پایه عکاسی مونوپاد
مدرسان شریف ۹۳
سایت علمی دانشجویان ایران
دانـلـود مقـالات آی اس آی 
از تـمامـی پـایـگـاه های آنـلایــن، بـه سـادگـی!
تبلیغات پژوهش (توسعه)
در حال نمایش 1 تا 8 از مجموع 8

تاپیک: مالاریا

  1. Top | #1

    • همکار سابق تالار پزشکی
    • تاریخ عضویت
      14-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      روانپزشکی
    • محل سکونت
      ایران
    • پست‌ها
      2,322
    • سپاس
      4,859
    • 9,883 تشکر در 2,558 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      13
    • امتیاز
      17

    پیش فرض مالاریا

    امیدواری تازه برای ریشه کن کردن مالاریا
    دانشمندان با استفاده از دستکاری ژنتیکی، موفق به تولید پشه ای شده اند که در برابر انگل مالاریا مقاوم بوده و در مقایسه با حشرات ناقل بیماری مالاریا شانس بیشتری برای زنده ماندن دارد.
    تشخیص پشه هایی که در ژنشان دستکاری شده به دلیل درخشش سبز رنگ چشمشان امکان پذیر ااست

    به گزارش سلامت نیوز به نقل از بی بی سی، با این موفقیت، استراتژی کنترل بیماری مالاریا تحرک تازه ای پیدا میکند و این امیدواری پیدا می شود که تکثیر حشره ای که در ژنش دستکاری شده بتواند به ریشه کن کردن بیماری مالاریا کمک کند.
    حشره مورد بحث دارای ژنی است که از آلوده شدن به انگل های مالاریا جلوگیری می کند. پشه هایی که دارای این مزیت هستند گونه برتر محسوب می شوند و از پشه های دیگر که ناقل انگل مالاریا هستند قوی تر و مقاوم تر خواهند بود.
    البته پژوهشگران هشدار میدهند که مطالعات آنها در مراحل اولیه است و ممکن است ده سال طول بکشد تا بتوان حشره جدید را وارد محیط زیست کرد.
    پژوهشگران در جریان مطالعات خود برای تعداد مساوی از پشه های پرورشی و پشه های معمولی این امکان را فراهم آوردند که از موش های آلوده به انگل مالاریا تغدیه کنند.
    نتیجه آزمایشات آنان این بود که تعداد بیشتری از پشه هایی که در ژنشان دستکاری شده بود زنده ماندند. در حقیقت پس از 9 نسل،70 درصد پشه هایی که زنده مانده بودند از نوع پشه پرورشی بودند.
    دانشمندان همچنین ژن پروتئین سبز شبرنگ را وارد بدن پشه های پرورشی کرده و متوجه شدند که چشمان این پشه ها درخشندگی سبزرنگی پیدا می کند.
    با استفاده از همین موضوع بود که تشخیص و شمارش دو نوع پشه مورد بحث امکان پذیر شد.
    مالاریا توسط انگل تک سلولی به نام پلاسمودیوم انتقال می یابد و در بخش هایی از آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی و شمالی یک بیماری بومی محسوب می شود.
    این بیماری از طریق نیش پشه آنوفل به انسان منتقل می شود. هرسال قریب به 300 میلیون نفر به مالاریا مبتلا می شوند و یک میلیون نفر از مبتلایان جان خود را از دست می دهند.
    نزدیک به 90 درصد مبتلایان به مالاریا در کشورهای آفریقای سیاه زندگی می کنند. در این کشورها هر سی ثانیه یک کودک مالاریایی تلف می شود.
    هر سی ثانیه یک کودک در اثر ابتلا به مالاریا در آفریقای تلف می شود
    و تنها با یاد خدا دلها آرام می گیرد

  2. 2 کاربر از MESSENGER برای پست مفید تشکر نموده اند:


  3. Top | #2

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      05-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      مهندسی صنایع
    • محل سکونت
      Далеко С родина
    • پست‌ها
      10,926
    • سپاس
      23,966
    • 26,063 تشکر در 9,109 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      62

    پیش فرض شیوع دوباره تب مرگبار

    شیوع دوباره تب مرگبار



    • چالش جهانی تازه‌ای با مقاومت دارویی انگل مالاریا . . .


    امروزه دیگر نمی‌توان از ریشه‌كن شدن یك بیماری كه واكسن آن نیز تولید شده است مطمئن بود، چرا كه جهش‌های ژنتیكی می‌تواند در هر مقطعی، بدون كوچك‌ترین پیش‌آگهی، نوع مقاوم و جدیدی از یك ویروس، میكروب یا انگل را به‌وجود آورد كه نسبت به واكسن یا داروی كنترل خود كاملا مقاومت نشان دهد.به این ترتیب علی‌رغم پیشرفت‌های چشمگیر محققان عرصه‌های پزشكی در زمینه پیشگیری و درمان‌های دارویی، هر لحظه یك بیماری كنترل‌شده می‌تواند به یك چالش یا دردسر بزرگ همگانی تبدیل شود.
    طی یكی دو هفته اخیر نیز خبرهای رسیده از برخی كشورهای آفریقایی نشان از بروز مقاومت دارویی انگل مالاریا می‌دهد. مالاریا بنا بر گزارش سازمان بهداشت جهانی، عامل مرگ و میر سالانه ۵/۱ تا ۳ میلیون نفر در جهان است كه از این میان زنان باردار و كودكان، كمترین مقاومت را در برابر بیماری دارند؛ بعلاوه خطر شیوع دوباره مالاریا به دنبال بی‌اطلاعی بسیاری از افراد در معرض خطر، از ناكارآمدی واكسن این بیماری به مراتب خطرناك‌تر می‌شود.
    یكی از بزرگ‌ترین مشكلات كنترل جهانی مالاریا، گستردگی و شدت مقاومت انگل به داروهای ضد مالاریاست. این مقاومت منجر به آن شده است كه پیشگیری دارویی در بسیاری از مناطق گرمسیری دیگر قابل استفاده نباشد. ظهور مقاومت دارویی به معنی افزایش خطر عوارض جانبی یا مخارج بیشتر در استفاده از داروهای جدید است. مقاومت دارویی در مالاریا یعنی توانایی سویه انگل در زنده ماندن و تكثیر در حضور غلظت‌هایی از دارو كه به‌طور معمول انگل‌های همان نوع از پلاسمودیوم را از بین می‌برد یا از تكثیر آنها جلوگیری می‌كند. این مقاومت تحت تاثیر ۲ عامل قدرت سازگاری پلاسمودیوم و استفاده از داروهای ضد مالاریا در پیشگیری و درمان در مناطق بومی به‌وجود می‌آید.
    امروزه مقاومت به داروهای ضد مالاریا بسرعت در مناطق گرمسیری رو به افزایش است. به دنبال مقاومت دارویی پلاسمودیوم فالسیپارم (انگل مالاریا) به موثرترین داروهای ارائه شده برای كنترل مالاریا یعنی كینین و كلروكین از سال ۱۹۱۰ تاكنون در كشورهای آفریقایی، آمریكای لاتین و آسیای جنوب شرقی، آرتمیسینین (Artemisinin) و مشتقاتش سالانه حدود ۲۰۰ میلیون نفر به مالاریا مبتلا می‌شوند.
    ● شایع‌ترین تب انگلی دنیا
    عامل مالاریا انگل تك‌یاخته پلاسمودیوم است و به ۲ صورت پلاسمودیوم ویواكس و پلاسمودیوم فالسیپاروم شیوع دارد كه وسعت انتشار پلاسمودیوم ویواكس بیشتر است. جدی‌ترین شكل این بیماری توسط انگل پلاسمودیوم فالسیپاروم ایجاد می‌شود. وقتی كه این انگل به جریان خون انسان راه یابد به كبد می‌رود و در آنجا تكثیر می‌شود. سپس اشكال جدید این انگل در خون منتشر می‌شوند و به گلبول‌های قرمز خون حمله می‌كنند و در نهایت آنها را از بین می‌برند.
    انگل مالاریا یك میزبان اصلی بی‌مهره دارد كه پشه آنوفل است و به عنوان میزبان اصلی تلقی می‌شود و یك میزبان مهره‌دار دارد كه انسان است، بنابراین بیماری مالاریا یك چرخه طبیعی را بین انسان و پشه طی می‌كند. عامل بیماری مالاریا در بدن پشه، تكامل جنسی خود را طی می‌كند یعنی گامت‌های انگل مالاریا در دستگاه گوارش پشه به وجود می‌آید و بر اثر تركیب گامت‌های نر و ماده، سلول تخم ایجاد می‌شود. انگل بیماری مالاریا در بزاق پشه استقرار می‌یابد و هرگاه پشه آلوده شخص را بگزد بزاق سرشار از انگل پشه وارد بدن انسان می‌شود و پس از دوره كمون، این تك‌یاخته ایجاد علائم خونی می‌كند، به این صورت كه با انجام آزمایش خون ابتلا به بیماری مشخص می‌شود. تب و لرز، كم‌خونی، رنگ‌پریدگی در چهره، كاهش وزن، تعریق شدید و ایجاد تورم در كبد و طحال از جمله نشانه‌های فرد مبتلا به مالاریاست.
    ● حساسیت و مقاومت
    حساسیت به این بیماری غیر از استثناهای ژنتیكی، همه جایی است. بزرگسالان كه در مناطق بسیار بومی‌ زندگی كرده و همه ساله در معرض گزش نیش پشه آنوفل آلوده قرار دارند تحمل یا مقاومت در مقابل ابتلا به شكل بالینی بیماری پیدا می‌كنند.
    ● مالاریا در ایران
    جایگاه ایران به لحاظ میزان موارد مالاریا در ۲۲كشور منطقه مدیترانه شرقی سازمان جهانی بهداشت، نه تنها در وضعیت بحرانی نیست، بلكه ضمن داشتن وضعیتی مناسب، این امیدواری وجود دارد كه با همكاری سازمان جهانی بهداشت طی یك دوره كوتاه چند ساله مالاریا در ایران حذف شود. مالاریای ایران برخلاف مالاریای آفریقا و كشورهای دیگر، تابع شرایط اقلیمی ‌است كه این وضعیت ممكن است به این نگرانی دامن بزند كه با افزایش بارندگی در مناطق پرخطر، احتمال شیوع بیشتر نیز وجود دارد. به این ترتیب در مناطقی از ایران همچون سیستان و بلوچستان، كرمان و هرمزگان موارد ابتلای به این بیماری در حال افزایش است و با توجه به این‌كه زاد‌و‌ولد پشه مالاریا در آب صورت می‌گیرد، پیش‌بینی می‌شود با توجه به افزایش میزان بارندگی در این مناطق، مالاریا در مناطق یادشده شایع‌تر شود. البته مالاریای رایج در ایران از نوع خوش‌خیم یعنی‌ از نوع پلاسمودیوم ویواكس است كه عامل مرگ و میر نیست. نوع مرگبار مالاریا، فالسیپاروم است كه تنها ۷ درصد موارد مالاریای در كل كشور را تشكیل می‌دهد. گفتنی است در بسیاری از كشورهای دنیا كه مالاریا در آنها شیوع دارد میزان موارد ابتلای به نوع خطرناك فالسیپاروم ۹۰درصد و میزان شیوع نوع كم خطرتر مالاریا یعنی ویواكس ۱۰درصد است به همین دلیل مرگ و میر بر اثر مالاریا در ایران یا وجود ندارد یا این‌كه در حدود یك یا دو مورد در سال است. جالب است بدانید در تقسیم‌بندی سازمان جهانی بهداشت در منطقه مدیترانه شرقی ۵ كشور افغانستان، پاكستان، سودان، سومالی و یمن به عنوان پرخطرترین مناطق انتقال مالاریا شناخته شده‌اند.
    ● مقاومت دوباره انگل مالاریا
    اخیرا دانشمندان در سراسر جهان شواهدی پیدا كرده‌اند كه نشان می‌دهد پشه مالاریا نسبت به قوی‌ترین داروی مقابله با این بیماری مقاوم شده است. گویا روند مقاومت از كامبوج شروع شده و اگر فورا جلوی آن گرفته نشود می‌تواند به یك فاجعه جهانی تبدیل شود.
    شركت‌هایی هستند كه اقدام به تولید داروهای قلابی و فروش بدون كنترل آن می‌كنند و توانسته‌اند تاثیر داروها را در مقابله با مالاریا كاهش دهندگفته می‌شود تا به حال حدود ۲ تا ۳ روز طول می‌كشید تا داروی آرتمسینین (Artemesenin) كه پیشرفته‌ترین دارو برای مقابله با مهلك‌ترین نوع مالاریاست، انگل مالاریا را از خون بدن انسان بیرون كند؛ اما آزمایش‌های اخیر نشان داده است اكنون پاكسازی خون ۵ تا ۶ روز طول می‌كشد.تحقیقات دانشمندان نشان می‌دهد انگلی كه باعث شیوع این بیماری می‌شود، بتدریج نسبت به این دارو مقاومت پیدا می‌كند. به علاوه نگرانی از این نظر وجود دارد كه نسل‌های قبلی داروهای مالاریا نیز به همین شكل، تاثیر خود را از دست دادند.
    ● انگل‌هایی كه نمی‌میرند
    البته هنوز مشخص نیست چه عواملی منجربه مقاومت در برابر مالاریا شده است. برخی معتقدند ضعف سیستم بهداشتی و استفاده صحیح نكردن از داروی ضد مالاریا از عوامل موثر باشند.از سوی دیگر شركت‌هایی هستند كه اقدام به تولید داروهای قلابی و فروش بدون كنترل آن می‌كنند و به این ترتیب توانسته‌اند تاثیر داروها را در مقابله با بیماری مالاریا كاهش دهند. داروهای قلابی دارای مقدار كمی ‌از داروی اصلی هستند و به همین دلیل تشخیص آن در آزمایش‌های رایج تعیین استاندارد پزشكی ممكن نیست. اما از وقتی كه این داروها به بازار راه یافته‌اند باعث افزایش مقاومت بیماری مالاریا شده‌اند. از این رو دانشمندان و سازمان بهداشت جهانی معتقدند یكی از راه‌های مبارزه با مالاریا، جلوگیری از تولید این داروهاست.
    به هر حال به نظر می‌رسد مقاومت دارویی در مالاریا به توانایی سویه انگل در زنده ماندن و تكثیر در حضور غلظت‌های مختلف بر می‌گردد كه تا پیش از مقاومت به‌طور معمول انواع انگل‌های آن نوع را به‌طور كامل از بین برده یا از تكثیرشان جلوگیری می‌كرده است. در كل می‌توان گفت ۲ عامل اصلی باعث مقاومت انگل می‌شوند یكی سازگاری پلاسمودیم در برابر واكسن ودیگری استفاده از داروهای ضد مالاریا در پیشگیری.
    ● پیشگیری و كنترل بهتر از درمان
    ایجاد مقاومت دارویی در انگل مالاریا اتفاق تازه ای در دنیا محسوب نمی‌شود و در مقاطع زمانی مختلف در كشورهای گوناگون دیده شده است.در چنین شرایطی شاید موثرترین كاری كه می‌شود در كشورهایی كه بیشتر این بیماری شیوع دارد، انجام داد اجرای برنامه‌های كنترل و پیشگیری از مالاریا است كه بیشتر بر افزایش آگاهی مردم از راه‌های انتقال بیماری و ترغیب آنها به اجرای برنامه‌های بهداشتی است.
    به بیان دیگر، ایجاد آگاهی و هوشیاری در جامعه برای مراقبت از بیماری، تشخیص سریع و درمان آن، پیشگیری چند جانبه با بكاربردن پشه بندهای آغشته به حشره‌كش، اصلاح و بهسازی محیط برای كنترل حشرات و ایمن‌تر كردن حاملگی‌ها چرا كه كودكان و زنان باردار بیشتر در معرض خطر بیماری هستند. تمركز تحقیقات بر تولید داروهای جدید، واكسن و حشره‌كش‌ها و كمك و پشتیبانی فعالیت‌های اپیدمیولوژیك و عملیاتی نیز اقدامات هماهنگ شده برای تقویت خدمات بهداشتی موجود و سیاست‌ها و تهیه و تدارك حمایت‌های فنی می‌توانند از مهم‌ترین اقدامات ضروری تلقی شوند.

    پونه شیرازی





    گزارش : جام‌جم

  4. 2 کاربر از ArasH برای پست مفید تشکر نموده اند:


  5. Top | #3

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,213
    • سپاس
      2,920
    • 4,272 تشکر در 1,673 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      17
    • امتیاز
      644

    پیش فرض بیماریابی مالاریا Case Finding in Malaria

    بیماریابی مالاریا Case Finding in Malaria
    انسان جزء مهمي از سيكل زندگي انگل است. شناسايي زود هنگام و درمان بيماران يكي از راهكارهاي مناسب و موثر در پيشگيري و مبارزه با انگل مالاريا است. مالاريا مي بايست به دو دليل زير درمان شود :
    ۱- مي بايست ذخيرة انگلي از بين برود تا انتقال قطع گردد.
    ۲- مي بايست علائم كلينيكي در بيمار از بين برود تا سلامت خود را باز يابد.
    بنابر این : بیماریابی در مناطق آندمیک به منظور کشف سریع بیماران در مراحل اولیه بیماری انجام می شود و هدف از آن پیشگیری از بروز اپیدمی است. بیماریابی جزئی از سیستم مراقبت می باشد . بیماریابی باید هدفمند ، مقرون به صرفه و از کارآیی مناسب برخوردار باشد.
    در حال حاضر بیماریابی با تهیه نمونه از خون از افراد مشکوک یا بیمار و آزمایش میکروسکپی آن صورت می گیرد
    آزمايش نمونه هاي خون : با وجود اينكه در زمينه تشخيص آزمايشگاهي بيماري مالاريا به موازات ساير مطالعات تحقيقات زيادي انجام گرفته است و روشهايي بر مبناي سرولوژيك پيشنهاد شده است ولي تهيه لام گسترش خون از شخص مشکوک به بيماری و آزمايش ميكروسكپي آن بعد از رنگ آميزی به روش Geimsa يا Wrightساده ترين و دقيق ترين و در نتيجه متداولترين روش تشخيص آزمايشگاهي بيماري و تعيين نوع پلاسموديوم عامل آن است.
    معيارهاي انتخاب و جداسازي افراد مشكوك به مالاریا :
    سابقه مالاريا ، تاريخچه مشكوك ، بزرگي طحال ، تب يا سابقه قبلي يا نزديك به آن


    بزرگی طحال : (Splenomegaly) : در مناطق بومی مالاریا اکثریت بچه های در سنین مدرسه (گروه سني 9-2 سال) دارای طحال بزرگ هستند. بزرگي طحال ضريب خوبي براي نشان دادن وقوع مالاريا در یک منطقه می باشد. از روي بزرگي طحال افراد ساكن در منطقه بخصوص می توان ميزان اندميسيته مالاریا را تعيين كرد.
    تب ( ( Fever یا سابقه قبلی نزدیک به آن : بعنوان آسانترين معيار در نظر گرفته شده است. چون تب يا عدم آن بعنوان معيار جدا سازي 100 % اختصاصي و قطعي نيست و فقط قسمتي از حاملين انگل را ممكن است كشف نمايد لذا : تكرار آزمايش ( حداقل بر اساس ماهيانه ) به تدريج اين نقص را تا حدي جبران مي نمايد.

    روشهاي كشف موارد مالاريا:
    كشف موارد به روش اكتيو ( Active )
    كشف موارد به روش پاسيو ( Passive )

    كشف موارد به روش اكتيو :
    تعريف : جستجو براي موارد حامل انگل مالاريا بر اساس معيارهای جداسازي
    در اين روش كاركنان بهداشتي به درب خانه ها مي روند. اين روش يكي از روش هاي اصلي كشف مالاريا محسوب مي گردد
    معايب روش اكتيو : اين روش پر هزينه است ، در بسياري از موارد كم اثر مي باشد، نداشتن پوشش از نظر زماني : اگر فردي در يك بازديد كشف نشد عملا تا بازديد بعدي از دسترس خارج مي شود و اين عمل از نظر اپيدميولوژيك نقص بزرگي است. اين فرد تا بازديد بعدي مي تواند بخوبي پشه ها را آلوده نموده و سرچشمه خطرناكي براي انتقال هاي جديد باشد.
    مزاياي روش اكتيو :
    پوشش كامل مكاني ( بهترين مزاياي اين روش ) ، براي رسيدن به يك پوشش مكاني خوب بايد یک سری عواملي مورد توجه قرار گيرد.
    عوامل مهم پوشش مكاني خوب:

    فواصل بازديدها ، تراكم جمعيت ، قابليت دسترسي به منطقه و فواصل بين آباديها ، درجه تمركز خانه ها ، تعداد ساعات تعيين شده براي كار روزانه و هفتگي ، نوع راههاي ارتباطي و نوع وسيله نقليه ف وظيفه اضافي كه بعهده مامور گذاشته مي شود ، قبول و استقبال كار مامور بوسيله مردم و ميزان همكاري آنان ،
    كشف موارد به روش پاسيو :
    تعريف : كشف موارد حامل انگل مالاريا بر اساس معيار های جداسازي
    در اين روش افراد تب دار يا تب داشته يا داراي سابقه قبلي مالاريا به كاركنان بهداشتي مراجعه و مورد آزمايش خون قرار مي گيرند و از ميان آنها حاملين انگل كشف مي گردد.
    مزاياي روش پاسيو: روش پاسيو بهترين شيوة بيماريابي است و نشانگر همكاري بين جامعه و پايگاههاي بهداشتي و درماني مي باشد. ، توسط كليه سازمانها و واحدهاي بهداشتي درماني كشور مي تواند اجرا گردد. پوشش زماني خوب ( بهترين مزاياي اين روش )

    براي رسيدن به يك پوشش زماني خوب بايد 2 عامل زير مورد توجه قرار گيرد :
    پوشش سازمانها و واحدهاي بهداشتي چه در مناطق شهري و چه در مناطق روستايي از نظر كمي و كيفي به حد قابل قبول رسيده باشد.
    سطح آگاهی مردم بقدر كافي بالا باشد كه مردم به اهميت سلامتي و بيماري واقف بوده و استفاده از مراكز بهداشتي و درماني را مورد قبول و عمل قرار دهند.
    معايب روش پاسيو: نقص در پوشش مكاني : ممكن است تمام مردم مراجعه نكنند بخصوص مردم مناطق دوردست. در صورت عدم استقبال و همكاري واحدها و سازمانهاي بهداشتي بخصوص پزشكان تعداد قابل توجهي از موارد مثبت از دسترس خارج مي گردند.

    منابع تهيه لام در مالاريا : در طي مراقبت هاي پاسيو و اكتيو از 3 منبع لام تهيه مي گردد.
    تبدار و مشكوك ، تعقيب موارد ، بررسي
    لام تب دار و مشكوك: تهيه لام از افرادي كه در فاصله بين مراقبت قبلي و اين مراقبت دچار تب ، لرز و علائم ديگر شده باشند لام تب دار و مشكوك محسوب مي گردد.
    كشف موارد بيماري در اين حالت نشانگر بيماريابي خوب و درصورت افزايش موارد مثبت نسبت به سال قبل مي تواند نشان دهندة شروع يك اپيدمي محسوب گردد.

    لام تعقيب موارد: به تهيه لام از موارد مثبت گذشته اطلاق مي شود. مدت زمان تهیه لام بر حسب دستورالعمل ها فرق می کند. اين لامها از بيماران ويواكس براي بررسي موارد عود و اطمينان از درمان و از بيماران فالسيپارم به منظور بررسي مقاومت انگل نسبت به داروي مصرف شده تهيه مي شود.
    نحوة تهيه لام تعقیب موارد بستگي به نوع انگل دارد:
    در ويواكس : حداقل 6-4 بار در سال بعد از اتمام درمان كامل
    در فالسيپارم : 5 - 4 نوبت و به فاصله يك هفته

    لام بررسي: به تهيه لام از اطرافيان بيمار و يا 10% افراد جامعه كه نه در گروه تب دار و مشكوك و نه در گروه تعقيب موارد تعريف شده اند اطلاق مي گردد و به منظور كشف ذخاير انگلي و اطلاع از وجود بيماري در منطقه انجام مي گردد.

    عباس پودات کارشناس ارشد حشره شناسی پزشکی و مبارزه با ناقلين. عضو انجمن علمی حشره شناسی پزشکی ایران - Iranian Scientific Society of Medical
    چرخه زندگي مالاريا

  6. 2 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  7. Top | #4

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,213
    • سپاس
      2,920
    • 4,272 تشکر در 1,673 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      17
    • امتیاز
      644

    پیش فرض اپيدميولژي وبيماري مالاريا

    اپيدميولژي وبيماري مالاريا

    http://www.daneshju.ir/forum/attachm...1&d=1251625834

  8. 3 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  9. Top | #5

    • معاون سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      19-Oct-2008
    • رشته تحصیلی
      ...
    • محل سکونت
      ..
    • پست‌ها
      833
    • سپاس
      3,156
    • 2,853 تشکر در 764 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      9
    • امتیاز
      46

    پیش فرض آدامس و شکلات؛ سلاح هاي بيل گيتس در مبارزه با مالاريا

    بنياد بيل و مليندا گيتس جوايزي را به ايده هايي درخصوص استفاده از آدامس و شکلات براي انجام آزمايش هاي تشخيص و درمان بيماري مالاريا اعطا کردند. بنياد بيل و مليندا گيتس بودجه يي معادل 100 هزار دلار را براي اعطاي جوايزي به نوآورانه ترين و موثرترين ايده ها در مبارزه با مالاريا در کشورهاي فقير اختصاص دادند. اين بودجه در قالب بورس هاي تحصيلي به پزشکان و محققاني که از تمام کشورها درخصوص ارائه سلاح هاي جديد و استراتژي هاي دفاعي کارآمد در مبارزه با اين بيماري مهلک بيشترين تلاش را مي کنند، اعطا مي شود. اولين ايده يي که جايزه اين انجمن خيريه بنيانگذار مايکروسافت را دريافت کرد از سوي اندرو فانگ دانشجوي دکتراي دانشگاه کاليفرنيا در لس آنجلس ارائه شد. اين ايده بر پايه انجام يک تست جديد تشخيص بيماري مالاريا با کمک يک آدامس ساده است. اين تست مي تواند بزاق موجود در آدامس را تجزيه کرده و عامل بيماري زا را شناسايي کند. به گفته ايده پرداز آن، اين تکنيک جديد مي تواند تشخيص مالاريا را در کشورهاي جهان سوم آسان کند و تا حد چشمگيري در زمان و پولي که در آزمايش هاي معمول تست خون هزينه مي شود، صرفه جويي کند. جايزه دوم بنياد بيل و مليندا گيتس به استيون مارانزا از کالج پزشکي ويل کورنل در نيويورک اعطا شد. اين محقق يک روش درمان مالاريا را بر پايه شکلات تلخ ارائه کرده است. اين محقق در اين خصوص توضيح داد؛ «انگل بيماري مالاريا از چربي هاي حاضر در خون تغذيه مي کند و شکلات با برقراري پيوند با کلسترول، حضور اين چربي را در رگ هاي خوني کاهش مي دهد. به اين ترتيب تعداد زيادي از انگل هاي بيماري زاي مالاريا بدون غذا مي شوند و تعداد کمي از آنها در خون باقي مي مانند و يک اثر خودايمن کننده ارگانيسم که به روش واکسن عمل مي کند قادر خواهد بود اين انگل هاي باقيمانده را نابود کند.»

  10. 6 کاربر از PlaCebo برای پست مفید تشکر نموده اند:


  11. Top | #6

    • معاون سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      19-Oct-2008
    • رشته تحصیلی
      ...
    • محل سکونت
      ..
    • پست‌ها
      833
    • سپاس
      3,156
    • 2,853 تشکر در 764 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      9
    • امتیاز
      46

    پیش فرض پاسخ: بیماریابی مالاریا Case Finding in Malaria


  12. 2 کاربر از PlaCebo برای پست مفید تشکر نموده اند:


  13. Top | #7

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,213
    • سپاس
      2,920
    • 4,272 تشکر در 1,673 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      17
    • امتیاز
      644

    اشاره اپيدميولوژي و كنترل مالاريا

    اپيدميولوژي و كنترل مالاريا
    اهميت بهداشتي مالاريا
    مالاريا بيماري عفوني حاد يا مزمني است كه در اثر انگل هاي تك ياخته اي داخل سلولي اجباري كه متعلق به جنس پلاسموديوم، هستند ايجاد مي شود . اين بيماري در بسياري از كشورهاي جهان حالت بومي دارد و از طرفي ويژگي هاي همه گيري شناسي، حشره شناسي، وجود بيش از 400 گونة پشه ناقل، تمايل به مقاومت دارويي، تنوع حساسيت انسان ها نسبت به آن و از طرف ديگر عوامل اجتماعي، فرهنگي، سياسي، اقتصادي و بوم شناسي
    اپيدميولوژي و كنترل مالاريا
    كشورهاي درگير، كنترل اين بيماري را بسيار مشكل نموده و بار اقتصادي ناشي از آن اثرات منفي فراواني بر شالوده بهداشت عمومي، وارد نموده است . بيماري مزبور، در شرايط نبو د دارو و امكانات، با سرعت حيرت آوري منجر به مرگ انسان هاي كاملاً سالم يك منطقه شده در عرض چند ساعت كودكان بيمار، را به هلاكت مي رساند .انگل مالاريا سالانه حداقل 300 ميليون مورد بيماري و روزانه حدود 3000 مورد مرگ به بار مي آورد و همراه باو سِل، از جمله موانع شناخته شده توسعه در كشورهاي در حال پيشرفت به حساب آمده و نه تنها HIV/AIDS
    معلول فقر، بلكه عامل فقر نيز به شمار مي رود.
    شايان ذكر است كه يكي از مشكلات بهداشت عمومي در آسيا و آفريقا بروز موارد مالارياي مقاوم به كلروكين و داروهاي ارزان قيمت ديگري نظير سولفا دوكسين پريمتامين و مقاومت رو به گسترش پشة ناقل،نسبت به حشره كش هاي مختلف تحت تاثير استفاده گسترده از مواد شيميايي در صنعت كشاورزي است كه خودمزيد بر علّت شده و بر معضلات بهداشت عمومي، افزوده است.گونه هاي مختلف انگل مالارياي انساني
    عبارتند از پلاسموديوم فالسيپاروم ، ويواكس، اواله و مالاريه . اين
    انگل ها به وسيله پشه آنوفل ماده، به انسان منتقل مي گردند.
    سير طبيعي
    دوره نهفتگي براي پلاسموديوم فالسيپاروم 12 روز، پلاسموديوم ويواكس و اواله 14 روز و پلاسموديوم مالاريه 30 روز مي باشد. و ضمناً - بعضي از سويه هاي پلاسموديوم ويواكس، ممكن است دوره نهفتگي 10-8 ماهه داشته باشند
    آلودگي هاي ناشي از انتقال خون، معمولاً از دوره كمون كوتاهتري برخوردار است ولي بر حسب تعداد انگلي كه وارد بدن مي شود متغير بوده گاهي به دو ماه نيز مي رسد.
    عفونت از آنجا آغاز مي شود كه اسپوروزوئي تهاي انگل، همراه با بزاق پشه آنوفل به جريان خون انسان، تلقيح مي شوند و سپس با مكانيسم ناشناخته اي به سمت كبد هجوم مي آورند و در عرض حدود نيم ساعت در سلول هاي كبدي، مستقر مي گردند و هريك از آنها به هز اران مروزوئيت كبدي، تكثير يافته و برحسب گونه 1 هفته، مرحله داخل كبدي را طي كرده و به گردش خون، راه مي يابند . البته در عفونت ناشي - انگل، در عرض 2
    از پلاسموديوم ويواكس و اواله، علاوه بر مروزوئيت هاي كبدي، اَشكال ديگري از انگل به نام هيپنوزوئيت نيز توليد مي شود كه در سلول هاي كبدي، باقي مانده تدريجاً طي ماه ها تا سال هاي بعد، تكامل يافته و به خون محيطي، وارد مي شوند.وقتي مروزوئيت هاي كبدي به جريان خون رسيدند به گلبول هاي قرمز، حمله ور مي شوند و برحسب گونه 48 ساعت، تكثير يافته با متلا شي كردن گلبول ها به فضاي پلاسما راه مي يابند و مجدداً به - انگل، در عرض 72 ساعت به گلبول هاي ديگر ، حمله ور مي شوند و اين روند در مالارياي فالسيپاروم تا حدود يك سال، در مالارياي ويواكس و3 سال و در نوع مالاريه تا چندين سال، ادامه مي يابد . البته انگل هاي داخل گلبولي به توليد - اواله تا حدود -5-4گامتوسيت نيز مي پردازند و گامتوسيت ها همراه با خون انسان به بدن پشه آنوفل، راه يافته و پس از طي تغييرات
    تكاملي، به اسپوروزوئيت، تبديل شده و در خونخواري بعدي به بدن ساير انسان ها منتقل مي گردند.
    پلاسموديوم فالسيپاروم ، بيماريزاترين گونه مالاريا است و در افراد غيرايمن درمان نشده، مرگ و ميرفراواني به بار مي آورد . دوره عف ونت ناشي از آن كوتاهتر است و پارازيتمي شديدتري ايجاد مي نمايد . ضمناً دوره نهفتگي كوتاهتري دارد و سرعت رشد خارج گلبولي آن سريعتر مي باشد . گامتوسيت هاي آن ديرتر ظاهر مي شوند و
    ندرتاً قبل از روز هفتم بيماري، در خون محيطي يافت مي گردند و معمولاً بعد از هفته دوم، ظاهر مي شوند.پلاسموديوم مالاريه باعث ايجاد طولاني ترين شكل مالاريا مي شود . پارازيتمي ناشي از آن خفيف است وندرتاً به 10000 انگل در هر ميلي متر مكعب خون مي رسد و پارازيتم ي بسيار خفيف در عفونت هاي درمان نشده به
    مدت چندين سال و شايد تا پايان عمر، باقي م ي ماند و عودهاي بعدي بيماري، ناشي از رشد انگل هاي داخل گلبولي است و در واقع نوعي پارازيتمي آرام و بدون علامت قبلي مي باشد كه اصطلاحاً به ظهور مجددموسوم است و ارتباطي به فعال شدن هيپنوزوئيت هاي داخل كبدي كه در گونه هاي ويواكس (Recrudescence)موسوم است ندارد. (Relapse) و اواله، معمول بوده و به عودپلاسموديوم هاي ويواكس و اواله باعث عفونت هاي شبيه به يكديگر مي شوند ولي عفونت ناشي از گونه اواله، خفيف تر از گونه ويواكس است . ضمناً مرگ و مير ناشي از آن ها نادر است و معمولاً در ارتباط با پارگي طحال، مي باشد. اسپوروزئيت هاي ناشي از اين گونه ها وقتي به كبد رسيدند يا به شيزونت نسجي، تبديل شده و درعرض چند روز به خون محيطي وارد مي شوند و يا به صورت هيپنوزوئيت درآمده مدتي در كبد باقي مي مانند وسپس فعال شده باعث ايجاد عودهاي بعدي بيماري مي گردند.ميزان گرفت اري گلبول هاي قرمز، وابسته به گونه انگل و سن گلبول هاي قرمز، مي باشد به طوري كه پلاسموديوم ويواكس و اواله، اكثراً گلبول هاي قرمز جوانتر را آلوده مي كنند و حال آنكه پلاسموديوم مالاريه،گلبول هاي قرمز مسن تر را آلوده مي نمايد و پلاسموديوم فالسيپاروم، به تمام انواع گلبول هاي قرمز، تهاجم نمودهباعث ايجاد پارازيتمي شديدي مي شود.در رابطه با سير طبيعي مالاريا لازم به ذكر است كه ماريا معمولاً بيماري خود محدود شونده اي است . به طوري كه اغلب مبتلايان به نوع فالسيپاروم، حداكثر، در عرض 3 سال و مبتلايان به نوع ويواكس و اواله در عرض4-5 سال، بهبود مي يابند ولي عفونت ناشي از پلاسموديوم مالاريه، ممكن است به مدت چندين سال ادامه يابد.
    ميزان مرگ ناشي از مالارياي ويواكس، اواله و مالاريه، بسيار ناچيز است در حالي كه ميزان مرگ ناشي از مالارياي مغزي فالسيپاروم حتي در زمينه وجود تس هيلات مطلوب پزشكي 15 10 % مي باشد. هرچند دربعضي از كشورها اين رقم، حدود 5% ذكر شده است و عواملي كه در وخامت مالارياي ICU بخش هايفالسيپاروم، دخالت دارند عبارتند از فقدان ايمني اكتسابي، اسپلنكتومي، حاملگي و سركوب سيستم ايمني . ضمناًارتباط مستقيمي بين شدت پارازيتمي و وخامت بيماري، وجود دارد.همچنين تظاهرات باليني شديدي نظير كاهش هوشياري، خون ريزي شبكيه، نارسايي كليوي،هيپوگليسمي، هموگلوبينوري، اسيدوز متابوليك و ادم ريوي ، حاكي از پيش آگهي بدي هستند و حتي ميز ان مرگ زنان باردار مبتلا به مالارياي مغزي، بويژه در سه ماهه سوم بارداري شكم اول، ده برابر بيشتر از زنان غيرحامله است و علائم آزمايشگاهي كه حاكي از پيش آگهي بد بيماري، مي باشد عبارتند از شيزونتمي محيطي، لكوسيتوز

    يا كاهش گلوكز آن، افزايش شديد اوره و كراتين ين CSF بيش از 12000 در خون محيطي، افزايش ميزان لاكتات
    . LDH و كاهش شديد هماتوكريت و قند خون و افزايش ترانس آمينازها و
    گرچه همه گيري هاي شديد و همراه با مرگ و مير فراوان، امروزه نادر است ولي احتمال بروز همه گيري مالاريا هنوز در بسياري از نقاط جهان وجود د ارد. زماني اصطلاح همه گيري مالاريا به كاربرده مي شود ك ه افزايش غيرقابل انتظاري در ميزان موارد باليني بيماري ايجاد شود و يا ميزان مرگ ناشي از مالاريا در يك منطقه مالارياخيز، افزايش يابد و علل همه گيري هاي مالاريا را بشرح زير برشمرده اند :1 ) افزايش ميزان حساسيت جامعه، نسبت به اين بيماري 2 ) ظهور يك گونه يا سويه جديد انگل و يا ظهور مجدد مالاريا در منطقه اي كه قبلاً اين بيماري ريشه كن شده است
    . (Vectorial capacity) 3 ) افزايش ظرفيت ناقل
    وضعيت جهاني و منطقه اي بيماري
    طبق گزارش مشترك سازمان جهاني بهداشت و سازمان ملل در مورد وضعيت جهاني مالاريا كه در سال 2005 مي لادي ( 1384 ) منتشر گرديده است . در سال 1383 تعداد 107 كشور و منطقه به عنوان مناطق در معرض 1950 ميلادي ) بالغ بر 140 بوده و لذا به نحو واضحي ) خطر مالاريا اعلام گرديده . هرچند اين رقم در دهة 1330 3 بيليون نفر در معرض خطر ابتلاء / كاهش يافته است ولي هنوز بيش از نيمي از ساكنين كُره زمين، يعني 350 ميليون نفر دچار مالاريا مي شوند و اين درحاليست كه حدود 60 % موارد بيماري - مي باشند، سالانه حدود 500 و 80 % موارد مرگ ناشي از آن در آفريقا رخ داده و اغلب آنان را كودكان زير 5 ساله تشكيل مي دهند و علاوه بر موارد مرگ باعث ايجاد آنمي در كودكان و زنان باردار، مرده زايي، سقط خودبخودي، زايمان زودرس و تولّد نوزاد1% از رشد اقتصادي كشورهاي شديداً آلوده مي كاهد. كم وزن نيز مي گردد و سالانه حدود 3%پلاسموديوم فالسيپاروم علّت اصلي مالارياي باليني شديد و مرگ و مير، خصوصاً در كودكان كم سن،بزرگسالان حساس و زنان در طي اولين حاملگي ميباشد . اين انگل، گونه غالب در مناطق گرمسيري آفريقا، شرق
    آسيا، اقيانوسيه و ناحيه آمازون است ولي در ساير نقاط جه ان از شيوع كمتري برخوردار مي باشد . مرگ در اثرمالاريا بيشت ر از همه در بين كودكان مناطق گرمسيري آفريقا بو يژه در نواحي دورافتاده روستايي با امكانات ضعيف بهداشتي، رخ مي دهد. ضمناً مرگ حاصله در بين افراد حساس تازه وارد به نواحي آندميك نيز حادث مي شود.وضعيت مالاريا در حوزه مديترانه شرقي شامل كشورهاي غرب هند و بيشتر كشورهاي شمال و شمال ش رق WHO منطقه شرق مديترانه اي آفريقا است . هشت كشور منطقه كه معمولاً عاري از مالارياي آندميك هستند عبارتند از : بحرين، قبرس، اردن،كويت، لبنان، ليبي، قطر و تونس . انتقال، در كشورهاي : افغانستان، جيبوتي، مصر، ايران، عراق، مراكش ، عمان،
    پاكستان، سو ريه، عربستان سعودي، سودان، امارات متحده ع ربي و يمن، رخ مي دهد ولي عراق، مراكش و سوريه تنها از نظر مالارياي ويواكس، آندميك هستند.تعداد كل موارد مالارياي گزارش شده كشور ايران در سال 1382 بالغ بر 23562 مورد بوده كه فقط %70
    آن در افراد ايراني و بقيه وارده بوده است و گزارش هاي جديد حاكي از آن است كه 90 % موارد مالارياي ايران مربوط به سه استان واقع در جنوب شرقي كشور، يعني هرمزگان، كرمان و سيستان و بلوچستان مي باشد . در اين سه استان، طي ماه هاي شهريور، مهر و آبان، ميزان انتقال بيماري به اوج مي رسد و 21 % موارد بيماري را مالارياي فالسيپاروم، تشكيل مي دهد . ضمناً همانگونه كه در نمودار 1 ملاحظه مي گردد روند بيماري طي ساليان اخير،
    همواره رو به كاهش بوده است.در حال حاضر قريب 39 ميليون نفر از جمعيت كشور ايران در شمال سلسله جبال زاگرس زندگي مي كنند17 ميليون نفر جمعيتي كه در مناطق / كه از مالاريا پاك شده و خطر آلودگي آنها بسيار محدود است ولي از 6ميليون نفر در جنوب و جنوب غربي كشور، ساكن جنوبي سلسله جبال زاگرس زندگي مي نمايند قريب 7
    هستند كه در اثر اجرا ي برنامه هاي مختلف مبارزه پس از سال 1357 موارد مالاريا شديدا 90 %) كاهش پيدا كرده2 ميليون نفر ( 4% كلّ جمعيت / و بيماري در اين منطقه در حال تحليل رفتن است . بقيه جمعيت مشتمل بر 9كشور) در جنوب شرقي ايران زندگي مي كنند كه شديداً به مالاريا آلوده بوده و هنوز ه م مالاري ا به عنوان يك مسئله مهم بهداشتي منطقه قلمداد مي گردد.لازم به ذكر است كه ظرف سال هاي اخير ساليانه بين 3 تا 8 هزار مورد مالاريا از افغانستان، پاكستان وبنگلادش به كشور ما وارد و در مناطق پاك شده، موجب برقراري انتقال شده اند.در مناطق جنوب ش رقي و همچنين جنوب و جنوب غربي كشور، آلودگي به مالاريا به طور يكسان درهمه نقاط، انتشار ندارد و بر اساس شرايط اكولوژيك و دسترسي روستاها به مراكز درماني و ساير مسائل، متغيراست. بطور مثال در سال هاي اخير، 80 % موارد مالارياي كشف شده در استان سيستان و بلوچستان مربوط به دو
    1377 1378 1379 1380 1381سال
    شهرستان چابهار و ايرانشهر، بوده است كه در اين شهرستان ها نيز بيماري در همه دهستان ها به طور يكنواخت،انتشار ندارد و دهستان هاي قنوچ و نيك شهر، بالاترين رقم آلودگي را دارند و بيماري ناشي از گونه هاي ويواكس،فالسيپاروم و مالاريه در نقاط مختلف مملكت و مخصوصاً در مناطق شرقي و جنوبي كشور، يافت مي شود و درحال حاضر، پلاسموديوم مالاريه، به ندرت و به طور پراكنده، ديده مي شود . توضيح اينكه مهمترين برنامه هاي كشوري مبارزه با مالاريا شرح داده شده است.
    تاثير پديده جويEl-Nino بر وضعيت جهاني مالاريا
    مداركي قوي از ارتباط بين تغييرات جوي و افزايش ميزان بروز بيماري هاي عفوني منتقله بوسيله حشره،و بيماري هاي اسهالي اپيدميك از قبيل كلرا و شيگلوز، وجود دارد. Rift نظير مالاريا، تب دره بر كنترل مالاريا در بعضي از مناطق جهان تاثير داشته است زيرا آ شفتگي هاي El-Nino حوادث جوي جوي، محل هاي توليد مثل حشره ناقل را تحت تاثير قرار داده و از اينرو توانايي بالقوه انتقال بيماري را متاثرمي سازند. ضمناً مشخص شده است كه تعدادي از مناطق، افزايش واضحي از ميزان بروز مالا ريا طي بحران هاي جوي مرتبط با اِل نينو را متحمل شده و نه تنه ا طغيان هاي حاصله، گسترده تر، بلك ه شديدتر نيز بوده است . چنين
    اپيدمي هايي در بوليوي، كلمبيا، اكوادور، پرو و ونزوئلا در آمريكاي جنوبي در رواندا در آفريقا و در پاكستان وسريلانكا در آسيا به اثبات رسيده است . از نظر تاريخي، در منطقه پنجاب در شمال شرقي پاكستان، خطراپيدمي هاي مالاريا طي سال متعاق ب پديده يك اِل نينو حدود 5 برابر افزايش يافته و در سريلانكا، خطر اپيدمي مالاريا طي يك سال اِل نينو چهار برابر، افزود ه گرديده است . ضمناً اين وقايع، همراه با سطوح بالاتر از ميانگين بارش در پنجاب و سطوح كمتر از ميانگين بارش در سريلانكا بوده است . همچنين در آمريكاي جنوبي و رواندا،بارندگي سنگين با اپيدمي هاي عمده مالاريا مرتبط بوده است.
    توزيع فصلي بيماري در ارتباط با فصولِ حداكثر فعاليت پشه آنوفل است و لذا در تابستان و پاييز، خيلي شايعتر از فصول ديگر سال مي باشد.
    افراد مذكّر و مونث غيرايمن، در مقابل اين بيماري حساسند و اختلاف در توزيع سنّي و جنسي بيماري كه در بعضي از مناطق، به چشم مي خورد مربوط به ميزان ايمني ناشي از تماس قبلي و عواملي نظير شغل و عادات اجتماعي، بوده و در بعضي از مناطق كه انتقال مالاريا از شدت متوسطي برخوردار است اختلاف در توزيع سنّي وجنسي بيماري، مربوط به درجه تماس با پشه ناقل ميباشد . شيرخواران، در مناطق آندميك، از مصونيت نسبي برخوردارند زيرا آنتي بادي هاي محافظت كننده اي كه از سد جفتي، عبور مي نمايد تا مدتي در بدن آنها باقي مي ماند .البته عوامل د يگري نظير عد م تماس شيرخواران با پشه ناقل و وجود هموگلوبين جنيني هم در اين زمينه، دخالت دارند.
    عوامل موثر بر حساسيت يا مقاومت در مقابل مالاريا
    1 ) عدم مصونيت قبلي
    2 ) سركوب سيستم ايمني
    3 ) حاملگي و جراحي
    (RBC 4 ) عوامل ژنتيك (گروه خوني دافي، هموگلوبين سيكل سل، ساير عوامل مربوط به
    5 ) وضع تغذيه
    6 ) اسپلنكتومي
    ارتباط بين انگل مالاريا و پاسخ ايمني ميزبان، يكي از عوامل مهم انتشار مالاريا مي باشد. به طور كلّي درمناطق آندميك مالاريا افراد، به طور مكرّر با انگل مالاريا تماس پيدا مي كنند و درجاتي از ايمني را كسب مي نمايند و سرانجام، به طور نسبي در مقابل اين بيماري مصون مي گردند . لازم به ذكر است كه پاسخ ايمني،
    اساساً ناشي از ايمني هومورال است ولي ايمني سلّولر، نيز در اين زمينه دخالت دارد.سب ايمني در بهبودي ناشي از حمله مالاريا نيز دخيل است ولي طي عفونت بعدي، ميزان مصونيت، بازهم افزوده مي شود و عواملي نظير وخامت تظاهرات باليني پارازيتمي، تعداد دفعات پارازيتمي و تشكيل گامتوسيت،
    همگي تحت تاثير ايمني حاصله، كاهش مي يابد . البته ايمني مورد بحث، ويژگي گروهي و سويه اي دارد و وابسته به عفونت هاي مكرّر است به طوري كه در اثر كاهش تم اس هاي بعدي، از ميزان آن كاسته مي گردد و ف رد بومي كه مدتي در مناطق ديگري زندگي كرده و مجدداً به منطقه مالارياخيز، باز مي گردد ممكن است دچار مالارياي شديدي بشود.ايمني نسبت به مالاريا بر توليد گامتوسيت هاي انگل، نيز تاثير دارد و در مناطق هولوآندميك وهيپرآندميك مالاريا در كودكاني كه از مصونيت كمتري برخوردارند توليد گامتوسيت، به نحو واضحي بيشترمي باشد. از طرفي توليد گامتوسيت، در بالغين درمان نشده غيرايمن، در حد بالايي قرار دارد و تنها با تماس هاي مكرّر و افزايش ايمني آنها كاهش مي يابد.مقاومت اكتسابي در مقاب ل مالاريا پس از چندين ماه، حاصل مي شود و ابتدا بر تراكم گامتوسيت هاي خون محيطي و سپس بر تراكم اّشكال غير جنسي انگل، موثر واقع مي شود و در مناطق هيپرآندميك، افراد جوان و
    بزرگسال، اغلب دچار عفونت خفيف بدون علامتي هستند كه همراه با مقاومت نسبي در مقابل عفونت مجدد،
    يا ايمني نسبي در حضور عفونت، موسوم است. Premunition ميباشد و به
    در مناطقي از آفريقا كه انتقال چشمگيري در طول سال، صورت مي گيرد مثلاً در مناطق هولوآندميك و
    از سد جفتي و انتق ال آن به IgG 3 ماهه اول بعد از تولّد، به علّت عبور - هيپرآندميك مالاريا شيرخواران طي 6
    جنين، در مقابل مالاريا مصون هستند . البته اين شيرخواران در مقابل عفونت ناشي از مالاريا مصونيت واقعي ندارند
    ولي تراكم انگل و دوره پارازيتمي، در بدنشان كوتاهتر مي باشد و اينگونه مصونيت، گذرا و كوتاه مدت است و به
    ميزان ايمني مادر و مقدار آنتي كري كه به جنين منتقل مي شود بستگي دارد . از طرفي كودكان كم سن دچار
    پارازيتمي شديد و تظاهرات باليني و خيمي مي گردند و ميزان مرگ ناشي از بيماري مخصوصاً در دو سال اول
    زندگي، در سطح بالايي قرار دارد ولي در كودكان بزرگتري كه زنده مي مانند تماس هاي مكرّر بعدي، باعث بروز
    بيماري خفيف تري مي شود كه در طي آن شدت پارازيتمي، اندازه طحال و ميزان مرگ، كمتر از سنين پايين تر
    ميباشد و حتي در سنين دبستان، ممكن است اينگونه كودكان در 75 % موارد، دچار پارازيتمي بدون علامتي بشوند.
    در مناطقي كه شدت آندميك بودن بيماري، كمتر است و درجه مص ونيت سكنه، كمتر مي باشد عفونت
    شديدي در كلّيه گرو ههاي سنّي و ازجمله در بالغين، عارض مي شود.
    اهميت طحال، در مقاومت نسبت به مالاريا خيلي زياد است و حتي افرادي كه قبلاّ در مقابل اين بيماري،
    مصون بوده اند به دنبال اسپلنكتومي در اثر ابتلاء به مالاريا جان خود را از دست داده اند.

    تاثير عوامل ژنتيك بر مالاريا
    مي باش د دچار Fya و Fyb افرادي كه گلبول هاي قرمز آنها فاقد آنتي ژن هاي گروه خوني دافي يعني
    مالارياي ناشي از پلاسموديوم ويواكس، نمي گردند و مقاومت مورد بحث، مطلق و كامل است زيرا پلاسموديوم
    ويواكس، قادر به تهاجم به اينگونه گلبول هاي قرمز نمي باشد . ژنوتيپ دافي منفي، بنحو غالبي در سياهان آفريقايي
    و آمريكايي، يافت مي شود و عدم مالارياي ويواكس در آفريقاي جنوبي، ناشي از همين واقعيت است.
    مطالعات آزمايشگاهي نشان داده است كه انگل هاي پلاسموديوم فالسيپاروم، در صورت كاهش ف شار
    نمي باشند و افراد هتروزيگوت SS و SA اكسيژن، قادر به ادامه حيات خود در گلبول هاي قرمز واجد هموگلوبين
    در مقابل عفونت شديد ناشي از پلاسموديوم فالسيپاروم و بخصوص مالارياي مغزي، (SA) مبتلا به سيكل سل
    مصون هستند و از بيماري سيكل سل كشنده نيز رنج نمي برند . تغييرات مولكولي و سلولي در اينگونه گلبول هاي
    قرمز باعث ايجاد هيپوكسي، داسي شكل شدن گلبول هاي قرمز و نشت پتاسيم و سرانجام، منجر ب ه مرگ انگل
    مي گردد.
    براي رشد و (HbF) نيز در بروز مالاريا دخالت دارند زيرا هموگلوبين جنيني a و b عواملي نظير تالاسمي
    م مكن است فرد را در مقابل مالارياي مغزي، محافظت F نمو پلاسموديوم فالسيپاروم، نامناسب است و هموگلوبين
    نيز فرد را در مقابل مالارياي G6PD نمايد. ضمناً بعضي از نقايص ژنتيك در آنزيم هاي اريتروسيتي، نظير كمبود
    فالسيپاروم شديد، محافظت مي نمايد و ارتباط جغرافيايي شناخته شده اي ب ين مالاريا و اليپتوسيتوز ارثي در گينه
    جديد، مشاهده شده است . اين افراد به ميزان كمتري دچار عفونت ناشي از پلاسموديوم ويواكس و مالاريه
    مي شوند و گلبول هاي قرمز آنها در شرايط آزمايشگاهي، در مقابل تهاجم پلاسموديوم فالسيپاروم، مقاوم هستند.
    منابع و مخازن، نحوه انتقال و دوره قابليت سرايت
    گرچه ميمون هايي كه از نظر تكاملي، نزديك به انسان هستند، ممكن است بتوانند حامل پلاسموديوم
    مالاريه باشند ولي در واقع انسان، تنها مخزن مهم مالارياي انساني، محسوب مي شود . از طرفي نخستي هاي
    غيرانسان نيز به طور طبيعي دچار انواع مختلف ما لارياي ميمون ها مي شوند و انسان هم به ص ورت تصنعي ممكن
    است به بعضي از اينگونه انگل ها آلوده شود ولي انتقال طبيعي آنها به انسان، بسيار نادر است.
    بطور كلي پلاسموديوم ها انگل هاي تك ياخته اي هستند كه در خون پرندگان، خزندگان و پستانداران،
    زندگي مي نمايند و تكثي ر آن ها در مرحله غيرجنسي، صورت مي گيرد . تكثير غيرجنسي، در بدن مهره داران، به
    موسوم است در حاليكه تكثير جنسي، در بدن پشه، اتفاق (Schizogony) وقوع مي پيوندد و به مرحله شيزوگوني
    ناميده مي شود. (Sporogony) مي افتد و اسپوروگوني
    راههاي انتقال مالاريا به انسان
    1 ) نيش پشه آنوفل
    2 ) انتقال خون آلوده
    3 ) سرسوزن آلوده
    4 ) انتقال داخل رحمي
    انتقال داخل ، رحم ي، پديده بسيار نادري است و علائم باليني مالارياي مادرزادي، به فاصله چندين هفته
    تا چندين ماه بعد از تولد، ظاهر مي شود.
    استفاده از سرنگ هاي مشترك در بين افراد معت اد، مي تواند باعث انتقال مالاريا گردد و در بين سال هاي
    1935 و 1940 يك صد و بيست مورد مرگ ناشي از مالارياي فالسيپاروم در بين افراد معتادي كه از طريق
    سرسوزن، آلوده شده اند در شهر نيويورك، گزارش گرديده و حتي اخيراً چندي ن همه گيري مالارياي ناشي از گونه
    ويواكس نيز در بين افراد معتاد رخ داده است.
    در تمام مدتي كه اَشكال غيرجنسي انگل، در خون انسان وجود دارند م مكن است به ديگران منتقل شوند
    و لذا در مالارياي نوع مالاريه، خون فرد مبتلا ميتواند بيش از چهل سال هم آلوده كننده باشد . البته خون هايي كه
    جهت انتقال خون ، نگهدار ي مي شوند تا يك ماه بعد نيز آلوده كننده، باقي مي مانند و از آنجا كه بيماري ناشي از
    پلاسموديوم فالسي پاروم چهره وخيمي به خود مي گيرد توصيه شده است از دهندگان خوني كه سابقه سكونت در
    مناطق آندميك را ذكر م ينمايند به مدت سه سال، خون گرفته نشود.

    برخي از ويژگي هاي ناقل آنوفل ها و كولكس ها دو دسته مهم از پشه هاي خانواده كوليسيده هستند و از آنجا كه كولكس ها نقشي در انتقال مالاريا ندارند لازم است از آنوفل ها باز شناخته شوند (شكل 1). مثلاً لارو آنوفل ، به صورت موازي باسطح آب و لارو كولكس ، به صورت مورب قرار مي گيرد در حالي كه طرز قرار گرفتن پشه آنوفل در سطح ديوار،يا روي بدن، به هنگام خونخواري به صورت مورب و طرز قرار گفتن پشه كولكس، به صورت موازي ميباشد.مالارياي انسان فقط بوسيله پشه آنوفل ماده، منتقل مي شود . البته فيلاريازيس و برخي از بيماري هاي ويروسي نيز بوسيله ه مين پشه، قابل انتقال هستند . حدود 400 گونه آنوفل، در سراسر جهان، شناخته شده است ولي فقط 67 گونه آن آلوده به اسپوروزوئيت و تنها 30 گونه آن ناقل مهم انگل مالاريا تشخيص داده شده است.
    آنوفل هايي كه براي انتقال سويه هاي خاصي از انگل مالاريا مناسب هستند ممكن است قادر به انتقال ساير سويه هاي انگل نباشند و بنابراين پشه هايي كه در يك منطقه جغرافيايي، باعث انتقال مالاريا مي شوند درساير مناطق، ممكن است فاقد اين خاصيت باشند . لازم به ذكر است كه در ايران تاكنون 19 گونه آنوفل، تشخيص داده شده است كه در هفت نوع از آنها اسپو روزوئيت، در غده بزاقي پشه ديده شده و ناقل مالاريا شناخته شده اند
    اين آنوفل ها عبارتند از:
    A. stephensi A. sacharovi A. superpictus A. fluviatilis A. culicifacies A. d'thali A. maculi*****
    تا زماني كه گامتوسيت ها در خون انسان وجود داشته باشند باعث آل ودگي پشه آنوفل مي گردند . البته اين
    مدت برحسب گونه و سويه انگل و پاسخ درماني آن متفاوت ميباشد به طوري كه در بيماراني كه بنحو ناقصي
    1 سال و در نوع - درمان شده و يا اصلا درمان نشده اند در نوع مالاريه تا بيش از سه سال ، در نوع ويواكس حدود 2
    فالسيپاروم حدود يكسال مي باشد ضمناً پشه آنوفل در تمام طول عمر فعال خود، ممكن است براي انسان، آلوده
    كننده باقي بماند.
    شكل 1 مقايسه برخي از خصوصيات پشه آنوفل با پش ههاي آيدس و كولكس
    پيشگيري اوليه به منظور حفظ افراد سالم
    1 ) تخريب اماكن زادوولد آن وفل ها نظير تخليه و جاري كردن مرداب ها و مانداب ها و پر كردن آنها و استفاده از
    ماهي هاي لاروخوار
    2 ) سمپاشي ديواره داخلي اماكن، بوسيله حشره كش هاي ابقايي و سمپاشي شبانه محل زندگي و خواب، بوسيله
    محلول پيرتروم يا حشره كش هاي ديگر
    (permethrin 3 ) استفاده از پشه بند و توري، در مناطق بومي (مخصوصاً پشه بند آغشته به
    تخم
    لارو
    بالغ
    نحوه استراحت
    نحوه قرار گرفتن در سطح آب
    كولكس آيدس آنوفل
    4 ) ماليدن مواد دوركننده حشرات، به قسمت هاي برهنه بدن افرادي كه در معرض گزش پشه قرار مي گير ند. البته
    است. (N,N-diethyltoluamide) موثرترين ماده دوركننده حشره
    5 ) از اهداء كنندگان خون بايد در مورد سابقه مالاريا سوال شود و در صورتي كه تحت پوشش كموپروفيلاكسي با
    داروهاي ضد مالاريا بوده يا به مالاريا مبتلا شده اند تا سه سال بعد از قطع كموپروفيلاكسي يا درمان نبايد به
    منظور انتقال به ديگران از خون آن ها استفاده شود.
    .( 6 ) پيشگيري دارويي (كموپروفيلاكسي) مالارياي فالسيپاروم حساس به كلروكين و ساير گونه ها (جدول 1
    پيشگيري دارويي، هرگز از تاثير كاملي برخوردار نيست و لذا در مناطق آندميك مالاريا در صورتي كه
    دريافت كنندگان داروهاي پيشگيرنده، دچار بيماري تبداري شوند بايد بيماري مالاريا نيز در تشخيص افتراقي،
    مطرح و حتي به طور زودرس و گاهي قبل از اثبات آزمايشگاهي، درمان گردد.
    1 هفته قبل از - به منظور كموپروفيلاكسي افرادي كه به مناطق مالارياخيز، مسافرت مي نمايند بايد از 2
    عزيمت، تا چهار هفته پس از بازگشت، از داروهاي مناسب ضد مالاريا استفاده شود . علت لزوم شروع دارو قبل از
    رسيدن به منطقه آلوده اين است كه در عرض يك هفته، غلظت خوني دارو به حد مطلوبي برسد . همچنين در
    صورتي كه كلروكين، تا چهار هفته پس از بازگشت از منطقه آلوده، مصرف شود موجب ريشه كن نمودن اَشكال
    خوني پلاسموديوم هاي حساس به اين دارو خواهد شد.
    جدول 1 نحوه تجويز كلروكين به منظور كموپروفيلاكسي مالارياي حساس به اين دارو
    سن افراد نحوه تجويز دارو
    در بالغين هفته اي 300 ميلي گرم ( 2 قرص يكجا)
    1 قرص يكجا) / 11 سالگي هفته اي 225 ميلي گرم ( 5 - در سنين 16
    7 سالگي هفته اي 150 ميلي گرم ( 1 قرص يكجا) - در سنين 10
    4 سالگي هفته اي 75 ميلي گرم (نصف قرص يكجا) - در سنين 6
    37 ميلي گرم (يك چهارم قرص يكجا) / در سنين كمتر از يكسالگي هفته اي 5
    يا در تمامي سنين به مقدار 5 ميليگرم / كيلوگرم / حداكثر 300 ميليگرم ( در هفته)
    كلّيه افرادي ك ه به مناطق آلوده به مالارياي ويواكس و اواله، مسافرت نموده و تحت پوشش پيشگيري با
    كلروكين قرار گرفته اند پس از بازگشت از مسافرت، به منظور ريشه كن نمودن اَشكال كبدي انگل (هيپنوزوئيت ها)
    و از بين بردن گامتوسيت ها بايستي به مدت چهارده روز، تحت پوشش پروفيلاكسي ب ا پريماكين، قرار گيرند . اين
    0 ميلي گرم / كيلوگرم / / دارو در بزرگسالان به مقدار 15 ميلي گرم (يك قرص ) در روز و در كودكان، به مقدار 3
    روز تجويز مي گردد . بايد توجه داشته باشيم كه مصرف پريماكين در دوران بارداري و در زمينه نقص آنزيم
    م منوع است و لذا در زمينه نقص آنزيم مزبور، بايد از تجويز آن خودداري نموده و منتظر حم لات بعدي G6PD
    بيماري باشيم و هر حمله جديد را مجدداً با كلروكين درمان كنيم و در خانم هاي باردار نيز حتي پس از بازگشت از
    مسافرت، كموپروفيلاكسي باكلروكين را تا پايان دوره حاملگي ادامه داده در آن زمان به تجويز پريماكين، بپردازيم.
    در مورد كموپروفيلاكسي طويل المدت با كلروكين و عوارض چشمي ناشي از آن اقوال مختلفي وجود
    دارد. به طوري كه در بعضي از منابع، بلامانع دانسته شده ولي در برخي از منابع ديگر توصيه شده است در صورتي
    كه مدت اقامت در منطقه آندميك تا بيش از شش سال به طول انجامد لازم است پس از شش سال به جاي
    كلروكين به مدت يك سال از پروگوانيل، استفاده شود.
    پيشگيري دارويي در مالارياي فالسيپاروم مقاوم به كلروكين
    به مقدار 250 ميليگرم / هفته داروي انتخابي است و بالغين غيرايمني كه به مناطق Mefloquine
    آلوده، مسافرت مي كنند بايد طي دوران اقامت خود از اين دارو استفاده نمايند . هرچند داروي مورد بحث ممكن
    است باعث ايجاد حالت تهوع، سرگيجه و درد شكم بشود ولي در مجموع، داروي قابل تحمل و موثري ميباشد.
    به مقدار 100 ميليگرم به عنوان جانشين مفلوكين اقدام مو ثري به حساب Doxycycline تجويز روزانه
    مي آيد. زيرا اين دارو نيز به خوبي تحمل مي شود ولي ممكن است باعث ايجاد عوارضي نظير كانديديازيس، اسهال
    و حساسيت به نور بشود و ضمناً در زنان حامله و كودكان كمتر از 8 ساله نيز نبايد تجويز گردد و از آنجا كه داروي
    پيشگيرنده كاملاً سالمي به منظور پرو فيلاكسي مالارياي فالسيپاروم مقاوم به كلروكين در دوره حاملگي وجود
    ندارد بايد خانم هاي بارداري كه قصد مسافرت به چنين مناطقي را دارند سفر خود را به تعويق بياندازند.
    در افرادي كه به دلايلي نتوان از مفلوكين يا داكسي سيكلين استفاده نمود داروي جانشين، شامل
    به مقدار 3 ميلي گرم /كيلوگرم / روزانه (حداكثر 200 ميليگرم ) Proguanil كلروكين هفته اي يك بار باضافه
    نيز استفاده شده است ولي مقاومت نسب ت به اين تركيبات Dapson مي باشد. ضمناً از تركيب پريمتامين باضافه
    نيز روز به روز افزايش مي يابد و از اين گذشته داپسون ممكن است باع ث مِتْهِموگلوبينِمي، واكنش آلرژيك و در
    نيازي به مصرف Mefloquine دوزهاي بالا آگرانولوسيتوز نيز بشود . يادآور مي شود كه در صورت استفاده از
    كلروكين بطور همزمان نمي باشد.
    پروفيلاكسي مالاريا در دوره حاملگي
    مالاريا در دوره حاملگي، از شدت بيشتري برخوردار بوده و جان مادر و جنين را تهديد مي نمايد . از طرفي
    مصرف كلروكين با مقداري كه به منظور پروفيلاكسي مالاريا تجويز مي گردد در اين دوره، ممنوعيتي ندارد و لذا
    مي توان از اين دارو جهت پيشگيري مالاريا استفاده نمود، هرچند مصرف فانسيدار ممنوع مي باشد.
    پريماكين نيز در دوره ح املگي، نبايد تجويز شود و لذا زنان باردار، حتي پس از بازگشت از مناطق آلوده به
    مالاريا تا پايان حاملگي، بايستي به مصرف كلروكين، ادامه دهند و پس از زايمان، به مصرف پريماكين بپردازند.
    پيشگيري از بروز مالارياي ناشي از انتقال خون
    طبق آمارهاي موجود، بيشترين موار د مالارياي ناشي از انتقال خون در اثر گونه هاي مالاريه و فالسيپاروم،
    1227 / كتاب جامع بهداشت عمومي فصل 9 / اپيدميولوژي و كنترل بيماري ها، حوادث و سوانح
    1343 كه در ايران صورت گرفته است در بين 73 % از - ايجاد شده است ولي بر اساس بررسي هاي ده ساله 53
    يك صد و يازده مورد مالارياي ن اشي از انتقال خون، پلاسموديوم مسئول را گونه مالاريه و در 27 % موارد، گونه
    ويواكس تشكيل مي داده و توصيه شده است كساني كه سابقه سكونت در مناطق آندميك مالاريا را ذكر مي كنند
    تا سه سال بعد، خون اهداء نكنند.
    ضمناً در صورتي كه لازم باشد از افراد مشكوك خون گرفته شو د بايستي حدود 48 ساعت قبل از اهداء
    خون، مقدار 600 ميلي گرم ( 4 ق رص) كلروكين به آنها تجويز گردد و يا همين مقدار كلروكين، حدود 24 ساعت
    قبل يا بلافاصله بعد از انتقال خون، به گيرندگان خون، تجويز گردد . در صورت امكان نمونه خون اهدائي، قبل از
    آزمايش شود و اگر از نظر وجود پادتن مالار يا مثبت بود مورد IFA استفاده ___________با يكي از روش ها ي سرولوژي مانند
    استفاده قرار نگيرد.
    جدول 2 نحوه كموپروفيلاكسي مالاريا
    نام دارو مورد استفاده دوز بزرگسالان
    250 ميليگرم/ دهان/ هفته
    (قرص = 250 ميليگرم)
    در مناطقي كه مقاومت به كلروكين گزارش شده
    است
    Mefloquine
    100/250 ميليگرم / دهان/روز
    ( (قرص = 250 و قرص= 100
    به عنوان جانشين مفلوكين يا داكسي سيكلين Atovaquone +
    Proguanil
    100 ميليگرم / دهان / روز
    (كپسول = 100 ميليگرم)
    به عنوان جانشين مفلوكين يا آتوواكان +
    پروگوانيل
    Doxycycline
    200 ميليگرم / دهان / روز
    300 ميليگرم / دهان / هفته
    (قرص = 200 ميليگرم)
    همراه با به عنوان جانشين مفلوكين يا داكسي سيكلين Proguanil
    Chloroquine
    15 ميليگرم / دهان/ روز/ 14 روز
    (قرص = 15 ميليگرم)
    به عنوان پروفيلاكسي يا درمان عود مالاريا Primaquine
    300 ميليگرم / دهان / هفته
    (قرص = 150 ميليگرم)
    در مناطقي كه مالارياي مقاوم گزارش نشده است Chloroquine
    پيشگيري ثانويه به منظور بازگرداندن سلامتي بيماران و جلوگيري از بروز عوارض
    درمان صحيح مالاريا و پاكسازي بدن از وجود گامتوسيت ها و هيپنوزوئيت ها نه تنها باعث بهبودي بيمار
    و جلوگيري از بروز عوارض بيماري مي شود (پيشگيري سطح دوم ) بلكه موجبات قطع ز نجيره انتقال عفونت به پشه
    و نهايتاّ به انسان هاي ديگر را نيز فراهم مي نمايد (پيشگيري سطح اول).
    گفتار 9 / اپيدميولوژي و كنترل مالاريا / 1228
    پيشگيري ثالثيه، به منظور جلوگيري از پيشرفت عوارض و زمينگير شدن بيمار
    با درمان صحيح عوارض مغزي، كليوي . . . و هماتولوژيك ناشي از مالاريا حاصل مي شود.
    اقداماتي كه طي طغيان ها و همه گيري هاي بيماري بايد انجام داد
    • تعيين وسعت و طبيعت همه گيري
    • مبارزه با حشره بالغ و لارو
    • نامساعد كردن شرايط و محيط تكثير حشره بالغ و لارو
    • درمان صحيح بيماران
    • استفاده از پشه بند و توري و ساير پوشش هاي محافظ
    • پيشگيري دارويي افراد در معرض خطر
    بديهي است كه طي بروز حوادثي نظير جنگ و سيل، ممكن است بر ميزان بروز بيماري، افزوده گردد و لذا در
    اينگونه موارد، بايد با آمادگي و دقت بيشتري به اقدامات پيشگيرنده پرداخته شود.
    منابع
    1) Mandell, Douglas, Bennett; Principles and Practice of Infectious Diseases, 6th edition, 2005.
    2) Global defense against the infectious diseases threats, Roll back malaria, WHO, 2003, PP. 172-188.
    3) Hoeprich Paul. D (edit.) Infectious Diseases a Modern Treatise of Infectious Processes, Harper and
    Row Publishers, 3rd Edition, 1989 .
    4) Nicholas J. Whit, Joel G. Breman, Malaria and Babesiosis : Diseases caused by red blood cell
    parasites, in : Kasper, Braunwald, Fauci … Harrison’s Principles of Internal Medicine, McGraw-
    Hill, Medical publishing division, New York, 17th edition, 2005, pp. 1218-1233.
    5) Weatherall, Ledingham, Warrell ; Oxford Textbook of Medicine, Oxford Medical Publications, 3rd
    ed. 1996 .
    6) David L. Heymann (edit.): Control of Communicable Diseases Manual, An Official report of the
    American Public Health Association; 18th edition, 2004, pp. 324-40.
    7) Manson’s Tropical Diseases, 18th ed. 1982 .
    8) G.T. Strackland (ed.) Malaria; Clinics in Tropical Medicine and Communicable Diseases, Volume
    1, Number 1, April 1986 .
    9) H. M. Gilles : Epidemiology and Control of Tropical Diseases, Clinics in Tropical Medicine and
    Communicable Diseases, Volume 1, Number 3, December 1986 .
    10) A.V . MANOUCHEHRY, M. ZAIM AND A.M. EMADI; A REVIEW OF MALARIA IN IRAN
    JOURNAL OF THE AMERICAN MOSQUITO CONTROL ASSOCIATION 8 : 381 - 385, 1992
    11) WORLD MALARIA SITUATION IN 1992, WEEKLY EPIDEMIOLOGICAL RECORD
    WORLD HEALTH ORGANIZATION, N. 42 & 43 & 44, NOVEMBER 1994
    12) L. J. BRUCE - CHWALT; ESSENTIAL MALARIOLOGY, SECOND EDITION, WILLIAM
    HEINMANN MEDICAL BOOKS LTD. 1985
    13) EDRISSIAN GH. H. STATUS OF THE RESPONSE OF PLASMODIUM FALCIPARUM TO
    CHLOROQUINE IN IRAN; TROPICAL AND GEOGRAPHICAL MEDICINE, 41: 1989
    14) EDRISSIAN GH. H., AFSHAR A., SAYEDZADEH A. MOHSSENI GH. AND SATVAT M.T. ;
    ASSESSMENT OF THE RESPONSE IN VIVO AND IN VITRO OF P. FALCI- PARUM TO
    SULPHADOXINE - PYRIMETHAMINE IN THE MALARIOUS AREA OF IRAN JOURNAL OF
    TROPICAL MEDICINE AND HYGINE, 96 : 237 - 241
    15) The 50th anniversary of WHO; Weekly Epidemiological Record WHO, 15 May 1998, No, 20 pp
    145-152 ( . (نرم افزار گزارشات هفتگي سال 1998 ، معاونت پژوهشي، سال 1377
    16) World malaria situation in 1994, (part 1) Weekly Epidemiological Record, WHO, 5 September
    1997, No, 36 pp 269-276 ( . (نرم افزار گزارشات هفتگي سال 1997 ، معاونت پژوهشي، سال 1377
    17) World malaria situation in 1994,(part 2) Weekly Epidemiological Record, WHO, 12 September
    1997 ,No, 37 pp 277-284( . (نرم افزار گزارشات هفتگي سال 1997 ، معاونت پژوهشي، سال 1377
    18) World malaria situation in 1994,(part 3 (Weekly Epidemiological Record, WHO, 19 September
    1997, No, 38 pp 285-292 ( . (نرم افزار گزارشات هفتگي سال 1997 ، معاونت پژوهشي، سال 1377
    19) El Nino and its health impacts: Weekly Epidemiological Record WHO, No. 20, 15 May 1998, pp.
    148-152 ( . (نرم افزار گزارشات هفتگي سال 1998 ، معاونت پژوهشي، سال 1377
    20 مجله دارو و درمان شماره 69 مهر ماه 1368 به نقل از:
    H. M. Gilles, Medicine International, Volume 2, April 1984.
    21 ادريسيان، غلامحسين : مالارياي ناشي از انتقال خون، در ايران، مجله نظام پزشكي جمهوري اسلامي ايران، سال نهم،
    . شماره 5 ديماه 1364
    . 22 موبدي ايرج، پاتولوژي جغرافيايي، دانشكده بهداشت دانشگاه تهران، سال 1364
    23 ادريسيان، غلامحسين : داروهاي ض د مالاريا، درمان و پيشگيري دارويي مالاريا، مسئله مقاومت دارويي وميزان مقاومت
    . پلاسموديوم فالسيپاروم، به كلروكين در مناطق مالارياخيز جنوب شرقي ايران، مجله دارو و درمان / شماره 63 فروردين 1368
    24 دين پرست، نويد ; منوچهري، عبدالوهاب : بررسي اكولوژ ي آنوفل ماكولي پنيس كمپلكس در شمال ايران، اولين كنگره
    سراسري بيماري هاي انگلي در ايران، دانشگاه علوم پزشكي گيلان، سال 1369 / بانك اطلاعاتي رايانه اي كنگره ها، معاونت
    . پژوهشي وزارت بهداشت، ويرايش سوم، سال 1377 ، صفحات 3740 3738__
    آخرین ویرایش توسط nasirii در تاریخ 2011-Apr-05 انجام شده است
    دنيا محل انتخاب هاست تو انتخاب كن تا من بگويم كه تو كيستي]


  14. 2 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  15. Top | #8

    • مدير سابق ساير موضوعات پزشکی
    • تاریخ عضویت
      01-Dec-2011
    • رشته تحصیلی
      ميكروبيولوژي
    • پست‌ها
      2,535
    • سپاس
      10,403
    • 7,439 تشکر در 2,976 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      20
    • امتیاز
      2980

    موافقت کشف دو سرنخ ژنی برای مقاومت در برابر مالاریا

    سلامت نیوز: دانشمندان آلمانی و آفریقایی از کشف دو متغیر ژنی خبر دادند که به برخی افراد کمک می‌کند به مالاریای شدید دچار نشوند.

    به گزارش سلامت نیوز به نقل از فارس، این دو متغییر در آزمایشات انجام شده روی 1325 نفر در غنا بدست آمده که به مالاریای شدید دچار شده و 828 نفر دیگری که با آنها در ارتباط بوده اما سالم مانده‌اند.

    عملکرد یکی از این ژن‌ها کمک به عبور کلسیم از سلول‌های قرمز خونی است که مالاریا آنها را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

    به نوشته خبرگزاری فرانسه ژن دیگر کنترل تولید یک پروئین روی پلاکت‌های خونی است و با پیشگیری از کلونی شدن سلول های خونی به کاهش آسیب‌های این بیماری کمک می‌کند.

    نتایج یافته‌های دانشمندان انستیتو ناخت هامبورگ در آلمان با نتایج یافته‌های دانشمندان در گامبیا مقایسه شده و این نتایج بدست آمده است.

    نتایج تحقیقات قبلی هم نشان داده بود که افراد دارای گروه خونی O در برابر اشکال شدید مالاریا مقاومت بیشتری دارند.

    بر اساس آمار سازمان بهداشت جهانی در سال 2010 حدود 216 میلیون نفر به مالاریا مبتلا شدند که 655 هزار نفر آنان جان باختند که اکثرا در آفریقا و از نظر سنی کودک بوده‌اند.
    دلی به وسعت دریای کدر نمیخواهم

    دلی به شفافیت یک لیوان آب کافیست


  16. 2 کاربر از BUTTERFLY برای پست مفید تشکر نموده اند:


اطلاعات تاپیک

کاربران حاضر در این تاپیک

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک هستند. (0 عضو و 1 مهمان)

این مطلب را به اشتراک بگذارید

قوانین ارسال

  • شما نمی‌توانید تاپیک جدید ارسال کنید.
  • شما قادر به ارسال پاسخ نیستید .
  • شما نمی‌توانید فایل ارسال کنید.
  • شما نمی‌توانید پست ‌های خود را ویرایش کنید.
  •  
دانشجو در شبکه های اجتماعی
افتخارات دانشجو
لینک ها
   
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
به دانشجو امتیاز دهید:

آپلود مستقیم عکس در آپلودسنتر عکس دانشجو

توجه داشته باشید که عکس ها فقط در سایت دانشجو قابل نمایش می باشند.

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.1