http://www.daneshju.ir/forum/ سایت علمی دانشجویان ایران محلی برای تمام دانشجویان فارسی زبان دنیا fa Thu, 17 May 2012 10:33:17 GMT vBulletin 60 http://www.daneshju.ir/forum/images/misc/rss.png http://www.daneshju.ir/forum/ http://www.daneshju.ir/forum/forum954/thread159543-new-post.html Thu, 17 May 2012 10:17:51 GMT عکس ها: حمیدرضا امینی Image: http://www.musicema.com/images/pgimg_image2_1_5096.jpg Image: http://www.musicema.com/images/pgimg_image1_1_5096.jpg عکس ها: حمیدرضا امینی

]]> اشخاص Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f954/t159543.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1360/thread159542-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:44:28 GMT احمد ناطقی عکاس فاجعه حلبچه با انتقاد از وضعیت تأسف‌بار نگهداری نگاتیوها و عکس‌های انقلاب و دفاع مقدس گفت: برای چاپ کتاب صدای سکوت به آرشیو عکس‌های... احمد ناطقی عکاس فاجعه حلبچه با انتقاد از وضعیت تأسف‌بار نگهداری نگاتیوها و عکس‌های انقلاب و دفاع مقدس گفت: برای چاپ کتاب صدای سکوت به آرشیو عکس‌های حلبچه مراجعه کردم که به من گفتند برخی از نگاتیوها گم شده است!
احمد ناطقی متولد ۱۳۳۷ در تهران است و دانش‌آموخته رشته کارگردانی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران که در سال ۱۳۸۲ موفق به دریافت درجه دکترای هنر شد.

عکس:مقداد مددی
او عکاسی را از دهه پنجاه در نوجوانی آغاز کرد و از سال ۱۳۶۲ به عنوان رئیس اداره عکس خبرگزاری جمهوری اسلامی مشغول کار شد و در طول ۸ سال جنگ تحمیلی ایران و عراق،‌آثار بسیاری را به ثبت رساند و مجموعه عکس‌های او از بمباران شیمیایی شهر حلبچه در سال ۱۳۶۶ یکی از مهمترین و تأثیرگذارترین آثار او محسوب می‌شود که از شهرت جهانی برخوردار است.
ناطقی در سال ۱۳۶۹ وارد حوزه هنری شد و جشنواره بین‌المللی عکس کودک و نوجوان را پایه‌گذاری کرد و به مدت ۷ دوره دبیر این جشنواره بود. او طراح اصلی و بنیان‌گذار خانه عکاسان ایران و انجمن عکاسان فردا است که تا پائیز ۱۳۸۴ نیز مدیریت خانه عکاسان ایران و عضویت شورای ارزشیابی هنرمندان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را برعهده داشت.

او در سال ۱۳۷۹ اولین نمایشگاه انفرادی خود را با موضوع مستند اجتماعی با عنوان «تولد در زندان» برپا کرد که کتاب آن با همین عنوان توسط خانه عکاسان ایران، چاپ و منتشر شد.

پس از آن کتابی نفیس از مراسم «حج» در عربستان را به نام «مشق عشق» منتشر کرد.

آخرین نمایشگاه وی به صورت خیابانی، بدیع و شگفت انگیز ۲۱ سال پس از فاجعه حلبچه در سال ۲۰۰۹ میلادی در همان محل وقوع حادثه برگزار شد که با استقبال و شگفتی اهالی حلبچه و رسانه‌ها مواجه شد.

احمد ناطقی در سال ۱۳۸۵ به عنوان چهره ماندگار جنگ شناخته شد و در سال ۱۳۸۸ نیز نشان عالی هنرهای تجسمی ایران را دریافت کرد.

گفت‌وگوی ما را با این عکاس باتجربه می‌خوانید:

* تئاتر خواندم ولی عکاس شدم

آقای ناطقی شما دانش‌آموخته کارشناسی کارگردانی تئاتر هستید اما به صورت حرفه‌ای وارد این هنر نشدید و بیشتر به کار عکاسی به ویژه عکاسی خبری پرداختید، چه رابطه ای میان رشته تحصیلی و کار حرفه‌ای شما وجود دارد؟

من عکاسی را از اواسط دهه پنجاه شروع کردم البته نه به صورت حرفه‌ای. برای ادامه تحصیلات به دو رشته بسیار علاقه‌مند بودم، یکی پزشکی و دیگری تئاتر؛ در کنکور سراسری سال ۵۷ در رشته پزشکی ارتش قبول شدم و علیرغم علاقه‌‌ای که به این رشته داشتم به دلیل موقعیت انقلاب و دستور حضرت امام ( ره) مبنی بر عدم همکاری با ارتش، از ورود به دانشگاه انصراف دادم.

در طول جریان انقلاب به صورت غیر حرفه‌ای عکاسی می‌کردم و با شروع جنگ تحمیلی به عنوان رزمنده راهی جنگ شدم.

در سال ۶۴ در رشته تئاتر در دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شدم تا این که به عنوان رئیس اداره عکس، درخبرگزاری جمهوری اسلامی مشغول به کار شدم، علاقه‌مندی من در عکاسی مستنداجتماعی بود اما با توجه به موقعیت شغلی، ناگزیر به کار خبری بودم، بنابراین بیشتر، بخشی از برنامه‌هایی را که به نگاه هنرمندانه می‌انجامید مثل عکاسی جنگ، زلزله، سیل ، ورزشی و از این مقولات را برای عکاسی انتخاب می‌کردم.

توضیح ندادید که چرا در زمینه تئاتر وارد کار حرفه‌ای نشدید؟

من تفکرات و اعتقادات خاص خودم را داشتم به همین دلیل انجام کار گروهی و انتخاب همکاران همفکر آن هم در حوزه تئاتر بسیار سخت بود و همین موضوع موجب شد تا من روی عکاسی تمرکز کنم.

با این وجود من دو نمایشنامه برای کودکان نوشتم که در آن زمان جایزه برتر دانشجویان سراسر کشور را به خود اختصاص داد و من آن دو نمایشنامه را کارگردانی کردم و مدت‌های زیادی روی صحنه بود.

* مجوزهای عکاسی در ایران همیشه بی‌ارزش بوده و هست

عکاسان خبری امروز با این مشکل مواجه هستند که هیچ قانونی در راستای اهمیت حضور آن‌ها در مناطق بحرانی وجود ندارد و بارها با آن‌ها برخورد شده و اجازه عکاسی به آن‌ها نداده‌اند آیا در دوران جنگ تحمیلی هم به همین منوال بود یا آن که ضرورت ثبت تصاویری از مظلومیت ایران در جنگ تحمیلی ایجاب می‌کرد تا شرایط سهل‌تری برای اعزام عکاسان و خبرنگاران در نظر گرفته شود؟

ستاد تبلیغات جنگ به عنوان متولی فرهنگی جنگ در دوران دفاع مقدس، محل حوادث را به چند رینگ یا حلقه تقسیم‌بندی کرده بود که رینگ یک، محل اصلی حادثه مثل اصابت بمب یا موشک بود،‌ رینگ دو منطقه حفاظتی و……. به همین ترتیب؛ من در آن دوران کارت رینگ یک بمباران را داشتم که تلاش می‌کردم در نخستین دقایق حادثه در محل حاضر باشم و عکاسی کنم اما نیروهای انتظامی که اصلا کارت و مجوز و…. برایشان معنی نداشت، اجازه عکاسی به من نمی‌دادند و مرا می‌گرفتند و داخل ماشین می‌انداختند و زمانی که تمامی آثار اولیه حادثه از بین می رفت. به من اجازه عکاسی می دادند و این یعنی پوچ.

این یک نوعی بی کفایتی محض در مدیریت خبری بود که تا امروز هم همین فاجعه در سیستم مدیران و متولیان فرهنگی ما ادامه دارد.

اصلا معلوم نبود و نیست این کارت‌ها که هیچ ارزشی برای آن قائل نیستند چرا صادر می شود ؟! هنوز هم که نزدیک به ۳۰ سال از آن زمان گذشته است، همچنان این اتفاقات تکرار می‌شود. هنوز هم کارت‌ها و مجوزهایی برای عکاسان صادر می‌شود اما آن قدر بی ارزش است که حتی یک شهروند معمولی هم به خود اجازه می‌دهد که با عکاس برخورد کند و جلوی کارش را بگیرد.

* در ایران هیچ قاعده و قانونی برای عکاسی وجود ندارد

در دیگر کشورهای دنیا برای این مشکل چه راه‌کاری دارند؟ آیا قانونی برای عکاسی دارند؟

در دنیا عکاسی کردن قاعده و قانون دارد؛ به طور مثال کسی که نمی‌خواهد از او عکس گرفته شود، عدم رضایتش را اعلام می‌کند و هیچ عکاسی اجازه ندارد از او عکس بگیرد. اما اگر این فرد در یک تظاهرات خیابانی شرکت کرده باشد دیگر نمی‌تواند به عکاس بگوید که از او عکس نگیرد چون در یک اجتماع عمومی ظاهر شده است و در معرض هزاران دوربین قرار دارد. اما در ایران اصلاً هیچ قانون و قاعده‌ای برای عکاسی وجود ندارد و هر کس به خودش اجازه می‌دهد که مانع کار یک عکاس شود.

آیا تاکنون آژانس‌های خبری، رسانه‌ها، مطبوعات و یا انجمن‌های عکاسی گرد هم جمع شده‌اند که همه با هم یک بیانیه بدهند و از نمایندگان مجلس بخواهند، برای این مشکل چاره اندیشی کنند و یک قانون مشخص ارائه کنند که دیگر عکاسان خبری ما در حین انجام وظیفه کتک نخورند؟

البته از همه این ها مهمتر خود عکاسان هستند که متاسفانه ابتدا به فکر منافع خودشان هستند. کدام عکاس به این دلیل که حقش را نداده‌ا‌ند یا اجازه عکاسی نداده‌اند، کنار کشیده است و چند عکاس دیگر در همراهی با او دست از کار کشیده است!؟

* رسانه‌ها دغدغه اطلاع‌رسانی درباره قوانین عکاسی را ندارند

چه کسی باید برای این مشکل چاره اندیشی کند؟ عکاسان؟ رسانه‌ها؟ نمایندگان مجلس یا متولیان فرهنگی؟

رسانه‌ها که خودشان عکاسان را برای پوشش تصویری یک اتفاق اعزام می‌کنند،‌ با وجودی که با این مشکل مواجه بوده‌اند اما تا کنون این دغدغه را نداشته‌اند که به فکر چاره اندیشی باشند، همایشی برگزار کنند و درباره این مشکل بزرگ با مسئولان و متولیان فرهنگی کشور گفت وگو کنند. آنها می توانند در قالب یک برنامه آموزشی و علمی از طریق تلویزیون و سایر رسانه‌های گروهی،حقوق مردم و عکاسان را آموزش بدهند به مردم اعلام کنند که اگر کسی در یک اجتماع عمومی ظاهر شود، حق ندارد بگوید عکس من را نگیر، اگر در خیابان به عنوان یک رهگذر در حال عبور هستید این حق را دارید که اجازه ندهید از شما عکس بگیرند اما در یک راهپیمایی این اجازه را ندارید و هزاران قاعده و فرهنگ دیگر،‌اما متاسفانه هیچ کس نیست که در این زمینه اطلاع رسانی کند.

* جایگاه هنر عکاسی در ایران تعریف نشده است

به نظر شما چرا عکاسان ما در رویدادهای بین‌المللی حضور ندارند و هیچ گاه این الزام وجود نداشته است که ما یک رخداد بین‌المللی را از زاویه دید عکاسان ایرانی تصویر کنیم؟

اولا متولیان ما نتوانسته اند برای این هنر تاثیرگذارجایگاه مناسبی ایجاد کنند، ثانیاً دلایل سیاسی متعددی این کار را سخت می‌کند البته به شرط توجه مسئولین غیر ممکن نیست، ثالثاً جامعه هنری، خصوصاًعکاسی، این معضل را دارد که هیچ عکاسی، دیگری را تایید نمی کند و تنها خود را بهترین عکاس می پندارند وطبیعتا وقتی ما برای خودمان ارزش و اعتباری قائل نیستیم چگونه دیگران آن را می پذیرند؟

* اشتباهات فاحش عکاسی در رسانه‌ها دیده می‌شود

رسانه‌های خبری ما چه اندازه با مقوله عکس و مفاهیم آن آشنایی دارند؟ آیا هوشمندانه از تصاویر و عکس‌ها استفاده می‌کنند؟

رسانه های خبری نیاز به مشاوره در زمینه عکاسی دارند اما اغلب معتقدند که خودشان متخصص عکس هستند و نیازی به مشاوره ندارند.

البته در کشور ما خیلی از متولیان و حتی مردم فکر می‌کنند در همه زمینه‌ها صاحب نظر هستند و هیچ نیازی به مشورت و حتی آموزش ندارند.

درحالی که می‌توان درمیان عکس‌های خبرگزاری‌ها،‌اشکالات و ایرادهای فاحش عکاسی را دید. عکس‌هایی که برخلاف موازین و ارزش‌های نظام جمهوری اسلامی ایران اطلاع‌رسانی کرده و ناخواسته از سر بی دانشی از سوی همین خبرگزاری‌های داخلی منتشر شده که مورد سواستفاده رسانه‌های غربی قرار گرفته است،‌ عکس‌هایی که مفهوم آن دقیقا توهین به نظام اسلامی و مقدسات و آرمانهای نظام جمهوری اسلامی است. این در حالی است که تمام رسانه‌های دنیا با همین رسانه عکس تلاش کرده‌اند تا در راستای سیاست‌های خودشان اطلاع رسانی کنند اما ما به دلیل بی درایتی و عدم دانش لازم در زمینه عکاسی نتوانسته‌ایم از مقوله عکس در راستای سیاست‌های کشورمان بهره برداری کنیم

اغلب متولیان رسانه‌ای و فرهنگی از این مهم که عکسهای بسیاری در تاریخ وجود دارد که مناسبات و تحولاتی را در روند مسائل اجتماعی، سیاسی فرهنگی و جنگهای جهان رقم می‌زند، کاملا بی اطلاعند.

* درصد بالایی از عکاسان رسانه‌های ما حرفه‌ای نیستند

وضعیت امروز عکاسی خبری را در ایران به لحاظ حرفه‌ای چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به جرأت می ‌توان گفت، درصد بالایی ازعکاسان رسانه‌های ما عکاس حرفه‌ای به شمار نمی‌آیند و مهمترین دلیل این اتفاق هم عدم آشنایی سردبیران نسبت به مقوله عکس است؛ چون عکس خوب را نمی شناسند.

دبیران عکس معمولا براساس تسلط و آشنایی لازم و کافی به کار عکاسی انتخاب نمی‌شوند و این زنجیره‌ معیوب از عکاس تا متولیان فرهنگی کشور به هم پیوسته است، اما متأسفانه این حرفها که بعضاً به عنوان خط قرمز مطرح می شوند هم به جایی نمی‌رسد چرا که متولیان ما در برابر این مسائل و انتقادات واکسینه شده‌اند.

* بسیاری از مسابقه‌های جهانی عکس مغایر با اعتقادات ماست

اما با این وجود بسیاری از عکاسان ایرانی توانسته‌اند جوایزی را از مسابقه‌های معتبر عکاسی در سطح بین‌المللی دریافت کنند، نظرتان در این باره چیست؟

بسیاری از این مسابقات و جشنواره‌های عکس را که عکاسان ما برای پذیرفته شدن در آن سینه چاک می کنند،‌اساسا قبول ندارم.

بسیاری از این مسابقات اهدافی مغایر با اعتقادات و آرمان‌های ما دارند. به طور مثال «ورلد پرس فتو» که یک مسابقه خبری حرفه‌ای در جهان شناخته شده و از اعتبار زیادی هم برخوردار است، اساسا سیاسی است و اهداف صهیونیستی را دنبال می‌کند و اغلب متولیان فرهنگی بدون اطلاع از زیرساخت‌ها و خروجی چنین مسابقاتی حتی خودشان نیز مبلغ آن می‌شوند، حالا اگر خیلی از عکاسان ما هم برای حضور درآن برسر و سینه بزنند هیچ تعجبی نیست.

* عکاسان خوبی داشتیم که حالا دیگر عکاس خوبی نیستند

بسیاری از عکاسان معروف و خوب ایرانی در آژانس های عکس خارجی مشغول کارند و بسیاری هم آرزو دارند روزی به این آژانس‌های خارجی بپیوندند، نظرتان درباره کار آن‌ها چیست؟ آیا به موفقیت بیشتر آن‌ها کمک کرده است؟

برخی ازعکاسانی که از ایران رفتند و به آژانس های خارجی پیوستند، در ایران عکاسان موفقی بودند و همین هوش و پتانسیل عکاسان ایرانی باعث شده است که از موفقیت نسبی در این آژانس های خارجی برخوردار باشند. اما برخی از این عکاسان در عین اعتبار و شهرتی که دارند، به نظر من اصلاً عکاسان خوبی نیستند. به هر حال آژانس‌ها برای آن که عکس‌های مورد نظرشان را داشته باشند دلار هزینه می کنند و عکاس هم در عین داشتن دیدگاه باید چیزی را بگیرد که آنها می خواهند نه آنچه را که خود می پسندد ویا قبول دارد و به همین دلیل هم برخی از عکاسان جوانی که جذب آژانس‌ها شده اند صرفاً در قبال دلارهایی که می گیرند عکاسی می کنند و خودشان را فراموش کرده اند. هنرمند حرفه ای کسی است که دیدگاه خود را تثبیت کرده باشد و خودش را به این دلارها نفروشد.

یعنی معتقدید عکاسانی که برای این آژانس‌ها کار می‌کنند خودشان را به دلارهای آنها فروخته‌اند؟

خیل عظیمی از عکاسان ایرانی را می توان نام برد که به راحتی مزد گرفتند و برای این آژانس‌های خارجی عکس گرفتند، وقتی هم بررسی می‌شود‌،‌ می‌بینیم آنها عکاسان خوبی بودند و از زمانی که شروع به عکاسی برای این آژانس های خبری خارجی کردند، عکاسان بدی شده‌اند. به این دلیل که آژانس خارجی نگاه عکاس را نمی خواهد، بلکه آن چه را که بر اساس سیاست‌های خود دنبال می کند، از عکاس می‌طلبد، حال ممکن است این نگاه منفی یا جانبدارانه باشد. البته باید تأکید کنم که مزد گرفتن و عکاسی کردن بد نیست اما مزدور بودن اتفاق بدی است.

عکاس حرفه‌ای نگاه خاص و ویژه خود را به ماجراها دارد که از آن‌ها عکاسی می‌کند و آن عکس را می فروشد اما حاضر نیست بر اساس دیدگاهی مغایر با تفکرات و عقایدش عکاسی کند.

* سردبیران آژانس‌های خارجی دانش عکاسی دارند

خوب این اتفاقی است که در همه جا رایج است،‌هر آژانس خبری سیاست‌های خاص خودش را دنبال می کند؟ چه تفاوتی می کند در ایران باشد یا خارج از ایران؟

بله اما میان این دو تفاوت هست. کسی که در آژانس بین المللی به عنوان سردبیر است،‌ دانش وآگاهی دارد ، خط قرمزها را می شناسد؛ با سیاست ومسائل اجتماعی کاملاً آشناست و می داند کدام عکاس را با چه دیدگاهی باید به خدمت بگیرد؛ او تاثیر یک عکس در افکار عمومی را می شناسد، ولی اغلب مدیران رسانه‌های ما نسبت به تأثیر عکس بی اطلاعند و اساساً براین دانش هیچ تسلطی ندارند و صرفاً بر اساس تصورات خود عمل می‌کنند. عکسها را به قشنگی و زشتی دسته بندی می کنند. حال آنکه گاهی عکس‌ها ممکن است کاملاً‌ برخلاف آرمان‌ها و دیدگاه‌های سیاسی و اعتقادی ما باشد و این مسئله بارها در رسانه‌های ما اتفاق افتاده است.

البته ضرورتی هم ندارد که همه مدیران فرهنگی ما الزاما با عکس به صورت حرفه‌ای آشنایی داشته باشند ولی می‌توانند از کارشناسان عکس در این زمینه استفاده کنند؟

درست است، می توانند از مشاوران و متخصصان عکس استفاده کنند اما متاسفانه همین مدیران اعتقاد دارند که خودشان همه چیز را درباره عکس می‌دانند و این ادعای پوچی است که نتیجه‌اش همین می‌شود که امروز در رسانه‌هایمان می‌بینیم.

* با علم روز عکاسی دنیا فاصله داریم

وضعیت تدریس عکاسی به ویژه عکاسی خبری در دانشگاه‌ها به چه صورت است؟

بسیار تأسف انگیز است و به شدت با علم روز دنیا فاصله دارد.عکاسان ما این را از ذهنشان بیرون کنند که ما در زمینه عکس خیلی حرفه‌ای هستیم.

البته بسیاری از عکاسان ما هم عکاسی نخواندند ولی عکاسان خوبی هستند؟

خوب چه کسی این را تشخیص می‌دهد؟ چه کسی به این اهمیت می‌دهد که در دانشگاه ما به جای آن که آثار «رابرت کاپا» را به عنوان عکاسی جنگ تحلیل کنند ، آثارکسی مثل «علی فریدونی» را که به اعتقاد من بالاتر از بسیاری از عکاسان جنگ در جهان است آنالیز کنند؛ آیا کسی که باید این را تشخیص بدهد خودش دانش و سواد این تشخیص را دارد؟

* عکاس حرفه‌ای بر اساس تفکر و اعتقاد خودش عکاسی می‌کند

از نظر شما عکاس خبری حرفه ای کیست و چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟

امروز دو نوع برداشت از عکاس حرفه‌ای است یکی آن که عوام به یک عکاس خوب می‌گویند حرفه‌ای، دیگر آن که از حرفه عکاسی درآمد کسب می‌کند. در حوزه ژورنالیست به اعتقاد من عکاس حرفه‌ای کسی است که بر اساس نوع نگاه و تفکر خودش عکاسی کند و عکسش بدون کم و کاست در رسانه‌ها چاپ و منتشر شود. اما اکنون در آژانس‌های خبری رسم بر این است که به جای خریداری عکس،‌ خود عکاس را می‌خرند تا بر اساس دیدگاه و سیاست‌های آن آژانس عکاسی کند. خوب پس حقوق معنوی یک عکاس مؤلف چه می‌شود؟ اگر قرار است عکاس هیچ نقشی در اثرش نداشته باشد، خوب یک راننده آژانس محترم هم می‌تواند این کار را انجام دهد و نیازی به حضور یک عکاس در محل نیست، دوربین دیجیتال است و روی چند فریم در ثانیه تنظیم می شود، کافی است دست را روی دکلانشور بفشارد و بعد به لطف رایانه محترم و فتوشاپ گرانقدر هرچه می خواهند از وسط حافظه دوربین بیرون بکشند. عکاسان امروز ما هیچ نقشی در رسانه‌ها ندارند. ما عکاس حرفه‌ای و ژورنالیستی نداریم چون برای عکاس قیمت تعیین می‌شود و با همان قیمت هم او را می‌خرند. در حالی که اثر هنرمند قابل خرید و فروش است نه خود هنرمند. این مشکل ابتدا ضعف فردی عکاسان ما و پس ازآن عادت ناشایست مدیران فرهنگی ماست.

* بیشتر عکاسان از دوربین دیجیتال برای رفع معایب خود استفاده می‌کنند

آیا دوربین‌های دیجیتال کمکی به رشد عکاسی حرفه ای ما کرده است؟

من تابع تکنولوژی هستم، وقتی آنالوگ بود به صورت آنالوگ عکاسی می کردم و وقتی دیجیتال به عرصه آمد از این امکان استفاده کردم. متأسفانه اغلب عکاسان امروز از دوربین دیجیتال و امکانات آن به عنوان ابزاری برای رفع معایب خودشان استفاده می کنند، در حالی که ما باید از این فرصت و امکانات، برای تفکر در ثبت متفکرانه و هنرمندانه یک اثر بهره ببریم.

* عکاسی حرفه‌ای، هنر است

به اعتقاد شما عکاسی خبری هنر است؟ چون برخی از عکاسان خبری معتقدند که هنرمند نیستند بلکه تنها یک عکاس خبری هستند؟

عکاسی در انواع خود یک هنر به شمار می آید هرچند که در گونه‌های متفاوت آن درصد و کیفیت خلق هنری اثر متفاوت است اما آنچه که به عنوان یک ثبت ساده به نام عکس خبری و یا تبلیغی منتشر می کنند می تواند ربطی به هنر عکاسی نداشته باشد چرا که به فرمایش حضرت امام (ره): «هنر عبارت از دمیدن روح تعهد در انسان است» لذا عکاس خبری هم که می باید در دمیدن روح تعهد کارساز باشد اگر این وظیفه خطیر را صورت ندهد طبیعتا در دسته همان تکنسین ها قرار می گیرد نه هنرمند.

* نگهداری عکس‌ها و نگاتیوها در آرشیو رسانه‌ها تأسف‌بار است

بازگردیم به دوران مدیریت شما در خبرگزاری ایرنا که همزمان با دوران جنگ تحمیلی بود، وضعیت نگهداری عکس‌ها و اسناد تصویری دوران انقلاب و دفاع مقدس در آن زمان چگونه بود؟

در سال ۶۳ که وارد ایرنا شدم نگاتیوها را می‌بریدند سه تا سه تا و در پاکت روی هم می‌گذاشتند. تعدادی از اسکن نگاتیوهای خودم از دوران جنگ به دستم رسیده است، آن قدر خط و خش دارد که برای درست کردن یک فریم از آن مجبور به ۸ ساعت کار می‌شوم.

من دو دوره در ایرنا در بخش عکس مشغول به کار بودم. در دوره اول ‌وضعیت بسیار افتضاح و آشفته بود لذا تلاش کردم که عکس‌ها و اسناد تصویری دوران انقلاب و جنگ را از وضعیت موجود خارج کنم و ضمن جلوگیری از پراکندگی و آسیب پذیری، مانع خروج آنها از خبرگزاری شوم و در دوره بعد سعی در مکانیزه کردن بایگانی داشتم اما در کمتر از ۱۸ ماه ناگزیر به ترک مجدد آنجا شدم.

در مدیریت بعدی نگاتیوها را برای اسکن و مکانیزه کردن به شرکتی سپردند که انگار فقط برای عقد این قرارداد تأسیس شده بود و پس از دریافت هزینه هنگفت و عجیب و غریب، نگاتیوها را به قول بچه‌ها با گونی از خبرگزاری خارج کردند و بعد آن را با آسیب فراوان و البته به صورت کاملاً غیر حرفه‌ای و حتی کم ارزش باز گرداندند؛ که شرح این خسارت سنگین و غم بی مسئولیتی را باید از زبان همکاران زحمتکش ایرنا شنید.

* بخشی از نگاتیوهای عکس‌های حلبچه گم شده است!

به عنوان مثال برای چاپ کتاب «صدای سکوت» نیاز به چند عکس رنگی حلبچه که خودم عکاسی کرده بودم داشتم، وقتی مراجعه کردم به راحتی به من گفتند که بخشی از این نگاتیوها نیست. فاجعه حلبچه که به عنوان مهم‌ترین فاجعه قرن بیستم از آن یاد می‌شود، نگاتیوهایش گم شده است! من اگر از آن عکس نداشتم امروز هیچ سندی از آثار این خبر عظیم وجود نداشت.

* نه خودشان کاری برای حفظ این اسناد می‌کنند و نه به دیگران این اجازه را می‌دهند

عکس‌ها و نگاتیوهایی که در اختیار خبرگزاری‌هاست،‌ آیا عکاسان آن می‌توانند به راحتی از این آرشیو استفاده کنند؟

آن زمان که در ایرنا کار می‌کردیم به این صورت بود که این نگاتیوها در مالکیت خبرگزاری بود و هر عکسی که عکاسش برای نمایشگاه یا چاپ کتاب می‌خواست به او داده می‌شد، اما امروز که دوران دیجیتال است و قابلیت اسکن وجود دارد، این امکان در اختیار عکاسان گذاشته نمی شود. من به عنوان عکاسی که هزاران فریم عکس در این خبرگزاری دارم، باید بابت هر فریم آن مبلغ زیادی را درقبال یک نسخه اسکن شده آن بپردازم در حالی که من به عنوان مؤلف دارای حقوق معنوی این عکس ها هستم،‌ آن ها نه خودشان کاری برای این تصاویر و اسناد مهم دوران انقلاب و دفاع مقدس می کنند و نه به دیگران این امکان را می‌دهند.

* نگاتیوها و عکس‌ها را ساماندهی کردم اما نیمه‌تمام ماند

وقتی وارد خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران شدید،‌ شما به عنوان یک عکاس حرفه‌ای چه اقداماتی را در بخش عکس انجام دادید؟

در حوزه عکاسی، هیچگاه نگاه حرفه‌ای و ژورنالیستی نداشتیم و هنوز هم نداریم. قبل از ورود من به خبرگزاری جمهوری اسلامی به گواه شاهدانی که هنوز هستند،‌ واحد عکس خبرگزاری هیچ سامانی نداشت. به خصوص نگهداری نگاتیوها، عکس‌ها و اسناد تصویری دوران انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی ، در بدترین شکل ممکن بود و اولین اقدام من پس از ورود به واحد عکس خبرگزاری، ساماندهی این نگاتیوها و اسناد تصویری بود که سعی کردم آن را مکانیزه کنم هرچند ناتمام ماند. از سوی دیگر سعی کردم کلاس‌هایی را در زمینه عکاسی برای عکاسان خبرگزاری برگزار کنم که به دلیل عدم استقبال مدیریت و همچنین همکاران خبرگزاری،‌فقط برای مدت کوتاهی برگزار شد و ادامه نیافت. به هر حال با توجه به فشار مدیریت برای اعمال نظر در مباحث حرفه ای و حقوق پرسنل به دلیل عدم توانایی در احقاق حقوق پرسنلم آنجا را رها کردم.

در آن زمان حاکمیت علم بر عکاسی کم رنگ بود و هنوز شکل آکادمیک نداشت. اما امروز هم با وجود گذشت این همه از تأسیس دانشکده‌های عکاسی به دلیل سست بودن زیر ساخت‌های آموزشی در دانشگاها ، حتی اغلب دانش آموختگان رشته عکاسی در رسانه‌ها از دانش لازم به عنوان یک عکاس خبری برخوردار نیستند.

مشکلات و دانش عکاسی ژورنالیستی در آن تاریخ با امروز به غیر از تبدیل دوربین‌های آنالوگ به دیجیتال، تفاوت چندانی نکرده است و امروز هیچگونه تحولی درسطوح دانشگاهی و متولیان فرهنگی را شاهد نیستیم.

* هیچ‌کس پاسخگو نیست

این رسانه‌ها که عکس‌ها و تصاویر مهمی از دوران انقلاب و دفاع مقدس دارند حتی به انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس هم که بانی ساماندهی این اسناد تصویری شده است، این اجازه را نمی‌دهند که آثارشان را با دی پی آی بالا اسکن کند و به خودشان بازگرداند و خودشان به صورت غیر حرفه ای دست به این کار زده اند؟

من همان زمان که در خانه عکاسان ایران بودم به مسئولین گفتم که ما این امکان را داریم که نگاتیوهای انقلاب و دوران جنگ تحمیلی را در دو نسخه اسکن کنیم و هزینه‌های آن را هم تقبل می کنیم ولی اجازه ندادند.

باید از آنها پرسید که چگونه این اسناد و تصاویر مهم تاریخ ایران را انبار کرده اید و کاری هم برایش انجام نمی دهید؟ هیچ کس به این موضوع اهمیت نمی دهد. من در چند عملیات مهم از جمله عملیات کربلای ۵ شملچه، والفجر ۸ فاو و والفجر ۱۰ حلبچه شرکت داشتم ‌بروید بینید چه بلایی سر نگاتیوهایش آمده است.

چرا اسناد مهم هشت سال دفاع مقدس که خونها بابت آن داده شده و عکاسان زیر بمباران و آتش دشمن این جان فشانیها را ثبت کرده اند باید با این وضعیت نابسامان و اسفناک نگهداری شود؟ هیچ کس پاسخگو نیست.

* بنا بر اعتقاد ولایی از سمت خود استعفا کردم

خانه عکاسان را شما بنیان‌گذاری کردید اما بعد از ۱۷ سال از آن بیرون آمدید چرا؟

خانه عکاسان را که بنا گذاشتنم، ۱۷ سال خون دل خوردم تا به یک مرکز تخصصی تبدیل شود؛ مرکزی که به عنوان حرفه‌ای‌ترین مرکز عکاسی ایران به شمار می‌آمد اما به دلیل آن که مدیریت وقت با موضوع عکاسی و حتی هنر کاملاً بیگانه بود و اعمال غیر حرفه‌ای را از من می‌خواست؛ ناگزیر با توجه به اعتقاد ولایی، باید اطاعت می‌کردم و این مغایر با حرفه‌ای بودن من بود، لذا از مسئولیت خود استعفا دادم.

* خروجی انجمن عکاسان فردا راضی‌کننده بود

سرنوشت انجمن عکاسان فردا چه شد؟

انجمن عکاسان فردا مجموعه ای خاص از عکاسان جوان جسور و معتقد بود و جوانان ۱۷ تا ۲۲ سال در آن فعالیت داشتند و ما به نوعی کادرسازی می کردیم ‌اما به دلیل عدم حمایت متولیان فرهنگی ، مشکلات مالی جوانان و درگیر شدن آنان با مسائل زندگی، این جمع تداوم نیافت. اما خروجی چند دوره انجمن شامل تعدادی عکاس و هنرمند توانا و همچنین جوانانی مؤثر در رأس برخی از مسولیت‌ها راضی کننده است.

* جشنواره عکس کودک بعد از ۷ دوره به دلیل کمبود بودجه تعطیل شد

و سرانجام جشنواره عکس کودک که پایه‌گذار آن هم شما بودید و ادامه نیافت؟

جشنواره عکس کودک اولین جشنواره بین المللی در تاریخ عکاسی ایران بود که دو دوره داخلی و ۵ دوره بین المللی برگزار شد و برای دوره آخر مسئولان حوزه هنری وقت اعلام کردند: برای این کار مهم پول نداریم و به همین سادگی تعطیل شد، در حالی که حضور ۴۴ کشور جهان در حوزه عکاسی کودک و نوجوان، این جشنواره را به مرکزی معتبر تبدیل کرده بود.

در حال حاضر به چه کاری مشغول هستید؟

الان ناشر هستم و بیشتر به کارهای خودم می پردازم. ۲۰ سال در خدمت عکاسان بودم و فرصت سامان دهی به آثار خودم را نیافته بودم و الان به لطف بی کفایتی برخی از مسئولان و متولیان این موقعیت نصیبم شده است.

در حوزه نشر مشکلی برای انتشار عکس‌هایتان نداشتید؟

حوزه نشر هم مشکلات و مسائل خودش را دارد. برای تمدید مجوز باید سه ماه بدوید، مدت اعتبار آن یک سال است یعنی از شش ماه دیگر دوباره باید دنبال تمدید باشید، کجای دنیا این گونه است؟

برای گرفتن مجوز انتشار یکی از کتاب‌هایم با عنوان «تولد در زندان»، با موضوع جالبی مواجه بودم ؛ در حالی که قریب به ۱۵ کارشناس مسائل هنری مطرح و درجه ۱ کشور اعم از نویسنده، شاعر، نقاش، فیلسوف، روانشناس و عکاس در تأئید این آثار مطالبی را نوشته اند و من در مقدمه این کتاب و موضوعیت آن در رابطه با فروپاشی هویت انسان امروز مطالبی را نوشته بودم، دستور به حذف ۱۵ عکس از ۴۹ عکس کتاب داده بودند که واقعا خنده دار است.

* کتاب عکس حج،‌ توزیع درستی نداشت

درباره کتاب عکس حج هم توضیح دهید؟ با توجه به منعی که برای عکاسی از مراسم حج در آن زمان وجود داشت چگونه عکاسی کردید؟

بر اساس تقاضای بعثه مقام معظم رهبری در سازمان حج در سال ۸۲ این مراسم عظیم را عکاسی کردم. ۴۰ روز مداوم قریب به روزی ۱۵ ساعت کار می کردم، شرایط عکاسی بسیار سخت بود چرا که اولا محرم بودم، ثانیا ممنوعیت در آن زمان خیلی جدی بود.

هنگام رمی جمرات جلوی چشم من ۲۵۰ نفر بر اثر فشار جمعیت مرده بودند و پلیس در حال جمع آوری اجساد آنها بود . شاید این سوژه یکی از مهمترین و پردرآمدترین سوژه ای بود که آنجا می توانستم عکاسی کنم؛ اما تصور نیمه کاره ماندن عکاسی حج به عقلانیت حرفه‌ام کمک کرد تا از این کار پر خطر و پرسود پرهیز کنم.

این کتاب به گواهی اسناد موجود و کتابخانه های سراسر جهان و همچنین نقطه نظرات جمعی از کارشناسان هنری سطح اول کشور به عنوان یکی از نفیس ترین کتابهای تاریخ عکاسی حج در جهان به شمار می آید. اما با کمال تأسف نشر مشعر در سازمان حج، ضمن عدم رعایت ابتدایی ترین حقوق مؤلف، هیچگاه به توزیع صحیح این کتاب و انتشار مجدد آن نه فکر کرد و نه عمل.

برای آینده چه برنامه‌ای دارید؟

برنامه‌ای را برای جوانان در حوزه نشر دارم که در زمان خودش اعلام می کنم و در حال آماده سازی انتشارکتابی از عکس‌های خودم مربوط به دوران جنگ تحمیلی هستم .البته چند پروژه مستند اجتماعی و کتابی مربوط به عتبات در دست دارم که انشالله آن ها را هم به‌زودی منتشر می‌کنم.

منبع : فارس – گفت‌وگو: فاطمه حامدی‌خواه ]]> یاداشت عکاس ها Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1360/t159542.html http://www.daneshju.ir/forum/forum956/thread159541-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:43:03 GMT Image: http://zoomnews.ir/fa/wp-content/uploads/26-0411.jpg شرکت Leica یکی از تولیدکنندگان قدیمی در بازار دوربین‌های عکاسی است اما خیلی زود وارد...
شرکت Leica یکی از تولیدکنندگان قدیمی در بازار دوربین‌های عکاسی است اما خیلی زود وارد دنیای دوربین‌های دیجیتال شد.



به گزارش پایگاه عکاسی زوم نیوز ، محصول جدید این شرکت در واقع آخرین مدل دوربین‌های کلاس M است که به صورت تک رنگ عکسبرداری می‌کند. دوربین Leica M Monochrom که به تازگی معرفی شده قرار است از ماه جولای و با قیمت ۷۹۵۰ دلار به بازار عرضه شود و به فروش عمومی برسد.

به این ترتیب با دوربینی که هیچ فیلتر رنگی نداشته باشد، این امکان را برای کاربرانش فراهم می‌آورد که عکس‌های سیاه و سفید با کیفیت بالا بگیرند. این دوربین همچنین امکان عکاسی با وضوح ۱۸ مگاپیکسلی را داشته و حداکثر حساسیت آن تا ۱۰۰۰۰ می‌رسد.

این دوربین هیچ لنزی نداشته و تنها بدنه آن به فروش می‌رسد. به عقیده بسیاری از کارشناسان اگر بخواهیم این ایده را گسترش بدهیم، باید منتظر تلویزیون‌های ۵۰ یا ۶۰ اینچی سیاه و سفید هم باشیم. ]]> دوربین و تجهیزات جانبی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f956/t159541.html http://www.daneshju.ir/forum/forum956/thread159540-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:42:11 GMT یک دوربین لایکای ۹۰ ساله در یک حراجی در وین به بالاترین قیمتی که تاکنون برای یک دستگاه دوربین عکاسی پرداخت شده، به فروش رفت. به گزارش همشهری... یک دوربین لایکای ۹۰ ساله در یک حراجی در وین به بالاترین قیمتی که تاکنون برای یک دستگاه دوربین عکاسی پرداخت شده، به فروش رفت.

به گزارش همشهری آنلاین ، شبکه خبری زد د اف آلمان گزارش داد، آنگونه که مرکز حراجی وستلیشت اعلام کرد، این دوربین ساخت ۱۹۲۳ را یک فروشنده ناشناس به حراج گذاشته بود. بنا به اعلام این حراجی، آخرین رکورد قیمت فروش هم متعلق به یک دستگاه دوربین عکاسی ساخت سال ۱۹۲۳ بود که آن هم سال گذشته به مبلغ ۱٫۳۲ میلیون یورو به فروش رفت. ]]> دوربین و تجهیزات جانبی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f956/t159540.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1360/thread159539-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:38:18 GMT پایگاه عکاسی زوم نیوز : مدتی است که ذهنم درگیر مسابقات و جشنواره های عکاسی داخل کشور شده است. مسابقاتی که چنان هیاهویی در دامن عکاسان به پا می کنند... پایگاه عکاسی زوم نیوز : مدتی است که ذهنم درگیر مسابقات و جشنواره های عکاسی داخل کشور شده است. مسابقاتی که چنان هیاهویی در دامن عکاسان به پا می کنند که گویی مساله مرگ و زندگی به میان است.

چندی پیش فراخوان چند مسابقه را پرینت گرفتم و همه را کنار یکدیگر گذاشتم، همه در دو چیز مشترک بودند، اسامی داوران و دیگری موضوع مسابقه!

با نگاهی دقیق تر به مساله ی داوران مسابقات عکاسی متوجه شدم که مسئولین اجرایی بسیاری از جشنواره ها، داوران را بر اساس تخصص سبک عکاسیشان انتخاب نمی کنند، نمی دانم چه نکاتی برای آنان در انتخاب داوران حائز اهمیت است، ولی جالب بودن تمام این مساله زمانی خودنمایی می کند که فراخوان مسابقه ای را با موضوع طبیعت می بینیم و داوران هر کدام در سبک و سیاق خود، یکی در پرتره، دیگری استاد نور پردازی و من می مانم و کوهی از سوالات و علامت های تعجب…!

اگر مسائله این است که هر داوری با سبکی متفاوت از دیگری انتخاب شود، بهتر است قضاوت بخش انتهایی مسابقات را به عهده ی خودتان واگذار کنم. در پی مساله ای که در بالا ذکر شد احتمال می رود متوجه آشفتگی و گاه بی ربطی برخی از آثار پذیرفته در جشنواره ها شده باشید، عکس هایی که گاه بی ربط با عنوان مسابقه ولی برنده ی جایزه ای چشمگیر شده اند.

گاهی شده در اختتامیه ی مراسمی چشم به پرده ی ویدئو پروژکتور دوخته ام تا شاهد عکس اول تا سوم باشم، زمانی که عکس های پذیرفته شده از سوی هیئت داوران نمایش داده شده اند زمزمه هایی از اطرافیانم شنیده ام، مثل: این عکس چه ارتباطی با موضوع و عنوان مسابقه دارد؟ و همه به هم نگاه می کنیم و سکوت و سکوت وسکوت… .

نکته ی دیگری که در لا به لای جشنواره ها ذهنم را درگیر خود کرده موضوع و عنوان مسابقات است، موضوع: آزاد، موضوع: طبیعت، موضوع: مستند اجتماعی! با نگاهی ریز بینانه تر به عکاسی جهان، متوجه این نکته خواهید شد که بیش از ۱۰۰ شاخه ی عکاسی در دنیا وجود دارد، اما فقط آزاد، مستند اجتماعی.

هر کدام از عناوین بالا زیر شاخه هایی مختص به خود را دارند، به عنوان مثال در بخش مستند اجتماعی می توان به لایف استایل، مردم، کودکان در شهر و… اشاره کرد.

تا این اندازه کلی نگری خلاقیت و استعداد عکاسان جوان را از چشم ها محو خواهد کرد. ای کاش در کنار هزینه ها و زحمات، کمی برنامه ریزی و انسجام هدف بیشتری مورد توجه دبیران جشنواره ها قرار می گرفت.

نویسنده: آی تای شکیبافر ]]> یاداشت عکاس ها Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1360/t159539.html http://www.daneshju.ir/forum/forum723/thread159538-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:34:14 GMT موسیقی ما- لی لا رضایی: علی پهلوان که همیشه عنوان نماینده رسانه‌ای گروه آریان را با خود یدک می‌کشد، در گفت‌و‌گو با سایت موسیقی ما ازدریافت مجوز... موسیقی ما- لی لا رضایی: علی پهلوان که همیشه عنوان نماینده رسانه‌ای گروه آریان را با خود یدک می‌کشد، در گفت‌و‌گو با سایت موسیقی ما ازدریافت مجوز انتشار کتاب نتهای آریان خبر داد و در این رابطه به موسیقی ما گفت: یکشنبه این هفته از طریق شرکت ترانه شرقى با خبر شدم که کتاب نتهای گروه آریان مجوز انتشار خود را دریافت کرده و به زودی قرار است وارد مرحله نشر بشود. این کتاب شامل نت‌های خواننده و دیاگرام آکورد هاى گیتار بیش از بیست قطعه از آهنگ هایى است که تا کنون گروه آریان در آلبوم‌های خود اجرا کرده است.

علی پهلوان در ادامه گفت: در حال حاضر شرکت ترانه شرقى در حال مذاکره با ناشر جهت انتشار این کتاب است.

من این کتاب را سال گذشته تحویل شرکت فرهنگی-هنری ترانه شرقی دادم و گاهی به شوخی می‌گویم این کتاب به نوه‌های ما می‌رسد و آن‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند. چون هر کس که بعد از ما به انتشار کتاب خود اقدام کرده بود تا کنون آن را به بازار کتاب فرستاده است. من به شخصه پیگیر کارهاى آلبوم هستم و اصولاً بعد از تحویل آثار به شرکت ترانه شرقى امور انتشار و مجوز در حوزه اختیارات ایشان است.

وی در مورد آلبوم در دست تولید گروه آریان نیز گفت: از نظر من کار تولید و ساخت آلبوم به پایان رسیده است اما خرده کاری‌هایی مانند مسترینگ نهایی، بعداز دریافت مجوز انجام خواهد شد.

وی در مورد برگزاری کنسرت‌های گروه آریان در سال جدید گفت: فعلا خبری از کنسرت نیست. تصمیم داریم تا زمانی که آلبوم آریان ۵ منتشر نشده به برگزارى کنسرت اقدام نکنیم. چرا که از بس به اجرای قطعات قبلی خود از آلبوم‌های یک تا چهارآریان پرداخته‌ایم دیگر خودمان نیز خسته شده‌ایم. گر چه هواداران عزیزمان هیچ وقت سالنهاى کنسرت ما را خالى نگذاشته‌اند و ما هم سعى کردیم در این چند سالى که از آلبوم چهارم گذشته با تک آهنگ‌ها و سورپرایز هاى مختلف آن‌ها در کنسرت‌هایمان غافلگیر کنیم. ولى انشالله به محض اینکه آلبوم جدیدمان منتشر شود به برگزاری کنسرت‌های جدید اقدام خواهیم کرد.

این آهنگساز و خواننده در ادامه صحبت‌هایش در پاسخ به اینکه آیا آلبوم می‌تواند بدون اینکه با ممیزی مواجه شود، راه بازار را در پیش بگیرد، گفت: معمولا کارهای ما طوری نیست که به ممیزی و سانسور برسد چون سالهاست که داریم فعالیت می‌کنیم و کمابیش با موارد ممیزی، چارچوب‌ها و قوانین موجود در موسیقی آشنایی داریم و می‌دانیم که چه کاری بسازیم و عرضه کنیم تا با سانسور مواجه نشود. اوائل که کارمان را شروع کردیم‌گاه با این مساله مواجه می‌شدیم که اتفاقا بیشتر هم در زمینه کلام و شعر موسیقی امان بود. ولی اصولاً به یاد ندارم که با آهنگ حذفی یا تغییر اساسی مواجه شده باشیم. تغییرات تنها در حد واژه‌ها بوده است.

وی در ادامه گفت: البته‌‌ همان طور که می‌دانید ما حدود چهار سال است که آلبوم منتشر نکرده‌ایم و شاید هم این روز‌ها شرایط ممیزى تغییر کرده باشد. ولى اعضاى گروه آریان درگیر مسائل مجوز نیستند و این موضوع از طریق شرکت ترانه شرقى پیگیرى مى شود. شخص آقاى رجب‌پور هم با توجه به اینکه کاملاً به چارچوب هاى ممیزى در هر زمان واقف هستند پیش از آنکه آثار براى اخذ مجوز ارائه گردند، مواردى را که ممکن است مشکلى داشته باشند گوشزد مى کنند و ما آن‌ها را رفع مى کنیم. به این ترتیب فکر نمى کنم با مشکل خاصى در زمان اخذ مجوز روبرو مى شویم.

وی در پایان گفت: امیدوارم هر چه زود‌تر بتوانیم آلبوممان را به دست مخاطبان و علاقه مندانمان برسانیم تا به واسطه این آلبوم نفس تازه اى بگیریم.

شایان ذکر است که تاکنون نام آلبوم پنجم گروه آریان اعلام نشده است.


منبع : اختصاصی سایت موسیقی ما ]]> موسیقی ایرانی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f723/t159538.html http://www.daneshju.ir/forum/forum723/thread159537-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:33:31 GMT اوایل خرداد ماه؛ موسیقی ما- لی لا رضایی: آلبوم اول میثم مروستی مراحل تولید خود را سپری کرد و در روزهای آینده راه بازار را درپیش گرفته و به دست... اوایل خرداد ماه؛


موسیقی ما- لی لا رضایی: آلبوم اول میثم مروستی مراحل تولید خود را سپری کرد و در روزهای آینده راه بازار را درپیش گرفته و به دست مخاطبان خود می‌رسد.

میثم مروستی در این رابطه به موسیقی ما گفت: این آلبوم که «لحظه‌های بی‌هوا» نام دارد، شامل ۱۰ قطعه است. این قطعات عبارتند از: با تو آروم می‌شم، نیاز، لحظه‌های بی‌هوا، نباید باورم می‌شد، از آب‌ها به بعد، شورانگیز، کنار تو، مات هم می‌شیم و... ضمن اینکه یک قطعه رمیکس هم در آن گنجانده شده است.

وی ادامه داد: ترانه‌های این آلبوم را زهرا عاملی، داود رحمت الهی، مریم اسدی، امیر شاملو و امین بامشاد سرود ه‌اند که فضاهایی کاملا رمانتیک و عاشقانه دارند.

آلبوم میثم مروستی قرار است اوایل حرداد ماه منتشر شود


منبع : اختصاصی سایت موسیقی ما ]]> موسیقی ایرانی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f723/t159537.html http://www.daneshju.ir/forum/forum723/thread159536-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:32:38 GMT Image: http://www.musicema.com/images/cache/1337148321.jpg موسیقی ما- لی لا رضایی: پدرام کشتکار که مدتهای مدیدی را در بی‌خبری به سر می‌برد و کمتر...

موسیقی ما- لی لا رضایی: پدرام کشتکار که مدتهای مدیدی را در بی‌خبری به سر می‌برد و کمتر کسی می‌دانست که این روزهای تنهایی را چه می‌کند، در گفت‌و‌گو با موسیقی ما از حضور خود در بازار موسیقی و در جایگاه خواننده خبر داد و در این رابطه اظهار داشت: طی این مدت بی‌کار نبوده‌ام و در زمینه موسیقی فعالیت‌های چشمگیری داشته‌ام که مهم‌ترین آن‌ها که دلیل اصلی این عدم حضور من به حساب می‌آید، ساخت آلبوم به خوانندگی خود من است. قرارداد این آلبوم را سه سال پیش بسته‌ام و هم اکنون در گیر و دار به پایان رساندن آن هستم.

این آهنگساز و تنظیم کننده در ادامه متذکر شد: عنوان این آلبوم هنوز انتخاب نشده است. چون در حال حاضر کارهای بسیار مهم‌تر داریم که باید آن‌ها را به سرانجام برسانیم. برخی از قطعات این آلبوم آماده بوده و برخی نیز در مرحله ساخت خود به سر می‌برند.

وی در مورد همکاران خود در این پروژه اظهار داشت: بعداز سال ۱۳۷۶ که با بهروز صفاریان در آلبوم‌های فاصله و دورنگی همکاری داشتم دیگر این همکاری اتفاق نیفتاد. طی این سال‌ها در زمینه همکاری ما از هم دور بودیم اما رفاقت‌ها همچنان حفظ شده بود. حالا بعداز این همه سال که حدودا ۱۴ سال می‌شود امکان این همکاری فراهم شده و مجددا با هم بعداز سال‌ها، همکاری خوبی را با دوست و همکاری قدیمی خودم از سر گرفته‌ام و در یک آلبوم به صورت مشترک حضور داریم. نا‌گفته نماند که سعی کرده‌ام با همه حرفه‌ای‌ها و خوب‌های این عرصه همکاری کرده‌ام تا آلبوم خوبی را به بازار بفرستم.

گفتنی است که کشتکار تمامی قطعات آلبوم را وی با همراهی و کمک بهروز صفاریان ساخته و تنظیم خواهد کرد. وی همچنین گفت: تمام تلاشم این است که این آلبوم را امسال به بازار بفرستم. اما واقعیتش این است که نه بهروز وقت دارد و نه من! با این همه آن را تا پایان زمستان به بازار می‌فرستم.

وی در پاسخ به اینکه چرا طی این همه سال با بهروز صفاریان همکاری نداشته، گفت: دلیلش این است که هر یک از ما درگیر کارهای خود و خواننده‌هایی بودیم که برایشان آهنگ می‌ساختیم و تنظیم می‌کردیم. البته در برخی از کار‌ها ازنظریات هم بهره‌مند می‌شدیم ولی به صورت مشترک در یک آلبوم حضور نداشتیم. اما در این آلبوم هر دو حضور داریم و در واقع در یک اثر با هم همکاری می‌کنیم.

وی در مورد نتیجه این همکاری اظهار داشت: مطمئنم که نتیجه این همکاری رضایت بخش خواهد بود. چرا که بعداز این همه سال با کوله باری از تجربه در کنار هم هستیم و به کمک این تجربیات و حس‌های مشترکی که داریم، می‌توانیم به بهترین شکل ممکن کار کنیم. ضمن اینکه از هم شناخت هم پیدا کرده‌ایم و این شناخت کمک قابل توجهی به هرچه بهتر شدن آلبومم خواهد کرد. چرا که الان ما خیلی نسبت به گذشته فرق کردیم.

وی در پایان متذکر شد: سبک این آلبوم کاملا پاپ بوده و با تمام آلبوم‌هایی که تا کنون ساخته‌ایم، متفاوت بوده و فرق می‌کند.


منبع : اختصاصی سایت موسیقی ما ]]> موسیقی ایرانی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f723/t159536.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1259/thread159535-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:31:04 GMT جشنواره فیلم کن با حضور ستاره‌های سینما آغاز شد سینما ی ما-علی افتخاری:- شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن چهارشنبه با فیلم خانوادگی «قلمرو... جشنواره فیلم کن با حضور ستاره‌های سینما آغاز شد


سینما ی ما-علی افتخاری:- شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن چهارشنبه با فیلم خانوادگی «قلمرو طلوع ماه» به کارگردانی وس اندرسن آغاز شد.
این فیلم که داستان دو عاشق نوجوان را به تصویر می‌کشد، اولین فیلم از ۲۲ رقیب نخل طلای کن و آغازگر رویدادی سینمایی است که ۱۲ روز ادامه دارد.

بره‌نیس بژو بازیگر فیلم برنده اسکار «هنرمند» مجری مراسم افتتاحیه و اختتامیه این دوره جشنواره کن به همراه وس اندرسن کارگردان «قلمرو طلوع ماه»، بازیگران نوجوان فیلم او و ستاره‌های بزرگسال این فیلم شامل بروس ویلیس، تیلدا سوئینتن، بیل موری، ادوارد نورتن و جیسن شوارتزمن به طور رسمی روبان آغاز جشنواره کن ۲۰۱۲ را بریدند.
جسیکا چاستین، ایوا لانگوریا، هاروی واینستین، الک بالدوین و میشل هازاناویسیوس کارگردان فیلم «هنرمند» از دیگر چهره‌های سر‌شناس مراسم افتتاحیه جشنواره کن بودند.
«قلمرو طلوع ماه» چند ساعت پیش از اولین نمایش جهانی در کاخ جشنواره، برای نمایندگان رسانه‌های گروهی به نمایش درآمد و مورد استقبال قرار گرفت. اندرسن سازنده فیلم‌هایی چون «راشمور»، «خانواده رویال تننبام»، «زندگی در آب با استیو زیسو»، «دارجلینگ لیمیتد» و «آقای فاکس شگفت‌انگیز» است.
انتخاب «قلمرو طلوع ماه» به عنوان فیلم افتتاحیه جشنواره کن ۶۵ از این خبر می‌دهد که تی‌یری فرمو مدیر عامل جشنواره دوست دارد کن سکویی برای آن دسته فیلم‌های آمریکایی باشد که نه فیلم‌های پرهزینه استودیویی هستند و نه فیلم‌های مستقل از نوع جشنواره ساندنس.

نانی مورتی فیلمساز ایتالیایی که خود برنده جایزه نخل طلا شده، رئیس هیئت داوران بخش مسابقه اصلی است که برنده نخل طلا را انتخاب می‌کنند.

یکی از سئوال‌هایی که او و هشت همکارش از جمله یوان مگرگور بازیگر بریتانیایی، دایان کروگر بازیگر آلمانی و الکساندر پین کارگردان آمریکایی روز چهارشنبه با آن روبرو شدند، حضور نداشتن هیچ فیلمساز زن در بخش مسابقه اصلی و تنها حضور دو فیلمساز زن در بخش نوعی نگاه بود.


آندرا آرنولد فیلمنامه‌نویس و کارگردان بریتانیایی و یکی دیگر از داوران بخش مسابقه اصلی در یک نشست مطبوعاتی گفت: «جای تاسف و بسیار باعث ناامیدی است که تنها تعداد کمی از زنان به فیلمسازی روی آورده‌اند. جشنواره کن صرفا بیانگر چیزی است که واقعا در دنیای فیلمسازی جریان دارد.»


آرنولد که دو فیلم اولش «جاده سرخ» و «مخزن ماهی» هر دو برنده جایزه هیئت داوران جشنواره کن شد، تاکید کرد: «دوست دارم فیلم‌هایم به دلایل درست انتخاب شوند، نه صرفا چون یک فیلمساز زن هستم.»
دایان کروگر هم هر نوع جنسیت‌گرایی در کن را رد کرد و گفت: «برعکس، برداشت من این است که کن از زنان استقبال می‌کند. اینکه امسال هیچ فیلمساز زن در میان رقبای نخل طلا نیست، اتفاقی است.»
جین کمپیون فیلمساز نیوزیلندی که در ۱۹۹۳ با «پیانو» برنده نخل طلا شد، تنها فیلمساز زن است که در تاریخ برگزاری جشنواره اینجایزه را دریافت کرده است. پارسال چهار فیلمساز زن در بخش مسابقه حضور داشتند که بی‌سابقه بود.
دیوید کراننبرگ، کن لوچ، می‌شائل هانکه، عباس کیارستمی، ژاک اودیار، وال‌تر سالس و آلن رنه از جمله فیلمسازانی هستند که بخت دریافت جایزه اصلی جشنواره کن امسال را دارند.
روز پنجشنبه «زنگ و استخوان» ساخته ژاک اودیار که استاد تریلرهای عصبی است، در کن روی پرده می‌رود. ماریون کوتیار در این فیلم نقش یک تربیت‌کننده وال قاتل را بازی می‌کند که دچار تراژدی می‌شود.


شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن ۲۷ مه (۷ خرداد) با درام «ترز د» به کارگردانی کلود می‌لر فیلمساز فقید فرانسوی به پایان می‌رسد.

منبع : خبر آنلاین ]]> فستیوال و جشن های سینمائی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1259/t159535.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1259/thread159534-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:30:36 GMT سینما ی ما-علی افتخاری: کارگردانان فیلم‌های هنری و چهره‌های سر‌شناس هالیوود از روز چهارشنبه برای حدود دو هفته در مهم‌ترین جشنواره سینمایی دنیا گرد هم... سینما ی ما-علی افتخاری: کارگردانان فیلم‌های هنری و چهره‌های سر‌شناس هالیوود از روز چهارشنبه برای حدود دو هفته در مهم‌ترین جشنواره سینمایی دنیا گرد هم می‌آیند.
دیوید کراننبرگ، کن لوچ، می‌شائل هانکه و عباس کیارستمی از جمله ۲۲ فیلمساز بین‌المللی هستند که برای دریافت نخل طلای شصت و پنجمین دوره جشنواره فیلم کن رقابت خواهند کردند.


انتظار می‌رود نیکول کیدمن، ماریون کوتیار، جسیکا چاستین، کایلی می‌نوگ، کریستن استیوارت، رابرت پاتینسن و براد پیت و د‌ه‌ها ستاره درجه یک دیگر نیز در این رویداد هنری که از ۱۶ تا ۲۷ مه (۲۷ اردیبهشت تا ۷ خرداد) برگزار می‌شود، شرکت کنند.


تی‌یری فرمو مدیر عامل جشنواره کن که به همراه همکارانش فیلم‌های بخش رسمی جشنواره - رقبای نخل طلا و ۱۷ فیلم بخش نوعی نگاه - را از میان ۱۸۰۰ فیلم متقاضی انتخاب کرده، گفت: «اگر در دنیای سینما هستید، کن برای شما همچنان حکم جایی را دارد که نباید از دست بدهید.»


نانی مورتی فیلمساز ایتالیایی برنده جایزه نخل طلا ریاست هیئت داوران بخش مسابقه اصلی جشنواره کن ۶۵ را به عهده دارد و به همراه هشت همکار خود شامل یوان مگرگور بازیگر بریتانیایی، دایان کروگر بازیگر آلمانی، الکساندر پین کارگردان آمریکایی، هیام عباس بازیگر و کارگردان فلسطینی، آندرا آرنولد فیلمنامه‌نویس و کارگردان بریتانیایی، امانوئل دوو بازیگر فرانسوی، ژان-پل گوتیه طراح مد فرانسوی و رائول پک کارگردان اهل هائیتی، برنده جایزه نخل طلا را انتخاب می‌کند.

تیم راث بازیگر و کارگردان بریتانیایی هم رئیس داوران بخش نوعی نگاه است که به استعدادهای جدید اختصاص دارد.

جشنواره کن با نمایش «قلمرو طلوع ماه» ساخته وس اندرسن فیلمساز آمریکایی آغاز می‌شود. این فیلم داستان دو عاشق نوجوان است که در دهه ۱۹۶۰ از شهر کوچک خود در نیو اینگلند فرار می‌کنند. کلان‌تر شهر (با بازی بروس ویلیس) و پدر و مادر دختر (بیل موری و فرانسیس مکدارمند) برای پیدا کردن آن‌ها وارد عمل می‌شوند.
دو فیلمساز تکرو آمریکایی بخت دریافت جایزه نخل طلا را دارند: لی دانیلز با فیلم «گزارشگر» با بازی جان کیوساک و متیو مکاناهی درباره گزارشگری که در حال تحقیق درباره یک پرونده مربوط به بند محکومین به مرگ است و جف دانیلز با فیلم «گِل» با بازی مکاناهی و ریس ویدرسپون درباره دو پسر نوجوان و یک فراری.
دیوید کراننبرگ فیلمساز کانادایی تریلر «کاسموپلیس» را به فرنچ ریوی‌یرا می‌آورد. این فیلم بر مبنای رمان‌دان دلیلو ساخته شده و داستان یک مولتی میلیونر (با بازی رابرت پاتینسن) را در ادیسه‌ای ۲۴ ساعته در سراسر منهتن به تصویر می‌کشد. جالب اینکه امسال براندون پسر کراننبرگ هم با فیلم «Antiviral» در بخش نوعی نگاه حضور دارد.
جان هیلکوت و اندرو دامینیک فیلمسازان استرالیایی در بخش مسابقه اصلی دو فیلم دارند که داستان آن در آمریکا روی می‌دهد: درام با موضوع قاچاق «بی‌قانون» و فیلم گانگستری «آن‌ها را با ملایمت بکش».


وال‌تر سالس برزیلی هم با فیلم «در جاده» می‌آید که از روی رمان جک کرواک ساخته شده است. آمریکای لاتین در مجموع دو فیلم در بخش رسمی و چند فیلم در دو بخش مهم دیگر کن دوهفته کارگردانان و هفته منتقدان دارد.


سیاست جهانی نیز در رقابت برای دریافت نخل طلا نقش دارد؛ «پس از نبرد» ساخته یسری نصرالله فیلمساز مصری درباره بهار عربی یکی از فیلم‌های بخش مسابقه اصلی است.
از سوی دیگر فمینیست‌ها از اینکه امسال هیچ کارگردان زن در بخش مسابقه اصلی حضور ندارد دلگیر هستند. تنها دو فیلمساز فرانسوی کا‌ترین کورسینی («سه دنیا») و سیلوی ورید («اعتراف یک فرزند قرن») در بخش نوعی نگاه رقابت می‌کنند.

سه فیلمساز فرانسوی بخت دریافت جایزه اصلی جشنواره کن امسال را دارند: آلن رنه فیلمساز پیشکسوت که در ۹۰ سالگی با «هنوز هیچی ندیده‌ای» به کن بازگشته، لیوس کاراکس با «Holy Motors» و ژاک اودیار با «زنگ و استخوان» با بازی ماریون کوتیار به نقش یک تربیت‌کننده وال قاتل که دچار یک تراژدی می‌شود.
از دیگر فیلمسازان اروپایی شاخص بخش مسابقه اصلی می‌توان به می‌شائل هانکه اتریشی اشاره کرد که با «عشق» ‌به کن می‌آید. ایزابل اوپر ستاره فرانسوی در این فیلم نقش دختر زنی را بازی می‌کند که سکته مغزی کرده است.
کن لوچ بریتانیایی با فیلم «سهم فرشتگان» برای هفدهمین بار به کن بازمی‌گردد. در غیاب لارس فون تریر فیلمساز دانمارکی که پارسال به خاطر اظهارات نسنجیده خود در هواداری از هیتلر از جشنواره کن اخراج شد، توماس وینتربرگ فیلمساز هم‌وطن او با درام «شکار» در جشنواره حضور خواهد داشت.
کریستیان مونگیو رومانیایی که سال ۲۰۰۷ با فیلم «چهار ماه، سه هفته و دو روز» برنده جایزه نخل طلا شد، امسال با «آن طرف تپه‌ها» درباره دو یتیم به کن بازمی‌گردد.
سینمای آسیا دو نماینده در بخش مسابقه اصلی دارد: تریلر «طعم پول» ساخته‌ایم سانگ-سو از کره جنوبی و فیلم هنگ کنگی «در کشور دیگر» به کارگردانی هونگ سانگ-سو.
عباس کیارستمی فیلمساز ایرانی برنده جایزه نخل طلا در ۷۲ سالگی با فیلم «مثل یک عاشق» در کن رقابت خواهد کرد. داستان این فیلم در ژاپن اتفاق می‌افتد و رین تاکاناشی و تاداشی اوکونو در آن بازی می‌کنند. «مثل یک عاشق» تولید ژاپن و فرانسه و زبان آن ژاپنی است.
کیارستمی سال ۱۹۹۷ برای «طعم گیلاس» برنده جایزه نخل طلای کن شد و با فیلم‌های «زیر درختان زیتون»، «ده» و «کپی برابر اصل» نیز در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن حضور داشته است. فیلم آخر دو سال پیش جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره را برای ژولیت بینوش به همراه داشت.
«در مه» ساخته سرگئی لوزنیتسا، «بهشت: عشق» به کارگردانی اولریش سیدی، «Post tenebras lux» ساخته کارلوس ریگاداس و «واقعیت» به کارگردانی ماتئو گارونه دیگر رقبای نخل طلای این دوره جشنواره کن هستند.

یکی از فیلم‌های مهم بخش خارج از مسابقه «همینگوی و گلهورن» ساخته فیلیپ کافمن است. کلایو اوون در این فیلم نقش همینگوی و نیکول کیدمن نقش گلهورن سومین همسر او را بازی می‌کند.
یک خانواده محترم» اولین فیلم بلند داستانی مسعود بخشی به عنوان تنها نماینده سینمای ایران در جشنواره کن ۲۰۱۲ در بخش جنبی دو هفته کارگردانان به نمایش درمی‌آید.
«یک خانواده محترم» به کارگردانی مسعود بخشی در بخش دو هفته کارگردانان روی پرده می‌رود

باابک حمیدیان، مهرداد صدیقیان، آهو خردمند، مهران احمدی، پریوش نظریه، بهناز جعفری، مهرداد ضیایی، داود فتحعلی‌بیگی و... در این فیلم بازی می‌کنند که داستان آن در بستر حوادث بعد از انقلاب بخصوص آزادی خرمشهر روی می‌دهد. «یک خانواده محترم» در کنار جوایز بخش دو هفته کارگردانان بخت دریافت جایزه دوربین طلایی را هم دارد.


بره‌نیس بژو بازیگر فیلم برنده اسکار «هنرمند» مجری مراسم افتتاحیه و اختتامیه این دوره جشنواره کن است. درام «ترز د» به کارگردانی کلود می‌لر فیلمساز فقید فرانسوی فیلم اختتامیه جشنواره است.


امسال نوری بیلگه جیلان، فیلمساز ترک جایزه کالسکه طلایی بخش جنبی دو هفته کارگردانان را دریافت می‌کند. برگزارکنندگان جشنواره کن به مناسبت پنجاهمین سال درگذشت مریلین مونرو بازیگر آمریکایی، او را چهره پوس‌تر این دوره جوایز خود قرار دادند.


جشنواره کن روز ۲۰ مه رسما شصت و پنج ساله می‌شود و به همین مناسبت برنامه‌های ویژه در نظر گرفته شده است.‌‌ همان روز کمیسیون اروپا در جشنواره کن اولین جایزه رسانه‌ای اتحادیه اروپا را به اصغر فرهادی اعطاء خواهد کرد.


آندرولا واسیلیو کمیسر اتحادیه اروپا در امور آموزش، فرهنگ، چندزبانی و جوانان اینجایزه را به فیلمساز ایرانی برنده اسکار و الکساندر ماله-گی تهیه‌کننده او از شرکت فرانسوی «ممنتو فیلمز» اعطاء خواهد کرد.


فرهادی و ماله-گی جایزه رسانه‌ای اتحادیه اروپا را برای پروژه جدید خود دریافت می‌کنند که پاییز امسال به زبان فرانسوی در فرانسه فیلمبرداری خواهد شد. عنوان فیلم هنوز مشخص نیست.


جایزه رسانه‌های اتحادیه اروپا به بهترین پروژه با احتمال موفقیت تجاری اعطاء می‌شود. هدف از اعطای اینجایزه آسان ساختن برقراری ارتباط فرهنگی بین دست‌اندرکاران حرفه‌ای سینما از طریق تکنولوژی دیجیتال است.

منبع : خبر آنلاین ]]> فستیوال و جشن های سینمائی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1259/t159534.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1099/thread159533-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:29:44 GMT Image: http://jahan.cinemaema.com/parameters/jahan/images/cache/5b/7917d3407edcbdf2485568bb3f7ec10d.jpg انجلینا جولی یک هلی کوپ‌تر به براد پیت...

انجلینا جولی یک هلی کوپ‌تر به براد پیت هدیه داد.


سینمای ما-آرین سعیدی: به نقل از روزنامه ساندی تایمز آنجلینا جولی هلیکوپتری به مبلغ یک میلیون پوند به نامزدش هدیه داد. این زوج در خانه مشترکی که در جنوب فرانسه دارند، زمین بزرگی را برای آموزش هوانوردی اختصاص داده‌اند. براد پیت و انجلینا جولی ترجیح می‌دهند که به طور خصوصی سفر کنند. از نظر آنجلینا این هدیه یک غافلگیری تمام عیار برای براد پیت است.. هرچند براد پیت گواهی خلبانی هواپیما هم دارد اما برای راندن هلی کوپ‌تر باید آموزش ببیند.

منبع : سینمای ما ]]> فیلم و سینمای جهان Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1099/t159533.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1099/thread159532-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:28:53 GMT مرگ بازیگری از دوران قدیم Image: http://jahan.cinemaema.com/parameters/jahan/images/cache/a6/a402d3d81038c3a65b7438b30feeb19c.jpg سینمای... مرگ بازیگری از دوران قدیم




سینمای ما-«جویس ردمن» که دو بار نامزد دریافت جایزهٔ اسکار برای نقش مکمل زن شده بود، روز پنجشنبه در سن ۹۶ سالگی درگذشت.

«ردمن» در سال ۱۹۶۳ به خاطر نقش‌آفرینی در کنار «آلبرت فینی» در فیلم «تام جونز» نامزد دریافت اسکار شده بود. وی برای ایفای نقش در نسخهٔ سینمایی «اتللو» در سال ۱۹۶۵ در نقش «امیلا» برای دومین بار نامزد دریاف جایزه اسکار شد.

به گزارش ورایتی، «جویس ردمن» که در آکادمی هنرهای دراماتیک تحصیل کرد، برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ در فیلم «آلیس از پشت شیشه» جلوی دوربین رفت.

وی همچنین در در دههٔ ۳۰ میلادی در فیلم‌های «کلمات در قاب پنجره» و «جانسون جنتلمن نبود» نیز ایفای نقش کرده بود.

«ردمن» در دههٔ ۴۰ میلادی در فیلم‌های «یاران شیطان»، «شب دوازدهم» و «پیترپن» ظاهر شد و توانست با بازی در فیلم «پیرجینت» و «ریچارد دوم» و «شاه لیر» در نقش «الیویر» خود را مطرح کند.

وی همچنین در سال ۱۹۴۹ در نقش لیدی مکبث در یک برنامهٔ زنده تلویزیونی به ایفای نقش پرداخت. «ردمن» در آخرین حضورش در سال ۲۰۱۱ در فیلم «ویکتوریا و آلبرت» در نقش ملکهٔ انگلیسی ظاهر شد.

منبع : ایسنا ]]> فیلم و سینمای جهان Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1099/t159532.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1259/thread159531-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:28:11 GMT چرا همهٔ نامزدهای نخل طلای کن باید مرد باشند؟ سینمای ما-جمعی از فیلم‌سازان زن در مقاله‌ای انتقادآمیز در روزنامهٔ لوموند فرانسه، از برگزارکنندگان... چرا همهٔ نامزدهای نخل طلای کن باید مرد باشند؟

سینمای ما-جمعی از فیلم‌سازان زن در مقاله‌ای انتقادآمیز در روزنامهٔ لوموند فرانسه، از برگزارکنندگان جشنوارهٔ فیلم کن به علت حضور نداشتن حتی یک کارگردان زن در بخش رقابتی گلایه کردند.

شصت‌وپنجمین جشنوارهٔ فیلم کن در حالی از روز چهارشنبه آغاز خواهد شد که در میان ۲۲ فیلم حاضر در بخش رقابتی نامزد نخل طلا حتی یک کارگردان زن نیز دیده نمی‌شود.

به همین دلیل جمعی از فیلمسازان زن فرانسوی با انتشار مقاله‌ای انتقادآمیز در روزنامهٔ پرتیراژ لوموند، جشنوارهٔ کن را به جانبداری از کارگردانان مرد و نادیده گرفتن فیلمسازان زن متهم کردند.

این مقاله روز شنبه با امضای «ویرجینی دسپنتس»، «کولین سرائو» و «فانی کوتونکو» در روزنامهٔ لوموند منتشر شد تا معتبر‌ترین رویداد سینمایی دنیا به فاصلهٔ دو روز تا آغاز آن وارد بحث داغ طرفداری از کارگردانان مرد شود.

کن
در همین حال گروه فمنیستی «Le Barbe» که این اقدام تحت نظر آن انجام گرفته است، همزمان یک تومار اینترنتی تنظیم کرد که بیش از یک‌هزار نفر از شهروندان فرانسوی با امضای آن اعتراض خود را به برگزارکنندگان جشنوارهٔ کن اعلام کردند.

در مقالهٔ منتشر شده در روزنامهٔ لوموند آمده است: «کارگردانان ۲۲ فیلم بخش رقابتی جشنوارهٔ امسال کن به صورت تصادفی همگی مرد هستند. ۶۳ سال از عمر جشنوارهٔ کن می‌گذرد اما ارزش‌های نمادین که هنر هفتم را شکل می‌دهند توسط این جشنواره به سخره گرفته شده‌اند.»

در ادامهٔ این مقاله آمده است: «تن‌ها یک‌بار در سال ۱۹۹۳ جایزهٔ نخل طلا به یک کارگردان زن (جین کمپیون) اعطا شد و در سال ۲۰۱۱ شاید به دلیل عدم هوشیاری برگزارکنندگان جشنوارهٔ چهار کارگردان زن در میان نامزدهای نخل طلا قرار گرفتند.»

روزنامهٔ لوموند در ادامهٔ این مقاله انتقادی نوشته است: «امسال شما آقایان بیدار شده‌اید و ما از این مساله بسیار خرسندیم. جشنوارهٔ امسال کن فرصت قدرت‌نمایی بیشتری به وس اندرسن، ‌ ژاک آئودیار، دیوید لینچ، مایک لی، عباس کیارستمی، کن لوچ و دیگر فیلمسازان مرد خواهد داد.»

از نکات قابل توجه جشنوارهٔ امسال کن این است که تنها هفت فیلمساز زن که همگی فرانسوی هستند، در بخش‌های اصلی این رویداد سینمایی فیلم‌های خود را اکران خواهند کرد.

در همین حال «تی‌یری فرمائو»، رییس جشنوارهٔ کن در واکنش به این اظهارات تند، اتهام‌های مطرح‌شده در این مقالهٔ انتقادی را بی‌اساس دانست و گفت: به عنوان یک شهروند، از فعالیت‌های فمنیستی حمایت می‌کنم، اما به‌عنوان یک سینماگر حرفه‌ای آثاری را انتخاب می‌کنم که واقعا مبنای کیفی داشته باشند. ما هرگز به این بهانه که یک فیلم توسط یک کارگردان زن ساخته شده است از شایستگی و کیفیت آن چشم‌پوشی نمی‌کنیم.»

وی افزود: «در این حقیقت تردیدی وجود ندارد که در دنیای سینما باید فضا و فرصت بیشتری به زنان داده شود. اما این پرسش و مساله نباید در جشنوارهٔ کن مطرح شود. بلکه در تمام طول سال باید به آن پرداخت. حقوق زنان باید در مکان‌هایی غیر از جشنواره‌ی‌ کن مورد دفاع قرار بگیرد. اینکه در طول برگزاری جشنوارهٔ کن به موضوع دفاع از حقوق زنان پرداخته شود بد نیست، اما نمی‌توان جشنواره کن را متهم کرد که در اختیار کارگردانان مرد است.»

در همین حال نشریه‌ها و مجلات سر‌شناس ویژهٔ زنان در فرانسه در وب‌سایت‌های خود تومار اینترنتی با موضوع حمایت جشنوارهٔ کن از کارگردانان مرد و نادیده گرفتن فیلمسازان زن را منتشر کرده‌ان

منبع : ایسنا ]]> فستیوال و جشن های سینمائی Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1259/t159531.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1099/thread159530-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:27:31 GMT Image: http://jahan.cinemaema.com/parameters/jahan/images/cache/15/9c68a39064e374a31ad3fcccfbcc4732.jpg بازسازی «کری» استيفن كينگ و برايان...

بازسازی «کری» استيفن كينگ و برايان دي‌پالما در راه است


سینمای ما-یاس قانعی: جولین مور به بازسازی فیلم ترسناك و مشهور سال‌های ۱۹۷۰ «کری» می‌پیوندد. در این فیلم که برگرفته از کتاب مشهوری به قلم استفن کینگ است و برايان دي پالما كارگرداني‌ش كرده، نوجوانی پی به نیروهای فو ق طبیعی خود می‌برد و از آن نیرو برای انتقام جویی استفاده می‌کند.

بازیگر «سایه‌های تاریک» کلوی مورتس نقش« کری» را ایفا می‌کند و جولین مور نقش مادر این نوجوان را. کیمبرلی پیرس کارگردانی‌این پروژه را بر عهده دارد که در کارنامه‌اش فیلم مشهور پسران نمی‌گریند به چشم می‌خورد. کیمبرلی اعتقاد دارد که نسخه جدید تلخ‌تر و روان‌شناختی‌تر خواهد بود. گابریلا وایلد هم ابفاگر یکی از نقش‌ها خواهد بود.

منبع : سینمای ما ]]> فیلم و سینمای جهان Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1099/t159530.html http://www.daneshju.ir/forum/forum1099/thread159529-new-post.html Thu, 17 May 2012 09:26:36 GMT تام هنکس بر صحنه تئاتر سینمای ما-«تام هنکس»، بازیگر سر‌شناس هالیوود برای اولین‌بار در دنیای تئا‌تر به روی صحنه می‌رود. «تام هنکس»، بازیگر... تام هنکس بر صحنه تئاتر



سینمای ما-«تام هنکس»، بازیگر سر‌شناس هالیوود برای اولین‌بار در دنیای تئا‌تر به روی صحنه می‌رود.
«تام هنکس»، بازیگر آمریکایی برندهٔ اسکار برای اولین‌بار در نمایشی به نام «مرد خوش‌شانس» در تئا‌تر «برادوی» هنرنمایی می‌کند.
بازیگر فیلم‌های مطرحی چون «مسیر سبز» و «ترمینال» اعلام کرد، در این پروژه با «نورا افرون»، نویسنده و کارگردان فیلم «بی‌خوابی در سیاتل» همکاری می‌کند. «مرد خوش‌شانس» نمایش زندگینامه‌ای است که در «برادوی» به روی صحنه می‌رود.
به گزارش نیویورک تایمز، تام هنکس ۵۵ ساله نقش «مایک مک‌آلری» گزارشگر را در این اثر اقتباس ایفا می‌کند. «مک‌ آلری» گزارشگری بوده که اخبار جنایت‌ها و مهم‌ترین رسوایی‌های شهر نیویورک را پوشش می‌داده است. وی که به خاطر فعالیت‌های گسترده‌اش موفق به کسب جایزه «پولیتزر» شد، در سال ۱۹۹۸در سن ۴۱ سالگی درگذشت.

«جورج سی. ولف» که «فرشتگان در آمریکا» را در کارنامهٔ حرفه‌ای خود دارد، کارگردانی «مرد خوش‌شانس» را بر عهده گرفته است. پیش‌نمایش این اثر در ماه ژانویه آغاز می‌شود. پروژهٔ جدید هنکس در بهار ۲۰۱۳ به صورت رسمی به نمایش درمی‌آید.
«تام هنکس» طی سال‌های اخیر کارهای متفاوتی در درام‌های جدی، کمدی و پویانمایی اجرا کرده است. او در هر دو سری فیلم کارتونی «داستان اسباب‌بازی‌ها»، صدای وودی - عروسک گاوچران - را اجرا کرده است.
هنکس در حال حاضر یکی از مردان پرطرفدار هالیوود است که دستمزد او برای هریک از فیلم‌های آخرش ۲۰ میلیون دلار بوده است. بازی او در نقش دوست داشتنی «فارست گامپ» ۷۰ میلیون دلار درآمد برایش به‌همراه داشت.

وی دوبار در سال‌های ۱۹۹۳ برای «فیلادلفیا» و ۱۹۹۴ برای «فارست گامپ» موفق به کسب جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد شد. ‌

از معروف‌ترین آثار هنکس می‌توان به «بی‌خواب در سیاتل»، «نجات سرباز رایان»، «جاده‌ای به‌سوی تباهی»، «ترمینال» و «رمز داوینچی» اشاره کرد. وی کسب خرس نقره‌ای جشنواره برلین در سال ۱۹۹۴ و چهار جایزه گلدن گلوب را در کارنامه افتخارات سینمایی‌اش دارد

منبع : ایسنا ]]> فیلم و سینمای جهان Negar68 http://www.daneshju.ir/forum/f1099/t159529.html