افسردگی( تعریف،همه گیر شناسی،علل،پیشگیری و درمانهای غیردارویی و دارویی)

[Rocate]

> آيا مصرف ويتامين به درمان افسردگي کمک مي‌کند؟



پاسخ اين سوال اين است: «احتمال دارد.»

کمبود بعضي از ويتامين ها و مواد معدني در بدن انسان مي تواند باعث نشانه هاي افسردگي در فرد شود. بنابراين چنانچه افسردگي به اين علت باشد، خوردن مکمل هاي غذايي حتماً به شخص کمک مي کند و بر عکس، اگر افسردگي شخص دلايل ديگري داشته باشد، خوردن ويتامين ها و مکمل هاي غذايي کمکي نخواهد کرد. البته مطمئناً به امتحانش مي ارزد و خوب است که شخص قبل از مصرف داروهاي ضدافسردگي، ابتدا براي مدتي از مکمل هاي غذايي به مقدار کافي استفاده کند.

در زير با برخي از ويتامين ها و ارتباط آنها با افسردگي آشنا مي شويم.

ويتامين ب- کمپلکس

ويتامين هاي ب-کمپلکس براي سلامت هيجاني و ذهني، نقش اساسي دارند. اين ويتامين ها در بدن ما ذخيره نمي شوند. بنابراين بايد روزانه در رژيم غذايي ما گنجانده شوند. ويتامين هاي ب توسط الکل، شکر، نيکوتين و کافئين از بين مي رود. در نتيجه، تعجبي ندارد که بسياري از مردم دچار کمبود اين نوع ويتامين هستند.

يافته هاي جديد درباره ارتباط ويتامين هاي ب- کمپلکس و افسردگي به قرار زير است:

• ويتامين ب-1 (تيامين

مغز انسان از اين ويتامين براي کمک به تبديل قندخون به سوخت و عامل محرّک استفاده مي کند و بدون آن، مغز به سرعت بدون انرژي مي ماند.

اين امر مي تواند به خستگي، افسردگي، تندخوئي، زودرنجي، اضطراب و حتي فکر خودکشي بيانجامد. کمبود ويتامين ب-1، همچنين مي تواند باعث مشکلات حافظه، کم اشتهايي، بيخوابي و اختلالات گوارشي گردد. مصرف کربوهيدراتهاي تصفيه شده، مثل شکر، نياز ويتامين ب-1 بدن را تامين مي کند.

• ويتامين ب-3 (نياسين

سرانجام کشف شد که بيماري پلاگر ( pellagra ) که روان پريشي و زوال عقل از جمله نشانه هاي آن است، به دليل کمبود نياسين بروز مي کند. هم اکنون بسياري از محصولات غذايي حاوي نياسين هستند و بيماري پلاگر تقريباً ريشه کن شده است. کمبود ويتامين ب-3 مي تواند باعث بيقراري، اضطراب و نيز کند ذهني و کم تحرکي گردد.

• ويتامين ب-5 (اسيدپانتوتنيک

نشانه هاي کمبود اين ويتامين عبارتند از خستگي، اضطراب مزمن وافسردگي. ويتامين ب-5 براي ايجاد هورمونها و استفاده از اسيدهاي آمينه و استيل کولين ( acetylcholine ) شيميايي مغز که به کمک هم از انواع خاصي از افسردگي جلوگيري مي کنند مورد نياز است.

• ويتامين ب-6 (پيريدوکسين

اين ويتامين به پردازش اسيدهاي آمينه که عناصر سازنده تمام پروتئين ها و برخي از هورمونها هستند، کمک مي کند. اين ويتامين همچنين در توليد سروتونين، ملاتونين و دوپامين مورد نياز است. کمبود ويتامين ب-6 که البته بسيار نادر است، باعث آسيب رساندن به سيستم ايمني بدن، ضايعات پوستي و آشفتگي ذهني مي گردد. کمبود اين ويتامين گاهي در افراد الکلي، بيماراني که داراي نارسائي کبدي هستند، و خانمهايي که از قرص هاي ضدبارداري استفاده مي کنند، بروز مي کند. بسياري از متخصصان تغذيه عقيده دارند که اغلب رژيم هاي غذايي، به مقدار بهينه و کافي اين ويتامين را تامين نمي کنند.

• ويتامين ب-12 :

به دليل اهميت ويتامين ب-12 در تشکيل گلبولهاي قرمز خون، کمبود آن به مشکلاتي در اکسيژن رساني که به کم خوني خطرناک موسوم است، منجر مي شود. اين اختلال مي تواند باعث تغيير حالت مداوم، پارانويا (بدگماني ) ، تحريک پذيري، گيجي، زوال عقل ، توهّم زدگي يا شيدايي و سرانجام به دنبال آن کم اشتهايي، سرگيجه، ضعف، نفس تنگي، تپش قلب، اسهال و احساس سوزش در اندامهاي انتهايي مثل دست و پا گردد. کمبود اين ويتامين پس از يک دوره طولاني پيش مي آيد زيرا در کبد انسان براي سه تا پنج سال ذخيره وجود دارد. هنگامي که کمبود ويتامين ب-12 در فردي بروز مي کند، معمولاً به خاطر کمبود آنزيمي است که باعث جذب آن در روده مي شود. به دليل آن که با بالارفتن سن از مقدار اين آنزيم کاسته مي شود، افرد مسن بيشتر در معرض کمبود ويتامين ب-12 هستند.

• اسيدفوليک :

اين ويتامين ب براي ترکيب DNA مورد نياز است. رژيم غذايي نامناسب و عوامل ديگري مانند بيماري، الکليسم و نيز مصرف داروهاي مختلفي چون آسپرين، قرص هاي ضدبارداري، باربيتورات ها و داروهاي ضد تشنج، در کمبود اسيدفوليک دخالت دارند. مصرف اين ويتامين مخصوصاً به خانم هاي باردار توصيه مي گردد.

ويتامين ث

کمبود ويتامين ث مستقيماً باعث افسردگي مي گردد که بايد با استفاده از مکملهاي غذايي به برطرف کردن آن پرداخت. استفاده از مکملهاي غذايي خصوصاً پس از اعمال جراحي و بيماري هاي التهابي اهميت دارد. اضطراب، بارداري و شيردهي نيز نياز بدن به ويتامين ث را افزايش مي دهند. لازم به تذکر است که مصرف آسپرين، تتراسيکلين و قرص هاي ضدبارداري، ذخيره بدن را به انتها مي رساند.

مواد معدني

کمبود برخي از مواد معدني نيز مي تواند باعث افسردگي گردد.

• منيزيم :

کمبود منيزيم باعث بروز نشانه هاي افسردگي و همچنين گيجي، بيقراري، اضطراب، توهّم و انواع مشکلات جسمي مي گردد. اغلب رژيم هاي غذايي شامل منيزيم به مقدار کافي نيستند و استرس نيز به شدّت، مقدار منيزيم موجود بدن را کاهش مي دهد.

• کلسيم :

کمبود کلسيم بر روي سيستم مرکزي اعصاب تاثير مي گذارد. سطح پائين کلسيم باعث ناآرامي، دلهره، تندخوئي، زودرنجي و بي حسّي مي شود.

• روي :

کمبود روي در بدن به بي احساسي ، بي اشتهايي، سستي و خواب آلودگي منجر مي شود. با پائين آمدن سطح روي در بدن، ممکن است ميزان مس بدن به سطح سمّي افزايش يابد و باعث پارانويا (بدگماني ) و ترس و وحشت گردد.

• آهن :

افسردگي غالباً نشانه اي از کمبود آهن مزمن است. از ديگر نشانه هاي کمبود آهن مي توان به ضعف عمومي، سستي و بي حالي، خستگي، کم اشتهايي و سردرد اشاره کرد.

• منگنز :

اين فلز براي استفاده مناسب از ويتامين هاي ب-کمپلکس و ويتامين ث مورد نياز است. منگنز همچنين در تشکيل اسيدهاي آمينه نقش دارد و به همين دليل، کمبود آن مي تواند به کاهش سطح ناقل هاي عصبي و در نتيجه افسردگي منجر شود. اين فلز به تثبيت قندخون و جلوگيري از تغيير حالت هاي مداوم نيز کمک مي کند.

• پتاسيم :

کمبود پتاسيم معمولاً به افسردگي، گرياني، ضعف و خستگي منجر مي شود.



منبع:

* Can Vitamins Help Depression , Nancy Schimelpfening,



آریا

[Blue_Dream]

رامين پوركرامتي در گفتگو با خبرنگار باشگاه خبرنگاران افزود: برخي از بيماري‌ها در فصل‌هاي مختلف سال شيوع بيشتري دارند .
وي گفت: افسردگي و شيدايي از جمله بيماري‌هايي هستند كه ارتباط مستقيم با فصل داشته و بيشتر در فصل بهار بروز ‌مي‌كنند.
اين روانشناس اظهار داشت: اختلالات خلقي وابسته به فصل در كودكان رواج بيشتري دارد و معمولاً متولدين فصل‌هاي سرد زودتر به افسردگي مبتلا مي‌شوند .
پوركرامتي خاطرنشان كرد: به دليل كوتاه بودن روز‌ها در زمستان و كمبود نور، افراد مبتلا به افسردگي فصلي مي‌توانند روزي يك تا دو ساعت در هنگام طلوع و غروب آفتاب در مقابل نور قرار گيرند زيرا اين امر سبب بهبود خلقي دراين افراد مي‌شود .

[Arash_Actual]

د بیا
اد هر وقت پاییز زمستون میشه دپرسه که میاد سراغمون.
متولد بهمن هستم. خدایا بخیر بگذرون loool

[باستان شناس]

«من وقت زیادى را به گریه كردن مى گذرانم، نمى توانم خودم را جمع و جور كنم، لیست كارهایى كه باید انجام دهم بیش از حد طولانى است. احساس مى كنم به عنوان یك مادر كاملاً درمانده هستم. ذهن من چنان مغشوش است كه احساس مى كنم مى خواهم به همه بپرم. من باید احساس شادى بكنم ولى به جاى آن احساس بدبختى مى كنم.» «بچه همین طور پشت سر هم گریه مى كند و من نمى توانم او را آرام كنم. احساس درماندگى مى كنم ولى خشمگین هم مى شوم. بعد از آن احساس گناه عجیبى به من دست مى دهد. اشكال از بچه نیست از من است.»

افسردگى پس از وضع حمل نوعى از افسردگى است كه پس از تولد نوزاد رخ مى دهد.
افسردگى پس از وضع حمل


نوع اول:
شایع ترین نوع آن یك افسردگى ملایم است كه اغلب به آن «حزن» مى گویند و در 50 درصد اتفاق مى افتد. مادرى كه دچار این نوع افسردگى است اغلب احساس تنش، اضطراب و فرسودگى مى كند، بسیار عاطفى است و گاه بدون هیچ دلیل خاصى مى گرید. این افسردگى از روزهاى آغازین زایمان شروع مى شود و گاه تا چندین روز دوام مى یابد و بعد از آن به سرعت برطرف مى شود.این وضعیت دلیلى براى نگرانى ندارد، رفتارهاى حمایتگرانه و دادن اطمینان هاى مجدد به خصوص از سوی همسر ، به درمان این افسردگى كمك مى كند.


نوع دوم:
حدود 10 درصد پس از زایمان دوران شدیدتر و مستمرترى از افسردگى را تجربه مى كنند (دوره هایى از خلق افسرده طولانى، بى اشتهایى، اختلال هاى خواب). این ناراحتى معمولاً در هفته سوم زایمان و یا بعد از آن شروع مى شود و ممكن است چند ماه دوام بیاورد. اقدامات درمانى نظیر روان درمانى و مصرف داروهاى ضدافسردگى معمولاً بسیار مفیدند.


نوع سوم:
این نوع اختلال نوعى روان پریشى است كه در 1 تا 3 نفر از هر هزار زن زایمان كرده بروز مى كند. این اختلال به یك باره و در فاصله كمى از زایمان آشكار مى شود (در 40 درصد موارد تا روز هفتم پس از زایمان). این حالت موقعیت خطیرى را پدید مى آورد كه با توهم، هذیان و ابهام به همراه است.
رفتار و روان فرد افسرده متشنج و آشفته است و اغلب باورهاى غیرعادى و ناراحت كننده اى در مورد خود و یا نوزادشان دارند. چنین افرادى به كمك ویژه از طرف یك روانكاو احتیاج دارند. درمان رایج براى این وضعیت استفاده از دارو و یك دوره كوتاه بسترى شدن در بخش مخصوص مادران و نوزادان است. در برخى از موارد درمان با استفاده از تشنج الكتریكى صورت مى گیرد.


عوارض افسردگى پس از وضع حمل چیست؟
یك رشته از عوارض را توصیف مى كنند كه در پایین شرح آنها آمده است.



احساسات یا عواطف
- احساس غمگینى، اضطراب و نومیدى

- حس بى ارزش بودن

- حس رنجیدگى و خشم

- حس گناه، تشویش، دلواپسى و دست پاچگى

- بیش از حد گریه كردن و یا ناتوان از اینكه گریه كند



فیزیكى یا جسمى
- بىحالى و فرسودگى

- دشوارى در خوابیدن

- بى علاقگى به داشتن رابطه جنسى

- تغییر اشتها . بیش از حد خوردن یا به اندازه كافى نخوردن



رفتارى
- از دیگران اجتناب كردن و عدم تمایل به بیرون رفتن

- اجتناب از انجام كارهایى كه از انجام آنها لذت مى بردند

- انجام ندادن تكالیف و وظایف و یا بالعكس انجام كارهاى توان فرسا

- به تعویق انداختن تصمیمات

- جروبحث زیاد و داد زدن بدون كنترل



چگونه مى توانیم به خود كمك كنیم؟
یك رشته اقدامات عملى وجود دارد كه شما مى توانید براى بهتر شدنتان آنها را انجام دهید.



- درباره احساسات خود صحبت كنید:
ممكن است صحبت كردن با همسرتان برایتان دشوار به نظر برسد ولى بیان احساسات ، عامل مهمى در تخلیه احساسات ناراحت كننده شما است و ثانیاً به حفظ رابطه روزانه شما و همسرتان كمك بیشترى مى كند.


- سعى كنید تمام روز تنها نباشید:
سعى كنید دوستانتان را ببینید و یا با افرادى كه براى شما احساس شادى و آرامش فراهم مى آورند دیدارى داشته باشید.


- از دادن هر پیشنهادى به اطرافیان كه كمك كننده به وضع حال شما است استقبال كنید.
مانند نگهدارى كودك و یا انجام كارهاى خانه.
- هر چه مى توانید استراحت كنید زیرا خستگى باعث تشدید افسردگى مى شود.

- غذاهاى مقوى و سالم مصرف كنید.

- زمانى را (هرچند كوتاه) براى پیاده روى، خواندن یك مجله و كارهایى كه تسكین دهنده خاطر شماست اختصاص دهید.

- ورزش كردن عامل بسیار مهمى در رفع افسردگى شما است.منبع:

[فقط کاربران سایت قادر به مشاهده ی لینک ها میباشند . ]

[باستان شناس]

در افسردگی پس از زایمان، به‌صورت ضمنی برخی تغییرات ایجادشده در خلق مادر، به‌راحتی توجه اطرافیان را به خود جلب می‌نماید.


اختلالات روانی و نابه‌سامانی‌های روحی، ازجمله مشکلات رایج دنیای کنونی است؛ مشکلاتی که هر روز ابعادی تازه‌تر می‌یابند. در میان اختلالات روانی، یکی از مهم‌ترین آن‌ها، اختلال روانی هیجانی ناشی از تولد نوزاد می‌باشد که البته هر کدام از مادران تازه وضع‌حمل‌نموده به‌نوعی، با درجه‌ای از آن برخورد داشته‌اند. در جدول طبقه‌بندی تشریحی اختلالات روانی، یکی از بیماری‌های رایج، اختلال افسردگی پس از زایمان یا «PND» است که بنا به اهمیت تشخیصی، عاطفی و روش‌های معالجه و هم‌چنین پژوهش‌های صورت‌گرفته، از اولویت ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. اختلال افسردگی پس از زایمان همانند اختلال روانی ناشی از زایمان و اختلالات هیجانی می‌تواند حالت مزمن به خود گرفته و نیازمند تدابیر درمانی ویژه‌ای گردد.

پژوهش‌های انجام‌گرفته، میزان شیوع این اختلال را در مادرانی که دوران پس از زایمان را سپری می‌کنند، 13درصد تخمین زده است. اساساً اختلال روانی پس از زایمان و آشفتگی‌های هیجانی ناشی از آن، تا 6هفته پس از زایمان تشخیص داده می‌شود.

در افسردگی پس از زایمان، به‌صورت ضمنی برخی تغییرات ایجادشده در خلق مادر، به‌راحتی توجه اطرافیان را به خود جلب می‌نماید. در این‌‌خصوص، عوامل فیزیولوژیکی، بسیار اهمیت دارند و عوامل خلقی و هیجانی ایجادشده پس از زایمان، ناشی از ضعف قوای فیزیولوژیکی تشخیص داده شده است. ازجمله این عوامل می‌توان به تغییرات بیولوژیکی و هورمونی اشاره نمود که حتی می‌تواند بر کاهش میزان حسن‌جویی و خوش‌بینی فرد، تا 30 الی 80درصد تأثیر بگذارد و عموماً در روزهای اولِ بروز بیماری، قابل تشخیص است.

از علائم اولیه و بارز این اختلال می‌توان به گریه‌کردن، نوسانات روحی و خلقی، اختلال در خواب و تشویش دائمی اشاره کرد.
این علائم بعد از چند ساعت از به‌هوش آمدن، تا یک الی دو روز پس از زایمان، قابل تشخیص است و تا یک ماه پس از زایمان نیز می‌تواند تکرار شود. البته تغییرات خلقی در بیش‌تر مادران دیده می‌شود و نیاز به درمان روان‌شناسانه‌ نیست زیرا میزان نوسانات ذکرشده، عموماً کم و مادر قادر به کنترل آن‌ها می‌باشد. هرچند در صورت نیاز، چنین افرادی به درمان‌های حمایتی نیز بسیار خوب پاسخ می‌دهند اما برعکس در اختلال PND (افسردگی پس از زایمان)، بیمار به‌سختی به درمان پاسخ داده و در پذیرش تغییرات، مقاوم است و این به‌طور دقیق، وجه‌ تمایز این بیماری از سایر موارد می‌باشد.

افسردگی در مادران، تأثیر بارزی برجای می‌گذارد ازجمله بی‌قیدی و بی‌توجهی به رشد و آموزش نوزاد، در حالی‌که مادرانِ عاری از افسردگی، در مقایسه با مادران مبتلا، کودکان‌شان سریع می‌آموزند و فعال‌تر هستند و هم‌چنین در مقابل ابتلا به اختلالات خلقی، مقاوم‌ترند.
یکی از علت‌های اقدام به خودکشی در مادران مبتلا به PND، تصور مرگ نابه‌هنگام فرزند است که در شرایط بسیار مزمنِ روحی و روانی دیده می‌شود و خوشبختانه نادر است اما نتیجه‌ی به‌دست‌آمده حتی در کم‌ترین میزان، بسیار ناراحت‌کننده می‌باشد. به همین خاطر در تشخیص PND، تأکید بر حضور سریع و عملی و اجرای تدابیر درمانی در کوتاه‌ترین زمان در بخش درمان‌های روانی (اعصاب و روان)، ازجمله ضروری‌ترین اقدامات می‌باشد.

در سال‌های اخیر و در تهیه‌ی جدول پزشکی برای کمک به متخصصان در حوزه‌های زنان و زایمان، پزشک خانواده، ماماها و پرستاران، شرایطی برای تشخیص اولیه‌ی افسردگی پس از زایمان وضع گردیده است. ازجمله می‌توان به تهیه و تنظیم پرسش‌نامه‌ی «ادینبورگ» اشاره نمود که به‌صورت گسترده و به زبان‌های مختلف ترجمه و نشر یافته است. در برخی از کشورهایی که این آزمون در آن‌ها به اجرا درآمده، نتایج به‌دست‌آمده بسیار امیدوارکننده بوده است. 18تحقیق مجزا، این جدول تشخیصی را از جهت کاربرد و نتایج کسب‌شده، تصدیق می‌نمایند.

تحقیقات صورت‌گرفته نشان‌می‌دهند مادرانی که نمره‌ای فراتر از حدود طبیعی افسردگی گرفته‌اند، در 90درصد، درجات مختلفی از ابتلا به افسردگی پس از زایمان را تجربه نموده‌اند.
این جدول، شرایط روحی و خلقی یک هفته‌ی گذشته‌ی مادر را بررسی می‌کند که با سپری‌شدن دو هفته،‌ دوباره قابل تکرار می‌باشد. جدول افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ»، یک جدول تشخیصی است و تنها می‌تواند بیمار مشکوک به افسردگی را مشخص نماید و به همین خاطر، صحت تشخیص، باید در شرایط کلینیکی انجام گیرد.

شرایط لازم پیش از اجرای آزمون ادینبورگ:
- مادر بایستی بنا به شرایط روحی هفته‌ی گذشته‌ی خود (7روز گذشته)، گزینه‌ی مناسب را انتخاب نماید.
- پرسش‌نامه زمانی کامل و معتبر است که به تمام موارد، پاسخ داده شود. پاسخ‌دهی به تمام سؤالات، به‌منظور تکمیل آزمون، الزامی است.

- در طول پاسخ‌دهی به پرسش‌نامه، مادر بایستی تنها و بدون کمک آشنایان و اطرافیان به سؤالات پاسخ دهد.

- در صورت عدم توانایی مادر در خواندن سؤالات (بی‌سوادی)، می‌تواند از فرد دیگری برای خواندن و درج پاسخ‌‌ها استفاده نماید.

- جدول افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ» را می‌توان در مدت بروز نشانه‌های افسردگی، تا 6هفته مورد استفاده قرارداد. درصورتی‌که مادر در منزل وضع‌حمل نموده باشد (متناسب با شرایط کشورهای دیگر) و توان برخاستن و خروج از منزل را نداشته باشد، باز می‌تواند از این پرسش‌نامه استفاده نماید.
- این آزمون را می‌توان در شرایطی که علائم بارز نیست و حتی بدون علائم افسردگی نیز مورد استفاده قرار داد. در چنین شرایطی، علائم افسردگی، در کم‌ترین میزان نیز قابل ردیابی است.

پرسش‌نامه‌ی تشخیص افسردگی پس از زایمان «ادینبورگ»:
نام، نام خانوادگی... سن... شغل... سن نوزاد...
شما به‌تازگی مادر شده‌اید و ما تصمیم داریم روحیات شما را بیش‌تر بشناسیم؛ به این دلیل، از شما درخواست داریم شرایط روحی خود را طی 7روز گذشته، با دقت و بدون شتاب، از بین پاسخ‌های ارائه‌شده انتخاب نمایید. پاسخ‌های انتخابی شما، نمایان‌گر شرایط روحی‌تان در طول‌ مدت پس از زایمان است.

1- من هم‌چنان تجربه‌ی خندیدن و شاد بودن را دارم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

2- من از زندگی لذت می‌برم.
الف) بله، مانند همیشه ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

3- هر اتفاقی که بیفتد، من بدون دلیل، خودم را مقصر می‌دانم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

4- من بدون دلیل دچار تشویش و هیجان می‌گردم.
الف) به هیچ‌وجه ب) نه‌چندان زیاد ج) گاهی‌اوقات د) بله، در بیش‌تر اوقات

5- من بدون دلیل ترسیده و به هراس می‌افتم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

6- از دست من هیچ‌کاری برنمی‌آید.
الف) بله، بیش‌تر اوقات حس می‌کنم که هیچ نمی‌دانم و بی‌مصرفم.
ب) بله، گاهی‌اوقات از عهده‌ی انجام کارهای خودم برنمی‌آیم.
ج) خیر، بیش‌تر اوقات در صورت نیاز، از عهده‌ی کارهای خودم برمی‌آیم.
د) خیر، من از عهده‌ی کارهای خودم برمی‌آیم.

7- من خودم را غمگین و افسرده احساس می‌کنم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

8- من خودم را به‌حدی افسرده احساس می‌کنم که حتی نمی‌توانم به خواب بروم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

9- احساس افسردگی، من را وادار به گریه می‌کند.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه

10- به فکر آسیب‌رساندن به خودم هستم.
الف) بله، بیش‌تر اوقات ب) گاهی‌اوقات ج) نه‌چندان زیاد د) به هیچ‌وجه


کلید آزمون:
به تمام پاسخ‌های «الف»، 3 امتیاز، «ب»، 2 امتیاز، «ج»، 1 امتیاز و «د»، صفر امتیاز بدهید. حال امتیازات به‌دست‌آمده را با هم جمع کنید تا رقم کلی آزمون به‌دست آید.

نتیجه‌گیری:
برای تعیین مرز افسردگی، لازم است حدودی را مشخص نمایید. به‌عنوان مثال، مرز افسردگی پس از زایمان می‌تواند ارقام 12 و 13 را شامل گردد، در حالی‌که مرز ورود به افسردگی شدید، ارقام 14 و 15 می‌باشد. برای تشخیص افسردگی پس از زایمان در کشورهای مختلف، ارقام مختلفی جهت تعیین حدود افسردگی وجود دارد که گستره‌ی عددی 9 تا 13 را دربرمی‌گیرد. بدین منظور، برای تعیین حدود ذکرشده در هر کشوری، لازم است پژوهش‌های متعدد و جداگانه‌ای انجام گیرد اما مرز تحقیقی معین برای تشخیص PND، ارقام 14 و 15 می‌باشد.

با این‌حال، لازم است متوجه برخی عوامل مؤثر بر نتایج آزمون باشید:
- فراموشی موجود در مادران افسرده، به‌خصوص بیماران مبتلا به افسردگی پس از زایمان
- زایمان اول
- مشکلات خانوادگی
- اجتماعات سنتی و محدود
- آسودگی مادر از نتیجه‌ی عمل و جنسیت کودک



[فقط کاربران سایت قادر به مشاهده ی لینک ها میباشند . ]

[GOD send]

دو دهه ديگر افسردگي بزرگترين مشكل بهداشت جهان خواهد بود!

'در كشورهاي در حال توسعه براي مقابله با افسردگي كمتر خرج مي شود'


سازمان بهداشت جهاني پيش بيني مي كند كه تا 20 سال ديگر مردم بيش از هر بيماري ديگري به اختلالات رواني مبتلا خواهند بود.

به گفته اين سازمان، در سال هاي آتي افسردگي بزرگترين "بار" اقتصادي و اجتماعي براي جوامع مختلف در جهان خواهد بود.

البته، سازمان بهداشت جهاني به اين نكته نيز پرداخته است كه اغلب كشورهاي در حال توسعه كمتر از دو درصد از بودجه ملي خود را به مراقبت هاي روان درماني اختصاص داده اند.

هشدار سازمان بهداشت جهاني در حالي اعلام شده است كه اولين اجلاس جهاني بهداشت رواني در شهر آتن يونان به زودي آغاز مي شود.

آمار سازمان بهداشت جهاني نشان مي دهد كه در حال حاضر بيش از 450 ميليون نفر مستقيما با اختلالات رواني يا معلوليت هاي ذهني درگيرند كه اغلب آنها در كشورهاي جهان سوم زندگي مي كنند.

اجلاس پنج روزه آتن فرصتي فراهم كرده است براي مقابله با آنچه كه سازمان دهندگان اين گردهمايي بحران در مراقبت هاي روان درماني جهان توصيف كرده اند.

شيكور ساكسنا، يكي از اعضاي بخش بهداشت رواني در سازمان بهداشت جهاني به بي بي سي گفت: "آمار و ارقام ما نشان مي دهد كه بار افسردگي احتمالا افزايش خواهد يافت تا جايي كه در سال 2030 اين بيماري در مقايسه با همه بيماري هاي ديگر كه انسان با آنها مواجه است، بزرگترين بار براي بهداشت در جهان خواهد بود."

تعريف علمي "بار" در ارتباط با وضعيت بهداشتي به تعداد سال هايي اطلاق مي شود كه از عمر مفيد فرد كاسته مي شود.

كاسته شدن از عمر مفيد معمولا به دليل ابتلا به بيماري هاي خاص يا مرگ است.

در گزارش جديد سازمان بهداشت جهاني منظور از بار، تعداد سال هايي است كه از عمر مفيد افراد به خاطر ابتلا به افسردگي كاسته مي شود.

"اپيدمي خاموش"
دكتر ساكسنا مي گويد افسردگي خيلي رايج تر از بيماري هايي است كه مردم به طور گسترده از آنها در هراسند - مانند ايدز و سرطان.

او گفت: "افسردگي را مي توانيم يك اپيدمي خاموش بناميم چون با اين كه اكثر اوقات در فرد رديابي مي شود، آمار ابتلا به آن رو به افزايش بوده است. اين در حالي است كه آمار ساير بيماري ها، كه سخت تر در افراد رديابي مي شود، رو به كاهش بوده است."

افزايش بار اين بيماري براي بهداشت كشورها به ويژه در جهان سوم مشكل ساز خواهد بود چون آنها منابع كمتري براي بهداشت رواني اختصاص داده اند.

دكتر ساكسنا مي گويد: "ما آمار و ارقامي داريم كه نشان مي دهد ميزان افسردگي در كشورهاي فقيرتر جهان در مقايسه با كشورهاي ثروتمند بالاتر است و حتي احتمال اين كه افراد فقيرتر در كشورهاي غني به افسردگي مبتلا شوند از افراد ثروتمند همان جوامع بيشتر است."

اما كشورهاي ثروتمند دويست برابر كشورهاي فقير خرج مراقبت از بيماران رواني خود مي كنند پس افراد فقير در اين جوامع شانس بيشتري براي دسترسي به مراقبت بهداشتي دارند.

در كشورهاي صنعتي مراقبت هاي رواني نه تنها بخش بزرگتري از هزينه هاي دولت را تشكيل مي دهد بلكه همچنين تاثير بزرگي بر درآمدهاي ناخالص داخلي كشورها دارد.

پروفسور مارتين پرنس، از دانشكده روانشناسي دانشگاه كينگز لندن، مي گويد: "بخشي از اين وضعيت به اين خاطر است كه فرد احساس بيهودگي مي كند چون احتمال اين كه فرد افسرده بيكار باشد بيشتر از آن است كه او شاغل باشد. موضوع بعدي توانايي دولت ها براي تقبل هزينه بيمه بيكاري و همچنين معلوليت است."

در بريتانيا، دولت سالانه 19 ميليارد دلار براي پرداخت بيمه بيكاري و معلوليت هزينه مي كند كه برابر است با يك درصد از درآمد ناخالص داخلي اين كشور. آقاي پرنس اين مبلغ را هزينه اي عظيم مي خواند.

دكتر ساكسنا معتقد است كه با توجه به پيش بيني هاي سازمان بهداشت جهاني كه افسردگي رو به افزايش است، نگرش جوامع به اين معضل بايد تغيير كند.

او مي گويد: "افسردگي مانند هر عارضه ديگر جسمي است و مردم به آن مبتلا مي شوند و رنج مي كشند. آنها حق دارند در قالب مراقبت هاي بهداشتي موجود به توصيه هاي مناسب و درست و همچنين درمان هاي مناسب دسترسي داشته باشند.

منبع: پارسینه

[Z a H r A]

تشخيص افسردگي

زماني كه تنهايي و نا اميدي جاي اين احساس را مي گيرد و از بين نمي رود مي تواند منشا اصلي افسردگي باشد

احساس عدم خوشحالي در برخي از روزها امري طبيعي است. اما زماني كه تنهايي و نا اميدي جاي اين احساس را مي گيرد و از بين نمي رود مي تواند منشا اصلي افسردگي باشد. بيش از حد احساس غمگيني داشتن و افزايش ميزان افسردگي باعث مي شود كه شما مانند قبل نتوانيد از زندگي لذت ببريد. تفريحات و دوستانتان به اندازه قبل شما را خوشحال نمي كنند. شما هميشه خسته هستيد و در آخر روز احساس مي كنيد كه له شده ايد. وقتي افسرده هستيد نا اميد مي شويد اما با همكاري و مساعدت مي توانيد بهتر شويد. در حاليكه اگر نشانه ها و علائم و دلايل و نحوه درمان آن را بدانيد مي توانيد مشكل را حل كنيد.


افسردگي چيست؟

ما همگي در زندگي بالا و پايين مي رويم. ناراحتي، واكنش طبيعي در برابر مشكلات زندگي است. خيلي از افراد از كلمه افسردگي براي توضيح احساسات غم يا ناراحتي شان استفاده مي كنند. اين در حالي است كه افسردگي با ناراحتي بسيار متفاوت است.

بعضي از مردم افسردگي را زندگي كردن در يك سوراخ تاريك توصيف مي كنند اين در حالي است كه برخي ديگر احساس ناراحتي و غم ندارند بلكه احساس پوچي و عدم وجود زندگي و احساس خالي بودن مي كنند. نشانه ها هرچه باشد افسردگي با ناراحتي طبيعي فرق دارد. افسردگي زندگي هر روزه شما را پر مي كند. كار شما را منحل مي كند، درس خواندن و خوراك شما را دچار مشكل مي كند. احساس نداشتن پشتوانه، نااميدي و احساس بي ارزشي و ... را در شما ايجاد مي كند.

آيا شما افسرده هستيد؟
اگر شما يك يا چند علامت از نشانه هاي زير را داشته باشيد كه هرگز برطرف نمي شوند، شما افسردگي داريد.
• نمي توانيد خوب بخوابيد يا بيش از حد مي خوابيد.
• نمي توانيد كارهايي را كه در گذشته خوب انجام مي داديد، انجام دهيد.
• احساس نا اميدي و بي پشتوانگي مي كنيد.
• هر چقدر سعي مي كنيد نمي توانيد از افكار منفي رهايي يابيد.
• اشتهاي خود را از دست داده ايد يا بيش از حد مي خوريد.
• عموما حساس و زودرنج هستيد.
• فكر مي كنيد كه زندگي ارزش زندگي كردن را ندارد.

علائم و نشانه هاي افسردگي
افسردگي از فردي به فرد ديگر فرق مي كند اما يك سري علائم و نشانه هاي متداول وجود دارد. خيلي مهم است كه بدانيد اين نشانه ها مي توانند به جزئي از قانون زندگي شما تبديل شوند. اما وقتي كه نشانه هاي بيشتري را داشته باشيد آنها قوي تر مي شوند و دوام بيشتري پيدا مي كنند و ان زمان است كه شما مجبوريد با افسردگي دست و پنجه نرم كنيد. زمانيكه اين نشانه ها خرد كننده و غير قابل تحمل مي شوند شما به كمك احتياج داريد.

- احساس عدم داشتن پشتوانه و نا اميدي
احساس كنيد كه هيچ چيزي بهتر نمي شود و هيچ راهي براي بهبود شرايط كنوني وجود ندارد.

- تمايل خود را براي فعاليت هاي روزانه از دست بدهيد.
به تفريحات، فعاليت هاي اجتماعي يا لذت جنسي علاقه اي نداشته باشيد و توانايي خود را براي لذت بردن و حس نشاط داشتن از دست بدهيد.

- ازدياد و يا كمبود اشتها و يا تغييرات وزني
اضافه يا كم كردن وزن يا تغييرات 5 درصدي وزن بدن در طول يك ماه

- از دست دادن انرژي
احساس خستگي، تنبلي و سستي و از دست دادن قواي جسمي و احساس سنگيني بدن . حس اينكه كوچكترين كارها هم احتياج به زمان زيادي براي انجام دادن دارند.

- حس نفرت از خود
احساس نفرت بيش از حد از خود يا احساس گناره كردن. شما به شدت خود را براي انجام دادن اشتباهات يا خطاها تنبيه كنيد.

- دردهاي بي دليل
افزايش دردهاي فيزيكي مثل سر درد، درد پشت، دردهاي ماهيچه اي و درد هاي شكمي


منبع : مجله اينترنتي فريا