ثبت آزمون بین‌المللی
سایت علمی دانشجویان ایران
مقالات ISI

صفحه 2 از 2 ابتداابتدا 12
در حال نمایش 11 تا 14 از مجموع 14

تاپیک: کنترل عفونت بیمارستانی

  1. Top | #11

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,216
    • سپاس
      2,920
    • 4,268 تشکر در 1,674 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      16
    • امتیاز
      644

    پیش فرض پاسخ: کنترل عفونت بیمارستانی

    د) کميته کنترل عفونت بيمارستاني دانشگاه:
    1. رياست کميته کنترل عفونت بيمارستاني دانشگاه به عهده رئيس دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني ميباشد. جلسات آن سه ماه يکبار تشکيل ميشود اما در صورت لزوم، تشکيل جلسه کميته به درخواست رئيس يا دو نفر از اعضاء کميته در هر زمان امکانپذير است ؛
    2. دبيرخانه کميته در دفتر معاون بهداشتي دانشگاه مستقر بوده و معاون بهداشتي به عنوان دبير کميته منصوب ميشود ؛
    3. دريافت دادههاي جمعآوري شده و آناليز شده در مورد عفونتهاي بيمارستاني از مرکز بهداشت استان دانشگاه طبق فرم شماره (4) ؛
    4. تجزيه و تحليل شش ماهه و يکساله دادههاي مراقبت اپيدميولوژيک عفونت بيمارستاني مربوط به بيمارستانهاي تحت حوزه جغرافيايي دانشگاه در مرکز بهداشت استان و ارسال آن به مرکز مديريت بيماريها، دبيرخانه کميته دانشگاه، معاونت‌هاي درمان، غذا و دارو، پژوهشي، آموزشي، پشتيباني، دفتر پرستاري، اداره امور آزمايشگاهها و روساي بيمارستانهاي دولتي و خصوصي واقع در حوزه جغرافيايي دانشگاه ؛
    5. بررسي و تصويب برنامه ساليانه دانشگاه براي فعاليتها و اجراي نظام مراقبت عفونتهاي بيمارستاني ؛
    6. ايجاد هماهنگيهاي برون بخشي با بيمارستانهاي غيردانشگاهي، خصوصي و ساير سازمانها در زمينه برنامههاي کنترل عفونتهاي بيمارستاني ؛
    7. تشکيل و اعزام تيمهاي نظارتي و ارزشيابي و به منظور حسن اجراي مصوبات کميته کشوري و دانشگاهي در بيمارستانهاي تحت حوزه دانشگاه ؛
    8. بررسي و تصويب برنامههاي پيشنهادي کميتههاي کنترل عفونت بيمارستان، شهرستان و اعضاء هيئتهاي علمي عضو کميته و تدوين استراتژيهاي دانشگاه در رابطه با پيشگيري و کنترل عفونتهاي بيمارستاني ؛
    9. تهيه و ابلاغ اقدامات مداخلهاي در بيمارستانهاي حوزه جغرافيايي دانشگاه توسط رياست دانشگاه در زمينه کنترل عفونتهاي بيمارستاني ؛
    10. تصويب و حمايت از پژوهشهاي کاربردي در رابطه با کنترل عفونتهاي بيمارستاني.






    هـ) كميته كشوري كنترل عفونت‌هاي بيمارستاني:
    1. اعضاء كميته كشوري كنترل عفونت‌هاي بيمارستاني با ابلاغ معاونت سلامت منصوب مي‌شوند ؛
    2. اين كميته در مركز مديريت بيماري‌ها تشكيل مي‌گردد. رئيس كميته معاون سلامت و دبير آن رئيس مركز مديريت بيماري‌ها مي‌باشد ؛
    3. برگزاري جلسات كميته با شركت اعضاء و ساير صاحب‌نظران برحسب مورد و نمايندگاني از كميته‌هاي كنترل عفونت دانشگاهي برحسب مورد و سياست‌گذاري و ابلاغ برنامه‌هاي كنترل عفونت بيمارستاني در كشور ؛
    4. بررسي گزارشات ماهانه دانشگاه‌ها، گزارش شش ماهه و يكساله وضعيت عفونت‌هاي بيمارستاني در كشور ؛
    5. تدوين راهنماي كشوري نظام مراقبت عفونت‌هاي بيمارستاني ؛
    6. بازنگري سالانه راهنماي كشوري نظام مراقبت عفونت‌هاي بيمارستاني ؛
    7. تعيين اولويت‌هاي تحقيقاتي در كشور در زمينه كنترل عفونت‌هاي بيمارستاني ؛
    8. جلب حمايت‌هاي سياسي مسئولين كشور از اجراي نظام مراقبت عفونت‌هاي بيمارستاني ؛
    9. حمايت از طراحي و استقرار فراگير برنامة نرم‌افزاري و اتوماسيون شيوه ثبت اطلاعات عفونت‌هاي بيمارستاني.


    5-2: نظام جمعآوري، گزارشدهي، تجزيه و تحليل و ارائه پسخوراند

    1-5-2: جمعآوري دادهها
    جمعآوري دادههاي مربوط به عفونتهاي بيمارستاني به عهده تيم كنترل عفونت است كه متشكل از پرستار كنترل عفونت و پزشك كنترل عفونت ميباشد. با توجه به الگوريتم تشخيص عفونت بيمارستاني براي چهار عفونت اصلي براساس NNIS براي هر بيمار مشكوك به عفونت، فرم شماره يك بيماريابي تكميل ميگردد. مدت زمان تكميل فرم از زمان مشكوك شدن به عفونت تا ترخيص يا فوت بيمار ادامه مييابد و در اين مدت بيمار تحت نظر ميباشد. فرمهاي شماره يك تكميل شدهايي كه عفونت بيمارستاني آنها براساس تعاريف NNIS تأييد شده است تحويل كميته كنترل عفونت بيمارستان ميگردد.
    از اطلاعات خام موجود در فرم شماره يك براي پركردن فرم شماره 2 كه ليست خطي موارد عفونت بيمارستاني است استفاده ميشود. فرمهاي شماره يك در بيمارستان نگهداري ميشود تا در صورت لزوم در بررسيها و مطالعات مربوط مورد استفاده قرار گيرد.

    2-5-2: گزارش دهي
    بيمارستان واحد مراقبتي در اين برنامه است و با توجه به اينكه براي جمعآوري دادهها و گزارشدهي و تجزيه و تحليل آنها از ابزار يكسان و فرمهاي آماري واحد استفاده ميشود وضعيت عفونتهاي بيمارستاني در هر بيمارستان با بيمارستانهاي ديگر قابل مقايسه خواهد بود.
    تكميل فرم شماره 2 يا ليست خطي موارد عفونتهاي بيمارستاني كه مهمترين فرم آماري اين برنامه است به عهده كميته كنترل عفونت بيمارستان است كه بهتر است اين وظيفه به تيم كنترل عفونت واگذار شود كه از اعضاء اصلي كميته كنترل عفونت بيمارستان ميباشند.
    تكميل و ارسال فرم شماره 2 در پايان هر ماه صورت ميگيرد لازم است فرم شماره 2 هر بيمارستان كه حاوي ليست خطي بيماران است با فلاپي به مركز بهداشت شهرستان ارسال شود علاوه بر گزارشدهي روتين ماهانه، كميته كنترل عفونت بيمارستان موظف است در زمان وقوع طغيان عفونتهاي بيمارستاني، مراتب را تلفني به مركز بهداشت و مديريت درمان شهرستان اطلاع دهد تا در اسرع وقت نسبت به ارائه كمكهاي كارشناسي و اعزام تيمهاي بررسي اقدام گردد.



    الگوريتم گزارشدهي و ارائه پسخوراند نظام مراقبت عفونتهاي بيمارستاني نشان ميدهد كه كميته كنترل عفونت بيمارستان آمار ماهانه عفونتهاي بيمارستاني را به مركز بهداشت شهرستان ارسال ميكند. در مركز بهداشت شهرستان فلاپي دريافتي از هر بيمارستان با هم Merge شده و تبديل به يك فلاپي ميشود. با استفاده از اطلاعات موجود در فرم شماره 2 مربوط به هر بيمارستان، فرم شماره 3 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني شهرستان تكميل ميگردد.
    در پنج روز اول هر ماه آمار شهرستان در قالب فرم شماره 3 و فلاپي مربوط به فرم بايستي از مركز بهداشت شهرستان به مركز بهداشت استان ارسال شود. تكميل فرم شماره 4 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني دانشگاه با استفاده از اطلاعات فرم شماره 3 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني شهرستان به عهده كارشناس عفونتهاي بيمارستاني مركز بهداشت استان ميباشد.
    در هفته اول هر ماه فرم تكميل شده شماره 4 و فلاپي مربوط به فرمهايMerge شده كليه بيمارستانهاي حوزه دانشگاه يا فرم شماره 2 از مركز بهداشت استان به مركز مديريت بيماريها ارسال ميگردد.
    فرم شماره 5 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني كشور در مركز مديريت بيماريها تكميل ميگردد.
    مسئوليت اعلام و انتشار آمارهاي مربوط به وضعيت عفونتهاي بيمارستاني در كشور به مسئولين و روساي سازمانهاي مرتبط با عفونتهاي بيمارستاني به عهده رئيس مركز مديريت بيماريها ( دبير كميته كشوري كنترل عفونتهاي بيمارستاني ) مي‌باشد. ( الگوريتم گزارشدهي ).

    3-5-2: تجزيه و تحليل دادهها
    براي تجزيه و تحليل دادههاي برنامه كنترل عفونتهاي بيمارستاني ميتوان از نرم افزارهاي EPI6 ، STATA،SPSS استفاده كرد. هم اكنون توانايي استفاده از نرم افزار EPI6 براي كليه كاركنان شبكههاي بهداشتي درماني در سراسر كشور وجود دارد. تجزيه و تحليل دادهها در چهار سطح انجام خواهد شد. برنامه واحد و جامع نرم‌افزاري مراقبت از عفونتهاي بيمارستاني طي يك كارگاه آموزشي توجيهي تحويل معاونين محترم بهداشت و درمان دانشگاه‌ها خواهد شد.

    سطح اول- بيمارستان
    كميته كنترل عفونت بيمارستان ميتواند با استفاده از دادههاي جمعآوري شده به وسيله فرم شماره يك وضعيت عفونتهاي بيمارستاني را در سطح بيمارستان تجزيه و تحليل كرده و ميزانهاي بروز، مرگ و اطلاعات توصيفي را براي هر كدام از بخشهاي بيمارستاني محاسبه كند نتايج اين آناليز علاوه بر طرح در كميته كنترل عفونت بيمارستان به مسئولين شهرستان ارائه ميگردد.

    سطح دوم- شهرستان
    كارشناسان مركز بهداشت شهرستان ميتوانند با استفاده از فرمهاي شماره 2 دريافتي از بيمارستانهاي تحت پوشش وضعيت عفونتهاي بيمارستاني را در سطح شهرستان و به تفكيك بيمارستانهاي تحت پوشش محاسبه كنند نتايج اين تجزيه و تحليل علاوه بر ارسال به بيمارستانهاي تحت پوشش و طرح در جلسات كميته كنترل عفونتهاي بيمارستاني شهرستان به مسولين دانشگاه مربوطه ارسال ميگردد.

    سطح سوم- دانشگاه
    كارشناسان مركز بهداشت استان ميتوانند با استفاده از فرم هاي شماره 3 دريافتي از شهرستانها، وضعيت عفونتهاي بيمارستاني را در سطح دانشگاه و به تفكيك شهرستانهاي تحت پوشش برآورد كنند نتايج اين تجزيه و تحليلها علاوه بر ارسال به شهرستانهاي مربوط و طرح در جلسات كميته كنترل عفونتهاي بيمارستاني دانشگاه به مركز مديريت بيماريها ارسال مي‌گردد. همچنين نتايج تحليل وضعيت و پس‌خوراند اقدامات اصلاحي در راستاي بهبود شاخص HIR كه در كميته كنترل عفونت بيمارستاني دانشگاه توسط كارشناسان بهداشتي و درماني انجام مي‌شود به كميته كشوري كنترل عفونتهاي بيمارستاني ارسال ميگردد.

    سطح چهارم- كشوري
    كارشناسان مركز مديريت بيماريها با استفاده از فرمهاي شماره 4 دريافتي از دانشگاهها، وضعيت كشوري عفونتهاي بيمارستاني را به تفكيك دانشگاههاي كشور محاسبه و اعلام ميكند. نتايج نهايي اين اطلاعات علاوه بر ارسال آن به مركز نظارت و اعتبار بخشي درمان در اختيار كليه مسئولين و روساي سازمانهاي مرتبط با عفونتهاي بيمارستاني قرار ميگيرد تا در تصميم گيريهاي كلان كشور در سطح وزارتخانه، هيئت دولت و مجلس شوراي اسلامي مورد استفاده قرار گيرد.

    4-5-2: ارائه پسخوراند
    الگوريتم گزارشدهي و ارائه پس خوراند نشان ميدهد هر سطحي از اين نظام بعد از ارسال اطلاعات به سطح بالاتر، نتايج تجزيه و تحليل و مقايسه بيمارستانها را به صورت پسخوراند دريافت ميكند.
    مركز مديريت بيماريها بايستي گزارشهاي وضعيت عفونتهاي بيمارستاني در كشور را به صورت شش ماهه و ساليانه منتشر كند و آن را در اختيار كليه مسئولين در ردههاي مختلف قرار دهد.
    ارائه پس خوراند تجزيه و تحليل دادهها با شفافسازي فعاليتها، امكان مقايسه وضعيت بيمارستانها را فراهم ميكند و كليه بيمارستانها اعم از دولتي و خصوصي را تشويق ميكند تا روزبهروز به بهبود وضع خود اقدام كنند.
    دنيا محل انتخاب هاست تو انتخاب كن تا من بگويم كه تو كيستي]


  2. 2 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  3. Top | #12

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,216
    • سپاس
      2,920
    • 4,268 تشکر در 1,674 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      16
    • امتیاز
      644

    پیش فرض پاسخ: کنترل عفونت بیمارستانی

    6-2: فرم‌هاي آماري

    الف) فرمهاي آماري
    فرمهاي آماري برنامه كشوري نظام مراقبت عفونتهاي بيمارستاني در اينجا معرفي ميشوند اين فرمها براساس روش بيماريابي NNIS تنظيم گرديدهاند و سعي شده است ضمن جمعآوري دادههاي لازم نظام مراقبت از جمعآوري دادههاي غيرضروري خودداري شود.

    پنج فرم اصلي به شرح زير است و بدنبال هر كدام راهنماي تكميل آن ذكر ميشود:
    1. فرم شماره 1- بيماريابي
    2. فرم شماره 2- ليست خطي موارد عفونتهاي بيمارستاني
    3. فرم شماره 3- خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني شهرستان
    4. فرم شماره 4- خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني دانشگاه
    5. فرم شماره 5- خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني كشور
    علاوه بر اين فرمها براي هر فعاليتي ميتوان فرم مربوطه را طراحي كرد كه به صورت محلي و در هر بيمارستان ميتواند مورد استفاده قرار گيرد اما ضروري است فرمهاي اصلي نظام مراقبت در سراسر كشور يكسان باشد تا بتوان اطلاعات آنها را مورد مقايسه قرار داد.

    ب) فرمهاي نظارتي
    نظارت بر اجراي راهنماي كشوري نظام مراقبت عفونتهاي بيمارستاني به عهده مديريت درمان دانشگاههاي علوم پزشكي و شبكههاي بهداشتي درماني است. هم اكنون تعدادي از اين فرمها در كشور مورد استفاده قرار ميگيرد كه لازم است بعد از ابلاغ راهنماي كشوري نظام مراقبت عفونتهاي بيمارستاني براي اجرا فرمهاي جديد براساس برنامه جديد طراحي و بطور يكسان مورد استفاده قرار گيرد. نتايج حاصله از ارزشيابيها و نظارتها در درجهبندي بيمارستانها و اعطاء مجوزهاي مختلف مورد استفاده قرار ميگيرد. در تهيه و تدوين فرمهاي نظارتي كارشناسان بهداشتي و مديريتهاي درمان همكاري و هم فكري خواهند داشت.
    وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي
    برنامه كشوري كنترل عفونت‌هاي بيمارستاني
    كميته كنترل عفونت بيمارستاني شهرستان ...............
    فرم شماره 1: بيماريابي تيم كنترل عفونت بيمارستان ...................... شماره پرونده ...................

    نام ............................ نام خانوادگي ................................ جنس: مذكر مؤنث سن: / / وزن ...........
    بخش بستري ............... تاريخ بستري ................. ساعت بستري ............... تاريخ ترخيص ............. تاريخ فوت ........
    تشخيص اوليه .............................. تشخيص نهايي ............................... بيماري مزمن زمينه‌اي ............................
    آيا بيمار نقص ايمني دارد؟ بلي خير در صورت جواب مثبت نوع آن .................................................. .............
    آيا هنگام بستري تب داشته؟ بلي خير
    اگر از اقدامات تهاجمي استفاده شده با تاريخ شروع ذكر شود: كاتتر وريدي/ كاتتر شرياني/ كاتتر ادراري/
    تراكئوستومي / ساكشن / اينتوباسيون / ونتيلاتور / تغذيه وريدي /
    شنت مغزي / جراحي / نوع جراحي .................................................. .......................................
    تغيير بخش بستري به ترتيب زمان انتقال .............................. آدرس و تلفن تماس .................................................. ...
    علائم و نشانه‌هاي عفونت ادراري تاريخ شروع علائم و نشانه‌هاي عفونت محل جراحي تاريخ شروع
    عفونت سطحي: درد
    عفونت سطحي: تندرنس
    عفونت سطحي: ترشح چركي
    عفونت سطحي: قرمزي و تورم موضعي
    عفونت سطحي: بازكردن توسط جراح
    عفونت سطحي: تشخيص توسط جراح
    عمقي (فاسيا- عضله): تب
    عمقي (فاسيا- عضله): درد و تندرنس موضعي
    عمقي(فاسيا- عضله): چرك يا آبسه در معاينه يا جراحي
    عمقي (فاسيا- عضله): باز شدن خودبخودي
    عمقي (فاسيا- عضله): باز كردن مجدد توسط جراح
    عمقي (فاسيا- عضله): تشخيص توسط جراح معالج
    آبسه عمقي در فضاهاي عمقي (كد محل را مشخص كنيد)
    آبسه عمقي در فضاهاي عمقي: چرك ازدرن
    آبسه عمقي در فضاهاي عمقي: تشخيص جراح معالج تب بالاتر از 38 درجه سانتي‌گراد
    سوزش ادرار
    تكرر ادرار
    فوريت در ادرار كردن Urgency
    درد سوپراپوبيك
    هيپوترمي
    استفراغ
    آپنه
    برادي كاردي
    لتارژي
    شواهد مستقيم آبسه (مشاهده يا جراحي)
    C.V.T درد و تندرنس لوكاليزه
    تشخيص UTI توسط پزشك معالج
    درمان UTI توسطح پزشك معالج
    نوع باكتري محل كشت تاريخ تهيه كشت

    نوع باكتري نوع كشت تاريخ تهيه كشت نتايج سونوگرافي، سي‌تي‌اسكن، MRI و اسكن‌ها


    يافته‌هاي راديولوژيك يافته‌هاي مثبت U/A



    فرم شماره 1: بيماريابي
    علائم و نشانه‌هاي عفونت خوني تاريخ شروع علائم و نشانه‌هاي پنوموني تاريخ شروع
    تب (بالاي 38 درجه)
    هيپوترمي (زير 37 درجه)
    لرز
    هيپوتانسيون (فشار سيستول كمتر از 90)
    برادي كاردي
    آپنه
    شروع درمان توسط پزشك معالج رال
    Dullness
    خلط چركي
    تغيير حالت خلط
    آپنه
    تاكيكاردي
    تاكي پنه
    ويزينگ
    سرفه
    رونكاي
    افزايش ترشحات تنفسي
    نوع باكتري محل كشت تاريخ تهيه كشت نوع باكتري محل كشت تاريخ تهيه كشت

    يافته‌هاي سرولوژيك، اسكن و گرافي‌ها
    يافته‌هاي راديوگرافي و سرولوژي
    كدهاي NNIS چهار عفونت اصلي:
    2. عفونت محل جراحي 1. عفونت ادراري
    عفونت سطحي پوست و بافت زيرپوستي SSI – (SKIN) عفونت ادراري علامت دار UTI – SUTI
    عفونت سطحي در ناحيه سينه SSI – SKNC عفونت ادراري بدون علامت UTI – ASB
    عفونت سطحي در ناحيه پا SSI – SKNL ساير عفونت‌هاي سيستم ادراري UTI – OUT
    عفونت زخم سوختگي SSI – BURN 3. عفونت تنفسي (پنوموني)
    عفونت عمقي فاسيا و عضله SSI – (ST) ذات‌الريه (پنوموني) PNEU – PNEU
    عفونت عمقي بافت نرم سينه SSI – STC 4. عفونت خوني
    عفونت عمقي بافت نرم پا SSI – STL عفونت خوني ثابت شده در آزمايشگاه BSI – LCBI
    عفونت عمقي (اعضاي داخلي/ فضاهاي بين اعضا) (فضا/ ارگان)- SSI
    سپيس باليني BSI – CSEP
    كد محل‌هاي ويژه: EAR ENDO, EMET, DISC, CARD, BRST, BONE , MEN, LUNG, MED, EYE, GIT, IAB, IC, JNT, VASC, UR, SA, SINU, OUTI, ORAL, OREP, VCUF كد تشخيصي NNIS
    ويژگي‌هاي كد تشخيصي 1. .................................................. .... 2. .................................................. ...... 3. ................................................ 4. .................................................. توضيح تكميلي .................................................. .................................................. ..............
    پرستار كنترل عفونت پزشك كنترل عفونت
    تاريخ: تاريخ:
    دنيا محل انتخاب هاست تو انتخاب كن تا من بگويم كه تو كيستي]


  4. 2 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  5. Top | #13

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,216
    • سپاس
      2,920
    • 4,268 تشکر در 1,674 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      16
    • امتیاز
      644

    پیش فرض پاسخ: کنترل عفونت بیمارستانی

    راهنماي تكميل فرم شماره 1- بيماريابي
    1. اين فرم توسط تيم كنترل عفونت هر بيمارستان تكميل ميشود و به كميته كنترل عفونت بيمارستان ارائه ميشود.
    2. بيماريابي براساس تعاريف سيستم NNIS و طبق الگوريتم تشخيص عفونت بيمارستاني براي چهار عفونت اصلي انجام ميشود كه بر اين اساس پرستار كنترل عفونت علاوه بر ويزيت و مشاهدات خود، گزارشهاي روزانه بيماران را از سرپرستار بخشها و نتايج كشتهاي روزانه را از سوپروايزر آزمايشگاه دريافت ميكند و در صورت مشكوك شدن به عفونت بيمارستاني پيگيريهاي بعدي را با حضور پزشك كنترل عفونت براي تطبيق شرايط بيمار با تعاريف استاندارد NNIS انجام ميدهد مدت زمان تكميل فرم از زمان مشكوك شدن به عفونت تا تاريخ ترخيص يا فوت بيمار ادامه مييابد.
    3. سن بيماران را به روز، ماه و سال بنويسيد ذكر سن بيماران به روز در نوزادان و به ماه در كودكان زير دو سال اهميت دارد. بالاي دو سال ذكر آن به سال كفايت ميكند.
    4. وزن بيماران در دوره نوزادي به گرم و در مراحل بعد به كيلوگرم ثبت شود.
    5. در بيماري مزمن زمينهاي يك يا چند حالت زير ذكر شود: ديابت، فشار خون، نقصايمني، چاقي، آسم، برونشيت و سل.
    6. در تغيير بخش بستري كننده بيمار به ترتيب زماني اسامي بخشها را ذكر كنيد.
    7. براي هر چهار عفونت علائم و نشانههاي آن فهرست شده است با معاينه و مطالعه پرونده بيماران در مقابل هر كدام از آنها در صورت وجود، علامت مثبت زده و تاريخ شروع آن را ذكر كنيد.
    8. براي هر چهار عفونت تاريخ تهيه، محل و نتيجه كشت با ذكر نوع باكتري ثبت شود.
    9. براي هر چهار عفونت خلاصه ساير يافتههاي پاراكلينيك غير از كشت از قبيل راديوگرافي، سونوگرافي، سيتياسكن، MRI، سرولوژي و ساير اسكنها ذكر شود.
    10. در صورتيكه بيمار واجد شرايط يكي از تعاريف استاندارد هر كدام از چهار عفونت باشد از جدول كدهاي NNIS استفاده كرده و كد تشخيصي را در كادر مربوطه ذكر كنيد.
    11. هر كد تشخيصي يك يا چند ويژگي دارد يك يا چند ويژگي كه مناسب بيمار است انتخاب و در قسمت مربوطه ذكر كنيد.


    راهنماي تكميل فرم شماره 2
    1. اين فرم در پايان هر ماه با استفاده از دادههاي جمعآوري شده در فرمهاي شماره يك بيماريابي به وسيله كميته كنترل عفونت بيمارستان تكميل و با فلاپي به مركز بهداشت شهرستان ارسال ميگردد.
    2. بعد از ذكر نام استان محل قرار گرفتن بيمارستان، وابستگي بيمارستان را مشخص كنيد كه ميتواند نام دانشگاه علوم پزشكي – عبارت خصوصي يا خيريه و يا نام ساير وزارتخانهها و سازمانهاي دولتي باشد.
    3. سن بيماران را به سال ذكر كنيد براي كودكان زير يك سال عدد يك ذكر شود و در صورت ذكر سن به ماه در كودكان بالاتر از يك سال كمتر از 6 ماه را حذف و در صورت بالاتر از 6 ماه يك سال به سن بيمار اضافه كنيد.
    4. در ستون جنس براي مذكر حرف M و براي مؤنث حرفF را ذكر كنيد.
    5. كد تشخيصي NNIS را با حروف بزرگ و بطور واضح ذكر كنيد و از جدول كدهاي NNIS فرم شمارة يك استفاده كنيد.
    6. تاريخ تشخيص عفونت تاريخي است كه كد NNIS اختصاص داده ميشود.
    7. منظور از محل كشت خون B/C، ادرارU/C، ترشح زخم و .... است.
    8. اگر از حروف اختصاري براي اسامي باكتريها استفاده ميشود از اختصارات استاندارد استفاده شود ( مانند CONS يا استافيلوكوك كوآگولاز منفي )
    9. در ستون اقدامات تهاجمي يك يا چند شماره زير را ذكر كنيد.
    1- كاتتر وريدي 2- كاتتر شرياني 3- كاتتر ادراري 4- تراكئوستومي 5- ساكشن 6- اينتوباسيون 7- ونتيلاتور 8- تغذيه وريدي 9- شنت مغزي 10- جراحي
    10. در ستون بيماري زمينهاي يك يا چند شماره زير ذكر شود.
    1- ديابت 2- فشار خون 3- چاقي 4- آسم و آلرژي 5- برونشيت COPP
    6- سل 7- نقص ايمني
    11. قسمت پايين فرم در صورت تكرار صفحات ليست خطي در آخرين برگ تكميل گردد و در زير نام هر بخش بيمارستان تعداد بيماران بستري شده در طول يك ماه و در زير آن تعداد موارد عفونت بيمارستاني در ماه مورد گزارش ذكر شود.




    راهنماي تكميل فرم شماره 3
    1. اين فرم در پنج روز اول هر ماه با استفاده از اطلاعات موجود در فرمهاي شماره 2 يا ليست خطي بيماران هر بيمارستان در مركز بهداشت شهرستان تكميل و به همراه فلاپي فرم شماره 2 كليه بيمارستانهاي شهرستان به مركز بهداشت استان ارسال ميگردد.
    2. در ستون نوع بيمارستان وابستگي را به وزارت بهداشت، ساير سازمانها و وزارتخانههاي دولتي و خصوصي و يا خيريه با علام ضربدر مشخص كنيد و در رديف آخر تعداد هر گروه از بيمارستانها را جمع كنيد.
    3. تعداد كل عفونتهاي بيمارستاني را در ستون"جمع" تعداد و انواع عفونت براساس NNIS ذكر كنيد و سپس توزيع آن را در بين چهار گروه اصلي عفونتها ادراري، جراحي، تنفسي و خوني مشخص كنيد.
    4. در ستون تعداد مرگ فقط موارد مرگ از عفونت بيمارستاني ذكر شود و از ذكر آمار مرگ هر بيمارستان خودداري شود.
    5. ميزان بروز كلي عفونت از تقسيم تعداد موارد عفونتهاي بيمارستاني به تعداد كل بستري بيمارستان ضربدر 100 حاصل شده و به صورت درصد بيان ميشود.
    6. ميزان بروز عفونت در هر بخش از تقسيم تعداد موارد عفونت بيمارستاني در هر بخش به تعداد كل بستري آن بخش ضربدر 100 حاصل شده و به صورت درصد بيان ميشود.



    راهنماي تكميل فرم شماره 4
    1. اين فرم در هفته اول هر ماه با استفاده از اطلاعات موجود در فرمهاي شماره 3 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني شهرستان در مركز بهداشت استان تكميل و به همراه فلاپي فرم شماره 2 كليه بيمارستانهاي شهرستانها به مركز مديريت بيماريها ارسال ميگردد.
    2. در ستون تعداد بيمارستان بعد از پركردن ستون جمع بيمارستانهاي هر شهرستان توزيع آن را از نظر وابستگي به تعداد مشخص كنيد.
    3. تعداد كل عفونتهاي بيمارستاني هر شهرستان را در ستون جمع تعداد و انواع عفونت براساس NNIS ذكر كنيد و سپس توزيع آن را در بين چهار گروه اصلي عفونتها ( ادراري، جراحي، تنفسي و خوني ) مشخص كنيد.
    4. در ستون تعداد مرگ فقط موارد مرگ از عفونت بيمارستاني ذكر شود و از ذكر آمار مرگ هر شهرستان خودداري شود.
    5. ميزان بروز كلي عفونت از تقسيم تعداد موارد عفونتهاي بيمارستاني هر شهرستان به تعداد كل بستري هر شهرستان ضربدر 100 حاصل ميشود كه به صورت درصد بيان ميشود.
    6. ميزان بروز عفونتهاي بيمارستاني در بيمارستانهاي هر شهرستان از تقسيم تعداد موارد عفونت بيمارستاني در هر بيمارستان به تعداد كل بستري آن بيمارستان ضربدر100 حاصل شده و به صورت درصد بيان ميشود.



    راهنماي تكميل فرم شماره 5
    1. اين فرم در ده روز اول هر ماه با استفاده از اطلاعات موجود در فرمهاي شماره 4 يا خلاصه اطلاعات عفونتهاي بيمارستاني دانشگاه در مركز مديريت بيماريها تكميل ميگردد.
    2. در ستون تعداد بيمارستان بعد از پركردن ستون جمع بيمارستانهاي هر دانشگاه توزيع آن را از نظر وابستگي به تعداد مشخص كنيد.
    3. تعداد كل عفونتهاي بيمارستاني هر دانشگاه را در ستون جمع تعداد و انواع عفونت براساس NNIS ذكر كنيد و سپس توزيع آن را بين چهار گروه اصلي عفونتها ( ادراري، جراحي، تنفسي و خوني ) مشخص كنيد.
    4. در ستون تعداد مرگ فقط موارد مرگ از عفونتهاي بيمارستاني ذكر شود و از ذكر آمار مرگ هر دانشگاه خودداري شود.
    5. ميزان بروز كلي عفونت از تقسيم تعداد موارد عفونتهاي بيمارستاني هر دانشگاه به تعداد كل بستري هر دانشگاه ضربدر 100 حاصل ميشود كه به صورت درصد بيان ميشود.
    6. ميزان بروز عفونتهاي بيمارستاني در شهرستانهاي هر دانشگاه از تقسيم تعداد موارد عفونتهاي بيمارستاني در هر دانشگاه به تعداد كل بستري آن دانشگاه ضربدر100
    دنيا محل انتخاب هاست تو انتخاب كن تا من بگويم كه تو كيستي]


  6. 2 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


  7. Top | #14

    • مدیر سابق بخش پزشکی
    • تاریخ عضویت
      28-Jul-2009
    • رشته تحصیلی
      000000
    • پست‌ها
      2,216
    • سپاس
      2,920
    • 4,268 تشکر در 1,674 پست
    • قدرت امتیاز دهی
      16
    • امتیاز
      644

    اشاره پاسخ: کنترل عفونت بیمارستانی

    عفونت هاي بيمارستاني و راه هاي كنترل آن ها
    مقدمه
    در سال هاي اخير ساختمان هاي جديد و مجهز به نام بيمارستان ساخته شده اند كه انواع
    خدمات تشخيصي و درماني را به بيماران ارائه مي نمايند ولي گاهي اين اقدامات به طور اجتناب ناپذير به كسب عفونت هاي بيمارستاني تو سط بيماران منجر مي گردد كه ممكن است حتي به فوت بيماران نيز بيانجامد .تاريخچه عفونت بيمارستاني ( ۱ ) به سال ها قبل بر مي گردد . درقرن هيجدهم و نوزدهم ميلادي،زنان فقير جهت زايمان به زايشگاه ها مراجعه مي نمودند ولي ميزان مرگ و مير در اين مراكز به حدي در مجله پزشكي لندن ( Thomas Lightfoot) زياد بود كه در سال ۱۸۵۰ ميلادي، توماس لايت فوت نوشت : "بيمارستان ها دروازه هاي هدايت كننده زنان به سوي مرگ هستند " .فلورانس براي اولين بار نظام مراقبت عفونت بيمارستاني توسط پرستاران شاغل (گزارش موارد مرگ و ميربيماران توسط پرستارا ن ) را وضع نمود . ويليام فار همچنين شيوع بيشتر مرگ و مير ناشي از بيماري هاي واگير را در بين پرستاران و سايركاركنان بيمارستان نشان داد .مرگ و مير بدنبال آمپوتاسيون ( Dr. James Simpson) ، ۱، دكتر جيمز سيمپسون در سال ۸۶۰در بيمارستان هاي بزرگ را مطرح كرد و بر ايز ولاسيون بيماران و تعداد بستري كمتر بيماران در هر اتاق در سال (L ister ) بيمارستان و در نتيجه كاهش احتمال انتشار عفونت در بيمارستان تاكيد نمود . ليستر
    ۱۸۶۷ نتايج بررسي هاي خود را منتشر كرده و نشان داد كه با فرو بردن انگشتان دست در ماده ضدعفوني كننده و تميز كر دن موضع عمل قبل از جراحي، م يتوان از عفونت زخم جلوگيري نمود .جراحان آلماني، روش هاي ليستر را به سرعت پذيرفتند و تا سال ۱۹۱۰ ميلادي، وسايل جراحي، گان،ماسك و دستكش هاي استريل در بيمارستان هاي بزرگ دانشگاهي به صورت استاندارد مورد استفادهقرار گرفت.
    تعاريف
    عفونت بيمارستاني

    عفونت بيمارستاني ( ۲) به عفونتي گفته مي شود كه پس از پذيرش بيمار در بيمارستان ( ۴۸ يا ۷۲ ساعت بعد ) يا طي دوره اي مشخص ( ۱۰ ت ا ۳۰ روز ) پس از ترخيص بيمار ( ۲۵ تا ۵۰ % عفونت هاي زخم جراحي، پس از ترخيص بيمار ظاهر م يگردن د) رخ دهد و در زمان پذيرش بيمار وجود نداشته و در دوره نهفتگي خود نيز نبايد قرار داشته باش د. در صورتي كه بدنبال اعمال جراحي، در بدن بيماران عفونت بيمارستاني مي تواند تا يكسال پس از اينگونه ،( Implant ) جسم خارجي كار گذاشته شود اعمال، به وقوع بپيوندد ( ۳). عفونت هاي بيمارستاني مي توانند علاوه بر بيماران، كاركنان و عيادت كنندگان را نيز مبتلا سازن د.
    هر يك از اعضاي بدن انسان مي تواند در بيمارستان، دچار عفونت گردد ولي در بين انواع عفونت هاي ۴% )، عفونت دستگاه تنفسي تحتاني (در مطالعه ديگر به عدد بيمارستاني، عفونت دستگاه ادراري ( ۲۲% )، و عفونت ۲% )، عفونت ناشي از زخم جراحي ( ۴ ۱% اشاره شده است ) يا پنوموني ( ۱۵ % تا ۰ ۱۵% )، از اهميت خاصي برخوردارند كه براساس تعاريف نظام مراقبت عفونت - دستگاه گردش خون ( ۱۰در جدول شماره ۱ شرح داده شده اند . طبق ( CDC ) بيمارستاني مركز پيشگيري و كنترل بيماري هاب ررسي هاي انجا م شده، عفونت ادراري، شايع ترين و پنوموني كشنده ترين عفونت هاي بيمارستاني محسوب م يشوندگرچه در بعضي از مراكز، عفونت بيمارستاني دستگاه گردش خون، علت اصلي مرگ بيماران میباشد.
    اهميت عفونت بيمارستاني

    عفونت هاي بيمارستاني از چند جنبه حائز اهميت مي باشند :
    مرگ و مير و ناخوشي بيماران •
    افزايش طول مدت بستري بيماران در بيمارستان •
    افزايش هزينه هاي ناشي از طولاني شدن اقامت بيماران، اقدامات تشخيصي و درماني •
    راه هاي انتقال ميكروارگانيسم ها در بيمارستان در بيمارستان ميكروارگانيسم ها مي توانند به طرق مختلف منتقل گر دند ( ۵ ) و گاهي يك ميكروب مي تواند از چند طريق منتقل شو د. راه هاي انتقال ميكروارگان يسم ها در بيمارستان عبارتند ا ز:
    تماس، شايع ترين و مهمترين راه انتقال عفونت هاي : (Contact) ۱ ) انتقال از طريق تماس
    بيمارستاني به شمار مي آيد و به سه زير گروه تقسيم م يشود :
    تم اس مستقيم سطوح بدن و انتقال فيزيكي ميكروارگانيسم ها بين ميزبان حساس و فرد دچار •عفونت يا كلونيزه شده با ميكروب تماس غيرمستقيم ميزبان حساس باشيء واسطه آلوده ( وسايل، سوزن، پانسمان، دستكش آلوده ) •توليد شده توسط فرد حين عطسه، سرفه و صحبت كردن، ح ين ساكشن كردن (D roplet ) قطره •يا برونكوسكوپي و مواجهه با ملتحمه، مخاط بيني يادهان(Airborne) ۲ ) انتقال از طريق هوا۳ ) انتقال از طريق وسيله مشترك آلوده مانند غذا، آب، داروها و تجهيزات و وسايل آلوده۴ ) انتقال از طريق ناقلين مانند پشه، مگس و موش كه اهميت چنداني در انتقا ل عفونت هاي بيمارستاني ندارد .
    پاتوژن هاي منتقله در بيمارستان براساس راه انتقال
    تماس با بيماران يا وسايل : استافيلوكوك، باكتري هاي خانواده انتروباكترياسه، •
    عفونت هاي ويروسي مانند روتاويروس، و قارچ كانديدا .
    قطره : آدنوويروس، ويروس آنفلوانز ا.
    HIV , B سوزن : هپاتيت
    هوا : باسيل سل •
    وسيله مشترك : •
    مايعات وريدي، مواد گندزدا، آب : آسينتوباكتر، سراشيا .
    اندوسكوپ : پسودومونا، آسينتوباكت ر.
    غذا : سالمونلا، پسودومونا
    عوامل مستعد كننده بيماران به عفونت هاي بيمارستاني عبارتند از
    سن بيمار (نوزادان، افرا د مسن ) •
    بيماري زمينه اي مانند نارسايي عضو ( سيروز كبدي، ديابت مليتوس، بيماري مزمن انسدادي ريه، •
    نارسايي كليه )، سرطان، نوتروپني
    نقص ايمني مادرزادي يا اكتسابي ( ايدز، درمان با دارو هاي سركوب كننده دستگاه ايمني، سوء تغذيه ). •
    آسيب پذيري در مقابل عفونت هاي ويروسي •
    اختلال در سد دفاعي جلدي مخاطي بدنبال تروما، سوختگي، جراحي، اندوسكوپي، كاتترهاي متمكن، •
    بيماري هاي پوستي و مخاطي
    كه به سركوب سرفه يا كاهش تهويه ريوي منجر مي گرد د. ( Sedation ) بيهوشي، ايجاد خواب آلودگي •
    استفاده از داروهاي آنتي بيوتيك، آنتي اسيد ( تغيير فلور مقيم بدن و كاهش مقاومت در مقابل جايگزيني •
    فلور بيمارستاني، انتخاب باكتري ها و قارچ هاي جهش يافته و مقاوم به آنتي بيوتيك ها و انواع بالقوه
    مقاوم ).
    كلونيزه شدن فلور و در نتيجه بروز حالت ناقلي باكتري ها و قارچ هاي فرصت طلب . •
    عفونت هاي نهفته و خاموش و فعاليت مجد د آن ها بدنبال سركوب دستگاه ايمني . •
    ميكروارگانيسم هاي مسبب عفونت هاي بيمارستاني
    ميكروارگانيسم هاي متفاوتي مي توانند باعث بروز عفونت بيمارستاني به صورت اندميك و
    اپيدميك گردند كه تابع شرايطي مانند بيماري زمينه اي، استفاده از وسايل ته اجمي و مصرف قبلي آنت ي
    بيوتيك اس ت.
    يكي از بهترين منابع كسب اطلاعات در مورد الگوي ميكروبي عفونت هاي بيمارستاني، سيستم ميباشد . در بررسي كه از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ ( NNISS system ) ملي نظام مراقبت عفونت بيمارستاني ۸% موارد باكتري ه اي هوازي، در ميلادي توسط اين مجموعه صورت گرفته، مشخص گرديد كه در ۷۳ % موارد باكتري هاي بي هوازي، در ۹% موارد قارچ ها ودر ۱% موارد ساير انواع ويروس ها و انگل ها درايجاد عفونت هاي بيمارستاني دخيل بوده اند . به طور كلي در بين انواع عفونت هاي بيمارستاني،شايع ترين عامل بيماري زا بوده وپس ا ز آن استافيلوكوك آرئوس در مرتبه دوم قرار داشته اس . ت ( E. Coli) اشريشياكولي
    در نمودار ۱، شايع ترين ميكروب هاي بيماريزا براساس نوع عفونت بيمارستاني نشان داده شده شايعترين عامل عفونت دستگاه E. Coli ، ان د. همانگونه كه در اين نمودار مشخص گرديده است ادراري، استافيلوكوك آرئوس شاي عترين عامل عفونت زخم جراحي، پسودومونا آئروژينوزا واستافيلوكوك آرئوس شايع ترين باكتري هاي عفونت هاي دستگاه تنفسي تحتاني و كوكسي هاي گرممثبت شايع ترين ميكروارگانيسم ها در ايجادباكتريمي اوليه بوده اند .
    نمودار ۲ عوامل بيماريزاي مسبب همه گيري در بيمارستان مركز پيشگيري و كنترل بيماري ها دهه ۱۹۸۰
    در همه گيري ها نيز باكتري ها شايع ترين ميكروارگانيسم هاي مسبب عفونت هاي بيمارستاني بوده اند . در بررسي كه در مورد وقوع همه گيري هاي بيمارستاني در دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ ميلادي
    ۶% موارد باكتري ها عامل همه گيري شنا خته شده اند ( ۵). نمودار ۲، عوامل بيماريزا صورت گرفته، در
    ۲در اين همه گيري ها را نشان مي ده د. همچنين مروري بر ۵۵۵ مقاله موجود در مدلاين در خصوص%۷ همه گيري هاي عفونت هاي بيمارستاني از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ ميلادي نشان داده است كه در
    ۱موارد باكتري ها، در ۲۱ % موارد ويروس ها، در ۵% موارد قارچ ها، و در ۳% موارد انگل ها باعث همه گيري بيمارستاني بوده اند و در ۲% موارد عامل عفونت، شناسايي نشده اس ت. در بين باكتريها، تقريبادر نيمي از موارد باكتري هاي گرم منفي علت عفونت بوده اند و در بين آن ها، آسينتوباكتر، سراشيا،پسودومونا، و سالمونلا شايع تر بوده اند در بين باكتري هاي گرم مثبت، شايع ترين ارگانيسم، استافيلوكوك۶% ) بوده اس ت. آرئوس ( ۰روش هاي كنترل عفونت بيمارستاني
    هدف اصلي برنامه كنترل عفونت، كاهش خطر اكتساب عفونت بيمارستاني و در نتيجه
    محافظت از بيماران، كاركنان بيمارستان ( و دانشجويا ن ) و عيادت كنندگان است . به منظور رسيدن به
    اين هدف، تشكيلاتي در بيمارستان ها پديد آمده است كه به آن كميته كنترل عفونت بيمارستاني
    گوين د. كميته كنترل عفونت در بيمارستان ( ۶ و ۷ ) مسئوليت برنامه (I nfection Control Committee )
    ريزي و ارزيابي كليه امور مربوط به كن ترل عفونت را بر عهده دارد . اعضاي اين كميته عبارتند از :
    مدير يا رئيس بيمارستان •
    پزشك كنترل عفونت يا اپيدميولوژيست •
    پرستار كنترل عفونت •
    ميكروبيولوژيست باليني يا متخصص علوم آزمايشگاهي •
    مدير پرستاري •
    ساير اعضا مانند پزشك متخصص داخلي، جراح، نماينده واحد هاي ب هداشتي، تغذيه، خدمات •
    و . . . پزشك، پرستار و ميكرولوژيست بيمارستان تيم كنترل عفونت بيمارستاني را تشكيل م يدهند و
    مهمترين و فعال ترين اعضاي كميته به شمار ميآيند .
    آموزش
    يكي از وظايف اصلي كميته كنترل عفونت بيمارستاني، تدوين برنامه هاي آموزشي است و در
    اين ميان پرستار كنترل عفونت نقش اساسي در جهت اجراي برنامه هاي آموزشي دارد . آموزش كاركنان
    گندزدايي (S terilization ) ، بيمارستان در رابطه با كنترل بيماري هاي مسري، سِتَرون سازي
    استفاده صحيح از وسايل و تجهيزات، رعايت مسائل بهداشتي و شستن دست ها، و ،( d isinfection )
    محافظت در برابر بيماري هاي منتقله از راه خون مانند هپاتيت ويروسي و ايدز و . . . م يباشد.
    ايزولاسيون يا جداسازي بيماران در بيمارستان
    به منظور پيشگيري از انتقال ميكروارگانيسم ها از بيمار عفوني يا كلونيزه با ميكروارگانيسم به
    ۱۳ ). در ،۱ ساير بيماران، كاركنان و حتي عياد ت كنندگان، اتخاذ خط مشي هاي عملي ضروري است ( ۲
    دو سيستم جداسازي را پياده كرده بود ( CDC ) سال ۱۹۸۳ ميلادي، مركز پيشگيري و كنترل بيماري هاDisease Specific ) و نوع بيماري (C ategory Specific I) كه شامل جداسازي براساس گروه بيمار ي B مي شد . در سال ۱۹۸۵ ن يز به منظور جلوگيري ازانتقال پاتوژن هاي منتقله از راه خون مانند هپاتيت ( I
    Universal ) رعايت احتياط هاي عمومي يا همه جانبه ،( H IV ) و ويروس نقص ايمني اكتسابي
    را توصيه نمو د. بدليل احتمال انتقال عوامل بيماري زا از راه هاي ديگر به جز خون، (p recautions
    مانندتماس مس تقيم، راه هوايي يا تماس با قطرات، در سال ۱۹۹۶ رعايت احتياط هاي استاندارد
    فرض گرديد كه (T ransmission Based
    P. ) و احتياط براساس راه انتقال عفونت ( Standard P.)
    شرح داده خواهند ش د. امروزه رعايت احتياط هاي استاندارد، مهمترين جزء اقدام ات جداسازي بيماران
    محسوب مي گرد د.
    احتياط هاي استاندارد
    به منظور كاهش خطر انتقال ميكروارگانيسم ها از منابع شناخته شده يا ناشناخته در بيمارستان،
    احتياط هاي استاندارد بكار مي رون د. رعايت احتياط هاي استاندارد براي تمام بيماران ضروري است،
    بدون آنكه نوع بيماري آن ها در نظر گرفته شود .
    در مواقع مواجهه و تماس با هر يك از موارد ذيل بايد احتياط هاي استاندارد رعايت شوند :
    خون •
    تمام مايعات، ترشحات، و مواد دفعي بدن به جز عرق بدون در نظرگرفتن •
    وجود خون قابل رويت در آن ها .
    پوست آسيب ديده •
    مخاطات •
    شرح اصول احتياط هاي استاندارد
    شستن دست ها I
    د ستها بايد بلافاصله پس از دست زدن به خون، مايعات بدن، ترشحات، مواد دفعي و وسايل
    آلوده، بدون در نظر گرفتن اين نكته كه از دستكش استفاده شده است يا خير، شسته شون د. پس از در
    آوردن دستكش از دست، در فواصل تماس با بيماران و در ساير موارد لازم، دست ها بايد شسته شو ند
    تا از انتقال ميكروارگانيسم ها به ساير بيماران، كاركنان يا محيط جلوگيري به عمل آيد . اگر براي يك
    بيمار اقدامات تهاجمي يا كارهاي مختلف صورت مي گيرد، در فواصل اين امور دست ها بايد شسته
    شوند تا از انتقال آلودگي به قسمت هاي مختلف بدن بيمارجلوگيري شو د.
    دستكش II
    هنگام دست زدن به خون، مايعات، ترشحات، مواد دفعي بدن بيمار، وسايل آلوده و در زمان •
    خونگيري و ساير اقدامات تهاجمي عروقي بايد دستكش تميز پوشيد .
    قبل از تماس با مخاط ها و پوست آسيب ديده بايد دستكش تميز پوشيد . •
    اگر براي يك بيمار كارهاي مختلف و اقدامات تهاج هي صورت مي گيرد دستكش ها بايد در •
    فواصل انجام اين امور تعويض شوند . همچنين بعد از تماس با ماده اي كه ممكن است حاوي
    غلظت زياد ميكروارگانيسم باشد، دستكش ها بايد تعويض گردند .
    بلافاصله پس از استفاده از دستكش، قبل از دست زدن به سطوح و وسايل غيرآلوده و قبل از •
    تماس با بيمار ديگر، بايد دستكش ها را از دست ها خارج نمود .
    ماسك، محافظ چشم، محافظ صورت III
    به منظور محافظت مخاط چشم، بيني و دهان حين انجام كار هاي تهاجمي يا فعاليت هاي مراقبت از
    بيمار كه احتمال پاشيده شدن خون، مايعات بدن، ترشحات و مواد دفعي وجود دارد باي د از ماسك و
    محافظ صورت يا چشم استفاده نمو د.
    گان IV
    حين انجام كار هاي تهاجمي يا فعاليت هاي مراقبت از بيمار كه احتمال پاشيده شدن خون،
    مايعات بدن، ترشحات و مواد دفعي وجود دارد، به منظور محافظت از پوست و جلوگيري از كثيف و
    آلوده شدن لباس بايد گان پوشي د.
    تجهيزات و وسايل مراقبت از بيمار V
    جمع آوري و انتقال تجهيزات و وسايل مراقبت از بيمار كه با خون، مايعات بدن، ترشحات و •
    يا مواد دفعي آلوده شده اند، بايد به گونه اي باشد كه از مواجهه پوست و مخاط ها با آن ها،
    آلوده شدن لباس و انتقال ميكروارگانيسم ها به ساير بيماران و محيط جلوگيري به عمل آي د.
    وسايلي كه قابل استفاده مجدد هستند و با پوست آسيب ديده، خون، مايعات بدن، يا مخاطات •
    در تماس بوده اند، بايد قبل از استفاده براي بيمار ديگر، با ماده گندزداي مناسب بيمارستاني،
    پاك و تميز شون د. قبل از تميز كردن كامل اين وسايل، نبايد آن ها را در اتاق بيماران ديگر يا
    مناطق تميز ديگر، قرار داد .
    هر نوع وسيله مراقبت از بيمار كه از بخش هاي مختلف جهت تعمير يا سرويس فرستاده شده •
    است، بايد با ماده گندزداي مناسب بيمارستاني پاك شود .
    ملحفه VI
    جمع آوري و انتقال ملحفه آلوده به خون، مايعات بدن، ترشحات، يا مواد دفعي بايد به گونه
    اي باشد كه از مواجهه با پوست يا مخاط، آلودگي لباس و انتقال ميكروارگانيسم ها به ساير بيماران و
    محيط جلوگيري به عمل آيد . هرگز نبايد ملحفه كثيف را روي زمين يا سطوح تميز قرار داد .
    سلامت شغلي و پاتوژن هاي منتقله از راه خون VII
    به منظور جلوگيري از آسيب ديدگي حين جمع آوري و انتقال سوزن، اسكالپل و ساير •
    وسايل نوك تيز بايد بسيار احتياط نمود و فورا آن ها را در داخل ظروف مخصوص اشياي
    نوك تيز قرار داد .
    هرگز نبايد سرپوش سوزن ها را م جددا روي سوزن هاي مصرف شده قرار داد يا از هيچ •
    روشي كه باعث شود نوك سوزن يا اشياي تيز به طرف بدن قرار گيرد نبايد استفاده كر د. اگر
    در شرايط باليني، گذاشتن سرپوش روي سوزن ضرورت دارد، با يك دست و با استفاده از
    يك پنس مخصوص يا وسيله مكانيكي براي نگهداشتن غلاف س وزن اين كار انجام شو د.
    نبايد با دست، سوزن مصرف شده را از سرنگ يكبار مصرف جدا نمود . •
    سوزن مصرف شده را نبايد با دست خم كرد، آن را نبايد شكست يا دستكاري نمود . •
    سرنگ ها، سوزن ها يا وسايل تيز كه قابل استفاده مجدد هستند بايد در داخل ظروف مقاوم
    در مقابل سوراخ شدن ك ه روي آن ها بر چسب و نشانه مخاطرات زيست محيطي وجود
    داشته باشد قرار گرفته و به محل مناسب جهت تميز و گندزدايي نمودن آن ها حمل گردن د.
    يا ساير وسايل تنفسي، به عنوان وسايل Mouthpiece ، براي احياي بيمار از كيف احياء •
    جايگزين روش تنفس دهان به دهان استفاده شود .
    را تزريق نمايند . B پرسنل پزشكي واكسن هپاتيت ، B به م نظور جلوگيري از ابتلا به هپاتيت •
    در صورت پاشيده شدن خون، يا ساير مواد بالقوه عفوني به مخاط چشم، دهان يا ساير •
    مخاط هاي بدن و يا فرو رفتن سوزن يا اشياي نوك تيز به بدن، مواجهه بايد گزارش شود .
    محل استق رار و مراقبت از بيمار VIII
    اگر بيماري محيط را آلوده مي سازد يا در حفظ بهداشت يا كنترل محيط همكاري نمي كند يا
    قادر به همكاري نيست، براي وي اتاق خصوصي فراهم شو د.
    علاوه بر رعايت احتياط هاي استاندارد، گاهي لازم است براساس نحوه انتقال عفونت يا
    ميكروب ( هوا، قطرات، ت ماس )، احتياط هاي خاصي رعايت شوند مانند استفاده از اتاق خصوصي،
    تهويه هواي اتاق، استفاده از ماسك، گان، دستكش و شستن دست ها با ماده ضد عفوني كننده و كاهش
    جابجايي بيمار در بيمارستا ن.
    شستن دست
    شستن دست ها به تنهايي مهمترين راه پيشگيري از عفونت هاي بيمارستاني به شمار مي آيد
    ۱۵ ). شستن دست ها مي تواند توسط صابون هاي معمولي يا انواع ضدميكروبي صورت گيرد . ،۱ ۴)
    شستن دست با صابون هاي معمولي و آبكشي باعث مي شود تا ميكروارگانيسم ها از روي پوست زدوده
    شوند ( روش مكانيك ي). شستن دست با محصولات ضد ميكروبي باعث كشته شدن ميكروار گانيسم ها
    يامهار رشد آن ها مي گردد كه به آن ضد عفوني كردن گوين د.
    پوست دست كاركنان پزشكي داراي ميكروارگانيسم هاي مقيم يا ثابت و انواع موقت است . اكثر
    ميكروب هاي مقيم پوست در لايه هاي سطحي قرار دارند ولي حدود ۱۰ تا ۲۰ % آن ها در لايه هاي
    عمقي اپيدرم قرار دارندك ه ممكن است بدنبال شستشوي دست ها با صابون هاي معمولي پاك نشوند
    ولي معمولا بوسيله مواد ضد ميكروبي، كشته شده يا رشدشان مهار مي گردد . شستن دست ها با صابون
    .(۱ معمولي باعث زدودن ميكروب هاي موقتي پوست خواهد شد ( ۶
    انديكاسيون هاي شستن دست عبارتند از
    به جز در م وارد بسيار فوري، پرسنل بايد هميشه دست هاي خود را بشويند :
    ۱ ) پس از خارج كردن دستكشها از دست
    ۲ ) در شروع شيفت كاري
    ۳ ) هنگام آلوده شدن دست ها، نيز پس از عطسه كردن، سرفه يا پاك كردن بيني خود
    ۴ ) در فواصل تماس با بيماران
    ۵ ) قبل از تهيه داروهاي بيماران
    ۶ ) پس از رفتن به توالت
    ۷ ) قبل از انجام اقدامات تهاجمي
    ۸ ) قبل از مراقبت از بيماران آسيب پذير مانند نوزادان و افراد دچار سركوب شديد سيستم ايمني
    ۹ ) قبل و بعد از تماس با زخم
    ۱) قبل از غذا خوردن ۰
    ۱) بعد از دست زدن به اشيايي كه احتمال آلودگي آن ها با ميكروب هاي بيماريزا وجود دارد ۱
    مانند ظروف اندازه گيري ادرار بيماران و وسايل جمع آوري ترشحات بدن بيماران
    ۱) پس از مراقبت از بيماران دچار عفونت يا بيماراني كه احتمال دارد با ميكروب هايي كه از ۲
    لحاظ اپيدميولوژي اهميت خاصي دارندكلونيزه شده باشند مانند باكتري هاي مقاوم ب ه چند نوع
    آنتي بيوتيك
    روش هاي دست شستن
    شستن دست ها به روش معمول يا روتين I
    شستن دست ها به وسيله مواد ضد ميكروبي يا ضد عفوني كننده II
    شستن دست ها بدون استفاده از آب III
    شستن دس تها به طور روتين I
    شامل كف آلود كردن دست ها با صابون معمولي (مايع، جام د) و ماليدن محكم تمام سطوح
    دست ها به يكديگر و آبكشي آن ها با آب جاري ( شير آب ) است . تمام مراحل بايد ۱۰ تا ۱۵ ثانيه طول
    بكش د. سپس دست ها بايد با دستمال ( حوله ) كاغذي خشك گردند . در صورت بستن شير آب با
    دستمال كاغذي كه براي خشك كردن دست ها از آن استفا ده شده است، از آلودگي مجدد دست ها با
    شير آب و سينك جلوگيري مي شود.
    شستن دست ها با مواد ضد ميكروبي (ضد عفوني كننده ) يا ضد عفوني كردن دست ها II
    براي ضد عفوني نمودن دست ها مي توان از محلول پوويدون ايودين (بتادين ) اسكراب و
    كلرهگزيدين ۲% يا ۴ % استفاده كر د.
    انديكاسيون هاي ضدعفوني كردن دست ها با مواد ضدميكروبي عبارتند از :
    ۱ ) قبل از انجام اعمال جراحي يا اقدامات تهاجمي مشابه
    ۲ ) حين مراقبت از بيماراني كه ايزوله شده اند يا رعايت بعضي احتياط ها براي آن ها ضروري است .
    (Nursery) يا شيرخوارگاه ( NICU ) ۳ ) قبل از ورود به بخش مراقبت ويژه نوزادا ن
    شستن دست ها بدون استفاده از آب III
    در مواقع خاصي كه سينك و وسايل شستن دست ها با آب وجود ندارد از موادي كه براي
    شستشو به آب نياز ندارند، مانند الكل، استفاده مي شو د.
    توجه :
    از صابون معمولي با تركيبات آمونيوم چهار ظر فيتي هرگز نبايد به تنهايي جهت آماده كردن
    پوست موضع جراحي استفاده شود مگر اينكه بيمار به تمام مواد ضد عفوني كننده مورد قبول
    حساسيت داشته باشد .
    .( با شستن دست ها مي توان ۵۰ % عفونت هاي بيمارستاني را كاهش داد ( ۱۷ •
    و كنترل زباله بيمارستاني ( Sterilization ) سِتَرو نسازي ،( Disinfection ) گندزدايي
    يكي از اقدامات ضروري جهت كنترل عفونت بيمارستاني، برنامه ريزي و تعيين خط مشي در مورد
    گندزدايي و سترون سازي تجهيزات و وسايل در بيمارستان است زيرا احتمال انتقال عفونت به بيماران
    به دنبال آلودگي وسايل هميشه وجود دارد ( ۱۸ ). بسته به كاربرد لوازم، سطح گندزدايي متفاوت است .
    تخريب تمام اشكال حياتي ميكروبي شامل اسپور باكتريها حين فرآيند فيزيكي يا شيميايي، سترون
    سازي نام دارد ولي اگر تمام ميكروارگانيسم ها بجز اسپور باكتري ها تخريب شوند، به آن گندزدايي
    ( Decontamination ) درسطح بالا گوين د. بديهي است قبل از سترون سازي يا گندزدايي، رفع آلودگي
    براي مهار ( Germicide ) يا پاك كردن وسايل، ضروري اس ت. اگر از يك ماده ميكروب كش شيميايي
    نمودن يا تخريب ميكروارگانيسم ها روي پوست يا بافت زنده استفاده شود به اين عمل ضد عفوني
    گويند . لذا از مواد ضد عفوني كننده نبايد براي گندزدايي سطوح و اشياء استفاده ( Antisepsis ) كردن
    كرد .
    مانند كاتتر ها و سوزن ها كه در تماس با خون يا (C ritical Devices ) براي وسايل حياتي يا بحراني
    قسمت هاي استريل بدن قرار دارند، فقط بايد روش سترون سازي بكار برده شو د. اگر وسيله با مخاط
    مانند دستگاه اندوسكوپ، سترون سازي بر گندزدايي ارجح است ولي ،( S emicritical ) در ت ماس باشد
    گندزدايي وسيله در سطح بالا نيز روش قابل قبولي محسوب مي گردد . براي وسايلي مانند گوشي و
    تماس دارند، يا نظافت كف زمين، (N oncritical ) دستگاه اندازه گيري فشارخون كه با پوست سالم
    سطوح و ديوارها، تنها گندزدايي در سطح پايين يا پاك كردن وسيله يا سطح، كافي است .
    ( روش هاي گندزدايي و سترون سازي در بيمارستان ( ۱۹
    الف ) سترون سازي
    اتوكلاو يا بخار ( ۱۲۱ درجه سانتي گراد به مدت ۱۵ تا ۳۰ دقيقه ) براي وسايل فلزي جراحي . •
    حرارت خشك ( ۱۷۱ درجه سانتي گراد به مدت يك ساعت ) •
    براي مواد پلاستيكي و وسايل جراحي حساس به حرارت . ETO گاز اكسيد اتيلن يا •
    گاز فرمالدئيد و بخار در حرارت كم براي وسايل حساس به حرارت مانند پلاستيك •
    گاز پلاسما براي وسايل فلزي و پلاستيكي حساس به حرارت و رطوبت •
    مايعات ميكروب كش مانند گلو تارآلدئيد •
    اشعه گاما براي وسايل ايمپلنت ( كاتتر پروت ز) •
    ب ) گندزدايي با مواد شيميايي
    ( گلوتارالدئيد جهت گندزدايي وسايل در سطح بالا، مانند دستگاه اندوسكوپ ( ۲۰ •
    پراستيك اسيد •
    و آب (HIV تركيبات كلردار براي گندزدايي سطوح ( بويژه آلوده به •
    تركيبات حاوي يد براي ضد عفوني پوست •
    الكل جهت ضدعفوني پوست •
    تركيبات آمونيوم چهار ظرفيتي براي گندزدايي در سطح پايين مانند گندزدايي سطوح •
    توجه :
    كنترل دوره اي دستگاه هاي سترون كننده مانند دستگاه اتوكلاو و يا اكسيد اتيلن يا فور از
    با شا خص هاي بيولوژيك حاوي باسيل هاي مقاوم به ( Microbiologic Monitoring ) لحاظ ميكروبي
    حرارت، به منظور اطمينان يافتن از عملكرد آن ها ضروري اس ت.
    جمع آوري و دفع زباله بيمارستاني
    جمع آوري و دفع زباله بيمارستاني به شكل بي خطر يكي از اقدامات ضروري در بيمارستان
    است ( ۲۱ ). زباله بيمارستاني به تمام انواع زباله دفع شده در بيمارستان اعم از بيولوژيك و
    غيربيولوژيك اطلاق مي گردد كه قصد استفاده مجدد از آن ها وجود ندارد . زباله پزشكي بخشي از زباله
    بيمارستاني است كه ناشي از انجام اقدامات تشخيصي ودرماني جهت بيماران م يباشد . زباله عفوني
    شامل بخشي از زباله پزشكي است كه تو انايي انتقال بيماري هاي عفوني را دارد .
    پنج نوع زباله بيمارستاني را عفوني تلقي مي كند كه ،( C DC ) م ركز پيشگيري و كنترل بيماري ها
    عبارتند از زباله هاي ميكروبيولوژيك، پاتولوژيك، لاشه حيوانات آلوده، خون و اشياي نوك تيز . سازمان
    علاوه بر پن ج نوع زباله فوق، زباله حاصل از جداسازي بيماران مبتلا ( EPA) حفاظت از محيط زيست
    به امراض مسري را نيز عفوني در نظر مي گير د.
    جدا نمودن زباله ها از يكديگر و قرار دادن آن ها در ظروف ياكيسه هاي پلاستيكي جداگانه،
    دفع وسايل نوك تيز در داخل ظروف مقاوم و محكم، و وجود برچسب مخصوص روي زباله ها ي
    عفوني، به دفع بي خطر و مطمئن زباله ها كمك مي كن د.
    موثرترين و ارزانترين روش هاي دفع زباله هاي عفوني، سترون سازي آن ها با بخار و سوزاندن
    آن ها مي باشد، ولي زباله هاي مواد راديواكتيو و داروهاي ضد سرطان نبايد با بخار سترون گردند .
    سوزاندن زباله براي تمام انوا ع زباله هاي عفوني مناسب است و براي زباله هاي پاتولوژيك و اشياي
    نوك تيز، روش ايدآل محسوب مي گرد د. زباله هاي مايع نيز ميتوانند پس از گندزدايي با مواد شيميايي
    به داخل فاضلاب ريخته شوند .
    جلوگيري از مقاومت ميكروارگانيسم ها به آنتي بيوتيك ها
    افزايش مقاومت باكت ري ها به انواع آنتي بيوتيك ها باعث افزايش مرگ و مير و ناخوشي و طول
    مدت اقامت در بيمارستان بدنبال اكتساب عفونت هاي بيمارستاني مي شو د. مصرف بيش از حد آنتي
    بيوتيك ها باعث اتلاف منابع مالي نيز مي گردد به نحوي كه ۲۰ تا ۵۰ % كل هزينه هاي دارويي
    بيمارستان ها را ش امل م يشو د. بيش از نيمي از بيماران بستري در بيمارستان با آنتي بيوتيك ها تحت
    ۵% تمام آنتي بيوتيك هاي تجويز شده به شكل درمان قرار مي گيرند و اين درحالي است كه حدود ۰
    داروي غلط، دوز غلط يا به مدت نامناسب ( ۲۲ ) بكار رفته ان د. طبق بررسي هاي انجام شده در يك
    مركز د انشگاهي خارجي مصرف وانكومايسين ۲۰۰ برابر افزايش نشان مي دهد ولي در دو سوم موارد از
    .( آن استفاده غيرضروري مي شود ( ۱۷
    ظهور مقاومت به آنتي بيوتيك ها كه ساليانه هزينه اي معادل ۴ ميليون دلار به كشور آمريكا
    تحميل مي كند علاوه بر مصرف نابجاي آنتي بيوتيك ها ناشي از استفاده بيشتر از اقدامات تهاجمي،
    افزايش تعداد ميزبان هاي حساس و دچار نقص ايمني و عدم رعايت نكات عملي در زمينه كنترل
    مشهود است ICU ۲). افزايش بروز مقاومت ميكروب ها به آنتي بيوتيك ها بويژه در عفونت مي باشد ( ۳
    ،( V RE ) انتروكوك مقاوم به وانكومايسين ،( M RSA) و بروز استافيلوكوك آرئوس مقاوم به متي سيلين
    %۷ ۲) و طبق آمار موجود حداقل در ۰ رو به افزايش م يباشد ( ۴ ICU و باسيل هاي گرم منفي مقاوم در
    موارد عفونت بيمارستاني، مقاومت به يك آنتي بيوتيك وجود دار د.
    در همه گيري عفونت بيمارستاني نيز مقاومت ميكروبي وجود دارد . همه گي ري بيمارستاني، ۵
    ۱% تمام موارد عفونت بيمارستاني را شامل شده و شيوعي معادل يك در هر ۱۰۰۰۰ پذيرش تا ۰
    بيمارستاني دار د. حين مطالعه همه گيري مشخص گرديد كه ۸۵ % باكتري هاي استافيلوكوك آرئوس، به
    متي سيلين و ۶۹ % موارد انتروكوك به وانكومايسين مقاوم بوده ان د.
    با رعاي ت برنامه هاي كنترل عفونت در بيمارستان مانند محدوديت مصرف آنتي بيوتيك هاي
    وسيع الطيف، تدوين پروتوكل هاي درماني جهت بكارگيري آنتي بيوتيك ها، آموزش كاركنان و تاكيد بر
    .( شستن دست ها مي توان از بروز مقاومت هاي ميكروبي كاست ( ۲۵
    خلاصه
    عفونت بيمارستاني به عفونتي اطلاق مي شود كه ۴۸ تا ۷۲ ساعت پس از پذيرش بيمار در
    ۱% متغير بوده و طي ۲۰ سال ( تا سال ۲ تا ۰ / بيمارستان اتفاق بيفت د. ميزان عفونت بيمارستاني از ۵
    ۳% افزايش داشته اس ت. ساليانه عفونت بيمارستاني به اتلاف هزينه اي معادل ۵ بيليون دلار در ۶ ( ۱۹۹۵
    آمريكا منجر شده، به طور مستقيم به مرگ ۱% بيماران مبتلا م يانجامد و به ۳ % مرگ و مير، منتسب
    گرديده است و باعث ۱ تا ۳۰ روز افزايش طول مدت بستري بيماران در بيمارستان مي شود .
    شايع ترين عفونت بيمارستاني، عفونت دستگاه ادراري ( ۳۰ تا ۴۰ % ) بوده و پس از آن پنوموني ( ۱۵ تا
    ۲%) و عفون ت زخم جراحي ( ۲۴ %) و عفونت دستگاه گردش خون ( ۱۰ %) انواع شايع عفونت ۰
    م يباشند . طي بررسي ها در اكثرموارد، باكتري ها عوامل مسبب عفونت بيمارستاني بوده و در بين
    باكتري ها، اشريشياكولي ( شايعترين باكتري در بالغي ن )، استافيلوكوك آرئوس ( شايع ترين ميكروب در
    گروه اطفال و نوزادا ن )، پسودومونا آئروژينوزا، انتروكوك و كلبسيلا، شايع ترين ميكروارگانيسم ها هستند
    مهمترين راه انتقال عفونت، تماس مستقيم و يا غير مستقيم در بيمارستان است .
    استراتژي هاي كنترل عفونت بيمارستاني عبارتند از فعال نمودن كميته هاي كنترل عفونت
    بيمارستاني، برقرا ري نظام مراقبت عفونت بيمارستاني، آموزش كاركنان و بويژه پرستاران كنترل عفونت،
    تاكيد بر شستن دست ها، جداسازي مناسب بيماران، ارزيابي موارد همه گيري و انجام مداخلات لازم،
    رعايت نكات و اصول گندزدايي و سترون سازي، دفع بهداشتي زباله، مراقبت از كاركنان و ايمنسازي
    آن ها و محدوديت مصرف آنتي بيوتيك هاي وسيع الطي ف. شايان ذكر است كه عليرغم بكارگيري تمام
    .(۳۱ ،۳ ۰ ،۲ تمهيدات، عفونت هاي بيمارستاني تنها در يك سوم موارد قابل پيشگيري هستند ( ۹__
    دنيا محل انتخاب هاست تو انتخاب كن تا من بگويم كه تو كيستي]


  8. 3 کاربر از nasirii برای پست مفید تشکر نموده اند:


صفحه 2 از 2 ابتداابتدا 12

اطلاعات تاپیک

کاربران حاضر در این تاپیک

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این تاپیک هستند. (0 عضو و 1 مهمان)

این مطلب را به اشتراک بگذارید

قوانین ارسال

  • شما نمی‌توانید تاپیک جدید ارسال کنید.
  • شما قادر به ارسال پاسخ نیستید .
  • شما نمی‌توانید فایل ارسال کنید.
  • شما نمی‌توانید پست ‌های خود را ویرایش کنید.
  •  
دانشجو در شبکه های اجتماعی
افتخارات دانشجو
لینک ها
   
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
سایت برگزیده مردمی در چهارمین و پنجمین جشنواره وب ایران
به دانشجو امتیاز دهید:

آپلود مستقیم عکس در آپلودسنتر عکس دانشجو

توجه داشته باشید که عکس ها فقط در سایت دانشجو قابل نمایش می باشند.

Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.6.1