Disc Jockey) DJ) - از صفحه‌هاي چهل‌و‌پنج دور تا دور دنيا‏

[ICE]

DJ
- از صفحه‌هاي چهل‌و‌پنج دور تا دور دنيا‏


امروزه در بسياري از مهماني‌ها، كلوپ‌ها و حتي در ميان اعضاي گروه‌هاي موسيقي نشاني از پديده‌اي به نام «دي‌جي‌» (‏DJ‏) ‏يافت م ي‌شود. كارهاي تركيبي، ساخت قطعات موزيكال بدون وقفه (‏Non Stop‏)، فضاسازي و ايجاد اصوات گوناگون ‏گوشه‌اي از فعاليت هنري و تخصصي آنها است.‏‎ ‎دي‌جي مخفف «ديسك جاكي» (‏Disc Jockey‏) است. منظور از ديسك ‏همان صفحه‌ي موسيقي است و جاكي نيز به معني چابك‌سوار است. اين تركيب، اصطلاحي است كه اوايل دهه‌ي 30 و توسط ‏اهالي منطقه‌ي «برانكس» در نيويورك باب شد. سير تحول و تاريخچه‌ي حدوداً 70 ساله‌ي فعاليت دي‌جي‌ها رانمي‌توان منفك ‏از تحول «تِرن تِيبل» (‏Turntable‏) و سازهاي الكترونيك نظير سينتي‌سايزر و پيانوالكتريك بررسي كرد. در ادامه به چند ‏تكنيك معمول دي‌جي‌ها و ب ه تاريخچه‌ي مختصري از اين روند اشاره مي‌شود:‏

‏«کول هرک» (‏kool Herc‏) را می‌توان اولین دی‌جی «هیپ هاپ» (‏Hip Hop‏) دانست که بانی تحولی در این زمینه بود. او ‏با استفاده از یک ميكسِر صدا (‏Audio Mixer‏) و دو دستگاه پخش یکسان اصوات را با تکنیک «تغییر» (‏Switching‏) از ‏یک «دِک» به دِک دیگر منتقل می‌کرد و به وسیله‌ی میکسِر، اصوات «کوبه‌ای» (‏percussive‏) را به صورت پس‌زمینه یا غالب ‏بر موسيقي اضافه می‌کرد. تکنیک دیگری که به نام او ثبت شده «شكستن بيت‌ها» (‏Break Beats‏) است. در این تکنیک ‏تکه‌هایی از موسيقي‌های مختلف در کنار هم قرار م ی‌گیرند و درقالب ریتمیک یا ملودیک جدیدی ظاهر می‌شوند. این تکنیک ‏م یکسی از ترانه‌ها و آواهایی است که می‌توانند کنار هم قرارگیرند.‏
ايجاد غش در ريتم (‏Syncopation‏) در اوايل دهه‌ي 60 توسط «كلمنت داد»، «دوك رايد» و همكارانشان پديد آمد. اين ‏تكنيك همان‌طور كه از نامش پيداست مجموعه‌اي از تغيير سرعت‌هاي آني در ريتم است.‏
درسال 1977 «تئودور» (‏Theodore‏) 14 ساله، تکنیک «اِسكرچ» (‏Scratch‏) را به نام خود به ثبت رساند. هن گامی که او با ‏دستگاه پخش خود در اتاقش مشغول بالا و پایین پریدن بود ب ا صدای خشمگین مادرش به خود آمد و هنگامی که صدای پای ‏مادرش را نزد یک‌تر شنید به سمت دستگاه رفت و به طور اتفاقی صفحه را در خلاف جهت حرکت داد و صدایی که از ‏صفحه بیرون آمد میخکوبش کرد. بارها این کار را تکرار کرد و پی‌برد که براساس سرعت تغییر جهت، اصوات مختلفی از ‏دستگاه شنیده می‌شود. در حال حاضر این تکنیک یکی از معمول‌ترین تکنیک‌ها درمیان د ی‌جی‌ها است.‏
پيشينه‌ي استفاده از تِرن تِيبل (به عنوان يك آلت مو سيقايي و جزيي از موسيقي) به اواسط دهه‌ي30 بازمي‌گردد، زماني كه ‏‏«جان‌كيج» (‏John Cage‏) موزيسين آوانگارد آمريكايي ايده‌هايي درباره‌ي ا ستفاده از اين دستگاه‌ در موسيقي‌اش ارايه داد. ‏ايده‌هايي كه توسط «پير شافر» (‏Pierre Schaeffer‏) فرانسوي در دهه‌ي 40 تكامل يافت. در خلال جنگ جهان ي دوم به ‏مراتب از تِرن‌تِيبل استفاده شد، بخصوص در هنگام استراحت و در سالن‌هاي غذاخوري سربازان و اين پديده باعث شد تا ‏گروه‌ها و خوانندگ اني چون «گلن ميلر» (‏Glen Miller‏)، «اندروزسيسترز» (‏Andrews Sisters‏) و «بني‌گودمن» (‏Benny‏ ‏Goodman‏) ناچار نباشند مسافت‌هاي طولاني را به ‌خاطر تقويت روحيه‌ي سربازان طي كنند! با ورود صفحه‌هاي 45 دور در ‏سال 1950 گوش‌سپرد ن به موسيقي جنبه‌ي عمومي‌تري يافت. هر جواني به راحتي قادر بود كه در سفرها و مهماني‌ها دستگاه ‏‏45 دورش را با خود حمل كند و جديدترين مو سيقي‌ها را در اختيار داشته باشد. به موازات اين روند استفاده از سازها ي ‏الكترونيك رواج بيشتري يافت. در سير تحول موسيقي الكترونيك و همچنين تِرن‌تِيبل و ايجاد موجي جديد در اين موسيقي ‏‏(دهه‌هاي 30 و40) مخترعين، كاربرها و متخصصين ديگري نيز نقش داشتند، نياز به شنيدن اصوات جديد‌ ب خصوص در ‏صنعت سينما و حضور مخترعيني چون «اسكار سالا‌» و «لئون ترمين » و موزيسين‌هايي چون «اشتوكهاوزن‌»آلماني و «پير بولز» ‏فرانسوي در روند اين جريان بسيار موثربود.از «تراوتونيم»(‏Trautonium‏) دستگاه ساخته ‌شده توسط سالا در بسياري از ‏فيلم‌هاي هيچكاك استفاده‌شد همچنين در موسيقي متن چند اثر سينمايي«جك آرنولد» نشانه‌هايي از ساز الكترونيك ابدايي ‏لئون ترمين روس(به نام ترمين) وجود دارد. اما در دهه‌ي 50 در جاماييكا داد و رايد، نخستين تكنيسين‌هايي بودند كه به طور ‏متمركز بر روي اصوات الكترونيك و افزايش‎ ‎‏ قابلیت تِرن تِيبل کار کردند. از سال 1958 و با اختراع پیانو‌الکتریک موج ‏جدیدی شکل گرفت که با ساخت سینتی‌سایزر «موگ» توسط «رابرت موگ» (‏Robert Moog‏) و پس از آن ‏سينتي‌سايزرهاي‌ «ا ِي.آر.پي»‌ و «رولند»‌، تکامل یافت. در طراحي نخستين سينتي‌سايزر موگ دو موزيسين به نام‌هاي ‏‏«هربرت.اي.دوچ» و «والتر كارلوس» همكاري داش تند و پس از موفقيت آلبومي از كارلوس (‏Switched On Bach‏) كه در ‏آن از موگ ا ستفاده‌شده بود، «ميك‌جگر» و «بيتلز» نيز به استفاده از اين سينتي‌سا يزر روي آوردند. در اين دهه«اریک ستی» ‏‏(‏Eric Satie‏) و «آرنولد شونبرگ» (‏Arnold Schonberg‏) قطعاتی بر پایه‌ی قواعد ریاضی تنظیم کردند و «لوییجی ‏رو سولو» (‏Luigi‏ ‏Russolo‏ ) گستره‌ی وسیعی از ماشین‌ها و دستگاه‌های گوناگون- از ماشین چمن زنی گرفته تا ‏دستگاه‌های پِرِس-� را در موسیقی‌اش به کار گرفت.‏

منبع؟خبرگذاری فرهنگ و آهنگ

صمد طالقاني


پيشينه‌ي استفاده از تِرن تِيبل به اواسط دهه‌ي30 بازمي‌گردد، زماني كه «جان‌كيج» موزيسين آوانگارد آمريكايي ايده‌هايي ‏درباره‌ي استفاده از اين دستگاه‌ در موسيقي‌اش ارائه داد. ايده‌هايي كه توسط «پير شافر» فرانسوي در دهه‌ي 40 تكامل يافت.‏

[ICE]

گردهمایی و مهمانی‌ها در محله‌ی برانکس ن یویورک پاتوق افراد مستعدی چون کول‌هرک، «گرندمسترفلش (‏Grandmaster ‎Flash‏) و «آفریکا بامباتا» (‏Africa Bambaata‏) بود که در دهه‌ی 70 به بزرگ‌ترین د ی‌جی‌های دنیا بدل شدند.اواخر ‏دهه‌ي60با ورود تِرن‌تِيبل‌های «هاي- ‌ فاي» (‏Hi-Fi‏)، سینتی‌سایزرهای جدید و با رواج موسيقي «دیسکو» (‏Disco‏ ‏Music‏) توسط دی‌جی‌هایی چون «جیورجیو مورودر» (‏Giorgio Moroder‏) ایتالیا یی،يكي‌از نخستين‌گروه‌هاي ‏الکترونیك_ با همکاری «رالف‌هاتر» (‏Ralf Hutter‏)، «فلورین‌اشنایدر» (‏Florian Schneider‏)، «کلاوس‌دینگر» (‏Klaus ‎Dinger‏) و «توماس هومان» (‏‎(Thomas Homann‏ _ با نام «کرفت ورک» (‏Kraftwerk‏)‏‎ ‎در «دوسلدورف» آلمان شکل ‏گرفت. در اولین آلبوم گروه با نام «کرفت ورک» از نسل دوم سینتی‌سایزرهای موگ و رولند برای ایجاد اصوات و قطعات ‏الکترونیک بد یع استفاده شد.‏
از سال 1979 تا اوایل دهه‌ی 80 با توجه به سوق یافتن هیپ ‌هاپ تجاری به سمت استفاده از گروه‌های «فانک» (‏Funk‏) به ‏جای دی‌جی‌ها، شاهد سيري نزولي در فعاليت دي‌جي‌ها هستيم. ‏
در سال 1983 «هربي‌ه نكُك» (‏Herbie Hancock‏) موسيقي‌دان مشهور جاز پس از شنيدن آلبوم «مگاميكس‌» (‏Mega‏ ‏Mix‏) از دي‌جي «دي‌اس‌تي» (‏D.S.T‏) ترغيب شد تا در ترانه‌ي «را ك‌ايت» (‏Rock it‏) از اين دي‌جي استفاده كند. علاوه ‌بر ‏استقبال خوبي كه از اين آلبوم در سراسر جهان شد، دي‌جي دي‌اس‌تي در تور بين‌المللي هن كك هم او را همراهي كرد.‏
دو سال بعد كمپاني «آكايي» با توليد سمپلر مدل «900 ‏S‏» تحول ديگري ايجاد كرد. اين سمپلر توانايي بسيار بالايي در «كپچر» ‏‏(‏Capture‏) كردن صداهاي زنده‌ي موجود داشت. اواسط دهه‌ي 80 ن خستين مسابقه‌ي معتبر و رسمي دي‌جي‌ها «دي.ام.سي» (‏D.M.C‏) با حمايت كم پاني«تكنيكس»برگزارشد،شرط حضور در اين رقابت استفاده از ترن‌تيبل‌هاي مدل «‏SL‏1200» و «‏‎ ‎SL‏1210» و ميكسرهاي مدل «‏SH_EX‏1200» اين كمپاني بود و به هر دي‌جي 6 دقيقه فرصت داده مي‌شد.‏
از ابتداي اين رقابت‌ها در سال 1985 تا به‌حال دي‌جي «كريز» (‏Craze‏) اهل «ميامي» آمريكا با سه دوره قهرماني و «كيوبرت» ‏‏(‏Q bert‏) آمريكايي با دو دوره قهرماني ركورددار د ريافت «ترن‌تيبل‌طلايي» هستند و جوان‌ترين قهرمان اين مسابقات نيز ‏دي‌جي «اي‌ـ ترك» (‏A_Track‏) كانادايي است كه با 15 سال سن در سال 1997 موفق به دريافت اين عنوان شد.با نگاهي به ‏تاريخچه‌ي اين مسابقات پي مي‌بر يم كه اكثر عناوين در اختيار آمريكايي‌ها و اروپايي‌ها است.تنها درسال 2002 «كنتارو» ‏‏(‏Kentaro‏)‏‎ ‎دي‌جي ژاپني ترن‌تيبل‌طلايي را به خانه برد. در آخرين دوره‌ي مسابقات(2004)مقام اول به «آي.ايمرج» ‏‏(‏I.Emerge‏) از آمريكا رسيد.‏
اواخر دهه‌ي 80 استفاده از تِرن تِيبل‌ها‎ ‎با افول مواجه شد، كه اين مساله بيشتر به تغيير ذايقه‌ي عامه باز ‌مي‌گشت. د ي‌جي‌ها به ‏صورت محدود فعاليت مي‌كردند و دي.ام.سي رونق سابق را نداش ت. ‏
دي‌جي‌ «مايك» (‏Mike‏) و دي‌جي «آپولو» (‏Apollo‏) در سال 1990 نخستين گروه مستقل اسكرچ را (‏Shadow Of The ‎Prophet‏) تشكيل دادند. اين دو دي‌جي مشهور پيش‌ از اين با گروهي «رَپ» (‏F.M.‎‏2.0) در تورهاي متعدد دور آمريكا و ‏اروپا شركت كرده بودند. ‏
دي.ام.سي در سال 1991 با رونق بيشتري برگزار شد. پوشش خبري اين رقابت در شبكه‌هاي مختلف و معتبر تلويزيوني و ‏پخش م ستقيم آن در پانزده كشور توجه بسياري از جهانيان را به اين مسابقه معطوف كرد. دي‌جي كيوبِرت با برتري مطلق در ‏پنج رشته به مقام اول رسيد. كيوبر ت به همراه دي‌جي «شُرت‌كات» (‏Short cut‏) (برنده‌ي سه دروه‌ي مسابقات در كرانه‌ي ‏باختري) و دي‌جي «ديسك» (‏Disc‏) گروهي به نام «تِرن‌تِيبل درا گونز» (‏Turntable Dragons‏) را تشكيل دادند كه آوازه‌ي ‏آن به تمامي جهان رسيد. ‏
درسال 1996 مسابقه‌ي بين‌المللي ديگري در آمريكا با نام «آي.تي.اف» (‏International Turntablist Federation‏) ‏برگزار شد. اين مسابقه با افتتاحيه‌ي باشكوه و با اجراي گروه مشهور «ران دي.ام.سي» (‏Run D.M.C‏) برگزار شد. ‏دي‌جي‌هايي از 39 كشور جهان در اين رقابت شركت كردند و 6 شبكه‌ي تلويزيوني بين‌الم للي به طور مستقيم اين رقابت را ‏پوشش دادند. ظهور پديده‌هايي از كشورهايي نظير اكراين، كاستاريكا، كنيا، بلغارستان و چك در اين مسابقه قاب ل‌ توجه بود. ‏
در 23 مارچ 1997 هم‌زمان با اولين ماه‌گرفتگي كامل سال، نخستين كانال تِرن‌تِيبل در ‌آمريكا به همين نام راه‌اندازي شد. در ‏سال اول، فعاليت اين كانال منطقه‌اي بود اما از ژوئن سال 1998 پخش برنام ه‌هاي اين كانال سراسري شد. برنامه‌هايي شامل ‏آموزش تكنيك‌ها، مصاح به، آشنايي با استعداد‌هاي جوان و پوشش خبري اتفاقات منطقه‌اي و بين ‌المللي در اين زمينه. ‏
ظهور شبكه‌ي تِرن تِيبل و مسابقه‌ي آي.اف.تي زمينه را براي انتشار آلبوم‌هاي اختصاصي دي‌جي‌هايي چون «اسپوكي» ‏‏(‏Spooky‏)، «كم» (‏Cam‏)، « كراش» (‏Crush‏) و «راب‌سوايفت» (‏Rob Swift‏) ايجاد كرد و تورهاي اختصاصي دي‌جي‌ها ‏افزايش چشم‌گيري يافت، به طوري كه امروزه بسياري از دي‌جي‌ها بيش‌ از نيمي از سال را صرف برگزاري تور و ضبط ‏آلبوم‌هاي اختصاصي‌شان مي‌كنند. ‏

این مقاله در شماره 6 ماهنامه فرهنگ و آهنگ به چاپ رسیده است.‏

[ICE]

پیدایش دی‌جی‌ها



کارهای ترکیبی، ساخت قطعات موزیکال بدون وقفه (‏Non Stop‏)، فضاسازی و ایجاد اصوات گوناگون ‏گوشه‌ای از فعالیت هنری و تخصصی آنها است.‏‎ ‎دی‌جی مخفف «دیسک جاکی» (‏Disc Jockey‏) است. منظور از دیسک ‏همان صفحه‌ی موسیقی است و جاکی نیز به معنی چابک‌سوار است. این ترکیب، اصطلاحی است که اوایل دهه‌ی ۳۰ و توسط ‏اهالی منطقه‌ی «برانکس» در نیویورک باب شد. سیر تحول و تاریخچه‌ی حدوداً ۷۰ ساله‌ی فعالیت دی‌جی‌ها رانمی‌توان منفک ‏از تحول «تِرن تِیبل» (‏Turntable‏) و سازهای الکترونیک نظیر سینتی‌سایزر و پیانوالکتریک بررسی کرد. در ادامه به چند ‏تکنیک معمول دی‌جی‌ها و ب ه تاریخچه‌ی مختصری از این روند اشاره می‌شود:‏


‏«کول هرک» (‏kool Herc‏) را می‌توان اولین دی‌جی «هیپ هاپ» (‏Hip Hop‏) دانست که بانی تحولی در این زمینه بود. او ‏با استفاده از یک میکسِر صدا (‏Audio Mixer‏) و دو دستگاه پخش یکسان اصوات را با تکنیک «تغییر» (‏Switching‏) از ‏یک «دِک» به دِک دیگر منتقل می‌کرد و به وسیله‌ی میکسِر، اصوات «کوبه‌ای» (‏percussive‏) را به صورت پس‌زمینه یا غالب ‏بر موسیقی اضلفه می‌کرد. تکنیک دیگری که به نام او ثبت شده «شکستن بیت‌ها» (‏Break Beats‏) است. در این تکنیک ‏تکه‌هایی از موسیقی‌های مختلف در کنار هم قرار م ی‌گیرند و درقالب ریتمیک یا ملودیک جدیدی ظاهر می‌شوند. این تکنیک ‏م یکسی از ترانه‌ها و آواهایی است که می‌توانند کنار هم قرارگیرند.‏
ایجاد غش در ریتم (‏Syncopation‏) در اوایل دهه‌ی ۶۰ توسط «کلمنت داد»، «دوک راید» و همکارانشان پدید آمد. این ‏تکنیک همان‌طور که از نامش پیداست مجموعه‌ای از تغییر سرعت‌های آنی در ریتم است.‏
درسال ۱۹۷۷ «تئودور» (‏Theodore‏) ۱۴ ساله، تکنیک «اِسکرچ» (‏Scratch‏) را به نام خود به ثبت رساند. هنگامی که او با ‏دستگاه پخش خود در اتاقش مشغول بالا و پایین پریدن بود با صدای خشمگین مادرش به خود آمد و هنگامی که صدای پای ‏مادرش را نزد یک‌تر شنید به سمت دستگاه رفت و به طور اتفاقی صفحه را در خلاف جهت حرکت داد و صدایی که از ‏صفحه بیرون آمد میخکوبش کرد. بارها این کار را تکرار کرد و پی‌برد که براساس سرعت تغییر جهت، اصوات مختلفی از ‏دستگاه شنیده می‌شود. در حال حاضر این تکنیک یکی از معمول‌ترین تکنیک‌ها درمیان د ی‌جی‌ها است.‏


پیشینه‌ی استفاده از تِرن تِیبل (به عنوان یک آلت مو سیقایی و جزیی از موسیقی) به اواسط دهه‌ی۳۰ بازمی‌گردد، زمانی که ‏‏«جان‌کیج» (‏John Cage‏) موزیسین آوانگارد آمریکایی ایده‌هایی درباره‌ی ا ستفاده از این دستگاه‌ در موسیقی‌اش ارایه داد. ‏ایده‌هایی که توسط «شافر» (‏Pierre Schaeffer‏) فرانسوی در دهه‌ی ۴۰ تکامل یافت.
در خلال جنگ جهان ی دوم به ‏مراتب از تِرن‌تِیبل استفاده شد، بخصوص در هنگام استراحت و در سالن‌های غذاخوری سربازان و این پدیده باعث شد تا ‏گروه‌ها و خوانندگ انی چون «گلن میلر» (‏Glen Miller‏)، «اندروزسیسترز» (‏Andrews Sisters‏) و «بنی‌گودمن» (‏Benny‏ ‏Goodman‏) ناچار نباشند مسافت‌های طولانی را به ‌خاطر تقویت روحیه‌ی سربازان طی کنند! با ورود صفحه‌های ۴۵ دور در ‏سال ۱۹۵۰ گوش‌سپرد ن به موسیقی جنبه‌ی عمومی‌تری یافت.


هر جوانی به راحتی قادر بود که در سفرها و مهمانی‌ها دستگاه ‏‏۴۵ دورش را با خود حمل کند و جدیدترین مو سیقی‌ها را در اختیار داشته باشد. به موازات این روند استفاده از سازها ی ‏الکترونیک رواج بیشتری یافت.
در سیر تحول موسیقی الکترونیک و همچنین تِرن‌تِیبل و ایجاد موجی جدید در این موسیقی ‏‏(دهه‌های ۳۰ و۴۰) مخترعین، کاربرها و متخصصین دیگری نیز نقش داشتند، نیاز به شنیدن اصوات جدید‌ ب خصوص در ‏صنعت سینما و حضور مخترعینی چون «اسکار سالا‌» و «لئون ترمین » و موزیسین‌هایی چون «اشتوکهاوزن‌»آلمانی و «پیر بولز» ‏فرانسوی در روند این جریان بسیار موثربود.از «تراوتونیم»(‏Trautonium‏) دستگاه ساخته ‌شده توسط سالا در بسیاری از ‏فیلم‌های هیچکاک استفاده‌شد همچنین در موسیقی متن چند اثر سینمایی«جک آرنولد» نشانه‌هایی از ساز الکترونیک بدایی ‏لئون ترمین روس(به نام ترمین) وجود دارد. اما در دهه‌ی ۵۰ در جاماییکا داد و راید، نخستین تکنیسین‌هایی بودند که به طور ‏متمرکز بر روی اصوات الکترونیک و افزایش‎ ‎‏قابلیت تِرن تِیبل کار کردند.


از سال ۱۹۵۸ و با اختراع پیانو‌الکتریک موج ‏جدیدی شکل گرفت که با ساخت سینتی‌سایزر «موگ» توسط «رابرت موگ» (‏Robert Moog‏) و پس از آن ‏سینتی‌سایزرهای‌ «ا ِی.آر.پی»‌ و «رولند»‌، تکامل یافت. در طراحی نخستین سینتی‌سایزر موگ و موزیسین به نام‌های ‏‏«هربرت.ای.دوچ» و «والتر کارلوس» همکاری داش تند و پس از موفقیت آلبومی از کارلوس (‏Switched On Bach‏) که در ‏آن از موگ ا ستفاده‌شده بود، «میک‌جگر» و «بیتلز» نیز به استفاده از این سینتی‌سا یزر روی آوردند. در این دهه«اریک ستی» ‏‏(‏Eric Satie‏) و «آرنولد شونبرگ» (‏Arnold Schonberg‏) قطعاتی بر پایه‌ی قواعد ریاضی تنظیم کردند و «لوییجی ‏رو سولو» (‏Luigi‏ ‏Russolo‏ ) گستره‌ی وسیعی از ماشین‌ها و دستگاه‌های گوناگون- از ماشین چمن زنی گرفته تا ‏دستگاه‌های پِرِس- را در موسیقی‌اش به کار گرفت.‏


گردهمایی و مهمانی‌ها در محله‌ی برانکس ن یویورک پاتوق افراد مستعدی چون کول‌هرک، «گرندمسترفلش (‏Grandmaster ‎Flash‏) و «آفریکا بامباتا» (‏Africa Bambaata‏) بود که در دهه‌ی ۷۰ به بزرگ‌ترین د ی‌جی‌های دنیا بدل شدند.
اواخر ‏دهه‌ی۶۰با ورود تِرن‌تِیبل‌های «های- فای» (‏Hi-Fi‏)، سینتی‌سایزرهای جدید و با رواج موسیقی «دیسکو» (‏Disco‏ ‏Music‏) توسط دی‌جی‌هایی چون «جیورجیو مورودر» (‏Giorgio Moroder‏) ایتالیا یی،یکی‌از نخستین‌گروه‌های ‏الکترونیک_ با همکاری «رالف‌هاتر» (‏Ralf Hutter‏)، «فلورین‌اشنایدر» (‏Florian Schneider‏)، «کلاوس‌دینگر» (‏Klaus ‎Dinger‏) و «توماس هومان» (‏‎(Thomas Homann‏ _ با نام «کرفت ورک» (‏Kraftwerk‏)‏‎ ‎در «دوسلورف» آلمان شکل ‏گرفت. در اولین آلبوم گروه با نام «کرفت ورک» از نسل دوم سینتی‌سایزرهای موگ و رولند برای ایجاد اصوات و قطعات ‏الکترونیک بد یع استفاده شد.‏


از سال ۱۹۷۹ تا اوایل دهه‌ی ۸۰ با توجه به سوق یافتن هیپ ‌هاپ تجاری به سمت استفاده از
گروه‌های «فانک» (‏Funk‏) به ‏جای دی‌جی‌ها، شاهد سیری نزولی در فعالیت دی‌جی‌ها هستیم. ‏
در سال ۱۹۸۳ «هربی‌ه نکُک» (‏Herbie Hancock‏) موسیقی‌دان مشهور جاز پس از شنیدن آلبوم «مگامیکس‌» (‏Mega‏ ‏Mix‏) از دی‌جی «دی‌اس‌تی» (‏D.S.T‏) ترغیب شد تا در ترانه‌ی «را ک‌ایت» (‏Rock it‏) از این دی‌جی استفاده کند. علاوه ‌بر ‏استقبال خوبی که از این آلبوم در سراسر جهان شد، دی‌جی دی‌اس‌تی در تور بین‌المللی هن کک هم او را همراهی کرد.‏
دو سال بعد کمپانی «آکایی» با تولید سمپلر مدل «۹۰۰ ‏S‏» تحول دیگری ایجاد کرد. این سمپلر توانایی بسیار بالایی در «کپچر» ‏‏(‏Capture‏) کردن صداهای زنده‌ی موجود داشت. اواسط دهه‌ی ۸۰ ن خستین مسابقه‌ی معتبر و رسمی دی‌جی‌ها «دی.ام.سی» (‏D.M.C‏) با حمایت کم پانی«تکنیکس»برگزارشد،شرط حضور در این رقابت استفاده از ترن‌تیبل‌های مدل «‏SL‏۱۲۰۰» و «‏‎ ‎SL‏۱۲۱۰» و میکسرهای مدل «‏SH_EX‏۱۲۰۰» این کمپانی بود و به هر دی‌جی ۶ دقیقه فرصت داده می‌شد.‏


از ابتدای این رقابت‌ها در سال ۱۹۸۵ تا به‌حال دی‌جی «کریز» (‏Craze‏) اهل «میامی» آمریکا با سه دوره قهرمانی و «کیوبرت» ‏‏(‏Q bert‏) آمریکایی با دو دوره قهرمانی رکورددار د ریافت «ترن‌تیبل‌طلایی» هستند و جوان‌ترین قهرمان این مسابقات نیز ‏دی‌جی «ای‌ـ ترک» (‏A_Track‏) کانادایی است که با ۱۵ سال سن در سال ۱۹۹۷ موفق به دریافت این عنوان شد.با نگاهی به ‏تاریخچه‌ی این مسابقات پی می‌بر یم که اکثر عناوین در اختیار آمریکایی‌ها و اروپایی‌ها است.تنها درسال ۲۰۰۲ «کنتارو» ‏‏(‏Kentaro‏)‏‎ ‎دی‌جی ژاپنی ترن‌تیبل‌طلایی را به خانه برد. در آخرین دوره‌ی مسابقات(۲۰۰۴)مقام اول به «آی.ایمرج» ‏‏(‏I.Emerge‏) از آمریکا رسید.‏


اواخر دهه‌ی ۸۰ استفاده از تِرن تِیبل‌ها‎ ‎با افول مواجه شد، که این مساله بیشتر به تغییر ذایقه‌ی عامه باز ‌می‌گشت. د ی‌جی‌ها به ‏صورت محدود فعالیت می‌کردند و دی.ام.سی رونق سابق را نداش ت. ‏
دی‌جی‌ «مایک» (‏Mike‏) و دی‌جی «آپولو» (‏Apollo‏) در سال ۱۹۹۰ نخستین گروه مستقل اسکرچ را (‏Shadow Of The ‎Prophet‏) تشکیل دادند. این دو دی‌جی مشهور پیش‌ از این با گروهی «رَپ» (‏F.M.‎‏۲.۰) در تورهای متعدد دور آمریکا و ‏اروپا شرکت کرده بودند. ‏
دی.ام.سی در سال ۱۹۹۱ با رونق بیشتری برگزار ش پوشش خبری این رقابت در شبکه‌های مختلف و معتبر تلویزیونی و ‏پخش م ستقیم آن در پانزده کشور توجه بسیاری از جهانیان را به این مسابقه معطوف کرد. دی‌جی کیوبِرت با برتری مطلق در ‏پنج رشته به مقام اول رسید. کیوبر ت به همراه دی‌جی «شُرت‌کات» (‏Short cut‏) (برنده‌ی سه دروه‌ی مسابقات در کرانه‌ی ‏باختری) و دی‌جی «دیسک» (‏Disc‏) گروهی به نام «تِرن‌تِیبل درا گونز» (‏Turntable Dragons‏) را تشکیل دادند که آوازه‌ی ‏آن به تمامی جهان رسید. ‏


درسال ۱۹۹۶ مسابقه‌ی بین‌المللی دیگری در آمریکا با نام «آی.تی.اف» (‏International Turntablist Federation‏) ‏برگزار شد. این مسابقه با افتتاحیه‌ی باشکوه و با اجرای گروه مشهور «ران دی.ام.سی» (‏Run D.M.C‏) برگزار شد. ‏دی‌جی‌هایی از ۳۹ کشور جهان در این رقابت شرکت کردند و ۶ شبکه‌ی تلویزیونی بین‌الم للی به طور مستقیم این رقابت را ‏پوشش دادند. ظهور پدیده‌هایی از کشورهایی نظیر اکراین، کاستاریکا، کنیا، بلغارستان و چک در این مسابقه قاب ل‌ توجه بود. ‏
در ۲۳ مارچ ۱۹۹۷ هم‌زمان با اولین ماه‌گرفتگی کامل سال، نخستین کانال تِرن‌تِیبل در ‌آمریکا به همین نام راه‌اندازی شد. در ‏سال اول، فعالیت این کانال منطقه‌ای بود اما از ژوئن سال ۱۹۹۸ پخش برنام ه‌های این کانال سراسری شد. برنامه‌هایی شامل ‏آموزش تکنیک‌ها، مصاح به، آشنایی با استعداد‌های جوان و پوشش خبری اتفاقات منطقه‌ای و بین ‌المللی در این زمینه. ‏
ظهور شبکه‌ی تِرن تِیبل و مسابقه‌ی آی.اف.تی زمینه را برای انتشار آلبوم‌های اختصاصی دی‌جی‌هایی چون «اسپوکی» ‏‏(‏Spooky‏)، «کم» (‏Cam‏)، « کراش» (‏Crush‏) و «راب‌سوایفت» (‏Rob Swift‏) ایجاد کرد و تورهای اختصاصی دی‌جی‌ها ‏افزایش چشم‌گیری یافت، به طوری که امروزه بسیاری از دی‌جی‌ها بیش‌ از نیمی از سال را صرف برگزاری تور و ضبط ‏آلبوم‌های اختصاصی‌شان می‌کنند.