بهداشت حرفه ای در بیمارستان

[nasirii]

مواد ضد سرطان

Antineoplastic Agents

مقدمه
عوامل ضد سرطان ( آنتی نئوپلاستیک ) بطور گسترده در درمان سرطان کاربرد دارند ، زیرا از طریق از هم گسیختن تقسیم سلولی و کشتن سلولهای فعال در حال رشد ، از رشد و تکثیر اینگونه سلولها جلوگیری می کنند . این مواد همچنین می توانند موجب اثرات بهداشتی در میان کارکنان مراکز مراقبت های بهداشتی که با اینگونه مواد سروکار دارند شوند . خلاصه ای از ریسک های سلامت و مفاهیم حفاظتی در این خصوص بمنظور استفاده کارکنان این مراکز در ادامه آمده است .

لیست زیر شامل کاربردهای متداول مواد ضد سرطان و تعدادی از سرطانهای معالجه شده توسط این مواد است :

عوامل آلکیلاسیون ( مانع میتوزیس نرمال و تقسیم سلولی می شوند ):
· Chlorambucil (Leukeran) – سرطان پستان ، ریه ، تخمدان و بیضه ، بیماری هوچکین
· ‍CYclophosphamide (Cytoxan) – سرطان مغز استخوان ، پستان ، ریه و تخمدان
· Carmustine (BiCNU) – ملانوما بدخیم ، تومورهای مغزی

آنتی متابولیسم ها ( مانع سنتز فولیک اسید ، پورین و پیریمیدین می شود ) :
· Methotrexate ( Mexate) – لوسمی ، سرطان پستان و ریه
· Fluorouracil (Adrucil) – سرطان مثانه ، کبد ، پانکراس ، ریه و پستان
· Mercaptopurine (Purinethol) – لوسمی حاد

آنتی بیوتیکها ( موجب شکسته شدن رشته های منفرد و دوتائی DNA می شود )
· Actinomycine D (Cosmegen) - Kaposi's sarcoma , Rhabdomy sarcoma
· Doxorubicin (adriamycin) – لوسمی حاد ، سرطان پستان
· Bleomycin (Bleo) – لنفوما هوچکین و غیر هوچکین ، سرطان بیضه

تولیدات طبیعی (مواد آنتی مایتوتیک )( میتوز را بلوکه کرده و مانع اجرای مرحله متافاز می شود )
· Vinblastine (Velban) – لنفوما غیر هوچکین ، سرطان پستان و بیضه
· Vincristine (Oncovin) – سرطان سلولهای کوچک ریه ، لنفوما غیرهوچکین
· Paclitaxel (Taxol) – سرطان بیضه و تخمدان

مواد متفرقه
· Hydroxyurea (Hydrea) – به عنوان یک آنتی متابولیت در فاز S عمل می کند ، ملانوما بدخیم ، سرطان تخمدان متاستاتیک
· Estrogens – مانع گیرنده های هورمونی و پروتئین ها در همه فازهای سیکل سلولی می شود ، سرطان پروستات ، سرطان پستان پیشرفته همراه با قطع قاعدگی
تعدادی از این عوامل ضد سرطان همچنین برای اهداف دیگری مانند معالجه بیماریهای خوش خیم استفاده می شود . برای مثال Methotrexate برای آرتریت روماتوئید ، CYclophosphamide برای MS ، و 5-fluorouracil برای پسوریازیس [Abel 2000]
هدف از این مقاله عبارتست از :
ü شما را از عوارض بهداشتی عوامل ضد سرطان آگاه می کند .
ü چگونگی امکان تماس شما با اینگونه مواد را شرح میدهد .
ü مهیا نمودن و شناساندن روشهای کنترل و تمرینات کاری برای پیشگیری و کاهش تماس با عوامل ضد سرطان .

چه اثرات بهداشتی میتواند به علت تماس با عوامل ضد سرطان بوجود آید ؟
علائم و اثرات بهداشتی زیر در میان کارکنان بیمارستان که با مواد ضد سرطان در تماس بوده اند ، گزارش گردیده است :
· درد شکم
· سرفه
· سرگیجه
· حالت تهوع
· قرمزی چهره
· استفراغ
· اسهال
· خارش پوست
· ریزش مو
· اثرات تناسلی مضر همچون قطع سیکل قاعدگی ، مرگ جنین و نقص مادرزادی .

اگر شما هر یک از این مشکلات بهداشتی را تجربه نمودید ، آنها را به سرپرست خود یا مسئول ایمنی گزارش کنید .
بطور آماری اثرات ژنوتوکسیک و آسیب های ژنتیکی ( برای مثال ، فرم micronuclei افزایش یافته و و ازدیاد تبدیل کروماتید خواهر و ناهنجاریهای کروموزومی ) درمیان داروسازان و پرستاران در تماس با مواد ضد سرطان گزارش شده بود . اطلاعات اندکی در خصوص ریسک ابتلا به سرطان در میان کارکنان بیمارستانی تماس یافته با مواد ضد سرطان در دسترس است . درهرحال یک نمونه سرطان مثانه در یک داروساز به تماس او روتین او با مواد ضد سرطانی نسبت داده شد . ظاهرا او با سرطانزاهای محیطی و شغلی شناخته شده سروکار نداشت .[Levin et al.1993] . یک سرطان نامتمایز از نوع نازوفارنژیال در یک پرستاری که به مدت 12 سال در یک واحد تومورشناسی کلینیکال مشغول به کار بوده و از مواد ضد سرطان بطور مکرر استفاده می نمود مشاهده گردید ( برای مثال CYclophosphamide ، Methotrexate و Vincristine ) .[Gabriele et al.1993] .
Skov et al .[1990,1992] ریسک بالائی از سرطان خون را در میان پرستاران و پزشکان دانمارکی که مواد ضد سرطانی را بادست حمل می کردند گزارش نمود .
چه کسانی ممکن است در بیمارستان با مواد ضد سرطانی در تماس باشند ؟
کارکنانی که به احتمال زیاد در معرض مواد ضد سرطانی از طریق تنفسی ، خوردن اتفاقی و تماس با پوست در طول انجام کار خود هستند عبارتند از :
· ریختن قرصهای در حین شمارش از بطری ترکیب کننده دوز مصرف .
· خرد کردن وشکستن قرصها برای مخلوط نمودن و آماده سازی آن در مایع .
· آماده کردن محلولها
· حمل دستی محلولها
· توزیع کردن محلولها
· کنترل و مرتب نمودن محلولها
· فراهم کردن تجهیزات تزریق وریدی و دیگر تجهیزات تزریق داروها
· پاک نمودن ترشحات
· آماده نمودن ادرار ، مدفوع ، رختخواب و ... بیماران معالجه شده با این مواد
· حمل دستی رختخواب بیماران معالجه شده با این مواد
کارکنان همچنین می توانند توسط فرش های آلوده در معرض تماس قرار بگیرند
چگونه می توانیم خود را از تماس با مواد ضد سرطان محافظت نمائیم ؟
· خودتان را با استفاده از روشهای کنترل و تمرینات کاری زیر محافظت نمائید :
· مهیا نمودن مواد در یک فضای متمرکز شده تنها منحصر به پرسنل مجاز
· تهیه نمودن مواد در یک اتاقک ایمنی بیولوژیک(BSC) – کلاس 2 تیپ B یا کلاس 3 (یک BSC با یک لوله خروجی باید در مکانی دور از مسیر ورودی هوای سالم تهویه شود )
· از سرنگها و تجهیزات تزریق وریدی مجهز به Luer-Lok ( نوع اتصالات ) برای آماده نمودن و توزیع این مواد استفاده کنید . مکان این سرنگها و نیدلها در ظروف زائدات شیمی درمانی طراحی گردیده تا کارکنان را از آسیب ها حفاظت نماید .
· سیستمهای باز ابزار انتقال دارو و سیستمهای بدون نیدل را بررسی نمائید .
· از تماس پوستی دوری کنید .از یک گان یکبار مصرف بدون پرز ، الیافی با نفوذپذیری کم استفاده نمائید.گان باید جلوبسته ، دارای آستین بلند و انعطاف پذیر یا سرآستین بسته باشد .
· از دستکشهای یکبار مصرف با کیفیت خوب و عاری از پودر که آستین گان را بپوشاند استفاده کنید . ( مگر اینکه سازنده مواد ضد سرطان به دستکش خاصی اشاره داشته باشد ).
· از دو جفت دستکش استفاده کنید .
· بطور دوره ای دستکشها را عوض کنید .
· هر زمانی که ترشحات ، اسپری یا آئروسول تولید می شود برای دوری از تماش چشم ، بینی و دهان از شیلدهای پلاستیکی صورت و عینک های ایمنی ضد ترشحات استفاده نمائید .
· بدقت لباسهای حفاظتی را تعویض کنید تا از انتشار آلودگی دوری نمائید .
· به کلاسهای آموزشی در خصوص هشدارهای ایمنی استفاده از مواد ضد سرطان و تماس با آنها ، توجه نمائید .
رهنمودهای ایمنی
· با توجه به رهنمودهای زیر از خودتان حفاظت نمائید :
· در مکانهائی که مواد ضد سرطان آماده و یا توزیع می شود نخورید و نیاشامید .
· با منابع تماس با مواد ضد سرطان آشنا شده و توانائی تشخیص آنها را داشته باشید .
· قبل از استفاده و بعد از درآوردن لباسهای حفاظتی فردی همچون گانهای یکبار مصرف دستانتان را بشوئید .
· بااستفاده از اقدامات احتیاطی مناسب ترشحات را فورا پاک کنید .
· خط مشی های مکتوب واحد خود را در خصوص حمل دستی ایمن مواد ضد سرطان ، بیاموزید.

[nasirii]

گلوتارآلدئید

GLUTARALDEHYDE

گلوتار آلدئید به عنوان یک استریل کننده سرد برای عفونت زدائی و تمیز نمودن تجهیزات حساس به گرما همچون ابزار دیالیز ، برونکوسکوپ ها ، آندوسکوپ ها و تجهیزات معاینه گلو ، گوش و بینی استفاده می شود . همچنین این ماده شیمیائی به عنوان فیکس کننده بافت در آزمایشگاههای بافت شناسی و پاتولوژی و همینطور عامل سخت کننده در ظهور عکس رادیولوژی مورد استفاده قرار می گیرد . گلوتار آلدئید مایعی بی رنگ ، روغنی با بوئی تند و زننده است . کارکنان بیمارستان اغلب آن را بصورت رقیق شده با آب استفاده می کنند . محلولهای آبی گلوتارآلدئید بطور معمول ازغلظت 1 درصد تا 50 درصد وجود دارد ، اما فرمولاسیو نهای دیگر آن نیز در دسترس است . نامهای تجاری آن شامل : ‍‍Cidex ، Sonacide ، Sporisidin ، Hospex ، Omnicide ، Metricide و wavicide می باشد .
هدف این مطلب عبارتست از :
ü آگاهی در زمینه اثرات مضر بهداشتی گلوتار آلدئید .
ü شرح چگونگی تماس با گلوتار آلدئید .
ü مهیا نمودن و تشخیص روشهای کنترل بمنظور پیشگیری از تماس شما با گلوتارآلدئید .

تماس با گلوتار آلدئید موجب چه نوع ازاثرات بهداشتی می شود ؟
در زیر اثرات بهداشتی گزارش شده در میان کارکنان بیمارستان که در معرض گلوتارآلدئید بوده اند ، آمده است :
· تحریک گلو و ریه
· آسم ، علائم مشابه آسم و تنفس سخت
· تحریک بینی ، عطسه و خس خس
· خون دماغ
· سوزش چشم و کنژونکتیویت
· خارش – درماتیت تماسی یا آلرژیک
· لکه روی دست ( مایل به قهوه ای یا قهوه ای سوخته )
· کهیر
· سردرد
· حالت تهوع
اگر هر یک از این علائم را هنگام کار با گلوتارآلدئید گزارش نمودید ، به سرپرست خود یا مسئول ایمنی گزارش نمائید .

چه کسانی در بیمارستانها ممکن است در تماس با گلوتار آلدئید باشند ؟
· کارکنانی که در بیمارستانها ممکن است در معرض گلوتار آلدئید باشند عبارتند از :
· پرسنل بیمارستان که در سطوحی با روش استریلیزاسیون سرد از گلوتار آلل دئید استفاده می کنند .( برای مثال ، بخش های گاسترواینترولوژی و کاردیولوژی )
· کارکنانی که در اطاق عمل ، بخش دیالیز ، واحد های آندوسکوپی و واحد مراقبتهای ویژه از ترکیبات گلوتار آلدئید در روش های کنترل آلودگی استفاده می نمایند .
· کارکنان سرویس مرکزی ( تدارکات ) که از گلوتارآلدئید برای استریل کردن استفاده می نمایند.
· تکنیسین های تحقیق ، محققین ، کارکنان داروسازی که محلولهای آلکالین یا فیکس کننده بافت ها را در آزمایشگاههای بافت شناسی و پاتولوژی تهیه می نمایند .
· تکنسین های آزمایشگاه که میز کار را با گلوتار آلدئید استریل می کنند .
· کارکنانی که عکس رادیولوژی را ظاهر می کنند .

معمولا چه زمانی کارکنان در بیمارستان بیشتر در معرض گلوتار آلدئید هستند ؟
کارکنان در طول انجام شیوه های کاری زیر می توانند در معرض تماس تنفسی و پوستی با گلوتارآلدئید باشند :
· استریلیزاسیون سرد تجهیزات در آندوسکوپی و بخش های جراحی

ü وقتی محلولهای گلوتارآلدئید به داخل یا بیرون ظروف استریلیزاسیون پاشیده می شود .
ü وقتی که ابزار استریل شده از داخل ظروف استریل کننده خارج می شوند .

· عفونت زدائی از میز کار آزمایشگاههای پاتولوژی و بافت شناسی .
· مخلوط نمودن و فعالسازی محلولهای متنوع گلوتارآلدئید .
· فیکس نمودن بافت در آزمایشگاه های بافت شناسی .
· ظهور عکس رادیولوژی




چگونه می توانیم خودمان را از تماس با گلوتار آلدئید محافضت نمائیم ؟
شما میتوانید توسط روشهای کنترلی و تمرینات کاری زیر خود را محافظت نمائید :
· استفاده از تهویه موضعی ( ربایش حداقل حجم 100 فوت در دقیقه و تبادل هوا حداقل 10 بار در ساعت )
· در صورت امکان وان های گلوتار آلدئید را در زیر هودهای بخار نگه دارید .
· برای انجام روش عفونت زادائی مورد نیاز، تنها از میزان کا فی ( نه بیش از اندازه ) گلوتارآلدئید استفاده نمائید .
· اجتناب از تماس پوستی : استفاده از دستکش ها و پیش بند های ساخته شده از لاستیک نیتریل و بو تیل ( دستکش های لاتکس نمی تواند حفاظت مناسبی را ایجاد نماید ) . « جهت کسب اطلاعات بیشتر در این خصوص به مطلب دستکش های حفاظتی مراجعه نمائید »
· دستهای پوشیده شده با دستکش را پس از حمل دستی گلوتارآلدئید ، بشوئید .
· در هنگام حمل دستی گلوتارآلدئید از عینک های حفاظتی و شیلدهای صورت استفاده نمائید .
· کلیه مخازن نگهداری محلولهای گلوتارآلدئید را پوشانده یا آب بندی کنید .
· به کلاسهای آموزشی در خصوص نکات ایمنی استفاده از گلوتارآلدئید توجه نمائید .


رهنمودهای ایمنی :
با منابع تماس گلوتارآلدئید آشنا شده و توانائی تشخیص آنها را کسب نمائید .
در صورت تماس پوستی یا چشمی ، بسرعت آن را با آب بشوئید .
ترشحات را کاملا پاک کنید .
برای دریافت اطلاعات بیشتر در خصوص روش های اورژانس در رخداد ناشی از ریختن زیاد ، به استاندارد ANSI/AAMI[1996] مراجعه نمائید .

[nasirii]

گازهای بیهوشی زائد

Waste Anesthetic Gases

گازهای بیهوشی زائد بخش کوچکی از گازهای بیهوشی می باشد که از چرخه تنفسی بیماران بیهوش ، در طول انجام عمل بیهوشی به داخل فضای اتاق عمل تراوش می کند . این گازها همچنین ممکن است در هنگام برگشت بیماران از حالت بیهوشی ، توسط عمل دم به فضا ی اتاق منتقل شود .گازهای بیهوشی شامل دو نوع نیتروز اکساید و گازهای بیهوشی هالوژن دار همچون هالوتان ، ان فلوران ، ایزو فلوران ، دس فلوران ، سوو فلوران و متوکسی فلوران می باشد . گازهای بیهوشی هالوژن دار اغلب بصورت مخلوط با نیتروز اکساید تهیه می شوند . نیتروز اکساید و بعضی از گازهای بیهوشی هالوژن دار میتوانند موجب ایجاد مخاطراتی در کارکنان بیمارستان شوند . هدف این مطلب به انجام رساندن موارد زیر است :

· افزایش آگاهی در خصوص اثرات نامطلوب بهداشتی گازهای بیهوشی زائد
· شرح چگونگی تماس کارکنان با گازهای بیهوشی زائد
· ارائه پیشنهاداتی در خصوص تمرینات کاری بمنظور کاهش این نوع تماس ها
· شناسائی روشهائی برای کاهش نست گازهای بیهوشی در محیط کار


چه کسانی با گازهای بیهوشی زائد در تماس هستند ؟
کارکنان بیمارستانی زیر ممکن است در تماس با گازهای بیهوشی زائد باشند :
· متخصص های بیهوشی
· دندانپزشک ها
· تکنیسین های بیهوشی
· پرستاران اتاق عمل
· تکنیسین های اتاق عمل
· دیگر پرسنل اتاق عمل
· پرستاران اتاق ریکاوری
· جراحان
تماس با گازهای بیهوشی زائد چه اثرات بهداشتی را بهمراه دارد ؟
اثرات تماس با غلظت های بالا
تماس با غلظت های بالا ی گازهای بیهوشی زائد – حتی برای زمانی کوتاه – اثرات بهداشتی زیر را بهمراه دارد :
· سردرد
· تحریک پذیری
· خستگی
· حالت تهوع
· خواب آلودگی
· مشکلاتی در خصوص دستورات و هماهنگی
· بیماریهای کبد و کلیه
اثرات تماس با غلظت های کم
هرچند بعضی از مطالهات ، گزارشی در خصوص اثرات بهداشتی نامطلوب تماس طولانی مدت با غلظت های کم ، نداده است ، مطالعات زیادی نیز در خصوص وقوع سقط خودبخودی ، آسیب های ژنتیکی و سرطان در میان کارکنان اتاق عمل گزارشاتی ارائه نمودند . همچنین مطالعاتی دیگر در زمینه سقط خودبخودی در زوجهای کارمند در معرض و نقص های مادرزادی در فرزندانشان ، گزارش کردند . بنابراین نگرانی هائی در خصوص کارکنان در معرض با اینگونه گازها وجود داشته و پیشنهادهائی در خصوص پیشگیری و کنترل تماس ارائه گردیده است .
در جه مکانهائی کارکنان به احتمال زیاد در معرض تماس با گازهای بیهوشی زائد هستند ؟
· تجهیزات اتاق عمل بدون سیستمهای اتوماتیک نظافت و تهویه
· تجهیزات اتاق عمل که در آنها سیستمهای فوق ضعیف و ناقص هستند
· اتاق های ریکاوری که در آن گازهای منتشر شده توسط عمل تنفس بیماران بطور مناسب تهویه یا پاک نمی شود
حتی در زمانیکه سیستمهای تهویه و نظافت در این مکانها وجود دارد ممکن است تحت شرایط زیر کارکنان در تماس با این گازها باشند:
· وقتی که در چرخه تنفسی بیهوشی نشتهائی رخ می دهد ( بطوریکه اگر اتصالت ، لوله ها و دریچه ها بخوبی نگهداری نشوند و اتصالات محکم نباشند ممکن است نشت گاز رخ دهد )
· وقتی که گازهای بیهوشی در هنگام ارتباط و قطع ارتباط ، رها می شود
· وقتی که گاز بیهوشی از کنار ماسک یا ازاتصال داخل نای بیمار به بیرون رسوخ می کند ( خصوصا هنگامی که ماسک بخوبی فیت نمی شود ، مثلا هنگام بیهوش نمودن کودک )
· در طول عمل جراحی دندان
· در هنگام القاء بیهوشی
کارفرماها چگونه می توانند تماس کارکنان را با گازهای بیهوشی زائد کاهش دهند؟
· کارفرماها با برداشتن گامهای زیر می توانند تماس با گازهای بیهوشی زائد را کاهش دهند :
استقرار برنامه ارتباط با خطر:
ü توسعه و اجرای برنامه ریزی بهداشتی و ایمنی شامل اطلاعاتی در خصوص تماس با خطرات و روش های کنترل آنها
ü نصب برچسب مواد بیهوشی محتوی سیلندرها
ü در دسترس قرار دادن برگه های اطلاعاتی ایمنی مواد ( MSDS )
ü آموزش کارکنان
ü نصب یک سیستم رفع آلودگی به سیستم انتقال بیهوشی بمنظور رفع گازهای بیهوشی زائد در اتاق عمل . گازهای زائد در مکانی تخلیه شوند که امکان بازگشت مجدد آنها به محیط بسهولت انجام نپذیرد .

· یک سیستم تهویه که هوا را در اتاق عمل گردش داده و جایگزین کند ، نصب نمائید .( حداقل 15 بار در ساعت هوا را جابجا نماید ، با حداقل 3 بار جایگزینی هوای تازه در ساعت )
· یک سیستم تهویه که هوا را در اتاق ریکاوری گردش داده و جایگزین کند ، ( حداقل 6 بار در ساعت هوا را جابجا نماید ، با حداقل 2 بار جایگزینی هوای تازه در ساعت ) تا از تماس با گازهای بیهوشی زائد جلوگیری نماید .
· نگهداری مناسب تجهیزات بیهوسی ، گردش تنفسی و سیستمهای دفع گازهای زائد بمنظور کاهش نشت گازهای بیهوشی در اتاق عمل .
· آموزش کارکنان در زمینه آگاهی از خطرات ، پیشگیری و کنترل تماس با گازهای بیهوشی زائد .
· توسعه برنامه نظارتی توسط فردی مطلع در مورد هر وسیله عمل . همچنین یک برنامه نظارتی باید شامل موارد زیر باشد :

ü ارزیابی کمی اثر یک سیستم کنترل گاز زائد .
ü سنجش مجدد غلظت گاز بیهوشی در منطقه تنفسی کارکنانی که در هنگام اجرای دستوالعملهای کاری بشدت در تماس هستند .

· نگهداری مناسب بایگانی نتایج جمع آوری شده نمونه برداری هواحداقل برای مدت 30سال .
· نگهداری سوابق پزشکی کارکنان در معرض برای مدت 30سال پس از اشتغال آنها .
· بدست آوردن اطلاعات اولیه در خصوص کبد و کلیه پرسنل اتاق عمل و مانیتورینگ دوره ای فانکشن های کلیه و کبد آنها .
· بایگانی تاریخچه پزشکی برای کارکنان و خانواده شان ، شامل تاریخچه شغلی ؛نتایج حاملگی کارکنان زن و ازدواج کارکنان مرد ( در صورت امکان )
چگونه می توانیم تماس پرسنل اتاق عمل را با گازهای بیهوشی زائد کاهش دهیم ؟
گازهای بیهوشی را تا غلظت های بسیار بالا نمی توان از طریق بو تشخیص داد .تماس با گازهای بیهوشی زائد را قبل از شروع بیهوشی با اجرای دستورالعملهای زیر کاهش دهید :
· سیستم های آسیب رسان بیهوشی را قبل از هر بار استفاده جستحو کنید . در مورد نقص ها و اختلالات تحقیق کنید .
· چک کردن گردش تنفسی بیماران در خصوص فشار منفی و مثبت را در چک لیست روزانه تجهیزات قرار دهید .
· سیستم تهویه موضعی و عمومی اتاق را روشن کنید .
· از اتصال مناسب تجهیزات دفع آلودگی مطمئن شوید .
· خروجی گاز را به سیستم تهویه مرکزی بیمارستان متصل نمائید .
· بعد از نصب ماسک یا لوله متصل به داخل نای نسبت به برقراری جریان گاز اقدام نمائید .
· تجهیزات بخار کننده را در زیر یک هود سقفی با سیستم تخلیه فعال پر کنید .
· تجهیزات بخارکننده را قبل یا بعد از دستورالعمل بیهوشی پر کنید .
· مطمئن شوید که لوله داخل نای یک اتصال راه هوائی کاملی را بوجود آورده است .برای ایمنی سیستم انتقال بیهوشی در حال کار و ایمنی بیماران از کمترین جریان گاز بیهوشی استفاده نمائید .
· از جریان بالای گاز بیهوشی اجتناب کنید تا ازنشت گاز جلوگیری نمائید . جریان بالا گازهای بیهوشی زائد بیشتری نسبت به جریان پائین گاز ایجاد می نماید .
· انتقال بیهوشی را بصورت دریچه باز انجام ندهید .( چکاندن گاز بیهوشی مایع فرار بر روی گاز پانسمان )
· در صورت استفاده از ماسک ممکن است بخوبی برای بیمار اندازه شود .
· به اندازه ای که امکان دارد قبل از جداسازی بیمار از سیستم تنفسی گاز باقیمانده در سیستم دفع آلودگی را پاک نمائید .
· گاز را قبل از خاموش نمودن سیستم تنفسی قطع نمائید .

[nasirii]

ساعت ۱۱:٢٦ ‎ب.ظ روز شنبه ٧ دی ۱۳۸٧

چگونه خود را در برابر آسیب های ناشی از تماس با needle محافظت نمائیم

How to Protect Yourself From Needlestick Injuries

آسیب های ناشی از تماس با needle چیست ؟
این آسیب ها شامل بریدگی ها ، سوراخ شدگی ها ، شکافها ، خراشیدگی ها و زخم ها ی عمیق است که بوسیله تماس با needle بطور ناگهانی ایجاد می گردد . این اسیب ها در هر زمانی می تواند رخ دهد ، مانند زمانی افراد از needle استفاده می کنند ، آن را جدا می نمایند یا اینکه آن را برای استفاده آماده می کنند .
چون حوادث ناشی از needle یکی از انواع رایج آسیب ها در مراکز مراقبت های بهداشتی است به همین دلیل اینگونه آسیب ها به Needlestick injuries معروف است .

• چه عفونتهائی می تواند بر اثر آسیب های ناشی از تماس با needle منتقل شود؟

آسیب های ناشی از تماس با needle می تواند کارکنان را در معرض شماری از پاتوژنهای حامل در خون قرار دهد ف که خود می تواند موجب عفونتهای کشنده و یا جدی شود . پاتوژنهائی که ریسک بهداشتی بسیار بالائی را موجب می شوند عبارتند از :

• ویروس هپاتیتHBV= B
• ویروس هپاتیت HCV= C
• ویروس ایدز(HIV)

سوراخ شدن ناگهانی پوست بوسیله needle آلوده می تواند مایعات خطرناک را از میان پوست به داخل بدن تزریق کند . پتانسیلی برای تزریق داروهای خطرناک نیز وجود دارد اما تزریق مایعات عفونی ، خصوصاً خون بمراتب بزرگترین نگرانی محسوب می شود . حتی مقدار کمی از مایع عفونی می تواند بطور موثر بیماریهای معینی را منتشر نماید .
تزریق ناگهانی ویروسهای حامل در خون خطر بزرگی از آسیب های ناشی از تماس با needle است ، خصوصاً ویروسهائی که علت AIDS ، هپاتیت B و هپاتیت C هستند .
ریسگ آلودگی با ویروس حامل توسط خون بعد از تماس با خون آلوده براساس نوع عامل بیماریزا متغیر است . ریسک انتقال بعد از تماس با خون آلوده به ویروس HIV در حدود سه دهم درصد است ، در حالیکه این میزان برای هپاتیت B صد برابر ( 30 درصد ) و برای هپاتیت C ده درصد است .
واکسیناسیون هپاتیت B برای کارکنان مراقبت های بهداشتی توصیه شده است ( جز اینکه آنها به علت تماس قبلی ایمن شده باشند ) . واکسن هپاتیت B تاثیر بسیار بالائی در پیشگیری از آلودگی کارکنان در معرض ویروس هپاتیت B دارد . امام هنوز واکسنی برای پیشگیری از آلودگی به ویروسهای هپاتیت C و AIDS وجود ندارد .

• AIDS / HIV

ریسک انتقال ویروس HIV ( ویروس عامل بیماری AIDS ) از طریق تماس با سر سوزن بطور قابل ملاحظه ای کمتر از ویروس هپاتیت B است . چند صد نفری از کارکنان مراقبت های بهداشتی در آمریکا که آلوده به ویروس HIV شده بودند ، بیشتر از میان آسیب دیدگان از طریق تماس با needle بودند تا خون بیماران آلوده به ویروس HIV .

• هپاتیت B

ریسک انتقال HBV ، توسط واکسیناسیون در برابر هپاتیت B کاهش پیدا کرده است ، که این هم 90 تا 95 درصد در پیشگیری از ریسک انتقال HBV به کارکنان مراقبت های بهداشتی در معرض آسیب های ناشی از needle موثر بوده است .
به این علت که HBV قادر است بر روی سطوح محیط تا بیش از یک هفته باقی بماند ، تماس غیر مستقیم با HBV می تواند از طریق سرایت توسط اجسام بی جان رخ دهد و فاکتورهائی از شیوع HBV در میان بیماران و شاغلان واحد های همودیالیز پدیدار شود .

• هپاتیت C

آسیب های ناشی از تماس با needle همچنین می تواند عامل انتقال هپاتیت C باشد . ریسک فاکتورها برای انتقال ویروس هپاتیت C در محیط شغلی 8/1 درصد می باشد ( گستره ای بین صفر تا 7 درصد ).

آسیب های ناشی از تماس با needle نیز می تواند موجب انتقال بسیاری از بیماریهای دیگر مانند بیماریهای ناشی از ویروسها ، باکتری ها ، قارچها و دیگر میکروارگانیسم ها ، به کارکنان مراقبت های بهداشتی ، محققان آزمایشگاهی و دامپزشکان شود . این بیماریها شامل موارد زیر می باشد :

• بلاستومایکوزیس
• تب مالت
• کریپتوکوکوزیس
• دیفتری
• سوزاک جلدی
• تب خال
• مالاریا
• مایکوباکتریوزیس
• مایکوپلاسما کاویه
• تب لکه دار کوه راکی
• اسپورتریکوزیس
• استافیلوکوکوس اورئوس
• استافیلوکوکوس پیوژن
• سیفلیس
• توکسوپلاسموزیس
• سل

بسیاری از این بیماریها در موارد ایزوله و نادر قابل انتقال هستند . هر چند اینچنین آسیب های ناشی از تماس با needle پی آمدهای جدی به همراه دارد اما هنوز اثبات نشده است .

پیشگیری از آسیب های ناشی از تماس با سرسوزن بهترین راه برای محافظت شما از این عفونتهاست.

• چه کسانی تحت ریسک آسیب های ناشی از تماس با needle هستند ؟

برآوردها نشان می دهد که بین 600000 تا 800000 مورد از اینگونه آسیب ها در طول سال رخ می دهد . متاسفانه تنها در حدود نیمی از این آسیبها گزارش می شود . بسیاری از افراد ی که در مراکز مراقبت های بهداشتی کار می کنند در معرض ریسک ابتلا به آسیب های ناسی از تماس با لوازم برنده و needle هستند . کار کردن با اینچنین ابزاری حقیقتی زندگی کاری بیشتر کارکنان مراقبت های بهداشتی است. همواره آسیبهای ناشی از تماس با needle را به مسئولین گزارش دهید ، تا زمانیکه از دریافت پاسخ مراقبتی مقتضی مطمئن شوید.

• پرستاران در معرض بسیاری از آسیب های ناشی از needle هستند ، به این دلیل که آنها بسیاری از تزریقات و مراقبتهای بهداشتی را انجام می دهند .
• لوازم تیز بسیاری در جراحیها و اطاق عمل استفاده می شود که ریسک آسیب ها را در میان پرسنل شاغل در این سطوح را افزایش می دهد .
• دندانپزشکها و پرسنل دندانپزشکی در معرض ریسک بالائی از آسیب ها هستند ، بخاطر اینکه بسیاری از تجهیزات مورد استفاده در دندانپزشکی را اشیاء تیز و برنده تشکیل می دهد .
• پرسنل آزمایشگاه در بخشهای معینی از شغلشان ، انواع مختلفی از ابزار تیز را بدست می گیرند .
• در زمانیکه needle ، سرنگ ، و دیگر ابزار بطور خطرناک از میان ملافه ها ، پارچه ها و دیگر لباسها خارج می شوند ، میتوانند موجب آسیب رسانب به پرسنل لنژ شوند .
• پرسنل خدمات ممکن است در هنگامیکه یک شی تیز بطور غلط دفع می گردد متحمل آسیب های ناشی از تماس با needle شوند .

• چه نوع از needle معمولاً علت آسیب های ناشی از تماس با needle است ؟

• Needle تزریق زیر جلدی
• Needle تزریق داخل رگی
• لانست
• تیغ ها ، اسکالپ ها و دیگر چیزهای شبیه تیغ
• Retractors
• Needle خونگیری
• Needle بخیه
• Needle مستعمل موجود در سیستمهای نقل و انتقال زباله
• بسیاری از ابزارهای دندانپزشکی

• آیا آداب کاری معین ، ریسک آسیب های ناشی از تماس با needle را افزایش می دهد ؟

بله ، مطالعات گذشته نشان می دهد که آسیب های ناشی از تماس با needle اغلب وابسته به فعالیتهای زیر است :

• قرار دادن مجدد کلاهک needle
• انتقال مایعات بدن به داخل ظروف
• نقص در دفع مناسب needle استفاده شده در ظروف مقاوم در برابر قطعات تیز که شکسته یا سوراخ شده است
• طراحی نامناسب لوازم مورد استفاره
• وضعیت نامناسب بدنی ( پوسچر غلط ) در هنگام کار کردن
• تجربه کارکنان
• از دست دادن تمرکز

• چگونه خودمان را از آسیب های ناشی از تماس با needle محافظت کنیم

• از استفاده نیدلهائی که موثر و ایمن نیستند اجتناب کنید .
• د رانتخاب و ارزیابی ابزار ی که با خصوصیت ایمنی خود ریسک آسیب های ناشی از needle را کاهش می دهد ، به مسئول خود کمک کنید .
• از قرار دادن مجدد کلاهک needle اجتناب نمائید .
• ابزاری را استفاده کنید که با در نظر گرفتن خصوصیات ایمنی ، توسط مسئولین شما تهیه می شود.
• قبل از استفاده از needle ، برای جابجائی با دست و دفع آنها برنامه ریزی نمائید .
• Needle استفاده شده را فوراً در ظروف اختصاصی دفع قطعات تیز (safety box) بریزید .
• همواره آسیبهای ناشی از قطعات تیز و needle را گزارش دهید ، تا زمانیکه از دریافت پاسخ مراقبتی مقتضی مطمئن شوید .
• در صورت مشاهده هر گونه خطر بالقوه ناشی از تماس با needle ، مسئول خود را مطلع نمائید .
• در برنامه های آموزشی مرتبط با پیشگیری از عفونتها شرکت کنید .
• نسبت به انجام واکسیناسیون هپاتیت B اقدام نمائید .

• نمونه های گزارش شده

• نمونه اول

( فصلنامه پرستاری ایران - شماره 49 - فروردین 1386 )
صدمات فرو رفتن سرسوزن آلوده و میزان گزارش دهى این صدمات در پرستاران بالینی
نویسندگان: آرمان آزادی، منیره انوشه
روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مقطعى بود. محیط پ‍‍ژوهش شامل یک بیمارستان آموزشى و یک بیمارستان غیر آموزشى شهر تهران می­باشد. نمونه­هاى پژوهش 111 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان‌هاى مذکور بودند که به روش نمونه­گیرى مبتنى بر هدف انتخاب شدند و به صورت داوطلبانه به تکمیل پرسشنامه مربوط به این مطالعه پرداختند. پرسشنامه شامل اطلاعات فردى و حرفه­اى پرستاران و نیز تعداد موارد صدمات فرورفتن سوزن آلوده در یکسال گذشته، موارد گزارش شده و نیز دلایل عدم گزارش­دهى بود.
یافته ها: بر اساس یافته­ها 54 درصد پرستاران ذکر کردند که تاکنون دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده نشده­اند و 45 درصد آنان بیان کردند که در طى دوران فعالیت بالینی­شان حداقل یک بار دچار صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده شده­اند، 34 درصد پرستاران ذکر کردند که در 12 ماه گذشته دچار 58 مورد صدمه فرورفتن سرسوزن آلوده شده‌اند(میزان بروز خام: 52/0 صدمه فرو رفتن سوزن/پرستار/سال). تنها 36 درصد پرستارانى که دچار صدمه فرورفتن سوزن در سال گذشته شده بودند بیان کردند که این صدمات را به سوپروایزر، کمیته کنترل عفونت بیمارستان و یا اورژانس گزارش کرده­اند. دلایل عدم گزارش­دهى شامل: عدم رضایت از پیگیرى(33 درصد)، احتمال خطر پائین عفونت در منبع صدمه(29 درصد)، مشغله کارى(5/12 درصد)، عدم آشنایى با فرایند گزارش­دهى(17 درصد) و عدم درک خطر(8 درصد) بود.
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که صدمات فرورفتن سرسوزن آلوده و نیز کم گزارش­دهى این صدمات در میان پرستاران از میزان بالایى برخوردار است و مطالعات وسیعترى در این خصوص باید صورت گیرد. مداخلات ویژه مانند ثبت یک پروتکل استاندارد گزارش­دهى، آموزش کارکنان و استاندارد کردن درمان‌هاى پروفیلاکتیک پس از صدمه می­تواند در بهبود گزارش­دهى این صدمات مؤثر باشد.

• نمونه دوم

بررسی میزان تماس شغلی با خون در کارکنان ودانشجویان مراکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی کاشان در سال 1384

نویسندگان :داوود آقادوست ، محمد حاجی جعفری ، بتول علایی طباطبایی ،دمحمدحسین زیلوچی ،عباس دلیریان


مواد و رو شها: تحقیق به روش مقطعی بر روی 678 نفر از کارکنان و دانشجویان مراکز آموزشی درمانی شهید بهشتی، نقوی، متینی، اخوان اورژانس مرکزی و گلابچی که از طریق سرشماری انتخاب شدند، انجام شد . اطلاعات مربوط از طریق پرسشنامه ای حاوی 22 سوال که شامل اطلاعات فردی، سابقه تماس شغلی با خون ، انواع تماس، زمان و مکان رخ دادن آسیب، وسایل آسیب رسان و نوع خدمت منجر به آسیب می باشد، جمع آوری گردید. سپس این اطلاعات با استفاده از آماره توصیفی تجزیه و تحلیل شد.

نتایج:از مجموع 678 نفر از کارکنان و دانشجویان که پرسشنامه را تکمیل نمودند 247 نفر مرد و 431 نفر زن بودندسابقه تماس شغلی با خون در طول مدت خدمت 94 % گزارش شد که در سه گروه پرستار اورژانس، تکنیسین اتاق عمل و کاردان و کارشناسان آزمایشگاه به میزان 100 % بود. دانشجویان کارورزی پزشکی7/91 درصد و پرستاری 8/90 درصد تماس با خون را ذکر کردند. 2/58 درصد از پرسش شوندگان در معرض آسیب اجسام نو ک تیز و5/53 درصد در معرض پاشیدن ترشحات بدن بیشتر از یک بار بودند . از میان وسایل آسیب رسان بیشتر ین فراوانی مربوط به سرسوزن سرن گهای تزریقی با 5/37 درصد بود که در 6/31 درصد از موارد در هنگام انجام تزریقات رخ داده بود. 2/97 درصد از موارد، دستها دچار آسیب شده بودند . بیشترین آسیب یعنی 9/61 درصد در نوبت کاری صبح رخ داده بود .
نتیجه گیری: فراوانی بالای تماس شغلی با خون زنگ خطر جدی برای پزشکان و کارکنان مراکز آموزشی درمانی کاشان است. آموز شهای کاربردی و را ه اندازی دستگاه گزارش دهی و ثبت تماس های شغلی توصیه می شود


آسیب های ناشی از تماس با needle می تواند موجب عوارض کشنده و جدی گردد . کارکنان مراقبت های بهداشتی که از needle استفاده کرده و یا ممکن است در معرض آن باشند ریسک بالائی از تماس با needle را متحمل می شوند . کلیه کارکنانی که تحت این ریسک قرار دارند باید در مسیر حفاظت خود نسبت به این خطر بهداشتی گام بردارند.

[nasirii]

تماس با استرس

مقدمه


استرس شغلی یکی از نگرانی های دائم در مراکز مراقبت های بهداشتی است . مطالعات نشان میدهد که پرسنل مراقبت های بهداشتی بیش از دیگر مشاغل در معرض مخاطرات سایکولوژیک بوده و نرخ بالائی از افسردگی و اضطراب ناشی از استرس شغلی را دارا می باشند . علاوه بر روان پریشی ، دیگر پیامد های استرس شغلی شامل خستگی ، غیبت ، اقدام به ترک کار ، کاهش رضایت بیماران و بروز خطا در تشخیص و معالجه است .
هدف این جزوه عبارتست از :

• شناسائی منابع استرس شغلی
• شناسائی اثرات بهداشتی ناسازگار استرس شغلی
• پیشنهاد شیوه های کاری بمنظور کاهش استرس شغلی

...................................ادامه مطالب را کلیک کنید

علل استرس شغلی چیست ؟
طبق تعریف انستیتو ملی ایمنی و بهداشت حرفه ای آمریکا ( NIOSH ) استرس شغلی عبارتست از :« پاسخ های حسی و جسمی مضر در زمانی که نیازهای شغلی با توانائی ها ، منابع یا نیازهای کارمند مطابقت ندارد » . فاکتورهای محیط کار ( استرسور های شغلی ) که می توانند موجب استرس شوند عبارتند از :

• فاکتورهای سازمانی ( ارتباط میان فردی ضعیف ، شیوه های مدیریتی غیر منصفانه )
• فاکتورهای اقتصادی و مالی
• تضاد بین کار ، نقش و مسئولیت ها نسبت به خانواده
• پی آمد های پیشرفت شغلی و آموزشی ( فقدان فرصت برای رشد و ترقی )
• جو سازمانی فقیر ( عدم الزام مدیریت به ارزشهای درونی ، روش های ارتباطی غلط )

استرسورهای رایج در مراکز مراقبت های بهداشتی شامل موارد زیر می باشد :

• میزان ناکافی شمار کارکنان
• ساعت کاری طولانی
• نوبت کاری
• ابهام نقش
• تماس با مواد عفونی و خطرناک

تنوع استرسورها در میان مشاغل مراقبت های بهداشتی و حتی در درون مشاغل وابسته به نوع وظیفه انجام یافته است.
بطور کلی ، طی مطالعات انجام شده بر روی پرستاران ، فاکتورهای زیر که مرتبط با استرس میباشند ، یافت شده است :

• بار کاری بالا
• فشار زمانی ( کوتاه بودن زمان برای به پایان رساندن مطلوب وظیفه )
• فقدان حمایت اجتماعی در کار ( خصوصاً از سوی سوپروایزرها ، سرپرستارها و بالاترین مقام مدیریتی )
• تماس با بیماریهای عفونی
• آسیب های ناشی از مجروح شدن توسط سوزن سرنگ
• تماس با خشونتها و تهدید های مرتبط با کار
• فقدان خواب کافی
• ناسازگاری و ابهام نقش
• کمبود پرسنل
• پیامدهای پیشرفت شغلی
• سروکار داشتن با بیماران صعب العلاج

فاکتورهای مرتبط با استرس در میان پزشکان عبارتند از :

• ساعت کاری طولانی
• حجم کار ی زیاد
• سروکار داشتن با مرگ و افراد در حال فوت
• تضاد میان فردی با دیگر پرسنل
• تهدید ناشی از دادخواست به علت معالجه غلط

کیفیت خدمات ارائه شده از سوی بیمارستان جهت مراقبت از بیماران نیز در ایجاد استرس بر روی کارکنان مراقبت های بهداشتی موثر است . عقیده بر این است که سازمان ارائه کننده خدمات مراقبتی با کیفیت بالا ممکن است در درک استرس ناشی از فشار شغلی و بار کاری بالا اثر بگذارد ، به این خاطر که اینگونه خدمات احتمالاً در دسترسی به منابع و حمایتها ی بیشتر انعکاس میابد .


مضرات بالقوه تاثیر بهداشتی استرس شغلی چیست ؟
استرس ممکن است با انواع عکس العمل های زیر همراه باشد :

• روانشناختی ( تحریک پذیری ، نارضایتی شغلی ، افسردگی )
• رفتاری ( مشکلات خواب ، غیبت )
• جسمی ( سردرد ، آشفتگی معده ، تغیرات فشار خون )

یک حادثه تروماتیک حاد می تواند موجب اختلال استرس تروماتیک شغلی ( PTSD ) شود . البته نه به این صورت که در هر شخص مبتلا به تروما ، خستگی شدید و PTSD ضعیف پیشرفت کند .
هرچند فاکتورهای شخصی ( استراتژی های تسلط به کار ) و منابع اجتماعی می توانند عکس العمل استرسورهای شغلی را تا چند درجه بهبود بخشند ، شرایط کاری می تواند نقش بزرگی را در قرار گرفتن کارکنان در ریسک پیشرفت مشکلات بهداشتی ، بازی نماید .


چگونه می توان استرس را در محیط کار کنترل نمود ؟
راه بسیار موثر برای کاهش استرس شغلی ، رفع استرسورها بوسیله طراحی مجدد مشاغل و ایجاد تغییرات سازمانیست . سازمانها باید اقدامات پیشگیرانه زیر را انجام دهند :

• مطمئن شوید که بار کاری متناسب با کارکنان ، توانائی ها و مقدوراتشان است .
• نقش و وظایف کارکنان بطور وضوح تعریف شود .
• فرصتی به کارکنان داده شود تا در تصمیم گیری ها و امور موثر در شغلشان سهیم باشند .
• بهبود روابط .
• کاهش ابهام در پیشرفت و چشم انداز آینده شغلی .
• مهیا نمودن فرصتی برای تعامل اجتماعی در میان کارکنان .

مداخله های سازمانی بسیار رایج که در مراکز مراقبت های بهداشتی اجرا شده است شامل :

• فرایندهای تیمی
• تیم های مراقبت های بهداشتی چند منظوره و
• مداخله های چند جزئی می باشد .

فرآیند تیمی یا روش های مشارکتی کارکنان ، فرصتی به پرسنل می دهد تا در تصمیم گیری ها و امور موثر در شغلشان مشارکت نمایند . خط مشی تیمی با طراحی مجدد سیستم های عرضه خدمات مراقبتی به بیماران یا آماده نمودن اینگونه خدمات ( مانند تیم پرستاری ) ، در بهبود رضایت شغلی و کاهش خطا ، غیبت و استرس شغلی موفق بوده است .
تیم مراقبت های بهداشتی چند منظوره ( مانند ترکیبی از پزشکان ، پرستاران ، مدیران ، دارو سازها ، روانشناس ها و .... ) بطور فزاینده در مراکز مراقبت های ابتدائی ، طولانی مدت و اورژانس رایج شده است . تیم ها باید موارد زیر را به انجام برسانند :

• اجازه دهند تا خدمات بطور کارآمد و موثر و بدون کاهش کیفیت ارائه شود .
• ذخیره نمودن زمان ( یک تیم می تواند فعالیت هایش را بطور همزمان اجرا نماید ، بدین صورت که یک کارمند نیاز دارد بطور متوالی آماده باشد )
• ترویج نوآوری از طریق تبادل نظرات .
• جمع آوری و تبادل اطلاعات از طریق روشهائی که بصورت فردی ممکن نیست .

مداخله های چند جزئی مبنای گسترده ای داشته و ممکن است شامل موارد زیر باشد :

• ارزیابی ریسک .
• تکنیک های مداخله ای .
• آموزش .

مداخلات استرس سازمانی موفق ، در چندین مورد اشتراک دارند :

• درگیر بودن کارکنان در کلیه مراحل مداخله .
• آماده نمودن کارکنان با صلاحیت جهت توسعه ، اجرا و ارزیابی مداخلات .
• تعهد قابل توجه از سوی مدیریت ارشد و تهیه نمودن توسط مدیریت میانی .
• یک فرهنگ سازمانی که مداخلات استرس را حمایت کند .
• ارزیابی دوره ای مداخلات استرس .

بدون این اجزاء ( خصوصاً حمایت مدیریت ) احتمال موفقیت این مداخله وجود ندارد .

مداخله مدیریت استرس
مداخلات استرس شغلی می تواند بر روی هر یک از تغیرات سازمانی یا کارمند ، تمرکز نماید . مداخلات متمرکز شده بر روی کارمند اغلب شامل تکنیکهای مدیریت استرس ، به شرح زیر می باشد :

• آموزش در خصوص استراتژی های تسلط بر کار .
• آرامش پیشرو .
• بازخورد زیستی ( Biofeadback ) .
• تکنیک های وابسته به رفتارشناسی .
• مدیریت زمان .
• مهارتهای میان فردی .

از دیگر انواع مداخله که نشانگر نویدی برای کاهش استرس در میان کارکنان مراقبت های بهداشتی است ، عبارتست از : تسلط ابتکاری ، یا توسعه و کاربرد استراتژیهائی مانند تغییر در روش های کار یا پیشرفت مهارت توسط کارکنان بمنظور کاهش تقاضاهای مفرط .
هدف این تکنیکها کمک به کارکنان در مواجه موثرتر با استرس شغلیست . مداخله های متمرکز در محیط های کاری آمریکا شکل های مختلفی از کاهش استرس را به همراه داشته است . هرچند مداخله های کارکنان می تواند به پرسنل در مواجهه موثرتر با استرس کمک کند ، اما آنها نمی توانند از منابع استرس زای محیط کار دوری نمایند و بدین گونه ممکن است زمان زیادی را تلف کنند .
مداخله حمایتی بهداشت روانی نیز می تواند در رخدادهای مهم در یک موسسه مراقبت های بهداشتی ، نیاز بشود . ( نمونه 2 را نگاه کنید )



نمونه های گزارش شده


نمونه اول
پژوهشگران یک مورد برنامه مداخله مشارکتی را در یک بیمارستان مراقبت های ویژه ، ارزیابی نمودند ( Bourbonnais et . al 2006 ) . خط مبنای ( اولیه ) ارزیابی ریسک در یک بیمارستان مراقبت های ویژه ( نمونه آزمایش ) انجام گردید و یک بیمارستان مراقبت های ویژه دیگرهمانند با بیمارستان قبلی( شاهد ) نیز استفاده شد . از طریق تماس تلفنی 30 دقیقه ای با کارکنان ، پاسخ های مربوط به مطالبات روانشناختی ، حمایت های اجتماعی ، اضطراب روانی ، خستگی و مشکلات خواب ، دریافت شد . شاخص های استرسی در هر دو مورد نمونه و شاهد اندازه گیری گردید .
یک برنامه مداخله مشارکتی در بیمارستان نمونه انجام شد . این برنامه یک فرآیند حل کننده مشکل بصورت مشارکتی ، شامل یک تیم مداخله ای از کارکنان ، که توسط یک مدیر خارج سازمانی اداره می شد را استفاده نمود . تیم مداخله کننده ، همایش های برنامه ریزی شده منظمی را بیش از چندین ماه برقرار کردند تا موقعیت های کاری ناسازگار و را حل های پیشنهادی دسته بندی شده بر طبق اولویت و قابل اجرا بودن را تشخیص دهند .
یک سال پس از مداخله ، ارزیابی تلفنی مجدداً در دو بیمارستان تکرار شد و یک کاهش عمده در مشکلات خواب و خستگی های مرتبط با کار در بیمارستانی نمونه با حضور تیم مداخله گر در مقابل بیمارستان شاهد ، مشاهده شد .

نمونه دوم
سال 2003 شیوع سندرم حاد تنفسی ( SARS ) در هنگ کنگ ، سنگاپور و تورنتو کانادا موجب فشارهای روانی و افزایش استرس در مشاغل مراقبت های بهداشتی گردید . در تورنتو 43 % از موارد ابتلا مربوط به کارکنان مراقبت های بهداشتی بود که 3 نفر از این کارکنان بیمار مردند . شیوع سارس اساساً اوضاع کاری و احساس خطر فردی را تغییر داد . در تورنتو ، اصلاح مکرر شیوه های کنترل عفونت و تغییر روز به روز توصیه های بهداشت عمومی موجب افزایش بلاتکلیفی شد . کلینیک هاس سرپائی تعطیل گردید ، جراحی ها متوقف شد ، به کارکنان غیر ضرور گفته شد که در خانه بمانند ، استفتده از ماسکها ، دستکشها و روپوش ها الزامی گردید و هزاران نفر از مردم قرنطینه شدند . انزوای میان فردی بالا بود ، بطوریکه پرسنل از ارتباط با همکارانشان در خارج از محیط بیمارستان می نرسیدند ، قرارهای ملاقات پرسنل منتفی شده و خوردن و آشامیدن با برداشتن ماسک بتنهائی یا بیرون از بیمارستان انجام می گردید .
کارکنان مراقبت های بهداشتی آلوده و قرنطینه شده

• انزوای بین فردی را تجربه می کردند .
• نگرانی خود را در باره ریسک آلودگی به بیماری عفونی برای پرسنل پرستاری ، بیان می کردند .
• هراسشان را در مورد کشندگی بالقوه بیماری اظهار می نمودند .
• خشمشان را از اینکه ریسک ابتلا به عفونت بر اثر تماس ، هنوز ناشناخته است بیان می کنند .

رزیدنتهای پزشکی که در طول شیوع سارس در یک بیمارستان آموزشی مشغول به کار بودند ، نگرانی بیش از پیش شان را اینگونه بیان می نمودند :

• تغییرپذیری اطلاعات در دسترس .
• مشاهده ارتباطات ضعیف .
• تعادل میان ایمنی فردی و وظیفه مراقبت از بیماران .

کارکنان مراقبت های بهداشتی که یک رخداد عمده در خصوص سارس را تجربه می کنند ، باید از ارتباط بموقع در خصوص اطلاعات مرتبط با موضوع سود ببرند . سعی در غلبه بر انزوای میان فردی باید شامل ارتباطات ریسکی موثرمانند استفاده از Email ، Web site و Video and Audio conferencing باشد .

نتیجه گیری


مشاغل مراقبت های بهداشتی باید آگاهی کافی و بالائی از استرس و ارتباط آن با میزان بالای اضطراب روانی ، نسبت به دیگر مشاغل داشته باشند .کارکنان مراقبت های بهداشتی در معرض تعدادی از استرسورها ، از بار کاری با لا ، فشارهای زمانی و فقدان وضوح نقش گرفته تا معامله با بیماریهای عفونی و سخت و کمک به بیماران می باشند . همچنین استرسورها می توانند موجب بروز علائم جسمی و روانی ، غیبت ، جابجائی و اختلالات پزشکی شود . به هرحال نکات علمی هر دو مداخله سازمانی و تمرکز بر روی کارمند ، در کاهش استرس میان کارکنان مراقبت های بهداشتی می تواند موفقیت آمیز باشد . اگرچه مداخله سازمانی ( به این خاطر که آدرس منابع استرس زا را در اختیار می گذارد ) مقدم است ، مداخلاتی که ترکیبی از اجزاء سازمانی و کارکنان باشد ممکن است گسترده ترین پژوهش را فراهم نموده و ترکیبی از هردو مورد بهبود بلند مدت و معالجه کوتاه مدت را ایجاد نماید .


اختصارات :

NIOSH National Institute for Occupational Safety and Health

PTSD post traumatic stress disorder
SARS Severe Acute Respiratory Syndrome

جهت دریافت فایل PDF ترجمه فارسی این مطلب ، اینجا را کیلیک کنید :PDF

منبع : http://alaeynezhad.persianblog.ir

[Stellar]

نکات پزشکی و بهداشتی که بیمار می بایست در محیط بیمارستان به آن توجه نماید

* چنانچه بیمار از داروی خاص و یا احیانا مواد مخدر استفاده می نماید حتما موضوع را به پزشک معالج و سیستم پرستاری بخش اطلاع دهید و از مصرف خودسرانه هرگونه دارو و یا ... جدا خوداری فرمایید ، چراکه تداخلات داروئی ممکن است باعث ایجاد عوارض جبران ناپذیری برای بیمار گردد .


*چنانچه تمایل دارید بیمار شما از غذایی غیر از غذای بیمارستان استفاده نماید ، حتما سیستم پرستاری بخش را در جریان قرار دهید.


* چنانچه قرار باشد بیمار تحت عمل جراحی قرار گیرید می بایست حداقل از 8 ساعت قبل هیچ غذائی مصرف نکرده باشد (مگر انجام اعمال جراحی اورژانسی) و تا زمان کامل شدن مدت NPO بیمار عمل جراحی انجام نخواهد شد. (در شرایطی ممکن است به دلیل وضعیت جسمی بیمار بنا به تشخیص پزشک معالج یا متخصص بیهوشی و یا به دلیل آماده نبودن آزمایشات و نتایج پاراکلینک بیمار ، عمل جراحی به تعویق افتاد که لازم است تاکید گردد که این موضوع صرفا به منظور حفظ شرایط ایمنی و سلامت بیمار می باشد.)

* رعایت قوانین بهداشتی و نظافت محیط بیمار که فضای ایمن تری را برای درمان بیماران فراهم می آورد الزامی است.


* چنانچه بیمار پس از ترخیص دچار علائم زیر گردید حتما می بایست در اولین فرصت به درمانگاه بیمارستان یا پزشک معالج خود مراجعه نماید:

- تب بالای 38 درجه سانتی گراد

- ترشح چرکی از محل عمل جراحی

- دردناکی ، تورم ، قرمزی و گرمی منطقه عمل جراحی

- آبسه محل زخم جراحی


* توصیه می گردد به منظور کنترل عفوتهای بیمارستانی عیادت کنندگان قبل و بعد از ورود به اتاق بیمار حتما دستهای خود را بشویند .


* در صورتیکه بیمار سابقه هپاتیتی، ایدز و سایر بیماریها ویروسی مزمن را دارد می بایست حتما سیستم پرستاری بخش و پزشک خود را جهت درمان بهتر مطلع نماید


* از آوردن گلدانهای خاکی و گلهای طبیعی به دلیل افزایش آلودگی محیط خودداری نمایید.


* از آوردن میوه های آبدار مانند : هندوانه ، خربزه ، طالبی ، انگور و ... خودداری فرمایید.


* نگهداری میوه در پلاستیک های مشکی و کارتن در یخچالها ممنوع می باشد.


* زباله های غیر عفونی شامل قوطی ، اضافه غذا و ظروف و ... را در سطل های آبی رنگ ریخته و زباله های عفونی شامل دستمال یا پانسمان و یا هر ماده آلوده به آن و ... را در سطل های زرد رنگ دفع نمائید.

[Stellar]

بهداشت دست در بيمارستان

بهداشت و تميزي دستها بطور قابل ملاحظه اي قدرت بيماريزايي دستها را کم کرده و بعنوان يکي از اولين عواملي که ريسک انتقال ميکروارگانيسم ها را به بيماران کاهش داده و نيز در سلامت پرسنل مؤثر است مورد توجه قرار گرفته است .


مطالعات پايه بيمارستاني نشان داده که بي توجهي به بهداشت دست با پيدايش عفونت و گسترش ميکروبهاي مقاوم ارتباط داشته و بعنوان يک عامل مهم در بروز بيماريها محسوب مي شود .


مطالعات همچنين نشان داده اند که شيوع عفونتهاي مرتبط با سلامت دست با بهبود وضعيت بهداشت دست کاهش پيدا مي کند .


شستشوي دستها در موارد زير الزامي است :

• قبل و بعد از معاينه هر بيمار
  
• بعد از تماس با اشياء و آلودگي با خون يا بزاق
  
• وقتي که کثيفي دستها آشکار باشد
  
• قبل از پوشيدن دوباره و بعد از درآوردن دستکش هايي که پاره ، بريده يا سوراخ شده اند .
  
• قبل از ترک مطب دندانپزشکي
  

پوست سالم و بخصوص پوست دست مانعي براي ورود ميکروب به بدن مي باشد . شستشوي دستها و روشهاي ضدعفوني کردن ، بطور مؤثري توده ميکروبي کم و گذرا و سطحي پوست را بهبود خواهد بخشيد .


بعبارت ديگر پوست آسيب ديده احتمالاً محلي براي تجمع ميکروبهاي گرم منفي و استافيلوکوک آرثوس خواهد شد که حتي بهترين شيوه هاي بهداشت دست هم در اين مورد با شکست مواجه خواهد شد .


تميزي اوليه و سپس شستن با آب و صابون معمولي بعنوان يک راهکار مراقبتي از پوست مورد توجه مي باشد. اگر پس از شستشو دست ها با الکل تميز شوند تعداد ميکروبها بطور چشمگيري کاهش مي يابند .

[Stellar]

<<آموزش كنترل عفونت در بيمارستان >>

نكات قابل توجه: مهمترين عامل انتقال عفونتهاي بيمارستاني دست آلوده است. با شستن مكرر و صحيح دستها با آب و صابون آلودگيها سلولهاي مرده و باكتريهاي موجود روي پوسته شسته مشوند. شستشوي صحيح دستها بهترين راه پيشگيري از انتقال عفونتها است. پوشيدن دستكش به هيچ عنوان جايگزين دست شستن نمي شود. شستن دستها موجب پيشگيري از انتقال عفونت از بيمار به پرستار و بالعكس همچنين از پرسنل به ساير همكاران و از بيمار به بيمار ديگر مي گردد.

شستن دست در موارد ذيل الزامي است.
- قبل و بعد از مراقبتهاي پرستاري و پزشكي. - پس از تماس با خون ترشحات و مايعات دفعي و پانسمان و وسايل آلوده بيمار. - قبل و بعد از پوشيدن دستكش. - پس از مراقبت از بيماران عفوني و يا مستعد عفونت. - قبل از تماس با غذا با داروي بيمار. - پس از تزريق جهت بيمار - قبل از انجام پروسجرهاي درماني ظروف حاوي صابون مايع بايد به راحتي قابل شستشو و تعويض باشند و طوري نصب گردند كه به سهولت توسط مچ و آرنج قابل استفاده باشد. استفاده از الكل 70% جهت حذف باكتريها و بيشتر ويروسها توصيه مي گردد. هميشه ناخنها را كوتاه نگه داريد و از وسايل زينتي استفاده نكنيد. 1- هنگام شستن دست بايستي از دستشويي فاصله گرفت تا از خيس شدن و آلوده شدن يونيفرم پيشگيري گردد. 2- ابتدا حلقه و ساعت بيرون آورده شود سپس آستين را بالازده و آب با فشار و دماي مناسب تنظيم گردد. 3- در حالي كه دستها در سرازيري هستند آنها را خيس نماييد تا آب به طرف نوك انگشتان جاري گردد. 4- مقدار 5-10 سي سي سابون مايع را در كف دستها ريخته و دستها را به هم بماليد تا كف ايجاد گردد. 5- شستن دست را با حركت دوراني و مالشي آغاز نماييد. كف دستها به هم كشيده شود. به طوري انگشتان بين هم قرار گيرند و كاملاً ساييده شوند. پشت انگشتان دست راست را در كف دست چپ به طوري كه انگشتان شست دست ديگر به صورت چرخشي كاملاً ساييده شود و بالعكس. نوك انگشتان يك دست را در كف دست ديگر فشرده و يا حركت چرخشي كاملاً شستشو داده تا تميز شود با عكس. هر يك از اعمال مذكور در شستشوي صحيح دستها بايستي 5 بار تكرار گردد. دستها و مچ را كاملاً آبكشي نمايي. زمان استاندارد جهت شستشوي دست 1-3 دقيقه ميباشد. دستها را با حوله كاغذي كاملاً خشك نموده و با همان حوله كاغذي شير را ببنديد و از بستن آن با دست خودداري كنيد. زير موجب آلوده شدن مجدد دستها ميگردد. استفاده از دست خشك كن برقي توصيه نمي‌گردد زيرا موجب پراكنده شدن ميكروبها ميگردد. استفاده از صابون جامد توصيه نميگردد اما در صورت استفاده پس از مصرف كف صابون را شسته و مجدداً در جاي خود قرار دهيد. شستشو و ضد عفوني انكوباتور
1- انكوباتور بايستي هر روز كاملاً شسته و ضد عفوني گردد. 2- ابتدا وسايل شستشو را شامل ظروف استيل تميز و ماده شونده آماده ضدعفوني كننده مانند وايتكس، الكل70% ويروس و پارچه تنظيف و ... را آماده نماييد و در دسترس قرار دهيد. در صورت استفاده از هيپوكلريت سديم، پس از ضد عفوني وسايل كاملاً بشوييد. پرسنل مربوطه بايستي از وسايل حفاظتي شامل ماسك دستكش و پيش بند پلاستيكي استفاده نماييد. 4- كليه قطعات را خارج نماييد و با ماده ضدعفوني، ضدعفوني نماييد تشك را كاملاً ضد عفوني كنيد. يكي از مخازن مهم عفونت در انكوباتور مخزن آب است كه بايستي شسته و ضد عفوني گردد و مكرراً از آن كشت گرفته شود. 5- كف مخزن آب داخلي را كاملاً شسته و ضد عفوني نماييد. 6- از ديگر مخازن عفونت در انكوباتور تيغه هاي فن مي باشد كه بايستي كاملاً شسته و سپس ضد عفوني گردد و مكرراً كشت گرفته شود. 7- پس از شستشوي قسمتهاي مختلف در انكوباتور ابتدا از داخل و سپس از خارج با ماده شوينده شسته و ضدعفوني كنيد. 8- سپس بدنه و قسمتهاي جنبي مانند ساكشن را كاملاً شسته و ضد عفوني نماييد. سپس كليه قسمتها را به جاي خود برگردانيد. 9- در صورت استفاده مجدد مخزن آب را استريل پر نماييد. 10- پس از شستشوي وسايل آنها را جهت ضد عفوني به واحد CRS بفرستيد. 11- پس از خارج كردن وسايل حفاظتي دستها را بشوييد. جمع كردن لكه هاي خون و ترشحات آلوده از روي سطوح و زمين.
جهت تميز كردن لكه هاي خون و ترشحات آلوده از سطوح زمين ابتدا هيپوكلريت سديم يا وايتكس را روي محل آلوده ريخته و سپس حوله كاغذي روي آن پهن كرده و مجدداًٌ وايتكس روي حوله ريخته و پس از ده دقيقه با پوشيدن دستكش تمام مواد آلوده را از سطح برداشته و در كيسه زباله قرار داده سپس مجدداً وايتكس ريخته و پس از ده دقيقه با ماده شوينده شستشو دهيد.

[Stellar]

روش ضد عفونی خون و ترشحات آلوده

الف – در صورت ریختن خون یا سایر مایعات بدن افراد روی سطوح محیطی ابتدا دستکش پوشیده سپس با دستمال قابل جذب محل را تمیز و بعد با آب و صابون شسته سپس در محل هیپوکلریت سدیم 0/5%(نیم درصد) (یک قسمت سفیدکننده وایتکس در 9 قسمت آب) ریخته و 10 دقیقه بعد تمیز نمایید.

ب- برای ضد عفونی سطوح یا اجسامی که ظاهر آنها تمیز است از محلول کلر یک دهم درصد (یک قسمت سفید کننده + 49 قسمت آب) استفاده کنید.

ج- برای ضد عفونی نمودن فضای اتاق آلوده به بیماریهای تنفسی مثل سل ابتدا ببایستی فضای اتاق با چراغ اشعه یا فرمل گذاری ضد عفونی گردد و سپس داخل اتاق و وسائل آن شستشو و ضد عفونی گردد.

**توجه داشته باشید درصورتیکه مقادیری از مواد آلوده و ترشحات خونی همراه با شیشه خردشده و یا محلول کشت آزمایشگاه پاشیده شود ابتدا قبل از تمیز و پاک نمودن آنها باید محلول مناسب گندزدا را روی مواد آلوده ریخت تا آلودگی رفع شود و سپس طبق دستورالعمل بالا (الف) تمیز نمود.

[Stellar]

دستورالعمل مربوط به سی اس آر (CSR)

1-تست هاي اتوكلاو طبق دستورالعمل داخل بسته ها گذاشته شود و پشت نوار تست تاريخ –شيفت-شماره اتوكلاو نوشته شود.

2- بسته ها نبايد بيشتر از 6 كيلوگرم باشد و همچنين اندازه (عرض پكها) حداكثر 45 سانتي متر بايد باشد.

3-پك ها و بسته هاي عمل بايد به صورت عمودي (ايستاده) در اتوكلاو قرار داده شود و به حالت خوابيده نبايستي باشد.

4- پك ها بايد محكم بسته شود و در حالتي گذاشته شود كه بين آنها فضا جهت عبور بخار باشد و اتوكلاو خيلي نبايد پر شود.

5- اطراف پارچه هاي بستن وسائل بايد دوخته شده و سالم باشد.

6- پس از در آوردن پكها از اتوكلاو بايد كاملا خشك باشد و با دست مرطوب پكها جابه جا نشود.

7-درصورتي كه تست هاي اتوكلاو پس از استريليزاسيون تغيير رنگ نداده باشند بايستي از استفاده بسته عمل خودداري نموده و فورا با ثبت شماره اتوكلاو و تاريخ و نوع بسته عمل، به مسئول اتاق عمل و مسئول كنترل عفونت اطلاع داده شود.

8-هنگام تحويل ست ها و بسته هاي عمل كليه وسائل آن بايستي چك و كنترل گردد. در صورت مشاهده آثار كثيفي بر روي آنها پرسنل C.S.R بايستي آنها را تميز نمايند.

9-كليه وسائل داخل ست ها و بسته هاي عمل كه از بيرون آورده مي شوند، بايستي توسط پرسنل C.S.R چك و كنترل و بسته بندي گردد.

10- ديش ها و پك هاي عمل توسط افراد ديگر (پرسنل شركتهاي خصوصي) به هيچ وجه نبابستي بسته شود.

11-از ورود افراد متفرقه به محل استريليزاسيون بايستي خودداري گردد.

12-هنگام خروج از واحد C.S.R كليه پرسنل بايستي كفش و لباس خود را تعويض نمايند.

13- هنگام كار از ماسك و دستكش استفاده گردد.