روشهای ایمنو اسی
در بین روشهای تشخیصی آزمایشگاهی امروزه روشهای تشخیص ایمنی که در آن از آنتی بادی بعنوان یک فاکتور شناساگر استفاده می شود کاربردهای وسیعی یافته است..
در برخی موارد سنجش ایمنی - واکنش بین آنتی ژن و آنتی بادی بطور ماکروسکوپی و چشمی قابل مشاهده است (مانند روشهای آگلوتیناسیون و ایمونوپرسیپیتاسیون) .در اینگونه روشها بعلت فقدان سیستم تقویت سیگنال – حساسیت روش محدود است و به همین دلیل باید کمپلکسهای بزرگ آنتی ژن- آنتی بادی تشکیل شود تا سنجش قابل تشخیص باشد .
در مواردی که واکنشهای آنتی ژن – آنتی بادی قابل مشاهده نباشد - باید این واکنش به نحوی آشکار شود که این امر باعث پدید آمدن نسل جدیدی از روشها بنام Labeled Immunoassay شد. در این واکنشها آنتی بادی با آنتی ژن توسط موادی که دارای خاصیت رادیو اکتیو – فلورسانس - فعالیت آنزیمی – لومینسانس هستند نشاندار می شود که به ترتیب رادیو ایمونو اسی – فلورسانس ایمونو اسی - آنزیم ایمونو اسی و لومینسانس ایمونو اسی نامیده می شوند.
واکنشهای لومینسانس شامل دو نوع بیولومینسانس و کمی لومینسانس می باشند که در آزمایشگاه ها اغلب از روش کمی لومینسانس استفاده می شود.
با توجه به مشکلات و پیچیدگی و خطرات روش رادیو ایمونو اسی – اخیرا تحقیقات وسیعی بر روی امکان استفاده از پدیده لومینسانس صورت گرفته است. به نظر میرسد حساسیت بالا و پایداری کونژوگه ها در آزمایشات لومینسانس باعث شود تا در آینده این روش جایگزین روشهائی مانند رادیو ایمونو اسی گردد.




پاسخ با نقل قول






این مطلب را به اشتراک بگذارید