مقاله: موشک هوا به سطح ASM-N-7 / AGM-12 Bullpup

[Black Hawk]

ASM-N-7 / AGM-12 Bullpup

نویسنده:محمد حسین جهان پناه
تاریخچه تکامل موشک های تاکتیکی هوا به سطح بخش اول ماهنامه جنگ افزار شماره 51



در جریان نبرد کره جنگنده های نیروی دریایی ایالات متحده بصورت عمده از موشک هایی هدایت ناپذیر برای هدف قرار دادن اهداف زمینی استفاده می نمودند اما در عمل ثابت شده بود اگرچه قدرت انفجاری این موشک ها با توجه به سرعت آنها قابل توجه است اما بدلیل عدم کنترل پس از شلیک بر روی موشک ٬ عمدتا در هدف قرار دادن مستقیم اهداف بخصوص اهداف متحرک ناتوان بودند در نتیجه مصادف با اواسط نیمه اول دهه پنجاه میلادی برنامه ای برای یک موشک هوا به سطح کوتاه برد با پشتیبانی نیروی دریایی این کشور آغاز گردید.
کمتر از یک سال بعد شرکت مارتین ماریتا (اکنون لاکهید مارتین) برنده اولین مناقصه موشک هوا به سطح تاکتیکی جهان گردید موشک مذکور تحت کد رمز ASM-N-7 (بول پاپ) در دست تکمیل قرار گرفت. بول پاپ موشکی بود نسبتا کوچک با یک سر جنگی 115 کیلوگرمی و هدایت رادیویی ٬ اولین نمونه آن پس از طی آزمایشات اولیه در 1959 وارد خدمت در نیروی دریایی گشت.

موشک بول پاپ در کنار یک جنگنده A-6 نیروی دریایی

با آغاز دهه شصت میلادی تولید این موشک ها شکل جدی تری به خود گرفت در ابتدا موتور های رایج سوخت جامد موشک های ASM-N-7 بول پاپ با موتورهای پرقدرت تر سوخت مایع LR58-RM-4 جایگزین گشتند از 1962 به بعد که اصلاحات نهایی بر روی مدلهای صادراتی بول پاپ انجام گرفت بول پاپ رسما با شناسه AGM-12B و بول پاپ A نام گذاری مجدد گردید.
موشک های بول پاپ مجموعا در پنج مدل تولید گردیدند که این پنج مدل را میتوان در قالب دو مدل اصلی بول پاپ A و بول پاپ B بررسی کرد چرا که از نظر ابعاد و ظاهر مدلهای A/B/E AGM-12 دارای طولی 3.2 متری و بال های کنترلی ذوزنقه ای بود اما مدلهای AGM-12 C/D بدلیل حمل سرجنگی سنگین تر 454 کیلوگرمی و گاها هسته ای (مدل D) از طول 4.14 متری بهره می برد همچنین زوایای بالهای ذوزنقه شکل با زوایای باز تر نسبت به شکل قائم مدلهای قبل استفاده می کرد.هر دو مدل موشک از نشانه روی و هدایت رادیویی دستی استفاده می کردند که موجب می شد دقت موشک تا حدود زیادی کاهش یابد.
AGM-12B در واقع موشکی ارزان قیمت بود که به منظور پرکردن سریع و ارزان خلا سلاح های هدایت شونده تکمیل شده بود از همین رو چندان پیشرفته تر از تسلیحات هدایت شونده آلمان ها در جنگ جهانی دوم بشمار نمی رفت در جریان نبرد ویتنام مدل های A/B بول پاپ اصلی ترین جنگ افزارهدایت شونده هوابرد نیروهای آمریکایی بشمار می رفت اما رفته رفته مشخص شد که در عمل سرجنگی این موشک های کوچکتر از آن است که توان تخریبی کافی داشته باشد و در نتیجه استفاده آن علیه اهداف محافظت شده همچون سنگر ها کارایی کافی را نداشت ٬ مدل AGM-12 C با سرجنگی تقویت شده بدنبال این نیاز وارد خط تولید گردید بر اساس این مدل نمونه ای نیز با سرجنگی هسته ای 15 کیلوتنی تکمیل شد٬ همچنین نمونه ای نیز با همان مشخصات نمونه های اولیه بول پاپ بعنوان ضد نفر بخصوص برای استفاده بر عیله سیستم های پدافند هوایی تکمیل گردید .

AGM-12 لود شده بر روی یک جنگنده F-4E نیروی هوایی در جریان جنگ ویتنام

مجموعا بیش از 30 هزار تیر موشک بول پاپ از تمامی انواع توسط ایالات متحده و 8000 فروند نیز بصورت تحت امتیاز در اروپا تولید گشت این موشک ها تا پایان دهه هفتاد در خدمت باقی ماندند و نهایتا در اوایل دهه 80 میلادی از خدمت خارج گردیدند.
طرح های زیادی بر اساس بول پاپ به عنوان جانشین طراحی گردید اما تقریبا تمامی آنها بدلیل مشکلات تکنولوژیک و عدم براورده کردن نیاز های اولیه پروژه رها شدند. اواخر دهه شصت شرکت مارتین ماریتا طرح AGM-79 بلو آی را بر اساس بول پاپ و با استفاده از یک سیستم جستجوی الکترواپتیکال و توانایی شلیک کن فراموش کن آغاز نمود ولی طرح با شروع دهه هفتاد نیمه کاره رها شد کمتر از چند سال بعد شرکت چریسلر کار بر روی موشکی با نام AGM-80 باز هم بر اساس بول پاپ آغاز کرد اما نهایتا این پروژه نیز متوقف و اطلاعات بایگانی شد پس از دو طرح مذکور صنایع تسلیحاتی تکزاس نمونه ای دیگر با عنوان AGM-83 بول داگ مجهز به یک جستجو گر لیزری را به نیروی دریایی پیشنهاد کرد در بین این سه نمونه بول داگ را میتوان موفق ترین دانست چرا که تقریبا تا مرز تولید انبوه پیش رفت و نهایتا میدان را به ماوریک واگذار کرد.


هرگونه برداشت بدون ذکر لینک منبع و نام نویسنده ممنوع است

[Sergeant]

شنیدم یه زمانی روی اف5 هم تست شد این موشک حتی یادمه شایعه بود قراره روی اف5 های ما زمان شاه هم لود بشه گرچه لود کردنش فکر نمیکنم حتی روی اف5 هم کار سختی بوده باشه