پایه عکاسی مونوپاد
مدرسان شریف ۹۳
سایت علمی دانشجویان ایران
دانـلـود مقـالات آی اس آی 
از تـمامـی پـایـگـاه های آنـلایــن، بـه سـادگـی!
پژوهش (توسعه) هنر ایران
صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
در حال نمایش 1 تا 10 از مجموع 12
نمودار محبوبترین‌‌ها1پسندیده شده

تاپیک: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

  1. Top | #1

    • معاون سابق بخش علوم انسانی
    • تاریخ عضویت
      31-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      تفکر
    • مقطع تحصیلی
      سربازی !
    • دانشگاه
      هتل !
    • تخصص
      مادر مهارت ها تعقل
    • محل سکونت
      دیار عاشقان
    • پست‌ها
      3,448
    • سپاس
      22,920
    • 15,014 تشکر در 5,406 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      23
    • امتیاز
      769

    پیش فرض تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    به نام جاویدی که هیچ چیز را جاوید نیافرید

    گردآوری و ترجمه: ادیب نوروزی / ارنستو رومل





    در این مقاله قصد داریم شما رو با رشته ایی ورزشی رزمی اشنا نمائیم که شاید بارها اسمش را شنیده باشید و مطالبی راجبش خوانده باشید هرچند هیچگاه مطلبی کامل و جامع راجبه این رشته ورزشی به زبان فارسی ارائه نشده است و جای خالی آن همواره احساس میشد(به همینگونه راجب دیگر رشته های رزمی)
    در این مطلب که به جرات میتوان گفت جز کاملترین مطالب فارسی راجبه این رشته رزمی معروف است سعی دارد شما را با تاریخچه یکی از جذاب ترین و معروف ترین رشته های رزمی اشنا نماید که متاسفانه حتی کسانیکه در ایران در این رشته رزمی فعالیت میکنند با تاریخچه ان اشنائی مناسبی ندارند که همین مورد عاملی است که این رشته ورزشی در ایران با وجود معروفیت به اخر و عاقبتی نه چندان مناسب دچار شده است و بیشتر افراد فعال در این رشته از حداقل میزان اطلاعات عمومی راجبه این رشته برخوردارند به همین جهت در سری مقالاتی سعی میشود شما را هرچه بیشتر با این رشته ورزشی اشنا نمائیم به امید انکه روزی میهن عزیزمان در این رشته المپیکی که جز مهمترین رشته های المپیک محسوب میشود شاهد افتخارافرینی های گسترده باشیم و به تک ستاره ها و استعدادهای ناب اما محدود تکیه ننمائیم.

    در این مطلب ما با رشته رزمی جودو در خدمت شما عزیزان خواهیم بود.



    یکی از فنون زیبای جودو به نام uchi_mata

    جودو که اصالتی ژاپنی دارد در سال 1882 توسط دکتر جیگورو کانو (Jigoro Kano) ابداع شد.
    استاد کانو خود استاد به تمام معنای سبک رزمی جوجیتسو بود که توسط کشاورزان ژآپنی و عامه مردم برا دفاع از خود در مقابل دزدان و راهزنان استفاده میشد، سبک رزمی جوجیتسو شامل تمام مبارزات با دست و پا و بی سلاح بود و از زمان امپراطوری های قدیمی چون شوگان ها رواج داشت و بیشترین کاربرد آن در مبارزات افراد ملقب به سامورائی بود زمانیکه بدون سلاح مبارزه میکردند تا اینکه با نزول امپراطوری شوگان و ظهور امپراطوری میجی(Meiji Restoration) عصر سامورائی ها هم به اجبار این امپراطوری رو به افول کشید و در این زمان بود که استاد دکتر کانو به فکر ایجاد سبک رزمی نوین برگرفته از روش رزمی جوجیتسو گرفت.
    جوجیتسو(柔術) خود به معنای هنر ملایمت یا نرمی معنا می شود و جودو (柔道) که به خواست خوده دکتر کانو از جوجیتسو الهام گرفته شده است به معنای روش ملایمت یا نرمی معنا می شود.
    باید گفت معانی بسیار مختلفی برا جودو بیان شده و در مقالات مختلف ژاپنی و.. نیز به بحث مفصل راجبه ریشه کلمه judo پرداخته شده است که در این مقاله از پرداختن به آن خودداری میگردد اما اصلی ترین معنی که برای جودو در نظر گرفته میشود روش ملایمت میباشد.
    کلمه جودو (judo) هم ریشه است با جوجیتسو (jujutsu) در ju که به معنای ملایمت است اما اینکه بخواهمی ترجمه هر دو را یکی بدانیم اشتباه است.
    اما استفاده از ju در ابتدای هنرهای رزمی اشاره صریحی است به روش نرم ، و اشاره دارد به این مورد که باید با استفاده از نرمی توان شکست دادن حریف را داشت یعنی با استفاده از قدرت خوده حریف و تطبیق با آن توانائی غلبه بر او را پیدا نمود.در جوجیتسو استاد کانو معتقد بود که این اصل صریح چندان وجود ندارد و جوجیتسو تکیه صرف دارد به قدرت فیزیکی و در این حالت حداکثر بهره وری وجود ندارد و به عبارتی جوجیتسو ورزش کسانی بود که برتری خاصی از نظر فیزیکی و... دارند(مضاف براینکه خوده استاد کانو با بنیه ضعیف توانست به شهرتی خاص در این رشته دست یابد اما با مطالعات گسترده اش بر روی فنون جوجیتسو به این نتایج رسید) جودو و جوجیتسو شباهت های بسیاری به هم دارند اما در واقع بین جودو و جوجیتسو تفاوت های قابل تاملی وجود دارد که یک نمونه از ان هدف از نامگذاری جودو توسط استاد کانو توجه به روحیات و اخلاقیات و احساس علاوه بر قدرت فیزیکی صرف که در جوجیتسو متدوال است میباشد.استاد کانو در سبک رزمی جودو سعی دارد افراد علاوه بر هنر جنگیدن هنر زندگی کردن و اخلاق و کنترل نفس را یاد بگیرند. به عبارتی جودو به زندگی فراتر از قدرت فیزیکی و اهداف ان چشم دوخته است و انتظار دارد بازدهی فراتر از یک فایتر(مبارز صرف) داشته باشد و همین عامل یکی از مواردی است که بین جوجیتسو و جودو تفاوت ایجاد میکند (علاوه بر تفاوت در نوع رزم)
    شاید همین عامل باعث شد که بعدها در مبارزات جوجیتسو کاران و جودوکاها مبارز برتر جودوکاها باشد زیرا در اغلب مواقع جوجیتسو کاران بدون دقت به نکاتی چون هنر نرم و استفاده از قدرت حریف تنها با اتکا به قدرت شخصی خود به حریف حمله می نمودند که در اغلب مواقع با حرکات غیرمنتظره جودوکاها رو به رو میشدن به مانند مبارزه استاد تسونجیرو تومیتا با یک پلیس جوجیتسو کار که با وجود بزرگی جثه و قدرت زیاد جوجیتسو کار به دلایلی چون خشمگین شدن و عدم کنترل قدرت خویش بازنده میدان شد .
    اما به واقع دکتر کانو که بود و چرا اندیشه هایش را در سبک رزمی نوین خود بنیان نهاد؟!


    استاد کانو در سال 1860 در شهر ساحلی از Mikage در نزدیکی کوبه و استان هیوگو ژآپن متولد شد که بعد از 11 سال خانواده کانو به توکیو نقل مکان نمود .
    یکی از نکات بسیار حیاتی و مهم از نظر هر علاقه مند به هنر رزمی این موضوع است که ایا در شخصی چون دکتر کانو توانائی خاص رزمی بوده که باعث شده وی این چنین زبده و ماهر گردد؟! ایا از بچگی او را به عنوان یک استعداد بزرگ شناخته اند؟! اگر اینگونه نبوده پس چرا این چنین بزرگ و شهیر است؟! چگونه توانسته هنری رزمی به این شهرت را تاسیس نماید و انرا این چنین در سرتاسر جهان بگستراند؟!
    بسیاری از خود میپرسند چرا رشته رزمی جودو را باید انتخاب نمایند وقتی که میزان صدمات و اسیب دیدگی ها در صورت عدم اجرای دقیق فنون زیاد و خطرناک است؟!
    عده ایی هم تنها جودو را رشته ایی برای افرادی با بنیه قوی می بینند و اشخاص با بنیه ضعیف را مورده استهزا قرار میدهند زیرا اعتقاد دارند جودو و کلا هنرهای رزمی رشته ورزشی مناسبی برای آنان نیست اما واقعیت و حقیقت چیز دیگری است.
    دکتر جیگورو کانو شخصی است که از بچگی با ضعف بنیه شدید و بیماری های مداوم دست و پنجه نرم کرده به نحویکه هیچ کس او را به عنوان یک رزمی کار باور نداشته و حتی وزن استاد کانو در سنین نوجوانی به زحمت 45 کیلو میشد! اما این پسر توانا و با اراده تسلیم شرائط موجود نشد به خصوص که یک دوست خانوادگی آنان که عضو گارد شوگان ها بود به او نشان داد که حتی میتوان به جثه ایی ضعیف اما با تکنیکهای دقیق و مناسب شخصی را با جثه بزرگتر از خود شکست داد و از آن به بعد کانو امیدوار شد به عاقبت خویش در هنرهای رزمی به خصوص جوجیتسو و در سن 18 سالگی با کمک خانواده اش در مدرسه Tenjin Shinyo ryu جوجیتسو ثبت نام نمود(گفته میشود سبک رزمی جوجیتسو از سال 1532 تدریس میشده) . سبک رزمی جودجیتسو شامل چندین و چند رشته متفاوت بود مانند:
    takenouchi - ryu ، jikishin - ryu ، kyushinryu ، yoshin - ryu ، mirua - ryu ، sekiguchi - ryu ، kito - ryu ، و tenshin - shinyo - ryu ؛
    هرکدام از این رشته ها متصل به جوجیتسو بودن و هریک خاصیت خاص خودش را داشت، در این میان استاد کانو با کمک Fukuda Hachinosuke راه و روش Tenjin ryu Shinyo را برگزید تا به جسمی خوب و سالم دست یابد.در این سبک تاکید بیشتری میشد بر روی نرمی حرکات و حرکاتی چون قفل کردن وقلاب شدن، استاد کانو از استاد خویش فوکودای فقید تجارب گرانبهائی آموخت تا اینکه به ناگاه استاد فوکودا فوت نمود که همین عامل سبب شد دکتر کانو به زیر نظر استادی دیگر که اشنائی کاملی با فوکودای فقید داشته است برود و تجارب رزمی خود را زیر نظر این استاد تکیمل نماید.
    به همین سبب کانو بعد از مطالعه در Tenjin Shinyo ryu به Kito ryu نقل مکان کرد و به سبک Tsunetoshi Iikubo پرداخت که این سبک بیشتر به ازادی عمل انتزاعی و روشهای فیزیکی متصل و تکنیکهای پرتابی پرداخته بود.
    نکته جالب این است که استاد کانو حتی در شرائطی که پدرش از وی به دلیل وزن کم و مشکلات جسمی اش ناامید شده بود دست از تلاش برنداشت و حتی زمانیکه در یک مبارزه با یک دوست استادش به دلیل استفاده او از تکنیکهای ناشناخته بازنده شد دست به تصمیمی بزرگ زد و آن مطالعه گسترده بر روی فنون مختلف بود که همین امر سبب شد وی چندین و چند تکنیک جدید را اختراع نماید و نهایتا سبب ساز ابداع سبک نوین خود شد.
    در این زمان بود که کانو به یک سری مطالعات گسترده راجبه سبکهای مختلف جوجیتسو (مانند: sekiguchi-ryu and seigo-ryu.) پرداخت و در این راه از کمک اساتید و نیز کتابهای خطی تاریخی استفاده نمود.
    به جرات میتوان گفت همین مطالعات و پشتکار سبب شد که استاد کانو خود چندین تکنیک مفید رزمی را ابداع نماید همچون کاتا گوروما که خود ذکر میکند که از فنون کشتی غربی(منظور خاورمیانه) الهام گرفته است.(در زبان فارسی به فن کاتاگوروما تکنیک یک دست یک پا می گویند)
    در حدود سال 1880 دیگر استاد کانو به مرز پختگی کامل رسیده بود به نحویکه از وی به عنوان یکی از اساتید برجسته جوجیتسو که میتواند هم جسم هم روح را به نحوی عالی اموزش دهد نام برده میشد اما استاد کانو به این امر به تنهائی اکتفا نکرد وی به فکر ایجاد سبکی کاملا جدید بود با الهام از جوجیتسو و نتیجه این شد که در سال 1882 وی سبک رزمی جودو را ابداع نمود، وی در این سبک حرکات خطرناک تر جوجیتسو را حذف و به جای انها از روشهای ملایم تر اما حرفه ایی تر و پربارتری استفاده کرد.(این قضیه چندین دلیل یکیش اینکه جوجیتسو به وحشی گری و خشونت حتی در نوع اموزش معروف شده بود مضاف براینکه امپراطوری شوگان دیگر وجود نداشت و جوجیتسو یکی از حامیان سرسخت خود را از دست داده بود و برای اعتلا و زنده ماندن ان راهی جز ایجاد سبکی جدید با روشی دیگر نبود)
    جالب این است که در آن زمان این سبک استاد کانو را نه جودو بلکه جوجیتسو کانو یا جو کانو ! مینامیدن و به عبارتی این چنین متداول گشته بود تا اینکه استاد کانو با تاش طاقت فرسای خویش در راه شناساندن این سبک رزمی به دیگران نام جودو را نهادینه نمود.
    وی در سال 1882 در سن 22 سالگی فنون جدیدی را مثل قلاب و ... وارد جودو کرد و فنون خطرناک مثل ضربات دست و پا را از که در جوجیتسو بود در روش رزمی جدید خویش به کاری وانهاد .
    وی مدرسه رزمی خود را با نام کودوکان ایجاد کرد تا در آنجا شاگردان هم به مطالعه هم به اموزش فنون بپردازند و کودوکان خود به معنای جایی برای مطالعه روش میباشد و البته جودو را به معنای روش ملایمت و یا در معنای عمیق تر خود راه مهربانی میشود ترجمه نمود.



    مجسمه استاد دکتر جیگورو کانو در بیرون مدرسه کودوکان

    استاد کانو مدرسه رزمی خود را ملقب به کودوکان در معبد بودائی EishojI در توکیو ایجاد نمود.در این معبد معمولا پلیسهای محلی برای تمرین پیشرفته تر در مورده جوجیتسو گرد هم می امدن و همین عامل بارها سبب زورآزمائی میان شاگردان استاد کانو مانند استاد تومیتا و سایگو با افراد جوجیتسو کار شد که عاقبت اکثر انها شکست جوجیتسوکاران و هر روز نام اورتر شدن جودوکاها شد .(در آینده مقالاتی کامل راجبه فرق فنون جوجیتسو و جودو و نیز روایت مبارزات و سبک مبارزه جودوکاها نوشته خواهد شد و به همین دلیل از توضیح مفصل در این موارد اجتناب می شود)
    جالب اینجاست که این مدرسه در ابتدا تنها 9 شاگرد داشته است در سال اول تاسیس اما امروزه روز بیش از یک میلیون بازدیدکننده و میلیون ها طرفدار و رزمی کار در این رشته ورزشی رزمی وجود دارد!
    همانطور که میدانید در اکثر سبک های رزمی سطح بالا معمولا علاوه بر پرورش جسم به پرورس روح نیز توجه میگردد که یکی از راه های پرورش روح همان تحصیل و مطالعه است و در این راه خوده استاد کانو پیشگام بوده وی با وجود مشغله بسیار توانسته در دانشگاه در رشته اقتصاد سیاسی تحصیل نموده و در سال 1881 از دانشگاه امپریال توکیو فارغ التحصیل گردد. علاوه بر تحصیل در این علوم استاد کانو در ادبیات و .. دیگر علوم زمان خود نیز دارای مطالعاتی گسترده بوده است که شرح برخی از انها در همین مطلب رفت.


    باید گفت نه تنها ورزش مانع ادامه تحصیل وی نشده بلکه باعث ارتقای هرچه بیشتر وی در فنون رزمی نیز گشته است زیرا تحصیل درک روشن تری از وقایع و اتفاقات به وی داده است و سبب ساز مطالعه گسترده و عمیق فنون سبکهای مختلف در ایشان شده است.
    در سال 1886 مسابقه ایی بین فایترهای جودو و جوجیتسو برای تعیین رشته برتر انجام شد که جودوکاران به راحتی در این مسابقات پیروز شدند و عاملی شد بر محبوبیت و شهرت بیش از پیش جودو در ژاپن .
    در سال 1887 اصول کودوکان جودو کامل شد که مبتنی بود بر پرورش روح و روان ، پرورش جسم و مسابقه .
    ساختار جودو اینگونه سازمان یافته بود که ورزش رقابتی باعث افزایش بیشتر تجربه شخص و حرفه ایی شدن وی در جودو میشد.
    استاد کانو معتقد بود که :
    جودو از دو روش ساخته شده است یکی Randori و دیگری کاتا .
    رندوری به دلیل اینکه تحت شرائط واقعی مسابقه را انجام می دهد باعث افزایش تجربه می گردد و در آن شخص فنون پرتابی و قفل کردن و.. را مورده استفاده قرار می دهد البته تحت قوانین و شرائط جودو تا باعث صدمه دیدگی شدید نشود و کاتا هم که در واقع فرم اجرای تکنیک ها در جودو است و در این روش استفاده از سلاح و لگد برای نشان دادن نوع فنون دفاعی آزاد میباشد اما در رندوری مطابق قوانین جودو برای جلوگیری از صدمه دیدن شخص استفاده از سلاح و لگد زدن ممنوع است.
    جالب آنجا که استاد کانو در ادامه می گوید که این مراحل میگردد تا اینکه به اخلاق و نظم در جودو میرسد ، از نظم و رعایت انضباط که با رعایت کردن قوانین جودو انجام می شود تا شجاعت که فقط در حرف نباید گفته شود بلکه شجاعت در استقامت ، مهربانی و احترام به دیگران و بازی منصفانع و رعایت عدل است .
    در سال 1889 استاد کانو در پی تلاشهای پییگر خود برای شناساندن این ورزش رزمی به اروپا و امریکا سفر و نمود و بیش از 8 بار به خارج از کشور برای شناساندن این سبک رزمی مسافرت کرد و بارها در سخنرانی ها و مقالاتی توضیحاتی کامل راجبه این ورزش داد که کم کم سبب ساز حضور این ورزش را در المپیک به وجود بیاورد. اما جودو از سال 1892 به صورت گستدره در ژاپن و اروپا رواج یافت و این شروعی بود برای جودو و جودو دوستان.



    جودو در اروپا سال 1921 (فنون از چپ به راست: osotogari, osotomakikomi, seoinage )

    از بعد این سال دکتر کانو و سبک رزمی ش انواع و اقسام موفقیتها را به دست اورد و از گردنه صعب العبور اعتبار و شهرت با موفقیت عبور نمود.
    در سال 1905 نمایندگانی از مدرسه جوجیتسو ryu با توافق بر سر اینکه برخی از روشهای سنتی جوجیتسو در جودو حفظ شود موافقت کردند و به نوعی از در دوستی با سبک تازه تاسیس درآمدند و دو سال بعد جودو راه خود را به سمت امریکا با Gunji Koizumi گشود و توانست موفقیت خود را در ژآپن در آنجا نیز تکرار نماید.
    لازم به ذکر است که در طول سالیان جودو در امریکا به سبکهای گوناگون و با علائم مختلف نشان داد شده اما در اصل مطلب که همان شیوع و گسترش وسیع جودو به عنوان یک سبک تازه تاسیس اما مفید بود هیچ نقصی وارد نیست. و سرانجام در سال 1909 جودو توانست خود را به عنوان یک بنیاد مورده تائید فدراسیون های ژاپن دربیارود و به عنوان عضو کمیته المپیک ان قرار گیرد.



    مربیان جودو در قاره آمریکا در اوایل سال 1900


    استاد کانو سالهای سال در مقام های مختلف در وزارت آموزش و پرورش ژاپن و دیگر نهادهای آن خدمت کرد و توانست به رتبه های بسیار بالا در این سیستم برسد و همین مورد سبب شد که کار برای جودو و شناساندن آن اسانتر گردد مثلا در مورادی استاد کانو با بودجه تعیین شده توسط آموزش و پرورش ژاپن توانست به سفرهای مطالعاتی و اشناسازی جودو برای کشورهای خارجی برود و از طرف دیگر هم عضویت در کمیته ملی المپیک بود و داستان آن هم بسیار جالب است.
    به دولت های ژاپن و چین گفته می شود تا تیم های خود را برای المپیک سال 1912 معرفی نمایند اما این خواسته با مخالفت دولت ژاپن مواجه شد اما آموزش و پرورش ژاپن پیگیر آن شد و استاد کانو را به کمیته المپیک معرفی نمود و استاد کانو نیز با مطالعه مطالبی از المپیک از سفارت فرانسه خود و کشورش را برای ورود به المپیک آماده نمود و به عنوان نماینده ژآپن در کمیته ملی المپیک فعالیت نمود تا در سال 1912 تیم های ژاپنی را به المیپک استکهلم وارد نماید.
    به جرات میتوان گفت استاد کانو بیشترین نقش را در شناساندن ورزش ژاپن با حضور در المپیک ایفا نمود و بارها باعث حضور ژاپن در المپیک گشت و استاد کانو هدف خود از این چنین تلاش بی وقفه ایی را این چنین بیان نمود:
    جمع کردن مردم کنار همدیگر برای یک دلیل مشترک: احساس دوستی و رفاقت

    در 1910 جودو به عنوان یک ورزش امن و مفید که میتواند دفاع از شخص رو به خوبی هدایت نماید و اموزش دهد شناخته شد و در 1911 به عنوان بخشی از سیستم اموزشی ژاپن به تصویب رسید.در طی این سالها مدام بعضی قوانین جودو مورده بررسی و تغییر قرار میگرفت و در مواردی چون حرکات نشسته و... تغییراتی در ان ایجاد شد و 8 تکنیک از جودو خارج شد.

    شعار جودو این بود:

    Seriyoku-zenyo (بهره وری حداکثر)
    Jita – kyoei (رفاه متقابل)
    و نیز تاکید بر اموزش های اخلاقی و معنوی علاوه بر اموزش فیزیکی بود.هدف نهائی جودو که خواست دکتر کانو بود ساخت و پرداخت انسانی بود که در جامعه دارای ارزش و جایگاه باشد و این امر به تدریج تا سال 1922 در جامعه جودو جا افتاد.
    خوده استاد کانو در سال 1888 که هنوز جودو به صورت رسمی جا نیافتاده بود در سفارت بریتانیا در توکیو راجبه جودو این چنین گفته است:
    از همان ابتدا جودو برای من در سه اصل طبقه بندی شده است:
    rentai-ho, shobu-ho, , shushin-ho.
    rentai-ho اشاره به یک ورزش فیزیکی است درحالیکه shobu-hoاشاره دارد به یک هنر رزمی و shushin-ho اشاره دارد به پرورش عقل و تقوا و همچنین مطالعه و استفاده از فنون جودو در زندگی روزمره مان.
    اگر برای اولین بار در نظر ما جودو یک هنر فیزیکی است نباید از یاد ببریم که بدن ما نباید سفت باشد اما همزمان باید سریع و قدرتمند باشد تا در مقابل حرکات سریع و غیرمنتظره حریف بتوانیم عکس العمل نشان دهیم و در این حال باید از هر فرصتی استفاده کنیم تا در عمل خرد و فضیلتهای ما رو بهبود ببخشد و این است ارمان من در جودو/.
    این تعریف ابتدائی ترین تعریفی بود که استاد کانو از سبک رزمی جدید خویش ارائه داد تا اینکه در سال 1915 تعریفی روزامدتر و کارامدتر و ساده تر ارائه نمود:
    جودو راه استفاده از بالاترین و کارامدترین انرژی انسان در دو بعد جسمی و روحی است.این امر از طریق تکنیکها و فنون جودو در راه حمله و دفاع میتواند تحقق پیدا کند که سرانجام ان قوی شدن روح و جسم به صورت همزمان است که باعث میشود نظم و انضباطی خاص بر فرد حاکم شود که در سرانجام آن فرد میتواند نقش مثبتی را در جامعه پیش روی خود ایفا نماید.
    این تعاریف بارها و بارها توسط هم استاد کانو هم دیگران بیان شده و چندین تعریف نوین دیگر نیز به ان افزوده اند اما بن مایه همه آنها همین اصول بنیادین جودو میباشد که ارمان استاد کانو بزرگ بوده است.


    استاد کانو بارها تلاش نمود تا جودو را وارد المپیک نماید و معمولا ذکر میکرد که جودو تنها یک ورزش صرف یا مسابقه ایی نیست بلکه هنر و علم زندگی کردن در آن نهفته است که قصدش پرورش شخصیت فرهنگی و.. شخص است و تنها وجه randori ان قابل استفاده در ورزش های رقابتی است و البته برای این میخواهد جودو وارد المپیک شود تا نقش بین المللی پیدا کند و به عنوان یک ورزش ناسیونالیستی ژاپنی شناخته نشود و به دور از هرگونه منافع نژادی و ملی و کشوری و بدون تاثیرگزاری هیچ قدرتی این سبک رزمی توسعه یابد.
    دکتر کانو برای جودو 12 دان و درجه قرار داد که البته هیچگاه بالاتر از دان ده را به کسی اعطا ننمود.
    و مدرسه کودوکان هم در طول تاریخ به افراد بسیار نادری دان 10 را اعطا کرده است به مانند استاد Kyuzo Mifune که شاگرد استاد کانو بوده است.



    استاد کانو و Kyuzo Mifune

    از طرف دیگر سیستم رده بندی کمربندها در جودو بسیار متفاوت است اما از سطح کیو شروع میگردد تا دان ده .
    رنگ کمربندها هم بسته به کشورها متفاوت است اما در اغلب موارد به این شکل است :

    رنگ زرد ، رنگ ابی ، رنگ سبز ، رنگ بنفش ، رنگ قهوه ایی (که در سطح کیو قرار میگیرند)
    و بعد هم رنگ سیاه که از دان یک شروع می شود تا دان ده هرچند در کشورهای مختلف بعضا کمربند قرمز و سفید قرمز هم دیده میشود اما رسمیت چندانی ندارد (شاید دلیل این رنگ بندی به ژاپن برگردد زیرا ژاپنی ها ابدا رنگ ابی را قبول ندارند و کماکان معتقدن باید به رنگ سفید هر دو جودوکا مبارزه نمایند و برای تمایز این دو معمولا یکی از رنگ قرمز در کمربندش استفاده میکند و شاید همین عامل ایجاد رنگ قرمز در کمربندها شده اما سیاه بالاترین کمربند و رسمی ترین آنها است)

    دکتر کانو به پاس سالها زحمات و خدمات به ورزش ژاپن و اعتلای ان در سال 1935 توانست لقب پدر ورزشی ژاپن و جایزه Asahi را از ان خود نماید.
    و سرانجام این استاد بزرگ رزمی جهان در 4 مه 1938 براثر ذات الریه در سن 78 سالگی درگذشت.
    بعد از وفات ایشان جودو راه خود را در راهی که شاید دکتر کانو چندان مایل به آن نبود ادامه داد، در جنگ جهانی دوم جودو به جای اینکه تنها به عنوان یک ورزش که روح و جسم را قدرتمند میسازد مورده ملاک قرار گیرد به عنوان یک روش مبارزه حرفه ایی برای نیروهای نظامی شناخته شد و از ان در عملیاتهای گوناگون و برای مقاصد مختلف و شاید خلاف روح قوانین جودو اجرا شد اما همین عامل باعث شد کسانیکه جودو را برای امورنظامی فرا میگیرند به سطح بسیار بالائی از امادگی نظامی و تجربه در جودو برسند که بعدها سبب ساز رشد کاملتر و بهتر این رشته رزمی ژآپنی شد.
    جودو پس ازم گر استاد کانو نه تنها نمرد بلکه توانست در سال 1950 در سرتاسر جهان باشگاه هایی برای اموزش فنون رزمی اش تاسیس نماید و نهایتا در سال 1964 در المپیک توکیو المپیکی شد و به عنوان اولین ورزش رزمی ژاپنی حاضر در المپیک کار خود را شروع نمود.
    نکته جالب اینکه از 16 مدالی که در این مسابقات داده شد سهم ژاپن سه طلا و یک نقره شد! و اولین مدال طلای جودو در المپیک را نیز شخصی هلندی به نام آنتوان جانسون از یک جودوکای ژاپنی گرفت!
    حالا دیگر جودو ورزشی ژاپنی بود که تبدیل شده بود به ورزشی بین المللی و محبوب در سرتاسر جهان که باشگاه ها و اساتید بسیاری راه و رسم و فنون انرا به شاگردان و علاقه مندان به این سبک دفاع شخصی اموزش میدادند.
    مدرسه کودوکان سالهای سال به راه اموزش و مطالعه روشهای جدید در جودو پرداخت و سرانجام در سال 1982 ان 8 تکنیکی را که به کنار وانهاده بودند باز هم به جودو اضافه کرده و علاوه برانها 17 تکنیک جدید را به تکنیکهای جودو اضافه نموده و انرا به 65 فن رسمی کودوکان تبدیل نمودند.
    اما هنوز مشکلات بسیاری برسر راه بود ( و میشه گفت هنوزم هست!) مانند این مورد :
    در ابتدای راه جودو معمولا افراد از هر وزنی با هم رقابت میکردند و اگر دو شخص هر دو مهارت یکسانی از نظر رزمی میداشتند معمولا شخص بزرگ تر از نظر جثه و وزن برنده میدان بود.در ان زمان مخالفتهای زیادی با تعیین وزن و جداسازی اشخاص انجام میشد اما نهایتا تصمیم گرفته شد که از سه وزن به 5 وزن ارتقا یابد در المپیک 1964 برای تسریع هرچه بیشتر در گسترش جودو (اساتید برجسته جودو معمولا معتقد بودن که هرکه ماهرتر باشد برنده است و اصولا ربطی به وزن و.. ندارد)

    نکته دیگر اینکه تا سال 1992 این ورزش مختص مردان بود در المپیک اما از بعد آن سال این رشته در المپیک برای زنان نیز ایجاد گردید.

    هم اکنون در هفت وزن جودو کار میشود شامل مردان و زنان :

    برای مردان :

    Under 60 kg 60~66 kg 66~73 kg 73~81 kg 81~90 kg 90~100 kg Over 100 kg

    برای زنان:

    Under 48 kg 48~52 kg 52~57 kg 57~63 kg 63~70 kg 70~78 kg Over 78 kg

    مشکل دیگر توسعه جودو، اموزش فنون به کودکان بود زیرا اولا انها در کنترل قدرت خود و اینکه در بیرون از باشگاه بلوا به راه نیندازند با مشکل مواجه بودن و ثانیا از نظر یادگیری فنون برای سن انها بسیار خطرناک بود به خصوص اگر اموزش نامناسب داده میشد.برای این موضوع چند راه حل در نظر گرفته شد که یک نمونه ان اموزش جودو به صورت ساده و سبک به کودکان بود تا زمانیکه تشخیص داده میشد شخص توانائی کنترل غریزه و قدرت خود را دارد.
    این شرحی کلی و بسیار بسیار مختصر بود از تاریخچه جودو از هنگامه شروع ان تا زمان درخشش ان اما هنوز حرفهای بسیاری باقی است شامل نوع وزنها و نوع لباس ها کمربندها و کشورهای پیشرو در جودو و اموزشها و تکنیکهای جودو که در آینده نزدیک در ادامه همین مقاله به انها پرداخته میشود و در این مقاله به اشاره سطحی اکتفا شده است.
    امید است این مطلب مورده توجه دوستان جودوکا و علاقه مندان به تاریخ جودو گرفته باشد.
    در این مطلب سعی شده از مطالب حقیقی و مورده تائید استفاده شود اما اگر اشتباهی نیز در مقاله رخ داده بر شخص خواننده واجب است که تذکر دهد تا انرا رفع نمایم زیرا ممکن است در بعضی قسمتها یا ترجمه بعضی مطالب مورده اشکال دوستان قرار گیرد.
    در این نوشتار با کمک از متون خارجی و ترجمه آن به وسیله مترجم ها توانسته ایی بخش اعظمی از تاریخچه جودو را به زبان فارسی نشر دهیم و یقینا این نوع تجرمه دارای مشکلاتی چه ازنظر لغوی و چه مفهومی میباشد که حقیقتا از این بابت پیشاپیش عذر خواسته و امیدوارم در اینده ایی نزدیک آنها را کشف و اصلاح نمایم با کمک شما دوستان عزیز ، این مقاله شروعی است برای انتشار مقالاتی جامع تر و بهتر در رابطه با جودو
    امیدوارم مورده توجه علاقه مندان به جودو قرار گرفته باشد.

    ارنستو رومل

    یا حق

    منابع:

    http://en.wikipedia.org/wiki/Jigoro_Kano
    http://en.wikipedia.org/wiki/Judo
    http://judoinfo.com/jhist4.htm
    Amin پسندیده است!
    آدرس وبلاگ من :

    کوماندانته



    ترنسیس
  2. 21 کاربر از Ernesto_Rommel برای پست مفید تشکر نموده اند:


  3. Top | #2

    • کاربر حرفه ای
    • تاریخ عضویت
      27-Feb-2009
    • رشته تحصیلی
      الکترونیک
    • محل سکونت
      کرج
    • پست‌ها
      1,343
    • سپاس
      8,134
    • 3,379 تشکر در 1,050 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      9
    • امتیاز
      40

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    واقعا ممنون بخاطر مقاله کامل و جذاب آقای ادیب دستشون درد نکنه و ازشون واقعا سپاس گزاری میکنم امیدوارم مقاله های بعدی ایشون رو هم ببینیم
    آخرین ویرایش توسط Cista در تاریخ 2009-Aug-23 انجام شده است

  4. 10 کاربر از Cista برای پست مفید تشکر نموده اند:


  5. Top | #3

    • معاون سابق بخش علوم انسانی
    • تاریخ عضویت
      31-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      تفکر
    • مقطع تحصیلی
      سربازی !
    • دانشگاه
      هتل !
    • تخصص
      مادر مهارت ها تعقل
    • محل سکونت
      دیار عاشقان
    • پست‌ها
      3,448
    • سپاس
      22,920
    • 15,014 تشکر در 5,406 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      23
    • امتیاز
      769

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    سلام مجدد خدمت دانش جویان سایت دانشجو

    در مطلب قبلی تاریخچه کلی از جودو را به شما ارائه نمودیم حال به مباحثی دیگر همچون لباس جودو ، فنون و قوانینش می پردازیم.
    امید است مورده توجه قرار گیرد.



    لباس جودو


    افرادی که جودوکار هستند لباسی می پوشند به نام jūdōgi (جودوگی) که به معنای لباس جودو میباشد.gi به معنای یونیفرم میباشد و از ترکیب با judo لفط یونیفرم جودو حاصل میگردد که لباس جودو خوانده می شود.
    این لباس توسط استاد کانو در سال 1907 طراحی و ایجاد شده بود و همین لباس بعدها توسط بسیاری از هنرهای رزمی دیگر تقلید و پذیرفته شد.
    لباس کنونی جودو متشکل شده است از رنگ آبی یا سفید یکدست (ژاکت جودو) که شلوار نیز باید مطابق رنگ ژاکت جودو باشد.ژاکت جودو را طوری طراحی نموده اند تا برای گلاویزی و اجرای فنون مناسب باشد و به همین خاطر ضخیم تر و سنگین تر از لباسی چون کاراته میباشد.
    لباس های جودو معمولا بسته به نوع دوخت و پارچه ایی که از آن استفاده شده است متفاوت است چه از نظر قیمتی چه کارکردی و این شخص جودوکاست که بسته به بضاعت مالی و شرائط موجود چه مدلی را انتخاب می نماید. معمولا بهترین لباسهای جودو از پنبه اصل و کتان ساخته می شوند.
    اما تاریخچه استفاده از لباس آبی توسط شخصی غیرژاپنی اما اولین مدال آور المپیکی جودو یعنی Anton Geesink در سال 1986 پیشنهاد شد و این امر برای قضاوت راحت تر مسابقه توسط داور و نیز تماشاگران پیشنهاد گردیده بود که سرانجام نیز مقبول افتاد و از آن به بعد شاهد دو جودوکار یکی با رنگ آبی و دیگری سفید هستیم.



    Anton Geesink شخصیکه جودوگی ابی را پیشنهاد کرد (جالب اینکه به دان ده ارتقا یافته اما مورده قبول کودوکان قرار نگرفت!)

    هرچند این موضوع اصلا به مذاق ژآپنی ها خوش نیامد زیرا استاد کانو در زمان طراحی این لباس رنگ سفید را که نشان از پاکی و تقدس در ژآپن بود انتخاب نموده بود و داشتن رنگ سفید نوعی نتیجه مقدس و روحی را در برداشت که همین امر باعث شد ژاپنی ها مخالفتهای گسترده ایی را ترتیب دهند اما به نتیجه ایی نرسید ولی خوده ژآپنی ها معمولا درا کثر مسابقات داخلی از جودوگی سفید رنگ بیشتر استفاده مینمایند و معمولا برای راحتی کار داوران رنگ قرمزی را در کمربند یکی از مسابقه دهندگان می بندند که آن هم نشانی از پرچم ژاپن میباشد هرچند معمولا در مسابقاتی در سطوح بالاتر قوانین بین المللی را رعایت میکنند ولی تا میتوانند سعی مینمایند از رنگ آبی پرهیز نمیاند.


    جودوگی(judogi) یک لباس ضخیم مناسب برای گلاویزی و مقاومت دربرابر پرتاب میباشد

    فنون جودو



    جودو شامل گستره ی بسیار زیادی از فنون شکستن و قفل کردن و پرتاب کردن میباشد که هدف اصلی جودو نیز برشمرده میشود زیرا در جودو از لگد و مشت برای دفاع از خود نه تنها استفاده نمیگردد بلکه آنرا غیرقانونی و خطرناک برای شخص دانسته اند و به همین خاطر جودو را سبک رزمی می نامند که تاکید دارد بر شکست حریف با استفاده از فنون قفل کردن و شکستن و پرتاب کردن و...
    این فنون تحت نامهای متفاوت و به طرق مختلفی اجرا می شوند که در اینجا ما به صورت کلی انها را ذکر مینمائیم.
    در زمان مبارزه یک جودوکار میتواند از فنون زیر استفاده نماید:

    ناگه وازا( nage waza ) که به معنی تکنیکهای پرتابی میباشد.
    نه وازا یه کاتامه وازا (ne-waza)به معنی تکنیکهای گلاویزی میباشد.
    اتمی وازا (atemi - waza) که به معنی تکنیکهای ضربه ایی میباشد.(و صد البته در مسابقات جودو ممنوع میباشد ولی در سبک های مختلف جودو بعضا مشاهده میشود مضاف بر اینکه در کاتا استفاده دارد)
    تاچی وازا (tachi - waza) که به معنی تکنیکهای ایستادن میباشد.
    سوتمی وازا (sutemi-waza) که به معنی تکنیکهای از پشت میباشد.
    ته وازا (te-waza)که به معنی تکنیکهای دست میباشد.
    کوشی وازا (***hi-waza) که به معنی تکنیکهای مفصل رانی یا پا میباشد.
    اشی وازا (ashi-waza) که بمعنی تکنیکهای پا یا ساق پا میباشد.
    ماسوتمی وازا (ma-sutemi-waza) که به معنای تکنیکهای خوابیده از پشت میباشد.
    یوکو سوتمی وازا (yoko-sutemi-waza) که به معنای تکینکهای خوابیده از پهلو میباشد.
    شیمه وازا (shime-waza ) که به معنی خفه کردن میباشد.

    و چندین و چند فن دیگر که معمولا در خاک (در صورتیکه در حالت ایتساده فن اجرا گردد اما حریف تعادل خود را کاملا از دست ندهد کاربرد پیدا میکند ) استفاده می شود.
    اما نکته جالب جودو اینجاست که بسته به نوع مبارزه بعضی ممنوعیت ها شکسته یا حتی تندتر میگردند.
    مثلا در نوع مبارزه رندوری (randori) یعنی مبارزه آژاد شخص میتواند تمامی فنون پرتابی و گلاویزی استفاده نماید به جز روشهای ممنوعه اما در سبک کاتا (فرم) این ممنوعیت ها برداشته می شود و در آن از چیزی چون چاقو و مشت و لگد استفاده نمایند و این فنون نیز تنها در کاتا محفوظ شده است که آن نیز برای اساتید برجسته میباشد ولی در مسابقات ممنوع میباشد .
    از طرف دیگر به دلیل ایمنی بدن شخص جودوکار برخی فنون محدویدت سنی و رتبه ایی دارند مثلا در امریکا اجرای فنون armlocks (قفل دستها و ارنج) را اشخاص 16 سال به بالا تنها حق اجرا دارند.
    در randori یا مسابقه (shiai) اجرای این فنون آزاد میباشد و در صورت اجرای موفقیت امیز ان اگر حریف باخت خود را معترف شود معمولا با کوبیدن دوبار دست یا پا به زمین مسابقه (تاتامی) شکست خود را رسما اعلام می نماید و این به معنای پایان مسابقه یا مبارزه میباشد.

    kata (form)

    این سبک از جودو مربوط میشود به الگوهای جمله و دفاع در جودو که توسط اشخاص باتجربه در جودو معمولا اجرا میگردد که در حال حاضر برای ارتقا درجه در جودو نیز استفاده می شود و البته در تورنمنت ها هم بخش خاصی از مسابقات محسوب می شود . در این سبک باید تمامی فنون به کامل ترین و صحیح ترین شکل خود اجرا گردند و از طرف دیگر برای حفظ سنن باستانی ژآپنی فنون مختلف که در اصول اساسی جودو در رندوری یا مسابقه ممنوع میباشد حفظ شده است که برای هرچه حرفه ایی تر و اشناتر کردن شخص جودوکار با دنیای واقعی آموزش داده میشود و به نوعی اموزش فلسفه اساسی جودو میباشد در زمانیکه در مبازرات یا مسابقات اجرای برخی تکنیکها ممنوع میباشد.
    در سبک کاتا جودو چندین و چند فرم وجود دارد که تنها 7 فرم مورده تائید کودوکان (مدرسه اصلی جودو) میباشد که ما برخی از انها را نام میبریم.

    فرم پرتابی
    فرم قلاب گیری
    فرم های باستانی
    فرم ملایمت
    فرم حداکثر بهره برداری از قدرت فیزیکی

    شایان ذکر است که هر یک از این فنون در داخل خود چندین فن به عنوان زیرمجموعه دارند مثلا فنون پرتابی شامل:
    کوشی وازا ، ته وازا ، سوتمی وازا و... غیره می شود.

    Randori ( مبارزه ازاد)



    رندوری یکی از سبک های اصلی جودو میباشد که معروف است به سبک آزاد که اشکال اساسی جودو در آن اموزش داده می شود.در این سبک افراد در دو حالت تاچی وازا (ایستاده) و نشسته (نه وازا) کار میکنند.
    رندوری برای تقویت بنیه فیزیکی و افزایش میزان عکس العمل جودوکار در مقابل حریف انجام می شود و سبب آن است که شخص بتواند به صورت عملی توانائی ذهنی و بدنی خود را برای مبارزه با حریف تمرین کند.در این سبک باید شخص تمام قدرت فیزیکی و عروقی خود را به کار برد و با توسعه فنون و قدرت طراحی مبارزه خود توانایی مقاومت برابر حریف را بهتر و مناسبتر کسب نماید و تجربه اندوزی نماید.

    ضرب المثلی معروف میان جودوکاران این است: بهترین اموزش و تمرین برای جودو ، جودو است!

    در رندوری چند نوع مبارزه وجود دارد مثلا در مبارزه حریف مدام حمله میکند و شما باید با استفاده از گلاویزی و کنترل دستها و گریز با وی مقابله کنید بدون استفاده از قدرت کامل فیزیکی یا اینکه برعکس با استفاده از قدرت فیزیکی حریف را از اجرای تکنیک ها بازدارید...


    مبارزه ایستاده و نشسته

    همانطور که ذکر شد در جودو (رندوری و مسابقه ایی) دو نوع سبک مبارزه داریم ، نشسته و ایستاده
    یک جودوکار ماهر باید در هر دو مورد دارای توانائی های بالا باشد اما معمولا جودوکاران در یکی از این دو به توانائی زیادی دست پیدا میکنند هرچند باید سعی نمایند میان این دو تعادل ایجاد نمایند.
    تعادل در جودو این است که یک جودوکار بتواند هم در نشسته هم در ایستاده توانائی برهم زدن تعادل حریف و کنترل او را داشته باشد و تئوری و نظریه جودو بر پایه این تعادل ساخته شده است .


    در مبارزه ایستاده میتوان از فنون گوناگون پرتابی و قفل کردن و شکستن و... استفاده کرد هرچند معمولا جودوکاران سعی بر استفاده بیشتر از فنون پرتابی دارند زیرا قفل کردن و شکستن و خفه کردن.... در حالت ایستاده به این راحتی ها میسر نیست به خصوص در تورنمت ها و.... به همین خاطر معمولا جودوکاران از فنون پرتابی بیشتر استفاده مینمایند که در تورنمنتها هم نتایج بهتری را به بار می اورد.(بالاترین امتیازها معمولا در مسابقات توسط فنون پرتابی به دست می اید)
    در حالت ایستاده اکثر فنون ازاد میباشد هرچند پرتاب کردن همزمان با قفل کردن قسمتی از بدن خلاف قوانین میباشد(بارها دیده شده اشخاص در تمرینات داخل باشگاه ها برای خودنمائی و رو کم کنی با قفل کردن دست حریف سپس اجرای فنون پرتابی که منجر به زمین خوردن هر دو شخص با شدت بسیار زیاد میشود باعث شکستن دست و پا و.. حریف شده که این امر خلاف روح قوانین جودو میباشد و از تمامی جودوکاران درخواست می شود که از این رویه ناپسند به شدت پرهیز نمایند)
    همانطور نیز که در مقاله قبلی و کنونی نیز چندین بار اشاره شد در جودو استفاده از پا و ضربه زدن و حمله کردن با مشت و... ابدا مجاز نیست زیرا باعث صدمه دیدن شخص به صورت خطرناک میگردد و این اصل در تمامی سبک های جودو رعایت میگردد.(البته منظور از سبک در اینجا سبکهای بین المللی که مورده تائید کودوکان است میباشد و نه سبکهای امریکایی جودو که اصولا همه نوع رشته رزمی را مخلوط جودو نموده اند!)
    هدف از استفاده از تکنیکهای پرتابی (ناگه وازا ، nage waza) در حالت ایستاده قرارداد ن خود در موقعیت غالب و برتر از حریف و کنترل کامل وی میباشد.
    دلیل دیگر نیز استفاده از پتانسیل بیشتر است زمانیکه شخص به شدت با تاتامی برخورد میکند و باعث شوک زدگی حریف برای لحظاتی میگردد که همین مورد باز هم سبب میشود موقعیت غالب را در قبال حریف داشته باشیم.
    خاصیت استفاده از فنون پرتابی به خصوص در مسابقات تورنمنت هم این است که امیتاز بالائی در صورت اجرای دقیق به شخص اجرا کننده داده میشود به خصوص که معمولا در فنون پرتابی شخصی که فن روی وی اجرا میشود به نحوی تعادلش را از دست می دهد که در اغلب موراد امتیاز ایپون(ipon) بالاترین امتیاز و نیز تمام کننده مسابقه داده میشود که همین خود یکی از عوامل تمایل جودوکاران به فنون پرتابی میباشد.
    از نظر تئوری و علمی که توسط شخص استاد کانو نیز بعد از فوت ایشان مدرسه کودوکان بیان نموده تکنیکهای پرتابی دارای 4 فاز انجام میباشد که شامل کوزوشی (برهم زدن تعادل حریف) سپس قرار دادن موقعیت بدن در مکان مناسب و سپس اجرای فن و نهایتا کوبیدن شخص بر زمین است.


    مبارزه در حالت نشسته



    مبارزه در حالت نشسته در مواقعی پیش می اید که در حالت ایستاده تکنیکی اجرا گردیده اما منجر به امتیاز کامل نشده یا تکنیک مناسب اجرا نشده در این حالت مبارزه ادامه می یابدیا اینکه از ابتدا مبارزه در حالت نشسته انجام شده(این حالت فقط در تمارین انجام میشود)
    در قوانین داوری این چنین اشاره مینماید:

    ورزشكاران در موارد مشروحه ذيل مي توانند وضعيت ايستاده را به نوازا(ne waza) تغيير دهند :
    1-هنگامي كه ورزشكار بعد از اجراي تكنيك فنون پرتابي بدون وقفه به ( نوازا ) برود و در خاك حالت تهاجمي بگيرد .
    2-وقـتي يكي از جودوكاران در پي اجراء ناموفـق يك فن پرتابي به زمين مي افتد ، جودوكار ديگر مي تواند از وضعيت نامتعادل وي سود جسته و او را در خاك نگهدارد .
    3-وقتي ورزشكاري در حالت ايستاده با اجراء فنون ( شيمه وازا يا كانستسووازا ) نتيجه قابل ملاحظه اي بدست آورد و وضعيت را بدون وقفه به ( نوازا ) تغيير دهد .
    4-وقتي كه يك جودوكار حريف خود را با بكاربردن حركت فني كه شبيه تكنيك پرتابي بوده ولي خصوصيت كامل آن را نداشته باشد .
    5-وقتي كه يك ورزشكار بيافتد يا در شرف افتادن باشد و حريف وي بتواند از اين موقعيت استفاده كند
    که البته کار در حالت نشسته دارای قوانین پیچیده و گوناگونی است و کمتر پیش می اید مبارزه دراین حالت ادامه پیدا کند یا ایجاد شود. (چه در حالت مسابقه ایی چه در حالت اصلی که مربوط به اجرای مبارزه نشسته مدسه جودو کودوکان است)


    در حالت نشسته اشخاص با استفاده از روش خفه کردن (شیمه) یا قفل کردن بازوان و دستها میتوانند نتیجه منجر به پیروزی را کسب نمایند. روشهای بسیار زیاد دیگری نیز در حالت نشسته اجرا میشود که برخی از آنها را توضیح میدهیم هرچند اکثرا باز هم به شیمه کردن یا قفل مفاصل و فشار به عضلات بدن برمیگردند اما هرشخص به نحوی ازاد انها را اجرا می نماید.


    در حالت hold daowm یعنی وقتی شخص به پشت روی زمین قرار گرفته و اجراکننده فن بر وی تسلط دارد(اجرای فن زمانیکه حریف روی پشت خود است) اگر شخص 25 ثانیه به پشت روی تاتامی گرفتار شود(osaekomi) و نتواند خود را رها نماید (تقریبا شبیه رفتن روی پل در کشتی) مبارزه تمام می شود و شخص بازنده کسی است که در osaekomi شکست خورده باشد و درا ین حالت امتیاز ایپون (ipon) به شخص اجرا کننده تکنیک داده میشود.
    در قوانین داوری این چنین اوسای کمی تعریف شده است:
    1- حداقل يك شانه حريف از پشت با تشك در تماس باشد .
    2-كنترل حريف از روبرو يا پهلو باشد .
    3-پاي مجري در كنترل پاهاي حريفش نباشد ، بجز قيچي از زير در قسمت قوزك پا بدون از دست دادن كنترل در تكنيك ( تا تي شيهو گاتامه )
    4-در هنگام اعلام و ادامه اوساي كومي بايد حداقل بخشي از بدن يكي از جودوكاران با تاتامي در تماس باشد
    ذکر این نکته ضرروری است که در موراد مختلف کمتر از 25 ثانیه امتیازات دیگری چون وازاری و یوکو به اشخاص داده می شود که در قوانین داوری جودو به آنها اشاره کامل می گردد.(که تنظیم شده توسط کمیته داوران جهانی)

    روشهای دیگری نیز مثل قیچی کردن بدن حریف (عکس بالا) و سپس قفل کردن بازوان وجود دارد که از شرح آنها می پرهیزیم.

    امتیاز دهی در جودو

    در جودوی حال حاضر سه نوع امیتاز وجود دارد :

    ایپون (ippon)
    وازاری (waza ari)
    یوکو (yuko)

    قبلا در جودو امیتازی نیز با نام کوکا (koka) وجود داشت اما از سال 2008 این امتیاز حذف گردیده است.
    بر اساس قوانین هنگامی که داور اعلام ایپون نماید بازی به نفع شخصی که ایپون را انجام داده است تمام میشود.ایپون در حالات زیر اعلام میگردد:
    1-هر گاه ورزشكاري بتواند حريف خود را با اجراي تكنيك ، همراه با نيرو ، سرعت و كنترل قابل ملاحظه ( با پشت ) به زمين بزند .
    2-هر گاه ورزشكاري ، حريف خود را در حالت ( اوساي كومي وازا ) به نحوي نگه دارد كه وي نتواند بعد از اعلام اوساي كومي خود را رها سازد .
    3-هر گاه ورزشكاري اعلام مايتا نمايد ( دوبار با دست يا پا بصورت ممتد، ضربه به تاتامي بزند ويا با زبان بگويد مايتا يا تسليم هستم).
    4-هر گاه تأثير تكنيك كانست و شيمه بطور كامل مشهود باشد.
    5-چنانچه ورزشكاري جريمه هانسوكوماكه دريافت نمايد حريف وي با امتياز ايپون برنده خواهد شد .
    اما وازاری که از نظر رتبه بندی در رده بعد از ایپون قرار دارد در شرائط زیر مطرح میگردد:

    -هر گاه ورزشكاري بتواند حريف خود را با تكنيك ، همراه با نيرو و سرعت كنترل قابل ملاحظه اي به پهلو مايل به پشت ) به زمين بزند .
    2-هر گاه ورزشكاري بتواند حريف خود را با تكنيك ، كاملا با پشت به زمين بزند ولي يكي از سه عامل نيرو و سرعت و كنترل را كم داشته باشد .
    3-هر گاه ورزشكـاري حريف خود را در حالت ( اوساي كومي وازا ) به نحوي نگه دارد كه وي نتواند ( ظرف مدت 20 الي 24 ثانيه ) بعد از اعلام اوساي كومي خود را رها سازد .
    4-چنانچه ورزشكاري سه بار مرتكب خطاي شيدوگردد براي حريف وي يك امتياز وازا آري درتابلو ثبت مي گردد .
    و یوکو نیز که در میان این امتیازات کمترین امتیاز را به خود اختصاص داده (البته تا قبل از حذف کوکا) به این شرح است:
    الف – هر گاه ورزشكاري بتواند حريف خود را با تكنيك همراه با كنترل و يك عامل ديگر همانند سرعت يا نيرو ( كاملاً به پهلو ) به زمين بزند .
    ب – هر گاه ورزشكاري بتواند حريف خود را در حالت ( اوساي كومي وازا ) به نحوي نگه دارد كه وي نتواند ( ظرف مدت 15 الي 19 ثانيه ) بعد از اعلام اوساي كومي خود را رها سازد .
    پ – چنانچه ورزشكاري دو بار مرتكب خطاي شيدو گردد براي حريف وي يك امتياز يوكو در تابلو ثبت مي گردد .

    این است قوانین داوری بین الملی و تعریف اصلی این سه امتیاز که گاها مشاهده میگردد جودوکاران ایرانی بدون توجه به این قوانین امتیازاتی اشتباه را در مورده فنون اجرائی توسط خود یا دیگری خواستار میگردند که لزوم دقت جودوکاران به این امور را می رساند زیرا جودو تنها در مسابقه دادن و مبارزه نیست بلکه باید جودو را از ابتدا تا انتها و از تاریخچه تا قوانین ان داسنت تا بتوان خود را یک جودوکار نامید و البته برای احقاق حق خود نیز باید اشنائی پایه ایی و گذرائی از این قوانین داشت.

    در جودو علاوه بر این سه امیتاز قوانینی نیز در جهت رعایت موارد ممنوعه جودو گمارده اند که به خودی خود امیتازی ندارد اما در صورت تکرار جرائم باعث کسر یا افزایش امتیاز میگردد.
    وقتی کسی از قوانین تخطی نمیاد به او اخطار یا شیدو میدهند.این اخطار برای جرائم سبک داده میشود اما اگر جرائم شخص سنگین باشد به وی هانسوکوماکه میدهند.
    مواردی که شامل اخطار شیدو میگردد شامل:

    1-اجتناب از گرفتن كومي كاتا به منظور ممانعت از انجام عمل در مسابقه
    2-در يك وضعيت ايستاده بيش از حد ، حالت دفاعي اختيار نمايد ( معمولا بيش از 5 ثانيه )
    3- اجراي تكنيك بدون هيچ گونه كشش كه به ظاهر براي يك حمله طرح ريزي شده لكن بوضوح نشان دهنده آن است كه قصـدي براي پرتاب حريف وجود نداشته است همچنين هيكومي چوئي (افتادن از پشت ) را حمله كاذب گويند .
    4- در يك حالت ايستاده گرفتن پايين آستين حريف بطور مستمر بمنظور دفاع معمولا بيش از 5 ثانيه
    5- در يك وضعيت ايستاده گرفتن انگشتان يك يا دو دست حريف ( پنجه داخل پنجه ) با هدف قفل كردن و بمنظور ممانعت از فعاليت در مسابقه ( معمولا بين 3 الي 5 ثانيه ) .
    6- عمداً اعمال مشروحه ذيل را انجام دهد (برهم زدن لباس ، بالا زدن آستين بيش از حد آرنج ) باز كردن كمربند ، يا دوباره بستن كمربند يا شلوار بدون اجازه داور .
    7- به زور كشيدن حريف به پايين بدون اجراي تكنيك به منظور شروع به نه وازا ( مگر طبق ماده 16)
    8- داخل نمودن يك يا چند انگشت در داخل آستين يا پايين شلوار حريف يا محكم گرفتن و پيچاندن آستين حريف .
    9- گرفتن حريف در حالت ايستاده ، بطور مستمر بدون حمله ( معمولا بيش از 5 ثانيه )
    10- در يك وضعيت ايستاده بعد از آنكه كومي – كاتا ( گرفتن حريف ) برقرار گرديد هيچگونه حركت حمله اي انجام نگرفته باشد . ( عدم تحرك غير جنگندگي 20 الي 25 ثانيه )
    11- گرفتن سر آستين حريف بين شصت و انگشتان مانند ( تپانچه ) .
    12- گرفتن سر آستين جودوگي حريف به صورت تله كردن به سمت بالا ( مانند جيب ) .
    13- درحالت ايستاده گرفتن پا يا ساق پا و يا شلوار حريف با يك يا دو دست مگر آنكه همزمان اقدام به اجراي فن نمايد .
    14- هر بخش از بدن حريف را با انتهاي كمربند يا ژاكت خويش حلقه و احاطه نمايد كه باعث توقف در كار گردد .
    15- گرفتن جودوگي خود يا حريف با دهان يا دندان .
    16- قرار دادن دست ، بازو يا ساق پا مستقيماً ، روي صورت حريف .
    17- قرار دادن پا يا ساق پا داخل كمربند ، يقه يا نوار ژاكت حريف .
    18- اعمال شيمه – وازا با استفاده از پايين ژاكت جودوگي يا كمربند خويش و يا استفاده تنها از انگشتان { حتي اگر ( اوكه ) اعلام مايته نمايد }.
    19- تعمداً از ( تاچي وازا ) يا نه وازا به خارج از محوطه مسابقه رفتن يا هل دادن حريف به خارج از محوطه مسابقه .
    20- قيچي كردن پا دور گردن و يا سر ( به طوري كه پا ها را قيچي كرده و كاملاً به سمت بيرون بكشد . )
    21- زدن ضربه با زانو يا پا به بازوي حريف به منظور وادار به رها كردن و خلاصي از گارد گرفته شده توسط وي و يا ضربه زدن به پا يا قوزك پاي حريف بدون اجراي تكنيك .
    22- خم كردن انگشت يا انگشتان حريف رو به بالا به منظور خلاصي از گارد گرفته شده توسط وي.
    همانطور که میبینید لیست درازی از انواع خطاها در جودو میباشد که رعایت نکردن هر یک از این موارد سبب اخطار شیدو میگردد که تکرار ان موجب دادن یوکو به حریف و تکرار مجدد ان برای سومین بار وازاری و نهایتا اعلام برد حریف میباشد.
    اما هانسوکوماکه:
    23- اقدام به پرتاب حريف با پيچاندن يك پاي خود به پاي وي در حالي كه كم و بيش رو به جهت موافق وي باشد و به پشت به روي حريف بيفتد . ( كاوازو گاكه )
    24- اعمال كانستسو وازا ( قفل كردن مفاصل ) در هر جا غير از مفصل آرنج دست حريف .
    25- بلند كردن حريفي كه روي تشك دراز كشيده از روي تشك و كشانيدن وي به روي تشك .
    26- درو كردن پاي ستون مجري فن از داخل هنگامي كه وي سرگرم اجراي فني چون هاراي گوشي و غيره مي باشد .
    27- بي توجهي به داور وسط
    28- حركاتي كه باعث جلب توجه و توهين نسبت به داور و يا حريف در حين مسابقه گردد حتي پس از اعلام ( سوره مده ) جريمه هانسوكوماكه داده خواهد شد .
    29- اعمال هر حركتي كه مي تواند موجب آسيب ديدگي گردن يا ستون فقرات حريف گردد و يا بر خلاف روح جودو باشد .
    30- افتادن مستقيم به روي تشك با حريف به هنگام اجرا يا مبادرت به اجراي فنوني چون واكي گاتامه .
    31- شيرجه رفتن، ابتدا با سر به روي تشك، با خم كردن بدن به جلو و به پايين در حال اجراي فنوني چون اوچي ماتا ، هاراي گوشي و غيره . ( دايوينگ ). و يا مستقيماً افتادن به پشت در حاليكه در حين اجراي تكنيكي مثل كاتاگورما باشد ( چه ايستاده و يا روي زانو ).
    32- افتادن تعمدي به پشت هنگامي كه حريف پشت وي را محكم گرفته و به پشت او چسبيده .
    33- استفاده از اشياء سخت فلزي ( بدون پوشش يا با پوشش ).


    سبک های جودو

    جودو برعکس تفکر عموم تنها دارای یک سبک یعنی همان سبک کودوکان نیست بلکه در هرکشور به گونه ایی جودو مطرح گشته خارج از دایره اصلی جودو

    محبوب ترین سبک جودو همان سبک جودوی کودوکان میباشد اما برخی اساتید به نام جودو در کشورهای مختلف پس از رسیدن به حد استادی با بنیان نهادن سبک های گوناگون بسته به نیاز زمان و مکان کشور خویش فنونی را وارد جودو نموده اند.هم اکنون ما به شرح چند سبک مختلف جودو میپردازیم.

    سبک المپیکی : این سبک بیشترین شباهت را به سبک جودو کودوکان دارد.
    سبک امریکائی: این سبک مخلوطی است از کشتی ، بوکس ، جوجیتسو و ساواته که به کاربرد دست اهمیت بیشتری میدهد.
    سبک برزیلی : این سبک تاکید بیشتری دارد بر مبارزه در حالت ایستاده و نیز به فنون خطرناک تصویب شده در قوانین بین المللی نیز چندان توجهی ندارد !
    سبک اتریشی: بیشتر به فنون پرتابی توجه نشان داده می شود.
    سبک فرانسوی : این سبک هم بیشتر شبیه جوجیتسو است و راه انرا ادامه میدهد و این سبک نیز تاکیدی زیاد بر فنون ممنوعه جودو دارد! برا اموزش ان به دیگران!



    رتبه و درجه بندی در جودو

    همانطور که در مقاله قبلی اشاره شد جودو دارای دو سطح کیو و دان میباشد.
    سطح کیو از 9 شروع میشود تا 1 و بعد از ان سطح دان از یک شروع میگردد تا ده.
    از دان 10 بالاتر در جودو وجود ندارد که ریشه ان نیز برمیگردد به استاد جیگورو کانو که به کسی بالاتر از دان ده اعطا ننمود.
    در سطج کیو 9 تا کیو 1 کمربندهایی با رنگ امیزی متفاوت وجود دارند که بسته به نوع کشور رنگ انها جابه جا میشود.
    اما در سطح دان کمربندها تبدیل به یک کمربند سیاه میشود که تا دان ده ادامه می یابد.
    مثلا در برزیل ترتیب کمربندها این چنین است:


    سفید ، ابی ، زرد ، نارنجی ، سبز ، بنفش ، قهوه ایی ، سیاه (و قبل از کمربند ابی نیز برای نوجوانان 11 تا 13 ساله نیز کمربند خاکستری میدهند)

    اما در کانادا به روشی کاملا متفاوت کمربندها اعطا میگردند :

    سفید ، زرد ، نارنجی ، سبز ، آبی ، قهوه ایی ، سیاه ريال قرمز و سفید ، قرمز

    این نوع رنگ بندی ها بسته به هرکشوری متفاوت است (حالا ممکنه تو این کشورا حتی برای سنین مختلف نیز نوع کمربند جداگانه ایی تعیین کنند)
    برای به دست اوردن درجه جدید جودوکار باید در امتحان ارتقای کمربند شرکت نماید و بتواند فنون مرتبط با نوع کمربندش رابه درتسی اجرا نماید. در هان معمولا 8 فن برای هر کمربند در نظر گرفته می شود اما باز هم این مورد در کشورهای گوناگون متفاوت است ممکن است کشوری 15 فن برای ارتقا فن در نظر گیرد یا کمتر یا بیشتر.
    البته نوع دیگری از ارتقا کمربند هم مشاهده می شود و ان به دست اوردن مقام در مسابقات و یا تکرار ان مقام ها میباشد که باعث می شود کرمبند افتخاری به شخص اهدا شود اما اصل ارتقا کمربندها همان دادن امتحان است که به سبک کاتا اجرا می شود و باید درن هایت دقت اجرا گردند.اجرای هر فن به بهترین شکل باعث دادن امتیاز بالاتر به شخص می شود و اینگونه از هم رتبه های خود میتواند امتیاز بالاتری کسب نماید در نتیجه ارشدتر باشد.

    در پایان باز هم از نقصهایی که مقاله م داشت عذرخواهی میکنم و ایمدوارم هرچه زودتر اونها رو با کمک شما عزیزان رفع کنم ، در مورادی برگردان انگلیسی چه با مترجم چه با دیکشنری! کمی معانی رو تغییر داد مثلا مهارت رزمی رو هنر رزمی ترجمه کردم که خوب امیدوارم به بزرگ خودتون ببخشید و به تازه کاری ما !
    امیدوارم از اشنائی هرچند بسیار بسیار مختصر با جودو راضی شده باشید و کمکی هرچند کم باشه برا تمام جودوکارانی که میخوان با چشم باز پا در این راه بگذارند نه با چشمانی تمام بسته بدون اطلاع از تاریخچه جودو

    یا حق


    در صورت برداشت مطلب ذکر منبع و نویسنده الزامی است
    آخرین ویرایش توسط Ernesto_Rommel در تاریخ 2009-Sep-23 انجام شده است
    آدرس وبلاگ من :

    کوماندانته



  6. 14 کاربر از Ernesto_Rommel برای پست مفید تشکر نموده اند:


  7. Top | #4

    • معاون سابق بخش علوم انسانی
    • تاریخ عضویت
      31-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      تفکر
    • مقطع تحصیلی
      سربازی !
    • دانشگاه
      هتل !
    • تخصص
      مادر مهارت ها تعقل
    • محل سکونت
      دیار عاشقان
    • پست‌ها
      3,448
    • سپاس
      22,920
    • 15,014 تشکر در 5,406 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      23
    • امتیاز
      769

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    این تایپیک تقدیم میشود به اعضای فعال بخش صنایع نظامی سایت دانشجو و مدیران زحمت کش اون و به خصوص Dj Dani و اعضای تازه وارد اما متخصص نظامی مون rotary pilot و Navid

    ارنستو رومل

    یا حق
    آخرین ویرایش توسط Ernesto_Rommel در تاریخ 2009-Sep-07 انجام شده است
    آدرس وبلاگ من :

    کوماندانته



  8. 8 کاربر از Ernesto_Rommel برای پست مفید تشکر نموده اند:


  9. Top | #5

    • کاربر انجـــــمن
    • تاریخ عضویت
      17-Feb-2007
    • رشته تحصیلی
      تعمیر و نگهداری هواپیما
    • محل سکونت
      تهران - فرودگاه مهرآباد - منطقه یکم هوایی
    • پست‌ها
      96
    • سپاس
      344
    • 334 تشکر در 51 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      21

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    دوست عزیز و خوبم...



    مقاله بسیار زیبا و عالی بود...
    جدا خوشحالم کردید و لذت بردم...
    ممنون که بنده را قابل دانستید...
    این لطف و بزرگی شما را می رساند که همواره به من داشته اید.
    بنده هم هر کاری کرده ام برای انجمنی انجام داده ام که در حال حاضر جزئی از وجودم به حساب می آید و تک تک اعضاء آن از دوستان من هستند و بنده نسبت به آن احساس مسئولیت می کنم که بخشی هر چند کوچک از آن به حساب می آیم و باید در راه پیشرفت آن سایر کاربران را یاری کنم.
    البته از حق هم نمی توان گذشت که لطف دیگران به بنده در این مدت کم بسیار ستودنی ایست و من هم تا آنجا که بتوانم آن را جبران خواهم کرد.
    به قولی عشق یک انجمن در قلب من است.



    موفق و پیروز باشید.
    یا علی.

  10. 7 کاربر از DJ Dani برای پست مفید تشکر نموده اند:


  11. Top | #6

    • کاربر حرفه ای
    • تاریخ عضویت
      27-Feb-2009
    • رشته تحصیلی
      الکترونیک
    • محل سکونت
      کرج
    • پست‌ها
      1,343
    • سپاس
      8,134
    • 3,379 تشکر در 1,050 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      9
    • امتیاز
      40

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    بازم مرام اين بچه هاي ورزشكار ببينيد ياد بگيريد از آقاي ارنستو كمال تشكرو دارم و براي ايشون و همه ي بچه هاي تالار نظامي آرزوي بهترين ها و موفقيتو مي كنم

  12. 7 کاربر از Cista برای پست مفید تشکر نموده اند:


  13. Top | #7

    • Game Master
    • تاریخ عضویت
      20-Sep-2009
    • رشته تحصیلی
      نرم افزار
    • پست‌ها
      2
    • سپاس
      3
    • 8 تشکر در 2 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      10

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    ممنون از مقاله کاملتون.
    ولی ترتیب کمربندها اشتباه بود.
    از کیو 9 شروع شده تا کیو 1 سپس دان 1 تا 11
    9و8 زرد / 7و6 سبز / 5و4 بنفش / 3و2و1 قهوه ای / دان 1 تا 9 مشکی / 10و11 قرمز
    البته این ترتیب را بنده از یکی از استادهای جودو که البته من شاگرد ایشان هم هستم تحقیق کردم.
    در ایران در حال حاضر بالاترین درجه دان 7 میباشد.

  14. 5 کاربر از DeathScreaM برای پست مفید تشکر نموده اند:


  15. Top | #8

    • معاون سابق بخش علوم انسانی
    • تاریخ عضویت
      31-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      تفکر
    • مقطع تحصیلی
      سربازی !
    • دانشگاه
      هتل !
    • تخصص
      مادر مهارت ها تعقل
    • محل سکونت
      دیار عاشقان
    • پست‌ها
      3,448
    • سپاس
      22,920
    • 15,014 تشکر در 5,406 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      23
    • امتیاز
      769

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    با تشکر از توجهتون اما:

    بالاترین دان در جودو ده هست ، اما در هر کشوری جودو رو به یه روش انجام میدن ولی جودوی استاندارد ما جودوی کودوکان هست و بالاتر از ده وجود خارجی در عمل نداره اما در تئوری دان 12 هم داریم ولی تاکید میکنم: استاد کانو به هیچ کس از ده بالاتر نداد و به همین خاطر بزرگترین جودوکاران زمان هم بالاتر زاز ده نگرفتن

    حتی انتوان بدبخت! با وجود اینکه توسط جهان تائید شد دان ده گرفته کودوکان به خاطر اینکه جودوگی ابی رو پیشنهاد کرد بهش محل نزاشت و با بدختی قبولش کردن به عنوان دان ده
    اما خوب راجبه دان 7 هم درست گفتید و ممنون

    در امریکا و کانادا و... ممکنه برحسب مقتضیات زمان کمربند سفید و قرمز و قرمز به دان بالاتر از 6 اختصاص داده بشه ولی ممکنه همین دان در برزیل کماکان سیاه باشه(به صورت غیررسمی)

    تو متن هم دقت کنید اشاره کردم که معمول کمربندها سیاه هست اما سفید و قرمز هم استفاده میشه که یکی از دلائلش رو میشه اینگونه عنوان کرد: در ژاپن قدیم برای متمایز کردن دو جودوگی یکسان سفید از یک کمربند قرمز به نشان پرچم ژآپن استفاده میشد و... همینجور بگیر تا الان که مثلا کمربند قرمز هم داریم هرچند به ندرت کسی با این کمربند دیده شده و معمولا سیاه میپوشند ...

    ولی خوب استاد شما چون گفته مام بهش احترام میزاریم(حق سن سی در همه جا باید رعایت بشه)

    با تشکر

    *** راستی الان متن خودم رو نگاه کردم متوجه شدم نوشتم کیو 9 تا 2 ... واقعا شرمنده ، اشتباه تایپی بوده که به دلیل کمی وقت یادم رفته درستش کنم.. از زیر دستم در رفته بود ، شرمنده و بسیار ممنون بابت تذکر
    آخرین ویرایش توسط Ernesto_Rommel در تاریخ 2009-Sep-23 انجام شده است
    آدرس وبلاگ من :

    کوماندانته



  16. 4 کاربر از Ernesto_Rommel برای پست مفید تشکر نموده اند:


  17. Top | #9

    • کاربر جــــــــدید
    • تاریخ عضویت
      08-May-2010
    • رشته تحصیلی
      هوشبری
    • محل سکونت
      مشهد
    • پست‌ها
      5
    • سپاس
      25
    • 27 تشکر در 6 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      10

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    با سلام و عرض خسته نباشید خدمت شما دوست عزیز
    از مقاله ی کامل و بسیار خوبتون واقعا تشکر می کنم چون من هیچ جا مقاله ی جودو به این خوبی و زیبایی پیدا نکرده بودم جدا خوشحالم کردید و لذت بردم . ولی یک گله از شما داشتم چون بنده جودو کار هستم و طرفدار پر و پا قرص این رشته ی ورزشی و چون از حرفم مطمئن هستم این را می گویم . در عکسی که سه تکنیک جودو را معرفی کرده اید فنون از راست به چپ هستند نه از چپ به راست و همچنین نام تکنیک وسط soto makikomiاست نه osoto makikomiچون o خود معنی جدا گانه دارد . به امید کار های بیشتر شما در این زمینه

  18. 3 کاربر از m sadegh برای پست مفید تشکر نموده اند:


  19. Top | #10

    • معاون سابق بخش علوم انسانی
    • تاریخ عضویت
      31-Oct-2007
    • رشته تحصیلی
      تفکر
    • مقطع تحصیلی
      سربازی !
    • دانشگاه
      هتل !
    • تخصص
      مادر مهارت ها تعقل
    • محل سکونت
      دیار عاشقان
    • پست‌ها
      3,448
    • سپاس
      22,920
    • 15,014 تشکر در 5,406 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      23
    • امتیاز
      769

    پیش فرض پاسخ: تاریخچه کامل جودو به انضمام تصاویر (برای اولین بار به فارسی)

    با سلام

    دوست گلم ، ممنونم از نظرتون و اینکه رک اون رو مطرح کردید ولی من فکر میکنم شما در اشتباه باشید ، به خصوص که من صحت عکس رو در چندین سایت مختلف چک کردم :

    http://judoinfo.com/jhist4.htm

    منبع اصلی این عکس از سایت judo info هست که یکی از برترین سایت ها در این زمینه هست

    ولی دور از این مسایل:

    تصویر اول از سمت راست که یقینا از تکنیک های شاخه سئوناگه هست و امکان نداره اوسوتوگاری باشه ، از این جهت امکان نداره بگیم از سمت راست شروع میشه چون ترتیب اسما اینطور هست وقتی من گفتم از چپ به راست:

    osotogari,
    osotomakikomi,
    seoinage

    چطور ممکن هست عکس اول از سمت راست اوسوتوگاری باشه ؟ فکر کنم شما یه بار دیگه ترتیب عکسا رو ملاحظه کنید بهتر باشه

    از چپ به راست عکسا رو ببینید و از چپ به راست اسمهای انگلیسی رو بخونید

    راجبه اوسوتوماکیکومی حقیقتش من خودم هم شک داشتم درست باشه یا نه ؟ به خصوص که شباهت خارق العاده ای بین این دو تکنیک هست به مانند سئوناگه و ایپون سئوناگه و مورته سئوناگه(سرپا)

    خوب یه سری عکس میزارم براساس اونا توضیح میدم

    ابتدا تصاویر استاندارد تکنیک osoto makikomi


    اصل کاری برای ما تصویر وسط یعنی نحوه ایستادن و ضربه زدن شخص هست که میبینم با حالت مایل ضربه رو وارد کرده طوری که از سمت راست بدنش چسبیده به بدن حریف ولی سمت چپ بدنش هیچ تماسی با بدن حریف نداره

    اما در تصویر استاندارد sotomakikomi داریم:




    شخص کاملا به سمت چپ متمایل شده و عملا بیشتر پشت بدنش با سینه جلوی حریف اصطکاک داره و اونو قفل کرده
    یعنی داخل بدن حریف شده و تکنیک رو اجرا کرده که چون جودو کار هستید کاملا میدونید فرق شون در کجاهاست و نحوه زمین خوردن چطوری هست و با چه زاویه ای شخص پایین میاد

    از این جهت حق با شماست که این انتخاب رو انجام بدید بگید این تکنیک osoto نیست و فرق داره ولی سایت اصلی اینو با نام osoto نام برده که به نظر من تنها دلیلش برمیگرده به این مورد که:

    اگر در عکس دقت کنید:




    میبیند شخص توری حالت بدنی رو گرفته که دقیقا اولین حالت گرفتن حریف در osoto هست ، دوباره عکس استاندارد osoto رو نگاهی بیاندازید متوجه میشید که شخص در ترتیب گرفتن حریف و اجرای تکنیک کمی مایل شده و پای راست خودش رو به پشت پای راست حریف رسونده

    هرچند سختگیرانه هست ولی تا اونجا که میدونم همون زمانی هم که عکس رو گرفتند دقیقا با نام تکنیک osoto makikomi ازش اسم بردن ولیبه خاطر تشابهات فراوان برخی تکنیک های جودو به خصوص هنگام اجرای تکنیک باعث شده که خیلی ها اشتباه کنند


    به هرحال امیدوارم قانع کننده بوده باشد، شخصا ازاین عکس خیلی خوشم میاد ولی حقیقتا من هرجا دیدم دقیقا نام این تکنیک ها برده شده که از دو تای چپ و راست مطمئنم درست هستند و وسطی هم با فرض اینکه هدف شخص osoto بوده نامگذاری شده، شاید در گاردگیری اشتباه کرده باشه ولی هدف اصلیش osoto بوده

    ضمن اینکه دقت داشته باشیم این عکس ماله 1921 هست و واقعا تو این سالها خیلی از ویرایشات روی تکنیک های جودو صورت گرفته

    این تایپیک رو هم ببینید بد نیست هرچند انگلیسی هست ولی مترجم گوگل تا حدودی میتونه کمک بکنه، دقیقا راجبه تفاوت های این دو تکنیک صحبت کردند که یه پست ش فوق العاده راجبشون توضیح داده به خصوص اینکه کدام تکنیک از شکست کدام تکنیک اتفاق می افته ....

    http://judoforum.com/index.php?/topi...soto-makikomi/

    با تشکر

    یا حق

    ****

    لینک تکنیک ها :

    http://judoinfo.com/images/nauta/sotomakikomi.htm
    http://judoinfo.com/images/nauta/osotomakikomi.htm
    http://en.wikipedia.org/wiki/Soto_makikomi
    http://en.wikipedia.org/wiki/Osoto_makikomi
    آخرین ویرایش توسط Ernesto_Rommel در تاریخ 2010-May-20 انجام شده است
    آدرس وبلاگ من :

    کوماندانته



  20. 4 کاربر از Ernesto_Rommel برای پست مفید تشکر نموده اند:


صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

اطلاعات تاپیک

کاربران حاضر در این تاپیک

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک هستند. (0 عضو و 1 مهمان)

این مطلب را به اشتراک بگذارید

قوانین ارسال

  • شما نمی‌توانید تاپیک جدید ارسال کنید.
  • شما قادر به ارسال پاسخ نیستید .
  • شما نمی‌توانید فایل ارسال کنید.
  • شما نمی‌توانید پست ‌های خود را ویرایش کنید.
  •  
دانشجو در شبکه های اجتماعی
افتخارات دانشجو
لینک ها
   
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
به دانشجو امتیاز دهید:

آپلود مستقیم عکس در آپلودسنتر عکس دانشجو

توجه داشته باشید که عکس ها فقط در سایت دانشجو قابل نمایش می باشند.

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.1