آشنایی با ناوهای هواپیمابر فعال جهان

[Simorgh]

این عكس رو از یك سایت خارجی گرفتم اگر دقت كنید
در كنار كاوور از ناو هواپیمابر دیگری به نام گاریبالدی نام برده است
دقیقا نمی دانم آیا این ناو درحال ساخت می باشدیا خیر؟
عزیزانی كه معلوماتی در این زمینه دارند ما را مطلع نمایند

[Simorgh]

این عكس ومطلب از یك سایت ایتالیایی گرفته شده ودر متن ان به سال شروع و پایان كاوور اشاره نموده است
O Cavour [550] é o novo navio-aeródromo italiano, construído pela Fincantieri em 2001 e lançado ao mar pelo estaleiro Riva Trigoso em 20 de julho de 2004. Os testes de mar começaram em dezembro de 2006, o comissionamento está programado para novembro de 2007 e a entrada em serviço em maio de 2008.
O navio tem 27.000t de deslocamento, 244m de comprimento, pode levar até 24 aeronaves, 24 carros de combate (que embarcam por portas de acesso laterais) e 416 fuzileiros.

[Simorgh]

5- روسيه

نيروهاي نظامي روسيه پس از فروپاشي شوروي، دچار از هم گسيختگي شديد شدند و بسياري از توان خويش را از دست دادند. نيروي دريايي و هوايي روسيه به وضع بسيار فلاكت‏باري افتاد و امروزه در روسيه تنها يك ناو هواپيمابر به نام آدميرال كوزنتسف (Admiral Kuznetsov) مجهز به هواپيماهاي عمودپرواز Yak-38 و جنگنده‏هاي Su-33 (نوع ناونشين سوخوي27) در خدمت مي‏باشد.



اسامي ناوهاي هواپيمابر روسيه :
* Admiral Gorshkov (فروخته شده به هند) (از 1982 تا 1995)

* Admiral Kuznetsov (از 1985 تاكنون در خدمت است)

* Kiev (از 1972 تا 1993)

* Leningrad (از 1968 تا 1991)

* Minsk (از 1975 تا 1993)

* Moskva (از 1964 تا 1991)

* Novorossiysk (از 1978 تا 1993)

* Ulyanovsk (به علت كمبود بودجه عملياتي نشد و دمونتاژ گرديد)

* Varyag (به علت كمبود بودجه عملياتي نشد و به چين فروخته شد)



اسامي ناوهاي هواپيمابر بر اساس كلاس:


كلاس كيف (Kiev class)

* Kiev (از 1972 تا 1993)

* Minsk (از 1975 تا 1993)

* Novorossiysk (از 1978 تا 1993)

* Admiral Gorshkov (از 1982 تا 1995)



كلاس آدميرال كوزنتسف (Admiral Kuznetsov class)

* Admiral Kuznetsov (از 1985 تاكنون در خدمت است)

* Varyag (فروخته شده به چين)



كلاس مسكوا (Moskva class)

* Moskva (از 1964 تا 1991)

* Leningrad (از 1968 تا 1991)



كلاس ناشناخته

* Ulyanovsk (به علت كمبود بودجه عملياتي نشد و دمونتاژ گرديد)

[/SIZE]


ناو هواپيمابر آدميرال كوزنتسف

ناوهواپيمابر Admiral Flota Sovetskogo Soyuza Kuznetsov كه در زبان روسي معادل عبارت Адмирал флота Советского Союза Кузнецов مي‏باشد، در ابتدا Tbilisi و سپس لئونيد برژنف (Leonid Brezhnev) ناميده شد، جزو ناوهاي هواپيمابر كلاس سنگين‎وزن روسيه محسوب مي‏شود. اين ناو به عنوان سردستهء ناوهاي هم‏كلاس خود انتخاب شده بود، اما تنها يك ناو به نام Varyag در اين كلاس ساخته شد كه اين ناو نيز هيچگاه عملياتي نگرديد و در نهايت توسط اوكراين به چين فروخته شد. ماموريتي كه از آدميرال كوزنتسف انتظار مي‏‎رود، با ناوهاي هواپيمابر غربي متفاوت است. طبق نظر طراحان روس، اين ناو قرار بوده به عنوان محافظ و پتشتيبان زيردريايي‏هايي كه حامل موشكهاي هسته‏اي هستند و همچنين شناورهاي حامل موشك ناوگان روسيه، عمل نمايد. يكي از اهداف طراحان آدميرال كوزنتسف، كنترل شناورهايي بود كه بين تنگه‏‎هاي بسفر و داردانل از مديترانه به درياي سياه رفت و آمد مي‏‎كردند. هواپيماهاي اين ناو، مامور ايجاد برتري هوايي بودند. اين ناو همچنين هواپيماهايي جهت انجام ماموريتهاي ضدزيردريايي (ASW) و همچنين موشكهاي ضدكشتي را نيز حمل مي‏نمود.



محدوديت ايجاد شده براي هواپيماهايي كه قرار بود در ماموريتهاي هوا به هوا شركت نمايند، به دليل فقدان پرتابگر ويژه (كاتاپولت) بر روي عرشهء اين ناو بود. با توجه به كوتاه بودن نسبي طول عرشهء يك هواپيمابر نسبت به يك باند معمول زميني، و همچنين با عنايت به اينكه يك هواپيماي بازگذاري شده با بمب، بسيار سنگين‎تر از هواپيماي بارگذاري شده با موشك مي‏‎باشد، چنين هواپيمايي، هيچگاه به شتاب لازم جهت برخاست از عرشهء ناوهواپيما دست پيدا نخواهد كرد.



هواپيماهاي عظيم‏الجثه‏اي نظير F/A-18E (پيشتر F-4B) كه ويژهء عمليات ضربتي از طريق پرتابگر ويژهء ناو (كاتاپولت) به هوا فرستاده مي‎شوند، پس از خروج از عرشه، نزول ارتفاع پيدا مي‏كنند. كاتاپولت، به كمك موتورهاي هواپيما آمده و به هواپيما اجازه مي‏‎دهد كه قبل از برخورد به سطح دريا، به سرعتي بالاتر از سرعت واماندگي دست يابد. (هواپيماهاي بدون سلاح يا آنهايي كه سبك بارگذاري شده‏اند، به طور معمول نيروي كافي براي صعود دارند)



هنگامي يك شكاري، با تعدادي موشك سبك‏وزن هوا به هوا بارگذاري مي‎شود، قادر خواهد بود بدون نياز به ويژگي V/STOL (هواپيمايي كه در باند كوتاه نيز بلند مي‎‏شود) از عرشهء ناو برخاست نمايد. براي كمك به برخاست هواپيما در ناو هواپيمابر كوزنتسف، در انتهاي عرشه، از وسيله‏اي جهت كمك به پرش به نام Ski-Jump استفاده مي‎شود. هواپيما به هنگام برخاست، به سمت مقابل و بالا شتاب گرفته و با كمك پس‏‎سوز موتورها و سيستم Ski-Jump بلند مي‏شود. در نتيجه هواپيما به هنگام برخاست، داراي زاويهء بالاتر نسبت به حالتي خواهد بود كه از عرشه‏اي صاف و بدون زاويه بلند شود. با اين روش، هواپيماهايي كه با موشكهاي سبك‎وزن هوا به هوا بارگذاري شده‏اند، قادر به برخاست از ناوهاي فاقد كاتاپولت مي‏شوند. با اين حال، هواپيمايي كه با مهمات سنگين نظير انواع بمب بارگذاري شده باشد، پس از ترك عرشه، دچار واماندگي شده و زمان كافي براي شتاب‏‎گيري و عدم برخورد با دريا نخواهد داشت.

[Simorgh]

ناو هواپيمابر آدميرال كوزنتسف، به سال 1985 به آب انداخته شد و به سال 1995 كاملن عملياتي گرديد. اين ناو در ابتدا Riga نام داشت، اما به تاريخ نوامبر 1982 به لئونيد برژنف تغيير نام پيدا كرد، سپس به تاريخ آگوست 1987 به نام Tbilisi (تفليس) اسم‎گذاري شد. سرانجام به تاريخ 4 اكتبر 1990 از سرگرداني نجات يافت و به نام Admiral Flota Sovetskogo Soyuza Kuznetsov رسمن اسم‏گذاري گرديد. 71 درصد از ساخت اين ناو تا تابستان 1989 به اتمام رسيده بود. به تاريخ نوامبر 1989، اولين هواپيما جهت آزمايش به روي عرشهء آن منتقل گرديد. به تاريخ دسامبر 1991، از درياي سياه به ناوگان شمالي نيروي دريايي روسيه ملحق شد. اما تنها از سال 1993 به بعد بود كه عرشهء اين ناو به هواپيما مجهز گرديد. كوزنتسف در اوائل سال 1996، در يك سري از تمرينات در درياي مديترانه شركت نمود. در اواخر سال 1997، در بندرگاه ناوگان شمال روسيه، آرام گرفت و منتظر دريافت بودجه جهت تعميرات ماند، زيرا انجام تعمير و نگهداري، پس از 20 درصد پيشرفت، متوقف مانده بود. بالاخره تعميرات اساسي به تاريخ جولاي 1998 پايان يافتند و ناو به تاريخ 3 نوامبر 1998 رسمن به خدمت ناوگان شمالي روسيه درآمد. كوزنتسف، قبل از اينكه به كمك زيردريايي غرق شدهء كورسك (Kursk) در سال 2001 بيايد، دو سال را در بندرگاه سپري كرد. برنامه‎‏هايي جهت انجام عملياتهاي بيشتر توسط كوزنتسف يا به تعويق افتادند و يا لغو گرديدند.





جنگندهء Su-33 در حال ترك قسمت Ski-Jump عرشهء ناو هواپيمابر آدميرال كوزنتسف
در اواخر سال 2003 و اوائل سال 2004، كوزنتسف جهت بررسي و آزمايش به دريا فرستاده شد. در اواخر اكتبر 2004، و همچنين سپتامبر 2005، كوزنتسف در يك سري از تمرينات نيروي دريايي روسيه در اقيانوس آتلانتيك شركت جست. در جريان تمرينات سال 2005، يك فروند جنگندهء شكاري Su-33 دچار سانحه شد و از عرشهء ناو به درون آبهاي اقيانوس آتلانتيك سقوط كرد. اگرچه كمبود بودجه و برخي مشكلات فني باعث شده‏اند عملياتهاي محوله به اين ناو اندك باشد، اما انتظار مي‎رود ناو هواپيمابر آدميرال‏كوزنتسف حداقل تا سال 2030 در خدمت باقي بماند.



به تاريخ 27 سپتامبر 2006، روسها اعلام كردند كه ناو كوزنتسف تا پايان سال به محل ناوگان نيروي دريايي در شمال باز مي‏‎گردد. اين ناو مشمول هم‏خواني (با پرنده‏هاي جديد) و مدرنيزه‏سازي خواهد شد و سعي خواهد شد برخي از مشكلات فني آن رفع شوند. فرمانده ناو كوزنتسف، آدميرال Vladimir Masorin همچنين توضيح داد كه تعداد از جنگنده‏هاي شكاري Su-33، پس از انجام امور تعمير و نگهداري و ايجاد هم‏خواني (Refit) به عرشهء ناو بازگردانده خواهند شد.

[Achtung Panzer]

یک کلاس از رزمناو با نام کاوور در دوران جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایتالیا خدمت میکرده :



ولی ناوهواپیما بر نا تمام ایتالیایی ها با نام کاوور این هستش :

[Simorgh]

آختونگ جان ممنون از توضیح مفید شما

[Simorgh]

6- هند

ناو هواپيمابر آدميرال كورشكوف كه در اصل باكو (Baku) نام داشت، به كلاس كيف تعلق دارد و از سال 1982 وارد خدمت شده است. از نظر تسليحات، باكو با ساير ناوهاي كلاس كيف متفاوت است اما از نظر هواپيما، مشابه ساير گونه‏‎هاي كلاس كيف مي‏باشد. در اين ناو از هواپيماهاي Yak-38 Forger كه از نوع برخاست كوتاه (V/STOL) هستند و همچنين 12 فروند هليكوپتر ضدزيردريايي و نجات کاموف Ka-27 Helix-A و دو هليكوپتر پيش‏اخطار کاموف Ka-31 Helix بهره گرفته مي‎شود.




ناو هواپيمابر آدميرال كورشكوف كه در اصل باكو (Baku) نام دارد


پس از فروپاشي شوروي، شهر باكو جزو قلمرو آذربايجان محسوب مي‏‎شد و بنابراين ناو هواپيمابر باكو به نام Admiral Gorshkov تغيير نام پيدا كرد. در سال 1994 به دليل فرسودگي شديد و كيفيت نازل قطعات، انفجاري در مخزن ديگ بخار روي داد و ناو به مدت يك سال به بندرگاه برده شد و تحت تعمير قرار گرفت. اگرچه اين ناو به سال 1995 توانست دوباره وارد خدمت شود، ولي در نهايت به دليل فرسودگي شديد و مخارج سنگين تعمير و نگهداري، به سال 1996 از رده خارج گرديد و در معرض فروش گذاشته شد.



پس از سالها مذاكره بين دول روس و هند، به تاريخ 20 ژانويه 2004، موافقت‏نامه‏اي جهت واگذاري اين ناو فرسوده به هند به امضاء رسيد. ضمن اين قرارداد، تحويل و فروش 12 فروند جنگندهء ناونشين و تك‏سرنشينهء MiG-29K Fulcrum-D، 4 فروند جنگندهء آموزشي و دوسرنشينهء MiG-29KUB، قطعات يدكي، آموزش خلبانان، شبيه‏سازهاي پرواز و راه‎اندازي اين سيستم‏‎ها براي نيروي دريايي هند نيز جزو تعهدات روسيه در قبال هند قرار گرفت.

طبق اين قرارداد، هند مبلغي در حدود 800 ميليون دلار را جهت ارتقاء كشتي و هم‏خواني هواپيماهاي جديد با اين ناو قديمي، پرداخت خواهد. علاوه بر اين، جهت خريد 16 فروند MiG-29K ، شش هليكوپتر تهاجمي و شناسايي كاموف Ka-31 Helix و هليكوپترهاي ضدزيردريايي، محفظه‏هاي اژدر، سيستم‎هاي موشكي و پدافندي ناو، مبلغ 700 ميليون دلار ديگر را نيز پرداخت خواهد كرد.

طبق برنامهء به روز رساني، قرار است كليهء سيستم‏‎‏هاي تسليحاتي ناو در قسمت جلو جمع‏آوري شوند تا عرشهء ناو جهت برخاست هواپيماهاي كوتاه‏برخاست ولي نيازمند كمكي چون MiG-29K و Sea Harrier با نصب سه قلاب نگهدارنده و خميده كردن عرشهء فرود به ميزان 14.3 درجه آماده شود. انتظار مي‎رود ناو هواپيمابر هند، با نام جديد INS Vikramaditya در سال 2011 وارد خدمت در نيروي دريايي اين كشور شود.

[Simorgh]

7- چين

هواپيمابر Varyag يك ناو متعلق به كلاس آدميرال كوزنتسف محسوب مي‏شود كه می‎توانست حاوي هواپيماهاي چندكاره باشد. اين ناو پيشتر به نام Riga شناخته مي‎شد.









اما اين ناو در اواخر دههء 1990، با نام‏گذاري مجدد، Varyag يا نام Varangian گرفت. با فروپاشي شوروي، ساخت اين كشتي به سال 1992 نيمه‏تمام رها شد و اين در حالي بود كه ساختمان اصلي كشتي تمام شده بود اما سيستم‏هاي الكترونيكي هنوز نصب نشده بودند. در نهایت مالكيت اين كشتي به اوكراين رسيد و تا اوائل سال 1998 بدون رسيدگي به حال خود رها شد. در آن زمان، اين كشتي فاقد موتور، سكان و اغلب سيستم‎‏هاي هدايتي بود. اين ناو در نهايت به مزايده گذاشته شد. در مزايده توسط نيروي دريايي خلقي ارتش چين (PLAN) خريداري شد و پس از مرمت، گزارش شده كه اين ناوهواپيمابر قرار است به يك مركز تفريحي و قمارخانه تبديل شود. برخي از كارشناسان نيز گمان مي‏كنند چين اين ناوهواپيمابر را مورد بررسي و تجزيه و تحليل قرار خواهد داد تا مهندسين چيني بتوانند اولين ناوهواپيمابر بومي خود را با قابليتهاي بالاتر توليد نمايند.





8- اسپانيا

Príncipe de Asturias / Buque de Proyección Estratégica



* ناو هواپیمابر Príncipe de Asturias به شمارهء ثبتی R-11، یک ناو فرماندهی در نیروی دریایی اسپانیا به شمار می‏رود. این ناو به تاریخ 30 می 1988 تحویل نیروی دریایی اسپانیا شده است. اسپانیا از 1920، جزو کاربران ناوهای هواپیمابر به شمار می‏رود و اولین ناوهای هواپیمابر اسپانیا به نام SPS Portahidros و SPS Dédalo در سال 1922 وارد خدمت شده‏اند. (ناو SPS Dédalo با ناو Principe de Asturias جایگزین گردید.)


این ناو به همراه شش ناوچهء جنگی کلاس سانتاماریا (Santa Maria class)، به گروه آلفا معروفیت دارند. به سایر شناورهای نیروی دریایی اسپانیا، اغلب نام یک گروه خاص اطلاق می‏شود. ناو هواپیمابر Principe de Asturias و گروه آلفا، به برقراری صلح در دریای آدریاتیک در جریان جنگهای داخلی یوگوسلاوی کمک نمودند.


این ناو هواپیمابر، تا 12 فروند هواپیمای عمود پرواز هریر از نوع AV-8B Harrier II Bravo یا AV-8B Harrier II Plus را در اختیار دارد. این جنگنده ها، با موشکهای هوا به هوای سايدوايندر، آمرام، موشک ضدرادار هارم، و موشک هوا به زمین هدایت تلویزیونی ماوريك به همراه يك دستگاه مسلسل GAU-12U تجهیز می‏شوند.


بر روی عرشهء این ناو، تجهیزاتی جهت پشتیبانی از 12 فروند هلیکوپتر فراهم شده است. به طور معمول، از این 12 فروند، 6 فروند Sikorsky Sea King SH-3H، 4 فروند Agusta AB-212 و 2 فروند هلیکوپتر پیش‏اخطار Agusta AB-212 می‏باشند.


در كل اين ناو، امكاناتي جهت پشتيباني از 29 هليكوپتر يا هواپيما فراهم است كه 12 فروند بر روي عرشه و 13 فروند در داخل هنگر (آشيانه) جاي مي‏گيرند. در حالت اضطراري، تعداد 17 فروند هواپيما را مي‏توان در فضايي به وسعت 2398 متر مربع جاي داد. آشيانه‏ها به وسيلهء دو بالابر به عرشه دسترسي پيدا مي‏كنند. عرشه داراي مساحتي به اندازهء 5100 متر با درازاي 176 متر مي‏باشد. در اين عرشه، هواپيماهاي برخاست كوتاه (V/STOL) عملياتي هستند كه براي برخاست، در انتهاي عرشه، لبهء زاويه‏اي با 12 درجه تعبيه شده است.



سيستم‎‏هاي دفاعي اين ناو، مشتمل بر چهار دستگاه سامانهء دفاع نزديك Meroka و شش پرتابگر فريبنده‏هاي Chaff و Decoy مي‏باشد، اما براي دفاع معمول، اين ناو متكي به هواپيماهاي حامل خود است. جهت دفاع در برابر زيردريايي‏هاي مهاجم، اين ناو متكي به سيستم‎ شناسايي و تهاجمي هليكوپترهاي SH-3D مي‏باشد.

[Achtung Panzer]

آستوریاس اسپانیایی جزو كوچك ترین ناوهای هواپیما بر فعال در جهان هست , مقایسه كنید :
-----------------------------------------



نمایی از یك واحد رزمی دریایی در یك رزمایش نیروهای ناتو , شناور ها از پایین ( ناو جلویی ) به بالا ( ناوهای عقب ) :
اول ناو هواپیما بر شاهزاده دی آستوریاس , دوم رزمناو هجومی یو اس اس واسپ , سوم ناو هواپیما بر آمریكایی یو اس اس فورستال و بالا تر از همه ناو هواپیما بر سبك بریتانیایی اچ ام اس این وینسبل .

[Simorgh]

طرح اين ناو، بر اساس طرح لغو شدهء ناو دههء 1970 ايالات متحده به نام Sea Control Ship ساخته شده است و به نحوي تغيير يافته تا قادر باشد از هواپيماهاي برخاست كوتاه (V/STOL) بهره ببرد. اين ناو توسط كمپاني Bazan ساخته شد كه اكنون با نام تجاري Navantia فعاليت مي‏كند. ناو هواپيمابر Principe de Asturias به تاريخ 30 مي 1988 رسمن به نيروي دريايي اسپانيا تحويل شد. كار ساخت اين ناو از يازده سال قبل يعني 29 مي 1977 آغاز شده بود. ناو هواپيمابر HTMS Chakri Nareubet كه در سال 1997 به تايلند فروخته شده است، بر اساس همين ناو هواپيمابر اسپانيايي طراحي و ساخته شده است.



قرار است در سال 2008 ناوهواپيمابر Principe de Asturias به ديگر ناو هواپيمابر اسپانيا (Buque de Proyección Estratégica) كه در حال ساخت است، ملحق شود.











تصاویری از ناو هواپیمابر Príncipe de Asturias متعلق به نيروي دريايي پادشاهي اسپانيا



پروژهء ساخت ناو 231 متری و 25 تا 30 هزار تنی که با پیشرانه‏ای متعارف (غیراتمی) به حرکت در می‏آید به نام Buque de Proyección Estratégica (پروژه شناور استراتژیک) در سال 2003 جهت نیروی دریایی اسپانیا کلید خورد و کار ساخت این ناو به تاریخ آگوست 2005 توسط کارخانهء کشتی‏سازی Navantia آغاز شد. این ناو جهت انجام عملیاتهای آبی – خاکی و دارای هواپیماهایی با قابلیت نشست و برخاست کوتاه (VSTOL) خواهد بود. طراحی این ناو با حداقل مشکلات و نواقص خواهد بود تا نیروی دریایی اسپانیا، در آینده درگیر مسائل پیچیده نگردد. از آنجایی که این ناوهواپیمابر جهت نشست و برخاست هواپیماهایی از نوع VSTOL طراحی شده است، وزنی در حدود 25 هزار تن جهت حمل تعداد 30 فروند جنگندهء عمودپرواز هاریر که در اسپانیا ماتادور (Matador AV-8B+) نامیده می‏شود به همراه جنگنده‏های F-35 پیش‏بینی شده است. برای این ناو، لبهء زاویه‏دار انتهای عرشه (Ski-Jump) و همچنین یک رادار جستجوگر سه بعدی پیش‏بینی شده است.