مدرسان شریف ۹۳
سایت علمی دانشجویان ایران
دانـلـود مقـالات آی اس آی 
از تـمامـی پـایـگـاه های آنـلایــن، بـه سـادگـی!
موسسه پژوهش یادبرگ
صفحه 3 از 5 ابتداابتدا 12345 آخرینآخرین
در حال نمایش 21 تا 30 از مجموع 41

تاپیک: ماشین های سنگین در اینجا

  1. Top | #21

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    کامیونهای انترناش

    این شرکت در حال حاضر Navistar International نام دارد و کامیونهایش را با نام تجاری International روانه بازار میکند. تولیدات دیگر این سازنده نشان تجاری MaxxForce برای موتورهای دیزل، IC برای اتوبوس و...
    این شرکت در حال حاضر در ایالات متحده، کانادا، مکزیک، برزیل و 60 کشور جهان نمایندگی دارد.
    تاریخ تاسیس این شرکت بر میگردد به سال 1847 میلادی زمانی که Cyrus Hall McCormick توانست طرح دروکننده کشاورزی خود را توسعه دهد. طرح این درو کننده raper از پدرش به او رسیده بود. نام شرکت او McCormick Harvesting Machine Company نام داشت که به معنای شرکت ماشینهای دروکننده مک کرمیک است. در سال 1902 این شرکت به همراه سازنده دیگری به نام Deering Harvester Company در یکدیگر ادغام شدند و نام اینترنشنال هاروستر به وجود آمد. International Harvester که به اختصار IH نامیده میشد. در سالهای دهه 80 میلادی بخشهایی از کارخانه از جمله قسمت تولیدات کشاورزی مثل تراکتور فروخته شد و در نهایت 1986 کارخانه رسماً به Navistar International تغییر نام داد. در حال حاضر کامیونهای تولیدی با نشان International فروخته میشوند.
    از مدلهای قدیمی این شرکت نمونه paystar 5000 دماغ دار در ایران موجود است.( کشنده های سفید دماغ دار) این نمونه در سال 1972 جهت فعالیت های سنگین وزن، ساختمانی و... معرفی شد.
    و یک نمونه مدل بی دماغ که ترن استار نام دارد.(عکس پایین مطلب) یک نمونه بی دماغ هم بعدها وارد ایران شد که نامش را نمیدانم .(عکس پایین صفحه)
    از کامیونهای جدید این شرکت میتوان از کشنده های LoneStar، ProStar، TranStar و... نام برد که البته طرح های خاص خودشان را دارند.
    دوستان عزیز بسیاری از سایتهای عکس محدودبت هایی در زمینه انتشار عکس دارند. برای مشاهده عکس های لازم میتوانید کلمات کلیدی را جستجو کنید. کلیه دوستانی هم که اطلاعاتی از مدلهای موجود در ایران دارند میتوانند ارسال کنند در همین صفحه به نام خودشان منتشر میشود. برای اطلاعات بیشتر از گروه تولیدات اینترنشنال به سایت www.internationaldelivers.com مراجعه کنید.
    عکس زیر را در یک ظهر گرم تابستانی در محله های حاشیه ای شهر کرمان گرفتم. (ترن استار)




    عکس زیر متعلق به یک مدل نسبتاً قدیمی است که نام آن نمیدانم.( عکس حوالی پایانه بار کرمان گرفته شده است)

    استاد آقا میری
  2. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  3. Top | #22

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    ماک

    /*/*]]>*/
    کامیونهای جدید ماک در کلاسهای سنگین و نیمه سنگین.

    ماک در حال حاضر چندین دهه است که در ایران فروش نداشته است و این باعث شده با وجود علاقه اکثر ایرانی ها به این نشان آشنایی چندانی با کامیونهای جدید ماک نداشته باشیم.

    در کامیونهای ماک جدید از موتورهایی با نام MP( Mack Power) استفاده میشود و که برای کاربری های مورد نظر از کلاسهای MP7 و MP8 ­و نهایتاً موتورهای قدرتمند MP10 استفاده میکنند. این موتورها استانداردهای آلایندگی EPA آمریکایی را پوشش میدهند. موتورهای MP8 با 13 لیتر حجم قدرتهایی از 415 اسب بخار تا 485 اسب بخار را پوشش میدهند و موتورهای 11 لیتری MP7 قدرتهایی از 325 تا 405 اسب بخار را شامل میشوند. موتورهای MP10 با 16 لیتر حجم قدرتهایی مابین 515 تا 605 اسب بخار را شامل میشود. در کامیونهای ماک جدید از مجموعه متنوعی از گیربکسهای ساخت Allison, Eaton و گیربکسهای اختصاصی ماک با نام Maxitorque استفاده میکنند و بر اساس نیاز خریدار میتوان گزینه های متعددی را انتخاب کرد. در سطح رفاهی هم ماک با کابین های بزرگ، خشن و دماغ دار خود تمام نیازهای یک راننده را برطرف میکند.
    در کلاس نیمه سنگین ماک کامیونهای گرانیت Granite را به صورت کشنده و باری عرضه کرده است که برای کمپرسی، میکسر، مصارف نظامی و بسیاری مصارف دیگر قابل استفاده است . این کامیون از موتورهای کلاس MP7 و MP8 براساس نیاز مشتری استفاده میکند.
    برای حمل اتوبانی یا بزرگراهی ماک سری جدید کشنده پیناکل pinnacle را جایگزین سری Vision کرده است. پیناکل میتواند از موتورهای MP7 و 8 استفاده کند.
    و در نهایت برای حمل سنگین کشنده تایتن با کسر ت (TITAN) یا همان تیتان خودمان را معرفی کرده است و برای مصارف نظامی، خارج از جاده، محموله های فوق سنگین مورد استقاده قرار میگیرد و موتورهای MP10 را مورد استفاده قرار میدهد.


  4. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  5. Top | #23

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    آخرین بولداگ های قرمز


    کشنده ماک CH دماغ دار در سال 1988 از سوی شرکت ماک روانه بازار شد و تعدادی از این کشنده ها اولین بار در دی ماه سال 1370 وارد کشور شد تا علاقمندان پس از سالها یک مدل از کشنده موتور جلو ماک را در جاده های کشور مشاهده کنند.

    طراحان ماک تاکید زیادی بر آیرودینامیک بودن اتاق داشته که می توان افزایش عرض اتاق را از جلو اتاق به سمت کابین خواب را دلیلی بر این دیدگاه دانست، سپرهای بزرگ و قوس دار، باک های استوانه ای، جعبه های کناری اتاق، پله های بزرگ و دستگیره های استیل به همراه یک بولداگ فلزی روی درب موتور از مشخصه های ظاهری این کشنده ماک هستند. با قدم گذاشتن به داخل کابین اولین چیزی که نگاه را به سمت خود می کشد صندلی چرمی راننده و کمک راننده است، غربیلک فرمان به سبک خودروهای رالی دو شاخه است و نشان ماک نیز در وسط آن خودنمایی می کند، داشبورد تخت که شامل صفحه نمایشگری ساده و یک کنسول مرکزی است دور موتور آن بدون مشخص کردن محدوده قرمز تا 2400 دور در دقیقه و حداکثر سرعت آن تا 160 کیلومتر در ساعت نشانه گذاری شده است، در روی کنسول مرکزی نیز ادواتی مانند تنظیم بخاری، ترمز موتوری، کلید چراغ های جلو و کلید پیش گرمکن سوخت قرار دارد.





    برای این کشنده که ساخت سایت کانادایی ماک است یک موتور شش سیلندر خطی مجهز به توربو شارژر به حجم 12 لیتر به قدرت 440 اسب بخار در نظر گرفته شده است. جعبه دنده 8 سرعته این کشنده هم دارای اُوِر ( تعویض حالت سبک و سنگین یک دنده ) و هم دارای دنده فوق سنگین می باشد ( مجموعاً 20 دنده و این یعنی یک جعبه دنده کامل ) و اتفاقاً یکی از موارد خرابی این کشنده جعبه دنده آن است که به عدم اطلاع کامل راننده از نحوه استفاده صیحیح از جعبه دنده بر می گردد برای نمونه می توان به معکوس کردن دنده در سینه کش ها از دنده 5 به 4 است که در این حالت برای جلوگیری از عدم افت دور موتور می توان از دنده فوق سنگین با اور استفاده کرد و تا آخر سینه کش با همین یک دنده بدون افت دور موتور بالا رفت که به علت عدم هماهنگی دور موتور و جعبه دنده موجب آسیب رساندن به مجموعه جعبه دنده می شود.

    در جاده های کفی در صورت داشتن محموله های کم ارتفاع مانند میلگرد کشنده ماک براحتی به سرعت 140 کیلومتر در ساعت دست می یابد که به دلیل داشتن ترمز های ضعیف به نسبت سرعت کشنده به هیچ وجه افزایش سرعت برای این کشنده بیش از 100 کیلومتر در ساعت توصیه نمی شود، ترمزهای این کشنده از نوع کاسه ای 7 اینچ است.



    قطعات یدکی آن نیز در تهران به مقدار کافی در اختیار کامیونداران قرار دارد و بهترین نوع آنها قطعات ساخت بلژیک است ضمن اینکه قطعات برزیلی و مکزیکی نیز در کشور عرضه می شود و برای خرید پمپ انژکتور بهتر است از نوع فرانسوی آن تهیه کنید. قطعات یدکی ماک CH از قیمتی کمتر از قطعات کشنده هایی مانند ولوو اف اچ برخوردارند و برای نمونه می توان به اختلاف 600 هزار تومانی صفحه کلاچ کشنده ماک و ولوو اف اچ اشاره کرد. هزینه تعمیر موتور آن نیز بدون در نظر گرفتن تعمیر انژکتور در حدود 3600000 تومان هزینه در بر دارد.
    یکدستگاه کشنده ماک به قول معروف تر و تمیز در بازار قیمتی حداکثر 70 میلیون داشته و می تواند از هر نظر برای خرید یک کشنده دست دوم انتخاب مناسبی باشد.


    وبلاگ سلطان جاده ها

  6. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  7. Top | #24

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    در این مطلب برخی ویژگیهای بازار کامیون سنگین آمریکای شمالی را بررسی میکنیم.



    آمریکای شمالی شامل کانادا، ایالات متحده آمریکا و آلاسکا است که جزئی از آمریکا محسوب میشود. شاخص مسافت مایل است و هر مایل معادل 1.609 کیلومتر است. شاخص وزن پوند است که به اختصار LBS نوشته میشود که هر واحد آن 0.453 کیلوگرم است. شاخص گشتاور pound-foot پوند فوت است که به اختصار LB-FT نوشته میشود که هر واحد آن 1.355 نیوتن متر است.
    برای وسایل حمل بار 8 کلاس تعریف شده است که به ترتیب زیر هستند :
    کلاس 1 حداکثر تا 2722 کیلوگرم مثل تویوتا تاکوما
    کلاس 2 حداکثر تا 4536 کیلوگرم مثل نیسان تیتان
    کلاس 3 حداکثر تا 6350 کیلوگرم مثل فورد F350 و این کلاس در محور عقب دو تایر دارد.
    کلاس 4 حداکثر تا 7257 کیلوگرم مثل فورد F450
    کلاس 5 حداکثر تا 8845 کیلوگرم مثل انترناش MXT
    کلاس 6 حداکثر تا 11793 کیلوگرم مثل جمس Topkick
    کلاس 7 حداکثر تا 14969 کیلوگرم مثل انترناش TranStar 8500
    کلاس 8 بالاتر از 15 تن که انواع کامیون و کشنده را شامل میشود .

    کشنده ها در دو طرح کلاسیک یا سنتی Traditional و همین طور آیرودینامیک Aerodynamic عرضه میشوند و نمونه اول با تاسی از خشونت و زیبایی ذاتی آمریکایی طراحی میشود و مصرف سوخت آنها بیشتر از مدلهای آیرودینامیک است. فریت لاینر کلاسیک freightliner classic ، پیتربیلت Peterbilt 389، وسترن استار Western Star 4900 EX، کنورث Kenworth W900 از این قبیل هستند. البته کشنده تیتان ماک هم میتواند در این گروه قرار گیرد اما مخصوص حمل سنگین است و مدلهای بالا مخصوص حمل اتوبانی high way هستند. اما طرحهای آیرودینامیک ویژگیهای خشونت و زیبایی را فدای اقتصاد کرده اند و مصرف کمتر سوخت را به ارمغان آورده اند. البته در درون کابین هیچ کمبودی ندارند و به همان شیوه های قبل بزرگ و جادار طراحی میشوند. در این گروه فریت لاینر کس کدیا Cascadia، پیتربیلت 387، کنورث T2000 و هم چنین ماک با پیناکل حضور دارد. البته کشنده هایی هم هستند که مابین سنت و آیرودینامیک هستند مثل فریت لاینر کورنادو coronado یا کنورث T660 و همین طور عرضه چند کشنده در یک کلاس از یک سازنده مثل فریت لاینر که سنتوری (قرن) Century و کلمبیا Columbia که در کلاس آیرودینامیک حضور دارند و هیچ وقت متوجه نشدم چرا این تعداد کامیون در یک کلاس آنهم از یک سازنده حضور دارند. در این بازار ولوو هم حضور دارد و کشنده VN را عرضه میکند و در نوع آیرودینامیک قرار دارد.
    از تفاوت های مهم دو نوع طراحی مکان فیلتر هوای آن یا هواکش خودمان است که در گونه سنتی بیرون از پوشش موتور و معمولاً سمت شاگرد قرار دارند و نمونه آیرودینامیک داخل پوشش موتور قرار دارد.
    برخی از سازندگان موتور و گیربکس را خودشان طراحی میکنند مثل ماک. اما بقیه از موتورهای شرکت هایی چون کاترپیلار، دیترویت دیزل، کامینز و پاکار استفاده میکنند.
    کاترپیلار Caterpillar با موتورهای C13 و C15 حضور دارد که اولی 335 تا 525 اسب بخار را پوشش میدهد و دومی 435 تا 635 اسب بخار را پوشش میدهد.
    دیترویت دیزل detroit diesel با موتورهای DD13 از 350 تا 450 اسب بخار را ارائه میکند و با موتورهای DD16 از 475 تا 600 اسب بخار را ارئه میکند.
    کامینز Cummins با موتورهای ISX قدرت هایی از 385 تا 600 اسب بخار را ارائه میدهد و موتورهای ISM از 280 تا 410 اسب بخار را ارئه میکنند.
    پاکار Paccar موتورهای MX را با قدرت های 350 تا 510 اسب بخار ارائه میدهد.
    برای گیربکس هم ایتون EATON و آلیسون ALLISON مدل های متنوعی را عرضه میکنند.
    برای دیدن عکس و ویژگیهای کامیونها و موتورها به سایت های اصلی سازندگان مراجعه کنید.
    منابع :
    وبسایت رسمی ماک( وابسته به ولوو)، پیتربیلت ( وابسته به پاکار) ، فریت لاینر(وابسته به دایملر)، وسترن استار (وابسته به دایملر)، کنورث ( وایسته به پاکار)، ولووی آمریکای شمالی ( وایت سابق)، دیترویت (وابسته به دایملر)، کاترپیلار ،کامینز و پاکار


    منبع : وبلاگ سلطان جاده

  8. کاربر زیر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده است:


  9. Top | #25

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    منبع : وبلاگ سلطان جاده

    در این پست به بررسی کامیونت 6 تن ایسوزو مدل NPR میپردازم. نوشته های این مطلب حاصل 5000 کیلومتر رانندگی طی دو سفر به مشهد از کرمان بدست آمده است. قبل از آن نگاهی داشته باشیم به تاریخچه شرکت ایسوزو ژاپن.
    ایسوزو یا Isuzu Motors Ltd یک شرکت تولید کننده خودروهای سواری، وسایل حمل و نقل تجاری و انواع کامیون سنگین است که دفتر مرکزی آن در توکیو ژاپن قرار دارد. در سال 1916 دو شرکت کشتی سازی Ishikawajima و گروه صنعتی “گاز و الکتریک” توکیو تصمیم به تولید اتومبیل گرفتند و نتیجه همکاری آنها با شرکت Wolseley Motor Company به عرضه خودروی سواری A-9 و دو سال بعد کامیون CP منتهی شد.
    در سال 1933 بخش خودروسازی (ایشی کاوا جیما) با اتومبیل سازی DAT ادغام شد و به گروه صنعتی "اتومبیل" تغییر نام داد. در 1934 بخش کامیون سازی آنها به ایسوزو تغییر نام داد و معادل انگلیسی آن به معنای "fifty bells" یا پنجاه زنگ میباشد. محصولات ایسوزو در بخش کامیون شامل کلاسهای زیر میباشد:
    Elf - Light Duty Truck (N-Series)
    Forward - Medium Duty Truck (F-Series)
    Giga - Heavy Duty Truck (C-Series, E-Series)
    که به ترتیب شامل گروه های سبک، متوسط و سنگین است. برای دیدن عکس از این مدلها کلمات کلیدی ( نام کامیونها) را در موتورهای جستجو وارد کنید.
    شعار کمپانی ایسوزو : هدف ما، مقصد شما. ایسوزو...
    Our goal, your destination. ISUZU

    اما کامیونت مورد نظر این مقاله مدل NPR عرضه شده از سوی بهمن دیزل است و قیمت فعلی آن بین 30 تا 35 میلیون تومان است و در مقابل امکانات آن خیلی زیاد به نظر میرسد. در یک جمع بندی ماشین کامل و بی عیب و نقصی به نظر میرسد جز گرانی قطعات و قیمت نهایی آن.
    طرح ظاهری آن نسبت به کلاس این کامیونت ها و دیگر رقبا برتری خوبی دارد و نمیتوان آن را طرحی ضعیف قلمداد کرد و در کل از هماهنگی خوبی برخوردار است و طرح چراغ های جلو یک گربه با سبیل هایی کشیده را در ذهن تداعی میکند که البته هیچ ارتباطی با بغل کامیون پیدا نکرده است. کابین آن از امکانات نسبتاً کامل و مناسبی برخوردار است. فضای داخلی برای سرنشینان، راحتی و آسایش خوبی را به ارمغان میآورد. کمربند های ایمنی سه نقطه ای، کولر و بخاری با عملکرد عالی، تنظیم پشتی و ریل صندلی راننده، صندلی شاگرد تاشو، جای پای نسبتاً کافی، دسته دنده ای خوش دست، تنظیم غربیل فرمان، شیشه های برقی، آینه های مناسب و قوی، قفل مرکزی بدون ریموت، دید مناسب به اطراف و نقطه کور کم، روشنایی خوب چراغ های جلو، ترمز موتور و... از مجموعه امکاناتی است که راننده را راضی نگه میدارد.
    .
    قوای محرکه آن 133 اسب بخاری است که کاملاً مناسب است و هماهنگی فوق العاده ای با گیربکس 5 دنده آن دارد و از بقیه کامیونت های موجود در ایران یک سر و گردن بالاتر است. مصرف سوخت آنهم نسبتاً مناسب است.
    ترمز ها کاملاً کاسه ای و روغنی هستند و قدرت خوبی دارند البته در اوزان بالا مثل 5 تن بدون یاری ترمز موتور شدیداً داغ میکنند و به کارگیری ترمز موتور هم یکی از مزیت های این کامیونت است. فرمان آن هیدرولیک با تنظیم دسته ای است و کار کردن با آن بسیار عالی و نیار به عادت ندارد. در ترافیک شهری هم عملکرد فوق العاده ای دارد. در سمت چپ راننده کلید گرمکن هوای ورودی موتور قرار دارد و پایین تر آن اهرم تنظیم دور موتور که بدجاست.
    معایب :
    یکی از معایب بزرگ این محصول وزن خالص آن است که به 3650 با اتاق بار منتهی میشود و برای وزن ناخالص آن که مجموعاً 6 تن باشد اشکال ایجاد میکند و معمولاً وزن ناخالص آن به 8.5 تن میرسد. البته نبودن بارهای سبکتر هم بی تاثیر نیست.
    محفظه باطری هیچ گونه محافظی ندارد و باک آن هم کوچک به نظر میرسد.
    عدم به کارگیری سیستم ABS با توجه به قیمت بالای آن و نبود کمپرسور باد از معایب اصلی آن به شمار میرود.
    راه اندازی ترمز موتور قدرتمند آن با دسته برف پاک کن است که معمولاً راننده دچار تداخل کار آنها میشود.
    جای اهرم ترمز دستی ( کاملاً میکانیکی) آن مناسب نیست و جای خواب راننده را خراب میکند. البته این یک ماشین روزانه است ولی چه کنیم که اینجا ایران است!!!
    جای نشانگر دمای آب و سوخت بهتر است با هم عوض شوند چون راننده به دمای آب بیشتر کار دارد و جای فعلی زیر فرمان است و برای دیدن باید تمرکز بیشتری به خرج داد.
    فاصله دنده ها در دنده 4 و 5 در معکوس ها خصوصاً در گردنه ها عملکرد خوبی را نشان نمیدهد.
    مزایا :
    قابلیت فوق العاده خنک کاری موتور و درجه حرارت مناسب و ثابت آب، کشش و قدرت مناسب، ترمز موتور، به کارگیری توربو شارژ، پایداری مناسب، راحتی خوب کابین در حین رانندگی
    نمونه مورد نظر با اینکه 1 سال از کارکرد آن میگذشت اما هنوز نیاز به تعمیر پیدا نکرده بود و این نشان از کیفیت برتر ایسوزو در مقابل چینیهای موجود در بازار میدهد. در طول این مدت هیچ بدی از این ماشین ندیدم و برای صاحبش شانس میآورد. رقبای آن در ایران هیوندای کروز ایران خودرو دیزل، فوتون سایپادیزل و تعدای محصول چینی دیگر هستند که حرفی برای گفتن در مقابل آن ندارند. الیته ایویکو دیلی که عرضه آن ظاهراً متوقف شده رقیب خیلی سختی برای ایسوزو از لحاظ کیفیت، امکانات و تواناییهای حرکتی بود.
    در کل باید به مدیران بهمن دیزل بابت انتخاب ایسوزو به عنوان شریک تجاری تبریک گفت و امیدوارم قیمت آنهم به تدریج کم و منطقی تر شود و همین طور مدلهای جدید آن با امکانات بیشتر عرضه شود.
    این ماشین قطعاً فقط برای مصارف درون شهری و شرکتهای توزیع که توانایی مالی مناسب دارند مناسب است. کسانی که قصد خریدن برای حمل بار بین شهری دارند با توجه به کرایه های پایین و مهم تر از همه اضافه وزن های اجباری و همین طور کمبود جا برای کارکرد دو راننده خریدن آن جزء دردسر و سختی های زیاد و نهایتاً ورشکستگی چیز دیگری به همراه ندارد. خصوصاً اگر پشتوانه مالی خوبی ندارید.

  10. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  11. Top | #26

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    T375 و هوو



    پس از حضور نا موفق کامیون‌های دانگ فنگ سری اول که در کنار موتور ضعیف، تجهیزات رفاهی و ایمنی پایین، فاقد سیستم کارآمد گیربکس و کلاچ بود که مشکلات عدیده‌ای را برای صاحبانش به همراه داشت، شرکت سایپا دیزل به جهت تصاحب درصد بیشتری از فروش کشنده‌های جفت محور و رقابت با کشنده هوو اقدام به واردات کامیون دانگ فنگ مدل T375 از کشور چین کرد که بر خلاف سری قبل با اقبال بهتری در فروش روبرو شد و با توانایی‌های فنی، رفاهی و ایمنی هر چند ضعیفی که داشت توانست به خوبی در بین رانندگان به عنوان یک کامیون بهتر از هوو شناخته شود و ذهنیت منفی رانندگان را نسبت به کامیون‌های دانگ فنگ کمرنگ‌تر کند. شرکت دانگ فنگ موتور که فعالیت خود را از سال 1969 آغاز کرده در حال حاضر با شرکت‌های نیسان، هوندا و کیا موتورز همکاری نزدیکی دارد و به لحاظ آمار تولید در صدر تولید‌کنندگان چینی قرار دارد و شرکت سینوتراک که آغاز فعالیتش را از سال 1935 عنوان می‌کنند و سازنده کشنده هوو که در چین به سری 7 شهرت دارد در رده ششم میزان تولید قرار دارد.


    کشنده T375 نیز از یک موتور شش سیلندر ساخت کمینز مجهز به توربو شارژر با قدرت 375 اسب بخار بهره می‌برد و با قدرت موتور اشتایر هوو تقریباً در یک اندازه است اما به لحاظ توان کشش بار کشنده هوو با 47500 کیلوگرم در برابر توان کشش کشنده T375 با 38855 کیلوگرم برتری دارد. برای این کشنده یک جعبه دنده شش سرعته استفاده شده که با تغییر به حالت‌های سبک و سنگین برای هر دنده که بوسیله یک شاسی روی سر دنده امکان پذیر می‌باشد در مجموع 12 دنده را درگیر می کند که استفاده از این جعبه دنده به جهت داشتن نیم دنده موجب شتابگیری بهتر و افت کمتر دور موتور در سینه‌کش‌ها شده و در مقایسه با کشنده هوو که از یک جعبه دنده هشت سرعته فاقد نیم دنده بهره‌می‌برد از عملکرد بهتری برخوردار می‌باشد، جعبه دنده کشنده T375 ساخت DATONG و دنده‌های یک و دو آن سنگین و دنده‌های سه، چهار، پنج و شش آن سبک محسوب می‌شود که هنگام تعویض دنده دو به سه برای بهتر جا افتادن، تعویض دنده باید با یک مکث همراه باشد. این کشنده نیز به مانند کشنده هوو جفت دیفرانسیل و از لاستیک‌های اندازه 20 برای آنها استفاده شده که تیوب لاستیک‌های هر دو کشنده فاقد کارایی لازم بوده و باید در اولین فرصت و قبل از گرفتار کردن راننده در بیابان آنها را با جنس بهتری تعویض نمود. دانگ فنگ برای این کشنده از ترمز‌های کاسه‌ای به مانند هوو استفاده کرده که دارای سیتم ضد قفل نیز می‌باشد و در هنگام ترمز‌گیری نیز بهتر از ترمز‌های هوو عمل‌می‌کند که در سرازیری‌ها با بار 22 تن خصوصاً در مناطق گرمسیر و در تابستان عملاً کارایی خود را از دست می‌دهد و راننده باید تنها با دنده کشنده را کنترل کند و تنظیم خودکار ترمز‌ها در T375 بوسیله سیستم بازویی در مقایسه با تنظیم دستی در هوو بهتر است ضمن اینکه کشنده T375 مجهز به یک کند کننده تک مرحله‌ای ( ترمز موتوری ) نیز می‌باشد که بصورت یک دسته سمت راست ستون فرمان تعبیه شده است، کشنده T375 به مانند کشنده هوو دارای قفل کن دیفرانسیل است که استفاده آن بیشتر هنگام لغزش چرخ‌ها مثلاً در عبور از جاده‌های سنگلاخی و با فشار بر پدال کلاچ قفل کن را درگیر می‌کنیم. اطاق کشنده T375 در مقایسه با سری اول تغییرات زیادی دارد و ارتفاع و فضای داخل آن افزایش چشمگیری پیدا کرده و دارای دو تختخواب بزرگ، یک جعبه گرم کن و سرد کن ، جعبه نگهداری وسایل، جا لیوانی در دسترس راننده با امکان گرم و سرد کردن آن، قفسه‌های نگهداری وسایل در بالای سر راننده، کپسول آتش‌نشانی زیر صندلی شاگرد، تهویه مطبوع با تنظیم دستی، تاخوگراف، قفل مرکزی،رادیو و پخش، دریچه سقف دستی، چراغ‌های مطالعه، چراغ‌های درب ورودی و سقف، آفتابگیر داخلی و بیرونی اطاق، مجموعه کامل آیینه‌های بغل از تجهیزات اطاق این کشنده محسوب می‌شوند که در مقایسه با اطاق کشنده هوو از فضای نگهداری اشیا بهتر و بیشتری برخوردار است، آیینه‌های آن دید بهتر و کامل‌تری را نسبت به آیینه‌های هوو برای راننده ایجاد می‌کنند، تختخواب های بزرگ کشنده T375 بهتر و راحتر از تختخواب‌های کشنده هوو است که یک کمی به جلو شیب دارد و راننده را به سمت جلو می‌کشد اما فضای قرار گیری راننده در پشت فرمان در هوو بهتر به نظر می‌رسد، تهویه مطبوع کشنده هوو بصورت دیجیتالی است ولی در مجموع بازدهی هر دو سیستم تهویه در یک اندازه است، در کشنده T375 از شیشه‌بالابر برقی استفاده شده که به جهت عدم کیفیت سیستم‌های برقی چینی‌ها احتمال خرابی آن زیاد است و می تواند برای صاحب آن هزینه بر باشد در حالیکه در کشنده هوو از شیشه‌بالابر دستی استفاده شده است، صندلی‌های کشنده T375 قدیمی‌تر و سفت‌تر از صندلی‌های کشنده هوو است و راحتی راننده روی صندلی کشنده هوو بهتر و بیشتر است، از نکات جالب طراحی داخلی کشنده T375 قرارگیری جا‌سیگاری بالای درب اطاق و زیر شیشه آن است، به لحاظ دسترسی به کلید‌ها و ادوات طراحی کشنده T375 بهتر انجام شده ضمن اینکه داشبورد کشنده هوو ساده‌تر است، در کشنده T375 تونل روی موتور از سطح بالاتری به نسبت کشنده هوو برخوردار است ضمن اینکه هر دو کشنده از عایق بندی خوبی برخوردار و صدای کمی به داخل اطاق آنها راه می‌یابد و در مورد هوو که در بیرون سر و صدای زیادی از آن شنیده می‌شود جالب است که در داخل اطاق ما صدای ضعیفی می شنویم

    .
    نکته‌ای که باید در مورد کشنده‌های چینی و طراحی اطاق آنها بیان کنم این است که تمام کشنده‌های چینی دارای طرحی عجیب و غیر متعارف هستند و براحتی می‌شود فهمید که کامیون‌سازان چینی فاقد تیم تحقیقاتی هستند و یا تحقیقات و پژوهش کاملی در این شرکت‌ها صورت نمی‌گیرد و اگر به ساده‌ترین نکات ایمنی در طراحی اطاق توجه کنیم می بینیم که در این کشنده‌ها فاصله‌ای بین صندلی راننده و تختخواب و یا جعبه ابزار وجود ندارد تا در هنگام تصادف با عقب رفتن صندلی صدمات کمتری به راننده وارد شود، ستون‌های جلو به فرمان نزدیک و از مقاومت پایینی برخوردارند و همچنین عدم امکان رفتن راحت به کابین خواب و بیرون آمدن راننده از پشت فرمان در مواقع ضروری به جهت شلوغی تونل روی موتور از جمله موارد ضعف ایمنی در طراحی این کشنده‌های چینی است.
    کشنده T375 به مانند هوو از سیستم فنربندی تخت بهره می‌برد اما اطاق آن از تکان زیادی خصوصاً در هنگامی که با بار کامل در حرکت باشد به نسبت کشنده هوو برخوردار است، همچنین هنگام رانندگی با کشنده T375 و در سرعت بالای صد کیلومتر کشنده خیلی حالت سبکی به خود می‌گیرد و پایداری لازم را ندارد در حالیکه در کشنده هوو و در سرعت‌های بالای صد کیلومتر ما این وضعیت را مشاهده نمی‌کنیم.
    بازدید روغن و آب کشنده T375 آسان‌تر از کشنده هوو صورت می‌گیرد که برای بازدید آب مجبور به بالا زدن اطاق می‌شوید، بالا بردن اطاق در کشنده T375 بصورت برقی نیز صورت می‌گیرد و برای آن یک دکمه استارت نیز در پایین به جهت سهولت کار راننده تعبیه شده در حالیکه کشنده هوو فاقد این مشخصه است. از نکات منفی هر دو کشنده T375 و هوو استفاده از صفحه ریش‌های ضعیف است که در هر دو از صفحه 50 استفاده شده است. عیب دیگر هر دو کشنده مجموعه سیستم باد آنها است و خصوصاً پمپ باد که در سرازیری‌ها و هنگام استفاده پشت‌سرهم از ترمز باد کم می‌کند و پمپ باد هیچ یک از این دو کشنده کارایی لازم را ندارند و اکثر رانندگان اقدام به دستکاری سیستم باد کشنده‌های خود کرده‌اند که باز به جهت کیفیت پایین شیلنگ‌های باد و عدم تحمل فشار بالا شاهد نشتی آنها خواهیم بود ضمن اینکه در هوو خرابی لوله‌های سیستم توربو نیز از دیگر گرفتاری های رانندگان آن است. یکی دیگر از معایب کشنده T375 شانه انداختن با بار کامل است که در کشنده هوو ما با این وضعیت روبرو نمی‌شویم.
    از مزایای کشنده T375 گارانتی آن است که تعویض روغن موتور را نیز شامل می‌شود در حالیکه کشنده هوو فاقد گارانتی خوب است ضمن اینکه کمبود قطعات یدکی به اندازه کافی برای هر دو کشنده احساس می‌شود. باید به سیستم شلوغ برق هر دو کشنده نیز اشاره کنم که تعمیر و رفع خرابی آن بسیار وقت‌گیر است و همچنین به هنگام شستشو هر دو کشنده باید مراقب سیستم‌های برقی آنها باشیم چرا که به محض تماس با قطره‌ای آب دیگر قابل استفاده نخواهند بود. بهترین نوع کاربری برای این دو کشنده تریلر کفی کانتینر ‌بر با توجه به وزن کمتر بار و مناسب رانندگانی است که به رانندگی به عنوان یک شغل ثابت و همیشگی نگاه می‌کنند و می‌خواهند که کامیونشان در وضعیت مناسبی نگهداری شود اما تریلر کمپرسی به جهت دوندگی بیشتر و بارگیری کامل و با توجه به اندازه اطاق های کمپرسی که کمتر از ده متر است بدتر‌ین گزینه برای هر دو کشنده ودرپایان سال کاری به تعمیرات کلی نیاز پیدا خواهند کرد.
    در مجموع کشنده T375 بهتر از سری اول و در برابر کشنده هوو نیز به لحاظ توانایی‌های فنی و تجهیزات در موقعیت بهتری قرار دارد ولی نباید اختلاف قیمت 15 میلیونی را با کشنده هوو نادیده بگیریم، فاکتوری که از اصلی‌ترین علل تمایل افراد به خرید کشنده هوو نیز می‌باشد و باید منتظر عملکرد این کشنده در جاده‌های کشور در دراز مدت باشیم چرا که کامیون یک وسیله مصرفی کوتاه مدت نیست و جز سرمایه‌های یک اقتصاد محسوب می‌شود و امیدواریم از سوی سازندگان و فروشندگان داخلی به لحاظ کیفیت کشنده‌های مناسبی را برای ناوگان حمل ونقل کشور انتخاب و عرضه نمایند.

  12. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  13. Top | #27

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    اسکانیا 112H


    /*/*]]>*/
    اسکانیا از معدود تولید کنندگانی است که تنها به تولید محصولات تجاری میپردازد..سری 112Hاز نمونه هائی است که توانست وارد ایران شود.مراد از کلمه 112 نشانگر 11لیتری بودن موتور و عدد2 مشخصه فیس لیفت یا نمونه دوم این کامیون است.بر روی برچسب فلزی نمونه در دسترس سال ساخت 1985میلادی ذکر شده بود.نمونه های داخل ایران معمولا نارنجی با ترکیبی از بنفش و قهواه ای بودند.اما رنگهای سفید و... هم وجود داشت.طراحی این مدل ریشه در برخی مدل های قدیمی اسکانیا داشت. طرحی زیبا در عین حال خشن تشکیل شده از خطوطی تیز و اتاقکی مستطیلی.بدنه اتاق از فلز و فایبرگلاس ساخته شده بود و بقیه قطعاتش از ظاهری ساده و ابتدائی اما دوست داشتنی برخوردار بود. ضامن دستگیره ورودی زیر دستگیره به طرزی ماهرانه و منطقی جاسازی شده بود.دارای سه رکاب برای سوار شدن بود.داخل اتاق از طراحی حرفه ای برخوردار بود ارتفاع تونل موتور تا حدامکان کاهش داده شده بود و محفظه فیلتر هوا به کنار شاسی منتقل شده بود تا فضای داخل اتاق با اینکه سقف کوتاه بود به طرز عجیبی بزرگ و جادار به نظر بیاید و در واقع همین طور هم بود.صندلی ها از طرحی ابتدائی و تنظیمات معمول آن دوران برخوردار بود.دو عدد تخت یرای استراحت داشت که تخت بالا بیش اندازه به سقف نزدیک بود و کمی احساس تنگی فضا برای شخص قرار گرفته روی تخت احساس می شد اما تخت پائین عالی بود.داشبورد نسبت به ماشینهای هم رده از تجهیزات خوبی برخوردار بود. کیلومتر شمار،دور موتور،دمای آب،فشار روغن،میزان شارژ باطری،میزان باد تانکها و تعداد زیادی علائم هشدار دهنده که انصافا کافی به نظر میرسید وجود داشت.برای آمپرها از برد الکترونیکی استفاده شده بود و دیگر از سیم کشیهای طویل و پیچیده خبری نبود.فرمان هیدرولیک بود اما به شدت نرم و در سرعتهای بالا کنترل کمی مشکل بود ونیاز به عادت داشت.قرارگیری ادوات به شکلی خشن و زیبا طراحی و جاسازی شده بود مثل اهرم ترمز پارکینگ یا تریلر و خفه کن که هنگام کاربا آنها احساسی وصف ناشدنی به انسان دست میداد چیزی که تولیدکنندگان اروپائی امروزه کمتر به آن توجه میکنند.در هر حال اتاق اسکانیا بسیار جذاب بود.سیستم تعلیق اسکانیا در تمام محورها استفاده از فنرهای تخت پارابولیک(برگی) به همراه کمک های هیدروتلسکوپی تشکیل شده است و اتاق هم بر روی دو کمک فنر هیدرولیکی سوار شده است. موتور آن دارای 300اسب قدرت بود مجهز به توربو شارژ و اینترکولر 6سیلندر با پمپ انژکتور ساخت BOSCH.مصرف سوختی بین 40تا45لیتر در 100کیلومتر داشت.نکته مهم موتور اسکانیا صدای جذاب وگیرا و همین طور صدای سوت توربو هنگام عوض کردن دنده های ردیفی بود.این صدا مختص کامیونهای اسکانیا است و واقعا دیوانه کننده است و همه رانندگان عاشق این صدا هستند.گیربکس آن داری 10 دنده بود واکثر رانندگان از کارکرد آن رضایت داشتند مجهز به سوپاپهای پنوماتیکی و سیستم سنکرونیزه.البته دسته دنده کمی برای رانندگان قد بلند کوتاه به نظر می رسید برای جابه جایی بین حالتهای سبک وسنگین اهرمی به شکل اهرمهای امروزی داشت.گیربکس و کلاج اسکانیا هر دو تمام بادی بودند و هنگام تعویض دنده صدایی زیبا(در نتیجه کارکرد سوپاپهای کنترل باد) و احساسی بی نظیر به انسان دست میداد.برای تعویض دنده طبق تجربه شخصی ام نیازی به دوکلاج برای تعویض دنده نداشت.اما برخی رانندگان طبق عادت اقدام به این کار میکردند.عملکرد موتور و گیربکس در شرایط سخت بسیار راضی کننده بود وگشتاور مورد نیاز با ضریب دنده زیاد همیشه در اختیار راننده بود.چرخهای اسکانیا هم سایز 12*24بودندو بسته به نیاز قابلیت بستن لاستیک از نوع بایاس یا رادیال را داشت.هنگام حرکت فشار زیادی روی غربیل فرمان احساس نمیشود و این کمی گول زننده است واسکانیا در مقابله با پیچ ها شدیدا ناپایدار و مشتاق چپ شدن بود و همیشه میبایست رعایت سرعت را کرد.

    برخی مزایای اسکانیا:برای بالازدن اتاق می بایست کاور جلوپنجره را بالا زد تا نشکند به همین دلیل اهرم جک اتاق داخل کاور جاسازی شده بود تا راننده هنگام کار دچار فراموشی بالازدن کاور نشود.چیزی که امروزه درHOWO ۲۰۰۷شاهده نمیشود و این یعنی برتری طراحی غربی..نکته دیگر قرارگرفتن فیلتر هوا روی شاسی و کاهش ارتفاع تونل موتور است و برای تعویض فیلترها نیازی به بالازدن اتاق هم نبود اما طراحان چینی در هوو دقیقا عکس این موضوع را انجام داده و این برتری فکری غربی ها را میرساند.

    معایب اسکانیا112H:ناپایداری کامیون در پیچ ها،نرمی بیش از حد فرمان،عدم وجود محفظه لوازم در کناره و داخل اتاق، ایمنی بسیار پایین طبق گفته مالک کمربند ایمنی به صورت استاندارد وجود نداشته است.


    بهرحال مدل112سالها بعد با ارائه سری113دچار تغییراتی شد از جمله اینکه داشبورد با انحنائی به طرف راننده متمایل شد.اما نسبت به دوره خودش بسیار پیشرفته و مدرن بود.امکانات رفاهی هم از قبیل کولر وبخاری هم داشت که دارای کارکرد خوبی بودند.اسکانیا112Hهم اکنون طبق قوانین ایران تا سال2010 مجاز به تردد است گرچه عقلا چنین کاری درست نیست خصوصا اینکه شاسی و قطعات آن مثل دیفرانسیلها دچار خستگی شدید هستند و هرلحظه امکان حادثه وجود دارد اما قوانین ما برای کامیونهای خسته و آلوده همیشه تبصره دارد

  14. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  15. Top | #28

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    سوخت رسانی موتور های دیزلی


    .در موتورهای قدیمی از یک شیوه کاملا مکانیکی که شامل یک پمپ مرکزی جهت مکش و پمپاژ سوخت و انژکتورها جهت تزریق بود در تمام کامیونها استفاده میشد.در این سیستم سوخت توسط یک پمپ مقدماتی(سه گوش)از باک مکش میشد که در مسیر این مکش فیلترها قرار داشتند.سپس سوخت به پمپ مرکزی ارسال میشد.پمپ مرکزی شامل یک میل بادامک با تعداد بادامک مساوی با تعدادی سیلندر(به عدد سیلندرهای موتور) پلانجر و رگلاتور(گاورنر) بود.قطعات دیگری هم دارد که برای این مبحث مهم نیستند.با چرخش میل بادامک بادامک ها سوخت را به کانال پلانجر هدایت میکردند و گردش پلانجر توسط شانه گاز باعث قرارگرفتن مقدار مورد نیاز سوخت در مدار انژکتور میشد و به این ترتیب سوخت با فشار وارد محفظه احتراق میشود .این سیستم کاملا مکانیکی است و استهلاک و تعدد قطعات از معایب آن بود.کامیونهای قدیمی همه از این سیستم استفاده میکردند.فقط در نوع پمپ مقدماتی تفاوت هایی داشتند.پمپ های مقدماتی در3نوع پره ای، غلتکی و دیافراگمی ساخته میشدند. نکته قابل توجه این سیستم وجود گاورنر یا رگلاتور بود که در دور بالا ارسال سوخت را قطع میکرد.اما اکثر رانندگان ایرانی مثل پدرم این مطلب را باور نمیکنند.


    اما امروزه دو سیستم مبتنی بر کنترل الکترونیکی با نامهای کمون ریل (common rail) و یونیت پمپ(unit pomp) مورد استفاده قرار میگیرد که در این میان یونیت پمپ از مزایای بیشتری برخوردار است.در ابتدا کمون ریل(ریل مشترک) را توضیح میدهم.
    کمون ریل تشکیل شده از یک پمپ مکش و تزریق مرکزی که نیروی خود را از موتور گرفته و سوخت را به مدار ریل مشترک سوزنهای انژکتور می فرستد.فشار کاری آن حدود2000بار است.سپس سوخت از ریل مشترک به انژکتورها برای تزریق فرستاده میشود.کل این مراحل توسط یک ECU که اطلاعات خود را از سنسورهای مختلف میگیرد کنترل میشود. از مزایای این سیستم کم شدن قطعات نسبت به نوع ابتدایی و کنترل میزان ارسال سوخت توسط ECU است.


    یونیت پمپ:در این سیستم به جای پمپ مرکزی مکانیزمی در انژکتورها تعبیه شده تا مکش و تزریق توسط انژکتور صورت گیرد.انژکتورها دارای یک پلانجر در بالا جهت مکش و تزریق هستند که نیروی بالارونده توسط فنر و پائین آورنده توسط بادامک میل بادامک تامین میشود.یک سیم پیچ و سوپاپ یکطرفه در مسیر مکش قرار دارند و در زمان بالا رفتن پلانجر ECU با قطع جریان سیم پیچ باعث عقب رفتن سوزن سوپاپ میشود و سوخت به محفظه فشار بالا ارسال میشود.با پائین آمدن پلانجر سیم پیچ باردار شده و با تشکیل میدان مغناطیسی سوپاپ را جمع میکند تا مدار ارسال بسته شود. در این حالت سیم پیچ انتهایی باردار شده تا با بالا آمدن سوزن سوخت وارد سیلندر شود و با قطع جریان سیم پیچ انتهایی مدار توسط سوزن بسته میشود.فشار مکش در حدود300بارو تزریق بین1800تا2050 بار است.از مزایای مهم این سیستم اینکه هنگام خرابی یک انژکتور با بقیه انژکتورها میتوان تا تعمیرگاه رانندگی کرد.اما سیستم کمون ریل این مزیت را ندارد و باید مجموعه در دم عیب یابی و تعمیر شود.


    <!--[if !vml]-->[IMG]file:///C:/DOCUME~1/KINGOF~1/LOCALS~1/Temp/msohtmlclip1/01/clip_image001.gif[/IMG]<!--[endif]-->
    کلیه عملیات هر دو سیستم توسط ECU کنترل شده در نتیجه سوخت به موقع و با مقدار مناسب به سیلندر تزریق شده و این به مصرف اقتصادی سوخت کمک میکند.مهمترین تغییر اساسی این سیستمها با نمونه های قدیمی حذف شدن اهرم های میکانیکی مابین پدال گاز و پمپ مکش در یونیت پمپ و پمپ مرکزی در کمون ریل است و جایگزین آن سنسورهای الکترونیکی است که به فرستادن سیگنالهای دیجیتال مقدار مکش و پاشش سوخت تنظیم میشود.با این سیستم میتوان سیستم ضد کشش و لغزش ترمز را هم اضافه کرد.در موتورهای جدید از فیلترهای آبگیر جهت جداسازی مولکولهای آب از گازوئیل استفاده میشود و از مزیت های آن عدم اکسیده شدن قطعات فلزی است.اما برخی رانندگان اقدام به برداشتن آن با امید به افزایش قدرت موتور میکنند که اصلا به صرفه نیست.این سیستمها هم مثل سیستم قدیمی هوا میگیرند و باید به طریق مکانیکی یا الکترونیکی آنها را هواگیری کرد.

    منابع:
    1- دانشنامه ویکی پدیا
    2- کمپانی BOSCH

  16. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  17. Top | #29

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    SCANIA AB




    کامیون سازی اسکانیابراساس سال تاسیس وابیس خودش را متولد 1891میلادی میداند اما اصلا در 1900 میلادی تاسیس شده است.بهرحال این کمپانی در کشور سوئد متولد شده و در حال حاضر به تولید کامیون و اتوبوس میپردازد.(براساس نوشته دانشنامه ویکی پدیا تاسیسات اولیه در شهر Malmöواقع در سوئد جنوبی بوده است اسکانیا مشتق شده است از کلمه لاتینSkåne که یک منطقه provinceدر سوئد است) نماد این شرکت یک شیر یا اژدهاست که شعله ای از دهان آن خارج شده و یک تاج سلطنتی هم بر سر دارد.اولین کامیون را در1902 به بازار فرستاده است.
    در 1911میلادی کمپانی VABIS با اسکانیا ادغام شد و از آن پس محصولاتشان اسکانیا وابیس نام گرفت.






    بعد از جنگ جهانی اسکانیا به وارد کردن ماشینهای فولکس واگن مبادرت ورزید تحت نظرSvenska Volkswagen AB".در1936 اولین موتور دیزل را به کاربرد و در 1958موتورهای دیزل را به توربو شارژ مجهز کرد.در 1969 کمپانی SAABهم با اسکانیا ادغام شد و کمپانی scania saab ABنام گرفت و سرانجام در 1995به scania ABتغییر نام داد.در این زمان کمپانی ساب از سوی جنرال موتور و کمپانی انگلیسی BAE خریداری شد(طبق متن ویکی پدیا اسکانیا در این دوران تحت تملک یا مدیریت فولکس واگن بوده است) در 1999ولوو تلاش کرد که بخشی از سهام اسکانیا را بخرد اما اتحادیه اروپا برای جلوگیری از انحصاری شدن تولید کامیون در شمال اروپا مانع این کار شد..در گذشته اکثر مالکیت اسکانیا متعلق به خانواده یا فامیل Wallenbergبوده است اما الان بزرگترین سهامدارانش فولکس واگن و مان هستند.اما داستان ناتمام ماندن خرید اسکانیا از سوی گروه ولوو.درآگوست 1999 ولوو اعلام کرد قصد خریداری اکثریت سهام اسکانیا را دارد و قصد داشت 49.03%سهم بخرد.با این کار قصد داشت گروه دایملر کرایسلر را پشت سر بگذارد و بزرگترین تولید کننده کامیون در جهان شود.اما سرانجام بامخالفت دولت سوئد و اتحادیه اروپا ولوو ناکام ماند.در حال حاضر اسکانیا به 70کشور صادرات دارد. محصولات اسکانیا هم اکنون در رنج هاوکاربری های مختلف تولید میشود برای حمل جاده ای سنگین کلاس Rرا در اتاقهای کوتاه و بلند و با موتورها و تجهیزات مختلف روانه بازار میکند .طبق آخرین اطلاعاتی که دارم قویترین موتورش620HPقدرت دارد و میتواند استانداردهای یورو 4و5را پوشش باشد.اسکانیا از معدود سازندگانی است که تنها در زمینه محصولات تجاری فعالیت میکند و وارد دیگر بخشها نمیشود و این خود تلاشی است برای تمرکز بیشتر در جهت ارائه محصولاتی بهتردر ایران از گذشته های دور اسکانیا وارد میشد اما به همان دلایلی که در پست اول گفتم ماشینهای اروپایی با خرید چشمگیری مواجه نمیشدند.(البته دلیل عدم حضور اسکانیا در بازار تشنه فعلی ایران را نمیدانم)اما مهمترین مدلهائی که وارد شدند 112H/113Hدر دو مدل بی دماغ و دماغ دار.با موتورهای 300و310 اسبی.مدل113Hتوسط شرکت نفت برای حمل مواد نفتی با رنگ آمیزی سبز وارد ایران شد. در حال حاضر گروه عقاب افشان (تولید اتوبوس)و گروه ماموت (بخش کامیون) در ایران حضور دارند.





    MACK


    کمپانی برادران ماک که به نظر من معتبرترین کامیون دنیا است در 1900میلادی توسط John Mack تاسیس شد .او 4برادر دیگر داشت به نامهای Augustus F. Mack/William C. Mack/Joseph Mack /Charles Mackکه به همین دلیل این کمپانی به نام برادران ماک (مک)مشهور شده است.نماد ماک یک مجسمه سگ است به نام بولداگBULLDOG که معنای آن سگ نر است.این لقب در جریان جنگ جهانی اول توسط سربازان ارتش بریتانیا به این کامیونهای سخت کوش داده شد و در 1922 رسما مورد استفاده قرار گرفت.دفتر مرکزی ماک در Allentown, Pennsylvaniaقرار دارد.در 1909ماک مدلهای کوچک1 و1.5تنی را معرفی کرد.1938اولین محصول با موتور دیزل را معرفی کرد.ماک در ایران محصولاتش را از طریق کمپانی ایران کاوه(سایپا دیزل) به فروش میرساند.مدل دیزل جنگی خودمان در سری Lجای میگیرد.که در سالهای 1941تا1945تولید شده است.از دیگر مدلهای مهم بازار ایران سریRوFبودند که طبق مدارک خود کامیونها در سال 1975تولید شده اند اما سریRدر1960معرفی شده است و Fدر1959.بعد از انقلاب بولداگهای ماک برای همیشه ایران را ترک گفتند.




    البته گهگاهی برخی مدلها وارد میشوند مثل مدلCHکه در 1988معرفی شده است.البته مدلهای ایرانی تولید دهه 1990بوده اند.ماک در زمره کامیونهائی بود که نکات جالبی در آنها پیدا میشود.یکی از این موضوعات گیربکس های 20دنده بودند که­ مکانیزم کمک آنهاOVERیک دسته دنده تمام و کمال بود و 4ضریب داشت و راننده شاید در طول یک سفر هزران بار با این دسته ها کار میکرد.امروزه کمکها دارای یک شاسی کوچک روی دسته اصلی هستند و حداکثر دو ضریب بیشتر ندارند.ماک هم از آن تولید کننده های تک محصولی است و این چنین است که به اعتبار جهانی دست یافته است.(من شخصا اعتقاد دارم کامیون ساز باید تک محصول باشد و تمام انرژی اش را صرف مشتری و ارائه یک محصول تمام عیار کند) ماک هم اکنون از2001میلادی جزء گروهVOLVO ABاست اما محصولاتش ریشه های خود را حفظ کرده اند.یکی از زیباترین مدلهای ماک سری VISIONاست.بهرحال امیدوارم روزی نه چندان دور باز شاهد ورود این بولداگها در ایران باشیم و همه فکر نکنند دنیا فقط FHاست وبس.هم اکنون مدلهایRوFوهمین طور نمونه های قدیمی Lبا اینکه سالهاست مورد استفاده قرار گرفته اند و از رده خارج هستند اما دوستداران کامیون در ایران همچنان به موتورها استارت میزنند و جاده ها چشم انتظار دیدارشان...
    BUSSING

    و آخرین کمپانی که در این مقاله معرفی میکنم کامیون سازی بوزینگ است .بوزینگ در 1903میلادی در آلمان توسط Heinrich Büssingتاسیس شد.


    نماد محصولات این شرکت یک شیر نر بود که با اقتدار تمام افق را نظاره میکند .نخستین محصول بوزینگ یک کامیون 2تنی دوسیلندر با سوخت بنزین بود.در1930اولین محصول دیزلی اش را ارائه داد.سرانجام در 1971با مان ادغام شد و نماد آن هم اکنون روی محصولات مان خودنمائی میکند.


    وبلاگ سلطان جاده ها
    منابع:
    1- وب سایت رسمی اسکانیاscania AB website
    2- وب سایت رسمی ماکMack Trucks website
    3- موزه گروه مانMan Group museum
    4- کلکسیون هنک hank trucks collection
    5- بخش تاریخچه سایت yahoo

  18. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


  19. Top | #30

    • اخراج شده
    • تاریخ عضویت
      29-Aug-2007
    • رشته تحصیلی
      رانندگی...!
    • محل سکونت
      بروجرد(لرستان)
    • پست‌ها
      4,595
    • سپاس
      22,113
    • 9,947 تشکر در 4,786 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      0
    • امتیاز
      54

    پیش فرض پاسخ: ماشین های سنگین در اینجا

    تاریخچه . . .


    MAN AG


    از لحاظ قدمت کمپانی مان سابقه زیادی دارد که به 1758 میلادی بازمیگردد. اما بخش کامیون سازی آن همگام با دیگر شرکتها به وجود آمد.مان در حال حاضر یک گروه بزرگ شامل تولید اتوبوس کامیون/قطعات و دستگاههای اتومبیل و بسیاری بخش های دیگراست که به خودرو ارتباط ندارند.
    در 1840کمپانی Sander’sche Maschinen-Fabrik, تاسیس میشود.در 1857هم به Maschinenfabrik Augsburg AG.تغییر نام میدهد.از آن طرف در 1841کمپانی به نام
    Eisengießerei und Maschinenfabrik Klett & توسط Johann Friedrich Klett تاسیس میشود این دو کمپانی در تاریخ 1898 با هم ادغام میشوند و نهایتا در تاریخ 1908به
    MaschinenfabrikAugsburg-Nürnberg AG M.A.N تغییر نام میدهند. مان در زمان جنگ های جهانی خسارتهای زیادی دیده است.در 1971 کامیون سازی بوزینگ تحت تملک مان در آمد .علامت تجاری بوزینگ که یک شیر نر است هم اکنون روی محصولات مان خودنمائی میکند.مان یکی از پیشروترین کمپانیها در نوآوری بوده و هست . در 1845یک دستگاه چاپ با سرعت بالا طراحی کرد.در 1904کار بر روی موتور دیزل را آغاز کرد و در 1923و24کامیونهائی با مدیریت پاشش سوخت عرضه کرد و اولین کمپانی بود که به موتورهای دیزل توجه جدی نشان داد.
    از دیگر نوآوریهایش میتوان قطارهای آویزان(منوریل های امروزی)را نام برد که در سالهای 1898تا1902تولید کرد وبسیاری تولیدات ارزشمند دیگر.در حال حاضر کامیونهای مان در رنجهای سبک .متوسط و سنگین که به ترتیبTGL/TGM/TGAنام دارند عرضه میشوند.

    در ایران هم تا حدودی این کامیونها وارد میشدند اما به گفته قدیمیهای جاده با استقبال خوبی مواجه نمی شدند.محصولات مدرن مان که با ورود مانF2000روند سریعتری به خود گرفتند دارای وجهه ای خاص هستند بهر حال من مان را یک قطب کامیون سازی جهان میدانم.کشنده TGA460توسط گروه فتح(وابسته به وزارت دفاع)وارد ایران شد و هم اکنون هم گروه آورین خودرو(وابسته به کرمان موتور)نمونهTGAرا با موتورهای 480اسبی ارائه میکند که به نظر من مدرن ترین کشنده بازار حال حاضر ایران است.سعی میکنم در آینده آن را معرفی کنم .برای خرید این مدل میتوانید به نمایندگیهای اورین خودرو مراجعه کنید.مان در زمینه خدمات پس از فروش در ایران عملکرد مناسبی نداشته است و اصولا تمایل زیادی به بازار ایران نشان نمیدهد.البته اگر با استفاده از نظرات رانندگان ایرانی تغییراتی در کامیونهایش انجام دهد و بخش فارسی وبسایت مرکزی را هم راه اندازی کند مطمئنا فروش بیشتری خواهد داشت.تبلیغات مفید شامل ارائه اطلاعات فنی به جای صرف نمایش محصولات خیلی مهم است.سال گذشته در نمایشگاه خودرو کرمان یک نمونه از مدل جدیدTGAرا به نمایش گذاشتند اما اطلاع رسانی به هیچ وجه مناسب نبود اما در همان نمایشگاه ولوو اجازه ورود به کامیونها و بازدید از تمام قسمتها را میداد.




    (شعار کارخانه آورین خودرو واقع در تاسیسات ارگ جدید بم مان همسفر مردان جاده است)
    VOLVO AB

    کامیون سازی ولوو که هم اکنون شامل یک گروه بزرگ با نامVOLVO ABفعالیت می کند در سال 1927 میلادی توسط دو مهندس میکانیک به نامهای Assar Gabrielsson وGustaf Larson در کشور سوئد تاسیس شد.دفتر مرکزی ولوو هم اکنون در گوتنیرگ سوئد قرار دارد.
    در 1928اولین محصولش را با نام سری 1 در اندازه های کامیونت فعلی کمی کوچکتر ارائه داد.

    اولین محصول با موتور دیزل را در 1963با معرفی سری L43وارد بازار کرد. ورود ولوو به ایران در 1934شکل گرفت.طیق مدارک کمپانی برای اولین بار 3 کامیون ساخته شده به ایران تحویل داده شد.

    اولین شریک ولوو شرکت رنا(هم اکنون خدمات پس از فروش محصولات سایپا دیزل را بر عهده دارد)بود و کارش را با مونتاژسری Nآغاز کرد.بعدها ولوو مقداری از سهام گروه زامیاد را خرید و تولید محصول را از این طریق پیگیری کرد.در1984تولید سری معروفFرا با ایران کاوه آغاز کرد و هم اکنون هم مدلهای متنوعی مانندFM/FH/NHرا در ایران عرضه میکند.ولوو در سری Fدارای ضعف های بسیاری بود و اگر ساده تر بگویم تنها یک موتور پرقدرت ارائه کرده بود و کامیون هیچ امتیاز دیگری نداشت اما با ارائه سریFHنشان داد که روش طراحی را بر روی خواسته های مشتریان متمرکز کرده است و این موضوعی است که با ورود به کابینFHمشاهده میکنیدمحصولی که به نظر من از لحاظ ارگونومیک در صدر اول بازار ایران جای دارد.

    گروه ولوو هم اکنون کامیون سازی ماک و رنو را تحت سیطره خود دارد و بخشهای بسیاری شامل گروه مالی،لجستیک،هوایی و... را هم دارد.ولوو هم اکنون تمرکز خود را برای ارائه مدلهائی کم مصرف طبق استانداردهای یورو4و5صرف میکند.جدید ترین مدلهای ولوو سری جدید و بهبود یافته ولووfh12 و fh16 است.در ایران هم اکنون مدل قدیمی fh12 با موتورهای حداکثر460اسبی واستانداردیورو3تولید میشوند.هم چنین نمونه 610اسبی fh16و سری ADRبا موتورهای 420اسبی تولید میشوند.(سری ADRمجهز به سامانه ضد جرقه ولوو هستند و برای حمل مواد نفتی و خطرناک مورد استفاده قرار میگیرند) ومدل ارزشمندNH12که با اینکه قابلیت های زیادی دارد و با فرهنگ ایرانی شباهت های زیادی دارد اما هیچ تبلیغی نداردو به هر فروشگاه ولوو که مراجعه کنید فقط FHمعرفی میشود.کامیون سازی ولوو یکی از معدود سازندگانی است که به مشتریان ایرانی نهایت احترام را گذاشته و به همین دلیل در وبسایت رسمی ولوو بخش فارسی مخصوص کاربران ایرانی را راه اندازی کرده که انصافا اطلاعات بسیار مناسبی به فارسی ارائه میدهد اما هنوز هم به نظر من کامل نیست.پیشنهاد میکنم حتما سر بزنید.امیدوارم همان طور که به اطلاع رسانی اهمیت میدهند در زمینه تولید محصولات جدید مطابق با خواست ایرانی(کشنده دماغدار اتاق بلند) با آپشن های ایمنی بیشتر هم فعال تر شوند و کیفیت محصولات خود را همیشه به روز نگه دارند.موردی که این روزها برخی به آن ایراد میگیرند و همین طور نظارت بیشتری به نمایندگیهای خود در ایران داشته باشند تا اعتبار نام ولوو توسط مدیریت دولتی شرکتهای ایرانی خدشه دار نشود.
    منابع:عکس و متن
    موزه و سایت رسمی گروه مان
    وب سایت گروه ولوو
    دانشنامه ویکی پدیا

    وبلاگ سلطان جاده

  20. 2 کاربر از بهمن برای پست مفید تشکر نموده اند:


صفحه 3 از 5 ابتداابتدا 12345 آخرینآخرین

اطلاعات تاپیک

کاربران حاضر در این تاپیک

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک هستند. (0 عضو و 1 مهمان)

این مطلب را به اشتراک بگذارید

قوانین ارسال

  • شما نمی‌توانید تاپیک جدید ارسال کنید.
  • شما قادر به ارسال پاسخ نیستید .
  • شما نمی‌توانید فایل ارسال کنید.
  • شما نمی‌توانید پست ‌های خود را ویرایش کنید.
  •  
دانشجو در شبکه های اجتماعی
افتخارات دانشجو
لینک ها
   
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
به دانشجو امتیاز دهید:

آپلود مستقیم عکس در آپلودسنتر عکس دانشجو

توجه داشته باشید که عکس ها فقط در سایت دانشجو قابل نمایش می باشند.

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.1