع به سطوح لازم پادتن ضد هپاتيت را موجب مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي مقدار زيادي از آنتي‏بادي ضد آنتي‏ژن سطحي ويروس هپاتيت B مي‏باشد.

فارماكوكينتيك
بعد از تزريق اين فرآورده، پادتن در عرض 6-1 روز ظاهر شده و 21-4 روز بعد به حداكثر مقدار خود مي‏رسد. نيمه‏عمر متوسط پادتن بين 25-17 روز مي‏باشد، ولي مصونيت براي 2 ماه تداوم دارد. تجويز اين فرآورده بروز بيماري را 75% كاهش مي‏دهد و تجويز همزمان آن با واكسن هپاتيت B 98% افراد را مصون مي‏سازد.

هشدارها
1- براي افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين‏هاي انساني، اين فرآورده بايد با احتياط مصرف شود. 2- احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد.

عوارض جانبي
درد موضعي در محل تزريق، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق ايمنوگلوبولين هپاتيت B، از تجويز واكسن‏هاي ويروسي بايد امتناع كرد.

نكات قابل توصيه
1- به دليل احتمال بروز واكنشهاي شديد، از تزريق داخل وريدي اجتناب شود. از راه داخل عضلاني و ترجيحاً در عضله ران يا دلتوئيد تزريق شود. به علت احتمال خطر آسيب به عصب سياتيك نبايد در عضله سريني تزريق كرد. 2- براي بيماران تحت درمان با مهاركننده پروتئيناز آلفا يك واكسيناسيون بر عليه هپاتيت B توصيه شده است. در صورت ناكافي بودن وقت براي تكميل پاسخ ايمني توسط واكسن، بايد يك نوبت ايمنوگلوبولين هپاتيت B تزريق شود. 3- فرآورده را بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
پيشگيري بعد از تماس: مقدار توصيه شده ml/kg06/0 مي‏باشد و مقدار معمول براي بزرگسالان معادل 5-3 ميلي‏ليتر است. مقدار مورد نياز را بايد بلافاصله (يا حداكثر در عرض 7 روز) بعد از تماس از راه داخل عضلاني تزريق كرد. 30-28 روز بعد اين تزريق را بايد تكرار نمود. پيشگيري درنوزادان متولد شده از مادران HBsAg مثبت: بلافاصله بعد از تولد (يا حداكثر در عرض 12 ساعت) مقدار نيم ميلي‏ليتر از دارو را بايد در داخل عضله ران تزريق كرد. همچنين براي اين نوزادان در طي روز بعد از تولد يك نوبت واكسن هپاتيت B تزريق شود. اگر در اولين نوبت تزريق واكسن تا 3 ماهگي نوزاد تعويق افتاد، تزريق نوبت دوم و سوم اين فرآورده (نيم ميلي‏ليتر ) در 3 ماهگي و 6 ماهگي ضروري است. افراد در معرض خطر با عفونت هپاتيت B: ايمنوگلوبولين‏ هپاتيت B (براي نوزادان نيم ميلي‏ليتر و براي بزرگسالان ml/kg06/0) راهمزمان يا يك ماه قبل از واكسن هپاتيت B بايد تزريق كرد.

nasirii
2011-Mar-02, 13:54
نام ژنريک دارو : IMMUNE GLOBULIN INTRAMUSCUALR (IGIM)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي پيشگيري يا درمان هپاتيت A، پيشگيري يا تخفيف علائم سرخك، جبران نقص ايمنوگلوبولين‏هاي طبيعي، ايمني انتقالي در افراد مبتلا به نقص سيستم ايمني در معرض ابتلا به آبله مرغان، كاهش احتمال بروز سرخجه و ضايعات جنيني در دوران بارداري مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده محلولي از ايمنوگلوبولين‏ها، مخصوصاً IgG، مي‏باشد. ميزان تأثير اين فرآورده در پيشگيري از هپاتيتA و سرخك به ترتيب 95- 80% و 50% مي‏باشد.

فارماكوكينتيك
حداكثر سطوح خوني ايمنوگلوبولين IgG تقريباً دو روز بعد از تزريق اين فراورده بدست مي‏آيد. نيمه‏عمر IgG در گردش خون افراد با سطوح طبيعي IgG معادل 23 روز است.

موارد منع مصرف
اين فرآورده براي افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي يا واكنشهاي شديد سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين‏هاي انساني، و بيماران مبتلا به نقص منفرد IgG و يا نقص انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها نبايد تجويز شود.

هشدارها
اين فرآورده فقط براي تزريق داخل عضلاني (ترجيحاً در عضله سريني) مي‏باشد.

عوارض جانبي
درد و حساسيت موضع تزريق، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده اين دارو مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي زنده ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق اين فرآورده، از تجويز واكسن‏هاي ويروسي امتناع شود.

نكات قابل توصيه
1- در صورت تماس بيماران مبتلا به ضعف سيستم ايمني با سرخك، بلافاصله اين فرآورده را بايد تزريق و از مصرف واكسن سرخك براي اين افراد بايد خودداري كرد. 2- به دليل احتمال بروز واكنشهاي شديد، بايد از تزريق داخل وريدي اجتناب كرد. 3- براي افراد باسابقه واكنشهاي حساسيتي سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين‏هاي انساني، اين فرآورده بايد با احتياط مصرف شود. 4- هنگام تزريق دارو، احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد. 5- فرآورده را بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري و از انجماد آن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
هپاتيت A : براي افرادي كه با بيماران هپاتيت A تماس دارند، يك نوبت ml/kg02/0 توصيه مي‏شود. براي مسافريني كه قصد عزيمت به مناطق آلوده را دارند، براي حضور كمتر از سه ماه بايد يك نوبت ml/kg02/0 تزريق شود و براي حضور بيش از سه ماه، هر 6-4 ماه يك بار ml/kg06/0 تزريق شود. سرخك: به منظور جلوگيري يا تخفيف علائم سرخك در افراد حساس كه كمتر از شش روز قبل با سرخك تماس داشته است، ml/kg25/0 تزريق و اگر كودك حساس مبتلا به نقص ايمني نيز بود، ml/kg5/0 (حداكثر 15 ميلي‏ليتر) تزريق شود. نقص ايمنوگلوبولين: استفاده از IGIV ارجحيت دارد، ولي در صورت فقدان IGIV مي‏توان IGIM را مصرف كرد. مقدار اوليه ml/kg 3/1 و بعد هر 3 يا 4 هفته ml/kg66/0 تزريق شود. بعضي از بيماران با فواصل كوتاهتري به IGIM نياز دارند. آبله مرغان: در صورت فقدان ايمنوگلوبولين ضد آبله مرغان بلافاصله ml/kg2/1-6/0 تزريق شود. سرخجه: مقدار ml/kg55/0 در عرض 72 ساعت بعد از تماس توصيه شده است.

nasirii
2011-Mar-02, 13:54
نام ژنريک دارو : IMMUNE GLOBULIN INTRAVENOUS (IGIV)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين دارو براي درمان بيماران مبتلا به نقص سيستم ايمني، پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ايمني، لوسمي لنفوسيتيك مزمن سلول هاي B، سندروم كاواساكي، جلوگيري از عفونت در كودكان مبتلا به ايدز و در پيوند مغز استخوان به منظور كاهش احتمال بروز و شدت عفونت سيستميك و كاهش واكنش ميزبان بر عليه پيوند مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده باعث ايجاد سطوح وسيعي از پادتن‏ها مي‏شود.

فارماكوكينتيك
اين فرآورده بلافاصله اثر نموده و ميزان تأثير درماني آن در لوسمي لنفوسيتيك سلول‏هاي B 50%، در بيماري پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ايمني 100-64% و در بيماري مبتلا به سندرم كاواساكي 78-65% مي‏باشد. ميانگين عمر پادتن 25-18 روز است.

موارد منع مصرف
براي افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي يا واكشنهاي شديد سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين‏هاي انساني، اين فرآورده نبايد مصرف شود. اين فرآورده براي بيماران مبتلا به نقص منفرد IgA يا نقص انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها نبايد تجويز شود.

هشدارها
1- سندرم مننژيت آسپتيك بعد از تزريق IGIV مخصوصاً با مقادير زياد گزارش شده است. اين سندروم كه از چند ساعت تا 2 روز بعد از تزريق IGIV شروع مي‏شود، داراي علائمي مثل سردرد شديد، خواب آلودگي، تب، نورترسي، حركت دردناك چشمها، تهوع و استفراغ مي‏باشد. 2- IGIV مي‏تواند يك افت سريع فشارخون و علائم باليني آنافيلاكسي را موجب شود. بروز اين واكنشها به سرعت انفوزيون بستگي دارد. علائم حياتي را باید به طور مداوم كنترل كرد ومراقب هرگونه علامت در مدت انفوزيون بود. 3- واكنشهاي پيشرونده التهابي بيشتر در بيماران آگاماگلوبولينمي يا هيپوگاماگلوبولينمي شديد اتفاق مي‏افتد كه براي اولين بار تحت درمان با ايمنوگلوبولين‏ها قرار مي‏گيرند يا 8 هفته از آخرين تزريق ايمنوگلوبولين‏ دريافتي آنها مي‏گذرد.

عوارض جانبي
بروز عوارض جانبي به سرعت انفوزيون بستگي دارد، تهوع، استفراغ، كرامپ‏هاي شكمي، تب، لرز، ناخوشي، درد مفاصل و عضلات، افزايش ضربان قلب، جوش و قرمزي پوست، سردرد و و سرگيجه از عوارض عمده IGIV مي‏باشد.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي زنده ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق IGIV، بايد از تجويز واكسن‏هاي ويروسي امتناع شود.

نكات قابل توصيه
1- فقط بايد از راه داخل وريدي تزريق شود. 2- فرآورده بايد در دماي اتاق و زير 30 درجه سانتيگراد نگهداري شود و یا فرآورده طبق دستور سازنده آن نگهداري شود. براي آماده‏سازي از محلول همراه فرآورده استفاده شود. از انجماد فرآورده باید جلوگيري نمود.

مقدار مصرف
درمان جايگزيني ايمنوگلوبولين‏ها: مقدار مناسب IGIV به منظور تامين سطح طبيعي (IgG حداقل g/l2)تعيين مي‏گردد. mg/kg400-100 هر سه تا چهار هفته يك بار توصيه شده است، اگرچه بعضي از بيماران ممكن است تا ميزان mg/kg600 هر سه تا چهار هفته يك بار نياز داشته باشند. براي نوبت اول توصيه مي‏شود كه mg/kg200 با فواصل كوتاهتري تزريق شود و بعد مطابق مقدار فوق بايد عمل نمود. درمان لوسمي لنفوسيتيك سلول‏هاي B: mg/kg400 هر 4-3 هفته يك بار تزريق شود. درمان پورپوراي ترومبوسيتوپنيك ايمني: براي شروع mg/kg2000-400 براي يك تا 7 روز متوالي تزريق مي‏گردد. در صورت پاسخ به درمان (تعداد پلاكت cells/mm350000-30000) بعد از روز دوم مي‏توان درمان را قطع كرد. بعد از شروع درمان، چنانچه تعداد پلاكت‏ها به cells/mm3 30000 برسد يا بيمار داراي علائم خونريزي باشد، درمان را با تزریق mg/kg 2000 – 400 هر 2 هفته یک بار ادامه دهيد تا تعداد پلاكت‏ها بالاي cells/mm330000 ( و در كودكان cells/mm320000) حفظ شود. سندرم كاواساكي: در طي 10 روز ابتداي بيماري، درمان يا به صورت يك مرتبه g/kg2 در طي 10 ساعت و يا به صورت mg/kg400 در 4 روز متوالي تزريق شود. درمان همزمان با آسپيرين (mg/kg/day100) تا روز چهاردهم بيماري و سپس mg/kg/day5-3 براي 5 هفته نيز توصيه مي‏شود. كودكان مبتلا به ايدز: در اين بيماران تزريق mg/kg400 هر 28 روز يك بار توصيه مي‏شود. بيماران نيازمند پيوند مغز استخوان: 7 و 2 روز قبل از انجام عمل پيوند و سپس هر هفته يك بار تا 90 روز بعد از عمل پيوند mg/kg500 تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:54
نام ژنريک دارو : MEASLES IMMUNE GLOBULIN

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي بر عليه بيماري سرخك مورد استفاده قرار مي‏گيرد. همچنين در افراد مستعد كه با عفونت تماس داشته‏اند، براي پيشگيري و بهبودي سرخك مصرف مي‏شود. همچنين در زنان باردار در سه ماهه اول، بيماران مبتلا به سندرم نقص پادتن، بيماران تحت درمان با مقادير زياد كورتيكوستروئيدها يا سایر داروهاي كاهنده سيستم ايمني، بيماران مبتلا به بيماريهاي شديد تب‏دار (مخصوصاً اگر داراي اختلالات مغزي باشند) به شرط آنكه تابحال واكسينه نشده باشند مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي ايمنوگلوبولين‏هاي ليوفيليزه (عمدتاً IgG ) مي‏باشد و از پلاسماي حاوي پادتن‏هاي خاص بر عليه ويروس سرخك بدست مي‏آيد.

هشدارها
1- در افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي سيستميك بايد اين فرآورده با احتياط مصرف شود. 2- هنگام تزريق دارو، احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد.

عوارض جانبي
درد و سفتي در محل تزريق، تب، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده اين فرآورده مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق اين ايمنوگلوبولين‏، از تجويز واكسن‏هاي ويروسي امتناع شود.

نكات قابل توصيه
اين فرآورده بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد و دور از نور و تحت خلاء يا گاز خنثي نگهداري شود.

مقدار مصرف
پيشگيري فوري: در اسرع وقت بعد از تماس (يا حداكثر در طي 5 روز بعد از آن)، ml/kg4/0-2/0 بايد داخل عضلاني تزريق شود. در صورت تداوم تماس همين مقدار بايد بعد از 3-2 هفته تكرار شود. درمان بيماري سرخك: تزريق داخل عضلاني ml/kg2/1-1 توصيه مي‎شود. جلوگيري از بروز عوارض جانبي بعد از واكسيناسيون: براي اين منظور تزريق داخل عضلاني ml/kg02/0 توصيه شده است. اين مقدار از پيشرفت ايمني فعال بر عليه واكسن جلوگيري نمي‏كند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:55
نام ژنريک دارو : RABIES IMMUNE GLOBULIN

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي بر عليه بيماري هاري همراه با واكسن‏ هاري در درمان بعد از تماس مورد استفاده قرار مي‏گيرد.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي ايمنوگلوبولين‏هاي انساني (عمدتاً IgG ) مي‏باشد كه از پلاسماي افراد مصون شده بر عليه بيماري هاري بدست مي‏آيد و داراي پادتن‏هاي اختصاصي بر عليه ويروس‏هاي هاري مي‏باشد.

فارماكوكينتيك
از 24 ساعت بعد از تزريق سطوح پادتن انتقالي قابل تشخيص خواهد بود و براي 21 روز در سطح مطلوب باقي خواهد ماند.

موارد منع مصرف
در صورت واكسيناسيون موفقيت‎آميز قبل از تماس و براي بيماران مبتلا به نقص منفرد IgA نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- براي افراد با سابقه واكنشهاي حساسيتي سيستميك به علت تجويز ايمنوگلوبولين‏هاي انساني، اين فرآورده بايد با احتياط مصرف شود. اپي‏نفرين بايد در دسترس باشد. 2- هنگام تزريق اين دارو، احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد.

عوارض جانبي
درد و سفتي در محل تزريق، تب، كهير، و آنژيوادم از عوارض جانبي اين فرآورده مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق ايمنوگلوبولين ضد هاري، از تجويز واكسن‏هاي ويروسي امتناع شود. همچنين در صورت مصرف همزمان واكسن هاري، بايد از تكرار تزريق ايمنوگلوبولين خودداري شود.

نكات قابل توصيه
1- براي افراد مبتلا به نوعي خاص از كمبود IgA، كمبود پلاكت‏ها و اختلالات انعقادي بايد با احتياط از اين فرآورده استفاده كرد. 2- از راه داخل وريدي نبايد تزريق شود. 3- اين فرآورده بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد و دور از نور نگهداري شود. از انجماد فرآورده جلوگيري شود و در صورت انجماد آن را بايد دور ريخت.

مقدار مصرف
هر چه سريعتر بعد از تماس، ايمنوگلوبولين‏ ضد هاري، (IU/Kg20 يا mg/ml133/0، نيمي از مقدار مورد نياز را بايد در محل گزش پخش كرد و باقيمانده را در عضله سريني تزريق كرد) باید تجويز شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:55
نام ژنريک دارو : TETANUS IMMUNE GLOBULIN

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي ايمنوگلوبولين‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني انتقالي بر عليه بيماري كزاز در افراد زخمي كه زخم آنها با اسپور باكتري كزاز آلوده شده باشد، استفاه مي‏شود. همچنين براي افراد زخمي، در صورت مشخص نبودن سابقه واكسيناسيون كزاز يا گذشت بيش از 10 سال از آخرين نوبت تزريق نيز تجويز اين فرآورده توصيه شده است. مصرف همزمان اين فرآورده با توكسوئيد كزاز بلامانع است.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي ايمنوگلوبولين‏هاي ليوفيليزه (عمدتاًIgG) مي‏باشد و از پلاسماي حاوي پادتن‏هاي خاص بر عليه Chlostridium Tetani بدست مي‏آيد.

فارماكوكينتيك
پادتن كزاز داراي نيمه عمري معادل 5/3 تا 5/4 هفته مي‏باشد. از 24 ساعت بعد از تزريق سطوح پادتن انتقالي قابل تشخيص خواهد بود و براي 21 روز در سطح مطلوب باقي خواهد ماند.

موارد منع مصرف
در صورت سابقه حساسيت ايمنوگلوبولين‏هاي انساني و براي بيماران مبتلا به نقص منفرد IgA نبايد تجويز شود.

هشدارها
هنگام تزريق اين دارو، احتمال انتقال بيماريهاي ويروسي وجود دارد.

عوارض جانبي
درد و سفتي در محل تزريق، كهير و آنژيوادم از عوارض جانبي عمده اين فرآورده مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به دليل تداخل اثر با واكسن‏هاي ويروسي، تا سه ماه بعد از تزريق ايمنوگلوبولين ضد كزاز، بايد از تجويز واكسن‏هاي ويروسي امتناع كرد.

نكات قابل توصيه
1- به دليل بروز واكنشهاي شديد، از تزريق داخل وريدي اجتناب شود. بايد از راه داخل عضلاني و ترجيحاً در عضله ران يا دلتوئيد تزريق گردد. به علت احتمال خطر آسيب به عصب سياتيك نبايد در عضله سريني تزريق شود. فقط از راه داخل عضلاني استفاده شود. 2- آزمون جلدي نبايد انجام شود، زيرا تزريق داخل جلدي محلول‏هاي غليظ IgG اغلب باعث واكنشهاي التهابي موضعي مي‏شوند كه ممكن با واكنشهاي آلرژيك اشتباه شوند. 3- اين فرآورده بايد در دماي بين 8-2 درجه سانتيگراد و دور از نور نگهداري، ولي از انجماد آن جلوگيري شود.

مقدار مصرف
پيشگيري: براي افراد با سن بيش از 7 سال 250 واحد و براي كودكان كمتر از 7 سال به ازاي هر كيلوگرم وزن آنان 4 واحد مصرف شود. اگرچه مي‏توان همان مقدار بزرگسالان را براي كودكان نيز مصرف نمود. در اين كودكان، مصرف همزمان DTP يا DT با سرنگ متفاوت و در محلي ديگر بايد تزريق شود. در صورت زخمهاي بزرگ و يا كثيف، براي بزرگسالاني كه بيش از 10 سال از تزريق نوبت يادآوري Td يا توكسوئيد كزاز آنها مي‏گذرد مصرف همزمان توكسوئيد اجباري است. در صورت گذشت بيش از 24 ساعت از ايجاد زخم، يا آلودگي شديد زخم ويا در سوختگيها بدون توجه به وضعيت واكسيناسيون فرد بايد 500 واحد از اين فرآورده را داخل عضلاني تزريق نمود. درمان: 150 واحد به ازا هر كيلوگرم وزن فرد (در يك نوبت) همراه با روشهاي درماني ديگر بايد استفاده شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:55
نام ژنريک دارو : INTERFERON BETA- 1A

موارد مصرف
اين فرآورده براي درمان كونديلوما آكاميناتوم ( در صورت وجود كمتر از 9 ضايعه و عدم پاسخ به درمانهاي ديگر) واشكال عودكننده مولتيپل اسكلروزيس وكاهش ميزان ناتوانائي فيزيكي وكاهش تشديد بيماري مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اينترفرون beta-1a و beta-1b محصولات پروتئيني هستند كه از روش نوتركيبي حاصل و به منظور تزريق آماده شده‏اند. اينترفرون beta-1a گليكوپروتئيني با 166 اسيد آمينه مي‏باشد كه از نظر توالي اسيد آمينه‏ها با اينترفرون انساني يكسان است. اينترفرون‏ها گروهي از پروتئين‏ها يا گليكوپروتئين‏هاي طبيعي هستند كه توسط سلول‏هاي اوكاريوت و در پاسخ به عفونتهاي ويروسي يا ساير محركهاي بيولوژيك توليد مي‏شوند. اينترفرون - بتا داراي خواص ضد ويروس، ضد تكثير و تنظيم كننده ايمني مي‏باشد. مكانيسم عمل آن در بيماري مولتيپل اسكلروزيس كاملاً مشخص نيست. اثبات شده است كه اينترفرون با اتصال به گيرنده‏هاي خودش در سطح سلول بيان يك سري از محصولات ژني را باعث مي‏شوند. اعتقاد بر اين است كه اين محصولات ميانجي‏هاي اعمال بيولوژيك اينترفرون - بتا مي‏باشند.

فارماكوكينتيك
متعاقب تزريق مقدار 75-15 ميكروگرم توليد ماركرهاي پاسخ بيولوژيك (مثل نئوپترين و B2- ميكروگلوبولين) تحريك مي‏شوند. سطوح اين ماركرها در طي 12 ساعت بعد از تجويز به حداكثر ميزان خود مي‏رسد و براي حداقل 4 روز بالا باقي مي‏ماند. حداكثر پاسخ بيولوژيك 48 ساعت بعد از تجويز مشاهده خواهد شد. نيمه‏عمر اين دارو 10 ساعت مي‏باشد.

موارد منع مصرف
حساسيت مفرط به دارو، آلبومين انساني يا هر يك از اجزاء فرآورده از موارد منع مصرف اين فرآورده مي‏باشد.

هشدارها
1- تأثير و بي‏ضرري اين دارو در درمان مولتيپل اسكلروزيس پيشرونده مزمن اثبات نشده است. 2- به دليل احتمال افزايش افسردگي و خودكشي، در بيماران مبتلا به افسردگي بايد با احتياط مصرف شود. اگر در بيماري افسردگي بيشتر شد، بايد به قطع درمان توجه داشت. 3- در بيماران مبتلا به تشنج و براي بيماران قلبي اين دارو بايد با احتياط مصرف شود.

عوارض جانبي
سردرد، تب، علائم شبه‏آنفلونزا، عفونت مجاري تنفسي، كم‏خوني، درد مفاصل و عضلات، اسهال و تهوع از عوارض جانبي عمده اين دارو مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان اين فرآورده با داروهاي كاهنده فعاليت مغز استخوان و پرتودرماني باعث كاهش شديد فعاليت مغز استخوان مي‏شود.

نكات قابل توصيه
1- اين فرآورده بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري شود. در صورت عدم وجود يخچال، اينترفرون beta-1a را براي مدت 30 روز مي‏توان در درجه حرارت 25 درجه سانتيگراد نگهداري نمود. در صورت آماده‏سازي هر چه سريعتر و در عرض 6 ساعت (نگهداري در دماي 8-2 درجه سانتيگراد) مصرف شود. 2- قبل از شروع درمان وهمچنين با فواصلي درحين درمان انجام آزمايشات ذيل توصيه مي‏شود: هموگلوبين، شمارش كامل و تمايزي گلبول‏هاي سفيد، شمارش پلاكت‏ها و آزمايشات بيوشيميائي خون مثل آزمونهاي فعاليت كبد. 3- احتمال بروز علائم شبه‏آنفلونزا وجود دارد. اين علائم شامل تب، لرز، درد عضلاني، تعريق مي‏باشند. 4- ممكن است حساسيت به نور در بيمار ايجاد شود. لازم است اقدامات حفاظتي در اين مورد به عمل آيد.

مقدار مصرف
درمان مولتيپل اسكلروزيس: 1/1 ميلي‏ليتر از محلول رقيق‎كننده را بايد به اينترفرون beta-1a افزود وبه آرامي چرخاند تا فرآورده به طور كامل حل شود. براي درمان مولتيپل اسكلروزيس بايد مقدار 30 ميكروگرم هر هفته يك بار داخل عضلاني تزريق شود. درمان كونديلوما آكاميناتوم: mcg 67/3 (million IU1) به ازاء هر 3 ضايعه در هر هفته براي سه هفته داخل يا اطراف ضايعات تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:56
نام ژنريک دارو : INTERFERON BETA-1B

موارد مصرف
براي استفاده در بيماران سرپائي مبتلا به نوع متناوب بيماري مولتيپل اسكلروزيس به منظور كاهش تناوب و وخامت اين بيماري مصرف مي‏شود. اين نوع بيماري با حملات عودكننده اختلالات عصبي همراه با بهبودي كامل يا ناقص مشخص مي‏شود.

مكانيسم اثر
اينترفرون beta-1a و beta-1b محصولات پروتئيني هستندكه به منظور تزريق آماده شده‏اند. اينترفرون beta-1b پروتئني داراي 165 اسيدآمينه ولي فاقد زنجيره جانبي كربوهيدرات موجود در اينترفرون انساني مي‏باشد. اينترفرون‏ها گروهي از پروتئين‏ها يا گليكوپروتئين‏هاي طبيعي هستند كه توسط سلول‏هاي اوكاريوت و در پاسخ به عفونتهاي ويروسي يا ساير محركهاي بيولوژيك توليد مي‏شوند. اينترفرون - بتا داراي خواص ضد ويروس، ضدتكثير و تنظيم كننده ايمني مي‏باشد. مكانيسم عمل آن در بيماري موليتپل اسكلروزيس كاملاً مشخص نيست. اثبات شده است كه اينترفرون ها با اتصال به گيرنده‏هاي خودش در سطح سلول بيان يك سري از محصولات ژني را باعث مي‏شوند. اعتقاد بر اين است كه اين محصولات ميانجي‏هاي اعمال بيولوژيك اينترفرون - بتا مي‏باشند.

فارماكوكينتيك
با تزريق زيرجلدي غلظت سرمي اين فرآورده بين 8-1 ساعت بعد از تجويز به حداكثر ميزان (IU/ml40) خود مي‏رسد. فراهمي زيستي از راه زيرجلدي معادل 50% مي‏باشد. نيمه‎عمر دارو بين 8 دقيقه تا 3/4 ساعت و حجم توزيع آن برابر L/Kg 88/2-25/0 مي‏باشد. تزريق داخل وريدي دارو 3 بار در هفته براي دو هفته باعث تجمع دارو در سرم بيماران نمي‏شود.

موارد منع مصرف
حساسيت مفرط به دارو، آلبومين انساني يا هر يك از اجزاء فرآورده از موارد منع مصرف اين فرآورده مي‏باشد.

هشدارها
1- تأثير و بي‏ضرري اين دارو در درمان مولتيپل اسكلروزيس پيشرونده مزمن اثبات نشده است. 2- به دليل احتمال افزايش افسردگي وخودكشي، در بيماران مبتلا به افسردگي با احتياط مصرف شود. اگر در بيماري افسردگي بيشتر شد، بايد به قطع درمان توجه داشت. 3- در بيماران مبتلا به تشنج و براي بيماران قلبي اين دارو بايد با احتياط مصرف شود.

عوارض جانبي
واكنشهاي موضعي در محل تزريق، سردرد، تب، لرز، سينوزيت، دل‏درد، فشار خون بالا، علائم شبه‏آنفلونزا، درد عضلاني، اسهال، يبوست، استفراغ و عوارض عصبي از عوارض جانبي عمده اين دارو مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
1- اين فرآورده بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري شود. در صورت آماده‏سازي بايد فرآورده را در عرض 3 ساعت استفاده كرد. 2- براي آماده‏سازي، ml2/1 از محلول رقيق‏كننده به داخل ويال تزريق شود، به آهستگي ويال چرخانيده شود تا دارو به طور كامل حل گردد. بعد از آماده‏سازي ويال حاوي محلول mg/ml 25/0 مي‏باشد. 3- قبل از شروع درمان و همچنين با فواصلي در حين درمان انجام آزمايشات ذيل توصيه مي‏شود: هموگلوبين، شمارش كامل و تمايزي گلبول‏هاي سفيد، شمارش پلاكت‏ها، آزمونهاي فعاليت كبد. 4- احتمال بروز علائم شبه‏آنفلونزا وجود دارد. اين علائم شامل تب، لرز، درد عضلاني و تعريق مي‏باشد. 5- ممكن است حساسيت به نور در بيمار ايجاد شود. لازم است اقدامات حفاظتي در اين مورد به عمل آيد.

مقدار مصرف
mg25/0 معادل mIU 8 يكروز در ميان زيرجلدي تزريق شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:56
نام ژنريک دارو : INTERFERON GAMMA-1B

موارد مصرف
اين دارو براي كاهش احتمال بروز و شدت عفونتهاي همراه با بيماري گرانولوماتوز مزمن و درمان پوكي استخوان شديد و بدخيم (براي تاخير در زمان پيشرفت بيماري) مصرف مي‏شود

مكانيسم اثر
اينترفرون gamma-1b داراي يك زنجيره پپتيدي با 140 اسيد‏آمينه مي‏باشد. اينترفرون‏ها گروهي از پروتئين‏ها يا گليكوپروتئين‏هاي طبيعي هستند كه توسط سلول‏هاي اوكاريوت و در پاسخ به عفونتهاي ويروسي ياساير محركهاي بيولوژيك توليد مي‏شوند. اگرچه اينترفرون‏ها داراي خواص مشتركي مي‏باشند، ولي اينترفرون‏ - گاما داراي اثرات فعال‎كنندگي فاگوسيت‏ها (مثل توليد متابوليت‏هاي اكسيژن در داخل فاگوسيت‏ها) مي‏باشد. تحقيقات نشان مي‏دهد كه اينترفرون - گاما باعث افزايش متابوليسم اكسيداتيو ماكروفاژهاي بافتي، افزايش سايتوتوكسيسيتي وابسته به پادتن و فعاليت سلول‏هاي كشنده طبيعي مي‏شود. برخلاف اينترلوكين 4، اينترفرون - گاما سطح IgE و توليد كلاژن را كاهش مي‏دهد. اين فرآورده همچنين سطح سرمي اينترلوكين 2، ترشح H2O2 توسط منوسيت‏ها و نسبت سلول‏هاي T4به سلول‏هاي T8 را افزايش مي‏دهد.

فارماكوكينتيك
نيمه عمر اين فرآورده 38 دقيقه، 9/2 ساعت و 9/5 ساعت به ترتيب براي تزريق داخل وريدي، داخل عضلاني و زيرجلدي مي‏باشد. زمان لازم براي رسيدن به حداكثر غلظت با تزريق زيرجلدي و داخل عضلاني به ترتيب برابر با 7 و 4 ساعت است.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت مفرط به اينترفرون گاما، محصولات باكتري E. coli يا هر يك از اجزاء فراورده نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- هنگام مصرف براي بيماران مبتلا به تشنج يا اختلالات CNS و بيماران قلبي و بيماران مبتلا به ضعف مغز استخوان، مالتيپل اسكلروزيس، لوپوس اريتماتوز سيستميك احتياط لازم به عمل آيد. 2- در صورت بروز واكنش حاد حساسيتي، مصرف دارو فوراً بايد قطع و از روشهاي درماني مناسب استفاده شود.

عوارض جانبي
كاهش تعداد گلبول‏هاي سفيد، تب، لرز، جوشهاي پوستي، سردرد، سندرم شبه‏آنفلونزا، اسهال، تهوع، استفراغ، ناراحتي‏هاي قلبي و عصبي و واكنشهاي موضعي در محل تزريق از عوارض جانبي عمده اين دارو مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان اين فرآورده با داروهاي كاهنده فعاليت مغز استخوان و پرتودرماني باعث كاهش شديد فعاليت مغز استخوان مي‏شود.

نكات قابل توصيه
1- انجام آزمايشات ذيل قبل از درمان و با فواصل 3 ماهه در حين درمان بيماران مبتلا به گرانولوماتوز توصيه مي‏شود: آزمايشات خون شناسي (شمارش كامل سلول‏هاي خوني، شمارش تمايزي و پلاكت‏ها) و آزمايشات بيوشيميائي (آزمايشات مربوط به فعاليت كليه و كبد) و آزمايش ادرار. 2- بهترين محل تزريق زيرجلدي در عضله دلتوئيد يا ران مي‏باشد. 3- ويال فرآورده يك بار مصرف بوده، لذا مقدار استفاده نشده را بايد دور ريخت. 4- تمام اوقات اين فرآورده بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري، ولي از انجماد آن بايد جلوگيري كرد. از بهم زدن شديد فرآورده خودداري شود. اگر فرآورده بيش از 12 ساعت در حرارت اتاق قرار گرفت، بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
براي بيماراني كه بدن آنها بيشتر از m25/0 مي‏باشد، mcg/m2 50 (million U/m25/1) و براي بيماراني كه بدن آنها معادل يا كمتر از m25/0 مي‏باشد، mcg/kg5/1 سه بار در هفته بايد زيرجلدي تزريق كرد (به طور مثال دوشنبه، چهارشنبه و جمعه). تجويز مقدار بيشتر توصيه نمي‏شود. اگر واكنشهاي شديد ظاهر شد، بايد مقدار مصرف را (تا نصف مقدار فوق) كاهش داد يا تا از بين رفتن اين واكنشها بايد مصرف را قطع نمود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:56
نام ژنريک دارو : AZATHIOPRINE

موارد مصرف
آزاتيوپرين به عنوان داروي كمكي براي جلوگيري از رد پيوند كليه، كبد و لوزالمعده مصرف مي‏شود. اين دارو در روماتيسم‏هاي فعال و حاد كه به داروهاي ضدالتهاب معمولي جواب نمي‏دهند، به كار مي‏رود. به عنوان كاهنده سيستم ايمني بدن در درمان بيماريهاي با منشاء ايمنولوژيك از جمله هپاتيت مزمن فعال، بيماريهاي التهابي روده، درماتوميوزيتيس، مياستني گراو، سندرم نفروتيك، پمفيگوس، سيروز صفراوي، لوپوس اريتماتوز سيستميك وگلومرولونفريت به كار مي‏رود.

مكانيسم اثر
آزاتيوپرين به عنوان آنتاگونيست متابوليسم پورين باعث مهار ساخت DNA، RNA و پروتئين‏ها، كاهش تعداد لنفوسيت‏هاي T و تضعيف فعاليت سيستم ايمني (سلولي و هومورال) مي‏شود. همچنين اين دارو ممكن است در تقسيم ميتوز تداخل نمايد.

فارماكوكينتيك
اين دارو از دستگاه گوارش به خوبي جذب مي‏گردد. متابوليسم آن كبدي و در درجه دوم كليوي است.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت به آزاتيوپرين، و بارداري (فقط در درمان روماتيسم) نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- شمارش كامل سلول‏هاي خوني در طي ماه اول هفته‏اي يك بار و در ماه دوم و سوم دو بار در ماه و سپس هر ماه يك بار بايد انجام شود. در صورت كاهش سريع يا مداوم گلبول‏هاي سفيد، مقدار دارو را فوراً بايد كاهش داد. 2- در درمان جلوگيري از رد پيوند كليه، احتمال بروز عفونت شديد و كشنده (60-30 برابر) افزايش مي‏يابد. در صورت بروز، عفونت بايد به سرعت درمان شود و كاهش مقدار مصرف آزاتيوپرين نيز در نظر گرفته شود. 3- كاهش فعاليت سيستم ايمني با آزاتيوپرين احتمال بروز سرطان را افزايش مي‏دهد. اين دارو فقط بايد توسط پزشك متخصص و مجرب تجويز شود. 4- اين دارو داراي اثرات جهش‏زائي و سرطان‏زائي مي‏باشد و مصرف آن به عنوان داروي كاهنده سيستم ايمني در زنان باردار توصيه نمي‏شود.

عوارض جانبي
عوارض احتمالي اين دارو شامل كم اشتهائي، تهوع واستفراغ، تب و لرز، واكنشهاي حساسيتي، ريزش مو، تضعيف مغز استخوان، كمبود گويچه‏هاي سفيد، خستگي و ضعف غيرعادي ناشي از كم‏خوني مگالوبلاستيك و افزايش بروز عفونت مي‏باشد.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان با آلوپورينول به دليل وقفه آنزيم گزانتين اكسيداز ممكن است سميت آزاتيوپرين را افزايش دهد. استفاده از داروهاي كاهنده فعاليت مغز استخوان و پرتودرماني و داروهاي سايتوتوكسيك مي‏تواند منجر به ايجاد عفونت يا سرطان گردد. مصرف همزمان اين دارو با واكسن‏هاي ويروسي موجب كاهش پاسخ ايمني و مصونيت ناقص مي‏شود. اين دارو باعث افزايش عوارض جانبي واكسن‏هاي ويروسي زنده نيز مي‏شود. مصرف همزمان اين دارو با وارفارين باعث كاهش فعاليت وارفارين مي‏گردد.

نكات قابل توصيه
1- در صورت بيماري فعال ويروسي (آبله مرغان و هرپس)، اختلال كبدي، عفونت، پانكراتيت، نارسائي كليوي و نقص شديد گزانتين اكسيداز، اين دارو بايد با احتياط مصرف شود. 2- بين واكسيناسيون و تجويز اين دارو فاصله زماني 12-6 ماه بايد رعايت شود.

مقدار مصرف
جلوگيري از رد پيوند: خوراكي: ابتدا 3-1 روز قبل عمل جراحي mg/kg 5-3 و يا mg/m2120 از سطح بدن به صورت خوراكي تجويز شود. مقدار مصرف نگهدارنده خوراكي نيز mg/kg3-1 ويا mg/m245 مي‏باشد. تزريقي: قبل، هنگام يا بلافاصله بعد از عمل جراحي mg/kg/day5-3 داخل وريدي تزريق شود. سپس مقدار مصرف بايستي طوري تعديل گردد تا بدون ايجاد سميت، حفظ پيوند تضمين شود. مقدار نگهدارنده تزريقي mg/kg/day3-1 مي‏باشد. درمان لوپوس اريتماتوز، روماتوئيد آرتريت، هپاتيت مزمن فعال، بيماريهاي التهابي روده، درماتوميوزيتيس، مياستني گراو، سندرم نفروتيك، پمفيگوس، سيروز صفراوي، لوپوس اريتماتوز سيستميك و گلومرولونفريت: mg/kg/day1 به صورت خوراكي تجويز مي‏شود و طي 8-6 هفته به مقدار mg/kg/day5/2 افزايش يابد. براي رسيدن به مقدار مصرف نگهدارنده خوراكي آن بايد هر چهار هفته به مقدار mg/kg/day5/0 از مقدار مصرف آن كاست تا به حداقل مقدار مصرف مؤثر رسيد.

nasirii
2011-Mar-02, 13:57
نام ژنريک دارو : CICLOSPORIN

موارد مصرف
سايكلوسپورين در جلوگيري از رد پيوند كليه، كبد، قلب يا ساير اعضاي بدن همراه كورتيكوستروئيدها مصرف مي‏شود. اين دارو همچنين براي درمان رد پيوند مزمن ( در بيماراني كه قبلاً تحت درمان با كاهنده سيستم ايمني بوده‏اند)، درمان آرتريت روماتوئيد حاد، درماتيت آتوپيك و پسوريازيس شديد ( در صورت عدم پاسخ مناسب يا عدم تحمل نسبت به داروهاي سيستميك قبلي) ودرمان سندرم نفروتيك به كار مي‏رود.

مكانيسم اثر
با مهار قابل برگشت و اختصاصي لنفوسيت‏ها در فاز G0 و G1 چرخه سلولي، باعث مهار لنفوسيت‏هاي كمكي و مهاري مي‏شود و توليد IL-2 و فاكتور رشد لنفوسيت‏هاي T را نيز مهار مي‏كند.

فارماكوكينتيك
جذب اين دارو از دستگاه گوارش متغير و حدود 30 درصد است. متابوليسم شديد كبدي دارد و نيمه‏عمر آن در كودكان حدود 7 ساعت و در بزرگسالان حدود 19 است و به طور عمده از طريق صفرا ومدفوع دفع مي‏شود.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت به يكي از اجزاء فرآورده، پرفشاري خون كنترل نشده يا بدخيمي‏ها نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- در صورت وجود عفونت‏هاي ويروسي يا باكتريائي و عيب كار كبد يا كليه بايد با احتياط مصرف شود. 2- در صورت بروز عيب كار كليه طي درمان، مقدار مصرف دارو بايد كاهش يابد.

عوارض جانبي
هيپرپلازي لثه، افزايش فشار خون، سميت كليوي و عصبي، افزايش قند خون و واكنشهاي آلرژيك از عوارض جانبي مهم سيكلوسپورين هستند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان كتوكونازول، آندروژن‏ها، آميودارون، سايمتيدين، دانازول، مسددهاي كانال‏هاي كلسيم، متوكلوپراميد، اريترومايسين يا استروژن‏ها باعث افزايش غلظت سرمي سيكلوسپورين مي‏شود. مصرف همزمان تربينافين، كوتريموكسازول، ريفامپيسين، پروبوكول، كاربامازپين، فنوباربيتال، فني‏توئين باعث كاهش غلظت سرمي سيكلوسپورين مي‏شود. مصرف همزمان سيكلوسپورين با مدرهاي نگهدارنده پتاسيم ممكن است باعث افزايش پتاسيم خون می شود. مصرف همزمان سایر داروهای کاهنده سیستم ايمني با سيكلوسپورين ممكن است خطر بروز عفونت را افزايش دهد.

نكات قابل توصيه
1- بيماران مصرف كننده سيكلوسپورين بايد تحت نظر كامل پزشك باشند. 2- اندازه‏گيري غلظت سرمي سيكلوسپورين‏، كرآتينين، BUN و اسيد اوريك طي درمان با دارو ضروري است. 3- در صورت بروز هر نوع عفونت بايد درمان آن سريعاً انجام شود. ممكن است به كاهش مقدار مصرف سيكلوسپورين نياز باشد. 4- در صورت ظهور علائم رد پيوند بايد مقدار مصرف افزايش داده شود. 5- كودكان ممكن است به مقدار مصرف بيشتري از دارو نياز داشته باشند. 6- در سوءجذب ممكن است جذب خوراكي دارو كاهش يابد. 7- افزايش فشار خون ناشي از اين دارو را مي‏توان با تجويز داروهاي ضدفشارخون بالا كاهش داد. ولي به دليل اينكه سيكلوسپورين پتاسيم خون را افزايش مي‏دهد، از مدرهاي نگهدارنده پتاسيم نبايد استفاده شود.

مقدار مصرف
پيشگيري يا درمان رد پيوند: خوراكي: مقدار mg/kg/day15-12 مصرف مي‏شود. مصرف دارو 12-4 ساعت قبل از جراحي شروع و به مدت 2-1 هفته بعد از عمل ادامه مي‏يابد. مقدار مصرف سپس به ميزان 5% در هفته تا رسيدن به مقدار مصرف نگهدارنده (mg/kg/day10-5) كاهش مي‏يابد. تزريقي: مقدار mg/kg/day6-2 به صورت انفوزيون آهسته وريدي 8-4 ساعت قبل از جراحي تجويز مي‏شود. انفوزيون وريدي مداوم و تا زماني كه بيمار قادر به مصرف شكل خوراكي دارو باشد ادامه مي‏يابد. آرتريت روماتوئيد: mg/kg/day5/2 در دو نوبت مصرف مي‏شود. در صورت پاسخ درماني ناكافي تا هفته هشتم، مقدار را مي‏توان تا mg/kg/day25/3 افزايش داد. بعد از 4 هفته باز مي‏توان مقدار را تا mg/kg/day4 افزايش داد. در صورت عدم پاسخ باليني تا هفته شانزدهم درمان، مصرف سيكلوسپورين بايد قطع شود. پسوريازيس: mg/kg/day5/2 در دو نوبت مصرف مي‏شود و (به فاصله هر دو هفته يك بار مقدار دارو به ميزان mg/kg/day5/0 افزايش يابد) قابل افزايش تا mg/kg/day4 مي‏باشد. در صورت عدم پاسخ درماني، بعد از هفته ششم با مقدار mg/kg/day4 مصرف دارو بايد قطع شود. بعد از كنترل كافي پسوريازيس، مقدار دارو بايد به كمترين مقدار مورد نياز كاهش يابد. پيشگيري از بيماري پيوند عليه ميزبان: mg/kg/day5/12 در دو نوبت مصرف مي‏شود. از 6-3 ماه بعد تا يك سال بعد از شروع درمان، مصرف دارو بايد به تدريج قطع گردد. درمان بيماري پيوند عليه ميزبان: در صورت ظهور علائم بيماري بعد از قطع مصرف دارو، بايد درمان را با كمترين مقدار لازم شروع کرد. سندرم نفروتيك: ابتدا خوراكي mg/kg/day5/3 در دو نوبت مصرف مي‏شود. در صورت عدم پاسخ كافي بعد از سه ماه، درمان بايد قطع شود. مقدار نگهدارنده بايد بر اساس تأثير (با اندازه‏گيري دفع پروتئين در ادرار) وعوارض جانبي تعديل مي‏شود، ولي نبايد از mg/kg/day5 تجاوز كند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:57
نام ژنريک دارو : MYCOPHENOLATE MOFETIL

موارد مصرف
اين دارو براي جلوگيري از رد پيوند قلب، كليه و كبد همراه با سيكلوسپورين وكورتيكوستروئيدها به كار مي‏رود.

مكانيسم اثر
مايكوفنوليك اسيد، متابوليت فعال مايكوفنوليت، مهاركننده قوي، اختصاصي و قابل برگشت آنزيم اينوزين منوفسفات دهيدروژناز مي‏باشد و بنابراين مسير ساخت جديد نوكلئوتيدهاي گوانين را مهار مي‏كند. لنفوسيت‏هاي B و T براي تكثير به اين مسير ساخت جديد پورين وابستگي زيادي دارند، درحالي كه ساير سلول‏ها، از مسير بازيافتي استفاده مي‏نمايند. لذا اين دارو روي لنفوسيت‏ها اثر سايتوتوكسيك دارد. مايكوفنوليت باعث مهار تكثير لنفوسيت‏هاي B و T ، كاهش توليد پادتن و مهار فراخواني گويچه‏هاي سفيد به محل التهاب يا عضو پيوندي مي‏شود. اين دارو بر پاسخ‏هاي اوليه ايمني (فعاليت منوسيت‏ها مثل توليد IL-1 و IL-2) تاثير ندارد.

فارماكوكينتيك
جذب دارو از دستگاه گوارش به طور گسترده و با سرعت (فراهمي زيستي 94% ) انجام مي‏شود. نيمه‏عمر آن حدود 17 ساعت است. حذف آن 93% كبدي و 6% كليوي مي‏باشد.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت به يكي از اجزاء فرآورده نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- مصرف دارو در نارسائي شديد كليوي بايد با احتياط لازم صورت گيرد. 2- در صورت كاهش تعداد نوتروفيل‏ها، بايد مصرف دارو را قطع كرد يا مقدار دارو را كاهش داد.

عوارض جانبي
كم‏خوني، سرفه، سردرد، درد قفسه سينه، تنگي نفس، وجود خون در ادرار، فشار خون بالا، كاهش تعداد گويچه‏هاي سفيد، يبوست يا اسهال، درد در ناحيه شكم، تهوع و استفراغ از عوارض جانبي اين دارو مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان آسايكلوير، گن سايكلوير، پروبنسيد، ساليسيلات‏ها باعث افزايش غلظت پلاسمائي مايكوفنوليت مي‏شود. مصرف همزمان با ساير داروهاي كاهنده سيستم ايمني و گلوكوكورتيكوئيدها احتمال بروز سرطان و بدخيمي‏هاي پوست و عفونت را افزايش مي‏دهد.

نكات قابل توصيه
1- شمارش كامل گويچه‏هاي خوني در ماه اول به طور هفتگي و در ماه دوم و سوم ماهي دو بار و سپس در طول سال اول هر ماه بايد انجام شود. 2- مصرف اين دارو در بيماران مبتلا به بيماريهاي شديد دستگاه گوارش بايد با احتياط انجام شود. 3- در صورت تأخير فعاليت كليه پيوندي پس از عمل پيوند، احتمال عوارض جانبي دارو افزايش مي‏يابد. 4- اولين نوبت دارو بلافاصله و حداكثر در طي24 ساعت بعد از انجام عمل پيوند تزريق شود.

مقدار مصرف
بلافاصله بعد از عمل پيوند انفوزيون داخل وريدي بايد انجام شود. پيوند كليه: يك گرم انفوزيون داخل وريدي (در طول دو ساعت) يا خوراكي دو بار در روز (مقدار روزانه دوگرم) مصرف شود. پيوند قلب: 5/1 گرم انفوزيون داخل وريدي (در طول دو ساعت) دو بار در روز يا خوراكي يك گرم دو بار در روز مصرف شود. پيوند كبد: يك گرم انفوزيون داخل وريدي ( در طول دو ساعت) دو بار در روز یا خوراكي 5/1 گرم دو بار در روز مصرف شود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:57
نام ژنريک دارو : DIPHTHERIA & TETANUS TOXOIDS & PERTUSSIS VACCINE (DTP)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي توكسوئيدها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني فعال بر عليه كزاز، ديفتري و سياه سرفه در نوزادان و كودكان از سن 6 هفتگي تا 7 سالگي مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي توكسوئيدهاي كزاز و ديفتري و باسيل غير فعال سياه سرفه مي‏باشد و توليد پادتن‏هاي خنثي‏كننده بر عليه هر سه عامل بيماريزا را موجب مي‏شود.

موارد منع مصرف
اين فرآورده نبايد براي كودكان با سن بيش از 7 سال يا كمتر از 6 هفته مصرف شود. در صورت سابقه بهبودي از يك عفونت اثبات شده با باسيل سياه سرفه، حساسيت نسبت به يكي از اجزاء فرآورده، وجود تب يا عفونت حاد، هرگونه عفونت حاد يا بيماري همراه با تب، سابقه عوارض نورولوژيك متعاقب تزريق اين فرآورده، اختلالات انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها و در هنگام شيوع پوليوميليت از موارد منع مصرف اين توكسوئيد مي‏باشند. در موارد منع مصرف واكسن سياه سرفه مي‏توان توكسوئيد كزاز و ديفتري مخصوص كودكان DT را جايگزين اين فرآورده نمود.

هشدارها
1- براي درمان بيماري كزاز يا پيشگيري فوري بايد از پادزهر كزاز و ترجيحاً از پادتن انساني ضدكزاز استفاده شود. براي درمان ديفتري يا پيشگيري فوري بايد پادزهر ديفتري مصرف شود. 2- واكسن DTP نبايد براي ايمن‏سازي در افراد با سن بيشتر از 7 سال استفاده كرد و به جاي آن توكسوئيد تتانوس و ديفتري (Td) براي ايمن‏سازي در بزرگسالان بايد تزريق شود. 3- براي كودكاني كه احتمال بروز تشنج در آنها وجود دارد، به منظور پيشگيري از تشنجهاي ناشي از تب مقدار مناسب استامينوفن (بر اساس سن) هر 6-4 ساعت تجويز شود. 4- اگر در تزريق‏هاي قبلي فرآورده موارد زير طي 48 ساعت بعد از تزريق DTP اتفاق افتاده است نوبت‏هاي بعدي بايد با احتياط مصرف شود: تب 5/40 درجه سانتيگراد به علت واكسن و نه به علت ديگري، شوك يا كلاپس يا گريه مداوم و غير قابل تسكين، تشنج با يا بدون تب.

عوارض جانبي
قرمزي، درد و تورم ملايم در ناحيه تزريق كه براي چند روز باقي مي‏ماند، از عوارض موضعي اين توكسوئيد مي‏باشند. عوارض سيستميك ملايم شامل تب ملايم، ناخوشي، خواب‏آلودگي واستفراغ مي‎باشند. عوارض سيستميك كه بروز آنها باعث منع مصرف مجدد فرآورده مي‏گردد عبارتند از: تشنجات، هرگونه آسيب مغزي، بيماريهاي عصبي، تغيير هوشياري، شوك وكلاپس، حساسيت، واكنش شبيه آرتوس.

نكات قابل توصيه
در صورت مصرف همزمان با ايمنوگلوبولين كزاز يا پادزهر ديفتري، با استفاده از سرنگ‏هاي متفاوت و در محلهاي مختلف اين فرآورده را بايد تزريق كرد.

مقدار مصرف
واكسيناسيون اوليه: بين سن 6 هفتگي تا 6 سالگي، سه نوبت و هر نوبت 5/0 ميلي‏ليتر (داخل عضلاني) به فاصله 8-4 هفته از يكديگر و يك نوبت اضافي (5/0 ميلي‏ليتر) يكسال بعد از نوبت سوم تزريق شود. براي نوزادان نارس مقدار كامل 5/0 ميلي‏ليتري استفاده شود. نوبت يادآوري هم در سن 6-4 سالگي (5/0 ميلي‏ليتر) توصيه شده است. اگر تزريق چهارمين نوبت دوره واكسيناسيون بعد از سن 4 سالگي انجام شود، نيازي به تزريق نوبت يادآوري نيست. بعد از اين، براي نوبت‏هاي يادآوري هر 10 سال يك بار بايد توكسوئيد كزاز و ديفتري مخصوص بزرگسالان (Td) تزريق كرد. در كودكان واكسينه نشده: سه نوبت (5/0 ميلي‏ليتري) به فاصله 2 ماه از يكديگر و نوبت چهارم 12 ماه بعد از نوبت سوم و نوبت پنجم در سنين 6-4 سالگي بايد تزريق شود.

ایمن سازی
مصونيت در بيشتر از 90% افراد و بعد از نوبت سوم ايجاد مي‏شود. ايمن‏سازي مناسب با توكسوئيد ديفتري وكزاز حداقل 10 سال مصونيت ايجاد مي‏كند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:58
نام ژنريک دارو : DIPHTHERIA & TETANUS TOXOID (DT)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار کلي توكسوئيدها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني فعال بر عليه بيماري كزاز و ديفتري فقط در كودكان از 2 ماهه تا 7 ساله مصرف مي‏شود. اين فرآورده فقط بايد براي كودكاني استفاده شود كه براي آنها واكسن سياه سرفه (يا واكسن سه‏گانه) منع مصرف دارد.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي توكسوئيدهاي كزاز و ديفتري مي‏باشد و توليد پادتن‏هاي ضد سموم كزاز و ديفتري را موجب مي‏شود.

موارد منع مصرف
اين فرآورده نبايد براي افراد با سن بيش از 7 سال مصرف شود. همچنين در صورت حساسيت نسبت به يكي از اجزاء فراورده، هرگونه عفونت حاد يا بيماري همراه با تب، سابقه عوارض نورولوژيك و حساسيتي متعاقب تزريق اين فرآورده، اختلالات انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها و در هنگام شيوع پوليوميليت از اين فرآورده نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- براي كساني كه به آلومينيم حساسيت دارند، بايد از توكسوئيد مايع استفاده شود. 2- براي درمان بيماري كزاز يا پيشگيري فوري بايد از پادزهر كزاز و ترجيحاً از پادتن انساني ضدكزاز استفاده شود. براي درمان بيماري ديفتري يا پيشگيري فوري بايد پادزهر ديفتري مصرف شود.

عوارض جانبي
عوارض جانبي شايع اين توكسوئيد قرمزي، درد و تورم ملايم در ناحيه تزريق كه براي چند روز باقي مي‏ماند. تب ملايم، لرز، ناخوشي، خواب‏آلودگي، بي‏اشتهائي، تهوع وگريه مداوم، افزايش ضربان قلب، كاهش فشار خون، درد عمومي، اختلالات نورولوژيك، حساسيت (كهير وخارش) و واكنش آرتوس مي‏باشند.

مقدار مصرف
از سن 8-6 هفتگي، سه نوبت 5/0 ميلي‏ليتر (داخل عضلاني) به فاصله 8-4 هفته از يكديگر و يك نوبت اضافي (5/0 ميلي‏ليتر) 12-6 ماه بعد از نوبت سوم تزريق شود. تزريق نوبت ياآوري هر 10 سال يك بار 5/0 ميلي‏ليتر توكسوئيد Td (مخصوص بزرگسالان) مي‏باشد و زودتر از 10 سال بايد از تزريق آن خودداری کرد. در صورت تماس با بیماری دیفتری، تزریق فوري يك نوبت ياد‏آوري 5/0 ميلي‏ليتري ضرورت مي‏يابد. اگر در فاصله بين نوبت يادآوري و نوبت سوم واكسيناسيون اوليه، پيشگيري فوري كزاز لازم شد، مقدار 5/0 ميلي‏ليتر از توكسوئيد تك ظرفيتي كزاز بايد تزريق شود.

ایمن سازی
مصونيت در 99% افراد و بعد از نوبت سوم ايجاد مي‏شود. ايمن‏سازي مناسب با توكسوئيد ديفتري وكزاز حداقل 10 سال مصونيت ايجاد مي‏كند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:58
نام ژنريک دارو : DIPHTHERIA & TETANUS TOXOID (Td)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي توكسوئيدها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايجاد ايمني فعال بر عليه بيماري كزاز وديفتري مصرف مي‏شود. استفاده از اين فرآورده براي ايجاد مصونيت در افراد با سن بيش از 7 سال نسبت به واكسن DTP ارجحيت دارد.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي توكسوئيدهاي كزاز و ديفتري مي‏باشد و توليد پادتن‏هاي ضد سموم كزاز و ديفتري را موجب مي‏شود.

موارد منع مصرف
اين فرآورده نبايد براي افراد با سن كمتر از 7 سال مصرف شود. همچنين در صورت حساسيت نسبت به يكي از اجزاء فرآورده، هرگونه عفونت حاد يا بيماري همراه با تب، سابقه عوارض نورولوژيك و حساسيتي متعاقب تزريق اين فرآورده، اختلالات انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها و در هنگام شيوع پوليوميليت از موارد منع مصرف اين توكسوئيد مي‏باشند.

هشدارها
1- براي كساني كه به آلومينيم حساسيت دارند، بايد از توكسوئيد مايع استفاده شود. 2- براي درمان بيماري كزاز يا پيشگيري فوري بايد از پادزهر كزاز و ترجيحاً از پادتن انساني ضدكزاز استفاده شود. براي درمان بيماري ديفتري يا پيشگيري فوري بايد پادزهر ديفتري مصرف شود.

عوارض جانبي
عوارض جانبي شايع اين توكسوئيد قرمزي، درد و تورم ملايم در ناحيه تزريق ( كه براي چند روز باقي مي‏ماند)، تب ملايم، لرز، ناخوشي، افزايش ضربان قلب، كاهش فشار خون، درد عمومي، حساسيت (كهير و خارش) و واكنش آرتوس مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
با وجود احتمال كاهش پاسخ ايمني در بيماران مبتلا به عفونت HIV (با علامت يا بدون علامت)، مصرف اين فرآورده براي ايمن‏سازي توصيه مي‏شود.

مقدار مصرف
واكسيناسيون اوليه: بعد از 7 سالگي دو نوبت 5/0 ميلي‏ليتري ( داخل عضلاني) به فاصله 8-4 هفته از يكديگر و يك نوبت اضافي (5/0 ميلي‏ليتر) 12-6 ماه بعد از نوبت دوم تزريق شود. تزريق نوبت يادآوري هر 10 سال يك بار 5/0 ميلي‏ليتر مي‏باشد و از تزريق آن بايد زودتر از 10 سال خودداري كرد. در صورت تماس با بيماري ديفتري، تزريق فوري يك نوبت يادآوري 5/0 ميلي‏ليتري ضرورت مي‏يابد. اگر در فاصله بين نوبت يادآوري و نوبت سوم واكسيناسيون اوليه پيشگيري فوري كزاز لازم شد، مقدار 5/0 ميلي‏ليتر از توكسوئيد تك ظرفيتي كزاز بايد تزريق شود.

ایمن سازی
مصونيت در 99% افراد و بعد از نوبت سوم ايجاد مي‏شود. ايمن‏سازي مناسب با توكسوئيد ديفتري وكزاز حداقل 10 سال مصونيت ايجاد مي‏كند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:58
نام ژنريک دارو : TETANUS TOXOID, ADSORBED (TT)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي توكسوئيدها ضروري است. موارد مصرف: اين توكسوئيد براي ايجاد ايمني فعال بر عليه بيماري كزاز مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
توسكوئيد كزاز توليد پادتن‏هاي ضد اگزوتوكسين Clostridium tetani را موجب مي‏شود.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت به هر يك از اجزاء توكسوئيد، سابقه هرگونه علائم نورولوژيك متعاقب تزريق اين توكسوئيد، هرگونه عفونت حاد يا بيماري همراه با تب، اختلالات انعقادي يا كاهش تعداد پلاكت‏ها و در هنگام شيوع پوليوميليت، از مصرف اين توكسوئيد خودداري شود.

هشدارها
1- براي كساني كه به آلومينيم حساسيت دارند، بايد از توكسوئيد مايع استفاده شود. 2- براي درمان بيماري كزاز، يا پيشگيري فوري بايد پادزهر كزاز و ترجيحاً از پادتن انساني ضد كزاز استفاده شود.

عوارض جانبي
عوارض جانبي شايع اين توكسوئيد قرمزي، درد و تورم ملايم در ناحيه تزريق (كه براي چند روز باقي مي‏ماند)، تب ملايم، لرز، ناخوشي، افزايش ضربان قلب، كاهش فشار خون، سردرد، درد عضلاني، حساسيت (كهير وخارش) و واكنش آرتوس مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان اين توكسوئيد با ايمنوگلوبولين ضد كزاز موجب چند روز تأخير در ظهور مصونيت فعال مي‏شود. سايمتيدين باعث افزايش پاسخهاي حساسيت تأخيري نسبت به آزمونهاي جلدي مي‏گردد.

نكات قابل توصيه
با وجود احتمال كاهش پاسخ ايمني در بيماران مبتلا به عفونت HIV (با علامت يا بدون علامت)، مصرف اين فرآورده براي ايمن‏سازي توصيه مي‏شود.

مقدار مصرف
واكسيناسيون اوليه: اين توكسوئيد بايد در دونوبت وهر نوبت 5/0 ميلي‏ليتر (داخل عضلاني) به فاصله 8-4 هفته و يك نوبت اضافي 12-6 ماه بعد تزريق شود. نوبت يادآوري هر 10 سال يك بار 5/0 ميلي‏ليتر مي‏باشد. هرگاه ايمن‏سازي در اولين سال زندگي شروع شود، سه نوبت به فواصل 8-4 هفته و نوبت چهارم 12-6 هفته بعد از نوبت سوم بايد تجويز شود. براي پروفيلاكسي در درمان زخم: اگر فرد واكسينه شده و يا از آخرين نوبت يادآوري بيش از 10 سال نمي‏گذرد، نيازي به درمان پروفيلاكتيك ندارد. در غير اين صورت در مورد زخم كوچك و تميز تزريق يك نوبت يادآوري توكسوئيد ضروري است و در مورد زخم‏هاي ديگر ايمنوگلوبولين كزاز نيز بايد تزريق شود. چنانچه فرد واكسينه نشده يا با سابقه واكسيناسيون ناقص مي‏باشد، يك دوره كامل واكسيناسيون با توكسوئيد توصيه مي‏شود. در چنين افرادي براي زخمهاي بزرگ يا كثيف، علاوه بر واكسيناسيون، تزريق ايمنوگلوبولين كزاز نيز توصيه مي‏شود.

ایمن سازی
در صورت تكميل دوره مصرف، مصونيت ايجاد شده براي حداقل 10 سال باقي مي‏ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 13:58
نام ژنريک دارو : BCG VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن BCG براي ايمن‏سازي فعال بر عليه سل در كودكاني مصرف مي‏شود كه آزمون توبركولين آنها منفي مي‏باشد. به جز نوزادان، در مورد كليه افراد قبل از واكسيناسيون بايد آزمون پوستي براي حسايت توبركولين را انجام داد. از واكسن BCG در درمان كارسينوماي موضعي مثانه وهمچنين به عنوان عامل كمكي براي تشديد توليد پادتن (مخصوصاً بر عليه مايكوباكتريوم لپري) نيز استفاده مي‏شود.

مكانيسم اثر
واكسن BCG فرآورده زنده و ضعيف شده از كشت باسيل Calmette & Guerin سوش Mycobacterium bovis است كه با ايمن‏سازي فعال، احتمال بروز عوارض شديد سل اوليه را در كودكان كاهش مي‎دهد.

موارد منع مصرف
اين واكسن در افراد داراي آزمون مثبت توبركولين، افرادHIV مثبت بدون علامت، بيماران مبتلا به نقص به ايمني، بيماران تحت درمان با استروئيدها و ساير داروهاي كاهنده سيستم ايمني نبايد مصرف شود. همچنين در درمان كارسينوماي موضعي مثانه، اين فرآورده را نبايد براي بيماران مبتلا به بيماريهاي تب‏دار، عفونت‎هاي ادراري، وجود خون در ادرار، خونريزي مخاطي و عفونت سل فعال به كاربرد.

هشدارها
1- اين واكسن از راه داخل وريدي، زيرجلدي يا داخل جلدي نبايد تزريق گردد. تزریق در عضله دلتوئيد واز راه پوستي استفاده شود. 2- در موارد تماس كودكان واكسينه شده با افراد مبتلا به سل فعال احتياط لازم به عمل آيد.

عوارض جانبي
1- واكسيناسيون: تب، بي‏اشتهائي، درد عضلاني، درد عصبي، عفونت منتشر سل، لنفادنوپاتي، زخم در محل مايه كوبي، واكنش‏هاي لوپوئيد، آنافيلاكسي از جمله عوارض جانبي واكسن BCG مي‏باشند. 2- كارسينوماي موضعي مثانه: تحريك‏پذيري مثانه، دفع ادرار درناك، افزايش دفعات دفع ادرار، وجودخون در ادرار، عفونت يا التهاب دستگاه ادراري، تناسلي عوارض موضعي روي مثانه مي‏باشد. عوارض سيستميك آن مشابه واكسيناسيون مي‏باشد.

تداخل هاي دارويي
داروهاي ضدميكربي، داروهاي كاهنده سيستم ايمني، گلوكوكورتيكوئيدها و پرتودرماني ممكن است در ايجاد پاسخ مناسب ايمني مداخله كنند. واكسيناسيون با BCG مي‏تواند حذف تئوفيلين را كاهش و بنابراين نيمه عمر آن را افزايش دهد.

نكات قابل توصيه
1- از آنجائي كه اين واكسن حاوي باكتري زنده مي‏باشد، رعايت اصول آسپتيك ضروري است. 2- قبل از تجويز، احتمال واكنش‎هاي آلرژيك بررسي شود. 3- شدت ومدت واكنش موضعي به عمق تزريق و تفاوت‏هاي فردي بستگي دارد. اولين واكنش پوستي معمولاً بين 14-10 روز به صورت پاپول‏هاي قرمز كوچك در محل تزريق ظاهر مي‏گردد. پاپول‎ها بعد از 6-4 هفته به بيشترين قطر خود (درحدود 3 ميلي‏متر) مي‏رسند و بعد از آن، پاپول‏ها پوسته پوسته وكوچك مي‏شوند. 6 ماه بعد هيچ اثر قابل رؤيتي از واكسيناسيون وجود نخواهد داشت. 4- واكسيناسيون فقط در مورد افراد با آزمون منفي توبركولين توصيه مي‏شود. در غير اين صورت واكسيناسيون افراد با حساسيت بالا به آنتي‏ژن‎‏هاي مايكوباكتريومي مي‏تواند منجر به بروز واكنشهاي حساسيتي مثل تب، بي‏اشتهائي، درد عضلاني ودرد عصبي شود كه تا چند روز ادامه مي‏يابد. 5- گهگاهي در كودكان لنفادنوپاتي غده لنفاوي اطراف موضع تزريق مشاهده مي‏شود كه خودبخود برطرف مي‏شود. 6- متوسط مدت زمان پاسخ به درمان در كارسينوماي مثانه بيشتر از 48 ماه بعد از شروع درمان با اين واكسن مي‏باشد. 7- در مصرف داخل مثانه‏اي، بيمار 4 ساعت قبل از تجويز دارو از نوشيدن مايعات بايد خودداري كند و مثانه خود را قبل از مصرف دارو تخليه نمايد. بيمار بايد دارو را در مثانه براي 2 ساعت حفظ نمايد. 8- آمپول‏هاي واكسن بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري شود. بعد از انقضاي تاريخ مصرف، واكسن را نبايد مصرف كرد. آمپول‏هاي رقيق شده را بايد در يخچال نگهداري وطي 2 ساعت مصرف كرد.

مقدار مصرف
مقدار 1 ميلي‏ليتر آب استريل براي تزريق به يك آمپول واكسن اضافه و 3/0-2/0 ميلي‏ليتر واكسن از راه پوستي تزريق شود. هيچ پوششي بر روي محل تزريق لازم نيست ولي بايد توصيه كرد كه محل تزريق تا 24 ساعت بعد خشك نگه داشته شود. براي افرادي كه بعد از 3-2 ماه آزمون توبركولين آنها هنوز منفي است، واكسيناسيون بايد تكرار شود. در نوزادان با سن كمتر از 1 ماه مقدار واكسن بايد به نصف تقليل يابد (رقيق نمودن يك ‏آمپول در 2 ميلي‏ليتر آب استريل) و يك نوبت واكسن بعد از سن يك سالگي مجدداً تزريق شود. 2- كارسينوماي موضعي مثانه: 50 ميلي‏گرم محتواي آمپول در 50 ميلي‏ليتر نرمال سالين بدون محافظ مخلوط وبه وسيله يك لوله از راه پيشابراه وارد مثانه شود. اين عمل بايد هر هفته يكبار براي 6 هفته ادامه يابد. بعد از آن هر ماه يك بار براي حداقل 6-12 ماه بعد از شروع اولين درمان مصرف شود.

ایمن سازی
14-8 هفته بعد از واكسيناسيون پاسخ افراد نسبت به آزمون پوستي توبركولين مثبت خواهد شد. مصونيت ايجاد شده بلند مدت در نظرگرفته مي‏شود و نيازي به تزريق يادآوري نيست.

nasirii
2011-Mar-02, 13:59
نام ژنريک دارو : HEPATITIS B VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن هپاتيت B براي ايمن‏سازي بر عليه تمام عفونتهاي ايجاد شده به وسيله انواع ويروس‏هاي هپاتيت B و همچنين براي واكسيناسيون، به خصوص افرادي كه بيشتر در معرض خطر عفونت هپاتيت B هستند (مثل بيماران هموفيلي، تالاسمي، بيماران نیازمند انتقال مقادير زيادي خون، نيروهاي نظامي، كاركنان غسالخانه، متصديان كفن ودفن اجساد، كاركنان بانك خون، زندانيان، بيماران رواني بستري و كاركنان تيمارستان استفاده مي‏شود. كاركنان بهداشتي ودرماني كه ممكن است به نحوي با خون يا نمونه‏هاي آزمايشگاهي بيماران كار كنند، و نوزادان زائيده شده از مادران HBsAg مثبت بايد در مقابل هپاتيت B واكيسنه شوند. افرادي كه با خون آلوده تماس تزريقي، مخاطي يا خوراكي داشته‏اند و بيماران تحت درمان با مهاركننده آلفا- 1- پروتئيناز علاوه بر واكسيناسيون بايد ايمنوگلوبولين هپاتيت B نيز دريافت كنند.

مكانيسم اثر
واكسن نوتركيبي هپاتيت B از آنتي‎ژن سطحي HBsAg، توليد شده توسط سلولهاي مخمر بدست مي‎آيد. اين واكسن توليد پادتن‏هاي ضد HBs، را در بيشتر افرادي كه يك دوره سه نوبتي واكسيناسيون را انجام داده باشند، تحريك مي‏كند. ايجاد مصونيت با ميزان پادتن بيش از mIU/ml 10 اثبات مي‏شود.

هشدارها
1- بيماران مبتلا به نقص ايمني به مقادير بيشتري از واكسن نيازمند هستند. 2- واكسن هپاتيت B بر عليه ويروسهاي هپاتيت A، C،E و ساير ويروس هاي مولد عفونتهاي كبدي مصونيت ايجاد نمي‏كند. 3- اثر اين واكسن در افراد با سن بيشتر از 40 سال كاهش مي‏يابد.

عوارض جانبي
خستگي، ضعف، تب، ناخوشي، افزايش تعريق، احساس گرما، لرز، سردرد، سرگيجه، كهير، درد و التهاب در محل تزريق، لنفادنوپاتي از عوارض جانبي اين واكسن مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان داروهاي كاهنده سسيتم ايمني و گلوكوكورتيكوئيدها ممكن است پاسخ ايمني ناقص را موجب شوند.

نكات قابل توصيه
1- در صورت عفونت فعال و شديد بايد واكسيناسيون هپاتيت B را به تعويق انداخت، مگر اينكه تأخير در واكسيناسيون عواقب وخيم‏تري را به‎دنبال داشته باشد. 2- محل تزريق عضلاني در ايجاد پاسخ ايمني تأثير دارد. تزريق در عضله دلتوئيد براي بزرگسالان و در عضله ران براي كودكان توصيه شده است. تزريق در عضله سريني باعث كاهش پاسخ ايمني مي‏شود. 3- واكسن هپاتيت B بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري شود. از انجماد واكسن جلوگيري شود.

مقدار مصرف
برنامه واكسيناسيون براي گروههاي پرخطر شامل تزريق سه نوبت واكسن (نوبت دوم و سوم به ترتيب 1 و 6 ماه بعد از نوبت اول) و هر نوبت براي بزرگسالان مقدار 10 يا 20 ميكروگرم و براي كودكان 10-5/2 ميكروگرم مي‏باشد. برای بيماران مبتلا به نقص ايمني يا بيماران تحت درمان با دياليز، 40 ميكروگرم در هر نوبت براي 4 نوبت ( 0، 1، 2 و 6 ماه) تزريق شود. در بيماران دياليزي 3-2 ماه بعد از نوبت سوم تزريق اگرسطح Anti-HBsكمتر از mIU/ml 10 باشد مجدداً بايد واكسيناسيون انجام شود.

ایمن سازی
در 98-94% افراد واكسينه شده مصونيت ايجاد مي‏شود و اين مصونيت مدت 5 سال طول مي‏كشد و در اين مدت به تزريق يادآوري نيازي نيست.

nasirii
2011-Mar-02, 13:59
نام ژنريک دارو : INACTIVATED POLIOVIRUS VACCINE (IPV)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن تزريقي فلج اطفال در افرادي كه قادر به مصرف واكسن خوراكي فلج اطفال نيستند، كودكاني كه به طور ناقص مصون شده اند و بيماران مبتلا به نقص سيستم ايمني مصرف مي‏شود.

مكانيسم اثر
واكسن تزريقي فلج كودكان (IPV) يك سوسپانسيون از سه نوع 1،2 و 3 ويروس فلج كودكان مي‏باشد كه از كشت سلولي ميمون بدست مي‏آيد. تجويز چند نوبت اين واكسن توليد پادتن‏هائي را بر عليه تمام انواع ويروس فلج كودكان موجب مي‏شود.

موارد منع مصرف
براي بيماران مبتلا به هر نوع بيماري حاد و تب تا زماني كه بهبود يابند، نبايد مصرف شود. اگرچه براي بيماريهاي خفيفي مثل عفونت ملايم دستگاه تنفس نبايد در واكسيناسيون تأخير كرد.

هشدارها
1- اگر نسبت به نئومايسين، استرپتومايسين و پلي‏ميكسين موجود در واكسن آنافيلاكسي يا شوك آنافيلاكتيك ايجاد شد، نوبتهاي بعدي واكسن نبايد تزريق شود. 2- بيماران مبتلا به نقص ايمني يابيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سسيستم ايمني ممكن است پاسخ ايمني مناسبي را در مقابل اين واكسن نشان ندهند و مصونيت كامل در آنها ايجاد نشود.

عوارض جانبي
واكشنهاي موضعي در محل تزريق (مثل قرمزي، تورم ودرد)، تب، خواب آلودگي، گريه كردن، كاهش اشتها و حالت تهوع، از عوارض جانبي اين واكسن مي‏باشند.

نكات قابل توصيه
1- قبل از تزريق واكسن، بايد به سابقه بيمار وتوصيه‏هاي مصرف فرآورده مورد مصرف توجه شود. در سابقه بيمار احتمال بروز حساسيت وعوارض جانبي كه متعاقب تزريق نوبتهاي قبلي صورت گرفته بايد بررسي شود. 2- احتمال دارد كه تحريك سيستم ايمني بيمار مبتلا به عفونت HIV با ايمن‏سازي توسط واكسن غيرفعال شده موجب اختلال در فعاليت سيستم ايمني شود. اگر چه فوايد واكسيناسيون اينگونه افراد بر احتمال خطر برتري دارد. 3- فقط زيرجلدي و ترجيحاً در عضله دلتوئيد براي بزرگسالان و عضله ران براي كودكان توصيه شده است. در اطراف عروق خوني و اعصاب نبايد تزريق شود. بعد از آسپيراسيون اگر خون يا مايع مشكوكي به داخل سرنگ وارد شد، تزريق نبايد انجام شود. محتويات سرنگ را بايد دور ريخت و بايد با استفاده از يك آمپول جديد و در محلي متفاوت واكسن تزريق شود. 4- براي برنامه واكسيناسيون كودكان واكسن خوراكي نسبت به واكسن تزريقي داراي ارجحيت است، چون كه اين واكسن ايمني روده‏اي ايجاد مي‏كند، تجويز آن آسان است، به راحتي توسط كودكان پذيرفته مي‏شود و در بعضي از اطرافيان مصونيت ايجاد مي‏كند. 5- هرگونه تأخير در فواصل بين نوبتهاي تزريق واكسن در ايجاد مصونيت نهائي تأثيري ندارد. بنابراين در صورت تاخير نيازي به شروع يك دوره جديد نيست. 6- واكسن در دماي 8-2 درجه سانتيگراد پايدار است. بايد از انجماد واكسن جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
كودكان: دوره اوليه ايمن‏سازي شامل سه نوبت 5/0ميلي‏ليتري زيرجلدي مي‏باشد. فواصل بين دو نوبت اول بايد حداقل 4 هفته و ترجيحاً 8 هفته باشد. اولين و دومين نوبت را معمولاً با واكسن ثلاث و در سنين 4 و 8 ماهگي تجويز مي‏كنند. سومين نوبت بايد حداقل 6 ماه و ترجيحاً 12 ماه بعد از نوبت دوم تجويز شود. نوبت يادآوري را قبل از شروع مدرسه بايد تزريق كرد مگر اينكه اولين نوبت دوره اوليه در شروع 4 سالگي يا بعد از آن تزريق شده باشد. تزريق تمام 3 نوبت دوره اوليه و نوبت يادآوري براي تكميل واكسيناسيون ضروري مي‏باشد. كودكاني كه به طور ناقص با IPV واكسينه شده‏اند بايد نوبتهاي اضافي دريافت كنند تا به چهار نوبت لازم برسند. بزرگسالان واكسينه نشده: براي اين افراد اگر در معرض خطر پوليوويروس قرار دارند، يك دوره اوليه واكسيناسيون توصيه مي‏شود. سه نوبت هر بار 5/0 ميلي‏ليتر زير جلدي، نوبت اول و دوم با فاصله 2-1 ماه و نوبت سوم 12-6 ماه بعد تزريق شود. بزرگسالان با واكسيناسيون ناقص: براي اين افراد اگر در معرض خطر پوليوويروس قرار دارند وحداقل يک نوبت واكسن دريافت كرده است، بايد حداقل يك نوبت IPV يا OPV تجويز شود. اگر فرصت هست، به منظور تكميل دوره اوليه بايد نوبتهاي اضافي را تزريق كرد.

ایمن سازی
در بيش از 97% كودكان واكسينه شده مصونيت ايجاد مي‏كند. اين مصونيت براي سالهاي زيادي پايدار خواهد بود.

nasirii
2011-Mar-02, 13:59
نام ژنريک دارو : INFLUENZA VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين واكسن فقط براي ايجاد ايمني فعال (توليد پادتن) بر عليه آنتي‏ژن‏هاي ويروس آنفلونزا كه در واكسن موجود است، مصرف مي‏شود. تزريق واكسن براي افراد با سن بيشتر از 6 ماه كه به دليل سن و شرايط پزشكي در معرض خطر ابتلا به آنفلونزا هستند، توصيه مي‏شود. همچنين براي افرادي كه خطر عوارض مربوط به آنفلونزا در آنها زياد است (مثل سالمندان با بيش از 50 سال سن، كاركنان خانه سالمندان يا كاركنان بهداشتي و درماني كه با بيماران مزمن، سروكار دارند. كودكان وبزرگسالان مبتلا به بيماريهاي مزمن، كودكان تحت درمان طولاني مدت با آسپیرين، زنان باردار كه سه ماهه دوم و سوم انها در فصل آنفلونزا واقع مي‏گردد) نيز استفاده مي‏شود.

مكانيسم اثر
واكسن آنفلونزا، آنتي‏ژن‏هاي تهيه شده از سه سويه مختلف ويروس‏هاي غيرفعال آنفلونزا مي‏باشد كه باعث توليد پادتن‏هاي خاصي مي‏شود. مصونيت فقط در مقابل آن سويه‏هائي از ويروس ايجاد مي‏شود كه مشابهت نزديكي با سويه‏هاي موجود در واكسن داشته باشند.

موارد منع مصرف
در صورت وجود حساسيت نسبت به تخم مرغ (در مورد واكسن‏هائي كه از مايع آمبريونيك جوجه مرغ تهيه شده‏اند)، حساسيت نسبت به هر يك از اجزا واكسن، سابقه سندرم Guillen-Barre، سابقه عوارض عصبي بعد از تجويز واكسن‏ها، بيماري حاد تنفسي، عفونت حاد نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- بيماران مبتلا به نقص ايمني اعم از مادرزادي يا به علت بيماري( عفونت HIV) يا ناشي از درمان (گلوكوكورتيكوئيدها، داروهاي سايتوتوكسيك يا پرتودرماني در بيماران سرطاني ) ممكن است باعث كاهش پاسخ ايمني گردد. 2- در كودكان با سن كمتر از 12 سال از تزريق واكسن حاوي ويريون كامل whole- virion vaccine خودداري و به جاي آن از واكسن حاوي ويريون شكسته split –virion vaccine استفاده شود. در صورتي كه در سنين بالاتر مصرف هر دو نوع واكسن بلامانع است.

عوارض جانبي
عوارض جانبي واكسن آنفلونزا عموماً در بزرگسالان اهميت نداشته و احتمال بروز آنها كم است. اختلالات عصبي (مثل آسيب هاي مغزي، فلج نسبي عصب صورت و التهاب عصب بينائي)، درد در محل تزريق، تب، درد عضلاني و احساس ناخوشي از عوارض جانبي واكسن آنفلونزا مي‏باشد. به دليل وجود مقادير خيلي كم پروتئين ‏هاي تخم مرغ در واكسن‏هاي جديد، واكنشهاي حساسيتي بندرت اتفاق مي‏افتد.

نكات قابل توصيه
1- به دليل احتمال بروز تب بعد از مصرف واكسن آنفلونزا، سابقه تشنج ناشي از تب بررسي شود و از تزريق واكسن در افراد مبتلا به تب حاد خودداري شود. 2- واكسيناسيون آنفلونزا همزمان با تزريق ساير واكسن‏ها ( در محل‏هاي متفاوت) بلامانع است. 3- تزريق واكسن ممكن است در همه افراد مصونيت ايجاد نكند. 4- فقط داخل عضلاني وترجيحاً در عضله دلتوئيد براي بزرگسالان و عضله ران براي كودكان توصيه شده است. تزريق در عضله سريني باعث كاهش پاسخ ايمني مي‏شود. 5- واكسن آنفلونزا بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري شود. از انجماد واكسن جلوگيري شود. 6- قبل از تزريق ويال واكسن را بايد خوب تكان داد. در صورت انجماد يا مشاهده تغيير رنگ يا وجود ذرات در ويال، باید از تزريق واكسن خودداري كرد.

مقدار مصرف
براي كودكان با سن كمتر از 9 سال كه قبلاً واكسينه نشده‏اند بايد طي دو نوبت (به فاصله بيشتر از يك ماه) و هر نوبت ml5/0 از واكسن (حاوي آنتي‏ژن‏هاي سطحي يا اجزاي ويروس) تزريق شود. در خردسالان با سن بين 35-6 ماه مقدار ml25/0 بايد تزريق شود. در افراد با سن بيش از 12 سال تزريق يك نوبت ml5/0 واكسن كافي است. واكسيناسيون بايد سالانه و در زمان شيوع عفونت آنفلونزا انجام گردد.

ایمن سازی
واكسيناسيون بروز بيماري را تقريباً 70% كاهش مي‏دهد. مصونيت تقريباً 14 روز بعد از تزريق واكسن ايجاد مي‏شود وبراي 6 ماه تا يك سال باقي مي ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:00
نام ژنريک دارو : MEASLES VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال بر عليه ويروس سرخك براي كودكان در سنين 15-12 ماهگي به كار مي‏رود. واكسن MMR براي ايجاد مصونيت بر عليه سرخك، سرخجه و اوريون نسبت به هر كدام از اين واكسن‏ها به تنهائي ترجيح داده مي‏شود.

مكانيسم اثر
واكسن سرخك حاوي ويروس‎هاي زنده ضعيف شده Measles از سويه Enders’ attenuated Edmonston ( از كشت سلولي جنين جوجه ) مي‏باشد.

موارد منع مصرف
بارداري، حساسيت نسبت به يكي از اجزاي واكسن (مثل تخم مرغ)، بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني، ابتلا به سرطانهاي بدخيم مغز استخوان يا سيستم لنفاوي، نقص اوليه يا اكتسابي سيستم ايمني، سل فعال درمان نشده، سابقه فامیلي نقص وراثتي يا مادرزادي ايمني، بيماران HIV مثبت داراي علائم، ابتلا به نقص ايمني سلولي، وجود اختلالات گاماگلوبولينمي، بيماري حاد تنفسي وعفونت فعال همراه تب از موارد منع مصرف اين واكسن مي‏باشند.

هشدارها
1- افراد با سابقه واكنشهاي آنافيلاكتيك ناشي از خوردن تخم مرغ، نبايد واكسينه شوند. 2- به زنان باردار تزريق نشود. زنان بايد تا سه ماه بعد از واكسيناسيون از بارداري اجتناب نمايند. ابتلا به سرخك در دوران بارداري خطر بروز عوارض جنيني را افزايش مي‏دهد. 3- بيماران مبتلا به عفونت HIV ولي بدون علائم واضح باليني تضعيف سيستم ايمني را مي‏توان واكسينه نمود. اگرچه احتمال دارد پاسخ ايمني در اين بيماران كمتر از افراد سالم باشد.

عوارض جانبي
واكشنهاي آنافيلاكتيك، تب ملايم (4/39- 3/38 درجه سانتيگراد)، سرفه، التهاب بيني و جوشهاي پوستي، التهاب، قرمزي، لنفادنوپاتي و سوزش درمحل تزريق از عوارض جانبي اين واكسن مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
تا چند روز بعد از تزريق واكسن سرخك در بين بيماران آسمي، نتيجه مثبت كاذب در آزمايش متاكولين استنشاقي مشاهده شده است.

نكات قابل توصيه
1- به والدين توصيه شود كه بروز تب امكان دارد و آنها بايد به منظور جلوگيري از تشنج ناشي از تب بالا اقدامات لازم را بعمل آورند. 2- استفاده از واكسن سرخك در افراد با سن بيش از 12 ماه مؤثر و بي‏ضرر مي‏باشد. كودكان با سن كمتر از 12 ماه به دليل وجود پادتن‏هاي مادر درخون آنها ممكن است به خوبي پاسخ ندهند. كودكاني كه در سن كمتر از 12 ماه واكسينه شده‏اند، بايد دوباره بعد از 15 ماهگي واكسينه شوند. 3- بهتر است اين واكسن را يك ماه قبل يا بعد از دريافت ساير واكسن‏هاي ويروسي تجويز كرد. 4- واكسن سرخك را بايد در درماي 8-2 درجه سانتيگراد وبه دور از نور نگهداري كرد. فقط بايد از محلول‏ همراه واكسن براي رقيق كردن استفاده كرد. واكسن را هر چه سريعتر بعد از آماده‏سازي بايد مصرف كرد و در صورت عدم مصرف بعد از 8 ساعت، بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
تمامي واكسن موجود در يك ويال 5/0 ميلي‏ليتري را ترجيحاً بايد در سن 15 ماهگي و در سطح بيروني بازو زيرجلدي تزريق نمود. مقدارمصرف براي تمام سنين يكسان است.

ایمن سازی
اين واكسن بعد از 3-2 هفته در بيشتر از 97% افراد واكسينه شده مصونيت ايجاد مي‏كند ومصونيت حاصله براي مدت بيشتر از 13 سال باقي مي‏ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:00
نام ژنريک دارو : MEASLES, MUMPS & RUBELLA VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده براي ايمن‏سازي فعال همزمان بر عليه سرخك، سرخجه و اوريون در سنين بعد از 15 ماهگي مصرف مي شود.

مكانيسم اثر
اين فرآورده حاوي مجموعه‏اي از واكسن‏هاي سرخك، اوريون و سرخجه مي‏باشد.

موارد منع مصرف
بارداري، حساسيت نسبت به يكي از اجزاي واكسن (مثل تخم‏مرغ)، بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني، ابتلا به سرطانهاي بدخيم مغز استخوان يا سيستم لنفاوي، نقص اوليه يا اكتسابي ايمني، سل فعال درمان نشده، سابقه فاميلي نقص وراثتي يا مادرزادي ايمني، بيماران HIV مثبت داراي علائم ابتلا به نقص ايمني سلولي، وجود اختلالات گاماگلوبولينمي، بيماري حاد تنفسي و عفونت فعال همراه تب از موارد منع مصرف اين واكسن مي‏باشند.

هشدارها
به تك‏نگارهاي مربوط به واكسن‏هاي سرخك، اوريون وسرخجه مراجعه شود.

عوارض جانبي
از عوارض عمومي مي‏توان تب، ناخوشي، گلودرد، سرفه، التهاب بيني، التهاب غدد پاروتيد، التهاب بيضه‏ها، تهوع، استفراغ، اسهال و واكنشهاي التهابي و آنافيلاكتيك را نام بود. عوارض موضعي نيز شامل سوزش، تورم و قرمزي در محل تزريق و لنفادنوپاتي موضعي مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
به تك‏نگارهاي مربوط به واكسن‏هاي سرخك، اوريون و سرخجه مراجعه شود.

نكات قابل توصيه
1- به تك‏نگارهاي مربوط به واكسن‏هاي سرخك، اوريون و سرخجه مراجعه شود. 2- واكسن را بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري كرد. فقط از محلول همراه واكسن براي رقيق كردن آن بايد استفاده نمود. واكسن را هر چه سريعتر بعد از آماده سازي بايد مصرف كرد و در صورت عدم مصرف بعد از 8 ساعت، بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
نيم ‏ميلي‎ليتر از واكسن را ترجيحاً درسن 15 ماهگي و از راه زيرجلدي و در سطح بيروني بازو تزريق مي‏شود. مقدار مصرف براي تمام سنين يكسان است. اين فرآورده از راه داخل وريدي نبايد تزريق شود. يك تزريق مجدد MMR يا سرخك به تنهائي نيز توصيه شده است.

ایمن سازی
6-2 هفته بعداز تزريق اين واكسن مصونيت مؤثري ايجاد مي‏كند و مصونيت حاصله براي بيش از 11 سال (بدون هيچ كاهش محسوسي) باقي مي‏ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:01
نام ژنريک دارو : MENINGOCOCCAL(A+C) VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگار كلي واكسنها ضروري است. موارد مصرف: اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال بر عليه عفونتهاي Neisseria Meningitidis (مننژيت، سپتی سمي) در افراد با سن بيش از 2 سال كه در نواحي اپيدميك و آندميك زندگي مي كنند ، به كار مي رود. در مورد افراد زير واكسيناسيون بايد در نظر گرفته شود: افرادي كه با بيماران مننگوككي تماس دارند (همراه پيشگيري مناسب با آنتي بيوتيك ها)، كاركنان پزشكي و آزمايشگاهي كه احتمال تماس با عامل بيماريزا براي آنها وجود دارد، مسافريني كه قصد عزيمت به نواحي آلوده را دارند، بيماران داراي نقص در جزء انتهايي كمپلمان و بيماران فاقد طحال فعال، نيروهاي نظامي طي آموزش عمومي، حجاج بيت ا... الحرام و زوار عتبات عاليات، در بيماران HIV مثبت قبل از بروز نقص ايمني.

مكانيسم اثر
اين واكسن حاوي پلي ساكاريدهاي Neisseria Meningitidis گروههاي A و C است و باعث تحريك سيستم ايمني براي توليد پادتنهاي ضد مننگوككي A و C در انسان مي شود.

موارد منع مصرف
در صورت بارداري، ابتلا به بيماريهاي حاد و حساسيت به هر يك از اجزاء واكسن نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- در بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني اين واكسن ممكن است قادر به ايجاد پاسخ ايمني مناسب نباشد. 2- به دليل عدم ايجاد پادتن كافي، اين فرآورده براي استفاده در كودكان با سن كمتر از 2 سال توصيه نمي شود ولي براي مصونيت كوتاه مدت ممكن است كودكان 24-3 ماهه با مصرف دو نوبت واكسن با فاصله 3 ماهه از يكديگر واكسينه شوند. براي اين كودكان بايد 3-2 سال بعد مجدداٌ واكسيناسيون انجام گيرد.

عوارض جانبي
واكنشهاي سيستمیك شامل سردرد، ناخوشي، تب، لرز، آدنوپاتي زير بغل مي باشند و درد، قرمزي و تورم در ناحيه تزريق واكنشهاي موضعي نسبت به این واكسن هستند.

نكات قابل توصيه
1- تزريق واكسن ممكن است در همه افراد مصونيت ايجاد نكند. 2- ‌در تمام اوقات واكسن را بايد در دماي 8 - 2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري كرد. فقط از محلول همراه واكسن براي رقيق كردن بايد استفاده كرد و آنقدر تكان داده شود تا پودر واكسن كاملاً حل گردد. از انجماد واكسن جلوگيري شود. در صورت عدم مصرف بعد از 5 روز بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
از راه زير جلدي تزريق شود و به دليل نامشخص بودن بي ضرري و تأثير اين واكسن، از تزريق داخل پوستي، داخل عضلاني و داخل وريدي خودداري شود. مقدار لازم براي مصونيت، تزريق زير جلدي 5/0 ميلي ليتر از واكسن مي باشد.

ایمن سازی
تزريق اين واكسن باعث افزايش پادتن هاي ضد مننگوككي به ميزان 4 برابر در 95% افراد مي شود. مصونيت 14-10 روز بعد از واكسيناسيون ايجاد مي شود و براي مدت 3 سال باقي مي ماند، اگر چه سطوح پادتن ها مربوطه در طي اين مدت به طور قابل ملاحظه اي كاهش مي يابد.

nasirii
2011-Mar-02, 14:01
نام ژنريک دارو : MUMPS VIRUS VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالغه اين تك نگار، مراجعه به تك نگار كلي واكسن ها ضروري است. موارد مصرف: اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال بر عليه اوريون در كودكان با سن بيش از 12 ماه و بعضي از بزرگسالان مصرف مي شود. واكسن MMR براي ايجاد مصونيت بر عليه سرخك، سرخجه و اوريون نسبت به هر كدام از اين واكسن ها به تنهايي ترجيح داده مي شود.

مكانيسم اثر
واكسن اوريون حاوي ويروس هاي زنده ضعيف شده Mumps از سويه Jeryl Lynn مي باشد كه از كشت سلولي جنين جوجه بدست مي آيد. اين واكسن در افراد حساس بعد از 3 - 2 هفته يك نوع عفونت اوريون غير قابل انتقال ايجاد مي كند. پادتن هاي ايجاد شده بر عليه اين عفونت بدن را در برابر عفونتهاي بعدي محافظت مي كند.

موارد منع مصرف
بارداري، حساسيت نسبت به يكي از اجزا واكسن (مثل تخم مرغ)، وجود بيماري تنفسي يا ساير عفونتهاي فعال همراه تب، مصرف همزمان با گلوكوكورتيكوئيدها و داروهاي كاهنده سيستم ايمني، ابتلا به سرطانهاي بدخيم مغز استخوان يا سيستم لنفاوي، نقض اوليه يا اكتسابي سيستم ايمني، سل فعال درمان نشده، سابقه فاميلي نقص ايمني مادرزادي يا وراثتي از موارد منع مصرف اين واكسن مي باشند. همچنين به دليل وجود ويروس زنده در اين واكسن، افراد مبتلا به نقص ايمني ناشي از بيماري AIDS يا هر گونه تظاهر باليني عفونت HIV، نقص ايمني سلولي، كمبود يا اختلال در گاماگلبولين هاي خون نبايد اين واكسن را براي كودكان مبتلا به عفونت HIV فاقد تظاهر باليني تزريق نمود.

هشدارها
1- ‌از واكسن براي انجام آزمون جلدي حساسيت تأخيري نبايد استفاده كرد، براي اين منظور مي توان از آنتي ژن ويروس كه محصول ويروس مرده مي باشد، استفاده نمود. 2- از تجويز اين واكسن براي زنان باردار بايد اجتناب كرد. همچنين زنان واكسينه شده بايد تا 3 ماه بعد از واكسيناسيون از بارداري جلوگيري كنند. 3- استفاده از واكسن اوريون در افراد با سن بيش از 12 ماه مؤثر و بي ضرر مي باشد. واكسيناسيون كودكان با سن كمتر از 12 ماه توصيه نمي شود زيرا به دليل وجود پادتن هاي مادر در خون آنها ممكن است به خوبي پاسخ ايمني ايجاد نشود. كودكاني كه در سن كمتر از 12 ماهگي واكسينه شده اند، بايد بعد ار 15 ماهگي دوباره واكسينه شوند.

عوارض جانبي
احساس سوختگي يا سوزش در محل تزريق بروز مي كند. در بعضي از افراد نيز تب ملايم، لنفادنوپاتي متوسط يا اسهال مشاهده مي شود.

نكات قابل توصيه
1- بهتر است اين واكسن را يك ماه قبل يا بعد از ساير واكسن هاي ويروسي تجويز كرد. 2- بايد از تجويز همزمان ايمنوگلوبولين سرمي و واكسن اوريون خودداري شود. 3- واكسن اوريون را قبل و بعد از آماده سازي بايد در دماي 8 -2 درجه سانتيگراد و به دور از نور نگهداري كرد. فقط از محلول همراه واكسن براي رقيق كردن استفاده شود. واكسن را هر چه سريعتر بعد از آماده سازي بايد مصرف كرد. در صورت عدم مصرف بعد از 8 ساعت بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
بعد از آماده سازي 5/0 ميلي ليتر واكسن را بايد از راه زير جلدي در ناحيه خارجي بازو تزريق كرد. مقدار مصرف براي تمام سنين يكسان است. اين فراورده نبايد از راه داخل وريدي تزريق شود.

ایمن سازی
بعد از تزريق واكسن در 95% افراد و به مدت حداقل 15 سال مصونيت ايجاد مي شود.

nasirii
2011-Mar-02, 14:01
نام ژنريک دارو : PNEUMOCOCCAL POLYVALENT VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگار كلي واكسن ها ضروري است. موارد مصرف: اين فراورده براي ايجاد ايمني فعال بر عليه پنوموني و باكتريمي و ساير عفونتهاي پنوموككي ناشي از انواع مختلف Pneumoniae Streptococcus موجود در واكسن مصرف مي شود. اين واكسن براي افرادي كه در معرض خطر ابتلاي به بيماريهاي پنوموككي هستند يا بيماران مبتلا به بيماريهاي مزمن و بدخيم و افراد با سن بيشتر از 65 سال و در بيماران داراي نارسائي كبدي، كليوي، ريوي و قلبي توصيه مي شود. بيماران فاقد طحال فعال و افراد مبتلا به عفونت HIV (با يا بدون علائم باليني)، بيماران تحت درمان طولاني مدت با كورتيكوستروئيدها و بيماران داراي سيستم ايمني ضعيف كه مستعد ابتلاي به پنوموني هستند، نيز واكسينه مي شوند.

مكانيسم اثر
اين واكسن با داشتن آنتي ژن هاي پلي ساكاريد كپسولي 23 نوع مختلف پنوموكك، در مقابل 23 نوع بيماريزا و شايع پنوموكك مصونيت ايجاد مي كند.

موارد منع مصرف
اين فراورده در موارد حساسيت به هر يك از اجزا واكسن، كودكان كمتر از 2 سال، سابقه قبلي واكسيناسيون با هر نوع واكسن پلي والان پنوموككي، سابقه هر نوع علائم نورولوژيك بعد از تزريق اين واكسن، بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني، عفونتهاي حاد ريوي و ساير عفونتهاي فعال (مگر اينكه عدم تزريق واكسن عواقب وخيم تري داشته باشد.) نبايد مصرف شود.

هشدارها
1- در بيماران با ضعف پاسخهاي ايمني هومورال (ناشي از آگاماگلوبولينمي، مولتيپل ميلوم، بيماريهاي لنفوپروليفراتيو يا استفاده از داروهاي كاهنده سيستم ايمني)، اين واكسن ممكن است قادر به ايجاد مصونيت نباشد. همچنين واكسن پنوموكك در بيماران فاقد طحال و يا مبتلا به بدكاري طحال ناشي از كم خوني داسي شكل ممكن است اثر ايمن زائي كمتري داشته باشد. 2- ‌به دليل عدم ايجاد مصونيت مطلوب، براي استفاده در كودكان با سن كمتر از 2 سال توصيه نمي شود. 3- زمان واكسيناسيون بسيار مهم مي باشد، به طور مثال، واكسن پنوموكك بايد در موارد ذيل دو هفته قبل از اقدام درماني مورد نظر صورت گيرد: عمل جراحي برداشت طحال، شيمي درماني سرطان، استفاده از داروهاي كاهنده سيستم ايمني و پيوند مغز استخوان. در خلال مدت شيمي درماني سرطان و پرتو درماني بايد از انجام واكسيناسيون خودداري كرد. همچنين افراد مبتلا به عفونت HIV (با يا بدون علائم باليني) بايد در اسرع وقت بعد از تأئيد تشخيص واكسينه شوند. 4- تزريق داخل پوستي واكسن ممكن است عوارض موضعي شديدي را باعث شود.

عوارض جانبي
واكنشهاي سيستميك شامل تب پائين و به ندرت تب حاد، سر درد، درد عضلاني، سندرم Guillain-Barre ، واكنشهاي آنافيلاكتوئيد، جوشهاي پوستي، درد و التهاب مفاصل و تهوع و استفراغ مي باشد. واكنشهاي موضعي شامل درد، قرمزي و تورم در ناحيه تزريق معمولا 3 - 2 روز بعد از واكسيناسيون است.

نكات قابل توصيه
1- به دليل سطح بالاي پادتن پنوموككي و احتمال افزايش واكنش نسبت به واكسن، از تزريق واكسن به بيماران مبتلا به عفونتهاي پنوموككي و افراد داراي سابقه پنوموني پنوموككي اجتناب شود. 2- از آنجا كه واكنشهاي آرتوس و سيستميك با تزريق نوبت دوم اين واكسن مشاهده شده است و نيز نوبت يادآوري باعث افزايش سطح پادتن ها نمي گردد، از واكسيناسيون مجدد و تزريق نوبت يادآوري بايد خودداري كرد. 3- در افرادي كه تحت درمان پيشگيري از عفونت پنوموككي مي باشند، درمان پروفيلاكسي با آنتي بيوتيك بعد از واكسيناسيون نبايد قطع شود. 4- مصرف همزمان واكسن آنفلونزا با اين واكسن، بدون افزايش عوارض جانبي، پاسخ ايمني مطلوبي را ايجاد مي كند. 5- در صورت نياز به برداشت طحال و شيمي درماني يا ساير موارد كاهش سطح ايمني حداقل 2 هفته قبل از انجام روش درماني اين واكسن بايد تزريق شود. در صورت جراحي اورژانس، واكسن بايد بلافاصله بعد از عمل تزريق شود. 6- براي افراد واكسينه شده كه به طور مداوم در معرض خطر ابتلاي به بيماريهاي پنومككي هستند (بيماران بدون طحال، سندرم نفروتيك و بيماران بالاتر از 65 سال) بعد از 5 سال بايد واكسيناسيون مجدد انجام شود. 7- واكسن را بايد در دماي 8 - 2 درجه سانتيگراد نگهداري كرد. واكسن را همانطور كه عرضه شده بايد مصرف كرد و نيازي به آماده سازي و رقيق كردن ندارد. از انجماد واكسن جلوگيري شود.

مقدار مصرف
اين فراورده بايد از راه زير جلدي يا داخل عضلاني (ترجيحاً در عضله دلتوئيد يا ران) تزريق شود و از تزريق داخل وريدي و داخل پوستي آن بايد خودداري كرد. مقدار لازم براي مصونيت، تزريق 5/0 ميلي ليتر از واكسن مي باشد. بعد از انقضاي تاريخ مصرف، واكسن را نبايد استفاده كرد. هر واكسن 5/0 ميلي ليتري حاوي 25 ميكرو گرم از هر نوع آنتي ژن هاي پلي ساكاريد كپسولي 23 نوع پنوموكك مي باشد.

ایمن سازی
مصونيت بعد از 14 روز تا 3 هفته و در 80 - 60% افراد ايجاد مي شود و براي بيش از 5 سال باقي مي ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:02
نام ژنريک دارو : POLIOVIRUS ORAL VACCINE (OPV)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگار كلي واكسن ها ضروري است. موارد مصرف: اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال بر عليه ويروس فلج كودكان به كار مي رود.

مكانيسم اثر
واكسن خوراكي فلج كودكان (OPV) از ويروسهاي زنده ضعيف شده تهيه مي شود و با توليد يك عفونت مشابه عفونت طبيعي ولي بدون علائم بيماري، مصونيت سيستمیك و مخاطي ايجاد مي كند.

موارد منع مصرف
در صورت حساسيت نسبت به يكي از اجزاء واكسن و در بيماران مبتلا به هر نوع بيماري حاد، استفراغ يا اسهال پايدار و بيماران با ضعف پيشرفته، بيماران داراي نقص ايمني يا افراد داراي سابقه فاميلي نقص ايمني و يا افرادي كه با يك بيمار داراي نقص ايمني زندگي مي كنند، نبايد اين واكسن را مصرف كرد.

هشدارها
1- در كودكان با سابقه فاميلي نقص ايمني، تا زمان تأئيد سطح ايمني طبيعي در كليه كودكان خانواده بايد از مصرف واكسن خودداري كرد. 2- در كليه موارد منع مصرف واكسن خوراكي فلج كودكان (OVP) بايد از واكسن تزريقي فلج كودكان (IVP) استفاده كرد.

عوارض جانبي
اين واكسن هيچگونه عارضه جانبي شايع ندارد.

تداخل هاي دارويي
به دليل كاهش سطح ايمني، در هنگام مصرف داروهاي كاهنده سيستم ايمني از انجام واكسيناسيون بايد خودداري كرد. واكسن وبا ميزان ايمن سازي توسط واكسن خوراكي فلج كودكان را كاهش مي دهد. بنابراين بين مصرف اين واكسن ها بايد يك فاصله يك ماهه قرار داد.

نكات قابل توصيه
1- به دليل دفع ويروس از طريق مدفوع و آب دهان براي مدت 6 تا 8 هفته بعد از واكسيناسيون به مراقبتهاي بهداشتي توجه خاص شود. به طور مثال بعد از تنظيف نوزادان دستها با آب و صابون شسته شود. 2- واكسن خوراكي فلج کودكان بدون رنگ يا به رنگ زرد يا قرمز كمرنگ مي باشد و هرگونه تغيير رنگ مادامي كه مايع واكسن شفاف است، هيچ اهميتي ندارد. 3- براي برنامه واكسيناسيون كودكان واكسن خوراكي نسبت به واكسن تزريقي داراي ارجحيت است چونكه اين واكسن ايمني روده اي ايجاد مي كند، تجويز آن آسان است و به راحتي توسط كودكان پذيرفته مي شود. 4- واكسن در دماي اتاق واكسن پايدار نيست و بايد در فريزر نگهداري شود. بعد از ذوب شدن، در صورتي كه بيش از 24 ساعت در اين وضعيت بماند، واكسن بايد در دماي 8 - 2 درجه سانتيگراد نگهداري شود و در اين صورت به مدت 30 روز قابل استفاده مي باشد. در صورت عدم مصرف به مدت كمتر از 24 ساعت بعد از ذوب مي توان واكسن را در فريزر قرار داد و چرخه انجماد - ذوب نبايد بيش از ده بار تكرار شود.

مقدار مصرف
اين واكسن خوراكي است، بايد از تزريق آن خودداري كرد. دوره اوليه ايمني سازي شامل سه نوبت 5/0 ميلي ليتري، اولين نوبت 12-6 هفته بعد از تولد، دومين نوبت 8 هفته بعد از نوبت اول (4 ماهگي) و نوبت سوم 12-8 ماه بعد از نوبت دوم ( 18 ماهگي). اين نوبتها همراه با واكسن سه گانه (DTP) تجويز مي شوند. در مناطق آندميك يك نوبت اضافي در سن 6 سالگي توصيه مي شود. نوبت يادآوري واكسن در سنين 19 - 15 سالگي توصيه مي شود.

ایمن سازی
1 تا 2 هفته بعد از سه نوبت واكسن، در بيش از 95% كودكان واكسينه شده آنتي بادي بر عليه تمام انواع ويروس توليد مي شود. مصونيت ايجاد شده تا سالهاي زيادي بعد از واكسيناسيون باقي مي ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:02
نام ژنريک دارو : RABIES VACCINE (HDCV) FREEZ – DRIED KILLED VIRUS

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك نگار، مراجعه به تك نگار كلي واكسن ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن هاري براي ايجاد ايمني فعال بر عليه بيماري هاري مصرف مي شوند.

مكانيسم اثر
اين واكسن سوسپانسيوني از ويروسهاي غير فعال هاري است. ويروس ها از سويه Wistar rabies PM/WI 38-1503-3M ويروس هاري در كشت سلول هاي ديپلوئيد انساني بدست مي آيد.

موارد منع مصرف
براي درمان بعد از تماس هيچگونه مورد خاصي براي منع مصرف وجود ندارد، زيرا هاري بدون استثنا كشنده است. براي واكسيناسيون قبل از تماس تنها مورد منع مصرف وجود بيماريهاي پيشرونده همراه با تب مي باشد.

هشدارها
1- در افرادي كه نوبتهاي يادآوري واكسن هاري را دريافت مي كنند، احتمال بروز واكنشهاي شبه كمپلكس ايمني ( 6 % موارد) وجود دارد. اين واكنش كه 21 - 2 روز بعد از تزريق نوبت يادآوري شروع مي شود با كهير عمومي، درد مفاصل، آرتريت، ادم عروقي، تهوع، استفراغ، تب و ناخوشي همراه است. اين واكنش تهديد كننده حيات نيست. 2- ‌در مورد بيماران مبتلا به بيماري حاد، واكسيناسيون قبل از تماس بايد تا بهبودي كامل بيمار به تأخير افتد. 3- از تزريق واكسن به بيماران مبتلا به هاري بايد خودداري كرد.

عوارض جانبي
واكنشهاي موضعي اين واكسن در محل تزريق مثل قرمزي، تورم، خارش و درد موقت ( 20% موارد) كه قابل درمان با ضد دردها مي باشند. واكنشهاي ملايم سيستميك آن عبارتند از سر درد، تهوع، دل درد، درد عضلاني و سر گيجه. همچنين احتمال بروز واكنشهاي حاد سيستميك (آنافيلاكتيك يا فلج عصبي) نيز وجود دارد.

تداخل هاي دارويي
در صورت استفاده از داروهاي كاهنده سيستم ايمني همزمان با اين واكسن در پيشگيري بعد از تماس، سطوح پادتن هاي ضد هاري بايد حتماً اندازه گيري شود.

نكات قابل توصيه
1- واكسيناسيون قبل از تماس براي افراد داراي نقص سيستم ايمني توصيه نمي‏شود. 2- واكسن را در محل خشك و در دماي 8-2 درجه سانتيگراد پايدار است. بايد از انجماد واكسن جلوگيري كرد. واكسن فقط با محلول رقيق‎كننده همراه واكسن رقيق شود. سپس ويال واكسن را بايد به آرامي چرخاند، تا واكسن به طور كامل حل شود. بعد تمامي محتوي واكسن را بايد با سرنگ خارج و تزريق كرد. بعد از آماده سازي، واكسن فوراً بايد استفاده شود. 3- از راه داخل جلدي يا داخل عضلاني ترجيحاً در عضله دلتوئيد براي بزرگسالان و كودكان عضله ران براي خردسالان توصيه شده است. اگر در عضله سريني تزريق شود احتمال عدم موفقيت وجود دارد. در اطراف عروق خوني و اعصاب، اين واكسن نبايد تزريق شود. بعد از آسپيراسيون اگر خون يا مايع مشكوكي به داخل سرنگ وارد شد، تزريق نبايد انجام شود. در اين صورت محتويات سرنگ را بايد دور ريخت و با استفاده از يك واكسن جديد و در محلي متفاوت واكسن را تزريق كرد.

مقدار مصرف
پيشگيري قبل از تماس: در روز 0، 7، روز 21 يا 28 و بعد از آن بر اساس ميزان پادتن هر 3-2 سال يك بار بايد مقدار یک ميلي‏ليتر واكسن را داخل عضلاني يا 1/0 ميلي‏ليتر داخل جلدي تزريق كرد. (رقيق سازي براي تزريق داخل عضلاني و داخل جلدي متفاوت است. براي تزريق داخل عضلاني یک ميلي‏ليتر و براي تزريق داخل جلدي 1/0 ميلي‏ليتر از آب استريل براي تزريق به پودر واكسن افزوده شود.) نوبت يادآوري را در صورتي بايد تزريق كرد كه فرد در تماس مداوم با ويروس باشد و سطح آنتي‏بادي او زير IU/ml 5/0 باشد. پيشگيري بعد از تماس: هر چه سريعتر بعد از تماس، ايمنوگلوبولين ضد هاري (IU/kg20 انساني يا IU/kg 40اسبي) نيمي از مقدار مورد نياز را بايد در محل گزش نشت داد و باقيمانده را در عضله سريني تزريق كرد) بايد تجويز شود. قبل از تزريق ايمنوگلوبولين اسبي بايد آزمون جلدي انجام شود. در صورتی كه فرد قبلاً واكسينه شده، اگر يكسال از آخرين تزريق واكسن نمي‏گذرد يك تزريق يادآوري در روز 0 بايد انجام شود. اگر بيش از يك سال از آخرين تزريق واكسن مي‏گذرد، سه نوبت در روزهاي 0،3 و 7 تزريق شود و نيازي به تزريق ايمنوگلوبولين ضدهاري نيست. در صورتي كه فرد قبلاً واكسينه نشده، بعد از تماس بايد در روزهاي 0، 7، 14، 30 و 90 مقدار 1 ميلي‏ليتر واكسن را داخل عضلاني تزريق كرد. واكسيناسيون بايد هر چه سريعتر بعد ازتماس انجام شود و در صورت اثبات عدم وجود خطر مي‏توان واكسيناسيون را قطع نمود. نوبت يادآوري: براي موارد خطر مداوم ابتلا، بر اساس ميزان پادتن هر 3 سال مقدار يك ميلي‏ليتر از واكسن بايد داخل عضلاني تزريق شود.

ایمن سازی
با تزريق اين واكسن، پادتن هاي ضد هاري در 100% افراد واكسينه شده توليد خواهد شد. همچنين اثبات شده است كه اين واكسن در صورت تزريق بعد از گاز گرفتگي مي تواند مصونيت كامل ايجاد نمايد.

nasirii
2011-Mar-02, 14:02
نام ژنريک دارو : RABIES VACCINE, VERO

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن هاري براي ايجاد ايمني فعال بر عليه بيماري هاري مصرف مي‏شوند.

مكانيسم اثر
اين واكسن يك سوسپانسيون استريل حاوي ويروس‏هاي غيرفعال هاري است. ويروس‏ها از كشت سلولي سويه Wistar rabies PM/WI 38- 1503-3M ويروس هاري در كشت سلول مداوم Vero تهيه مي‏شوند.

موارد منع مصرف
براي درمان بعد از تماس هيچگونه مورد خاصي براي منع مصرف وجود ندارد، زيرا هاري بدون استثنا كشنده است. براي واكسيناسيون قبل از تماس تنها مورد منع مصرف وجود بيماريهاي پيشرونده همراه با تب و واكشنهاي آلرژيك تهديدكننده حيات مي‏باشد.

هشدارها
1- در مورد بيماران مبتلا به بيماري حاد، واكسيناسيون قبل از تماس بايد تا بهبودي كامل بيمار به تأخير افتد. 2- از تزريق واكسن به بيماران مبتلا به هاري بايد خودداري كرد.

عوارض جانبي
درد موقت، قرمزي و تورم در ناحيه تزريق (70-65% موارد) سردرد، سرگيجه، تهوع، تب ملايم، لنفادنوپاتي، درد عضلاني، سردرد، ناخوشي، و خستگي از عوارض جانبي عمده اين واكسن هستند.

تداخل هاي دارويي
در صورت استفاده از داروهاي كاهنده سيستم ايمني همزمان با اين واكسن در پيشگيري بعد از تماس، سطوح پادتن‏هاي ضد هاري بايد حتماً اندازه‏گيري شود. مصرف طولاني مدت كلروكين و ساير داروهاي مشابه ضدمالاريا باعث كاهش پاسخ ايمني نسبت به واكسن مي‏شوند.

نكات قابل توصيه
1- اين واكسن فقط بايد از راه داخل عضلاني (براي بزرگسالان در عضله دلتوئيد و براي كودكان در عضله ران) تزريق شود. اگر در عضله سريني تزريق شود احتمال عدم موفقيت وجود دارد. 2- واكسيناسيون قبل از تماس برای افراد داراي نقص سيستم ايمني توصيه نمي‏شود. 3- واكسن را در محل خشك و در درماي 8-2 درجه سانتيگراد پايدار است. بايد از انجماد واكسن جلوگيري شود و در صورت انجماد از مصرف واكسن خودداري كرد. براي آماده‏سازي فقط از محلول همراه واكسن استفاده شود. واكسن آماده شده بايد فوراً مصرف شود و سرنگ آن را بايد از بين برد.

مقدار مصرف
هر ويال واكسنVero حاوي مقدار كافي براي يك نوبت تزريق مي‏باشد. پيشگيري قبل از تماس : در بزرگسالان و كودكان واكسن بايد در روز 0، 7، 28 و بعد از آن بر اساس ميزان پادتن هر 3-2 سال واكسن بايد داخل عضلاني تزريق شود. براي نوبت يادآوري نيز هر 3 سال يك بار بايد واكسن را تزريق كرد. پيشگيري بعد از تماس: هر چه سريعتر بعد از تماس، ايمنوگلوبولين ضدهاري (IU/Kg20 انساني يا IU/Kg40 اسبي) (نيمي از مقدار مورد نياز را بايد در محل گزش نشت داد و باقيمانده بايد در عضله سريني تزريق كرد) بايد تجويز شود. قبل از تزريق ايمنوگلوبولين اسبي بايد آزمون جلدي انجام شود. در صورتيكه فرد قبلاً واكسينه نشده، اگر يكسال از آخرين تزريق واكسن نمي‎گذرد. يك تزريق يادآوري در روز0 بايد انجام شود. اگر بيش از يك سال از آخرين تزريق واكسن مي‏گذرد، سه نوبت در روزهاي 0، 3 و 7 تزريق شود و نيازي به تزریق ايمنوگلوبولين ضدهاري نيست. در صورتي كه فرد قبلاً واكسينه نشده، بعد از تماس در روزهاي 0، 3، 7، 14، 30 واكسن را بايد داخل عضلاني تزريق كرد. نوبت تزريق در روز 90 اختياري مي‏باشد. واكسيناسيون باید هر چه سريعتر بعد از تماس انجام شود ودر صورت اثبات عدم وجود خطر مي‏توان واكسيناسيون را قطع نمود. نوبت يادآوري: براي موارد خطر مداوم ابتلا ، بر اساس ميزان پادتن هر 3 سال بايد واكسن تزريق شود.

ایمن سازی
با تزريق اين واكسن، پادتن‏هاي ضد هاري در بيش از 97% افراد واكسينه شده توليد خواهد شد. اين پادتن‏ها در روز هفتم ظاهر شده ودر روز 60-30 به حداكثر مقدار خود مي‏رسد.

nasirii
2011-Mar-02, 14:03
نام ژنريک دارو : RUBELLA VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موادر مصرف: اين واكسن براي ايجاد ايمني فعال (توليد پادتن) بر عليه ويروس سرخجه براي همه كودكان از سن 12 ماهگي تا هنگام بلوغ مصرف مي‏شود. به زنان غير مصوني كه قبل از بلوغ واكسينه نشده‏اند، بايد حداقل 3 ماه قبل از بارداري واكسن سرخجه را تزريق نمود. همچنين فرزندان واكسينه نشده زنان باردار غيرمصون نيز بايد واكسينه شوند. عدم مصونيت با اندازه‏گيري پادتن اختصاصي سرخجه مشخص مي شود و افراد باسطح پادتن 1:8 يا بيشتر نيازي به واكسيناسيون ندارند. واكسن MMR براي ايجاد مصونيت بر عليه سرخك، سرخجه واوريون نسبت به هر كدام از اين واكسن‏ها به تنهائي ترجيح داده مي‏شود.

مكانيسم اثر
واكسن سرخجه كه حاوي ويروس‏هاي ضعيف شده Rubella از سويه RA 27/3 مي‏باشد، در افراد مستعد يك عفونت تغيير يافته و غيرقابل انتقال ايجاد مي‏كند. افزايش سطح و تعداد مختلف پادتن‏ها به وسيله اين واكسن موجب افزايش مقاومت فرد نسبت به عفونت با سويه وحشي ويروس مي‏شود.

موارد منع مصرف
بارداري، حساسيت نسبت به يكي از اجزاء واكسن (مثل تخم مرغ ) ، بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني يا پرتودرماني، ابتلا به سرطانهاي بدخيم مغز استخوان یا سيستم لنفاوي، نقص اوليه يا اكتسابي سيستم ايمني وگلوكوكورتيكوستروئيدها، سل فعال درمان نشده، سابقه فاميلي نقص ژنتيكي ايمني و هرگونه عفونت حاد همراه با تب از موارد منع مصرف واكسن مي‏باشند.

هشدارها
عفونت سرخجه طبيعي جنين ممكن است باعث بيماري سرخجه مادرزادي شود. بنابراين از تزريق واكسن به زنان باردار بايد خودداري شود. زنان بايد تا سه ماه بعد از واكسيناسيون از بارداري اجتناب نمايند. مناسب‏ترين راه، واكسيناسيون زنان مستعد بلافاصله بعد از وضع حمل مي‏باشد.

عوارض جانبي
درد، سوزش، خارش، قرمزي، تورم در محل تزريق واكسن، واكنشهائي شبيه بيماري سرخجه طبيعي مثل لنفادنوپاتي موضعي، كهير، جوش، ناخوشي، گلودرد، تب، سردرد، درد موقت مفاصل وپلي‏نوريت از عوارض جانبي اين واكسن مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
مصرف همزمان عوامل كاهنده سيستم ايمني (داروهاي كاهنده سيستم ايمني، گلوكوكورتيكوئيدها، پرتودرمانی) باعث كاهش پاسخ ايمني به واكسن مي‏شوند و احتمال دارد افراد واكسينه شده به طور كامل مصون نشوند. مصرف همزمان ايمنوگلوبولين‏ها، اينترفرون و واكسن مننگوكوك نيز باعث كاهش پاسخ ايمني نسبت به اين واكسن مي‏گردند.

نكات قابل توصيه
1- بعد از ابتلا به بيماري سرخجه، تزريق اين واكسن قادر به توقف يا درمان بيماري نيست. 2- بيماران مبتلا به عفونت HIV فاقد علامت باليني را مي‏توان واكسينه نمود. اگرچه احتمال دارد پاسخ ايمني مناسبي ايجاد نشود. 3- واكسيناسيون كودكان با سن كمتر از 12 ماه توصيه نمي‏شود، زيرا ممكن است وجود پادتن مادري ضدسرخجه با ايجاد پاسخ ايمني تداخل كند. 4- واكسن سرخجه را در تمام اوقات بايد در دماي 8-2 درجه سانيتگراد و به دور از نور نگهداري كرد. فقط از محلول همراه واكسن بايد براي رقيق كردن استفاده كرد. واكسن بايد هر چه سريعتر بعد از آماده‏سازي مصرف شود و در صورت عدم مصرف بعد از 8 ساعت بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
تمامي واكسن موجود در يك ويال 5/0 ميلي‏ليتري از راه زيرجلدي در سطح بيروني عضله بازو تزريق شود. از راه داخل وريدي نبايد تجويز كرد. مقدار مصرف واكسن براي تمام سنين يكسان است. نيازي به تزريق نوبت يادآوري نيست.

ایمن سازی
شروع اثر واكسن بين 6-2 هفته مي‏باشد و باعث افزايش سطح پادتن در حداقل 97% كودكان مي‏گردد. در بيشتر افراد، سطح مطلوب پادتن براي بيش از 10 سال باقي مي‏ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:03
نام ژنريک دارو : TYPHOID VACCINE (ORAL)

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: واكسن خوراكي تيفوئيد براي ايمن‏سازي فعال در كودكان بزرگتر از 6 سال در مقابل بيماري ناشي از باسيل Salmonella thyphi مصرف مي‏شود. افراد در تماس با ناقلين تيفوئيد، كاركنان آزمايشگاه، كه معمولاً با Salmonella thyphi كار مي‏كنند، بايد واكسينه شوند.

مكانيسم اثر
واكسن خوراكي تيفوئيد حاوي باكتري‏هاي زنده و ضعيف شده Salmonella thyphi Ty21a مي‏باشد. واكسن تيفوئيد با ايجاد پاسخ ايمني بدن بر عليه بيماري ناشي از Salmonella thyphi (نه بر عليه ساير سويه‏هاي باسيل ) مصون مي‏سازد.

موارد منع مصرف
اين واكسن براي بيماران مبتلا به تب، تيفوئيد يا ناقلين مزمن تيفوئيد، در صورت حساسيت نسبت به هر يك از اجزاء واكسن، در بيماريهاي حاد همراه با تب يا اختلالات حاد گوارشي (اسهال و استفراغ طولاني) و نقص مادرزادي واكتسابي سيستم ايمني نبايد مصرف شود.

هشدارها
اگر براي بيماران مبتلا به نقص شديد سيستم ايمني یا بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني استفاده شود، ممكن است پاسخ ايمني مطلوب ايجاد نشود.

عوارض جانبي
با مصرف اين واكسن تهوع، استفراغ، دردشكمي، سردرد، جوشهاي پوستي و كهير مشاهده مي‏شود.

تداخل هاي دارويي
بعضي از داروهاي ضد مالاريا، فني‏توئين، داروهاي كاهنده سيستم ايمني و كورتيكوستروئيدها ممكن است در ايجاد پاسخ مناسب ايمني مداخله كنند. در اين موارد واكسن بايد تحت مراقبتهاي پزشكي استفاده شود. سولفوناميدها وآنتي‏بيوتيك‏ها نيز مانع ايجاد پاسخ مناسب ايمني در برابر واكسن خوراكي تيفوئيد مي‎شوند.

نكات قابل توصيه
1- همه افراد واكسينه شده به طور كامل مصون نمي‏شوند( در 30% افراد مصونيت كامل ايجاد نمي‏شود) و لذا افراد واكسينه شده بايد از تماس با افراد آلوده و يا خوردن غذاهاي احتمالاً آلوده خودداري نمايند. 2- واكسن را بايد در دماي 8-2 درجه سانتيگراد نگهداري كرد. در صورت انجماد، قبل از مصرف بايد واكسن از حالت انجماد خارج شود. مقدار مصرف نشده واكسن را در بين فواصل مصرف بايد در يخچال نگهداري كرد.

مقدار مصرف
يك كپسول يك روز در ميان ( روزهاي 1 ، 3 ، 5 ،7) يك ساعت قبل از غذا با آب سرد يا ولرم بلعيده شود. كپسول حاوي واكسن نبايد جويده شود. برنامه كامل واكسيناسيون خوردن هر چهار كپسول مي‏باشد و در غير اين صورت ممكن است پاسخ مناسب ايمني حاصل نشود. مصونيت براي حداقل 5 سال باقي مي‏ماند. در صورت تماس مكرر و مداوم با تب تيفوئيد بعد از 5 سال، برنامه مجدد واكسيناسيون به عنوان ياد‏آوري توصيه مي‏شود.

ایمن سازی
يك هفته بعد از آخرين نوبت در 70% موارد و براي حدود 5 سال مصونيت ايجاد مي‏شود.

nasirii
2011-Mar-02, 14:03
نام ژنريک دارو : VARICELLA VIRUS VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: براي ايجاد ايمني فعال بر عليه آبله‏مرغان براي افرادي (از 12 ماهگي به بعد) مصرف مي‏شود كه يا خطر ابتلاي آنها به بيماري زياد است يا به مقدار زياد مستعد هرگونه عارضه ناشي از آبله‏مرغان هستند.

مكانيسم اثر
واكسن آبله‏مرغان حاوي ويروس‏هاي زنده ضعيف شده Varicella از سويه Oka/Merck مي‏باشد اين واكسن به خوبي تحمل مي‏شود ودر مقابل عفونت طبيعي آبله مرغان مصونيت ايجاد مي‏كند.

موارد منع مصرف
حاملگي، حساسيت نسبت به يكي از اجزا واكسن (مثل ژلاتين)، سابقه واكنش آنافيلاكتوئيد نسبت به نئومايسين، بيماران مبتلا به هر نوع سرطان بدخيم مغز استخوان و سيستم لنفاوي، مصرف همزمان داروهاي كاهنده سيستم ايمني، پرتودرماني، نقص اوليه یا اكتسابي سيستم ايمني، سل فعال درمان نشده، سابقه فاميلي نقص ایمني ژنتيكي وهرگونه بيماري حاد وبيماريهاي عفوني همراه با تب از موارد منع مصرف اين واكسن مي‏باشند.

هشدارها
1- ازتزريق واكسن به زنان باردار خودداري كرد. به زنان توصيه شود تا سه ماه بعد از واكسيناسيون از بارداري اجتناب كنند. 2- استفاه از اين واكسن براي كودكان با سن كمتر از 12 ماه توصيه نمي‏شود.

عوارض جانبي
درد، خارش، تورم، قرمزي، هماتوم و سفتي در محل تزريق واكسن، جوشهائي شبيه بيماري طبيعي از عوارض جانبي اين فرآورده مي‏باشند.

تداخل هاي دارويي
بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني يا گلوكوكورتيكوئيدها در مقايسه با افراد سالم حساسيت بيشتري به ابتلا و عفونت دارند. در اين بيماران واكسيناسيون با ويروس زنده ضعيف شده منجر به بروز جوشهاي جلدي و بيماري منتشر مي‏شود. واكسيناسيون بايد حداقل 5 ماه بعد از انتقال خون يا پلاسما، تجويز ايمنوگلوبولين‏ها يا ايمنوگلوبولين ضد آبله‏مرغان انجام گردد. همچنين تا 2 ماه بعد از واكسيناسيون از تزريق ايمنوگلوبولين ‏ها مخصوصاً ايمنوگلوبولين ضد آبله‏مرغان خودداري شود، مگر فوايد استفاده از ايمنوگلوبولين‏ها بر واكسيناسيون برتري داشته باشد. به دليل بروز سندرم Reye’s هنگام مصرف ساليسيلات‏ها در بيماران مبتلا به آبله‏مرغان، كليه افراد واكسينه شده تا 6 ماه بعد از واكسيناسيون نبايد داروهاي ساليسيلاتي را مصرف كنند.

نكات قابل توصيه
1- به دليل احتمال انتقال بيماري، افراد واكسينه شده بايد از تماس نزديك با افراد مستعد (نوزادان، زنان باردار و بيماران مبتلا به نقص ايمني) پرهيز نمايند. 2- افراد داراي سابقه فاميلي بیماری مادرزادي يا اكتسابي نقص ايمني نبايد واكسينه شوند، مگراينكه كارآئي سيستم ايمني فرد اثبات شود. 3- در هنگام حمل و نقل بايد در دماي 20- درجه سانتيگراد يا سردتر نگهداري شود. قبل از آماده‏سازي و به منظور حفظ كامل قدرت اثر، واكسن آبله‏مرغان را باید در يك فريزر بدون برفك در درجه حرارت 15- درجه سانتيگراد يا سردتر نگهداري كرد. اگر واكسن قبل از آماده‏سازي در درجه 8-2 سانتيگراد قرار گيرد تا 72 ساعت بعد حداقل اثر خود را حفظ مي‏كند. محلول رقيق‏كننده واكسن را بايد در درجه حرارت اتاق يا يخچال نگهداري كرد. قبل از آماده‏سازي نيز واكسن بايد به دور از نور نگهداري شود. 4- براي آماده‏سازي ‏واكسن ابتدا 7/0 ميلي‏ليتر از محلول رقيق‎كننده را به كمك يك سرنگ بايد به پودر ليوفيليزه واكسن اضافه كرد و به آرامي هم زده شود تا واكسن به طور كامل حل گردد. واكسن آماده شده شفاف، بيرنگ تا زرد كمرنگ مي‏باشد. تمامي محتوي ويال را بايد با استفاده از يك‏سرنگ خارج كرد. پس از تعويض سوزن سرنگ تمامي واكسن (در حدود 5/0 ميلي‏ليتر) را بايد تزريق كرد. به منظور جلوگيري از كاهش قدرت اثر، واكسن آماده شده را بلافاصله بايد تزريق كرد و در صورت عدم مصرف بعد از 30 دقيقه واكسن را بايد دور ريخت. براي رقيق كردن واكسن فقط از محلول همراه واكسن استفاده شود. از انجماد واكسن آماده شده بايد جلوگيري كرد.

مقدار مصرف
اين واكسن نبايد از راه داخل وريدي تزريق شود. براي كودكان 12-1 سال، مقدار 5/0 ميلي‏ليتر از راه زيرجلدي (در سطح بيروني عضله بازو) تزريق شود. براي افراد با سن بيش از 13 سال، واكسن در دو نوبت هر بار 5/0 ميلي‏ليتر به فاصله 8-4 هفته از يكديگر از راه زيرجلدي در سطح بيروني عضله بازو تزريق شود.

ایمن سازی
6-4 هفته بعد از واكسيناسيون در 90-70% كودكان مصونيت ايجاد مي‏كند كه مصونيت حاصله براي 10-7 سال باقي مي‏ماند.

nasirii
2011-Mar-02, 14:04
نام ژنريک دارو : YELLOW FEVER VACCINE

موارد مصرف
توجه: پيش از مطالعه اين تك‏نگار، مراجعه به تك‏نگار كلي واكسن‏ها ضروري است. موارد مصرف: اين فرآورده به منظور ايجاد ايمني فعال بر عليه ويروس تب زرد براي مسافراني كه قصد عزيمت به مناطق آندميك را دارند مصرف مي‏شود. تكرار واكسيناسيون هر 10 سال يك بار براي مسافرين دائمي ضروري است.

مكانيسم اثر
واكسن تب زرد حاوي ويروس‏هاي زنده ضعيف شده است كه از كشت سويه 17D ويروس در جنين جوجه زنده بدست مي آيد.

موارد منع مصرف
بارداري، حساسيت نسبت به واكسن يا تخم‏مرغ يا پروتئين‏هاي جنين جوجه و هر نوع نقص سيستم ايمني (مادرزادي يا اكتسابي) از موارد منع مصرف اين واكسن مي‏باشند.

هشدارها
1- از تزريق به افراد حساس به تخم مرغ يا پروتئين جوجه خودداري شود. براي چنين افرادي آزمون داخل جلدي واكسن ( و سرم نمكي به عنوان كنترل) توصيه مي‏شود. 03/0-02/0 ميلي‏ليتر بايد در سطح قدامی ساعد تزریق شود. آزمون مثبت با تورم، قرمزي و عدم پاسخ به كنترل مشخص مي‏شود. در موارد آزمون مثبت از مصرف واكسن باید خودداري شود. 2- واكسيناسيون كودكان با سن كمتر از 6 ماه توصيه نمی شود. در هر صورت از واكسيناسيون كودكان با سن كمتر از 4 ماه اجتناب شود، به دليل اينكه در اين سنين، كودكان بعد از واكسيناسيون مبتلا به تورم مغز مي‏شوند.

عوارض جانبي
تب و ناخوشي (14- 7 روز بعد از واكسيناسيون)، سردرد، درد عضلاني جزء عوارض شايع مي‏باشد.

تداخل هاي دارويي
در صورت مصرف همزمان واكسن‏هاي وبا و تب زرد، پاسخ ايمني به هر كدام از واكسن‏ها كاهش مي‏يابد. بنابراين بين تزريق اين دو واكسن بايد حداقل 3 هفته يا بيشتر فاصله انداخت. واكسيناسيون همزمان با واكسن‏هاي تب زرد و هپاتيت ممكن است ميزان پادتن مورد انتظار از واكسن تب زرد كاهش يابد. بنابراين بين تزريق اين دو واكسن بايد حداقل 1 هفته فاصله انداخت. بيماران تحت درمان با داروهاي كاهنده سيستم ايمني، گلوكوكورتيكوئيدها يا پرتودرماني ممكن است بيمار را به عفونت منتشر مستعد سازد يا موجب بروز يك پاسخ ناكافي گردد، به طوري كه اين افراد عليرغم واكسيناسيون، مصون نخواهد شد.

نكات قابل توصيه
1- تا 8 هفته بعد از تزريق واكسن تب زرد از انتقال خون يا پلاسما خودداري شود. 2- به افراد واكسينه شده توصيه شود تا خود را از نيش پشه‏ها حفظ كنند. 3- واكسن را در هنگام حمل ونقل بايد در ظروف حاوي يخ خشك نگهداري نمود. واكسن را نبايد مصرف كرد مگر اينكه ظرف حمل آن در هنگام تحويل حاوي يخ خشك باشد. واكسن رادر تمام اوقات بايد در 30- تا 5 درجه سانتيگراد نگهداري كرد. واكسن‏هاي استفاده نشده و ظروف مربوطه را بايد به مدت يك ساعت استريل كرده و سپس دور ريخت. زمان نگهداري اين واكسن 12 ماه است. 4- براي رقيق كردن واكسن فقط بايد از محلول همراه واكسن استفاده كرد. محلول رقيق كننده را بايد به كمك يك سرنگ به آهستگي داخل ويال واكسن وارد كرد. 2-1 دقيقه آن را بايد به همان حالت رها و بعد با دقت به صورت چرخشي مخلوط كرد تا سوسپانسيون به شكل يكسان درآيد. به دليل ايجاد كف، بايد از هم زدن شديد واكسن اجتناب كرد. بعد از آماده‏سازي واكسن تب زرد كمرنگ مي‏شود. واكسن آماده شده را بلافاصله بايد تزريق كرد و در صورت عدم مصرف بعد از 60 دقيقه بايد آن را دور ريخت.

مقدار مصرف
تزريق 5/0 ميلي‏ليتري از راه زيرجلدي براي تمام سنين توصيه مي‏شود.

ایمن سازی
اين واكسن 10-7 روز بعد از واكسيناسيون در تقريباً 100% افراد مصونيت ايجاد مي‏كند و مصونيت حاصله براي بيش از 10 سال باقي مي‏ماند.