بحث: آیا خانمها و آقایان میتوانند تنها دوست یکدیگر باشند؟

[Partizan62]

آیا یک پدر حق مراقبت و کنترل فرزندشو برای اینکه به انحراف کشده نشه رو نداره؟

چرا ندارن . من نمی دونم شما با طرح این سوال به چه نتیجه ای می خواین برسید؟ من صحبتم اینکه اول جامعه و خانواده ها باید ارتباط بین دو جنس را بپذیره ونفی نکنه بعد بستری برای یک ارتباط سالم بوجود بیاره . معنی همین فراهم کردن بستر همون مراقبت و کنترل رو هم شامل می شه فکر کنم در پست قبلی بهش اشاره کردم .

عد شما اومدین با همون جمله که " به جامعه ربطی نداره " جواب منو دادین.

در جواب این جمله بود:

 چرا در جواب این سوال خانواده و جامعه رو محکوم می کنید؟

جالبه که شما مسئله نیاز دو جنس مخلف به هم رو پیش کشیدید. من هم از طرح این سوال که "هدف من به عنوان یک پسر از دوستی با یک دختر چیه؟" این رو میخواستم بدونم که مسئله روباط دوستی عادیه یا همینی که شما میگین.

میدونم که شما جمله قبلیمو با کلمه دید تک بعدی جواب میدین. اما باور کنین بعد از اعتراض شما من نخواستم کشش بین دو جنس رو مطرح کنم تا خودتون گفتین. این کار شما تک بعدی کردن مسئله نیست؟ شما دلیل دیگه ای برای جدا تمایز دوستی با جنس مخالف از موافق نیاوردین تا بعد دیگه ای هم بهش اضافه کنیم.

بنید بنظر من هرچقدر هم فوایدی با دوستی با جنس موافق باشه اما جای این گرایش و نیاز به شناخت و ارتباط با جنس مخالف رو پر نمی کنه

این کجاش دید تک بعدی دوست عزیز؟ من میگم خوب فواید باشه ولی چه ربطی به ارتباط با جنس مخالف داره؟

گرایش هست کسی منکر این موضوع نیست. جنس و مخالف و موافق مثل دو قطب مخالف می مونن که همیشه جاذبه ای بین آنها هست . حالا این گرایش می تونه سر منشا جنسی و عاطفی داشته باشه اما این موضوع بخشی از ارتباط رو تشکیل میده. اما دوست عزیز من بارها دارم یک جمله رو تکرار می کنم به صرف این گرایش دلیل منطقی بین تفکیک این دوجنس وجود نداره . دید تک بعدی زمانی حاصل می شه که تنها به خاطر این موضوع بیایم نفی کنید این روابط رو . باز هم تاکید می کنم برقراری روابط جنسی بخشی از روابط رو تشکیل میده اما نمی شه به طور یقین گفت که دوستی بین خانمها و آقایان الزاما به روابط جنسی کشیده می شه . تو فرهنگ های مختلف هم نگرش جوامع نسبت به این موضوع متفاوته . در خیلی از جوامع روابط جنسی رو به عنوان بخشی از ارتباط می پذیرند یعنی نفی نمی کنن و به چشم یک ناهنجاری و ابتذال بهش نگاه نمی کنن .
در جامعه ما این دید متفاوته و آن چه که تعریف پاکی یک دختر دارن , یک ارزش محسوب می شه . من نمی گم این تفکر اشتباه هست یا غلط اما به صرف همچین دیدگاهی باز هم لزومی به نفی ارتباط وجود نداره.
البته میدونم شما هم بارها تکرار کردین با نفس روابط مشکلی ندارید. باز نگید من کجا گفتم ارتباط رو نفی میکنم

موفق باشید

[premier]

سلام
پاسخ قبلی تونو خوندم و کمی تغییر لحن شما نسبت به ارسالهای اولتون توش احساس میشد.
من هم با فکر هایی که درباره این قضیه کردم و با صحبت هایی که با دوستانم برای پیداکردن جواب برای بحث با شما کردم به نتایج خوبی رسیدم.
------------
هنوز با اصل قضیه مخالفت هایی دارم و به خاطر این که این موضوع هنوز به خوبی توی جامعه جا نیفتاده و مشکلاتی رو برای هر دو طرف پیش میاره کمی باهاش مخالفم. غلت مهم دیگه ای هم که داره اینه که همه پسر ها برای دوسنی با یک دختر ، و همه دخترها برای دوستی با یک پسر مناسب نیستند. همونطور که همه دوست های همجنس با یک نفر برای دوستی با اون مناسب نیستند. اما برای کشف خصلت های نهفته یک دوست با جنس مخالف باید زحمت بیشتری کشید.
-----------
همونطور که گفتم بهتره طی یک نظر سنجی کلی تر ، بقیه دوستامون هم نظرشونو بدن.
موفق باشید.

[Neo philosopher]

قبل از هر چیز باید بررسی کرد:

۱-فرد در زندگی‌ شخصی‌ چقدر از رابطهٔ رمانتیک خود با همسرش یا دوست دختر اصلیش ارضا میشود

۲-فرد مقابل(کسی‌ که با او ارتباط برقراری می‌کند) تا چه حد توانایی ارضا این نیاز رو دارد (از نظر رمانتیک تا چه حد او را ارضا می‌کند)یا از نظر احساسی‌ چه قدر به یکدیگر نزدیک هستند

۳-چه ضوابطی رو برای ارتباط خود تعیین کردند(مثلا تصور کنید پدر یک خانواده از بهزیستی یک نفر رو به خونه میاره و به فرزندی قبول می‌کنه در اینجا اگر فرزندان اصلی‌ او جنس مخالف باشند:

تقریبا می‌شه گفت هیچ رابطه یا احساس شهوانی یا جنسی‌ به وجود نخواهد اومد به دلیل این برنامه‌ریزی ذهنی‌ که اون برادر / خواهر منه

این است اصل برقراری یک رابطه سالم و بی‌ نظیر