قهرمانان نیروی هوایی

[phoenix80]

ایا در ایران بنای یادبودی برای خلبانان نیروی هوائی كه در جنگ 8 ساله كشته شدن هست؟ من كه یادم نمیاد...

[Black Hawk]

بنای یاد بود در پایگاه ها هست البته فکر کنم تو بعضی شهرستانها هم هست البته این جدا از تصاویر بزرگ خلبانهاست که در شهر روی خونه ها کشیده میشه

[phoenix80]

ارسالی توسط black hawk

بنای یاد بود در پایگاه ها هست البته فکر کنم تو بعضی شهرستانها هم هست البته این جدا از تصاویر بزرگ خلبانهاست که در شهر روی خونه ها کشیده میشه

یه بنای یادبود ملی باید ساخته بشه!:!:

[moh-597]

به ياد سروان خلبان شهيد حسين عبدالشاهي 29/1/1359 جنوب




------------------------------------------------------------------------

29 فروردين روز ارتش و حماسه سازيهاي نيروي زميني است . همه ساله در اين روز مانور ارتش بر گذار ميشود كه دز آن قدرت و اقتدار ارتش به نمايش گذاشته مي شود . در يكي از اين مانور ها كه در سال 1374انجام شد با از دست دادن يكي از بهترين خلبانان اين آب و خاك همراه شد . سرگرد خلبان جواد عرفانيان كه هدايت يك فروند هواپيماي اف 7 را بر عهده داشت با مشكل از دست دادن هيدروليك هواپيما مواجه شد و با اينكه مي توانست اقدام به خروج اضطراري از هواپيما بكند ولي تمام سعي خود را در هدايت هواپيما انجام داد. چون مي دانست در صورت خروج وي از هواپيما هواپيما به ميان جمعيت خواهد افتاد و فاجعه اي انساني رخ خواهد داد اين كار را نكرد و در نهايت با هواپيمايي كه تا آخرين لحظات اميد به هدايت آن داشت به ساختماني 2 طبقه در يكي از خيابانهاي دور از ميدان آزادي برخورد كرد به گونه اي كه صندلي خلبان را 2 كيلو متر دورتر از محل اصابت هواپيما به ساختمان در حالي پيدا كردند كه استيك هواپيما در دستان خلبان بود كه اين نشان از تلاش جواد عرفانيان براي هدايت هواپيما داشت........

[phoenix80]

اونروز رو من دقیقآ یادمه. از روی سر ما رد شد و در نازی اباد خورد زمین... هیچوقت یادم نمیره. از پله های دبیرستان كه میرفتیم بالا دود و اتیشش دیده میشد

[moh-597]

تعدادی از خلبانان گردان ۱۱ شکاری مهرآباد که همگی از قهرمانان جنگ می باشند
نفرات از راست : جوانمردی (؟) ـ ساجدی ـ غفاری ـ شیرچی ـ ضرابی ـ بختیاری ـ شهید خسروی ـ شهید فرهمند فر ـ شهید فتح نژاد





سرلشکر خلبان قدرت ا.. کیان جو به همراه سرلشکر خلبان محمد علی (بیژن ) حاجی در تاریخ ۱۸ مهر ۱۳۵۹از پایگاه ششم شکاری بوشهر به مقصد کوت عراق به پرواز در آمدند که روی جاده کوت مورد اصابت قرار گرفتند و متاسفانه تا کنون از سرنوشت آنها خبری به دست نیامده است . خلبان کیان جو از خلبانانی بود که از دانشکده افسری نیروی زمینی به نیروی هوایی آمد و در دوران آموزش در دانشکده افسری دوره چتر بازی و رنجر را هم گذرانده بود.

[moh-597]

به ياد عقاب آسمان ايران سرگرد خلبان شهيد ناصر اقبال افسری

اينبار سخن از بزرگ مرديست که سمت استادی بسياری از خلبانان کنونی نيروی هوايی را بر عهده داشت. به ديگر سخن اينکه گروه زيادی از خلبانان آسمان ايران وامدار اين استاد خود هستند ولی متاسفانه امروز او را از ياد برده اند.... آيا شايسته است که هم پروازان دوستان و شاگردان ايشان او و امثال او را از خاطر ببرند ؟ به راستی يک بار ديگر اين مثال تاسف بار تداعی پيدا کرده است ؟ از دل برود... آيا اگر امروز او زنده بود يادی از هم پروازان شهيدش و خانواده آنها نمی کرد؟

اين زندگينامه وعکسها به همت والای سر کار خانم شاهی و توسط همسر گرامی شهيد افسری سرکار خانم محرابيان تدوين گشته اند که جا دارد ازتلاش صادقانه و حسن لطف اين دوبزرگوارتشکر فراوان داشته باشم.
ناصر اقبال افسری در 28 اردیبهشت سال 1335در خانواده ای صد در صد وطن پرست در تهران دیده به جهان گشودبعد از گذراندن دوره ی ابتدای از دبیرستان خیام تهران فارغ التحصیل شد ودر همان زمان پس از انجام ازمایشاتی در سال1355به استخدام نیروی هوایی در امددر همان زمان وی به همراه عده ای از همراهانش برای گذراندندوره ی خلبانی ودریافت وین خلبانی عازم ایالات متحده امریکا شد.با ورود امام خمینی رحمته الله علیه با تمام وجود موقعیتهایی که در ان کشور داشت کشور را ترک گفت وبا تمام امیال ارزو هایش به سوی معشوق شتافت وی معتقد بود امام خمینی رحمته الله علیه یک شخصیت بزرگ بود که تاریخ جهان را به لرزه انداخت وهمین اعتقاد راسخ باعث شد ان بهشت برین امریکایی ها را برای خودشان باقی بگذارد و به ایران بهشت واقعی بازگردد

شهید برگوار ناصر افسری علاوه بر گواهینامه های جنگده از جمله اف 4 وکلیه ی هواپیما های شکاری که در امریکا کسب نموده بود گواهینامه ی c130 را در ایران اخذ کرد ودر گردان 12 ترابری شروع بکار کرد باشروع جنگ تحمیلی با انکه تا هل اختیار کرده بود دختری در راه داشت خانه وخانواده را ترک گفت تا برای سر بلندی کشور ایران که سر پناه هر ایرانی هست با یا بوهای عراقی که به خاک پاک مقدس ایران حمله ور شده بودند درگیر شود وکلا درگیر جنگ شده بود وی در اکثریت عملیاتها از جمله فاو بیت المقدس والفجر 1تا 8 وچندی دیگر به عنوان پشتیبان نیروی زمینی حضور به عمل رساند شاید به جرات گفت عشق به مردم وخاکش انچنان ریشه در وجود نازنینش دوانیده بود که خانواده ی خودش ومسئولیت به ان را فراموش کرده بود او اندیشه می کردکه به مردم وخاک وطنش بدهکار است او در زمان جنگ از بزرگترین سرمایه ی زندگی اش که خانواده خود گذشت و به جرات می توان لقب ایثار گر را به او داد بعد از پایان جنگ هم در سمت شغل استاد خلبانی در پایگاه قلعه مرغی تهران مشغول به کار شدو در نهایت حین انجام وظیفه ودر شغل زیبای اموزگاری در منطقه ساوه تهران در اثر سانحه ی هوایی به شهادت رسید ازدل پر دردم بگویم که با رفتن او تمام ارزوهایم هستی ام به زیر خرمنها خاک رفت .
البته این موضوع باعث خوشحالی ام میشود چون می دانستم شوهرم در راهی رفته بود که هما ن راه اعتقادش بود هیچ چیز برای یک افسر نظامی با ارزش تر از اعتقادش نیست به او افتخار می کنم که انقدر فداکارانه جنگید تا همنوعانش اسایش خود را همواره در کف گیرند اما این سوال همیشه برای من مطرح بوده که ایا حق شهدای ما که اسوده ارمیده اند به راستی ادا شده صد افسوس که او رفت ومن دردهای بی امانی رابه جان خریدم من احساس میکنم نه تنها همسر من بلکه تمامی ایثار گران به باد فراموشی سپرده شده اند ولی بسیار خوشحال هستم که هنور در ایران درایران من جوانانی یافت میشوند غیرت شعور در رگهایشان جاری هست از شما سپاسگذارم که تلاش میکنید که نام شهدا که فداکارانه جان خود را در کف گرفته وبدون هیچ توقعی همیشه در صحنه ی جنگ حضور داشتن را زنده نگه دارید واین کار شاید التیامی باشد بر دلهای خسته وشکسته ی خانوده هایشان .

باتشکر فراوان همسر سرگرد خلبان
شهید ناصر اقبال افسری

[foxbat]

دروود بر این وطن پست

[Mehrdad]

سری هم به شیر مردان هلیكوپتر سوار كشور بزنیم.

شهید علی اكبر شیرودی...


امير سرافراز ارتش اسلامي سرتيپ خلبان شهيد علي اكبر شيرودي، در دي ماه 1334 در شيرود تنكابن به دنيا آمد. وي دوران ابتدايي و دبيرستان را در تنكابن پشت سر گذاشت. سپس به تهران رفت و سپس از طي مراحل جذب در هوانيروز و آموزش خلباني به اصفهان اعزام شد.
شيرودي عاشق پرواز بود، او براي پيروزي و نبرد عليه دشمن زمان را نمي‌شناخت و شبانه روز براي پيشبرد اهداف جنگي تلاش مي‌كرد.
بيژن شيرودي از همرزمان شهيد مي‌گويد: خلبان شهيد شيرودي، يك نظامي شجاع و دلير و بي‌نظير بود و زماني كه رژيم بعثي عراق با نيروهاي زرهي خود به ايران حمله كرد شهيد شيرودي با كمك همرزمان خود جلوي پيشروي عراقي‌ها را گرفت و با توجه به اوضاع نابسامان كشورمان در اوايل انقلاب نقش ممتاز و بي‌نظير خلبان شيرودي در سركوب متجاوزان و منافقين قابل توجه بوده و هر زماني كه ايشان در آسماني بود رزمندگان نيروي مضاعفي مي‌گرفتند.آري شيرودي حماسه ‌نامه‌اي است كه بايد بارها خواند، شايد اين نوخواني روح ما را صيقل دهد و نگاه ما را به واقعيت‌هاي اجتماعي نو كند. بازخواني اين حماسه يك واقعيت را پيش روي ما مي‌گذارد و آن اين كه شيرودي را بايد شناخت و هر چند در دوردست‌هاست بايد به او رسيد و راه رسم چگونه او بودن را بياموزيم.
امير سرافراز ارتش اسلام سرتيپ خلبان شهيد علي اكبر شيرودي در فرازي از وصيت نامه خود مي‌گويد: هنگامي كه پرواز مي‌كنم احساس مي‌كنم همچون عاشق به سوي معشوق خود نزديك مي‌شوم و در بازگشت هر چند پروازم موفقيت‌آميز بوده باشد، مقداري غمگين هستم چون احساس مي‌كنم هنوز خالص نشده‌ام تا به سوي خداوند برگردم.

شيرودي در هشتم ارديبهشت سال شصت(8/2/60) پس از انجام مأموريت خود در منطقه بازي دراز و شكست سنگين دشمن به درجه رفيع شهادت نائل آمد.
وی در حالی كه هلیكوپتر كبرایش بسیار صدمه دیده بود و كنترل آن بسیار مشكل شده بود و موتور آن به پت پت افتاده بود به جای این كه بر گردد ایستاد تا با مهمات باقی مانده باز هم تانك های دشمن را شكار كند اما سر انجام بر اثر آتش تیر بار تیرباران شد و قبل از اینكه هلیكوپترش چرخ زنان با پهلو به زمین اثابت كند به شهادت رسید.
پيكر پاك و مطهرش در گلزار شهداي شيرود به خاك سپرده شد، روحش شاد، يادش گرامي.

[Mehrdad]

شهید احمد كشوری





شهيد احمد کشوري در تيرماه 1332 ش. در شمال به دنيا آمد. وي در سال 1351 وارد هوانيروز شد و دوره هاي آموزش خلباني با هلي کوپتر را با موفقيت به پايان رساند. شهيد کشوري پس از پيروزي انقلاب اسلامي فعاليت هاي مختلفي در پاکسازي کردستان از لواث عناصر ضد انقلاب انجام داد. وي پس از پايان جنگ در كردستان فرماندهي هوانيروز منطقه ايلام را بر عهده گرفت و با دل و جان به انجام وظيفه پرداخت. اين شهيد بزرگوار سرانجام در 17 آذر ماه 1359 در حالي که از يک مأموريت بسيار مشکل اما پيروز باز مي گشت در منطقه ميمک در ايلام مورد حمله مزدوران بعثي قرار گرفت. در اين ميان در حالي که هلي کوپترش در اثر اصابت راکت هواپيما به شدت مي سوخت آن را تا موضع خودي هدايت کرد و آنگاه در خاک وطن سقوط کرد و به آرزوي ديرينه اش دست يافت و شربت شهادت را مردانه سرکشيد. پيکر پاک او را به تهران آورده و در بهشت زهرا به خاک سپردند.