خبر: اخبار نانوفناوري

[somina]

نانو ذرات در قطره‌های چشمی
یک گروه تحقیقاتی با استفاده از نانو ذرات در قطره‌های چشمی به روش دیگری از دارو رسانی به چشم اشاره کردند. به گزارش مجله فضای نانو، قطره‌های چشمی حاوی مواد قابل تجزیه، برای دارورسانی در چشم موثر هستند. این روش به وسیله یک گروه تحقیقاتی به رهبری دکتر جان تسیبوکلیز در دانشگاه پورتس‌موث ‪ Portsmouth‬کشف شد.

در این روش برای دارو رسانی در چشم از نانو ذرات پلیمری قابل تجزیه استفاده می‌شود. نانو ذرات، ذرات میکروسکپی در مقیاس نانومتری هستند. این ذرات بسیار کوچکند به حدی که بطور مثال اندازه عرض یک مورچه میلیون‌ها نانومتر است. دکتر تسیبوکلیز می‌گوید: این پلیمرهای قابل تجزیه با داروها ترکیب می‌شوند که در نتیجه دارو را با دقت زیاد و بطور کنترل شده در چشم آزاد می‌کنند.

رهاسازی دارو می‌تواند دائمی، چرخه‌ای و یا با استفاده از علائم محیطی یا شیمیایی انجام شود و پلیمرهای حامل دارو نیز می‌توانند به وسیله بدن شکسته شوند. این فرآیند زمانی اتفاق می‌افتد که بدن دیگر نیازی به دارو نداشته باشد. روش دارو رسانی حفاظت شده بدون محدودیت، روش پیشنهادی معمول در مورد قطره‌های چشمی است. البته این روش بسیار دشوار است و حتی ممکن است غلط انجام شود و برای کارخانجات بسیار گران باشد. دکتر تسیبوکلیز این سیستم‌های جدید دارورسانی را مسئله قابل توجهی برای صنعت داروسازی اعلام کرد.

[somina]

بادوام كردن دندان‌هاي حساس بااستفاده از نانو ذرات طلا
بر اساس تحقيقات دانشمندان تايواني، قراردادن نانو ذرات طلا بر روي سطح يك دندان حساس و سپس تثبيت آنها با استفاده از يك ليزر، مي‌تواند دوام دندان حساس را براي مدت طولاني افزايش دهد.


ماهنامه فناوري نانو در گزارشي اعلام كرد، اين روش كه محققان "دانشگاه ملي چونگ - چنگ" و "بيمارستان عمومي بودهيست دالين تزوچي" آن را ابداع كرده‌اند آماده است تا بر روي دندان‌هاي اصلي در يك دوره كوتاه ‪ ۱۲‬تا ‪۲۴‬ ماهه آزمايش شود.

در اين گزارش آمده است، ظاهرا دندان‌هاي حساس شامل تعداد زيادي لوله‌هاي رابط داخلي كوچك هستند كه به سيال اجازه مي‌دهند از بين دندان ها عبور كند.
عبور سيال باعث سايش مكانيكي انتهاي عصب‌ها در فصل مشترك ميان عاج دندان و گوشت مي‌شود.
طبق اين گزارش كه در فصلنامه فناوري نانو منتشر شده است، اين گروه تحقيقاتي براي درمان اين شرايط به سادگي اين سوراخ‌هاي ريز را با نانو ذرات طلايي كه قطر آنها ‪ ۳۰‬نانو متر بود ، پر كردند.
برش‌هاي عمودي از يك سطح آزمايش تهيه شده از يك دندان انسان ، نشان دادند كه نانوذرات طلاي اين گروه تحقيقاتي تا عمق حدود دو ميكرومتر نفوذ كرده‌اند.

[somina]

ابداع شيوه‌اي نوين در مقابله با خوردگي با استفاده از فناوري‌نانو
محققان شرکت Battelle (يکي از بزرگ‌ترين شرکت‌هاي تحقيق و توسعه‌ي جهان)، ضمن انجام يکي از پروژه‌هاي تحقيقاتي خود در زمينه‌ي فناوري‌نانو و تأثيرات زيست‌محيطي آن، موفق به ساخت روکش‌هاي هوشمندي براي تشخيص زودهنگام خوردگي شدند که به کمک آن مي‌توان محل تشکيل خوردگي فلز، حتي خوردگي‌هاي بسيار جزئي را كه با چشم غير مسلح غير قابل تشخيص است، هم تعيين نمود.

آنها طي آزمايش گروهي از نانومواد عامل‌دارشده و بررسي واکنش آنها با خوردگي‌هاي فلزات، در نهايت موفق به سا خت اين روکش‌ها شدند. اين روکش (که بين آستر و لايه رويين فلز قرار مي‌گيرد)، به محض ايجاد خوردگي در فلز، طي تشعش فلورسانسي که ايجاد مي‌کند متخصصان را از وجود خوردگي آگاه مي‌کند.

اين محققان در آزمايش خود براي بررسي تأثير اين روکش هوشمند از آلومينيوم استفاده کردند؛ اما اين آزمايش با هر فلز ديگري هم قابل انجام است.

اين دستاورد، فناوري بسيار ارزشمندي در صنعت به شمار مي‌آيد؛ چرا که هر شيء فلزي اعم از قطعات هواپيماها، خودروها و پل‌ها و...، در اثر خوردگي کارايي خود را از دست مي‌دهند. وزات دفاع آمريکا ميزان خسارت سالانه‌ي ناشي از خوردگي در تجهيزات خود را بين 10 تا 20 ميليارد دلار براورد کرده‌است؛ لذا اگر بتوان خوردگي فلزات را به موقع و قبل از وارد آمدن آسيب جدي تشخيص داده، مانع از ادامه آن شد، مي‌توان در وقت، انرژي و هزينه صرفه‌جويي قابل توجهي را ايجاد نمود.

با اين فناوري جديد يک مکانيک پرواز به‌راحتي مي‌تواند با ابزاري که در دست دارد، تمام سطح هواپيما را بازبيني كرده، به‌آساني نقاط در معرض خوردگي را تشخيص داده و قبل از ايجاد آسيب‌هاي بيشتر آن را تعمير کند.

شرکت بتل، درخواستي براي ثبت مالکيت معنوي اختراع خود داده و گواهي موقتي نيز دريافت نموده‌است و در صورت يافتن شرکاي مناسب، طي سه يا چهار سال آينده اين فناوري را به مرحله‌ي تجاري‌سازي رسانده، وارد بازار خواهد کرد.


منابع http://www.nanotechwire.com/news.asp...272&ntid=&pg=3

[somina]

تاثير مخرب شبکه‌هاي نانوذرات فلز در خوردگي آلياژهاي فلزي (87/08/22 )

بر اساس فرضيات موجود، ميزان اکسيد در يک آلياژ باعث محافظت آلياژ از خوردگي مي‌شود؛ اما دانشمندان در آزمايشگاه ملي آرگون کشف کرده‌اند که نانوذرات فلز باعث ايجاد شکاف در اين پوشش مي شود. ميزان اکسيد توسعه‌يافته روي سطح خارجي آلياژ در دماي بالا، منجر به ايجاد يک سطح حفاظتي مي‌شود كه از فرو رفتن مولکول‌هاي مخرب حامل کربن به درون آلياژ جلوگيري مي‌کند. بايد به‌راحتي بتوان از پراکندگي کربن در ميزان اکسيد صرف نظر كرد؛ اما مطالعات انجام‌شده نشان مي‌دهد که کربن مي‌تواند به‌ صورت نامشخص و کنترل‌نشده از ميان خط اکسيدي(که به‌صورت پوشش محافظ عمل مي‌کند) نفوذ کرده، باعث خوردگي و زودشکني شود.

ايالات متحده آمريکا سالانه 4 درصد از توليدات ناخالص ملي خود را به‌علت خوردگي آلياژهاي فلزي از دست مي‌دهد. يک شبکة فلزي پيوسته اين اجازه را به کربن مي‌دهد تا بدون نياز به حفره يا شکاف در ميان اکسيد محافظ، از بين برود. محققان عموماً بر اين باورند که مولکول‌هاي کربن‌دار موجود در اکسيد به درون شکاف‌ها و منافذ نفوذ مي‌کنند؛. اما به‌کارگيري سه روش‌ جدا گانة ميکروسکوپي نيروي مغناطيسي، تحليل باريکة نانوپرتوx و ميکروسکوپي الکتروني روبشي(sem)، شبکه‌هايي از نانوذرات آهن و نيکل فرورفته درون اکسيد را آشکار کرد.

کربن به‌راحتي مي‌تواند در ميان فلزات منتشر شده‌، مسيري را براي اتم کربن جابه‌جاشدة ديگر(که جزء نواقص اکسيد به شمار نمي‌رود) ايجاد كند. بر اساس آزمايش‌هاي انجام‌شده نانوذرات فلز در اکسيد مشاهده مي‌شود و در صورت از بين رفتن اين نانوذرات فلزي، مقاومت در برابر خوردگي و آلياژهايي با عمر طولاني‌تر خواهيم داشت.

بر اساس تحقيقات انجام‌شدة (anl)، آزمايشگاه ملي آرگون موفق به توسعة دسته‌هايي از فلزات در مقياس آزمايشگاهي شده‌است که ماندگاري آنها ده برابر طولاني‌تر از نمونه‌هاي آلياژي مشابه با ميزان کروميم يکسان است. همينك 50 گونه از آلياژهاي فلزي به‌صورت موفقيت‌آميز را يکي از توليدکنندگان آلياژ طراحي كرده كه در زمان مناسب به بازار عرضه خواهد شد. آلياژهايي توليدشدة anl، در صنايع شيميايي و مواد شيميايي نفتي و صنايع بازيافت از اهميت خاصي برخوردار است. اين کشف جديد نه تنها در فلزات ترکيب‌شده با کربن، بلکه در ابعاد ديگر تحقيق از جمله توسعة آلياژها و سطح‌پوشاني براي سلول‌هاي سوختي(که در دماي بالا استفاده مي‌شوند) نيز کاربرد دارد .

[somina]

سنتز آزمايشگاهي پوشش نانوکريستالي بر روي فولاد ALSI316L در دانشگاه تهران (87/03/07 )

ساليان متمادي است که بشر براي بالا بردن مقاومت مکانيکي و مقاومت خوردگي سطوح مختلف از روش‌هاي پوشش‌دهي سطحي استفاده مي‌نمايد. پلاسماي الکتروليت، از جمله روش‌هاي نوين مهندسي سطح است که نسبت به ساير روش‌ها، نيازمند هزينه سرمايه گذاري کمتر و زمان پوشش دهي کوتاهتري مي‌باشد.

مهندس پيمان طاهري دانش‌آموخته کارشناسي ارشد مهندسي مواد دانشگاه تهران در پروژه کارشناسي ارشد خود با راهنمايي دکتر چنگيز دهقانيان اقدام به سنتز پوشش‌هاي نانوکريستالي مقاوم در برابر سايش و خوردگي کرده است. در اين فعاليت پژوهشي، با استفاده از روش پلاسماي الکتروليتي، يک فيلم نانوکريستالي کمپلکس بر روي فولاد ALSI316L نشانده شده است.

مجري اين طرح در توضيح جزئيات اين طرح ابراز داشت: "در اين عمليات، پوشش دهي الکتروليتي توسط يک منبع تغذيه پالسي پر قدرت در ولتاژي معال 300 ولت صورت مي‌گيرد. نمونه و آند در الکتروليت محلول آبي اوره، غوطه ور شده و جريان الکتريکي به تدريج از 0 تا 300 ولت به سل اعمال مي‌گردد. با بالا بردن ولتاژ، در ابتدا حباب‌هايي در اطراف نمونه، ديده مي‌شود که به مرور جرقه‌هايي روي سطح نيز به آن اضافه مي‌گردد. در اثر واکنش بين جرقه‌ها و حباب‌ها، محيط پلاسما به صورت موضعي بر روي نمونه تشکيل مي‌شود و در نهايت با افزايش بيشتر ولتاژ محيط پلاسما کل قطعه را در بر مي‌گيرد و حباب‌ها سطح نمونه را بمباران کرده و به سطح قطعه نفوذ مي‌کنند. پس از چند دقيقه ولتاژ اعمالي قطع شده و با از بين رفتن پوشش پلاسمايي، نمونه سريعاً در داخل الکتروليت، کوئيچ (سرد) مي‌شود. بدين ترتيب بر روي سطح نمونه، لايه ترکيبي نانو کريستالي ايجاد مي‌شود که داراي مقاومت خوردگي بالايي است". نانو کريستال‌هاي توليدي در اين پژوهش را مي‌توان در صنعت موتورسازي (روتور-ميلنگ)، صنايع نفت و گاز، صنايع هوا و فضا (موتور جت) و ... بکار برد.

مهندس طاهري در پايان ضمن تشکر از حمايت‌هاي ستاد خواستار رابطه نزديک‌تر ستاد با مراکز دانشگاهي شدند. جزئيات اين پژوهش که از حمايت‌هاي تشويقي ستاد بهره‌مند شده در مجله بين‌المللي materials research (شماره 1، جلد 99 ، سال 2008) منتشر گرديده است.

[somina]

تقويت باتري‌ها با فناوري نانو (88/01/08 )

يک تيم تحقيقاتي از دانشگاه رايس، نوعي ماده‌ي مرکب از نانولوله‌هاي کربني و اکسيدهاي فلزي ساخته است که اگر به عنوان الکترود در باتري به کار رود، مي‌تواند کارآيي باتري‌هاي ليتيومي را افزايش دهد.

با توسعه‌ي خودروهاي الکتريکي و ساير فناوري‌هاي وابسته به باتري، نياز جهان به باتري‌هاي بادوام‌تر روز به روز در حال افزايش است. به عقيده‌ي اين محققان، چنين ابداعاتي براي پاسخ گويي به اين نياز، بسيار اهميت دارد.

اين تيم تحقيقاتي زير نظر دکتر پاليکل آجايان، مقاله‌اي را در مجله‌ي Nano Letters منتشر و مباني تحقيقات خود را تشريح کرده است. در اين تحقيق، نانولوله‌ها به عنوان سيم‌هاي موازي در کابل‌هاي برق عمل مي‌کنند. اين لوله‌ها شامل يک هسته‌ي بسيار رسانا از جنس نانولوله‌ي کربني و پوسته‌اي از جنس اکسيد منگنز هستند.

دکتر آجايان در اين باره مي‌گويد: "اين يک بخش زيبا از مهندسي مقياس نانو است."

يکي از پژوهشگران پسادکتري اين پروژه مي‌گويد:"ما از دو ماده استفاده کرده‌ايم؛ نانولوله‌هاي کربني که بسيار رسانا هستند و مي‌توانند ليتيم را جذب کنند و اکسيد منگنز که ظرفيت بسيار بالايي دارد اما هدايت الکتريکي آن پايين است. ماده‌ي به دست آمده از اين ترکيب بسيار جالب است."

آجايان اشاره مي‌کند: "هرچند محققان زيادي، ترکيب اين دو ماده را به صورت الکترود کامپوزيت مورد مطالعه قرار داده‌اند اما در اينجا، اين نوع طراحي کابل است که موجب افزايش کارايي آن به عنوان الکترود در باتري ليتيومي شده است."

اين تيم در تلاش براي مهندسي و بهبود ساختار اين کابل هستند تا به بهترين کارايي دست يابند. مي‌توان نانولوله‌ها با قطر چند نانومتر را به صورت کلاف‌هايي درآورد و سپس آنها را به شکل‌هاي مختلف تبديل کرد. با آين کار ممکن است باتري‌هاي آينده نازک و منعطف باشند.

اين نانوکابل‌هاي مرکب (هيبريدي) نياز به چسب نيز ندارند، درحالي که مواد مصرفي فعلي در باتري‌ها با مواد چسبي به هم متصل مي‌شوند و اين چسب‌ها بر رسانايي آنها تأثير منفي دارد.


تعداد بازديد : 4
منابع http://www.physorg.com/news153404774.html

[somina]

کشف اتفاقي يک سيستم پليمري با خاصيت انسدادي بسيار بالا (88/01/08 )

کشف جديدي که در دانشگاه Case Western Reserve انجام شده است، مي‌تواند به نگهداري ارزان غذاها و داروها به شکل تازه و سالم، و نگهداري تجهيزات الکترونيکي به صورت خشک و ايمن کمک کند.

اين يافته شامل يک فناوري مبتني بر نانو است که عبور گازهاي آسيب‌رسان را از طريق پليمر مسدود کرده و در عين استفاده از مواد کمتر، استحکام پليمر را افزايش مي‌دهد. اين کار در مرکز سيستم‌هاي پليمري لايه‌اي (CLiPS) که تحت نظر بنياد ملي علوم است، انجام شده است.

آن هيلتنر، محقق اصلي اين کار مي‌گويد: «اين کار گامي به سوي توسعه پليمرهاي انعطاف‌پذيرتر، شفاف‌تر، و با خاصيت انسدادي بسيار بالا براي استفاده در کاربردهاي مختلف است.»

بنابر گفته هيلتنر، اين اکتشاف يک يافته تصادفي است. اين محققان دريافتند زماني که پلي اتيلن‌اکسيد (PEO) به شکل يک نانولايه بلوري مي‌شود، به صورت يک تک بلور بزرگ با نفوذپذيري بسيار پايين عمل کرده و ميزان نفوذ گازها را در کاربردهاي مبتني بر پليمر تا 100 برابر کاهش مي‌دهد.

زماني که يک پليمر قابل بلوري‌شدن درون اين تک‌لايه‌ها محدود مي‌شود، اين لايه‌ها به صورت خود به خودي و به شکلي بسيار جالب خود را به صورت يک بسته‌بندي بلوري نسبتاً کامل از زنجيره‌هاي پليمري در هر لايه سازمان مي‌دهند.

نواحي بلوري پليمر مناطقي هستند که در آن، اتم‌ها در زنجيره‌هاي پليمري در يک الگوي منظم و سخت کنار هم قرار مي‌گيرند (درست مانند مولکول‌هاي آب در ساختار يخ). چون در نواحي بلوري، زنجيره‌هاي پليمري به صورت منظم و سخت کنار هم قرار دارند، اجازه عبور به حتي کوچک‌ترين مولکول‌هاي گاز همچون اکسيژن يا دي‌اکسيد کربن را نيز نمي‌دهند. بنابراين نواحي بلوري يک پليمر، نفوذپذيري آن را کاهش داده و خاصيت انسدادي آن را بهبود مي‌بخشند. پروفسور بني فريمن، استاد مهندسي شيمي دانشگاه تگزاس مي‌گويد اين سازمان‌دهي خودبه‌خودي يک پليمر به شکل تک‌بلورهاي بزرگِ (طول و عرض) نسبتاً کامل، پديده‌اي است که تاکنون مشاهده نشده بود. فريمن مي‌افزايد: «توانايي توليد کيلومترها فيلم حاوي تک‌بلورهاي پليمري بي‌سابقه است.»

پليمرها در کاربردهاي مختلفي که توانايي آنها در نگهداري بسته‌بندي‌ها به صورت محکم و نفوذناپذير بسيار مهم است (مانند بسته‌بندي غذا و بسته‌بندي‌هاي پزشکي)، به‌کار مي‌روند. با اين حال فناوري‌هاي جديدي همچون نمايشگرهاي الکترونيکي انعطاف‌پذير وجود دارند که خاصيت انسدادي بسته‌بندي‌هاي فعلي براي آنها کافي نبوده و نياز به توسعه اين خاصيت، ضروري به نظر مي‌رسد.

نتايج اين يافته پژوهشي در شماره 6 فوريه 2009 در مجله Science منتشر شده است.


تعداد بازديد : 15
منابع http://www.physorg.com/news153144756.html

[somina]

ايجاد اولين مرکز سلامت فناوري‌نانو در اروپا (88/01/08 )

کشور ولز ميزبان اولين مرکز سلامت فناوري‌نانو (NanoHealth) در اروپا خواهد بود. بعد از اينکه صندوق توسعه منطقه‌اي اروپا مبلغ 10 ميليون يورو براي حمايت از ساخت اين مرکز اختصاص داد، دانشگاه Swansea در کشور ولز اعلام کرد،آماده است تا اين مرکز را در اين دانشگاه تاسيس کند. ميزان کل اعتبار پيش‌بيني شده براي ساخت و تکميل اين مرکز 6/21 ميليون يورو پيش‌بيني شده است.

اين مرکز در نوع خود اولين مرکز پيشرفته سلامت فناوري‌نانودر اروپا است. در اين مرکز متخصصان حوزه پزشکي، علوم زيستي، مهندسان و صنعت‌گران، گردهم مي‌آيند تا فناوري‌ها و ابزارهاي جديدي براي درمان بيماران در اقصي نقاط دنيا توسعه دهند.

اين فناوري‌ها، محققان و دانشمندان را قادر خواهد کرد تا با توسعه حسگرهاي زيستي، سيستم‌هاي هشدار دهنده‌اي توسعه دهند که بيماري‌هايي مانند سرطان و بيماري‌هاي قلبي را در نخستين مراحل توسعه خود تشخيص دهند.

محققان و دانشمندان مرکز مذکور با استفاده از فناوري‌نانو مي‌توانند حسگرهايي با حساسيت فوق‌العاده بالا توليد کنند. پيش‌بيني مي‌شود که اين حسگرها، به درمان بيماري‌هاي مختلف در درون بدن انسان، در مراحل اوليه توسعه خود کمک ‌کنند.

مرکز NanoHealth با همکاري دانشکده مهندسي دانشگاه Swansea ، دانشکده علوم فيزيک، دانشگاه ABM، مرکز بين رشته‌اي فناوري‌نانو (MNC) در دانشکده مهندسي، و موسسه علوم زيستي در دانشکده پزشکي، ايجاد خواهد شد.

پيش‌بيني مي‌شود که مرکز NanoHealth به 400 شرکت ولزي که 300 شرکت از شرکت‌هاي کوچک و متوسط خواهند بود، کمک‌هاي فني و تحقيقاتي ارائه کند. همچنين برآورد مي‌شود که با افتتاح اين مرکز طي 5 سال آينده 450 شغل جديد ايجاد شود.


تعداد بازديد : 11
منابع http://www.nanowerk.com/news/newsid=9196.php



نظرات کاربران
نام پست الکترونيک
نظر



تازه ترين اخبار
ايجاد اولين مرکز سلامت فناوري‌نانو در اروپا
تقويت باتري‌ها با فناوري نانو
کشف اتفاقي يک سيستم پليمري با خاصيت انسدادي بسيار بالا
كارگاه آموزشي كاربردهاي فناوري ‌نانو در صنايع غذايي، آرايشي و بهداشتي
همايش بررسي نقش ميکروسکوپ‌هاي نيروي اتمي در توسعه فناوري‌نانو

[mona-physic]

ممنون از بابت خبرهای مفید و جالبتون

[somina]

كشف نانوخوشه‌هاي طلا به‌عنوان عالي‌ترين و بهترين كاتاليست‌ (88/01/16 )

پژوهشگران موسسه ملي استانداردها و فناوري (NIST)، از يك زوج ميكروسكوپ الكتروني عبوري پيمايشگر (STEM) كه در آن خطاي کروي (كه موجب مات‌شدن تصوير مي‌شود) تصحيح گرديده، استفاده كرده و براي اولين بار به ميزان تفكيك‌پذيري بسيار پيشرفته‌اي از نانوبلورهاي طلاي جذب‌شده بر روي سطوح اكسيدآهن، دست يافتند. در واقع اين تفكيك‌پذيري به اندازه كافي حساس بود كه حتي اتم‌هاي منفرد نيز قابل روئيت گردند.

براي بيشتر ما، طلا تنها زماني ارزشمند است كه قطعات بزرگي از آن را در اختيار داشته باشيم. اما براي علاقمندان به استفاده از توانايي استثنايي طلا در كاتاليزكردن محدوده وسيعي از واكنش‌هاي شيميايي از جمله اكسيداسيون گاز خطرناك و سمي منوكسيدكربن به گاز بي‌خطر دي‌اكسيدكربن آن هم در دماي اتاق، ديگر قانون "هر چه بزرگتر، بهتر"‌ صادق نيست. چنانچه اين فرآيند به مرحله صنعتي برسد، قابليت بهبود عملكرد مبدل‌هاي كاتاليستي كه در اتومبيل‌ها براي تصفيه دود اتومبيل و در دستگاه‌هاي تنفسي براي محافظت معدن‌كاران و ماموران آتش‌نشاني بكار مي رود، را خواهد داشت.

مطالعات علم سطح بيان مي‌كند كه يك محدوده بحراني براي نانوذرات طلا با پايه اكسيدآهن وجود دارد كه آنرا براي اكسيداسون منوكسيدكربن بسيار فعال مي‌كند. اگرچه، اين نظريه بر مبناي تحقيقاتي بنا شده كه با استفاده از مدل هاي ايده‌آل ساخته‌شده از طلاي جذب‌شده بر روي پايه اكسيد تيتانيوم انجام شده‌اند.

روش تصويربرداري STEM با خطاي تصحيح شده كه توسط NIST/Lehigh/Cardiff ابداع شده‌است به پژوهشگران اين امكان را مي‌دهد كه سيستم‌هاي كاتاليستي واقعي اكسيدآهن را همانگونه كه ساخته شده‌اند، بررسي كرده و تمام ساختارهاي طلاي موجود در هر نمونه را شناسايي نمايند و سپس مشخص كنند كه چه اندازه‌هايي از خوشه‌ها براي تبديل منوكسيدكربن فعال هستند.

اين گروه پژوهشي ذراتي با اندازه‌هاي بسيار متفاوتي را بررسي كرده‌اند: از نمونه‌هاي با فعاليت كاتالستي كم يا بدون فعاليت (كمتر از 1% تبديل منوكسيدكربن) گرفته تا نمونه‌هايي با بازدهي نزديك به صد درصد. نتايج آنها نشان داد كه عمده فعاليت نانوخوشه‌هاي طلا براي تبديل منوكسيدكربن مربوط به دو لايه‌هايي با قطر تقريبي 5/0 تا 8/0 نانومتر است كه حاوي حدود 10 اتم طلا هستند.

نتايج اين تحقيق در مجله‌ي Science منتشر شده‌است.